Procedura : 2015/2685(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0839/2015

Teksty złożone :

B8-0839/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 10/09/2015 - 8.5
CRE 10/09/2015 - 8.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0318

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 203kWORD 116k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0836/2015
7.9.2015
PE565.807v01-00
 
B8-0839/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie roli UE w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie (2015/2685(RSP))


Tamás Meszerics, Margrete Auken, Bodil Valero, Molly Scott Cato, Alyn Smith, Igor Šoltes, Bart Staes, Pascal Durand, Karima Delli, Klaus Buchner, Judith Sargentini, Ernest Maragall, Jordi Sebastià w imieniu grupy Verts/ALE
Fabio Massimo Castaldo, Ignazio Corrao, Eleonora Evi, Laura Ferrara, Laura Agea, Tiziana Beghin, Daniela Aiuto, Piernicola Pedicini, Dario Tamburrano, Rosa D’Amato we własnym imieniu

Rezolucja Parlamentu w sprawie roli UE w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie (2015/2685(RSP))  
B8‑0839/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego,

–       uwzględniając konkluzje Rady UE do Spraw Zagranicznych z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie Bliskiego Wschodu,

–       uwzględniając wytyczne UE dotyczące międzynarodowego prawa humanitarnego,

–       uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini w sprawie sytuacji w Izraelu i Palestynie,

–       uwzględniając decyzję rządu Szwecji z dnia 30 października 2014 r. o uznaniu Państwa Palestyna,

–       uwzględniając uznanie Palestyny przez Watykan w czerwcu 2015 r.,

–       uwzględniając pismo z dnia 13 kwietnia 2015 r. wystosowane do wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel przez 16 ministrów spraw zagranicznych UE, w którym zaapelowali oni o wprowadzenie w całej UE wytycznych dotyczących prawidłowego oznakowania produktów pochodzących z osiedli,

–       uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie konfliktu izraelsko-palestyńskiego,

–       uwzględniając konwencje praw człowieka ONZ, których stronami są Izrael i Palestyna,

–       uwzględniając głosowanie Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie przyznania Palestynie statusu nieczłonkowskiego państwa-obserwatora,

–       uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ w sprawie zapewnienia rozliczalności i sprawiedliwości za wszelkie naruszenia prawa międzynarodowego na okupowanych terytoriach palestyńskich, w tym we Wschodniej Jerozolimie, przyjętą w dniu 3 lipca 2015 r. przy jednomyślnym poparciu UE,

–       uwzględniając arabską inicjatywę pokojową przyjętą w marcu 2002 r. przez Radę Ligi Państw Arabskich,

–       uwzględniając opracowanie Parlamentu Europejskiego zatytułowane „Okupacja/aneksja terytorium – przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka a spójna polityka UE” z dnia 25 czerwca 2015 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że prowadzone pod przewodnictwem USA negocjacje mające na celu kompleksowe rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego zawieszono w kwietniu 2014 r. i w krótko- i średnioterminowej perspektywie nie istnieją realne szanse na ich wznowienie przy zachowaniu dotychczasowej formuły procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie;

B.     mając na uwadze, że pierwsze kroki ustawodawcze koalicyjnego rządu Izraela utworzonego w maju 2015 r. potwierdziły jego nacjonalistyczne, skrajnie prawicowe nastawienie ideologiczne sprzyjające osadnictwu, czego przykładem jest przyjęcie ustawy o przymusowym karmieniu, zaostrzenie sankcji przeciwko osobom rzucającym kamieniami oraz propozycja rozszerzenia zakresu stosowania kary śmierci ; mając na uwadze fakt, że przygotowywane są projekty ustaw mających na celu ograniczenie uprawnień Sądu Najwyższego oraz ograniczenie przestrzeni publicznej, w której działać mogą podmioty społeczeństwa obywatelskiego; mając na uwadze, że rząd Izraela ogłosił budowę setek nowych osiedli we Wschodniej Jerozolimie i na Zachodnim Brzegu oraz wznowił budowę muru separacyjnego, pomimo że Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości uznał go w 2004 r. za nielegalny;

C.     mając na uwadze, że ludność palestyńska na Zachodnim Brzegu, zwłaszcza w strefie C i we Wschodniej Jerozolimie, doświadcza rażących naruszeń swoich praw, w tym pada ofiarą przemocy ze strony osadników, doświadcza ograniczeń w dostępie do bieżącej wody, poważnych ograniczeń swobody przemieszczania się, a także staje w obliczu wyburzeń domów i przymusowych eksmisji; mając na uwadze, że w izraelskich więzieniach przebywa obecnie 5 700 Palestyńczyków, w tym 160 dzieci, 26 kobiet i 400 osób, wobec których zastosowano zatrzymanie administracyjne; mając na uwadze, że przymusowe przesiedlenie mieszkańców terenów okupowanych stanowi poważne naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego; mając na uwadze, że polityka zagospodarowania przestrzennego stosowana jest jako narzędzie służące eksmisji Palestyńczyków i rozbudowie osiedli; mając na uwadze, że jako pretekst do przymusowego wysiedlania setek Palestyńczyków, zwłaszcza w Dolinie Jordanu, wykorzystywane są także manewry wojskowe; mając na uwadze, że według ONZ od początku 2015 r. izraelscy osadnicy przeprowadzili przynajmniej 120 ataków na Palestyńczyków we Wschodniej Jerozolimie oraz na Zachodnim Brzegu; mając na uwadze, że według izraelskiej organizacji pozarządowej B’Tselem na okupowanych terytoriach palestyńskich w pierwszej połowie 2015 r. przynajmniej 13 Palestyńczyków zginęło z rąk izraelskich sił bezpieczeństwa, a 3 izraelskich cywili – z rąk Palestyńczyków;

D.     mając na uwadze, że według Biura ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) w sierpniu 2015 r. w strefie C i we Wschodniej Jerozolimie zburzono 142 budynki, których właścicielami byli Palestyńczycy, w tym 16 budowli sfinansowanych przez darczyńców; mając na uwadze, że wyburzenia doprowadziły do wysiedlenia 201 osób, w tym 121 dzieci, a w inny sposób dotknęły 426 osób, w tym 233 dzieci; mając na uwadze, że była to największa operacja wyburzeniowa, jaką odnotowano na tych obszarach od stycznia 2013 r.;

E.     mając na uwadze, że rok po izraelskiej operacji wojskowej „Ochronny brzeg” wymierzonej w Strefę Gazy, w wyniku której śmierć poniosło ponad 2 100 Palestyńczyków i 66 Izraelczyków (w tym, odpowiednio, 1 462 i 5 cywili) strony nie wypełniły spoczywającego na nich obowiązku przeprowadzenia rzetelnego śledztwa w sprawie zarzucanych naruszeń i nie pociągnęły do odpowiedzialności karnej ich sprawców; mając na uwadze, że komisja śledcza ONZ badająca tę operację ustaliła, że w czerwcu 2015 r. zarówno Izrael, jak i Hamas popełnili zbrodnie wojenne, oraz stwierdziła zniszczenia na bezprecedensową skalę na tym terytorium; mając na uwadze, że Izrael odmówił współpracy z tą komisją śledczą oraz uniemożliwił wjazd jej członkom na teren Strefy Gazy;

F.     mając na uwadze, że osiągnięte dnia 26 sierpnia 2014 r. porozumienie o zawieszeniu broni nie zostało wprowadzone w życie, zwłaszcza jeśli chodzi o zniesienie blokady; mając na uwadze, że nie odbudowano jeszcze żadnego z 19 000 całkowicie zniszczonych domów ze względu na ograniczenia w przywozie materiałów budowlanych; mając na uwadze, że poza swoim miejscem zamieszkania pozostaje nadal 100 000 osób; mając na uwadze, że 95% zasobów wody nie nadaje się do picia; mając na uwadze, że nieprzerwane zamknięcie Strefy Gazy ma destrukcyjny wpływ na 1,8 mln ludzi zamieszkałych na tym terenie; mając na uwadze, że według MKCK zamknięcie Strefy Gazy stanowi „zbiorową karę wymierzoną z jawnym naruszeniem zobowiązań Izraela w świetle międzynarodowego prawa humanitarnego”; mając na uwadze, że w sprawozdaniu UNCTAD z dnia 1 września 2015 r. stwierdzono, że blokada doprowadziła do gwałtownego załamania wzrostu w Strefie Gazy oraz że do 2020 r. Strefa Gazy może stać się miejscem nienadającym się do zamieszkania;

G.     mając na uwadze, że po ogłoszeniu zawieszenia broni w sierpniu 2015 r. miało miejsce kilka przypadków wystrzelenia rakiet z terenu Strefy Gazy; mając na uwadze, że do ataków przyznały się organizacje salafickie oraz inne ruchy rywalizujące o wpływy z rządzącym Hamasem; mając na uwadze, że brak było doniesień o ofiarach tych ataków wśród Izraelczyków;

H.     mając na uwadze, że w kwietniu 2014 r. został utworzony palestyński rząd jedności z poparciem Hamasu i Fatah, który akceptuje zasady kwartetu bliskowschodniego, tj. odrzucenie przemocy, przestrzeganie podjętych wcześniej zobowiązań oraz uznanie Izraela, i który uzyskał poparcie USA i UE; mając na uwadze, że nie osiągnięto jednak znaczących postępów na drodze do pojednania wśród Palestyńczyków; mając na uwadze, że rząd nie jest w stanie sprawować władzy na terenie Strefy Gazy; mając na uwadze, że przywódcy palestyńscy nadal pogrążeni są w wewnętrznych walkach o władzę, co doprowadziło w ostatnim czasie do ustąpienia prezydenta Narodowej Władzy Palestyńskiej z komitetu wykonawczego OWP oraz zwołania przez niego nadzwyczajnego posiedzenia Palestyńskiej Rady Narodowej; mając na uwadze, że pod adresem Narodowej Władzy Palestyńskiej coraz częściej padają oskarżenia o rozdawanie stanowisk publicznych, autorytaryzm i aresztowanie krytyków, korupcję oraz sprzeniewierzenie środków publicznych;

I.      mając na uwadze, że prezydent Mahmud Abbas ogłosił zamiar opracowania przy pomocy ONZ harmonogramu działań zmierzających do zakończenia izraelskiej okupacji terytorium palestyńskiego w ciągu trzech lat; mając na uwadze, że Liga Państw Arabskich poparła ten plan działania i wezwała do zorganizowania międzynarodowej konferencji mającej na celu znalezienie ostatecznego rozstrzygnięcia tej kwestii w oparciu o arabską inicjatywę pokojową; mając na uwadze, że w Radzie Bezpieczeństwa ONZ prowadzone są równoległe działania, którym przewodzi Francja.

J.      mając na uwadze, że od czasu podpisania w Oslo w 1993 r. Deklaracji zasad społeczność darczyńców przekazała odbiorcom na okupowanych terytoriach palestyńskich ponad 23 mld EUR tytułem pomocy sprzyjającej inicjatywom pokojowym i pomocy rozwojowej; mając na uwadze, że w tym samym okresie stale rosły wskaźniki nierówności, bezrobocia i ubóstwa wśród Palestyńczyków;

K.     mając na uwadze, że w wyniku oceny współpracy UE z okupowanymi terytoriami palestyńskimi i poparcia dla narodu palestyńskiego, przeprowadzonej w imieniu Komisji w maju 2014 r., stwierdzono, że obecny model współpracy wyczerpał się z powodu braku równoległego działania politycznego ze strony UE w celu usunięcia przeszkód stwarzanych przez izraelską politykę okupacji i osadnictwa oraz polityczny podział Zachodniego Brzegu i Gazy;

L.     mając na uwadze, że w świetle prawa międzynarodowego każda strona trzecia, w tym państwa członkowskie, ma obowiązek nieuznawania osiedli oraz nieudzielania im pomocy lub wsparcia, a także obowiązek wyrażania faktycznego sprzeciwu wobec nich;

M.    mając na uwadze, że poprzednia wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel zobowiązała się do wydania do końca lipca 2013 r. ogólnounijnych wytycznych dotyczących prawidłowego oznakowania importowanych produktów pochodzących z terytorium znajdującego się poza granicami Izraela sprzed 1967 r.; mając na uwadze, że w kwietniu 2015 r. zdecydowana większość państw członkowskich wyraziła w piśmie swoją irytację wielokrotnym odkładaniem terminu wydania tych wytycznych przez wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel i zaapelowała do niej o podjęcie stosownych działań; mając na uwadze, że państwa członkowskie UE – Zjednoczone Królestwo, Dania i Belgia – wydały swoje krajowe dobrowolne wytyczne;

1.      wzywa UE do pozbycia się iluzji co do „procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie”, który faktycznie utknął w martwym punkcie i w swoim obecnym kształcie okazał się kosztowną porażką; apeluje o nowe podejście UE, które autentycznie przyczyni się do zaprowadzenia pokoju i zapewni bezpieczeństwo zarówno Palestyńczykom, jak i Izraelczykom;

2.      wzywa UE, by przestała oglądać się na przewodnią rolę Stanów Zjednoczonych, które wykazały się brakiem determinacji potrzebnej, by uruchomić wiarygodny proces negocjacyjny opierający się na równości stron i poszanowaniu prawa międzynarodowego;

3.      wzywa UE do wypełnienia jej powinności jako wpływowego gracza oraz do wystąpienia z odważną i wszechstronną inicjatywą pokojową na rzecz regionu, w szczególności opartą na arabskiej inicjatywie pokojowej; odnotowuje w tym względzie plany ustanowienia międzynarodowej grupy wsparcia zgodnie z zapowiedzią złożoną przez Radę UE do Spraw Zagranicznych w dniu 20 lipca 2015 r.; podkreśla, że każda inicjatywa, którą poprze, powinna uwzględniać kryteria określone w konkluzjach Rady z lipca 2014 r. oraz przewidywać jednoznaczne zobowiązanie zaangażowanych stron do przestrzegania międzynarodowego prawa oraz przystąpienia do tych rozmów bez stawiania wstępnych warunków i w dobrej wierze;

4.      ponownie podkreśla, że pokój między Izraelczykami i Palestyńczykami można osiągnąć jedynie poprzez działania prowadzone bez użycia przemocy, prowadzące do wynegocjowania ostatecznego porozumienia kładącego kres wszelkim wzajemnym pretensjom; potępia wszelkie akty przemocy stanowiące atak na ludność cywilną lub zagrożenie dla niej po obu stronach; potwierdza swoje głębokie zaangażowanie na rzecz bezpieczeństwa Izraela; wciąż popiera politykę pokojowego oporu prowadzoną przez palestyńskie społeczeństwo obywatelskie i palestyńskiego prezydenta Mahmuda Abbasa;

5.      stanowczo potępia nieustanną ekspansję izraelskich osiedli, która stanowi naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego, podsyca urazę Palestyńczyków oraz podważa realność rozwiązania polegającego na współistnieniu dwóch państw i zmniejsza szanse jego realizacji; wzywa władze Izraela do natychmiastowego wstrzymania swej polityki osadnictwa i cofnięcia jej skutków;

6.      wyraża głębokie zaniepokojenie eksploatacją palestyńskich zasobów naturalnych przez Izrael oraz powszechną praktyką przymusowego przesiedlania, zwłaszcza w strefie C, co stanowi rażące naruszenie prawa międzynarodowego; wyraża ubolewanie zwłaszcza z powodu decyzji wydanych w ostatnim czasie przez izraelski sąd zezwalających na wyburzenie domów i przymusowe przesiedlenie społeczności beduińskich na Zachodnim Brzegu na potrzeby budowy żydowskich osiedli; wzywa władze Izraela do pełnego poszanowania praw Beduinów oraz niezwłocznego odstąpienia od wyburzeń i zaniechania wykonania nakazów wysiedlenia wiosek Susja i Abu Nwar;

7.      wyraża swoje głębokie zaniepokojenie nasilającymi się przejawami niekontrolowanej przemocy ze strony osadników, w tym niedawnym morderstwem 18 miesięcznego palestyńskiego dziecka w wyniku ataku podpalaczy, który miał miejsce w palestyńskiej wiosce Duma w dniu 28 lipca 2015 r.; z zadowoleniem przyjmuje powszechne potępienie tego przestępstwa przez władze Izraela, które jednak w większości nie chcą zauważyć endemicznego charakteru przemocy stosowanej przez osadników, której sprzyja panujący od dziesięcioleci klimat bezkarności i podżegania;

8.      uważa, że skład izraelskiego rządu koalicyjnego oraz jego program, w tym zintensyfikowana rozbudowa osiedli, ciągła bezkarność sprawców naruszeń prawa na terytoriach okupowanych oraz przymusowe przesiedlanie Palestyńczyków, stanowią główną przeszkodę w przyjęciu rozwiązania zakładającego współistnienie dwóch państw, i podkreśla konieczność podjęcia przez UE pilnych kroków, aby zachować szanse jego realizacji; wzywa UE do przezwyciężania braku woli u obecnego izraelskiego rządu i zachęcenie go do podjęcia negocjacji mających na celu położenie kresu konfliktowi;

9.      wzywa instytucje UE oraz państwa członkowskie do egzekwowania spoczywającego na nich prawnego obowiązku nieuznawania oraz stosowania skutecznej i kompleksowej polityki zakładającej zróżnicowane traktowanie przez UE Izraela i jego osiedli, w oparciu o rygorystyczne przestrzegania międzynarodowego prawa i zasad UE;

10.    jest przekonany, że ta polityka zróżnicowanego traktowania jest niezbędna, by wyzwolić pozytywny impuls prowadzący do podjęcia autentycznych negocjacji pokojowych; uważa, że takie podejście przyczyni się do zmiany struktury zachęt, które stanowią sedno izraelskiej polityki osadnictwa, i podważy w oczach izraelskiego społeczeństwa i elit politycznych pozytywny w ich mniemaniu bilans kosztów i korzyści związanych z okupacją;

11.    zachęca UE, w ramach jej polityki zróżnicowanego traktowania, do podjęcia następujących działań:

a)   zintensyfikowania swoich publicznych działań dyplomatycznych w odpowiedzi na działalność osadniczą oraz wyraźnego uzmysłowienia izraelskiemu społeczeństwu, że źródłem tej polityki jest intensywność, zakres i głębia stosunków łączących UE i Izrael i że wynika ona z prawnego obowiązku;

b)   ścisłego wykluczenia stosowania umów między UE a Izraelem do okupowanych terytoriów palestyńskich;

c)   wydania unijnych wytycznych w sprawie oznakowania produktów pochodzących z osiedli, które powinny obejmować cały łańcuch dostaw;

d)   ustanowienia skuteczniejszego unijnego mechanizmu monitorowania i zapewnienia zgodności z przepisami w kontekście swobodnego handlu, aby zapobiec przyznawaniu preferencyjnego traktowania w ramach umowy o wolnym handlu między UE a Izraelem izraelskim towarom zawierającym nieprzetworzone surowce pochodzące z osiedli;

e)   wykorzystania doświadczeń związanych z wprowadzeniem szybkiego i skutecznego unijnego embarga na produkty pochodzące z Krymu i wykluczenia z rynku wewnętrznego UE produktów pochodzących z izraelskich osiedli ;

f)    wykonania inwentaryzacji europejskich spółek, których działalność ma związki z osiedlami;

g)   wydania ogólnounijnych wskazówek skierowanych do obywateli Unii i unijnych przedsiębiorstw zniechęcających ich do wszelkich kontaktów gospodarczych z przedsiębiorstwami, których działalność przyczynia się do powstawania lub funkcjonowania nielegalnych osiedli oraz prowadzi do innych naruszeń prawa międzynarodowego na palestyńskich terytoriach okupowanych, oraz zachęca do zaniechania dotychczasowych relacji biznesowych w duchu wytycznych ONZ dotyczących biznesu i praw człowieka;

h)   podjęcia konkretnych działań wobec osadników włącznie z przyjęciem polityki nieutrzymywania kontaktów i wprowadzeniem zakazu wydawania wiz osobom dopuszczającym się aktów przemocy;

i)    opracowania wytycznych dotyczących współpracy finansowej między podmiotami europejskimi i izraelskimi, które pozwolą zadbać o to, by unijne fundusze inwestycyjne lub banki nie wspierały przedsiębiorstw lub funduszy działających na terenie osiedli;

j)    odmawiania przyjmowania dokumentów prawnych wystawianych w izraelskich osiedlach, takich jak akty własności nieruchomości lub dokumenty potwierdzające stopnie lub tytułu naukowe;

k)   zobowiązania Komisji i ESDZ do prowadzenia systematycznej oceny kontaktów między UE i państwami członkowskim a Izraelem oraz zapewnienia konsekwentnego stosowania polityki zróżnicowanego traktowania;

l)    przyjęcia nowego podejścia do stosunków między UE a Izraelem w świetle art. 2 układu o stowarzyszeniu;

12.    nakłania państwa członkowskie do bezwarunkowego uznania Państwa Palestyna w granicach z 1967 r.; wyraża głębokie przekonanie, że ogólnoeuropejskie uznanie Państwa Palestyna zwiększy szanse na pokój i zachęci do wysiłków, w tym ze strony izraelskiego społeczeństwa obywatelskiego, na rzecz rozwiązania przewidującego współistnienie dwóch państw;

13.    wyraża poważne zaniepokojenie nasileniem się przypadków niszczenia, zajmowania i konfiskaty pomocy humanitarnej i sprzętu w strefie C i wzywa Komisję do złożenia Parlamentowi sprawozdania z podejmowanych przez siebie starań o uzyskanie od władz Izraela rekompensaty i gwarancji, że te incydenty się nie powtórzą, a także do prowadzenia dalszych inwestycji w strefie C oraz przekazywania unijnej pomocy humanitarnej i rozwojowej na tym terenie; odnotowuje w tym kontekście unijną inicjatywę, której celem jest zapoczątkowanie usystematyzowanego dialogu z Izraelem na temat sytuacji na Zachodnim Brzegu, natomiast z ubolewaniem przyjmuje do wiadomości fakt, że w ramach tego dialogu nie przewidziano rozmów na temat problemu osadnictwa; przypomina, że żądania odszkodowania za zniszczoną infrastrukturę powstałą dzięki unijnemu finansowaniu są zasadne i nie powinny być uzależnione od wyników usystematyzowanego dialogu;

14.    zwraca się do Komisji o ujawnienie wykazu projektów finansowanych przez UE uszkodzonych przez izraelskie siły wojskowe podczas konfliktu w Strefie Gazy w 2014 r. oraz zwraca się do ESDZ o informowanie Parlamentu o démarche wystosowanych dotychczas wobec władz Izraela w celu uzyskania rekompensaty finansowej; domaga się w szczególności szczegółowych informacji na temat oczyszczalni ścieków na północy Strefy Gazy współfinansowanej z budżetu UE oraz przez Francję, Belgię i Szwecję, która została poważnie uszkodzona podczas konfliktu;

15.    wzywa Komisję Europejską do zdecydowanej zmiany swojego modelu pomocy udzielanej Palestyńczykom, tak aby unijna pomoc nie subsydiowała izraelskiej okupacji i nie zwiększała zależności Palestyńczyków od darczyńców, lecz by w pełni uwzględniała polityczny wymiar okupacji i zapewniała skuteczne wsparcie idei samostanowienia Palestyńczyków; w tym względzie podkreśla zasadnicze znaczenie wspierania prawa dostępu Palestyńczyków do swoich zasobów naturalnych, zwłaszcza wody; zachęca UE do zwiększania wsparcia palestyńskiego społeczeństwa obywatelskiego, w tym w obszarze odpowiedzialności rządu i walki z korupcją;

16.    wzywa wszystkie strony do faktycznego wprowadzenia w życie porozumienia o zawieszeniu broni z sierpnia 2014 r.; w szczególności wzywa władze Izraela do natychmiastowego, bezwarunkowego i całkowitego zniesienia bezprawnej blokady Strefy Gazy; wzywa UE do podjęcia konkretnych działań, aby skłonić Izrael do zakończenia blokady, zwłaszcza poprzez określenie harmonogramu; ubolewa nad dalszym ograniczaniem przez Izrael przywozu materiałów budowalnych do Strefy Gazy; wzywa rząd Izraela do zaprzestania stosowania uznaniowej i nieprzejrzystej praktyki uznawania materiałów za materiały podwójnego przeznaczenia oraz do dostosowania swojego wykazu materiałów podwójnego przeznaczenia do standardów międzynarodowych, w szczególności poprzez usunięcie z tego wykazu drewna, kruszywa, prętów stalowych i cementu;

17.    potępia niedawne odpalenie rakiet przez bojówki ze Strefy Gazy, gdyż tego rodzaju działania zwiększają ryzyko rozkręcenia na nowo spirali przemocy; nawołuje wszystkie strony do wyrzeczenia się przemocy;

18.    z zadowoleniem przyjmuje jednomyślne głosowanie państw członkowskich UE za przyjęciem rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ z 3 lipca w sprawie zapewnienia rozliczalności i sprawiedliwości za wszelkie naruszenia prawa międzynarodowego na okupowanych terytoriach palestyńskich, w tym we Wschodniej Jerozolimie, oraz wzywa UE do zapewnienia pełnej realizacji zaleceń zawartych w sprawozdaniu niezależnej komisji śledczej ONZ, w tym zaleceń wzywających do aktywnego wspierania prac Międzynarodowego Trybunału Karnego w kontekście palestyńskich terytoriów okupowanych;

19.    ponownie przyjmuje z zadowoleniem ratyfikację przez Palestynę rzymskiego statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego; z ubolewaniem stwierdza, że wiceprzewodnicząca Komisji/wysoka przedstawiciel nie zechciała nawet dostrzec tego istotnego kroku przybliżającego możliwość pociągnięcia do odpowiedzialność sprawców przyszłych naruszeń popełnionych przez wszystkie strony; uważa, ze takie postępowanie w rażący sposób podważa wiarygodność polityki praw człowieka UE oraz jej deklaracje na temat odpowiedzialności i międzynarodowej sprawiedliwości;

20.    wyraża zaniepokojenie doniesieniami o pogarszającym się klimacie dla pozarządowych organizacji broniących praw człowieka w Izraelu oraz nasileniem działań podejmowanych przez obecny rząd mających na celu tłumienie form sprzeciwu i niezależnej sztuki, w tym poprzez przyjęcie projektów ustaw znacząco ograniczających możliwość działalności organizacji pozarządowych; wzywa misje dyplomatyczne UE do podjęcia rozmów z władzami Izraela na temat tej naglącej kwestii oraz do dalszego wspierania organizacji i osób działających na rzecz praw człowieka w tym kraju;

21.    odnotowuje starania Izraelczyków pochodzenia palestyńskiego o utworzenie wspólnej listy oraz uzyskanie dobrego wyniku w ostatnich wyborach parlamentarnych; apeluje do ESDZ oraz Komisji Europejskiej o znaczne zwiększenie wsparcia udzielanego mniejszościom w Izraelu oraz nawiązanie z nimi bliższych kontaktów, a także o wspieranie ich starań o większy udział w życiu politycznym, gospodarczym i społecznym;

22.    ubolewa z powodu ciągłego braku jedności wśród Palestyńczyków i wzywa wszystkie siły w Palestynie do ponownego podjęcia wysiłków na rzecz pojednania, zwłaszcza poprzez zorganizowanie długo wyczekiwanych wyborów prezydenckich i parlamentarnych; potępia próby podważenia tego potencjalnie historycznego procesu i wzywa władze Izraela do uwolnienia wszystkich 12 członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej przebywających w areszcie, a także wszystkich pozostałych palestyńskich więźniów politycznych oraz osób, wobec których zastosowano zatrzymanie administracyjne bez postawienia im zarzutów; wzywa UE do podjęcia konkretnych działań sprzyjających pojednaniu oraz służących wsparciu palestyńskiego rządu jedności;

23.    postanawia sporządzić sprawozdanie w sprawie handlu bronią i innym wyposażeniem służącym zapewnieniu bezpieczeństwa między państwami członkowskimi a Izraelem/Palestyną oraz w sprawie zgodności takiego handlu ze wspólnym stanowiskiem UE; wzywa do wprowadzenia przez ONZ kompleksowego embarga na dostawy broni dla wszystkich stron w regionie, aby zapobiec dalszemu naruszaniu międzynarodowego prawa humanitarnego i praw człowieka; nalega, by w ramach ramowych programów badawczych UE środkami finansowymi nie wspierano izraelskich przedsiębiorstw w celu produkcji dronów;

24.    uważa, że mianowanie Tony'ego Blaira specjalnym wysłannikiem kwartetu bliskowschodniego było niefortunnym posunięciem i wyraża ulgę z faktu, że jego mandat został zakończony; jest przekonany, że w szerszej perspektywie dla UE korzystne byłoby wyznaczenie emisariuszy posiadających solidną wiedzę na temat regionu, wpływ polityczny i nieposzlakowaną postawę etyczną;

25.    przypomina swoją decyzję o zainaugurowaniu inicjatywy „Parlamentarzyści dla pokoju” zmierzającej do zbliżenia europejskich, izraelskich i palestyńskich parlamentarzystów, aby przyczynić się do postępów w realizacji programu na rzecz pokoju i wspomóc starania dyplomatyczne UE;

26.    wyraża oburzenie ciągłymi i nieuzasadnionymi działaniami władz Izraela, które blokują każdą wizytę oficjalnych organów Parlamentu Europejskiego w Strefie Gazy; ostrzega, że w przypadku niezaprzestania tej praktyki do 1 listopada 2015 r. podjęte zostaną stosowne środki;

27.    postanowił wysłać delegację ad hoc do Gazy/Palestyny i do Izraela, która oceni sytuację na miejscu pod kątem zniszczeń projektów finansowanych przez UE w strefie C oraz w Strefie Gazy, a także szanse trwałego rozwiązania konfliktu;

28.    zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, kwartetowi, rządowi Izraela, Knesetowi, prezydentowi Narodowej Władzy Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej i organom Euro-śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego.

Informacja prawna