Procedura : 2018/2869(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0481/2018

Teksty złożone :

B8-0481/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 25/10/2018 - 13.12
CRE 25/10/2018 - 13.12
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0428

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 422kWORD 50k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0481/2018
17.10.2018
PE624.172v01-00
 
B8-0481/2018

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie wzrostu neofaszystowskiej przemocy w Europie (2018/2869(RSP))


Róża Gräfin von Thun und Hohenstein w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wzrostu neofaszystowskiej przemocy w Europie (2018/2869(RSP))  
B8-0481/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

–  uwzględniając art. 14 i protokół nr 12 do europejskiej konwencji praw człowieka,

–  uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej,

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

–  uwzględniając art. 2, 3, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne(1) (dyrektywa o równości rasowej),

–  uwzględniając dyrektywę Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy(2),

–  uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych(3),

–  uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW(4),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych(5),

–  uwzględniając ustanowienie w czerwcu 2016 r. unijnej grupy wysokiego szczebla ds. zwalczania rasizmu, ksenofobii i innych form nietolerancji,

–  uwzględniając rezolucję Rady Europy z dnia 30 września 2014 r. w sprawie przeciwdziałania przejawom neonazizmu i ekstremizmu prawicowego,

–  uwzględniając unijny kodeks postępowania w zakresie dezinformacji,

–  uwzględniając kodeks postępowania w zakresie zwalczania nielegalnego nawoływania do nienawiści w internecie,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 TUE Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości; mając na uwadze, że wartości te są wspólne wszystkim państwom członkowskim;

B.  mając na uwadze, że brak poważnego działania przeciw faszystowskim i ekstremistycznym ruchom prawicowym umożliwił obserwowany obecnie wzrost nastrojów ksenofobicznych w Europie;

C.  mając na uwadze, że ugrupowania i partie polityczne prezentujące otwarcie poglądy neofaszystowskie, neonazistowskie, rasistowskie i ksenofobiczne podżegają do nienawiści i przemocy w społeczeństwie wobec „rzekomych wrogów”;

D.  mając na uwadze, że komisarz odpowiedzialny za bezpieczeństwo Sir Julian King, przemawiając podczas spotkania w dniu 22 marca 2017 r., zorganizowanego w rocznicę ataków w Brukseli w 2016 r., podkreślił rosnące zagrożenia ze strony brutalnego ekstremizmu prawicowego i stwierdził, że nie wydaje mu się, by istniało jakiekolwiek państwo członkowskie UE, którego zjawisko to nie dotyczyłoby w jakiś sposób(6);

E.  mając na uwadze, że organizacje neofaszystowskie i neonazistowskie przybierają różne formy, co opisano w sprawozdaniu dotyczącym sytuacji i tendencji w dziedzinie terroryzmu w UE (TESAT) w roku 2018; mając na uwadze, że większość organizacji neofaszystowskich i neonazistowskich wyklucza pewne osoby lub grupy; mając na uwadze, że organizacje te często używają agresywnego języka w stosunku do grup mniejszości, a działanie takie próbują uzasadniać, powołując się na zasadę wolności słowa;

F.  mając na uwadze, że szerzenie mowy nienawiści w internecie często prowadzi do przemocy, w tym ze strony ugrupowań neofaszystowskich;

G.  mając na uwadze, że art. 30 Powszechnej deklaracji praw człowieka wyraźnie stanowi, że „żadnego z postanowień deklaracji nie można rozumieć jako udzielającego jakiemukolwiek Państwu, grupie lub osobie jakiegokolwiek prawa do podejmowania działalności lub wydawania aktów zmierzających do obalenia któregokolwiek z praw i wolności” zawartych w deklaracji;

H.  mając na uwadze, że art. 4 Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej potwierdza, że „Państwa Strony Konwencji potępiają wszelką propagandę i wszelkie organizacje oparte na ideach lub teoriach o wyższości jednej rasy lub grupy osób określonego koloru skóry lub pochodzenia etnicznego”;

I.  mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich propagowanie faszyzmu jest zakazane prawem krajowym;

J.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu TESAT 2018 Europol donosi o niemal podwojeniu się liczby osób aresztowanych za przestępstwa związane z ekstremizmem prawicowym w 2017 r.; mając na uwadze, że zauważa też, iż zachowania rasistowskie, autorytaryzm, ksenofobia i wrogość do imigrantów są powszechnymi postawami wśród ekstremistów prawicowych;

K.  mając na uwadze, że według najnowszego sprawozdania Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej w sprawie rejestrowania przestępstw z nienawiści i gromadzenia danych w całej UE gromadzenie szczegółowych i zdezagregowanych danych dotyczących przestępstw z nienawiści – co najmniej według powodów uprzedzeń i rodzaju przestępstwa – jest konieczne do monitorowania skuteczności reakcji policji na to zjawisko oraz do przygotowania skutecznych i ukierunkowanych strategii politycznych;

L.  mając na uwadze, że politycy stają się też coraz częściej celem prawicowych ugrupowań ekstremistycznych, które postrzegają ich jako zdrajców lub osoby naiwne, które „pozwoliły, by do tego doszło”(7);

M.  mając na uwadze, że pseudokibice piłkarscy stanowią część prawicowej sceny ekstremistycznej w wielu państwach członkowskich, lecz istnieją między nimi różnice pod względem stopnia ideologizacji i powiązań z innymi organizacjami(8);

1.  zdecydowanie potępia ataki terrorystyczne, morderstwa, ataki z użyciem przemocy i marsze organizacji neofaszystowskich i neonazistowskich, które miały miejsce w wielu państwach członkowskich, oraz ubolewa nad nimi;

2.  jest głęboko zaniepokojony postępującym uznawaniem faszyzmu, rasizmu, ksenofobii i innych form nietolerancji w Unii Europejskiej za coś normalnego, a także jest zmartwiony doniesieniami z niektórych państw członkowskich na temat zmowy przywódców politycznych, partii politycznych i organów ścigania z neofaszystami i neonazistami;

3.  jest zaniepokojony przemocą neofaszystów wobec konkretnych mniejszości, takich jak czarnoskórzy Europejczycy / osoby pochodzące z Afryki, Żydzi, muzułmanie, Romowie, obywatele państw trzecich, osoby LGBTI i osoby niepełnosprawne;

4.  zdecydowanie potępia wszelkie akty przemocy ze strony ugrupowań neofaszystowskich przeciwko politykom i członkom partii politycznych, co według doniesień ma miejsce w niektórych państwach członkowskich;

5.  jest głęboko zaniepokojony bezkarnością, z jaką ugrupowania neofaszystowskie i neonazistowskie działają w niektórych państwach członkowskich, i podkreśla, że m.in. to poczucie bezkarności i niewłaściwe reakcje państwa na brutalne działania tych grup należą do powodów, które wyjaśniają niepokojący wzrost liczby brutalnych działań prowadzonych przez niektóre organizacje skrajnie prawicowe;

6.  dostrzega niepokojącą tendencję do wykorzystywania przez ugrupowania neonazistowskie i neofaszystowskie mediów społecznościowych i internetu do organizowania się w całej Unii Europejskiej i do szerzenia propagandy ekstremistycznej;

7.  wzywa Komisję, państwa członkowskie i przedsiębiorstwa prowadzące działalność w dziedzinie mediów społecznościowych do przeciwdziałania szerzeniu rasizmu, faszyzmu i ksenofobii w internecie we współpracy z odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego na poziomie krajowym i międzynarodowym;

8.  wzywa państwa członkowskie do stanowczego potępiania i karania przestępstw z nienawiści, mowy nienawiści i szukania kozła ofiarnego przez polityków i urzędników publicznych na wszystkich szczeblach i we wszystkich rodzajach mediów, ponieważ bezpośrednio przyczyniają się do uznawania nienawiści i przemocy w społeczeństwie za coś normalnego i do nasilania się tych zjawisk;

9.  ubolewa nad faktem, że w niektórych państwach członkowskich radiofonia i telewizja publiczna stała się przykładem propagandy jednej partii politycznej, która często wyklucza opozycję i grupy mniejszościowe ze społeczeństwa, a nawet podżega do przemocy;

10.  apeluje do pozostałych państw członkowskich, aby podpisały i ratyfikowały protokół nr 12 do europejskiej konwencji praw człowieka w celu zabezpieczenia praw swoich obywateli do wolności od wszelkiej formy dyskryminacji;

11.  wzywa państwa członkowskie do należytego wdrożenia i egzekwowania decyzji ramowej Rady 2008/913/WSiSW w sprawie zwalczania rasizmu i ksenofobii;

12.  ubolewa nad faktem, że tylko 15 państw członkowskich dezagreguje dane dotyczące przestępstw z nienawiści według różnych powodów uprzedzeń(9);

13.  wzywa państwa członkowskie do zaplanowania i zapewnienia odpowiedniego wsparcia dla ofiar przestępstw rasistowskich lub ksenofobicznych oraz przestępstw z nienawiści;

14.  apeluje do państw członkowskich o stworzenie w siłach policyjnych jednostek ds. walki z przestępstwami z nienawiści;

15.  apeluje o pełną i terminową współpracę między organami ścigania, agencjami wywiadowczymi, wymiarem sprawiedliwości i organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w walce z faszyzmem, rasizmem, ksenofobią i innymi formami nietolerancji;

16.  wzywa państwa członkowskie do skupienia się na prewencji poprzez edukację, podnoszenie świadomości i wymianę najlepszych praktyk, w tym za pośrednictwem sieci upowszechniania wiedzy o radykalizacji postaw;

17.  wzywa państwa członkowskie do stosowania się do zaleceń Rady Europy w sprawie przeciwdziałania przejawom neonazizmu i ekstremizmu prawicowego;

18.  wzywa państwa członkowskie, krajowe federacje sportowe i kluby piłkarskie do przeciwdziałania pladze rasizmu, faszyzmu i ksenofobii na stadionach piłkarskich i w kulturze piłki nożnej poprzez potępianie i karanie osób odpowiedzialnych oraz poprzez promowanie pozytywnych działań edukacyjnych skierowanych do młodych kibiców piłki nożnej we współpracy ze szkołami i odpowiednimi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego;

19.  podkreśla, że świadomość historii jest jednym z warunków umożliwiających zapobieganie takim przestępstwom w przyszłości i odgrywa ważną rolę w edukowaniu młodszych pokoleń; zwraca uwagę, że bagatelizowanie zbrodni nazistowskich stanowi pierwszy krok na drodze do rozbudzenia idei tamtej epoki;

20.  wzywa państwa członkowskie do potępiania wszelkich form negowania Holokaustu i do zapobiegania im, łącznie z trywializowaniem i minimalizowaniem skali zbrodni nazistów i ich kolaborantów; zwraca uwagę, że prawdy o Holocauście nie wolno trywializować w wypowiedziach politycznych i medialnych;

21.  wzywa do stworzenia wspólnej kultury pamięci, która odrzuca dawne zbrodnie faszystowskie; jest głęboko zaniepokojony tym, że młodsze pokolenia w Europie i poza nią czują się w coraz mniejszym stopniu zaniepokojone historią faszyzmu, w związku z czym istnieje ryzyko, że mogą stać się obojętne na nowe zagrożenia;

22.  zachęca państwa członkowskie do promowania edukacji poprzez ogólną kulturę w zakresie różnorodności naszego społeczeństwa i naszej wspólnej historii, łącznie z okrucieństwami drugiej wojny światowej, np. Holokaustem, i systematycznym odczłowieczaniem jego ofiar przez szereg lat;

23.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

 

(1)

Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

(2)

Dz.U. L 303 z 2.12.2000, s. 16.

(3)

Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 55.

(4)

Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

(5)

Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1.

(6)

https://www.euractiv.com/section/politics/news/commissioner-warns-of-growing-menace-of-right-wing-terrorism-in-eu/

(7)

https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/homeaffairs/files/what-we-do/networks/radicalisation_awareness_network/about-ran/ran-p-and-p/docs/ran_p-p_right_wing_extremism_on_rise_prague_12-13_12_2017_en.pdf

(8)

https://ec.europa.eu/home-affairs/sites/homeaffairs/files/what-we-do/networks/radicalisation_awareness_network/ran-papers/docs/ran_pol_police_prevention_and_countering_of_far-right_and_far-left_extremism_rome_12-13_april_2018_en.pdf

(9)

http://fra.europa.eu/en/publication/2018/hate-crime-recording

Ostatnia aktualizacja: 22 października 2018Informacja prawna