Procedura : 2015/2747(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0722/2015

Teksty złożone :

B8-0722/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 09/07/2015 - 12.12
CRE 09/07/2015 - 12.12
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0276

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 139kWORD 72k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0716/2015
7.7.2015
PE565.700v01-00
 
B8-0722/2015

złożony w następstwie oświadczenia przewodniczącego

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie obchodów rocznicy masakry w Srebrenicy (2015/2747(RSP))


Cristian Dan Preda, Andrej Plenković, Eduard Kukan, Davor Ivo Stier, Dubravka Šuica, Ivana Maletić, Marijana Petir w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obchodów rocznicy masakry w Srebrenicy (2015/2747(RSP))  
B8-0722/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje rezolucje dnia 7 lipca 2005 r.(1) oraz z dnia 15 stycznia 2009 r.(2) w sprawie Srebrenicy,

–       uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Bośnią i Hercegowiną, który został podpisany w Luksemburgu w dniu 16 czerwca 2008 r. i wszedł w życie w dniu 1 czerwca 2015 r.,

–       uwzględniając postanowienia Powszechnej deklaracji praw człowieka, europejskiej konwencji praw człowieka oraz Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, uznające prawo każdego człowieka do życia, wolności, bezpieczeństwa, wolności myśli, sumienia i religii,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że 20 lat temu, w lipcu 1995 r., bośniackie miasto Srebrenica – w owym czasie odizolowana enklawa ogłoszona strefą bezpieczeństwa na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 16 kwietnia 1993 r.– została opanowana przez serbskie bojówki dowodzone przez generała Ratko Mladicia działającego z upoważnienia ówczesnego prezydenta Republiki Serbskiej Radovana Karadžicia;

B.     mając na uwadze, że po upadku Srebrenicy, w ciągu trwającej kilka dni rzezi ponad 8 tys. muzułmańskich mężczyzn i chłopców, którzy szukali bezpieczeństwa na tym terenie chronionym przez Siły Ochronne ONZ (UNPROFOR), zostało bezwzględnie zamordowanych przez siły bośniackich Serbów dowodzone przez generała Mladicia i paramilitarne jednostki, w tym serbskie nieregularne oddziały policji, które wkroczyły na terytorium Bośni z Serbii; mając na uwadze, że deportowano prawie 30 000 kobiet, dzieci i osób starszych, co sprawa, że jest to największa zbrodnia wojenna, do jakiej doszło w Europie od zakończenia II wojny światowej;

C.     mając na uwadze, że pomimo starań poczynionych w celu odnalezienia i ekshumacji grobów zbiorowych i indywidualnych, nadal nie odnaleziono i nie zidentyfikowano ciał prawie 1200 mężczyzn i chłopców ze Srebrenicy;

D.     mając na uwadze, że tragiczne wydarzenia w Srebrenicy pozostawiły w ocalałych głębokie blizny emocjonalne i stworzyły trwałe przeszkody polityczne utrudniające pojednanie między grupami etnicznymi w Bośni i Hercegowinie (BiH);

E.     mając na uwadze, że masakra w Srebrenicy została uznana za ludobójstwo zarówno przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii (MTKJ), jak i Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS);

F.     mając na uwadze, że celem Unii Europejskiej jest propagowanie pokoju oraz mając na uwadze, że pojednanie jest podstawą procesu integracji europejskiej;

1.      czci pamięć wszystkich ofiar, składa im hołd oraz przekazuje wyrazy współczucia i solidarności rodzinom ofiar, z których wiele nie ma ostatecznej pewności co do losu swoich krewnych;

2.      z całą mocą potępia ludobójstwo w Srebrenicy; uroczyście oświadcza, że tak straszliwa zbrodnia nie może się zdarzyć nigdy więcej i oznajmia, że uczyni wszystko co w jego mocy, aby zapobiec takim aktom w przyszłości; sprzeciwia się wszelkiemu wyparciu ludobójstwa i jego relatywizacji;

3.      podkreśla, że zapobieganie ludobójstwu i zbrodniom przeciwko ludzkości oraz skuteczne karanie za te czyny powinno pozostać dla Unii Europejskiej i wspólnoty międzynarodowej jedną z nadrzędnych spraw;

4.      podkreśla ogromne znaczenie, jakie ma pojednanie dla przyszłości tego regionu; podkreśla znaczenie prac dokonanych w tym celu przez MTKJ; ponownie podkreśla, że należy dołożyć większych starań do osądzenia zbrodni wojennych na szczeblu krajowym;

5.      wzywa wszystkich obywateli Bośni i Hercegowiny do wykorzystania okazji, jaką jest 20. rocznica masakry w Srebrenicy, do pojednania i zacieśnienia współpracy, co jest podstawowym warunkiem dalszych postępów wszystkich państw tego regionu na drodze ku integracji europejskiej;

6:      zachęca władze Bośni i Hercegowiny, aby przejęły inicjatywę w oddawaniu hołdu ofiarom i pomogły społeczeństwu uznać zbrodnie popełnione w Srebrenicy i jej okolicach oraz rozliczyć się z nimi;

7.      podkreśla znaczenie, jakie ma obiektywne relacjonowanie w mediach oraz oparte na faktach edukacyjne programy na temat Srebrenicy, prowadzone w całej Bośni i Hercegowinie, aby rozliczyć się z przeszłością i naprawić napięte stosunki;

8.      uważa, że współpraca regionalna i proces integracji europejskiej są najlepszą drogą do przezwyciężenia nienawiści i podziałów; potwierdza zaangażowanie UE na rzecz europejskich perspektyw Bośni i Hercegowiny i państw Bałkanów Zachodnich;

9.      zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Bośni i Hercegowiny i jej organom oraz rządom i parlamentom państw Bałkanów Zachodnich.

 

(1)

Dz.U. C 157 E z 6.7.2006, s. 468.

(2)

Dz.U. C 46 E z 24.2.2010, s. 111.

Informacja prawna