Procedura : 2017/2685(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0340/2017

Teksty złożone :

B8-0340/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 18/05/2017 - 11.14
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0230

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 351kWORD 55k
15.5.2017
PE603.765v01-00
 
B8-0340/2017

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie urzeczywistnienia relokacji (2017/2685(RSP))


Esteban González Pons, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Roberta Metsola, Jeroen Lenaers, Carlos Coelho, Frank Engel, Elisabetta Gardini, Alessandra Mussolini, Salvatore Domenico Pogliese, Barbara Matera, Michał Boni w imieniu grupy PPE
Cécile Kashetu Kyenge, Birgit Sippel, Péter Niedermüller, Josef Weidenholzer, Tanja Fajon, Juan Fernando López Aguilar, Elly Schlein, Sylvie Guillaume, Caterina Chinnici, Miltiadis Kyrkos, Eider Gardiazabal Rubial w imieniu grupy S&D
Angelika Mlinar, Cecilia Wikström, Hilde Vautmans, Ilhan Kyuchyuk w imieniu grupy ALDE
Kostas Chrysogonos, Barbara Spinelli, Cornelia Ernst, Marie-Christine Vergiat, Malin Björk, Sofia Sakorafa, Merja Kyllönen, Patrick Le Hyaric, Xabier Benito Ziluaga, Tania González Peñas, Lola Sánchez Caldentey, Estefanía Torres Martínez, Miguel Urbán Crespo, Marisa Matias, Josu Juaristi Abaunz, Sabine Lösing, Dimitrios Papadimoulis, Stelios Kouloglou, Stefan Eck, Kostadinka Kuneva, Dennis de Jong w imieniu grupy GUE/NGL
Ska Keller, Judith Sargentini, Jean Lambert, Ulrike Lunacek, Bodil Valero, Heidi Hautala, Josep-Maria Terricabras, Eva Joly, Barbara Lochbihler, Bart Staes, Ernest Urtasun, Bronis Ropė, Igor Šoltes w imieniu grupy Verts/ALE
Laura Ferrara, Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie urzeczywistnienia relokacji (2017/2685(RSP))  
B8‑0340/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając decyzję Rady (UE) 2015/1523 z dnia 14 września 2015 r. ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji(1),

–  uwzględniając decyzję Rady (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji(2),

–  uwzględniając decyzję Rady (UE) 2016/1754 z dnia 29 września 2016 r. zmieniającą decyzję (UE) 2015/1601 ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji(3),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 9 września 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 17 września 2015 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch, Grecji i Węgier(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 września 2016 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady zmieniającej decyzję (UE) 2015/1601 z dnia 22 września 2015 r. ustanawiającą środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji(6),

–  uwzględniając jedenaście sprawozdań Komisji w sprawie relokacji i przesiedleń,

–  uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie urzeczywistnienia relokacji,

–  uwzględniając badanie przeprowadzone na zlecenie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zatytułowane „Wdrażanie decyzji Rady z 2015 r. ustanawiającej środki tymczasowe w obszarze ochrony międzynarodowej na rzecz Włoch i Grecji”, opublikowane w marcu 2017 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że po przeprowadzeniu procedury konsultacji przewidzianej w art. 78 ust. 3 TFUE Parlament przyjął zdecydowaną większością głosów stanowisko popierające decyzje o relokacji;

B.  mając na uwadze, że w braku – wciąż niewprowadzonego – europejskiego systemu azylowego opartego na podziale odpowiedzialności decyzje o relokacji zostały przyjęte jako pilny środek solidarności;

C.  mając na uwadze, że państwa członkowskie zobowiązały się do relokacji z Włoch i Grecji 160 000 osób ubiegających się o azyl; mając na uwadze, że na mocy decyzji Rady 2016/1754 54 000 z tych miejsc można wykorzystać w celu przyjęcia syryjskich uchodźców z Turcji;

D.  mając na uwadze, że Wielka Brytania zdecydowała się nie uczestniczyć w tym mechanizmie, podczas gdy Irlandia postanowiła przyłączyć się; mając na uwadze, że Dania postanowiła nie uczestniczyć na zasadzie dobrowolności, natomiast trzy państwa stowarzyszone zdecydowały się na udział;

E.  mając na uwadze, że według stanu na dzień 27 kwietnia 2017 r. relokowano jedynie 17 903 osoby ubiegające się o azyl – 12 490 z Grecji i 5 413 z Włoch; mając na uwadze, że stanowi to jedynie 11 % całego zobowiązania;

F.  mając na uwadze, że liczba przebywających we Włoszech i w Grecji osób kwalifikujących się do relokacji jest obecnie niższa niż liczby przewidziane w decyzjach Rady; mając na uwadze, że w Grecji zarejestrowano dotychczas 26 997 kwalifikujących się wnioskodawców, podczas gdy państwa członkowskie formalnie obiecały 19 603 miejsca na potrzeby relokacji; mając na uwadze, że we Włoszech zarejestrowano dotychczas 8 000 kwalifikujących się wnioskodawców, podczas gdy państwa członkowskie formalnie obiecały 10 659 miejsc; mając na uwadze, że liczba obiecanych miejsc jest ogólnie znacznie wyższa niż liczba osób faktycznie relokowanych;

G.  mając na uwadze, że tylko te osoby ubiegające się o azyl, które przed dniem 20 marca 2016 r. przebywały już w Grecji, są faktycznie uznawane za kwalifikujące się do relokacji; mając na uwadze, że decyzje w sprawie relokacji nie zawierają takich ostatecznych terminów kwalifikowalności i nie zostały zmienione pod tym kątem;

H.  mając na uwadze, że według najnowszych dostępnych danych kwartalnych Eurostatu tylko osoby ubiegające się o azyl należące do narodowości, w odniesieniu do których średni wskaźnik przyznawania azylu wynosi 75 % lub więcej kwalifikują się do relokacji; mając na uwadze, że Irakijczycy nie kwalifikują się już do relokacji, ponieważ ich średni wskaźnik przyznawania azylu spadł poniżej 75 %; mając na uwadze, że Parlament Europejski w rezolucji ustawodawczej z dnia 15 września 2016 r. dotyczącej wniosku Komisji w sprawie zmiany decyzji Rady (UE) 2015/1601 zażądał, aby relokacją objąć również Afgańczyków; mając na uwadze, że Afgańczycy stanowili drugą co do wielkości grupę osób ubiegających się o azyl, którymi Unia musiała się zająć w 2016 r.; mając na uwadze, że 56,7 % z nich otrzymało azyl; mając na uwadze, że zdecydowanie największa liczba Afgańczyków przybywa do Grecji; mając na uwadze, że wielu z nich to małoletni bez opieki;

I.  mając na uwadze, że w Grecji nadal przebywa 62 300 osób ubiegających się o azyl;

J.  mając na uwadze, że w 2016 r. we Włoszech odnotowano nowy rekord pod względem liczby przybyszów – było ich 181 436 (o 18 % więcej niż w 2015 r.), z czego 14 % stanowili małoletni bez opieki; mając na uwadze, że w 2016 r. przybyło 20 700 Erytrejczyków, którzy kwalifikują się do relokacji, ale do tej pory Włochy zarejestrowały jedynie około jedną czwartą z nich w celu relokacji;

K.  mając na uwadze, że w 2016 r. we Włoszech ograniczona liczba osób ubiegających się o azyl, które relokowano do innych państw członkowskich, była znacznie niższa niż liczba osób ubiegających się o azyl przekazanych przez państwa członkowskie do Włoch na mocy rozporządzenia dublińskiego;

L.  mając na uwadze, że w 8. sprawozdaniu w sprawie relokacji i przesiedleń Komisja wyznaczyła miesięczną liczbę relokacji – powtórzoną w kolejnych sprawozdaniach – wynoszącą 3 000 osób ubiegających się o azyl z Grecji i 1 500 z Włoch (stan na dzień 1 kwietnia 2017 r.) w celu ułatwienia i przyspieszenia relokacji w skuteczny i sprawny sposób w ramach czasowych przewidzianych w decyzjach Rady;

M.  mając na uwadze, że na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2016 r. Rada Europejska poparła wspólny plan działania w sprawie wdrażania oświadczenia UE-Turcja, zawierający docelowy poziom relokacji z Grecji; mając na uwadze, że Rada Europejska ponowiła również apel o dalszą intensyfikację wysiłków na rzecz przyspieszenia relokacji, w szczególności w odniesieniu do małoletnich bez opieki;

N.  mając na uwadze, że całkowicie spełniono warunki wstępne i wprowadzono infrastrukturę operacyjną do przeprowadzenia relokacji;

O.  mając na uwadze, że pomimo pewnych postępów tylko dwa państwa członkowskie – Finlandia i Malta – są na najlepszej drodze do wywiązania się z obowiązków w zakresie relokacji; mając na uwadze, że większość państw członkowskich nadal pozostaje daleko w tyle; mając na uwadze, że cztery państwa członkowskie prowadzą relokację na wyjątkowo ograniczoną skalę; mając na uwadze, że dwa państwa członkowskie w ogóle nie uczestniczą w relokacji;

P.  mając na uwadze, że jedynie Finlandia systematyczne przyjmuje małoletnich bez opieki; mając na uwadze, że we Włoszech potrzeba dla nich około 5 000 miejsc, podczas gdy dotychczas relokowano tylko jednego małoletniego bez opieki; mając na uwadze, że według stanu na dzień 12 kwietnia 2017 r. w Grecji potrzebne są kolejne 163 miejsca;

Q.  mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie stosują bardzo restrykcyjne i dyskryminujące kryteria, takie jak udzielanie zgody na relokację wyłącznie samotnym matkom lub wykluczanie wnioskodawców konkretnych narodowości, na przykład Erytrejczyków, a także prowadzą bardzo rozległe kontrole bezpieczeństwa; mając na uwadze, że na dzień 7 maja 2017 r. państwa członkowskie odmówiły relokacji 961 osobom przebywającym w Grecji;

R.  mając na uwadze, że decyzja Rady nr 2015/1523 wyraźnie stanowi, że środki dotyczące relokacji nie zwalniają państw członkowskich ze stosowania w pełni przepisów rozporządzenia (UE) nr 604/2013 (Dublin) dotyczących łączenia rodzin, specjalnej ochrony małoletnich bez opieki oraz klauzuli dyskrecjonalnej ze względów humanitarnych;

1.  przyznaje, że poczyniono pewne postępy, ale wyraża rozczarowanie z powodu niewypełnionych przez państwa członkowskie zobowiązań do solidarności i podziału odpowiedzialności;

2.  z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu automatycznego systemu dopasowywania preferencji; wzywa państwa członkowskie do powstrzymania się od podejmowania arbitralnych decyzji dotyczących przyjęcia wniosku o relokację; wzywa państwa członkowskie, by za podstawę odrzucenia przyjmowały wyłącznie konkretne powody określone w decyzjach Rady w sprawie relokacji;

3.  wzywa państwa członkowskie do wypełnienia zobowiązań wynikających z decyzji Rady i do systematycznej relokacji z Grecji i Włoch osób ubiegających się o azyl, w tym osób przybyłych po dniu 20 marca 2016 r., aż wszystkie kwalifikujące się osoby zostaną skutecznie i sprawnie relokowane w ramach czasowych przewidzianych w decyzjach Rady; wzywa państwa członkowskie, aby zadeklarowały stałą miesięczną liczbę relokacji i przeprowadzały je;

4.  wzywa państwa członkowskie, aby priorytetowo traktowały relokację małoletnich bez opieki i innych osób wymagających szczególnej troski;

5.  z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji w dziesiątym sprawozdaniu w sprawie relokacji i przesiedleń z dnia 2 marca 2017 r., że nie zawaha się skorzystać z uprawnień przysługujących jej na mocy traktatów, jeśli państwa członkowskie nie zwiększą wkrótce skali relokacji; rozumie, że obejmowałoby to postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

6.  podkreśla, że zobowiązania prawne państw członkowskich nie kończą się po dniu 26 września 2017 r. i że po tej dacie nadal mają one obowiązek relokacji wszystkich kwalifikujących się wnioskodawców, którzy przybyli do tego dnia;

7.  podkreśla, że Rada zobowiązała się do przeprowadzenia 160 000 relokacji; zauważa, że liczba osób kwalifikujących się do relokacji różni się od tej liczby; wzywa Komisję, by zaproponowała rozszerzenie środków relokacji do czasu przyjęcia przekształconego rozporządzenia dublińskiego, zgodnie z warunkami zawartymi we wniosku Komisji z dnia 4 maja 2016 r. (COM(2016)0270);

8.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

(1)

Dz.U. L 239 z 15.9.2015, s. 146.

(2)

Dz.U. L 248 z 24.9.2015, s. 80.

(3)

Dz.U. L 268 z 1.10.2016, s. 82.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0306.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0324.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0354.

Informacja prawna