Procedura : 2015/2685(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0844/2015

Teksty złożone :

B8-0844/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 10/09/2015 - 8.5
CRE 10/09/2015 - 8.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0318

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 210kWORD 118k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0836/2015
7.9.2015
PE565.812v01-00
 
B8-0844/2015

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie roli UE w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie (2015/2685(RSP))


Victor Boştinaru, Richard Howitt, Eric Andrieu, Nikos Androulakis, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, Brando Benifei, Goffredo Maria Bettini, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Biljana Borzan, Nicola Caputo, Andi Cristea, Miriam Dalli, Viorica Dăncilă, Monika Flašíková Beňová, Doru-Claudian Frunzulică, Eider Gardiazabal Rubial, Enrico Gasbarra, Adam Gierek, Neena Gill, Maria Grapini, Theresa Griffin, Roberto Gualtieri, Sergio Gutiérrez Prieto, Anna Hedh, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Afzal Khan, Jeppe Kofod, Kashetu Kyenge, Arne Lietz, Javi López, Louis-Joseph Manscour, David Martin, Marlene Mizzi, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Norbert Neuser, Demetris Papadakis, Tonino Picula, Kati Piri, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Daciana Octavia Sârbu, Peter Simon, Tibor Szanyi, Claudia Tapardel, Marita Ulvskog, Elena Valenciano, Julie Ward w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu w sprawie roli UE w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie (2015/2635(RSP))  
B8‑0844/2015

Parlament Europejski,

–       uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, w szczególności rezolucję z dnia 17 grudnia 2014 r. w sprawie uznania państwowości palestyńskiej(1), rezolucję z dnia 18 września 2014 r. w sprawie Izraela i Palestyny po wojnie w Gazie oraz roli UE(2), a także rezolucję z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie polityki UE w odniesieniu do Zachodniego Brzegu Jordanu i Wschodniej Jerozolimy(3),

–       uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,

–       uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 7 maja 2015 r. dotyczące sformowania nowego rządu izraelskiego oraz oświadczenia jej rzecznika z dnia 31 lipca 2015 r. w sprawie podpalenia na Zachodnim Brzegu oraz z dnia 29 lipca 2015 r. w sprawie niedawnych decyzji Izraela o dalszej rozbudowie osiedli,

–       uwzględniając oświadczenie lokalne UE z dnia 24 sierpnia 2015 r. w sprawie wyburzania domów w strefie C oraz budowy muru separacyjnego w Cremisan,

–       uwzględniając wspólne oświadczenie wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji, komisarza do spraw europejskiej polityki sąsiedztwa i negocjacji w sprawie rozszerzenia Johannesa Hahna oraz komisarza do spraw pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego Christosa Stylianidesa z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie wsparcia UE dla UNRWA,

–       uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Państwem Izrael, z drugiej strony,

–       uwzględniając Eurośródziemnomorski przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony,

–       uwzględniając odnośne rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ i Rady Bezpieczeństwa ONZ,

–       uwzględniając czwartą konwencję genewską z 1949 r. o ochronie osób cywilnych podczas wojny,

–       uwzględniając dokument pt. „Plan działań dyplomatycznych na rzecz rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego oraz kroki w celu stworzenia odpowiedniego otoczenia dyplomatycznego i pozytywnych warunków dla porozumienia”, przedstawiony przez wiceprzewodniczącego Knesetu Yehiela Hilika Bara w dniu 27 lipca 2015 r.,

–       uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.     mając na uwadze, że po działaniach mediacyjnych prowadzonych z inicjatywy sekretarza stanu USA Johna Kerry'ego w latach 2013-2014 oraz wojnie w Strefie Gazy, do której doszło latem 2014 r., nastąpił kolejny impas w bliskowschodnim procesie pokojowym między Izraelczykami a Palestyńczykami; mając na uwadze, że w Radzie Bezpieczeństwa ONZ podejmowane są działania w celu wznowienia procesu pokojowego; mając na uwadze, że wiceprzewodniczący Knesetu Yehiel Hilik Bar przedstawił w lipcu 2015 r., przy poparciu ze strony głównych liderów izraelskiej opozycji, Plan działań dyplomatycznych na rzecz rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego oraz kroki w celu stworzenia odpowiedniego otoczenia dyplomatycznego i pozytywnych warunków dla porozumienia;

B.     mając na uwadze, że konflikt izraelsko-palestyński wpływa na sytuację na całym Bliskim Wschodzie; mając na uwadze, że brutalny kryzys w Syrii, ekspansja tak zwanego Państwa Islamskiego, wzrost radykalizmu i rozprzestrzenianie się terroryzmu na Bliskim Wschodzie stanowią poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa Izraela i całego regionu oraz wzmagają cierpienia Palestyńczyków, ale jednocześnie powodują, że państwa arabskie i Izrael mają wspólne interesy, a porozumienie nuklearne z Iranem stwarza niebywałą szansę dla procesu pokojowego, której nie można zaprzepaścić;

C.     mając na uwadze, że wysoka przedstawiciel/wiceprzewodnicząca Komisji, która pierwszą podróż zagraniczną po objęciu swej funkcji odbyła do Izraela i Palestyny w listopadzie 2014 r., wykazała się osobistym zaangażowaniem na rzecz ponownego, bardziej intensywnego zaangażowania UE w bliskowschodni proces pokojowy; mając na uwadze, że nowym specjalnym przedstawicielem UE ds. procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie został Fernando Gentilini; mając na uwadze, że UE – pomimo swych ambicji i zobowiązania do odgrywania autonomicznej roli w tym obszarze – wciąż musi opracować kompleksową i spójną wizję swojego zaangażowania w bliskowschodni proces pokojowy, które powinno odzwierciedlać szybko zmieniającą się sytuację w regionie;

D.     mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie wyrażał swoje zdecydowane poparcie dla koncepcji dwóch państw w oparciu o granice z 1967 r. i wspólne ustalenie zamiany ziem, z Jerozolimą jako stolicą obu państw – państwa Izrael z bezpiecznymi i uznawanymi granicami oraz sąsiadującej z nim niepodległej, suwerennej i zdolnej do samostanowienia Palestyny – współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa; mając na uwadze, że większość głównych elementów koncepcji dwóch państw jest znana z poprzednich negocjacji między obiema stronami;

E.     mając na uwadze, że na Zachodnim Brzegu, w tym we Wschodniej Jerozolimie, mieszka około 600 000 żydowskich osadników; mając na uwadze, że burzenie palestyńskich domów i przesiedlanie palestyńskich rodzin, ograniczenia swobody przemieszczania się Palestyńczyków oraz ich dostępu do ziemi uprawnej, akty przemocy ze strony żydowskich osadników, budowa muru separacyjnego w oddaleniu od „zielonej linii” oraz eksploatacja palestyńskich zasobów naturalnych przez okupujący te ziemie Izrael stanowią jednoznaczne naruszenie prawa międzynarodowego i ogromne zagrożenie dla realizacji koncepcji dwóch państw;

F.     mając na uwadze, że według grupy monitorującej ds. Palestyny od 2004 r. osadnicy żydowscy przeprowadzili na Zachodnim Brzegu ponad 11 000 ataków przeciwko Palestyńczykom; mając na uwadze, że według izraelskiej organizacji praw człowieka Yesh Din jedynie 1,9% spraw dotyczących przemocy osadników wniesionych do sądów w latach 2005–2014 zakończyło się skutecznym skazaniem;

G.     mając na uwadze, że jednym z kluczowych problemów w procesie pokojowym na Bliskim Wschodzie jest status Jerozolimy; mając na uwadze, że UE i wspólnota międzynarodowa nigdy nie zaakceptowały jednostronnej aneksji Wschodniej Jerozolimy przez Izrael; mając na uwadze, że w wyniku polityki rządu izraelskiego dążącej do zmiany struktury demograficznej Wschodniej Jerozolimy Palestyńczycy mieszkający na tym obszarze nadal nie mają prawnie zagwarantowanego stałego pobytu, narażeni są na konfiskatę ziemi i stałą dyskryminację w dostępie do usług publicznych, trudności w planowaniu i budowie, a także są dyskryminowani pod względem dostępu do miejsc i obiektów kultu religijnego;

H.     mając na uwadze, że według Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (UNRWA) liczba uchodźców palestyńskich – których sytuacja stanowi jeszcze jedną kluczową kwestię w procesie pokojowym – wynosi obecnie prawie 5 mln, a przeważająca większość z nich to uchodźcy w drugim lub trzecim pokoleniu;

I.      mając na uwadze, że jedność palestyńska stanowi niezbędny element bliskowschodniego procesu pokojowego i warunek konieczny realizacji koncepcji dwóch państw; mając na uwadze, że jedność ta jest wciąż podważana przez wewnątrzpalestyńskie napięcia polityczne oraz izraelską blokadę Strefy Gazy i brak skutecznej kontroli Narodowej Władzy Palestyńskiej na tym obszarze;

J.      mając na uwadze, że Strefa Gazy, kontrolowana de facto przez Hamas, jest blokowana od 2007 r.; mając na uwadze, że ta blokada zniszczyła gospodarkę, czego skutkiem jest wysokie bezrobocie i brak podstawowych towarów, i ma ogromne skutki psychologiczne dla ludności, zwłaszcza ludzi młodych; mając na uwadze, że wiele dzieci w Strefie Gazy było już świadkami trzech wojen i przeżywa z tego powodu traumę; mając na uwadze, że kryzys humanitarny w Strefie Gazy został spotęgowany przez wojnę, która miała miejsce latem 2014 r., oraz niewystarczającą ilość materiałów do odbudowy przywożonych na ten obszar; mając na uwadze, że UE wielokrotnie potępiała ataki rakietowe ze Strefy Gazy na terytorium Izraela i wzywała do skutecznego zapobiegania przemytowi broni do Strefy Gazy;

K.     mając na uwadze, że w izraelskich więzieniach przebywa obecnie w charakterze zatrzymanych i więźniów 5 700 Palestyńczyków, w tym 160 dzieci, 26 kobiet i 400 osób, wobec których zastosowano zatrzymanie administracyjne; mając na uwadze, że w więzieniach izraelskich przebywa 10 członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej, z których trzech objęto zatrzymaniem administracyjnym; mając na uwadze, że w dniu 30 lipca 2015 r. Kneset przyjął ustawę o przymusowym karmieniu, która zezwala na przymusowe karmienie więźniów palestyńskich prowadzących strajk głodowy;

L.     mając na uwadze, że podmioty społeczeństwa obywatelskiego, organizacje praw człowieka, działacze pokojowi, artyści, pisarze, naukowcy i intelektualiści zarówno ze strony izraelskiej, jak i palestyńskiej, stanowią ważny element tkanki społecznej i politycznej swoich społeczności i mają kluczowe znaczenie dla prowadzonych u podstaw działań demokratycznych na rzecz pokoju; mając na uwadze, że różnorodność głosów i narracji, dynamiczne społeczeństwo obywatelskie i szeroka debata publiczna mogą wzmocnić instytucje demokratyczne po obu stronach, przyczyniając się do osiągnięcia pokoju i pojednania;

M.    mając na uwadze, że UNRWA, która świadczy podstawowe usługi na rzecz uchodźców palestyńskich na okupowanych terytoriach palestyńskich, a także w Jordanii, Libanie i Syrii, stoi w obliczu najpoważniejszego w jej historii kryzysu finansowania; mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie pozostają największymi darczyńcami UNRWA, finansując prawie 40% całej pomocy udzielanej przez tę organizację;

1.      jest głęboko zaniepokojony przedłużającym się impasem w bliskowschodnim procesie pokojowym między Izraelczykami a Palestyńczykami i wzywa do bezzwłocznego wznowienia wiarygodnych rozmów pokojowych między obiema stronami w oparciu o jasne zobowiązanie obu stron do powstrzymania się od jakiegokolwiek naruszania prawa międzynarodowego, aby osiągnąć rzeczywiste i wymierne rezultaty w ustalonych ramach czasowych;

2.      popiera obecne działania Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza inicjatywę Francji, aby wznowić rozmowy pokojowe między Izraelczykami a Palestyńczykami za pomocą rezolucji określającej ramy i harmonogram tego procesu; apeluje jednakże o to, by w przypadku utrzymywania się obecnego impasu w procesie pokojowym przygotowano kompleksową europejską inicjatywę pokojową, którą można by przedstawić na międzynarodowej konferencji pokojowej z udziałem obu stron oraz wszystkich istotnych podmiotów regionalnych i międzynarodowych; zachęca do utworzenia międzynarodowej grupy wsparcia zgodnie z zapowiedzią zawartą w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 20 lipca 2015 r.; uznaje plan działań dyplomatycznych przedstawiony przez wiceprzewodniczącego Knesetu Yehiela Hilika Bara za istotny wkład w działania pokojowe;

3.      ponownie podkreśla swoje zdecydowane poparcie dla koncepcji rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego poprzez utworzenie dwóch państw w oparciu o granice z 1967 r. i wspólne ustalenie zamiany ziem, z Jerozolimą jako stolicą obu państw – państwa Izrael z bezpiecznymi i uznawanymi granicami oraz sąsiadującej z nim niepodległej, suwerennej i zdolnej do samostanowienia Palestyny – wzajemnie uznających się i współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa;

4.      podkreśla, że zapewnienie możliwości realizacji koncepcji dwóch państw za pomocą konkretnych działań, przy zagwarantowaniu pełnego poszanowania praw ludności lokalnej, musi stanowić pilny priorytet dla UE i wspólnoty międzynarodowej; z nadzieją oczekuje na rozpoczęcie przez UE zorganizowanego dialogu z Izraelem na temat sytuacji na Zachodnim Brzegu oraz utrzymania koncepcji dwóch państw, który to dialog powinien objąć również kwestię osiedli;

5.      ponownie podkreśla, że pokój między Izraelczykami i Palestyńczykami można osiągnąć jedynie poprzez działania prowadzone bez użycia przemocy zmierzające do wynegocjowania ostatecznego porozumienia kładącego kres wszelkim wzajemnym pretensjom; potępia wszelkie akty przemocy stanowiące atak na ludność cywilną lub zagrożenie dla niej po obu stronach; potwierdza swoje głębokie zaangażowanie na rzecz bezpieczeństwa Izraela; wciąż popiera politykę pokojowego oporu prowadzoną przez palestyńskiego prezydenta Mahmuda Abbasa;

6.      podkreśla, że trwałe rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego można osiągnąć jedynie na poziomie regionalnym przy aktywnym i nieustannym wsparciu wspólnoty międzynarodowej; podkreśla w tym kontekście znaczenie arabskiej inicjatywy pokojowej i apeluje o oficjalną odpowiedź Izraela na tę inicjatywę; apeluje o zaangażowanie wszystkich zainteresowanych podmiotów regionalnych w ten proces pokojowy, zwłaszcza Ligi Państw Arabskich oraz Egiptu, Jordanii i Libanu, które są szczególnie zainteresowane kwestiami granic i uchodźców;

7.      podkreśla, że nadszedł już najwyższy czas, by UE odegrała istotną rolę polityczną w bliskowschodnim procesie pokojowym; z zadowoleniem przyjmuje osobiste zaangażowanie wysokiej przedstawiciel/ wiceprzewodniczącej Komisji i gorąco popiera jej wysiłki w tej sprawie; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie zawarte w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 20 lipca 2015 r., że UE będzie aktywnie działać na rzecz odnowionego wielostronnego podejścia do procesu pokojowego w porozumieniu z wszystkimi stosownymi zainteresowanymi stronami oraz że jest gotowa zaangażować się we wspólne działania ze swoimi partnerami regionalnymi w oparciu o arabską inicjatywę pokojową; podkreśla jednak, że UE powinna nie tyle zaangażować się, co odgrywać wiodącą rolę w tym procesie, przy ścisłej współpracy z innymi kluczowymi podmiotami międzynarodowymi, prowadząc jasną i spójną politykę w ramach szerszej strategii wobec zmieniającego się porządku geopolitycznego na Bliskim Wschodzie;

8.      wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do efektywnego wykorzystania wszystkich istniejących instrumentów unijnych, w tym pozytywnych i negatywnych zachęt, które mogą służyć do wywarcia nacisku na Izrael i Palestyńczyków, aby zrealizować koncepcję dwóch państw; podkreśla, że przyszły rozwój stosunków UE zarówno z Izraelem, jak i z Palestyńczykami, powinien być uzależniony od jednoznacznego zobowiązania do utrzymania pokoju i przestrzegania prawa międzynarodowego oraz osiągnięcia zauważalnych postępów w tych kwestiach; w tym kontekście wzywa do ciągłego, pełnego i efektywnego wdrażania wszelkich odnośnych przepisów i wytycznych UE, jak również dwustronnych umów między UE a obiema stronami, w tym art. 2 układu o stowarzyszeniu UE-Izrael oraz przejściowego układu stowarzyszeniowego UE-OWP;

9.      przypomina zobowiązanie Rady do Spraw Zagranicznych – wyrażone w konkluzjach z dnia 13 grudnia 2013 r., a później wielokrotnie powtarzane w ciągu ostatnich dwóch lat w różnych unijnych oświadczeniach i konkluzjach – zgodnie z którym „UE przedstawi bezprecedensowy pakiet obejmujący europejskie wsparcie polityczne i gospodarcze oraz wsparcie pod kątem bezpieczeństwa dla obu stron w kontekście porozumienia w sprawie ostatecznego statusu. W przypadku wypracowania ostatecznego porozumienia pokojowego Unia Europejska zaoferuje Izraelowi i przyszłemu państwu palestyńskiemu partnerstwo szczególnego uprzywilejowania, obejmujące m.in. zwiększony dostęp do rynków europejskich, ściślejsze powiązania kulturalne i naukowe, ułatwienia w handlu i inwestowaniu oraz promowanie stosunków między przedsiębiorstwami. Oba państwa otrzymają również propozycję podjęcia pogłębionego dialogu politycznego i współpracy w zakresie bezpieczeństwa”;

10.    podkreśla, że żadne unijne środki finansowe przekazywane podmiotom izraelskim, europejskim bądź innym nie mogą być wykorzystywane w sposób, który bezpośrednio lub pośrednio przyczynia się do tworzenia lub rozbudowy nielegalnych izraelskich osiedli na Zachodnim Brzegu, w tym we Wschodniej Jerozolimie, lub do izraelskich działań naruszających międzynarodowe prawo humanitarne na okupowanych terytoriach palestyńskich; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje wytyczne Komisji Europejskiej z dnia 19 lipca 2013 r. dotyczące kwalifikowania się podmiotów izraelskich i ich działań na terytoriach okupowanych przez Izrael od czerwca 1967 r. do korzystania z dotacji, nagród i instrumentów finansowych finansowanych ze środków UE począwszy od 2014 r. i wzywa do pełnego wdrożenia tych wytycznych; podkreśla odpowiedzialność stosownych organów UE za dopilnowanie, by żadne środki finansowe przekazywane Palestyńczykom nie były bezpośrednio lub pośrednio kierowane do organizacji terrorystycznych lub przeznaczane na działalność terrorystyczną;

11.    jest zdecydowany zacieśnić współpracę z izraelskimi i palestyńskimi podmiotami politycznymi i podmiotami społeczeństwa obywatelskiego wykazującymi rzeczywiste zaangażowanie na rzecz osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie; przypomina swoją decyzję o powołaniu inicjatywy „Parlamentarzyści dla pokoju”, stanowiącej forum pozwalające na intensyfikację dialogu z demokratycznie wybranymi członkami Knesetu i Palestyńskiej Rady Legislacyjnej;

12.    podkreśla, że arabscy obywatele Izraela mogą odegrać istotną rolę w osiągnięciu pokoju między Izraelczykami i Palestyńczykami, zwracając jednocześnie uwagę na wzrost popularności Wspólnej Listy Arabskiej, która jest obecnie trzecią siłą polityczną w Knesecie, w znacznej mierze dzięki głosom żydowskich obywateli Izraela; podkreśla, że rozwiązanie konfliktu oparte na koncepcji dwóch państw musi w obu państwach gwarantować pełne poszanowanie godności oraz indywidualnych i zbiorowych praw mniejszości etnicznych i religijnych jako równoprawnych obywateli tych krajów; w tym kontekście zachęca Izrael do działania na rzecz szerszej integracji obywateli arabskich w sektorze publicznym, a także ich większej integracji społecznej, gospodarczej i politycznej; podkreśla również znaczenie konsultacji z przywódcami religijnymi po obu stronach w trakcie całego procesu pokojowego;

13.    zwraca uwagę, że obywatelski dialog międzyludzki będzie stanowić nieodłączną część realnego i trwałego pokoju między Izraelczykami a Palestyńczykami; apeluje do UE o działanie na rzecz wzmocnienia organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organizacji praw człowieka, działaczy pokojowych, artystów, pisarzy, naukowców i intelektualistów, którzy chcą wspierać dialog, budowanie pokoju, kontakty międzyludzkie i wymianę kulturalną po obu stronach; apeluje również do UE o działanie na rzecz zachęcenia do izraelsko-palestyńskiej wymiany kulturalnej i dialogu międzyludzkiego wśród ludzi młodych, w tym w ramach projektów edukacyjnych, inicjatyw sportowych i artystycznych, a także programów rozwoju zdolności przywódczych;

14.    potępia fakt, że Izrael nadal tworzy i rozbudowuje nielegalne osiedla na Zachodnim Brzegu, w tym we Wschodniej Jerozolimie, potępia również niedawne oświadczenie izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu, w którym zapowiedział on budowę w sierpniu 2015 r. 300 nowych mieszkań w Bet El i 500 mieszkań we Wschodniej Jerozolimie, a także zburzenie 142 palestyńskich domów i innej infrastruktury w strefie C oraz we Wschodniej Jerozolimie, w tym 16 budynków sfinansowanych z datków, co zdaniem Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) spowoduje przesiedlenie 201 Palestyńczyków, w tym 121 dzieci; ponownie podkreśla, że budowanie osiedli na okupowanych terytoriach palestyńskich jest nielegalne z punktu widzenia prawa międzynarodowego, jest sprzeczne z duchem pokoju i stanowi poważną przeszkodę dla działań pokojowych; potępia wyburzenie budynków sfinansowanych przez UE i jej państwa członkowskie na okupowanych terytoriach palestyńskich i zachęca UE i państwa członkowskie do znalezienia z Izraelem odpowiedniego rozwiązania kwestii rekompensaty za zburzone lub skonfiskowane mienie, których powstanie sfinansowano z pieniędzy europejskich podatników;

15.    z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE – zgodnie z zasadą rozróżnienia między Izraelem a jego działaniami na okupowanych terytoriach palestyńskich – do zapewnienia, by – jak podkreślono w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 20 lipca 2015 r. – wszelkie umowy między Państwem Izrael a UE jednoznacznie i wyraźnie stwierdzały, że nie mają zastosowania do terytoriów zajętych przez Izrael w 1967 r.; wzywa do prawidłowego oznaczania produktów pochodzących z osiedli izraelskich na rynku UE, zgodnie z obowiązującymi przepisami unijnymi i długoletnią polityką UE w tym zakresie;

16.    wyraża głębokie zaniepokojenie – w nawiązaniu do swojej rezolucji z dnia 5 lipca 2012 r. – coraz trudniejszą sytuacją ludności palestyńskiej na Zachodnim Brzegu, szczególnie w strefie C i we Wschodniej Jerozolimie, związaną z dalszą budową i rozbudową osiedli izraelskich, ograniczeniami swobody poruszania się Palestyńczyków, burzeniem palestyńskich domów i przesiedlaniem rodzin palestyńskich, przemocą ze strony żydowskich osadników, budową muru separacyjnego w oddaleniu od „zielonej linii” oraz eksploatacją palestyńskich zasobów naturalnych przez Izrael na terenach okupowanych, co zagraża wykonalności koncepcji dwóch państw; wzywa władze izraelskie do położenia kresu przymusowemu przesiedlaniu ludności palestyńskiej i burzeniu palestyńskich domów i elementów infrastruktury, w tym w wioskach Nawar i Susja, oraz do zapobiegania takim praktykom;

17.    z całą mocą potępia niedawne ataki żydowskich osadników na Palestyńczyków, zwłaszcza zabójstwo 18-miesięcznego chłopca Alego Dawabshaha wraz z jego ojcem i matką w wiosce Duma, i składa kondolencje rodzinom ofiar; jest głęboko zaniepokojony wzrostem przemocy ze strony osadników na Zachodnim Brzegu, co jest bezpośrednio związane z polityką osadniczą rządu izraelskiego; z zadowoleniem przyjmuje oświadczenia prezydenta Izraela Reuwena Riwlina i premiera Izraela Benjamina Netanjahu, w których potępili oni atak na rodzinę Dawabshahów, określając go mianem aktu terroryzmu, przypomina jednak Izraelowi, że w pełni odpowiada za ochronę ludności palestyńskiej na terytoriach okupowanych przed atakami i prześladowaniami ze strony żydowskich osadników oraz za postawienie przed wymiarem sprawiedliwości wszystkich osób, które dopuściły się takich aktów przemocy;

18.    ponownie podkreśla swoje poparcie dla prawa narodu palestyńskiego do samostanowienia; w dalszym ciągu opowiada się za uznaniem państwowości palestyńskiej, uważając, że jest to kluczowy krok w kierunku przełamania impasu w bliskowschodnim procesie pokojowym, a także za wzajemnym uznaniem Izraela i Palestyny w ramach ostatecznego porozumienia; z zadowoleniem przyjmuje członkostwo Palestyny w Międzynarodowym Trybunale Karnym;

19.    ponawia swój apel o rzeczywistą jedność palestyńską, która stanowi niezbędny element bliskowschodniego procesu pokojowego; ubolewa nad niedawnymi trudnościami w procesie palestyńskiego pojednania w następstwie częściowej rekonstrukcji rządu zgody narodowej pod koniec lipca 2015 r.; zwraca uwagę na rezygnację Mahmuda Abbasa ze stanowiska przewodniczącego Organizacji Wyzwolenia Palestyny oraz na dymisję kilku członków komitetu wykonawczego OWP; ponawia swój apel o przeprowadzenie wyborów prezydenckich i parlamentarnych w Palestynie, co powinno wzmocnić demokratyczną legitymację palestyńskich władz politycznych, przyczynić się do pojednania wewnątrzpalestyńskiego oraz ograniczyć wpływy polityczne sił radykalnych, w tym Hamasu;

20.    ponawia swój apel o pilną odbudowę Strefy Gazy i przywrócenie jej do dawnego stanu po wojnie, która miała miejsce latem 2014 r.; uważa, że musi to stanowić priorytet pomocy humanitarnej UE i wspólnoty międzynarodowej; wyraża uznanie dla heroicznej pracy UNRWA w tym zakresie; wzywa międzynarodowych darczyńców do spełnienia obietnic, które złożyli na konferencji w Kairze w październiku 2014 r.;

21.    wzywa do natychmiastowego zniesienia blokady Strefy Gazy, która stanowi zbiorową karę dla ludności lokalnej, oraz do ożywienia gospodarczego tego obszaru, ponieważ obecne status quo jest niemożliwe do utrzymania i służy jedynie ekstremistom; ponownie podkreśla, że stabilność i dobrobyt w Strefie Gazy leżą w interesie samego Izraela i sprzyjają jego bezpieczeństwu; z zadowoleniem przyjmuje niedawne pozytywne kroki poczynione przez Izrael na rzecz złagodzenia blokady; wzywa Izrael do kontynuacji tych działań, a Narodową Władzę Palestyńską – do pozytywnej reakcji; podkreśla, że zniesienie blokady Strefy Gazy, a jednocześnie zaradzenie uzasadnionym obawom Izraela odnośnie do bezpieczeństwa, powinny wciąż stanowić jeden z głównych punktów omawianych w ramach stosunków dwustronnych UE-Izrael;

22.    wzywa Narodową Władzę Palestyńską do ponownego przejęcia funkcji rządu w Strefie Gazy, co stanowi warunek wstępny trwałej konsolidacji politycznej tego obszaru; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE – wyrażone w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 20 lipca 2015 r. – do wsparcia tych działań, między innymi poprzez szybkie reaktywowanie i ewentualne rozszerzenie zakresu działania i mandatu unijnych misji: EU BAM Rafah i EUPOL COPPS;

23.    wzywa do natychmiastowego i definitywnego położenia kresu atakom rakietowym ze Strefy Gazy na terytorium Izraela oraz innym aktom terroryzmu wobec Izraela dokonywanym z tego obszaru; ponownie podkreśla, że pełne przestrzeganie międzynarodowego prawa praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego zarówno przez podmioty państwowe, jak i podmioty niepaństwowe, oraz rozliczalność tych podmiotów, stanowi podstawowy warunek osiągnięcia trwałego pokoju i bezpieczeństwa między Izraelczykami a Palestyńczykami oraz na całym Bliskim Wschodzie;

24.    ponownie apeluje o uwolnienie palestyńskich więźniów politycznych, zwłaszcza członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej; wzywa do pełnego poszanowania praw Palestyńczyków przebywających w izraelskich więzieniach, w tym osób prowadzących strajk głodowy; wyraża zaniepokojenie ustawą o przymusowym karmieniu, przyjętą przez Kneset w dniu 30 lipca 2015 r., i podkreśla, że ustawę tę należy wdrożyć przy ścisłym przestrzeganiu norm i przepisów międzynarodowego prawa praw człowieka;

25.    wyraża głębokie zaniepokojenie poważnym kryzysem finansowania UNRWA; apeluje o zwiększenie unijnego wsparcia finansowego dla UNRWA i wzywa wszystkich pozostałych darczyńców do zwiększenia finansowania tej organizacji, a jednocześnie nalega na to, by zajęto się podstawową kwestią uchodźców palestyńskich; wyraża uznanie dla UNRWA za jej nadzwyczajne wysiłki, które umożliwiły otwarcie roku szkolnego 2015/2016 dla dzieci uchodźców palestyńskich;

26.    zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Knesetowi, prezydentowi i rządowi Izraela, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej i Narodowej Władzy Palestyńskiej, Sekretarzowi Generalnemu Ligi Państw Arabskich, parlamentom i rządom Egiptu, Jordanii i Libanu oraz komisarzowi generalnemu UNRWA.

 

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0103.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0029.

(3)

Dz.U. C 349 E z 29.11.2013, s. 82.

Informacja prawna