Procedura : 2018/2711(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0253/2018

Teksty złożone :

B8-0253/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 31/05/2018 - 7.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 239kWORD 46k
28.5.2018
PE621.638v01-00
 
B8-0253/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Nikaragui (2018/2711(RSP))


Javier Couso Permuy, Sofia Sakorafa, Marie-Pierre Vieu, Merja Kyllönen, Paloma López Bermejo, Dimitrios Papadimoulis, Stelios Kouloglou, Miguel Urbán Crespo, Tania González Peñas, Xabier Benito Ziluaga, Lola Sánchez Caldentey, Estefanía Torres Martínez, Neoklis Sylikiotis, Takis Hadjigeorgiou w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui (2018/2711(RSP))  
B8‑0253/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając cel określony w rozdziale I art. 1 pkt 2 Karty Narodów Zjednoczonych z 1945 r.: „rozwijać przyjazne stosunki między narodami, oparte na poszanowaniu zasady równouprawnienia i samostanowienia narodów, i stosować inne odpowiednie środki dla wzmocnienia powszechnego pokoju”,

–  uwzględniając przewidzianą w Karcie Narodów Zjednoczonych zasadę nieingerowania w sprawy wewnętrzne innych państw,

–  uwzględniając art. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 1 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, które stanowią, że: „Wszystkie narody mają prawo do samostanowienia. Z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie zapewniają swój rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny.”,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r.,

–  uwzględniając Umowę o dialogu politycznym i współpracy między Ameryką Środkową a UE z 2003 r.,

–  uwzględniając zawarty w 2012 r. układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej, który wszedł tymczasowo w życie w sierpniu 2013 r., lecz nie został jeszcze w pełni ratyfikowany,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Nikaragui,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że obecny prezydent Republiki Nikaragui José Daniel Ortega Saavedra został demokratycznie wybrany w listopadzie 2016 r., uzyskując 72,4 % całkowitej liczby głosów;

B.  mając na uwadze, że partia polityczna Frente Sandinista de Liberación Nacional (FSLN), która popiera obecny rząd Nikaragui, zwyciężyła w niedawnych wyborach samorządowych w listopadzie 2017 r., zdobywając 68,54 % całkowitej liczby głosów;

C.  mając na uwadze, że celem zaproponowanej przez rząd Nikaragui reformy krajowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (INSS) było zagwarantowanie stabilności krajowego systemu zabezpieczenia społecznego, a jednocześnie uniknięcie wdrożenia neoliberalnych zaleceń MFW;

D.  mając na uwadze, że w dniu 19 kwietnia 2018 r. rozpoczęła się fala protestów przeciwko reformie, a także mając na uwadze, że według Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (IACHR) dotychczas 76 osób zostało zabitych, a ponad 800 odniosło obrażenia;

E.  mając na uwadze, że po protestach rząd Nikaragui wycofał się z proponowanych zmian i obecnie pracuje wraz ze społeczeństwem obywatelskim i sektorem prywatnym nad reformą, która zagwarantuje stabilność INSS bez narażania na szwank ochrony socjalnej i praw obywateli nikaraguańskich;

F.  mając na uwadze, że protesty przeciwko reformie INSS były wykorzystywane przez podmioty wewnętrzne i zewnętrzne do destabilizowania kraju pod względem politycznym, gospodarczym i społecznym;

G.  mając na uwadze, że Republika Nikaragui ma jeden z najniższych wskaźników przemocy i zabójstw w regionie – i wyprzedza daleko takie kraje ościenne jak Honduras, Gwatemala czy Salwador – oraz jeden z najwyższych odsetków dostępu do opieki zdrowotnej i edukacji;

H.  mając na uwadze, że w ciągu ostatnich pięciu lat średni wzrost PKB w Nikaragui wynosił 5,2 %;

I.  mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ António Guterres z zadowoleniem przyjął podjęcie w Nikaragui dialogu narodowego między grupami społeczeństwa obywatelskiego a rządem;

1.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu ofiar śmiertelnych i składa kondolencje rodzinom ofiar przemocy w Nikaragui;

2.  domaga się, by osoby odpowiedzialne za zbrodnie lub za nakłanianie do ich popełnienia zostały pociągnięte do odpowiedzialności; wyraża szacunek dla systemu sądowego Republiki Nikaragui;

3.  potępia wszelkie akty przemocy, które postawiły kraj w obecnej sytuacji, i wzywa wszystkie zaangażowane strony, by powstrzymały się od stosowania przemocy podczas korzystania z przysługującego im prawa do pokojowych zgromadzeń i protestów i/lub podczas utrzymywania porządku publicznego;

4.  zwraca się do władz Nikaragui o odrzucenie i zbadanie wszelkiego niewspółmiernego stosowania siły oraz wywiązanie się ze spoczywającego na nich obowiązku zagwarantowania obywatelom tego kraju swobód i praw demokratycznych;

5.  z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie dialogu narodowego i negocjacji w ramach Komisji ds. Mediacji i Świadectwa z udziałem przedstawicieli studentów, przedsiębiorstw, społeczeństwa obywatelskiego i rządu;

6.  wyraża ubolewanie z powodu zawieszenia negocjacji i z zadowoleniem przyjmuje powołanie komisji mieszanej w celu wznowienia dialogu narodowego;

7.  zauważa, że w ramach dialogu narodowego wszystkie strony wyraziły poparcie dla zaleceń Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (IACRH), w szczególności dotyczących uruchomienia mechanizmu dochodzeniowego na szczeblu międzynarodowym i utworzenia specjalnej komisji ds. monitorowania wdrażania tych zaleceń, co stanowi istotny krok na drodze ku pokojowemu rozwiązaniu aktualnych problemów w Nikaragui;

8.  potępia wszelką zewnętrzną ingerencję w wewnętrzne sprawy Nikaragui, której celem jest destabilizacja kraju, i sprzeciwia się wszelkim próbom obalenia obecnego demokratycznie wybranego rządu;

9.  odrzuca wszelkie nieuzasadnione wykorzystywanie sytuacji w Nikaragui do celów politycznych ze strony Unii Europejskiej;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i władzom Republiki Nikaragui, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz regionalnym organom Ameryki Łacińskiej, Boliwariańskiemu Sojuszowi Narodów Naszej Ameryki (ALBA) oraz Wspólnocie Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC).

 

Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2018Informacja prawna