Procedura : 2018/2711(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0248/2018

Teksty złożone :

B8-0248/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 31/05/2018 - 7.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0238

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 243kWORD 46k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0244/2018
28.5.2018
PE621.632v01-00
 
B8-0248/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Nikaragui (2018/2711(RSP))


Elena Valenciano, Ramón Jáuregui Atondo, Francisco Assis w imieniu grupy S&D

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui (2018/2711(RSP))  
B8‑0248/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r.(1), z dnia 26 listopada 2009 r.(2) oraz z dnia 16 lutego 2017 r.(3) w sprawie sytuacji praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, złożone w imieniu UE w dniu 15 maja 2018 r. w sprawie rozpoczęcia dialogu narodowego w Nikaragui,

–  uwzględniając komunikat prasowy Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich z dnia 22 kwietnia 2018 r., potępiający przemoc w Nikaragui,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Nikaragui,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego w sprawie gwałtownych represji wobec uczestników manifestacji w Nikaragui,

–  uwzględniając doniesienia Nikaraguańskiego Centrum Praw Człowieka (CENIDH) z dnia 17 maja 2018 r.,

–  uwzględniając komunikaty Konferencji Episkopatu Nikaragui, zwłaszcza ostatni z dnia 23 maja 2018 r.,

–  uwzględniając uwagi wstępne Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (IACHR) z dnia 21 maja 2013 r.,

–  uwzględniając zawarty w 2012 r. układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej, który wszedł w życie w sierpniu 2013 r. i zawiera klauzule dotyczące praw człowieka,

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r. ze zmianami z 2008 r.,

–  uwzględniając amerykańską konwencję praw człowieka z 1969 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że według IACHR w niedawnych protestach, które rozpoczęły się w Nikaragui w dniu 18 kwietnia po wprowadzeniu przez rząd prezydenta Daniela Ortegi zmian w krajowym systemie zabezpieczenia społecznego prowadzących do zwiększenia składek od pracowników i pracodawców oraz do zmniejszenia świadczeń emerytalnych, 76 osób zginęło, 868 zostało rannych, w tym 5 ciężko, a 438 – zatrzymanych; mając na uwadze, że projekt reformy został wycofany w dniu 23 kwietnia;

B.  mając na uwadze, że w dniu 20 kwietnia 2018 r. oddziały pacyfikujące zaatakowały 600 studentów znajdujących się w katedrze w Managui; mając na uwadze, że IACHR udokumentowała ataki na cztery uniwersytety (UCA, UPOLL, UNA i UNAN);

C.  mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i wolność mediów zostały poważnie naruszone, czego wyrazem jest wyłączenie i zablokowanie czterech kanałów telewizyjnych, które przekazywały wiadomości o protestach – Canal 12, Canal de Noticias de Nicaragua (CDNN23), Telenorte i Canal 51, należący do Konferencji Episkopatu Nikaragui; mając na uwadze, że ten akt państwowej cenzury został potępiony przez IACHR w dniu 24 kwietnia; mając na uwadze, że kanał 100% Noticias był zagłuszany i nie mógł nadawać przez sześć dni; mając na uwadze, że jednym z zabitych podczas protestów był dziennikarz Ángel Eduardo Gahona; mając na uwadze, że zabójstwo to, do którego doszło podczas transmisji na żywo, wzbudziło jeszcze większe protesty i zamieszki;

D.  mając na uwadze, że IACHR donosiła również o przypadkach arbitralnego przetrzymywania, nieludzkiego traktowania, cenzury, powszechnych ataków na media oraz zastraszania dziennikarzy, a także o atakach mających na celu uniemożliwienie demonstrantom korzystania z prawa do pokojowych protestów; mając na uwadze, że IACHR stwierdza brak neutralności oraz nadmierne wykorzystywanie siły przez oddziały bezpieczeństwa państwowego;

E.  mając na uwadze, że organizacje praw człowieka odnotowały wiele skarg na brak opieki i leczenia, na który cierpią ranni demonstranci w szpitalach publicznych;

F.  mając na uwadze, że w dniu 6 maja powołano komisję prawdy, a w dniu 19 maja rozpoczęto dialog narodowy, w którym mediatorami są nikaraguańscy biskupi; mając na uwadze, że w dniu 23 maja biskupi ogłosili zawieszenie dialogu narodowego – do odwołania – z powodu braku konsensusu; mając na uwadze, że biskupi zasugerowali powołanie wspólnego komitetu złożonego z sześciu osób – trzech przedstawicieli rządu i trzech przedstawicieli platformy „Alianza Cívica por la Justicia y la Democracia”;

1.  składa kondolencje rodzinom ofiar; zdecydowanie potępia przemoc, która wybuchła w Nikaragui i w wyniku której śmierć poniosło co najmniej 76 osób; ubolewa nad nadmiernym wykorzystywaniem siły przez władze do tłumienia protestów; apeluje do rządu o natychmiastowe zaprzestanie wszelkich represji oraz arbitralnych przetrzymań, a także o rozwiązanie wszystkich grup stosujących przemoc;

2.  zwraca się do rządu o ochronę prawa do demonstracji dzięki zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim pokojowym demonstrantom; apeluje do rządu o stosowanie międzynarodowych standardów dotyczących wykorzystywania siły przez oddziały bezpieczeństwa państwowego oraz o zgodę na przeprowadzenie przez międzynarodowy niezależny zespół śledczy dochodzenia w sprawie zabitych podczas protestów; apeluje także do demonstrantów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego przewodzących protestom o nieuciekanie się do przemocy podczas korzystania z przysługujących praw;

3.  zwraca się do rządu o dołożenie wszelkich starań gwarantujących, że sprawcy nie pozostaną bezkarni, a także o zapewnienie świadkom i sygnalistom lepszego dostępu do mechanizmów ochrony; domaga się stworzenia publicznego rejestru pobytów w szpitalach, o co występuje IACHR;

4.  ubolewa nad naruszaniem wolności mediów w Nikaragui, zarówno przed protestami, jak i w ich trakcie; uważa, że zajęcie środków masowego przekazu przez władze podczas protestów jest niedopuszczalne; apeluje do rządu o przywrócenie całkowitej wolności mediów oraz wolności wypowiedzi w całym kraju, a także o położenie kresu prześladowaniom dziennikarzy;

5.  wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu pogarszającej się sytuacji praw człowieka w Nikaragui oraz stałego osłabiania demokracji w tym kraju, a także uszczuplania praw obywatelskich i politycznych Nikaraguańczyków; stwierdza, że demonstracje ujawniły niezadowolenie obywateli z władzy politycznej w Nikaragui; przypomina, że do początkowych protestów przeciw reformie systemu zabezpieczenia społecznego dołączono kolejne kwestie dotyczące funkcjonowania demokracji i praworządności; podkreśla, że dialog narodowy powinien także objąć reformy polityczne, zwłaszcza reformę ordynacji wyborczej, a w miarę możliwości także uzgodniony kalendarz wyborczy;

6.  z zadowoleniem przyjmuje niedawne rozpoczęcie dialogu narodowego i powołanie komisji prawdy; przypomina, że jedyną drogą wyjścia z kryzysu jest dialog i negocjowanie; apeluje o pilne stworzenie wspólnego komitetu oraz o wznowienie negocjacji; podkreśla, że dialog powinien się toczyć bez przemocy i represji, z poszanowaniem prawa i konstytucji oraz zasady, że wszelkie zmiany w prawie powinny być dokonywane zgodnie z procedurami przewidzianymi tamże;

7.  apeluje do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) o kontynuowanie współpracy z Nikaraguą mającej na celu znalezienie pokojowego, wynegocjowanego rozwiązania dla kryzysu oraz o służenie mediacją i doradztwem na żądanie;

8.  zauważa, że w świetle układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej należy przypomnieć Nikaragui o konieczności przestrzegania zasad praworządności i demokracji oraz praw człowieka, których broni i które wspiera UE; apeluje do UE o monitorowanie sytuacji, a w razie potrzeby o przenalizowanie potencjalnie niezbędnych działań;

9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Ameryki Centralnej, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

 

(1)

Dz.U. C 45E z 23.2.2010, s. 89.

(2)

Dz.U. C 285E z 21.10.2010, s. 74.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0043.

Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2018Informacja prawna