Procedura : 2018/2870(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0496/2018

Teksty złożone :

B8-0496/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 25/10/2018 - 13.19

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0435

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 341kWORD 53k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0493/2018
22.10.2018
PE624.191v01-00
 
B8-0496/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji na Morzu Azowskim (2018/2870(RSP))


Charles Tannock, Anna Elżbieta Fotyga, Zdzisław Krasnodębski, Raffaele Fitto, Karol Karski, Jana Žitňanská, Ruža Tomašić, Monica Macovei, Jan Zahradil, Branislav Škripek, Jadwiga Wiśniewska w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Morzu Azowskim (2018/2870(RSP))  
B8‑0496/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Rosji i Ukrainy, w szczególności z 13 marca 2014 r. w sprawie rosyjskiej napaści na Ukrainę(1), z 17 lipca 2014 r. w sprawie Ukrainy(2), z 11 czerwca 2015 r. w sprawie strategicznej sytuacji militarnej w basenie Morza Czarnego po bezprawnej aneksji Krymu przez Rosję(3), z 5 października 2017 r. w sprawie przywódców Tatarów krymskich Achtema Czijgoza, Ilmiego Umerowa i dziennikarza Mykoły Semeny(4) oraz z 14 czerwca 2018 r. w sprawie Rosji, w szczególności sytuacji ukraińskiego więźnia politycznego Ołeha Sencowa(5),

–  uwzględniając oświadczenie w sprawie częściowego otwarcia mostu nad Cieśniną Kerczeńską wydane przez rzecznik Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych 15 maja 2018 r.,

–  uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i Kartę ONZ,

–  uwzględniając podpisane w 2003 r. porozumienie między Federacją Rosyjską a Ukrainą o współpracy dotyczącej wykorzystania Morza Azowskiego i Cieśniny Kerczeńskiej, memorandum budapeszteńskie o gwarancjach bezpieczeństwa z 5 grudnia 1994 r. oraz pakiet środków dotyczących wdrożenia porozumień mińskich przyjęty 12 lutego 2015 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że przed rozmieszczaniem przez Rosję jednostek marynarki wojennej i straży przybrzeżnej Morze Azowskie było terenem zdemilitaryzowanym; mając na uwadze, że działania Rosji doprowadziły do dalszego pogorszenia się stanu bezpieczeństwa na Morzu Czarnym i Morzu Azowskim oraz wywierają duży wpływ na wojnę toczącą się na wschodzie Ukrainy;

B.  mając na uwadze, że zarówno w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, jak i w porozumieniu w sprawie Morza Azowskiego z 2003 r. przewidziano swobodę żeglugi; mając na uwadze, że w porozumieniu zdefiniowano Morze Azowskie jako część wód wewnętrznych obu państw, co uprawnia je do kontrolowania statków przepływających przez Morze Azowskie;

C.  mając na uwadze, że budowa mostu nad Cieśniną Kerczeńską łączącego Rosję z nielegalnie zaanektowanym Krymem stanowi kolejne pogwałcenie suwerenności i terytorialnej integralności Ukrainy ze strony Federacji Rosyjskiej;

D.  mając na uwadze, że most nad Cieśniną Kerczeńską ogranicza gabaryty statków, które mogą docierać do ukraińskich portów na Morzu Azowskim, ponieważ przepływać pod nim mogą tylko statki o wysokości do 33 metrów od linii wodnej i długości poniżej 160 metrów, co uniemożliwia statkom typu panamax, na które przypadało ponad 20 % żeglugi na tych wodach przed budową mostu, wpłynięcie na Morze Azowskie;

E.  mając na uwadze, że Rosja często zatrzymuje statki płynące do i z ukraińskich portów (Mariupol i Berdiańsk) oraz przeprowadza długie inspekcje, które mogą trwać do kilku dni; mając na uwadze, że statki pod banderą Rosji nie są zobowiązane do przechodzenia kontroli;

F.  mając na uwadze, że od kwietnia 2018 r. co najmniej 120 statków państw członkowskich UE zostało poddanych inwazyjnym rosyjskim procedurom kontroli w regionie Morza Azowskiego;

G.  mając na uwadze, że ta nowa praktyka Rosji wywiera znaczny negatywny wpływ na lokalną gospodarkę i natężenie działalności w ukraińskich portach na Morzu Azowskim, które po bezprawnej aneksji Krymu obsługiwały 80 % ukraińskiego eksportu przesyłanego drogą morską;

H.  mając na uwadze, że Rosja stosowała już taką taktykę – polegającą na naruszaniu wód terytorialnych państw trzecich lub blokowaniu transportu morskiego – na Morzu Bałtyckim, w szczególności przeciw Estonii, Łotwie i Polsce (Zalew Wiślany);

I.  mając na uwadze, że we wrześniu 2018 r. Ukraina podjęła decyzję o wypowiedzeniu traktatu o przyjaźni, współpracy i partnerstwie z 1997 r. między Ukrainą i Federacją Rosyjską, oraz o utworzeniu bazy marynarki wojennej na Morzu Azowskim, zwiększając tym samym swoją obecność wojskową na tym obszarze;

1.  zdecydowanie potępia działania Rosji na Morzu Azowskim, które utrudniają żeglugę, powodują opóźnienia, dramatycznie podrażają transport i stanowią kolejny aspekt wojny hybrydowej prowadzonej przez Rosję oraz naruszają prawo międzynarodowe i podważają własne zobowiązania Rosji; jest szczególnie zaniepokojony praktyką zatrzymywania statków do inspekcji przez rosyjską straż przybrzeżną w odległości do 12 mil od wybrzeży Ukrainy;

2.  jest poważnie zaniepokojony stałą militaryzacją Morza Azowskiego i Morza Czarnego, w szczególności nielegalnie okupowanego Krymu, w tym rozwojem potencjału systemów A2/AD przez Federację Rosyjską, które obejmują nowe systemy przeciwlotnicze S-400;

3.  wyraża bardzo poważne zaniepokojenie niezwykle niestabilnym stanem bezpieczeństwa na Morzu Azowskim, gdyż sytuacja ta może łatwo przerodzić się w otwarty konflikt;

4.  potępia rosyjską praktykę wydłużonych kontroli statków wpływających na wody Morza Azowskiego i wypływających z nich i które kierują się do portów ukraińskich lub je opuszczają; podkreśla, że statki rosyjskie lub statki płynące do portów rosyjskich lub je opuszczające nie są poddawane takiemu traktowaniu; podkreśla katastrofalne skutki tych inspekcji dla ukraińskiego sektora rybołówstwa;

5.  uważa takie praktyki za świadome i umyślne dyskryminowanie ukraińskich portów i nadużywanie uprawnień do kontroli; wyraża zaniepokojenie, że jeśli nie powstrzyma się stosowanej na Morzu Azowskim praktyki prowadzenia inspekcji i blokowania statków to może ona zostać zastosowana w innych miejscach, w tym na Morzu Czarnym;

6.  wyraża ubolewanie z powodu podejmowanych przez Rosję prób siłowej integracji nielegalnie zaanektowanego Krymu za pomocą mostu nad Cieśniną Kerczeńską; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o rozszerzeniu środków ograniczających na podmioty zaangażowane w budowę mostu nad Cieśniną Kerczeńską i wzywa Radę do rozszerzenia zakresu działań w odniesieniu do których nakładane są sankcje, do włączenia osób odpowiedzialnych za planowanie i wdrażanie agresywnej i dyskryminującej rosyjskiej polityki inspekcji na Morzu Azowskim oraz osób nadzorujących budowę i eksploatację mostu;

7.  wzywa Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) do przedłużenia mandatu misji obserwacyjnej na Morzu Azowskim lub do ustanowienia odrębnej międzynarodowej misji obserwacyjnej dla tego zbiornika;

8.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel, by uważniej śledziła zmieniającą się sytuację w zakresie bezpieczeństwa na Morzu Azowskim, która może przerodzić się w konflikt w najbliższym sąsiedztwie Europy, co miałoby poważne bezpośrednie konsekwencje dla bezpieczeństwa UE i jej państw członkowskich; uważa w tym względzie, że bardzo przydatne byłoby mianowanie specjalnego wysłannika UE ds. Krymu i Donbasu, którego obowiązki obejmowałyby również Morze Azowskie;

9.  zwraca się do Komisji o wysłanie do regionu specjalnej grupy ekspertów do oceny szkód gospodarczych spowodowanych przez de facto blokadę oraz o rozważenie ustanowienia specjalnego programu rozwoju gospodarczego, który mógłby zostać wdrożony na obszarach dotkniętych problemem, w tym udzielenia pomocy na rzecz ponownego otwarcia cywilnego portu lotniczego w Mariupolu i opracowania planów alternatywnej trasy transportu towarów ukraińskich;

10.  ubolewa z powodu nielegalnego wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego przez Federację Rosyjską na terytorium Ukrainy; podkreśla, że istnieje ryzyko, iż gdy Rosji uda się przekształcić Morze Azowskie w morze wewnętrzne Federacji Rosyjskiej, może potencjalnie przejąć ukraińskie pola naftowe i gazowe na Morzu Azowskim;

11.  z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane wsparcie NATO dla Ukrainy; apeluje o dalszą pomoc i zaangażowanie, w tym o większą obecność na Morzu Czarnym i Morzu Azowskim, wspólne ćwiczenia i operacje wojskowe oraz o pomoc w zwiększaniu potencjału sił wojskowych i marynarki wojennej Ukrainy;

12.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel, by pomogła stronie ukraińskiej wykorzystać wszelkie działania dyplomatyczne i procedury przewidziane w prawie międzynarodowym i odpowiednich konwencjach, w tym trwające postępowanie arbitrażowe na mocy Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, do przeciwdziałania wrogim praktykom Rosji na wodach Morza Azowskiego;

13.  ponownie podkreśla swoje poparcie dla niepodległości i integralności terytorialnej Ukrainy; ponownie potwierdza suwerenność Ukrainy nad Krymem;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, sekretarzowi generalnemu NATO, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej oraz państwom członkowskim UE.

(1)

Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 213.

(2)

Dz.U. C 224 z 21.6.2016, s. 14.

(3)

Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 74.

(4)

Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 86.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0259.

Ostatnia aktualizacja: 24 października 2018Informacja prawna