Procedura : 2017/2951(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0195/2018

Teksty złożone :

B8-0195/2018

Debaty :

PV 18/04/2018 - 26
CRE 18/04/2018 - 26

Głosowanie :

PV 19/04/2018 - 10.17
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 332kWORD 53k
16.4.2018
PE618.448v01-00
 
B8-0195/2018

złożony w następstwie pytań wymagających odpowiedzi ustnej B8-0011/2018 i B8-0012/2018

zgodnie z art. 128 ust. 5 Regulaminu


w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (2017/2951(RSP))


Joëlle Mélin w imieniu grupy ENF

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (2017/2951(RSP))  
B8-0195/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 6 czerwca 2011 r. w sprawie szczepień dziecięcych: sukcesy i wyzwania europejskich szczepień dziecięcych oraz dalsze działania, przyjęte przez ministrów zdrowia państw członkowskich UE(1),

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 1 grudnia 2014 r. w sprawie szczepień jako jednego ze skutecznych narzędzi w dziedzinie zdrowia publicznego,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 czerwca 2017 r. pt. „Europejski plan działania ‘Jedno zdrowie’ na rzecz zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe” (COM(2017)0339),

–  uwzględniając globalny plan szczepień WHO (GVAP) zatwierdzony w maju 2012 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia,

–  uwzględniając rezolucję 68.6 Światowej Organizacji Zdrowia przyjętą w dniu 26 maja 2015 r. przez 194 państwa członkowskie Światowego Zgromadzenia Zdrowia,

–  uwzględniając europejski plan działania na rzecz szczepień na lata 2015–2020 przyjęty przez Światową Organizację Zdrowia w dniu 18 września 2014 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 27 kwietnia 2017 r. pt. „Systemy informowania na temat szczepień w UE i EOG”,

–  uwzględniając sprawozdanie techniczne Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób z dnia 14 czerwca 2017 r. pt. „Choroby, którym można zapobiegać dzięki szczepionkom, i szczepienie: podstawowe kompetencje”,

–  uwzględniając deklarację polityczną ONZ w sprawie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wydaną w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu wysokiego szczebla Zgromadzenia Ogólnego w Nowym Jorku,

–  uwzględniając sprawozdanie Banku Światowego z marca 2017 r. pt. „Infekcje wywoływane drobnoustrojami lekoopornymi: zagrożenie dla naszej przyszłości gospodarczej”;

–  uwzględniając zalecenie Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie szczepień przeciw grypie sezonowej(2),

–  uwzględniając rosnącą liczbę osób podróżujących między kontynentami,

–  uwzględniając pytania do Rady i do Komisji w sprawie uchylania się od szczepień i spadku liczby szczepień w Europie (O-000008/2018 – B8-0011/2018 i O-000009/2018 – B8-0012/2018),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że technika szczepienia zapobiegawczego ukierunkowanego na niektóre choroby, takie jak tężec, choroba Heinego-Medina, ospa i gruźlica, przynosi dotychczas doskonałe wyniki, bez znaczących skutków ubocznych, zarówno na poziomie europejskim, jak i globalnym, nie wzbudzając obaw co do minimalnej wyszczepialności;

B.  mając na uwadze, że patologie te, w postaci opornej, pojawiają się dziś w Europie w bezpośrednim i udowodnionym powiązaniu z dużymi falami migracji;

C.  mając na uwadze, że w ciągu siedmiu lat liczba przypadków chorób, którym można zapobiec dzięki szczepieniom w UE, wyniosłaby 215 000 przypadków z wyłączeniem grypy, tj. 30 000 rocznie, czyli 0,0055 % ludności europejskiej, co z naukowego punktu widzenia stanowi bardzo niski stosunek korzyści/ryzyka(3);

D.  mając na uwadze, że 95 % tych chorób, z których niektóre są potencjalnie śmiertelne i można im zapobiec dzięki szczepieniom, zostało w znacznym stopniu wyeliminowane w Europie wyłącznie za pomocą technik higieny, w szczególności w przypadku odry;

E.  mając na uwadze, że na świecie nadal odnotowuje się 2,5 mln zgonów, co nie wynika bezpośrednio z niedostatecznego szczepienia, ale z rozprzestrzeniania się niektórych chorób wyłącznie z powodu niedostatecznej higieny;

F.  mając na uwadze, że na dzień 1 stycznia 2018 r. szczepienia w 28 państwach członkowskich były niezwykle zróżnicowane, a od dziesięciu lat w Europie odnotowuje się niedobory szczepionek;

G.  mając na uwadze, że pomimo to nie doszło do pandemii w Europie ani na świecie, co uzasadniałoby zaobserwowane alarmistyczne agitowanie na rzecz szczepień;

H.  mając na uwadze, że to właśnie te zorganizowane alarmistyczne agitacje stanowią rzeczywiste fałszywe informacje;

I.  mając ponadto na uwadze, że nie przeprowadzono żadnych doświadczeń z użyciem szczepionek poliwalentnych przeciw wielorakim szczepom, mimo że obecnie w różnych państwach Unii pojawia się tendencja do narzucania użycia szczepionek poliwalentnych;

J.  mając na uwadze, że związek między szczepionkami a opornością na środki przeciwdrobnoustrojowe nie jest bezpośredni; mając na uwadze, że oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe może być zwalczana jedynie przez właściwe stosowanie antybiotyków na całym świecie, a nie tylko przez właściwe stosowanie szczepionek;

K.  mając na uwadze, że art. 8 Europejskiej konwencji praw człowieka przewiduje, że: „1. Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji. 2. Władza publiczna nie może ingerować w korzystanie z tego prawa, z wyjątkiem przypadków, zgodnie z prawem i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe, bezpieczeństwo publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, na ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób”;

1.  wzywa do bardzo skrupulatnych kontroli migrantów na granicach zewnętrznych UE, aby stwierdzić, czy mogą być nosicielami opornych drobnoustrojów;

2.  wzywa do przeprowadzania takich samych kontroli na granicach każdego państwa członkowskiego;

3.  wzywa każde państwo członkowskie do przeprowadzenia szeroko zakrojonego doświadczenia z użyciem szczepionek poliwalentnych przed wprowadzeniem ich do obrotu i narzuceniem ich przez prawo, oraz do porównania ich stosunku korzyści do ryzyka z innymi technikami prewencyjnymi;

4.  wzywa do opublikowania – z zachowaniem największej przejrzystości – wszystkich informacji związanych z europejskimi zaproszeniami do składania ofert ogłoszonymi i zatwierdzonymi przez 24 państwa członkowskie z laboratoriami produkującymi szczepionki;

5.  wzywa do zapewnienia zgodności z decyzją Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie poszanowania prywatności(4), przez ekstrapolację również w odniesieniu do obowiązkowych szczepień;

6.  wzywa do utrzymania kompetencji państw członkowskich w zakresie ustalania kalendarzy szczepień;

7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, Światowej Organizacji Zdrowia oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

 

(1)

Dz.U. C 202 z 8.7.2011, s. 4.

(2)

Dz.U. L 348 z 29.12.2009, s. 71.

(3)

Rada Stosunków Międzynarodowych, „Vaccine-Preventable Outbreak Maps” [Mapy występowania chorób zwalczanych drogą szczepień], 2015.

(4)

Europejski Trybunał Praw Człowieka, nr 32647/96, D.R. 94, s. 91–93.

Ostatnia aktualizacja: 18 kwietnia 2018Informacja prawna