Procedura : 2016/3001(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-1310/2016

Teksty złożone :

B8-1310/2016

Debaty :

PV 01/12/2016 - 3
CRE 01/12/2016 - 3

Głosowanie :

PV 01/12/2016 - 6.24
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0479

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 345kWORD 49k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-1310/2016
28.11.2016
PE593.747v01-00
 
B8-1310/2016

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga  (2016/3001(RSP))


Michèle Rivasi, Maria Heubuch, Barbara Lochbihler, Bart Staes, Igor Šoltes, Josep-Maria Terricabras, Judith Sargentini w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga  (2016/3001(RSP))  
B8-1310/2016

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Demokratycznej Republiki Konga (DRK),

–  uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji przedwyborczej i stanu bezpieczeństwa w DRK,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie prasowe z dnia 16 lutego 2016 r., wydane przez Narody Zjednoczone, Unię Afrykańską, Unię Europejską i Międzynarodową Organizację Frankofonii,

–  uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz jej rzecznika dotyczące sytuacji w Demokratycznej Republice Konga,

–  uwzględniając oświadczenia delegatury UE w DRK w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju, procesu wyborczego i tzw. dialogu narodowego,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 23 maja i 17 października 2016 r. w sprawie Demokratycznej Republiki Konga,

–  uwzględniając oświadczenie zespołu międzynarodowych wysłanników i przedstawicieli regionu Wielkich Jezior Afrykańskich z dnia 2 września 2015 r. w sprawie wyborów w Demokratycznej Republice Konga,

–  uwzględniając oświadczenia międzynarodowego wysłannika w regionie Wielkich Jezior z dnia 15 sierpnia i 2 listopada 2016 r. w sprawie sytuacji w regionie i we wschodniej części Konga,

–  uwzględniając wspólny komunikat prasowy specjalnego sprawozdawcy Unii Afrykańskiej (UA) ds. obrońców praw człowieka oraz specjalnego sprawozdawcy UA ds. więzień i warunków przetrzymywania w Afryce z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka po wydarzeniach związanych ze zmianą prawa wyborczego w DRK,

–  uwzględniając przedłożone przez Wspólne Biuro ONZ ds. Praw Człowieka MONUSCO–OHCHR sprawozdanie ze wstępnego dochodzenia, poświęcone przypadkom łamania praw człowieka i aktom przemocy popełnionym podczas demonstracji w Kinszasie w dniach 19–21 września 2016 r.,

–  uwzględniając oświadczenie prasowe w sprawie aresztowania działaczy młodzieżowych w Demokratycznej Republice Konga, wydane przez przewodniczącą Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu Europejskiego w dniu 16 lutego 2016 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka i działalności Wspólnego Biura ONZ ds. Praw Człowieka w Demokratycznej Republice Konga z dnia 27 lipca 2015 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie grupy ekspertów ONZ w sprawie DRK z dnia 12 stycznia 2015 r.,

–  uwzględniając porozumienie ramowe dotyczące pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i jej regionie, podpisane w Addis Abebie w lutym 2013 r.,

–  uwzględniając sprawozdania sekretarza generalnego ONZ z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie misji stabilizacyjnej ONZ w DRK oraz w sprawie wdrożenia porozumienia ramowego dotyczącego pokoju, bezpieczeństwa i współpracy w DRK i jej regionie,

–  uwzględniając umowę o partnerstwie z Kotonu, podpisaną w dniu 23 czerwca 2000 r. oraz zmienioną dnia 25 czerwca 2005 r. i 22 czerwca 2010 r.,

–  uwzględniając Afrykańską kartę praw człowieka i ludów z czerwca 1981 r.,

–  uwzględniając deklaracje z Nairobi z grudnia 2013 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją Konga wybory zaplanowano na 2016 r.;

B.  mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją prezydent nie może sprawować swojego urzędu dłużej niż przez dwie kadencje; mając na uwadze, że wobec tego obecny prezydent Joseph Kabila nie może sprawować urzędu przez trzecią kadencję;

C.  mając na uwadze, że prezydent Kabila nie szczędził wysiłków, aby odroczyć te wybory, a także mając na uwadze, iż wciąż jeszcze nie oświadczył publicznie, że ustąpi w odpowiednim czasie;

D.  mając na uwadze, że prezydent Kabila utrzymuje, iż droga do wyborów prowadzi przez narodowy dialog pluralistyczny; mając na uwadze, że znaczna część społeczeństwa obywatelskiego i opozycja polityczna odrzuciły ten dialog jako grę na zwłokę;

E.  mając na uwadze, że rząd Konga oświadczył, iż wybory prezydenckie mające się odbyć w listopadzie 2016 r. opóźnią się o maksymalnie cztery lata, gdyż kraj nie jest przygotowany, aby udać się do urn;

F.  mając na uwadze, że Międzynarodowa Organizacja Frankofonii oświadczyła wręcz przeciwnie, iż aktualizacja list wyborczych byłaby możliwa w ciągu trzech miesięcy;

G.  mając na uwadze, że w rezolucji nr 2277 (2016) Rada Bezpieczeństwa ONZ zwróciła się do kongijskiej państwowej komisji wyborczej, znanej pod swoim francuskim skrótem CENI, o opublikowanie zmienionego szczegółowego harmonogramu całego cyklu wyborczego, a także wystąpiła o to, aby rząd Konga szybko uchwalił budżet i wprowadził kodeks postępowania na potrzeby wyborów, jak i zaktualizował listy wyborcze, aby możliwe było zorganizowanie przedmiotowych wyborów w terminie przewidzianym w konstytucji;

H.  mając na uwadze, że uczestnicy tzw. dialogu narodowego zgodzili się na odroczenie wyborów co najmniej do kwietnia 2018 r.; mając na uwadze, że partie opozycyjne i organizacje społeczeństwa obywatelskiego odrzuciły ten wniosek i zdecydowanie utrzymują, że możliwe byłoby zarejestrowanie wyborców z początkiem 2017 r. oraz przeprowadzenie wyborów w tym samym roku;

I.  mając na uwadze, że Unia Europejska zaakceptowała odroczenie wyborów do 2017 r., pod warunkiem że decyzja ta zostanie podjęta w ramach pluralistycznego, bezstronnego i przejrzystego dialogu politycznego z udziałem zainteresowanych podmiotów kongijskich przed końcem kadencji prezydenta Kabili w grudniu 2016 r.;

J.  mając na uwadze, że wrześniowe protesty przeciwko dalszemu sprawowaniu urzędu przez prezydenta Kabilę zakończyły się brutalnym starciem z protestującymi i siłami opozycyjnymi; mając na uwadze, że ONZ informuje o 422 ofiarach łamania praw człowieka w Kinszasie przez funkcjonariuszy państwowych, co obejmuje 48 zabitych i 143 rannych, aresztowanie i bezprawne przetrzymywanie ośmiu dziennikarzy i 288 innych osób oraz zniszczenie lokali należących do partii politycznych;

K.  mając na uwadze, że już w 2015 r., kiedy w Kinszasie i innych miastach wybuchły protesty, nie powiodła się próba zmiany prawa wyborczego łączącego organizację wyborów z narodowym spisem powszechnym, co może opóźnić wybory;

L.  mając na uwadze, że według władz kongijskich podczas protestów w styczniu 2015 r. śmierć poniosło 27 osób, w tym dwóch funkcjonariuszy policji, a także mając na uwadze, że 350 osób aresztowano po starciach między protestującymi, policją i żołnierzami gwardii republikańskiej;

M.  mając na uwadze, że w dniu 26 stycznia 2016 r. w prowincji Górna Katanga zamknięto dwie stacje telewizyjne, mianowicie Nyota TV and Radio oraz Télévision Mapendo, z powodu rzekomo nieuregulowanych należności podatkowych; mając na uwadze, że właścicielem obydwu stacji telewizyjnych jest były gubernator prowincji Katanga Moïse Katumbi, który wcześniej popierał prezydenta Kabilę, ale we wrześniu 2015 r. opuścił szeregi partii rządzącej i obecnie sprzeciwia się trzeciej kadencji prezydenta;

N.  mając na uwadze, że w dniu 16 lutego 2016 r. opóźnienia w organizacji wyborów doprowadziły do ogólnonarodowego strajku („ville morte”);

O.  mając na uwadze, że w dniu 16 lutego, w godzinach porannych, w ramach oczywistej próby udaremnienia strajku zablokowano sygnał radiowy stacji Radio France Internationale, która jest jedną z najpopularniejszych stacji radiowych w DRK; mając na uwadze, że w okresie poprzedzającym strajk arbitralnie aresztowano i zatrzymano licznych działaczy opozycyjnych, w tym posła do parlamentu, którego rzekomo pobito podczas zatrzymania;

P.  mając na uwadze, że w ciągu ostatnich dwóch lat sytuacja w zakresie praw człowieka w DRK znacznie się pogorszyła; mając na uwadze, że przywódcy i działacze opozycji mają do czynienia z ciągłym nękaniem przez kongijskie siły bezpieczeństwa, co obejmuje arbitralne zatrzymania i zatrzymania bez prawa kontaktu, pobicia, zakłócanie spotkań oraz procesy sądowe z powodów politycznych;

Q.  mając na uwadze, że w kraju poważnie ograniczono wolność słowa i zgromadzeń, w tym również poprzez nadużywanie siły wobec uczestników pokojowych demonstracji, dziennikarzy, przywódców politycznych i innych osób, które sprzeciwiają się próbom umożliwienia prezydentowi Kabili pozostania u władzy po upływie przewidzianych w konstytucji dwóch kadencji;

R.  mając na uwadze, że wspierana przez ONZ rozgłośnia radiowa Radio Okapi oraz belgijska francuskojęzyczna stacja radiowo‑telewizyjna RTBF zostały tymczasowo zagłuszone; mając na uwadze, że w Kinszasie zamknięto rozgłośnię Radio France Internationale (RFI);

S.  mając na uwadze, że w wyniku wrześniowych protestów w Kinszasie, Kalemie i Lubumbashi obowiązuje zakaz wszelkich demonstracji politycznych;

T.  mając na uwadze, że ONZ i wiele organizacji praw człowieka stwierdziło, iż za liczne przypadki łamania praw człowieka odpowiadają urzędnicy państwowi oraz że odnotowano jedynie nieznaczne postępy, jeżeli chodzi o stawianie głównych sprawców przed sądem;

1.  głęboko ubolewa z powodu opóźnień w organizacji planowanych wyborów prezydenckich i parlamentarnych w DRK, co stanowi poważne naruszenie kongijskiej konstytucji;

2.  uważa, że pełną odpowiedzialność za tę sytuację ponoszą prezydent Kabila i kongijski rząd, gdyż usiłują opóźnić wybory; uważa, że działania prezydenta Kabili i jego rządu stanowią poważne zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa w DRK;

3.  wzywa rząd Konga do natychmiastowego zajęcia się nierozstrzygniętymi kwestiami związanymi z porządkiem kalendarza wyborczego, budżetem i aktualizacją spisu wyborców, aby w ciągu najbliższych miesięcy umożliwić przeprowadzenie wolnych, uczciwych i przejrzystych wyborów;

4.  przypomina, że Niezależna Państwowa Komisja Wyborcza powinna być instytucją bezstronną i pluralistyczną, dysponującą wystarczającymi zasobami, aby umożliwić wszechstronny i przejrzysty proces;

5.  zwraca się do władz Konga o jak najszybszą ratyfikację Afrykańskiej karty na rzecz demokracji, wyborów i dobrych rządów;

6.  ubolewa, że w ciągu ostatnich dwóch lat w DRK pogorszyła się sytuacja w zakresie wolności wypowiedzi, wolności mediów i prawa zrzeszania się; uważa, że tendencja ta w sposób jednoznaczny wiąże się z podejmowanymi przez rząd próbami opóźnienia wyborów i przedłużenia kadencji prezydenta;

7.  przypomina, że na mocy umowy z Kotonu DRK zobowiązała się do poszanowania demokracji, praworządności i zasad praw człowieka, co obejmuje wolność słowa i mediów, dobre rządzenie i przejrzystość w sprawowaniu funkcji politycznych; apeluje do rządu Konga o dotrzymanie tych zobowiązań zgodnie z art. 11 lit. b) oraz art. 96 i 97 umowy z Kotonu;

8.  apeluje do władz kongijskich o przywrócenie warunków sprzyjających swobodnemu i pokojowemu korzystaniu z praw przysługujących w ramach wolności słowa, zrzeszania się i zgromadzeń oraz wolności prasy;

9.  uważa, że krok ten ma decydujące znaczenie, jeżeli zaplanowane wybory, o ile ostatecznie się odbędą, mają być wolne i uczciwe;

10.  wzywa władze kongijskie do zniesienia zakazu pokojowych demonstracji w Kinszasie, Kalemie i Lubumbashi, wprowadzonego we wrześniu 2016 r.;

11.  apeluje o natychmiastowe ponowne uruchomienie rozgłośni Radio France Internationale w Kinszasie oraz o bezzwłoczne zaprzestanie zagłuszania sygnałów radiowych niezależnych mediów;

12.  wzywa rząd kongijski do natychmiastowego uchylenia rozporządzenia ministerialnego nr 010 CAB/M-CM/LMO/010/2016 z dnia 12 listopada 2016 r. w sprawie regulacji rozpowszechniania przekazów radiowych i telewizyjnych przez podmioty zagraniczne, gdyż nadmiernie ogranicza ono prawo do informacji zapisane w art. 24 konstytucji Konga;

13.  apeluje do władz kongijskich o zagwarantowanie niezależności i odpowiedzialności kongijskich służb bezpieczeństwa, w tym narodowej agencji wywiadowczej i policji; w związku z tym apeluje do UE o wykorzystanie realizowanych w DRK programów w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i bezpieczeństwa w celu wywarcia nacisku w ramach dialogu z władzami kongijskimi w sprawie represji stosowanych przez siły bezpieczeństwa, a także o rozważenie możliwości zakończenia tych programów w przypadku braku postępów;

14.  wzywa władze kongijskie o przeprowadzenie dochodzeń z myślą o sądownym ściganiu i należytym ukaraniu funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa i służb wywiadowczych oraz innych osób odpowiedzialnych za brutalne i nielegalne represje wobec działaczy, przywódców opozycji i innych, którzy sprzeciwiają się podejmowanym przez prezydenta Kabilę próbom przedłużenia okresu sprawowania władzy;

15.  apeluje o natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie wszystkich przetrzymywanych, których uwięziono z powodów politycznych i wśród których znajdują się w szczególności Jean-Claude Muyambo, Norbert Luyeye, Nsiala Bukaka, Paul Yoka, Nathan Lusela, Totoro Mukenge, Yannick Kibinga, Franck Mwashila, Sefu Idi, Gédeon Butandu, Fiston Malanga, Aaron Ngwashi, Augustin Kabamba, Bruno Vumbi, Ndol Tshamundj, Gabriel Tambwe, Philippe Namputu, Lwembe Munika, Mukonde Kapenda, Moïse Moni Della, Bruno Tshibala, Huit Mulongo, Ngongo Kasongo, Glody Ntambwe, Faustin Dunia i Jacques Muhindo, a także o odstąpienie od wszystkich wysuwanych przeciwko nim oskarżeń;

16.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu skazania takich osób jak Rebecca Kavugho, Serge Sivya, Justin Kambale, John Anipenda, Ghislain Muhiwa i Melka Kamundu, które nie uczyniły nic poza skorzystaniem z przysługującego im prawa do wypowiedzi;

17.  ubolewa z powodu nader pobłażliwego podejścia UE, sekretarza generalnego ONZ i Unii Afrykańskiej do kryzysu w DRK, czego wyrazem jest poparcie tych podmiotów dla tzw. dialogu narodowego, a więc instrumentu, którego jedynym celem było odroczenie wyborów zaplanowanych zgodnie z postanowieniami konstytucji; podobnież wyraża ubolewanie, że mimo powszechnych represji wobec przywódców i działaczy opozycji, a także nacisków na niezależne media Unia Europejska wciąż jeszcze nie podjęła konsultacji na mocy art. 96 umowy z Kotonu;

18.  apeluje do UE o jednoznaczne i stanowcze zakomunikowanie, że jej zdaniem pozostawanie przez prezydenta Kabilę u władzy dłużej niż do końca 2016 r. byłoby poważnym naruszeniem kongijskiej konstytucji oraz zagrożeniem dla stosunków między UE a DRK;

19.  apeluje do UE o bezzwłoczne nałożenie ukierunkowanych sankcji na osoby odpowiedzialne za brutalne tłumienie demonstracji, w tym o wprowadzenie zakazu podróży i zamrożenie aktywów, aby zapobiec dalszej eskalacji przemocy; przypomina, że Stany Zjednoczone już sięgnęły po takie środki;

20.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Unii Afrykańskiej, Radzie Ministrów AKP–UE, Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP–UE, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz rządowi i parlamentowi Demokratycznej Republiki Konga.

Informacja prawna