Procedura : 2015/2747(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0720/2015

Teksty złożone :

B8-0720/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 09/07/2015 - 12.12
CRE 09/07/2015 - 12.12
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 136kWORD 69k
7.7.2015
PE565.698v01-00
 
B8-0720/2015

złożony w następstwie oświadczenia przewodniczącego

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie obchodów rocznicy masakry w Srebrenicy (2015/2747(RSP))


Miloslav Ransdorf, Kateřina Konečná, Barbara Spinelli w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obchodów rocznicy masakry w Srebrenicy (2015/2747(RSP))  
B8-0720/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że w lipcu 1995 r. w bośniackim mieście Srebrenica, które zostało ogłoszone przez ONZ strefą bezpieczeństwa, dokonano masakry na 8000 bośniackich muzułmanach i deportowano tysiące kobiet, dzieci i starszych ludzi; mając na uwadze, że była to największa masakra i zbrodnia wojenna, do jakiej doszło w Europie od zakończenia II wojny światowej; mając na uwadze, że w dniu 11 lipca 2015 r. przypadka 20. rocznica tej masakry;

B.     mając na uwadze, że to tragiczne wydarzenie było kulminacją szeregu nacjonalistycznych okrucieństw i działań wojennych, do jakich doszło między bośniackimi Serbami a muzułmanami w okresie 1992–1995;

C.     mając na uwadze, że rozpad Jugosławii zakończył się krwawą wojną i obcą ingerencją w regionie Bałkanów Zachodnich; mając na uwadze, że ówczesne wydarzenia na Bałkanach Zachodnich odzwierciedlały także niezdolność UE i jej państw członkowskich oraz całej wspólnoty międzynarodowej do opracowania polityki zapobiegającej sytuacjom kryzysowym;

D.     mając na uwadze, że tragiczne wydarzenia w Srebrenicy pozostawiły w ocalałych głębokie blizny emocjonalne i stworzyły trwałe przeszkody polityczne utrudniające pojednanie między grupami etnicznymi w Bośni i Hercegowinie i całym regionie; mając na uwadze, że pomimo starań poczynionych w celu odnalezienia i ekshumacji grobów zbiorowych i indywidualnych, nadal nie odnaleziono i nie zidentyfikowano ciał prawie 1200 mężczyzn i chłopców ze Srebrenicy;

1.      czci pamięć ofiar zbrodni oraz składa im hołd; przekazuje wyrazy współczucia i solidarności ofiarom rodzin, z których wiele nie ma ostatecznej pewności co do losu swoich ojców, synów, mężów czy braci;

2.      stwierdza, że masakra, która miała miejsce 20 lat temu w Srebrenicy, jest nadal otwartą raną w historii tego regionu; usilnie wzywa wszystkie państwa i wspólnoty do poczynienia dalszych wysiłków na drodze do pojednania i współpracy; podkreśla znaczenie, jakie mają programy edukacyjne propagujące zrozumienie przyczyn zbrodni i zwiększające świadomość potrzeby promowania praw człowieka i tolerancji między etniami;

3.      stwierdza, że międzynarodowe siły pod dowództwem ONZ odegrały tragiczną rolę, ponieważ nie udało im się zapobiec zbrodniom wojennym popełnionym w Srebrenicy; stwierdza, że należy opracować lepsze mechanizmy zapobiegania kryzysom;

4.      wzywa do dalszego prowadzenia dochodzenia w sprawie odpowiedzialności dowódców wojskowych wszystkich stron konfliktu między bośniackimi Serbami a muzułmanami w okresie 1992–1995 w Srebrenicy;

5.      podkreśla, że postawienie przed sądem odpowiedzialnych za zbrodnie popełnione w Srebrenicy w czasie wojny w Bośni i Hercegowinie jest ważnym krokiem w kierunku pojednania w regionie; dostrzega dotychczasowe starania i ubolewa, że dochodzenia w sprawie zbrodni popełnionych przez wszystkie strony konfliktu – w tym sprawa Nasera Orica – nie zostały zakończone;

6.      zauważa, że dwadzieścia lat po podpisaniu układu z Dayton główne problemy polityczne pozostają nierozwiązane; uważa, że potrzebna jest pilnie nowa inicjatywa polityczna na rzecz Bośni i Hercegowiny oraz że należy porzucić etnocentryczne podejście do rozwiązywania problemów i zacierania różnic między grupami etnicznymi i znaleźć pokojowe, realne i trwałe rozwiązania, które mogą zyskać poparcie wszystkich grup na terenie Bośni i Hercegowiny; uważa, że najwyższy czas położyć kres obecności obcych wojsk w Bośni i Hercegowinie; wzywa elity polityczne kraju do wzięcia większej odpowiedzialności za swoje działania;

7.      wyraża poważne zaniepokojenie sytuacją gospodarczą i społeczną; podkreśla, że rozwiązanie tej ważnej kwestii jest kluczem do stabilnego rozwoju w regionie; wzywa rządy państw regionu i UE do uznania rozwoju gospodarczego i społecznego za sprawę nadrzędną dla ludności tego regionu oraz do podjęcia odpowiednich działań; podkreśla znacznie, jakie ma wzmocnienie współpracy regionalnej i transgranicznej;

8.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Bośni-Hercegowiny i jej organom oraz rządom i parlamentom państw Bałkanów Zachodnich.

Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności