Procedura : 2015/2559(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0137/2015

Teksty złożone :

B8-0137/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/02/2015 - 4.6
CRE 12/02/2015 - 4.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0040

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 155kWORD 98k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0136/2015
9.2.2015
PE549.930v01-00
 
B8-0137/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, zwłaszcza w kontekście Państwa Islamskiego (IS) (2015/2559(RSP))


Marietje Schaake, Ramon Tremosa i Balcells, Ilhan Kyuchyuk, Ivo Vajgl, Beatriz Becerra Basterrechea, Louis Michel, Pavel Telička, Petr Ježek, Ivan Jakovčić, Gérard Deprez, Javier Nart, Hilde Vautmans, Petras Auštrevičius, Martina Dlabajová, Fredrick Federley, Marielle de Sarnez, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Dita Charanzová, Izaskun Bilbao Barandica w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu humanitarnego w Iraku i Syrii, zwłaszcza w kontekście Państwa Islamskiego (IS) (2015/2559(RSP))  
B8‑0137/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iraku i Syrii,

–       uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych dotyczące Iraku i Syrii, w szczególności konkluzje z dnia 15 grudnia 2014 r.,

–       uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 30 sierpnia 2014 r. w sprawie Iraku i Syrii,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Iraku i Syrii,

–       uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2139 (2014), 2165 (2014) oraz 2170 (2014), a także rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ nr S-22/1,

–       uwzględniając raport niezależnej międzynarodowej komisji śledczej ONZ do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej zatytułowany „Rządy terroru: życie pod groźbą Państwa Islamskiego w Syrii” („Rule of Terror: Living under ISIS in Syria”) z dnia 14 listopada 2014 r.,

–       uwzględniając uwagi podsumowujące dotyczące łącznie drugiego, trzeciego i czwartego okresowego sprawozdania Iraku, które zostały opublikowane przez Komitet Praw Dziecka dnia 4 lutego 2015 r.,

–       uwzględniając oświadczenia sekretarza generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie Iraku i Syrii,

–       uwzględniając deklarację ze szczytu NATO z dnia 5 września 2014 r.,

–       uwzględniając wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności wyznania lub przekonań, przyjęte w dniu 24 czerwca 2013 r.,

–       uwzględniając wnioski z konferencji w Paryżu z dnia 15 września 2014 r. w sprawie bezpieczeństwa w Iraku,

–       uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Iraku z drugiej strony, a także uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie tej umowy o partnerstwie(1),

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że obecny gwałtowny kryzys w Syrii, wynikający z przemocy stosowanej przez rząd i terrorystów, wywołał klęskę humanitarną o niespotykanej w historii skali, w której zginęło ponad 200 000 ludzi, z czego większość to ludność cywilna, ponad 7,6 mln ludzi stało się uchodźcami wewnętrznymi, a ponad 12,2 mln Syryjczyków w kraju rozpaczliwie potrzebuje pomocy; mając na uwadze, że ponad 3,8 mln Syryjczyków uciekło z kraju, głównie do Libanu (1 160 468 uchodźców), Turcji (1 623 839), Jordanii (621 773), Iraku (235 563) i Egiptu / Afryki Północnej (160 772);

B.     mając na uwadze, że sytuacja humanitarna w Iraku, spowodowana trwającym konfliktem i przemocą oraz represjami ze strony organizacji terrorystycznej Państwa Islamskiego (IS), wciąż się pogarsza, a także mając na uwadze, że ponad 5,2 mln osób potrzebuje pilnie pomocy humanitarnej, a ponad 2,1 mln Irakijczyków zostało wewnętrznie przesiedlonych; mając na uwadze, że na obszarach kontrolowanych przez IS żyje 3,6 mln osób, z których 2,2 mln pilnie potrzebuje pomocy, a także mając na uwadze, że szczególnie trudno jest dotrzeć do tych osób;

C.     mając na uwadze, że nie zarejestrowano wielu uchodźców i wiele osób wewnętrznie przesiedlonych, co pozbawia niezarejestrowaną ludność niezbędnej pomocy humanitarnej i podstawowych środków ochrony;

D.     mając na uwadze, że organizacja terrorystyczna IS przy użyciu brutalnej i masowej przemocy zdobyła część północno-zachodniego Iraku, w tym drugie pod względem wielkości miasto Iraku – Mosul, po czym przystąpiono do pozasądowych egzekucji obywateli irackich, narzucono rygorystyczną interpretację prawa szariatu, zniszczono szyickie, sufickie, sunnickie, jazydzkie, kurdyjskie i chrześcijańskie miejsca kultu i kaplice, a także dopuszczono się barbarzyńskich aktów okrucieństwa wobec ludności cywilnej, co szczególnie dotknęło kobiety i dzieci;

E.     mając na uwadze, że były personel wojskowy irackiej armii przyłączył się do IS, a sama armia boryka się z korupcją, co utrudnia jej skuteczną reakcję na IS;

F.     mając na uwadze, że lata represji i polityki tożsamości nasiliły napięcia etniczne i przemoc, które teraz są wszechobecne, co prowadzi do rażących przypadków łamania międzynarodowego prawa humanitarnego przez strony konfliktu, przez co cierpią Irakijczycy ze wszystkich grup etnicznych i wszystkich wyznań;

G.     mając na uwadze, że organizacja terrorystyczna IS jest nielegalna i ustanowiła na kontrolowanym przez siebie terytorium tak zwane „sądy szariatu”, które stosują okrutne i  nieludzkie kary względem mężczyzn, kobiet i dzieci; mając na uwadze, że IS opublikowało kodeks karny, w którym spisano przestępstwa karane barbarzyńskimi i średniowiecznymi formami przemocy, jak amputacja, ukamienowanie czy ukrzyżowanie;

H.     mając na uwadze, że IS rozpoczęła systematyczne kampanie czystek etnicznych na północy Iraku i Syrii, dopuszczając się wobec mniejszości etnicznych i wyznaniowych zbrodni wojennych obejmujących masowe doraźne zabójstwa i uprowadzenia; mając na uwadze, że ONZ informowała już o ukierunkowanych zabójstwach, przymusowych nawróceniach, uprowadzeniach, gwałtach, przemycie i porywaniu kobiet, niewolnictwie kobiet i dzieci, rekrutowaniu dzieci do samobójczych zamachów bombowych oraz o wykorzystywaniu seksualnym i nadużyciach fizycznych i torturach; mając na uwadze, że celem ataków IS były społeczności chrześcijan, Kurdów, jazydów, Turkmenów, Szabaków, jarsanitów, Sabejczyków i szyitów;

I.      mając na uwadze, że apostatów i mniejszości LGBT obrano za cel i poddano nieludzkiemu traktowaniu;

J.      mając na uwadze, że odwetowe ataki bojówek szyickich były ukierunkowane na arabską ludność sunnicką i obejmowały bezkarne porwania, pozasądowe egzekucje, tortury oraz masowe przesiedlanie tysięcy rodzin, co udokumentowała organizacja Human Rights Watch;

K.     mając na uwadze, że według agencji ONZ ds. uchodźców (UNHCR) niemal 50% wszystkich Syryjczyków straciło dach nad głową, a 40% uchodźców jest zmuszonych do życia w nieodpowiadających normom warunkach bytowych; mając na uwadze, że według ONZ trzy czwarte Syryjczyków żyje w ubóstwie, a bezrobocie przekracza 50%; mając na uwadze, że dwie trzecie uchodźców syryjskich w Jordanii żyje poniżej granicy ubóstwa, a 55% uchodźców w Libanie żyje w schroniskach nieodpowiadających normom; mając na uwadze, że w krajach przyjmujących odnotowuje się coraz więcej przypadków przemocy i dyskryminacji względem uchodźców;

L.     mając na uwadze, że na Bliskim Wschodzie panuje ostra zima, a UNHCR zwiększyła w związku z tym odpowiednią pomoc, uruchamiając opiewający na 206 mln USD plan zimowy, aby pomóc milionom szczególnie narażonych ludzi w tym regionie; mając na uwadze, że pomimo poczynionych starań wielu uchodźców musi żyć w niedokończonych budynkach i niedostosowanych schroniskach, w których muszą znosić temperatury poniżej zera, intensywne opady śniegu i silny wiatr; mając na uwadze, że około 740 000 wewnętrznie przesiedlonych Irakijczyków znajduje schronienie w lokalach poniżej obowiązujących standardów, zaś UNHCR podejmuje kroki w celu zapewnienia 600 000 przesiedleńcom zimowego wsparcia w Iraku;

M.    mając na uwadze, że UNICEF udziela wsparcia zimowego 916 000 z 1,3 mln dzieci w potrzebie w Syrii, Iraku, Libanie, Jordanii i Turcji; mając na uwadze, że UNICEF i Światowy Program Żywnościowy (WFP) uruchomiły w styczniu 2015 r. kampanię na rzecz zimowego wsparcia w gotówce, aby każde z 41 tys. narażonych dzieci-uchodźców przebywających w obozach Zaatari i Azraq otrzymało 14 jordańskich dinarów, by rodziny mogły im kupić zimowe ubrania;

N.     mając na uwadze, że w sprawozdaniu Komitetu Praw Dziecka ONZ opublikowanym dnia 4 lutego 2015 r. stwierdzono, iż dzieci są wykorzystywane jako żywe tarcze i do samobójczych zamachów bombowych, a także są torturowane i sprzedawane jako niewolnicy; mając na uwadze, że zgłaszane są również przypadki egzekucji chłopców, ścięcia, ukrzyżowania oraz spalenia żywcem;

O.     mając na uwadze, że wraz ze wzrostem temperatury rośnie ryzyko epidemii związanych ze skrajnie złymi warunkami sanitarnymi oraz ograniczonym dostępem do bezpiecznej wody pitnej, zwłaszcza w społecznych i nieformalnych osiedlach;

P.     mając na uwadze, że w dniu 1 grudnia 2014 r. WFP został zmuszony do zawieszenia decydującego programu pomocy żywnościowej dla ponad 1,7 mln syryjskich uchodźców z powodu międzynarodowego kryzysu finansowego; mając na uwadze, że po zaapelowaniu o pilne wsparcie WFP zebrał 88 mln USD i mógł zapewnić pomoc żywnościową uchodźcom w Libanie, Jordanii, Egipcie i Turcji; mając na uwadze, że WFP szacuje, iż 2,8 mln osób w Iraku potrzebuje obecnie pomocy żywnościowej; mając na uwadze, że sam WFP zaapelował w trybie pilnym o 214,5 mln USD na swoje operacje w Syrii i w regionie, z czego 112,6 mln USD potrzebne było na zaspokojenie potrzeb w zakresie pomocy żywnościowej w następnych czterech miesiącach;

Q.     mając na uwadze, że według Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) produkcja pszenicy na terytorium kontrolowanym przez IS znacznie spadła w następstwie konfliktu, niewielkich opadów deszczu i braków paliwa;

R.     mając na uwadze, że strony konfliktu wykorzystują ludzkie cierpienie jako narzędzie walki oraz kradną i nielegalnie sprzedają produkty przeznaczone na pomoc, naruszając tym samym konwencje genewskie;

S.     mając na uwadze, że organizacja Human Rights Watch oszacowała w listopadzie 2014 r., iż ponad 3 133 jazydów, w tym dzieci, zostało porwanych lub zabitych przez IS w ich atakach od początku sierpnia 2014 r.; mając na uwadze, że przesiedlono ponad 50 000 jazydów, zaś trzystu uprowadzonym osobom, głównie kobietom i dzieciom, udało się uciec z niewoli IS; mając na uwadze, że kobiety jazydzkie są systematycznie poddawane przemocy seksualnej i niewolnictwu; mając na uwadze, że według niedawnych raportów kobiety popełniają samobójstwa, po tym jak się je gwałci czy zmusza do poślubienia bojowników IS; mając na uwadze, że także mężczyźni popełniają samobójstwo, po tym jak zmusza się ich do patrzenia na gwałcenie ich żon i córek;

T.     mając na uwadze, że bardzo potrzebna specjalna pomoc psychologiczna dla ofiar konfliktu, w tym ofiar gwałtu, nie jest dostępna;

U.     mając na uwadze, że wyraźnie brakuje zintegrowanych usług z zakresu zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego / przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć (SGBV);

V.     mając na uwadze, że większość dzieci-uchodźców i dzieci przesiedlonych nie ma dostępu do edukacji;

W.    mając na uwadze, że według Komisji około 276 000 uchodźców próbowało nielegalnie przedostać się na terytorium UE, zaś większość z nich wyruszyła w niebezpieczną podróż przez Morze Śródziemne; mając na uwadze, że według organizacji międzynarodowych blisko 2% uchodźców zatonęła w trakcie podróży; mając na uwadze, że organizacje przestępcze transportują uchodźców na „statkach widmach” kierujących się na autopilocie ku UE;

X.     mając na uwadze, że dnia 9 grudnia 2014 r. w Genewie odbyła się konferencja na temat przesiedlenia, na której rządy zobowiązały się do przyjęcia 100 000 syryjskich uchodźców; mając na uwadze, że według UNHCR działania te wciąż będą niewystarczające w odniesieniu do potrzeb w zakresie przesiedlenia w regionie;

Y.     mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie uruchomiły ponad 3,3 mld EUR na pomoc doraźną i odbudowę dla Syryjczyków w ich kraju oraz dla uchodźców i ich krajów przyjmujących; mając na uwadze, że tylko w 2014 r. UE i jej państwa członkowskie, z 163 mln EUR, były drugim co do wielkości darczyńcą pomocy humanitarnej dla Iraku; mając na uwadze, że na wniosek rządu Iraku uruchomiono unijny mechanizm ochrony ludności;

Z.     mając na uwadze, że UE wydała na zaspokojenie potrzeb humanitarnych więcej, niż planowała, a także mając na uwadze, że środki finansowe obiecane przez kilka państw spoza UE nie zawsze były rzeczywiście przekazywane;

AA.  mając na uwadze, że pomimo wielu apeli społeczność międzynarodowa nie jest w stanie sprostać potrzebom Syryjczyków, Irakijczyków i krajów przyjmujących uchodźców; mając na uwadze, że według Kyung-wha Kang, zastępczyni sekretarza generalnego ONZ ds. poszanowania praw człowieka, działania ONZ ogranicza brak środków finansowych, gdyż otrzymano jedynie 39% wymaganych 2,3 mld USD; mając na uwadze, że UNHCR stwierdziło, iż nadal bardzo trudne jest prowadzenie działań na tym obszarze, by udzielić ludności cywilnej i uchodźcom pomocy, jakiej potrzebują;

AB.  mając na uwadze, że podstawowym priorytetem pozostaje dostęp do pomocy humanitarnej i udzielanie jej osobom, które wciąż przebywają na obszarach konfliktu i które są zagrożone w różnych częściach Iraku;

AC.  mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa musi zapewnić proporcjonalną reakcję na działania wojskowe, aby złagodzić cierpienia ludności cywilnej uwikłanej w konflikt;

AD.  mając na uwadze, że potrzebne jest zaangażowanie wszystkich stron konfliktu na rzecz ułatwienia nieograniczonego, pryncypialnego dostępu pomocy humanitarnej do wszystkich obszarów dotkniętych konfliktem oraz do osób wewnętrznie przesiedlonych, uchodźców i społeczności dotkniętych konfliktem na trudno dostępnych obszarach;

AE.   mając na uwadze, że agencje ONZ realizujące programy humanitarne muszą zareagować na potrzeby wszystkich osób dotkniętych konfliktem w sposób bardziej zintegrowany i opłacalny;

AF.   mając na uwadze, że potrzebna będzie sprawiedliwość i pojednanie jako element działań pokonfliktowych i krok ku pluralistycznemu, reprezentatywnemu i demokratycznemu sprawowaniu rządów;

1.      zdecydowanie potępia przerażające, systematyczne i powszechne łamanie i naruszanie praw człowieka przez reżim Baszara al-Assada i terrorystów z IS w Iraku i Syrii, co obejmuje zabijanie zakładników, wszelkie formy przemocy ze względu na przynależność religijną lub etniczną, a także przemoc wobec kobiet i osób LGBTI; potępia ustanowienie na kontrolowanym przez IS terytorium niezgodnych z prawem tzw. „sądów szariatu”; przypomina swój bezwarunkowy sprzeciw wobec stosowania tortur; przekazuje wyrazy głębokiego współczucia ofiarom aktów okrucieństwa popełnianych przez IS oraz apeluje o natychmiastowe uwolnienie wszystkich zakładników; zdecydowanie potępia nadużycia popełniane przez IS względem dzieci;

2.      podkreśla, że tocząca się w Syrii wojna i zagrożenie, jakie od niedawna stanowi IS, narażają na poważne niebezpieczeństwo ludność Iraku i Syrii oraz szerzej pojmowany Bliski Wschód; zwraca się do UE, by przedstawiła kompleksową strategię regionalną mającą na celu pokonanie IS, a także by przyłączyła się do działań na rzecz złagodzenia kryzysu humanitarnego i położenia kresu konfliktowi w Syrii i Iraku; przypomina, że potrzebna jest spójna reakcja, aby skoordynować wszystkie aspekty zaangażowania i wspierać państwa przyjmujące, w tym również udzielając pomocy wojskowej, humanitarnej, rozwojowej i makroekonomicznej;

3.      popiera światową kampanię przeciwko IS i z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie partnerów koalicji do współpracy w oparciu o wspólną, wszechstronną i długoterminową strategię w celu pokonania IS; podkreśla, że częścią tej strategii powinna być pomoc umożliwiająca krajom tego regionu zwalczanie brutalnego ekstremizmu, a także instrumenty przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu;

4.      uważa sytuację humanitarną uchodźców za alarmującą i apeluje do społeczności międzynarodowej o zapewnienie natychmiastowej, wyraźnej i skutecznej reakcji humanitarnej na kryzys oraz o uznanie gwałtownego wzrostu potrzeb humanitarnych i coraz większych trudności społeczności międzynarodowej w zapewnianiu środków finansowych na pomoc;

5.      podkreśla powiązania między konfliktem a ludzkim cierpieniem i radykalizacją;

6.      podkreśla kluczowe znaczenie ochrony ludności cywilnej w ramach kompleksowej strategii regionalnej oraz konieczność oddzielania humanitarnych działań antyterrorystycznych od wojskowych działań antyterrorystycznych;

7.      apeluje do społeczności międzynarodowej o podwojenie wysiłków w zakresie pomocy humanitarnej; apeluje do UE o rozważenie zwołania konferencji darczyńców oraz o wywarcie nacisku na wszystkich darczyńców, by spełnili swoje obietnice i wywiązali się jak najszybciej ze swoich zobowiązań; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązania poczynione przez państwa członkowskie UE, będącej największym darczyńcą pod względem pomocy finansowej, oraz ich deklaracje na przyszłość; apeluje o zwiększenie wkładu UE w programy humanitarne ONZ i zacieśnienie współpracy z organizacjami międzynarodowymi;

8.      podkreśla, że mając na uwadze niespotykaną skalę kryzysu, złagodzenie cierpienia milionów Syryjczyków i Irakijczyków potrzebujących schronienia, żywności i leków musi być priorytetem dla UE oraz całej społeczności międzynarodowej;

9.      potępia systematyczne udaremnianie prób dostarczenia pomocy humanitarnej oraz wzywa wszystkie strony konfliktu do poszanowania powszechnych praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, a w szczególności apeluje do IS i reżimu Baszara al-Asada o ułatwienie udzielania pomocy humanitarnej i wsparcia wszystkimi możliwymi kanałami, w tym ponad granicami i frontami konfliktu, oraz o zapewnienie integralności struktur cywilnych i bezpieczeństwa całemu personelowi medycznemu i wszystkim pracownikom humanitarnym, zgodnie z różnymi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ na ten temat;

10.    jest przekonany, że natychmiastowa ochrona i pomoc humanitarna muszą być integralną częścią długoterminowych strategii na rzecz położenia kresu konfliktowi oraz wspierania praw społeczno-gospodarczych oraz środków utrzymania dla powracających, osób wewnętrznie przesiedlonych i uchodźców, w tym kobiet, tak aby zapewnić bardziej zdecydowane przywództwo i udział, umożliwiające tym osobom wybranie trwałych rozwiązań odpowiadających ich potrzebom; uważa, że istnieje potrzeba zajęcia się konkretnym ryzykiem i szczególnymi potrzebami poszczególnych grup kobiet i dzieci, które padły ofiarą różnych powiązanych wzajemnie form dyskryminacji;

11.    wzywa Komisję i państwa członkowskie UE do natychmiastowego przyjęcia specjalnych działań z myślą o poprawie sytuacji kobiet i dziewcząt w Iraku i Syrii i zagwarantowaniu im wolności i przestrzegania ich najbardziej podstawowych praw, a także do przyjęcia środków mających na celu zapobieganie wykorzystywaniu kobiet i dzieci, znęcaniu się nad nimi i stosowaniu wobec nich przemocy, w szczególności jeżeli chodzi o przymusowe małżeństwa dziewcząt; jest szczególnie zaniepokojony nasileniem się wszelkich rodzajów przemocy w stosunku do kobiet, które są więzione, gwałcone, wykorzystywane seksualnie i sprzedawane przez członków IS;

12.    apeluje o utworzenie linii budżetowej i programów z myślą o całkowitym zaspokojeniu medycznych, psychologicznych i społecznych potrzeb ofiar przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć (SGBV) w trwającym konflikcie;

13.    nalega, by ponownie skupić się na dostępie do edukacji dostosowanym do specjalnych potrzeb wynikających z trwającego konfliktu;

14.    wzywa międzynarodowe agencje humanitarne pracujące w Iraku i Syrii, w tym agencje ONZ, do intensywniejszego świadczenia usług medycznych i doradztwa, także w zakresie leczenia i wsparcia psychologicznego, dla osób przesiedlonych, które uciekły przed IS, przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na osoby w najtrudniejszej sytuacji, tj. ofiary przemocy seksualnej i dzieci;

15.    zwraca się do państw członkowskich UE, by przestrzegały swoich międzynarodowych zobowiązań i przyjmowały oraz rozpatrywały wnioski o azyl składane przez coraz większą liczbę syryjskich uchodźców, którzy ryzykują życie, aby dostać się do Europy; apeluje do UE o zapobieganie ryzykownym ucieczkom przez Morze Śródziemne, zwłaszcza poprzez ściganie osób dokonujących przerzutu przez granicę i handlarzy ludźmi; wzywa UE do wzmocnienia kontroli na granicach zewnętrznych;

16.    wskazuje, że niestabilna sytuacja w Syrii, spowodowana głównie brutalną wojną reżimu Baszara al-Asada przeciw własnym obywatelom, umożliwiła rozwój IS; wyraża zaniepokojenie rosnącym zaangażowaniem w konflikt w Syrii ekstremistycznych ugrupowań islamistycznych oraz zagranicznych bojowników, eskalacją przemocy w tym kraju, a także dalszym rozdrobnieniem umiarkowanej opozycji oraz jej wewnętrznymi podziałami; podkreśla, że trwałe rozwiązanie wymaga przeprowadzenia w trybie pilnym politycznej transformacji na drodze kierowanego przez Syrię procesu politycznego z udziałem wszystkich stron, popieranego przez społeczność międzynarodową; apeluje do UE o podjęcie inicjatywy na rzecz działań dyplomatycznych w tym kierunku;

17.    wzywa nowe przywództwo Iraku do wywiązania się z podjętego zobowiązania dotyczącego pluralistycznego rządu, który reprezentuje uzasadnione interesy i zaspokaja podstawowe potrzeby humanitarne wszystkich Irakijczyków;

18.    popiera wniosek skierowany przez Radę Praw Człowieka do Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka dotyczący wysłania w trybie pilnym misji do Iraku w celu zbadania przypadków naruszania i nadużywania międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, których dopuściły się IS i powiązane z nim ugrupowania terrorystyczne, oraz w celu ustalenia faktów i okoliczności takich nadużyć i naruszeń, tak aby uniknąć bezkarności i zapewnić pełną odpowiedzialność za popełnione czyny;

19.    apeluje o ustanowienie mechanizmów dokumentowania zeznań ofiar z myślą o stawianiu sprawców przed trybunałami międzynarodowymi lub lokalnymi sądami ds. zbrodni wojennych;

20.    domaga się równych środków odpowiedzialności dla wszystkich stron konfliktu oraz dostępu do wsparcia prawnego dla wszystkich ofiar powszechnego naruszania prawa; uważa za niezwykle ważne zapewnienie ochrony ludności cywilnej, która znalazła się w potrzasku przemocy i nie jest w stanie dotrzeć do bezpiecznych schronień lub która nie ma dostępu do ratującej życie pomocy humanitarnej;

21.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i Izbie Reprezentantów Iraku, regionalnemu rządowi Kurdystanu, sekretarzowi generalnemu Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz wszystkim stronom zaangażowanym w konflikt w Syrii.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0023.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności