Procedura : 2016/2935(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1168/2016

Teksty złożone :

B8-1168/2016

Debaty :

PV 26/10/2016 - 15

Głosowanie :

Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0423

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 249kWORD 82k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1162/2016
24.10.2016
PE593.594v01-00
 
B8-1168/2016

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))


Takis Hadjigeorgiou, Marie-Christine Vergiat, Eleonora Forenza, Marisa Matias, Neoklis Sylikiotis, Patrick Le Hyaric, Barbara Spinelli, Tania González Peñas, Xabier Benito Ziluaga, Lola Sánchez Caldentey, Miguel Urbán Crespo, Estefanía Torres Martínez, Ángela Vallina, Malin Björk, Paloma López Bermejo, Merja Kyllönen, Martina Michels, Sofia Sakorafa, Curzio Maltese, Dimitrios Papadimoulis, Kostadinka Kuneva, Stelios Kouloglou, Kostas Chrysogonos, Javier Couso Permuy, Marina Albiol Guzmán w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji (2016/2935(RSP))  
B8-1168/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucje w sprawie rocznych sprawozdań z postępów oraz rezolucję w sprawie wolności słowa w Turcji(1),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji za 2015 r. w sprawie Turcji (SWD(2015)0216),

–  uwzględniając fakt, że poszanowanie praworządności, w tym zwłaszcza wolności słowa, stanowi kluczowy element procesu akcesyjnego,

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 15 lipca 2016 r. miała miejsce próba zamachu stanu w Turcji, w trakcie której zginęło ponad 250 osób, a zamach ten był wymierzony w podstawowe instytucje demokratyczne;

B.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu 2500 dziennikarzy straciło pracę, a w odniesieniu do dziesiątek osób pracujących w mediach wydano nakazy aresztowania;

C.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu turecka policja aresztowała ponad 140 dziennikarzy, w tym reporterów, redaktorów i dyrektorów mediów, pod zarzutem „członkostwa w organizacji terrorystycznej”;

D.  mając na uwadze, że część dziennikarzy aresztowanych po 15 lipca już zwolniono, ale ponad 90 dziennikarzy nadal przebywa w więzieniu, a wielu z nich nie postawiono zarzutów; mając na uwadze, że uwięzionym dziennikarzom odmówiono prawa dostępu do adwokata, są przetrzymywani w nieludzkich warunkach, grozi się im i są ofiarami maltretowania;

E.  mając na uwadze, że w niektórych przypadkach aresztowano krewnych dziennikarzy, którzy się ukrywają lub zbiegli, a paszporty tych krewnych zostały zarekwirowane, aby zmusić dziennikarzy do oddania się w ręce policji;

F.  mając na uwadze, że z powodu stanu wyjątkowego i pod pretekstem podejrzenia o „kolaborację” z ruchem Fethullaha Gülena wywłaszczono lub zamknięto 131 redakcji, w tym 45 gazet, 16 stacji telewizyjnych, 23 stacje radiowe, 3 agencje prasowe, 15 magazynów i 29 wydawnictw;

G.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu władze tureckie zamknęły również media prokurdyjskie i aresztowały prokurdyjskich dziennikarzy;

H.  mając na uwadze, że po próbie zamachu stanu aresztowano i deportowano dziennikarzy zagranicznych;

I.  mając na uwadze, że wolność słowa w Turcji często jest podważana, zwłaszcza za pomocą arbitralnej i restrykcyjnej interpretacji prawa, nacisków politycznych, zwolnień i częstych procesów sądowych przeciwko dziennikarzom, a wszystkie te praktyki prowadzą również do autocenzury; mając na uwadze, że naciski na media, zwłaszcza po próbie zamachu stanu, doprowadziły do eliminacji niemal wszystkich mediów powiązanych z opozycją lub krytycznych wobec rządu;

J.  mając na uwadze, że nawet przed próbą zamachu stanu w Turcji przetrzymywano bardzo wielu dziennikarzy w więzieniach, gdzie czekali na proces, ale od lipca 2016 r. kraj ten znajduje się w światowej czołówce pod względem uwięzionych dziennikarzy, przy czym według Europejskiej Federacji Dziennikarzy obecnie w więzieniach przebywa ich ponad 90;

K.  mając na uwadze, że różne instytucje UE, w tym Parlament Europejski i Rada Europejska, kilkakrotnie wyrażały obawy dotyczące stosowania w Turcji „szerszej definicji” terroryzmu, przez co możliwe było zaostrzenie represji wobec przeciwników reżimu, zwłaszcza dziennikarzy, oponentów politycznych i Kurdów;

L.  mając na uwadze, że niezawisłe sądownictwo jest jednym z fundamentów praworządności; mając na uwadze, że według Europejskiego Stowarzyszenia Sędziów niemal 3400 sędziów odwołano z funkcji, a 2900 nadal przebywa w więzieniach;

M.  mając na uwadze, że wielu z uwięzionych nie ma dostępu do adwokata;

1.  zdecydowanie potępia wszelkie przypadki nieuzasadnionego osadzania dziennikarzy w więzieniach oraz wszelkie tymczasowe aresztowania oparte albo na kryteriach politycznych, albo na nieudowodnionych podejrzeniach o „pochwałę organizacji terrorystycznej”; wzywa do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich uwięzionych dziennikarzy, którzy są przetrzymywani mimo braku dowodów na ich indywidualny udział w przestępstwie lub bez postawionych zarzutów;

2.  wyraża głębokie zaniepokojenie sytuacją w Turcji dotyczącą wolności prasy, zwłaszcza wolności dziennikarzy, redaktorów i pracowników mediów;

3.  stanowczo uważa, że stan wyjątkowy oraz nadmierne i masowe środki służące przeprowadzeniu czystki wśród wszystkich osób, o których sądzi się, że mają związek z próbą zamachu stanu z dnia 15 lipca, nie powinny być stosowane jako pretekst dla nieuzasadnionego nadużycia siły wobec obywateli, dziennikarzy i mediów;

4.  wzywa rząd turecki do zmiany – zgodnie z europejską konwencją o ochronie praw człowieka oraz orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, unijnym dorobkiem prawnym i praktykami państw członkowskich UE – ram prawnych dotyczących przestępczości zorganizowanej i terroryzmu oraz ich interpretowanie przez sądy oraz siły bezpieczeństwa i organy ścigania w taki sposób, by zapewnić w praktyce prawo do wolności i bezpieczeństwa, prawo do rzetelnego procesu sądowego oraz wolność słowa, wolność zrzeszania się i zgromadzeń;

5.  wzywa rząd turecki do natychmiastowego przywrócenia sygnału wszystkim nadawcom oraz do podjęcia wszelkich niezbędnych działań, aby umożliwić dziennikarzom wykonywanie pracy reporterskiej bez narażenia na groźby, nękanie i bez obaw o to, że trafią do więzienia;

6.  potępia wszelkie próby zastraszania i deportowania dziennikarzy zagranicznych przez władze tureckie;

7.  wzywa władze tureckie do powstrzymania się od traktowania również rodzin podejrzanych dziennikarzy jak potencjalnych podejrzanych i stosowania wobec nich sankcji administracyjnych lub innych, jak ma to miejsce w przypadku żony przebywającego na wygnaniu dziennikarza Cana Dündara, którą aresztowano i której paszport skonfiskowano, aby skłonić Cana Dündara do powrotu do Turcji;

8.  wzywa władze tureckie do uwzględniania stanu zdrowia i sytuacji rodzinnej dziennikarzy podejrzanych o przestępstwa przy kierowaniu ich do aresztu lub podczas przesłuchań;

9.  zwraca się do władz tureckich o to, by wydawanie legitymacji prasowych powierzyć niezależnemu organowi reprezentatywnemu dla zawodu dziennikarza, zamiast Dyrekcji Generalnej ds. Informacji i Mediów (BYEGM), która podlega Kancelarii Premiera Turcji;

10.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu sytuacji praworządności, demokracji i praw człowieka w Turcji; wzywa Turcję do złagodzenia napiętego klimatu politycznego, jaki panuje po zamachu stanu i stwarza warunki dla ograniczania wolności słowa w mediach i w internecie; ponadto potępia uwięzienie niemal 3400 sędziów oraz fakt, że prawie 2900 nadal przebywa w więzieniach;

11.  przypomina, że wolna i pluralistyczna prasa jest niezbędnym elementem każdej demokracji; przypomina władzom Turcji, że z mediami i dziennikarzami należy obchodzić się z największą ostrożnością, gdyż wolność słowa i wolność mediów mają decydujące znaczenie dla funkcjonowania demokratycznego i otwartego społeczeństwa;

12.  wzywa władze tureckie do natychmiastowego wstrzymania arbitralnych śledztw w sprawie dziennikarzy o światowej renomie, pisarzy i obrońców praw człowieka, którzy przyłączyli się do kampanii solidarnościowej z dziennikiem Özgür Gündem w roli „redaktorów dyżurnych”; wzywa również rząd do natychmiastowego uwolnienia osób, które przebywają w więzieniach z tego samego powodu, w szczególności do uwolnienia pisarki Asli Erdogan;

13.  wzywa rząd turecki, by skutecznie zbadał zarzuty o stosowanie tortur wobec uwięzionych dziennikarzy, zwłaszcza wobec współredaktorów naczelnych zamkniętego dziennika Özgür Gündem Bilira Kaya i Inana Kizilkaya;

14.  zdecydowanie potępia niedawne zamknięcie 13 redakcji i 11 stacji radiowych, w tym w szczególności IMC TV, która prezentowała poglądy opozycyjne, oraz Zarok TV, która nadawała filmy animowane dla dzieci w języku kurdyjskim; stanowczo podkreśla, że arbitralne uciszanie wszelkich głosów sprzeciwu pod pretekstem „zwalczania terroryzmu” nie pomoże zmniejszyć napięcia;

15.  zdecydowanie potępia decyzję francuskiej firmy Eutelsat, która wstrzymała nadawanie z Brukseli prokurdyjskiego kanału informacyjnego MED Nûçe TV na wniosek władz tureckich i wzywa to przedsiębiorstwo do ponownego rozpatrzenia tej decyzji;

16.  wzywa Turcję do przeprowadzenia wszelkich niezbędnych reform, aby zapewnić odpowiednie mechanizmy kontroli i równowagi w pełni gwarantujące wolność, w tym wolność myśli, słowa i mediów, a także demokrację, równość, praworządność i przestrzeganie praw człowieka;

17.  podkreśla znaczenie wolności prasy, niezawisłych sądów i poszanowania wartości demokratycznych dla procesu rozszerzenia UE; podkreśla, że wiele przepisów zawartych w tureckich ramach prawnych oraz ich interpretacja przez wymiar sprawiedliwości w dalszym ciągu stoi na przeszkodzie wolności słowa, w tym wolności mediów; przypomina, że wolność słowa i pluralizm mediów stanowią podstawę europejskich wartości oraz że niezależna prasa ma zasadnicze znaczenie dla społeczeństwa demokratycznego, ponieważ umożliwia obywatelom czynny udział w procesach zbiorowego podejmowania decyzji w oparciu o informacje, co wzmacnia demokrację; w związku z tym wzywa rząd turecki do pilnego zajęcia się kwestią wolności mediów i zapewnienia odpowiednich ram prawnych gwarantujących pluralizm zgodnie ze standardami międzynarodowymi; ponadto wzywa do zaprzestania nacisków na krytyczne środki przekazu i dziennikarzy oraz zastraszania ich;

18.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej / wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Turcji.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0228.

Informacja prawna