Procedura : 2018/2752(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0355/2018

Teksty złożone :

B8-0355/2018

Debaty :

PV 11/09/2018 - 15
CRE 11/09/2018 - 15

Głosowanie :

PV 12/09/2018 - 6.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0341

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 329kWORD 46k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0308/2018
5.9.2018
PE624.059v01-00
 
B8-0355/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (2018/2752(RSP))


Norica Nicolai, Petras Auštrevičius, Urmas Paet, Jozo Radoš, Marietje Schaake w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia (2018/2752(RSP))  
B8-0355/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoją analizę z dnia 3 maja 2013 r. zatytułowaną „Wpływ wykorzystywania dronów i zdalnie sterowanych robotów w działaniach wojennych na prawa człowieka”,

–  uwzględniając swoje różne stanowiska, zalecenia i rezolucje, w których domagał się wprowadzenia zakazu stosowania autonomicznych systemów uzbrojenia, np. przyjęty na posiedzeniu plenarnym w dniu 13 marca 2018 r. mandat do rozpoczęcia negocjacji w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski program rozwoju przemysłu obronnego, rezolucję z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego praw człowieka i demokracji na świecie w 2016 r. oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie(1), zalecenie dla Rady z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie 71. sesji Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych(2) oraz rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie stosowania uzbrojonych dronów(3),

–  uwzględniając sprawozdanie Christofa Heynsa, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, z dnia 9 kwietnia 2013 r. (UN A/HRC/23/47),

–  uwzględniając oświadczenia UE w sprawie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia wygłoszone na forum grupy ekspertów rządowych stron konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych w Genewie na posiedzeniach w dniach 13-17 listopada 2017 r. oraz 9-13 kwietnia 2018 r.,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 31 maja 2017 r., w której zaapelowano o stosowanie podejścia do sztucznej inteligencji opartego na ludzkiej kontroli oraz o zakaz stosowania autonomicznych systemów uzbrojenia,

–  uwzględniając dyrektywę Departamentu Obrony USA 3000.09 z dnia 21 listopada 2012 r. na temat autonomii w systemach uzbrojenia,

–  uwzględniając list otwarty z lipca 2015 r., podpisany przez ponad 3 tys. specjalistów z dziedziny sztucznej inteligencji i robotyki, a także list otwarty z dnia 21 sierpnia 2017 r., podpisany przez 116 założycieli czołowych firm z dziedziny robotyki i sztucznej inteligencji,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że nieznana liczba krajów, finansowanych ze środków publicznych branż i prywatnych firm prowadzi według doniesień badania i prace nad śmiercionośnymi systemami uzbrojenia o zdolnościach autonomicznych, od pocisków samonaprowadzających po zdolne do nauki maszyny posiadające umiejętności kognitywne umożliwiające im podejmowanie decyzji z kim, kiedy i gdzie podjąć walkę;

B.  mając na uwadze, że autonomiczne śmiercionośne systemy uzbrojenia mogą zasadniczo zmienić sposób prowadzenia wojen, wywołując bezprecedensowy i niekontrolowany wyścig zbrojeń;

C.  mając na uwadze, że stosowanie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia rodzi podstawowe pytania o charakterze etycznym i prawnym dotyczące ludzkiej kontroli, zwłaszcza w odniesieniu do kluczowych decyzji, takich jak wybór celu czy atak;

D.  mając na uwadze, że stosowanie autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia prowadzi do podstawowych pytań o zastosowanie międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, międzynarodowego prawa humanitarnego oraz europejskich norm i wartości, jeśli chodzi o przyszłe działania militarne;

E.  mając na uwadze, że według niektórych ekspertów dobrze zaprojektowane automatyczne systemy uzbrojenia stosowane pod skuteczną kontrolą człowieka mogą poprawić przestrzeganie zasad międzynarodowego prawa humanitarnego;

F.  mając na uwadze, że w sierpniu 2017 r. 116 założycieli czołowych firm z dziedziny robotyki i sztucznej inteligencji wysłało list otwarty do ONZ z apelem do rządów o „zapobieganie wyścigowi zbrojeń z użyciem takiej broni” i o „unikanie destabilizujących skutków takich technologii”;

G.  mając na uwadze, że największych postępów w dziedzinie sztucznej inteligencji i autonomicznych maszyn dokonują motywowane zyskiem prywatne firmy; mając na uwadze, że nawet jeżeli osiągnięte zostanie porozumienie w sprawie zakazu autonomicznych śmiercionośnych systemów uzbrojenia, technologia pozwalająca na produkowanie autonomicznego uzbrojenia będzie zarówno powszechnie dostępna, jak i łatwa do pozyskania;

H.  mając na uwadze, że zdolność do autonomii i sztuczna inteligencja to odrębne, lecz uzupełniające się wymiary technologii;

I.  mając na uwadze, że każdy autonomiczny system uzbrojenia może ulec awarii z powodu źle napisanego kodu lub cyberataku dokonanego przez wrogie państwo lub podmiot niepaństwowy;

1.  podkreśla pilną konieczność ustanowienia wspólnej polityki UE, dzięki której zapobiegnie się powstaniu, a następnie potencjalnej proliferacji jakiegokolwiek autonomicznego śmiercionośnego systemu uzbrojenia;

2.  podkreśla obawy, jakie budzi w nim coraz powszechniejsze stosowanie autonomicznych systemów uzbrojenia przez podmioty niepaństwowe, takie jak ugrupowanie tzw. Państwa Islamskiego, które wykorzystuje dostępny na rynku sprzęt; obawia się niekontrolowanego stosowania technologii sztucznej inteligencji;

3.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwa członkowskie i Radę Europejską do opracowania i przyjęcia w trybie pilnym i przed zaplanowanym na listopad 2018 r. spotkaniem Wysokich Umawiających się Stron Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych wspólnego stanowiska w sprawie autonomicznych systemów uzbrojenia, w którym zagwarantowana zostanie kontrola człowieka nad kluczowymi funkcjami podczas stosowania takiego uzbrojenia, oraz do zajmowania wspólnego stanowiska na odpowiednich forach i do podejmowania adekwatnych działań; wzywa w tym kontekście wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwa członkowskie i Radę do dzielenia się najlepszymi praktykami i słuchania opinii ekspertów, środowiska naukowego i społeczeństwa obywatelskiego;

4.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, państwa członkowskie i Radę do prac nad dodaniem nowego rozdziału do Konwencji ONZ w sprawie niektórych rodzajów broni konwencjonalnej, z myślą o wprowadzeniu międzynarodowego zakazu stosowania autonomicznych systemów uzbrojenia zdolnych do zmiany zaprogramowanych przez człowieka ustawień krytycznych funkcji polegających na wyborze i zaatakowaniu celu; podkreśla ponadto, że zasadnicze znaczenie ma zapobieganie badaniom i pracom nad autonomicznymi śmiercionośnymi systemami uzbrojenia obywającymi się bez kontroli człowieka w obsłudze krytycznych funkcji, takich jak wybór i zaatakowanie celu, oraz zapobieganie ich produkcji;

5.  wzywa państwa członkowskie, by wzięły odpowiedzialność za wypełnianie obowiązujących je międzynarodowych prawnych i etycznych zobowiązań podczas prac nad technologiami uzbrojenia i podczas ich stosowania;

6.  przypomina swoje stanowisko z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie rozporządzenia ustanawiającego Europejski program rozwoju przemysłu obronnego, w szczególności art. 6 ust. 4 (Działania kwalifikowalne), i podkreśla swą gotowość do przyjęcia podobnego stanowiska w kontekście przyszłego programu badań w dziedzinie obronności, programu rozwoju przemysłu obronnego oraz innych odnośnych elementów Europejskiego Funduszu Obronnego na okres po 2020 r.;

7.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz ONZ.

 

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0494.

(2)

Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 166.

(3)

Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 110.

Ostatnia aktualizacja: 7 września 2018Informacja prawna