Procedura : 2018/2891(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0351/2018

Teksty złożone :

B8-0351/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 25/10/2018 - 13.20
CRE 25/10/2018 - 13.20

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0436

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 344kWORD 48k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0351/2018
22.10.2018
PE624.206v01-00
 
B8-0351/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Wenezueli (2018/2891(RSP))


Esteban González Pons, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez‑Neyra, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Laima Liucija Andrikienė, Eduard Kukan, Nuno Melo, Francisco José Millán Mon, Cláudia Monteiro de Aguiar, Ivan Štefanec, Fernando Ruas, Anders Sellström w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli (2018/2891(RSP))  
B8‑0351/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(1), rezolucję z 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli(2), rezolucję z 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(3), rezolucję z 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(4), rezolucję z 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(5), rezolucję z 8 lutego 2018 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(6), rezolucję z 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów w Wenezueli(7) oraz rezolucję z 5 lipca 2018 r. w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli(8),

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

–  uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK),

–  uwzględniając oświadczenie prokurator MTK Fatou Bensoudy z 8 lutego 2018 r. o wszczęciu postępowania wstępnego w sprawie sytuacji w Wenezueli oraz z 27 września 2018 r. o wniesieniu przez grupę sześciu państw-stron sprawy dotyczącej sytuacji w Wenezueli,

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z 15 października 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 9 października 2018 r. w sprawie śmierci radnego Fernanda Albána w Wenezueli,

–  uwzględniając oświadczenie Komisji Spraw Zagranicznych i Podkomisji Praw Człowieka z 10 października 2018 r. dotyczące śmierci Fernanda Albána,

–  uwzględniając sprawozdanie z misji koncentrującej się na kryzysie migracyjnym oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach lądowych z Kolumbią i Brazylią,

–  uwzględniając swoją decyzję o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa za 2017 r. opozycji demokratycznej i więźniom politycznym w Wenezueli;

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności w Wenezueli nadal poważnie się pogarsza; mając na uwadze, że w wyniku kryzysu politycznego Wenezuela stoi w obliczu bezprecedensowego kryzysu społecznego, gospodarczego i humanitarnego, skutkującego ogromną liczbą ofiar śmiertelnych i około 2,3 mln migrantów i uchodźców;

B.  mając na uwadze, że 87 % ludności Wenezueli żyje w ubóstwie, a poziom skrajnego ubóstwa wynosi 61,2 %; mając na uwadze, że umieralność matek wzrosła o 60 %, zaś niemowląt o 30 %;

C.  mając na uwadze, że pomimo gotowości społeczności międzynarodowej rząd Wenezueli niestety uporczywie odmawia otwartego przyjmowania międzynarodowej pomocy humanitarnej i ułatwienia jej dystrybucji;

D.  mając na uwadze, że według doniesień wenezuelski polityk opozycyjny Fernando Albán był torturowany i został zamordowany 8 października 2018 r. w pomieszczeniach Boliwariańskiej Krajowej Służby Wywiadu (SEBIN), wenezuelskiej policji politycznej; mając na uwadze, że pomimo apeli ze strony ONZ i UE władze odmówiły zgody na przeprowadzenie niezależnego dochodzenia w sprawie przyczyn jego śmierci, w tym na przeprowadzenie międzynarodowej autopsji przez niezależny zespół medycyny sądowej; mając na uwadze, że Fernando Albán był przetrzymywany w pomieszczeniach SEBIN; mając na uwadze, że w związku z tym władze Wenezueli muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności za jego obecność w tym miejscu;

E.  mając na uwadze, że 13 października 2018 r. laureat Nagrody im. Sacharowa za 2017 r. Lorent Saleh został zwolniony, zawieziony bezpośrednio na lotnisko i natychmiast przymusowo wydalony do Hiszpanii; mając na uwadze, że Lorent Saleh przez cztery lata przebywał w więzieniu, gdzie był poddawany strasznym torturom, przetrzymywano go bez procesu, a postępowanie przed sądem w jego sprawie odkładano co najmniej 53 razy; mając na uwadze, że jego zeznania potwierdzają okrutne i nieludzkie traktowanie więźniów politycznych w Wenezueli;

F.  mając na uwadze, że w więzieniach w Wenezueli w dalszym ciągu przebywa ponad dwustu więźniów politycznych; mając na uwadze, że członek Zgromadzenia Narodowego Juan Recasens jest nadal przetrzymywany bez prawa kontaktu, a jego immunitet polityczny jest stale i nielegalnie naruszany;

G.  mając na uwadze, że wobec byłego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego i laureata Nagrody Sacharowa za 2017 r. Julia Borgesa, byłej prokurator generalnej Luisy Ortegi Diaz i byłego prokuratora Prokuratury Wenezueli Zaira Mundaraya Rodrigueza wysunięto bezpodstawne oskarżenia o udział w próbie spisku mającego na celu zabójstwo prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro; mając na uwadze, że władze Wenezueli za pośrednictwem Interpolu wydały wobec tych trzech osób międzynarodowy nakaz aresztowania;

H.  mając na uwadze, że w Wenezueli panuje atmosfera narastającej przemocy i całkowitej bezkarności, co wynika z faktu, że władze nie pociągnęły do odpowiedzialności sprawców poważnych naruszeń praw człowieka, w tym zabójstw, stosowania nadmiernej siły wobec demonstrantów, arbitralnych zatrzymań, tortur oraz innego poniżającego i nieludzkiego traktowania, ale także przemocy o charakterze przestępczym;

I.  mając na uwadze, że 8 lutego 2018 r. Prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego wszczął postępowanie wstępne w sprawie sytuacji w Wenezueli; mając na uwadze, że 27 września 2018 r. grupa sześciu państw-stron Rzymskiego Statutu MTK (Argentyna, Kanada, Kolumbia, Chile, Paragwaj i Peru) wniosła o wszczęcie przez Prokuratora dochodzenia w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych na terytorium Wenezueli; mając na uwadze, że również Francja i Kostaryka opowiedziały się za takimi dochodzeniami; mając na uwadze, że jest to pierwsze w historii wniesienie sprawy przez grupę państw-stron w związku z sytuacją panującą na terytorium innego państwa-strony;

J.  mając na uwadze, że 13 listopada 2017 r. Rada postanowiła nałożyć na Wenezuelę embargo na broń i sprzęt, który mógłby być wykorzystywany w tym kraju do stosowania represji; mając na uwadze, że 22 stycznia 2018 r. w reakcji na nieprzestrzeganie zasad demokratycznych Rada jednogłośnie postanowiła objąć siedem osób piastujących urzędy państwowe w Wenezueli sankcjami w postaci środków ograniczających takich jak zakaz podróży i zamrożenie aktywów; mając na uwadze, że 25 czerwca 2018 r. sankcjami objęto kolejnych 11 urzędników wenezuelskich;

K.  mając na uwadze, że UE wraz z innymi organami demokratycznymi nie uznała ani wyborów prezydenckich, ani wyborów do Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego, ani władz powołanych w wyniku tych bezprawnych procesów;

L.  mając na uwadze, że konkluzje posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 15 października 2018 r. zawierają odniesienie do politycznego rozwiązania obecnego kryzysu przez zbadanie możliwości ustanowienia grupy kontaktowej, która ułatwiłaby proces polityczny;

M.  mając na uwadze, że dwie próby nawiązania narodowego dialogu między rządem a opozycją – wspierane przez mediatorów watykańskich i międzynarodowych – w celu znalezienia wyjścia z kryzysu zakończyły się niepowodzeniem ze względu na brak powagi władz wenezuelskich, które koncentrowały się wyłącznie na próbach zyskania na czasie i zdobyciu międzynarodowego uznania;

1.  przekazuje szczere wyrazy współczucia rodzinie i przyjaciołom Fernanda Albána; w związku z tym potępia zbrodnie popełnione przez władze Wenezueli i wzywa w tej szczególnej sprawie do natychmiastowego przeprowadzenia niezależnego dochodzenia skierowanego przeciw rządowi, w tym do przeprowadzenia międzynarodowej autopsji przez niezależny zespół medycyny sądowej;

2.  przypomina, że dwie wcześniejsze próby znalezienia politycznego rozwiązania kryzysu w Wenezueli w drodze mediacji z udziałem Watykanu oraz w drodze narodowego dialogu politycznego prowadzonego w Republice Dominikańskiej wyraźnie się nie powiodły; przypomina w związku z tym, że rola międzynarodowej mediacji lub kontaktowej grupy mediatorów musi być bezstronna i akceptowana przez obie strony;

3.  wzywa UE, a mianowicie Radę i wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel, do dopilnowania, aby wszelkie dalsze kroki zmierzające do znalezienia rozwiązania politycznego obejmowały następujące nieodwołalne żądania: natychmiastowe uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i zaprzestanie stosowania tortur, złego traktowania i nękania przeciwników politycznych i działaczy na rzecz praw człowieka; wybór nowej niezależnej Krajowej Rady Wyborczej przez Zgromadzenie Narodowe; przeprowadzenie wolnych i uczciwych wyborów, zgodnie z międzynarodowymi standardami w celu zapewnienia wiarygodnego procesu, w którym respektuje się pluralizm polityczny, i z udziałem demokratycznych obserwatorów międzynarodowych; uznanie uprawnień legalnego Zgromadzenia Narodowego oraz rozwiązanie Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego;

4.  w pełni popiera wszczęcie przez MTK postępowania w sprawie rozlicznych przestępstw i aktów represji popełnionych przez reżim wenezuelski; wzywa UE, aby przyłączyła się do inicjatywy państw-stron MTK mającej na celu zbadanie przestępstw przeciwko ludzkości popełnionych przez rząd wenezuelski na terytorium Wenezueli i pociągnięcie winnych do odpowiedzialności;

5.  z zadowoleniem przyjmuje szybkie wprowadzenie przez UE dodatkowych, ukierunkowanych i odwracalnych sankcji – które nie przyniosą szkód ludności Wenezueli – z powodu przeprowadzenia 20 maja 2018 r. wyborów niezgodnych z prawem i nieuznanych przez społeczność międzynarodową; apeluje o wzmocnienie tych sankcji, jeśli sytuacja w zakresie praw człowieka i demokracji w kraju będzie się w dalszym ciągu pogarszać;

6.  wyraża uznanie dla rządu kolumbijskiego w związku z szybką reakcją i wsparciem, jakiego udzielił wszystkim przybywającym Wenezuelczykom; wyraża również uznanie dla Brazylii i innych krajów tego regionu, w szczególności Peru, dla organizacji regionalnych i międzynarodowych, podmiotów prywatnych i publicznych, Kościoła katolickiego i zwykłych obywateli z całego regionu za ich aktywną pomoc i solidarność z wenezuelskimi uchodźcami i migrantami; wzywa państwa członkowskie UE stojące w obliczu napływu imigrantów z Wenezueli do zapewnienia im dostępu do podstawowych usług i przyznawania im tymczasowej ochrony;

7.  ponownie zwraca uwagę na bardzo niepokojące ustalenia misji z czerwca 2018 r. na granicach lądowych Kolumbii i Brazylii z Wenezuelą; ponawia swój apel do władz Wenezueli, aby w trybie pilnym zezwoliły na niezakłócone przekazywanie pomocy humanitarnej do tego kraju w celu zapobieżenia zaostrzeniu się kryzysu humanitarnego i sytuacji kryzysowej w zakresie zdrowia publicznego;

8.  wzywa Radę i wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do uruchomienia większych środków finansowych i pomocy w koordynacji z Eduardo Steinem, niedawno mianowanym wspólnym przedstawicielem agencji ONZ ds. uchodźców (UNHCR) i Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) ds. wenezuelskich uchodźców i migrantów w regionie;

9.  przypomina, że Interpol jest międzynarodową organizacją policyjną, której główne zadanie polega na zwalczaniu przestępczości międzynarodowej; wzywa Interpol do niestosowania się do wniosków rządu Wenezueli skierowanych przeciwko Julio Borgesowi, Luisie Ortedze Diaz i Zairowi Mundarayowi Rodriguezowi, ponieważ oskarżenia te są całkowicie bezpodstawne i mają podłoże czysto polityczne;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom Republiki Kolumbii, Republiki Brazylii i Republiki Peru, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich i Grupie z Limy.

 

 

(1)

Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 145.

(2)

Dz.U. C 294 z 12.8.2016, s. 21.

(3)

Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 190.

(4)

Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 101.

(5)

Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 137.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0041.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

(8)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0313.

Ostatnia aktualizacja: 24 października 2018Informacja prawna