Procedura : 2016/2998(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0346/2017

Teksty złożone :

B8-0346/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 18/05/2017 - 11.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0226

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 341kWORD 47k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0345/2017
15.5.2017
PE603.771v01-00
 
B8-0346/2017

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie osiągnięcia rozwiązania dwupaństwowego na Bliskim Wschodzie  (2016/2998(RSP))


Victor Boştinaru, Elena Valenciano, Maria Arena, Brando Benifei, Knut Fleckenstein, Eugen Freund, Neena Gill, Ana Gomes, Javi López, Pier Antonio Panzeri, Gilles Pargneaux, Soraya Post, Edouard Martin w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie osiągnięcia rozwiązania dwupaństwowego na Bliskim Wschodzie  (2016/2998(RSP))  
B8-0346/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, w szczególności z dnia 10 grudnia 2012 r., 16 grudnia 2013 r., 12 maja 2014 r., 18 stycznia 2016 r. i 20 czerwca 2016 r.,

–  uwzględniając odpowiednie rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ i Rady Bezpieczeństwa ONZ, w szczególności rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 67/19 z dnia 29 listopada 2012 r. i rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 478 (1980) z dnia 20 sierpnia 1980 r. i 2334 (2016) z dnia 23 grudnia 2016 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie kwartetu bliskowschodniego z dnia 1 lipca 2016 r.,

–  uwzględniając czwartą konwencję genewską z 1949 r. o ochronie osób cywilnych podczas wojny,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że osiągnięcie pokoju na Bliskim Wschodzie pozostaje jednym z najważniejszych priorytetów społeczności międzynarodowej i niezbędnym elementem stabilności i bezpieczeństwa w regionie i na świecie;

B.  mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wyrażał zdecydowane poparcie dla dwupaństwowego rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego;

C.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu kwartetu bliskowschodniego z lipca 2016 r. wśród tendencji poważnie zagrażających nadziei na pokój wymieniono: ciągłe ataki terrorystyczne na ludność cywilną, akty przemocy i podżeganie do przemocy; prowadzoną nadal politykę budowy i rozbudowy osiedli, przeznaczania ziem na wyłączny użytek Izraelczyków i powstrzymywania rozwoju Palestyny; nielegalne zbrojenia i działalność bojówek; ciągły brak jedności palestyńskiej; dramatyczną sytuację humanitarną w Gazie;

D.  mając na uwadze, że w rezolucji nr 2334 (2016) Rada Bezpieczeństwa ONZ potwierdziła, że zakładanie przez Izrael osiedli na terytoriach palestyńskich okupowanych od 1967 r., w tym we Wschodniej Jerozolimie, nie ma mocy prawnej i stanowi rażące naruszenie prawa międzynarodowego oraz poważną przeszkodę w osiągnięciu rozwiązania dwupaństwowego; ponowiła żądanie bezzwłocznego i całkowitego zaprzestania przez Izrael wszelkiej działalności osadniczej i wezwała wszystkie państwa do rozróżniania, w ich odpowiednich relacjach, między terytorium Państwa Izrael a terytoriami okupowanymi od 1967 r.; mając na uwadze, że w rezolucji nr 67/19 Zgromadzenie Ogólne ONZ przyznało Palestynie status nieczłonkowskiego państwa-obserwatora w Organizacji Narodów Zjednoczonych;

E.  mając na uwadze, że Rada do Spraw Zagranicznych wielokrotnie podkreślała swoje zaangażowanie w dopilnowanie, aby wszystkie umowy między Unią Europejską a Izraelem wyraźnie i jednoznacznie stwierdzały, że nie mają zastosowania do terytoriów zajętych przez Izrael w 1967 r. oraz aby w kontekście porozumienia w sprawie ostatecznego statusu Unia Europejska zapewniła obu stronom bezprecedensowe wsparcie polityczne, gospodarcze i wsparcie w zakresie bezpieczeństwa;

F.  mając na uwadze, że w 2013 r. Komisja opublikowała wytyczne dotyczące kwalifikowania się podmiotów izraelskich i ich działań na terytoriach okupowanych przez Izrael od czerwca 1967 r. do korzystania z dotacji, nagród i instrumentów finansowych finansowanych ze środków UE począwszy od 2014 r.(1), a w 2015 r. – zawiadomienie interpretujące w sprawie oznaczania pochodzenia towarów z terytoriów okupowanych przez Izrael od czerwca 1967 r.(2); mając na uwadze, że wśród izraelskich osadników mieszkających na Zachodnim Brzegu, w tym we Wschodniej Jerozolimie, są obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej posiadający podwójne obywatelstwo;

G.  mając na uwadze, że tzw. ustawa o regulacji przyjęta przez Kneset w dniu 6 lutego 2017 r. zalegalizowała z mocą wsteczną około 4000 osadniczych lokali mieszkalnych wybudowanych na prywatnych terenach palestyńskich na Zachodnim Brzegu;

1.  potwierdza swoje zdecydowane poparcie dla dwupaństwowego rozwiązania konfliktu izraelsko-palestyńskiego – w oparciu o Państwo Izrael, z jego bezpiecznymi i uznawanymi granicami, i sąsiadującą z nim suwerenną i zdolną do samostanowienia Palestynę, które wzajemnie się uznają i współistnieją w pokoju i bezpieczeństwie w granicach z 1967 r., z Jerozolimą jako stolicą obydwu państw i wspólnie ustaloną zamianą ziem – jako jedynego sposobu na zaprowadzenie trwałego pokoju między Izraelczykami a Palestyńczykami; potępia wszelkie deklaracje zmierzające do podważenia słuszności rozwiązania dwupaństwowego;

2.  podkreśla, że ochrona i utrzymanie wykonalności rozwiązania dwupaństwowego musi być najpilniejszym priorytetem polityki i działań Unii Europejskiej w zakresie konfliktu izraelsko-palestyńskiego oraz procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie; z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2334 (2016) jako istotny punkt odniesienia w tym względzie; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że podczas niedawnej wizyty w Stanach Zjednoczonych prezydent Palestyny Mahmud Abbas zobowiązał się do współpracy na rzecz pokoju;

3.  ponawia apel o bezzwłoczne i całkowite zaprzestanie budowy i rozbudowy izraelskich osiedli na Zachodnim Brzegu, w tym we Wschodniej Jerozolimie, gdyż są one nielegalne z punktu widzenia prawa międzynarodowego, stanowią zagrożenie dla rozwiązania dwupaństwowego i poważną przeszkodę dla działań pokojowych; wzywa do zaprzestania burzenia palestyńskich domów, przymusowego wysiedlania palestyńskich rodzin i konfiskaty palestyńskiej własności na tym obszarze, które mają taki sam skutek; zwraca się do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o priorytetowe traktowanie tych kwestii w programie działań dotyczących stosunków dwustronnych UE-Izrael; przyjmuje do wiadomości zapowiedzianą ostatnio przez rząd Izraela zmianę polityki osadnictwa;

4.  wzywa do natychmiastowego zaprzestania izraelskiej polityki zmierzającej do zmiany sytuacji na miejscu przez działania wymierzone w ludność palestyńską we Wschodniej Jerozolimie i ją dyskryminujące, gdyż przez taką politykę wizja Jerozolimy jako stolicy dwóch państw staje się nierealna; przypomina, że społeczność międzynarodowa nigdy nie zaakceptowała aneksji Wschodniej Jerozolimy przez Izrael; przypomina też, że Unia Europejska niejednokrotnie deklarowała, że poza zmianami uzgodnionymi przez strony nie uzna żadnych innych zmian granic sprzed 1967 r., również w odniesieniu do Jerozolimy;

5.  zwraca uwagę na ogromny potencjał palestyńskiej społeczności arabskiej w Izraelu, jeśli chodzi o odegranie ważnej roli w osiągnięciu trwałego pokoju między Izraelczykami a Palestyńczykami, a także znaczenie jej zaangażowania i wkładu w proces pokojowy; apeluje o równe prawa dla palestyńskich Arabów mieszkających w Izraelu, które stanowią podstawowy warunek wstępny umożliwiający im spełnienie tej roli; wyraża w związku z tym głębokie zaniepokojenie z powodu nowego projektu ustawy o obywatelstwie, który jest obecnie omawiany w Knesecie; wzywa do większego udziału palestyńskiej społeczności arabskiej w programach współpracy dwustronnej UE-Izrael;

6.  ponownie podkreśla, że pokój między Izraelczykami i Palestyńczykami można osiągnąć jedynie poprzez działania prowadzone bez użycia przemocy w celu wynegocjowania porozumienia o ostatecznym statusie, które położy kres wszelkim wzajemnym roszczeniom; potępia wszelkie akty przemocy i terroryzmu skierowane przeciwko ludności cywilnej lub narażające ją na niebezpieczeństwo, jak również wszelkie prowokacje i podżeganie; wzywa obie strony do unikania, zapobiegania i potępiania wszelkich tego rodzaju działań oraz pociągania ich sprawców do odpowiedzialności, a także do czynnego wspierania spokoju, zachęcania do powściągliwości i unikania jakichkolwiek działań mogących wywoływać wzrost napięć w regionie;

7.  ponownie wzywa do palestyńskiego pojednania, jako zasadniczego elementu rozwiązania dwupaństwowego, poprzez utworzenie uznanego przez społeczność międzynarodową rządu jedności narodowej i ponowne objęcie przez Narodową Władzę Palestyńską funkcji rządowych w Strefie Gazy; ponawia apel o zakończenie blokady Strefy Gazy oraz pilną odbudowę i rewitalizację tego obszaru;

8.  jest przekonany, że trwały pokój między Izraelczykami i Palestyńczykami można osiągnąć jedynie z uwzględnieniem szeroko pojętego kontekstu regionalnego i przy wsparciu społeczności międzynarodowej; podtrzymuje swoje poparcie dla arabskiej inicjatywy pokojowej oraz wysiłków podejmowanych przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel w ramach kwartetu bliskowschodniego; z zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie kwartetu bliskowschodniego z lipca 2016 r. i wzywa do wdrożenia jego zaleceń; docenia i wspiera prace komitetu łącznikowego ad hoc, pod przewodnictwem Norwegii, jako ważny wkład w budowanie państwowości i gospodarki Palestyny;

9.  apeluje o unijną inicjatywę pokojową na rzecz zakończenia konfliktu izraelsko-palestyńskiego zmierzającą do osiągnięcia wymiernych rezultatów w określonych ramach czasowych, w kontekście rozwiązania dwupaństwowego, i obejmującą międzynarodowy mechanizm monitorowania i wdrażania; kładzie nacisk na znaczenie współpracy w tym zakresie z innymi podmiotami międzynarodowymi, zwłaszcza w ramach kwartetu bliskowschodniego; wzywa do efektywnego wykorzystywania w kontaktach z obiema stronami wpływu i narzędzi, jakimi dysponuje Unia Europejska, w celu ułatwienia pokojowych wysiłków, bowiem skoordynowane działania na szczeblu UE mogą przynieść rezultaty;

10.  apeluje – w duchu rozwiązania dwupaństwowego i rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2334 (2016) – o bezwzględne stosowanie w relacjach dwustronnych Unii Europejskiej z Izraelem i Palestyną zasady rozróżniania między terytorium Państwa Izrael i okupowanymi terytoriami palestyńskimi (Zachodnim Brzegiem, w tym Wschodnią Jerozolimą, i Strefą Gazy), także poprzez wdrażanie przez wszystkie państwa członkowskie odnośnych wytycznych Komisji Europejskiej i jej zawiadomienia interpretacyjnego;

11.  z zadowoleniem przyjmuje wielokrotnie deklarowane przez Radę do Spraw Zagranicznych bezprecedensowe wsparcie polityczne, gospodarcze i wsparcie w zakresie bezpieczeństwa oferowane obu stronom w kontekście porozumienia w sprawie ostatecznego statusu;

12.  wzywa Unię Europejską do wspierania i ochrony podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, w tym organizacji praw człowieka, które po obu stronach przyczyniają się do działań pokojowych i budowania zaufania między Izraelczykami a Palestyńczykami, i z zadowoleniem przyjmuje wkład społeczeństwa obywatelskiego w proces pokojowy w postaci nowatorskich pomysłów i inicjatyw;

13.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Specjalnemu Przedstawicielowi UE ds. Procesu Pokojowego na Bliskim Wschodzie, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Knesetowi, prezydentowi i rządowi Izraela, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej i Narodowej Władzy Palestyńskiej oraz Sekretarzowi Generalnemu Ligi Państw Arabskich.

(1)

Dz.U. C 205 z 19.7.2013, s. 9.

(2)

Dz.U. C 375 z 12.11.2015, s. 4.

Informacja prawna