Procedura : 2016/2988(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1296/2016

Teksty złożone :

B8-1296/2016

Debaty :

PV 30/11/2016 - 16
CRE 30/11/2016 - 16

Głosowanie :

PV 01/12/2016 - 6.21
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0476

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 340kWORD 47k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1285/2016
23.11.2016
PE593.733v01-00
 
B8-1296/2016

złożony w następstwie pytań wymagających odpowiedzi ustnej B8-1812/2016, B8-1813/2016 i B8-14/2016

zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu


w sprawie sytuacji we Włoszech po trzęsieniach ziemi  (2016/2988(RSP))


Curzio Maltese, Eleonora Forenza, Barbara Spinelli, Sofia Sakorafa, Marie-Christine Vergiat, Marisa Matias, João Ferreira, João Pimenta Lopes, Miguel Viegas, Dimitrios Papadimoulis, Stelios Kouloglou, Kostas Chrysogonos, Patrick Le Hyaric, Lola Sánchez Caldentey, Miguel Urbán Crespo, Estefanía Torres Martínez, Tania González Peñas, Xabier Benito Ziluaga w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji we Włoszech po trzęsieniach ziemi  (2016/2988(RSP))  
B8-1296/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 2016/369 z dnia 15 marca 2016 r. w sprawie udzielania wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych na terenie Unii(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczące pomocy humanitarnej(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 661/2014 z dnia 15 maja 2014 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2012/2002 ustanawiające Fundusz Solidarności Unii Europejskiej(3),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie ochrony środowiska poprzez prawo karne(4),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 11 kwietnia 2011 r. w sprawie dalszego opracowywania oceny ryzyka na potrzeby zarządzania katastrofami w Unii Europejskiej,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 28 listopada 2008 r. zawierające apel o wzmocnienie zdolności w zakresie ochrony ludności dzięki europejskiemu systemowi wzajemnej pomocy wykorzystującemu podejście oparte na modułach ochrony ludności,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie zwiększenia zdolności Unii do reagowania w przypadku katastrof(5),

–  uwzględniając pytania do Komisji w sprawie sytuacji we Włoszech po trzęsieniach ziemi (O-000139/2016 – B8-1812/2016, O-000140/2016 – B8-1813/2016 i O-000141/2016 – B8-1814/2016),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że po trzęsieniu ziemi o niszczycielskiej sile, które wystąpiło w środkowej części Włoch dnia 24 sierpnia 2016 r., trzy inne silne trzęsienia w postaci fali gwałtownych wstrząsów uderzyły w regiony położone w środkowych Włoszech z siłą 5,5 i 6,1 w dniu 26 października oraz z siłą 6,5 w dniu 30 października;

B.  mając na uwadze, że w ostatnich miesiącach trzęsienia i wstrząsy wtórne nadal nawiedzały środkowe Włochy; mając na uwadze, że wstrząs, który uderzył we Włochy w dniu 30 października, był najsilniejszym trzęsieniem ziemi, jakie dotknęło ten kraj od 1980 r.;

C.  mając na uwadze doniesienia, wedle których na skutek ostatnich trzęsień 400 osób zostało rannych, a śmierć poniosło 290 osób;

D.  mając na uwadze, że te niszczycielskie trzęsienia ziemi mogą spowodować tzw. efekt domina i doprowadzić do przesiedlenia 100 000 mieszkańców;

E.  mając na uwadze, że niedawne trzęsienia ziemi zniszczyły miasta, poważnie uszkodziły infrastrukturę o znaczeniu lokalnym i regionalnym, spustoszyły miejsca związane z dziedzictwem historycznym i kulturowym, a także zaszkodziły działalności gospodarczej, zwłaszcza w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw, oraz spowodowały straty w rolnictwie oraz branży turystycznej i gastronomicznej;

F.  mając na uwadze, że obszary, na których wystąpiło trzęsienie ziemi, są dotknięte deformacją na powierzchni około 130 kilometrów kwadratowych, przy największym odkształceniu wynoszącym co najmniej 70 centymetrów, a nieprzewidywalne hydrogeologiczne skutki mogą doprowadzić – w trudnych warunkach zimowych – do kolejnych klęsk żywiołowych, takich jak powodzie, osuwanie się gruntów i skumulowane szkody;

G.  mając na uwadze, że zrównoważona odbudowa wymaga właściwej koordynacji w celu likwidacji strat gospodarczych i społecznych;

H.  mając na uwadze, że niektóre regiony w Unii Europejskiej są bardziej narażone na duże ryzyko sejsmiczne; mając na uwadze, że mogą one być wręcz skazane na powtarzające się klęski żywiołowe różnego rodzaju, niekiedy w odstępach krótszych niż jeden rok, przy czym ostatnie takie przypadki miały miejsce we Włoszech, w Portugalii, Grecji i na Cyprze;

I.  mając na uwadze, że prewencja powinna być coraz ważniejszym etapem zarządzania kryzysowego i nabierać coraz większego znaczenia społecznego;

J.  mając na uwadze, że istniejące środki zapobiegania klęskom okazały się niewystarczające, a wcześniejsze propozycje Parlamentu Europejskiego nadal nie zostały w pełni wdrożone, co utrudniło wprowadzenie w życie skonsolidowanej strategii zapobiegania, na szczeblu UE, klęskom żywiołowym i katastrofom spowodowanym przez człowieka;

K.  mając na uwadze, że niejednokrotnie można było zapobiec szkodom powstałym w wyniku klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka; mając na uwadze, że strategie polityczne UE muszą ponadto zapewnić władzom krajowym, regionalnym i lokalnym konsekwentne zachęty do rozwoju, finansowania i wdrażania skuteczniejszych działań w zakresie zapobiegania i ochrony;

1.  wyraża najgłębszą solidarność i przekazuje wyrazy współczucia wszystkim osobom dotkniętym trzęsieniem ziemi oraz ich rodzinom, a także włoskim władzom krajowym, regionalnym i lokalnym zaangażowanym w działania pomocowe po katastrofie;

2.  docenia niesłabnące starania jednostek ratunkowych, służb ochrony ludności, wolontariuszy, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, a także władz lokalnych, regionalnych i krajowych na rzecz ratowania życia i powstrzymania szkód na zdewastowanych terenach;

3.  podkreśla poważne skutki gospodarcze następujących po sobie trzęsień ziemi oraz zniszczenia powstałe w ich następstwie;

4.  zauważa solidarność ze strony innych państw członkowskich, regionów europejskich i podmiotów międzynarodowych wyrażoną w formie wzajemnej pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych;

5.  podkreśla problemy związane z systemami przewidywania trzęsień ziemi i wysokiej aktywności sejsmicznej w Europie Południowo-Wschodniej; z niepokojem stwierdza, że w ciągu ostatnich 15 lat wskutek niszczycielskich trzęsień ziemi nawiedzających Europę tysiące ludzi zginęło, a setki tysięcy osób zostało pozbawionych dachu nad głową;

6.  wyraża zaniepokojenie dużą liczbą osób przesiedlonych, narażonych na trudne warunki pogodowe zbliżającego się sezonu zimowego; wzywa Komisję do zaoferowania wszelkiej niezbędnej pomocy władzom włoskim, aby umożliwić im zagwarantowanie godziwych warunków życia ludziom pozbawionym dachu nad głową;

7.  podkreśla znaczenie unijnego mechanizmu ochrony ludności dla zacieśniania współpracy między krajowymi organami ochrony ludności w całej Europie w razie niekorzystnej sytuacji oraz minimalizowania skutków zdarzeń nadzwyczajnych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do dalszego uproszczenia procedur uruchamiania tego mechanizmu, aby udostępniać go szybko i skutecznie w bezpośrednim następstwie katastrofy;

8.  wzywa Komisję do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu umożliwienia i zapewnienia szybkiego i możliwie jak najwyższego poziomu finansowania z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej; podkreśla rolę i zwiększoną odpowiedzialność władz regionalnych i lokalnych w zarządzaniu środkami finansowymi i ich dystrybucji, przy jednoczesnym wspieraniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego i spójności społecznej na podlegających im obszarach;

9.  wzywa Komisję, aby rozważyła rozszerzenie aktualnej metody obliczania Funduszu Solidarności, która obecnie opiera się na skutkach szkód spowodowanych przez pojedynczą katastrofę, tak aby obejmowała ona łącznie szkody spowodowane przez szereg klęsk żywiołowych w tym samym regionie w danym roku;

10.  wzywa Komisję do zagwarantowania skutecznego wykorzystania wszelkich instrumentów dostępnych w ramach Funduszu Spójności i funduszy regionalnych na działania na rzecz odbudowy i wszelkie inne konieczne interwencje, w pełnej współpracy z włoskimi władzami krajowymi i regionalnymi; wzywa Komisję, aby rozważyła możliwość wykorzystania Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich do wspierania obszarów wiejskich i utrzymania działalności rolniczej na obszarach, które zostały dotknięte trzęsieniem ziemi;

11.  podkreśla, że istotnym narzędziem zapobiegania klęskom żywiołowym jest polityka spójności; uważa, że należy zapewnić możliwość elastycznego i skoordynowanego funkcjonowania poszczególnych funduszy i instrumentów, aby poprawić funkcjonowanie i zwiększyć skuteczność tej polityki; podkreśla, że zapobieganie zagrożeniom musi również współgrać z innymi strategiami polityki prewencyjnej, aby zapobiec rozproszeniu działań oraz zwiększyć ich skuteczność i wartość dodaną;

12.  podkreśla pilną potrzebę opracowania planu inwestycji publicznych w ramach strategii prewencyjnych oraz planu wyposażenia w urządzenia antysejsmiczne na obszarach narażonych na największe ryzyko sejsmiczne i hydrogeologiczne; uważa, że takie wydatki powinny być wyłączone z obliczeń progu deficytu danego państwa członkowskiego;

13.  wzywa Komisję, by zachęcała państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk zapobiegania katastrofom, oraz wzywa państwa członkowskie do zapewnienia przeszkolenia regionalnych organów władzy w zakresie zarządzania kryzysowego;

14.  podkreśla znaczenie przekrojowego postrzegania prewencji poprzez włączenie jej do odpowiednich dziedzin polityki sektorowej w celu wspierania zrównoważonego planowania przestrzennego oraz spójnego rozwoju gospodarczego i społecznego, przebiegającego w harmonii z naturą;

15.  podkreśla znaczenie publicznych działań badawczo-rozwojowych dla zapobiegania klęskom i katastrofom oraz zarządzania nimi, a także wzywa do poprawy koordynacji i zacieśnienia współpracy między instytucjami badawczo-rozwojowymi państw członkowskich, zwłaszcza podmiotami, które mają do czynienia z tego typu zagrożeniami; wzywa do doskonalenia systemów wczesnego ostrzegania w państwach członkowskich oraz tworzenia nowych powiązań i wzmacniania powiązań już istniejących między poszczególnymi systemami wczesnego ostrzegania; zaleca Komisji należyte uwzględnienie tych potrzeb i zapewnienie odpowiedniego finansowania;

16.  podkreśla potrzebę przygotowania systemów opieki zdrowotnej państw członkowskich pod względem struktury zasobów ludzkich, dobrych praktyk i świadomości ryzyka, by były one w stanie radzić sobie w sytuacjach kryzysowych;

17.  podkreśla znaczenie posiadania kompleksowego zbioru danych i informacji dotyczących ryzyka oraz kosztów klęsk i katastrof, a także wymiany tych danych i informacji na szczeblu UE w celu prowadzenia badań porównawczych i określania potencjalnych transgranicznych skutków katastrof, co umożliwiłoby państwom członkowskim gromadzenie wspólnych informacji dotyczących krajowych zasobów cywilnych i medycznych; podkreśla również, że zamiast tworzyć nowe struktury, należy korzystać ze struktur już istniejących i rozwijać je, co dotyczy np. centrum monitorowania i informacji (MIC);

18.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Włoch oraz władzom regionalnym i lokalnym na obszarach dotkniętych klęską.

(1)

Dz.U. L 70 z 16.3.2016, s. 1.

(2)

Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 1.

(3)

Dz.U. L 189 z 27.6.2014, s. 143.

(4)

Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 28.

(5)

Dz.U. C 286 E z 27.11.2009, s. 15.

Informacja prawna