Procedura : 2018/2900(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0552/2018

Teksty złożone :

B8-0552/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 29/11/2018 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0475

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 545kWORD 61k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0551/2018
27.11.2018
PE631.545v01-00
 
B8-0552/2018

złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie afery cum-ex – przestępstwa finansowego i luk w obowiązujących ramach prawnych (2018/2900(RSP))


Pervenche Berès, Peter Simon, Jeppe Kofod w imieniu grupy S&D
Miguel Urbán Crespo, Dimitrios Papadimoulis w imieniu grupy GUE/NGL
Sven Giegold w imieniu grupy Verts/ALE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie afery cum-ex – przestępstwa finansowego i luk w obowiązujących ramach prawnych (2018/2900(RSP))  
B8-0552/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 4 i 13 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając art. 115 i 116 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając unię rynków kapitałowych, której jednym z głównych celów jest zapewnienie „integralności, przejrzystości, skuteczności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych”,

–  uwzględniając art. 1 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych)(1) (rozporządzenia w sprawie ESMA), który nakłada na ESMA obowiązek przyczyniania się do integralności, przejrzystości, skuteczności i prawidłowego funkcjonowania rynków finansowych,

–  uwzględniając art. 9 rozporządzenia w sprawie ESMA, który przyznaje ESMA wiodącą rolę w promowaniu przejrzystości i uczciwości na rynkach finansowych, monitorowaniu działalności finansowej, wydawaniu zaleceń i ostrzeżeń oraz tymczasowym zakazywaniu lub ograniczaniu takich działań, jeżeli stanowią one zagrożenie dla realizacji celów określonych w art. 1,

–  uwzględniając art. 22 ust. 4 rozporządzenia w sprawie ESMA, a także art. 22 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010(2) z dnia 24 listopada 2010 r. ustanawiającego Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), które przewidują, że na wniosek Parlamentu ESMA może „przeprowadzić postępowanie wyjaśniające dotyczące konkretnego rodzaju działalności finansowej lub rodzaju produktu lub sposobu postępowania w celu oszacowania potencjalnego zagrożenia dla integralności rynków finansowych lub stabilności systemu finansowego i wydać zainteresowanym właściwym organom odpowiednie zalecenia podjęcia stosownych działań”,

–  uwzględniając art. 31 rozporządzenia w sprawie ESMA, który stanowi, że ESMA „pełni ogólną rolę koordynatora pomiędzy właściwymi organami, w szczególności w przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może potencjalnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych, bądź też stabilności systemu finansowego w Unii”,

–  uwzględniając art. 40 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych(3), który przyznaje ESMA uprawnienia do interwencji, by tymczasowo zakazać lub wprowadzić ograniczenia w zakresie wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży określonych instrumentów finansowych lub określonego rodzaju działalności lub praktyki finansowej, jeżeli a) proponowane działanie dotyczy istotnych problemów w dziedzinie ochrony inwestorów lub zagrożenia dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub towarowych lub dla stabilności całego unijnego systemu finansowego lub części tego systemu, b) wymogi regulacyjne w ramach prawa Unii, które mają zastosowanie do odnośnego instrumentu finansowego lub działalności, nie przeciwdziałają temu zagrożeniu; oraz c) właściwy organ lub właściwe organy nie podjęły działań w celu przeciwdziałania zagrożeniu lub podjęte działania w niewystarczającym stopniu przeciwdziałają zagrożeniu,

–  uwzględniając informacje w sprawie afery cum-ex ujawnione przez konsorcjum dziennikarzy śledczych pod kierownictwem niemieckiej nienastawionej na zysk organizacji medialnej CORRECTIV w dniu 18 października 2018 r.,

–  uwzględniając czwartą komisję śledczą niemieckiego Bundestagu, która badała tę aferę i wydała końcowe sprawozdanie(4) w czerwcu 2017 r.,

–  uwzględniając dochodzenia niemieckich i duńskich organów podatkowych,

–  uwzględniając swoje rezolucje z dnia 25 listopada 2015 r.(5) i z dnia 6 lipca 2016 r.(6) w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii(7),

–  uwzględniając swoje zalecenie dla Rady i Komisji z dnia 13 grudnia 2017 r. przyjęte w następstwie dochodzenia w sprawie prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania(8),

–  uwzględniając swoją decyzję z dnia 1 marca 2018 r.(9) w sprawie powołania Komisji Specjalnej ds. Przestępstw Finansowych, Uchylania się od Opodatkowania i Unikania Opodatkowania (TAX3): kompetencje, skład liczbowy i długość kadencji,

–  uwzględniając swoją debatę plenarną w sprawie afery cum-ex, która odbyła się w dniu 23 października 2018 r.,

–  uwzględniając wspólne posiedzenie komisji ECON/TAX3 w dniu 26 listopada 2018 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że transakcje cum-ex polegają na tym, że banki i maklerzy giełdowi prowadzą szybki obrót akcjami z prawem do dywidendy („cum”) oraz bez prawa do dywidendy („ex”) w celu ukrycia tożsamości faktycznego właściciela; mając na uwadze, że metoda ta umożliwiała obu stronom ubieganie się o zwrot podatku od zysków kapitałowych, który został zapłacony tylko raz;

B.  mając na uwadze, że chociaż obliczenie maksymalnej kwoty poniesionych strat jest trudne, gdyż wiele operacji rozpoczęło się pod koniec lat 90. ubiegłego wieku i uległo przedawnieniu jakiś czas temu, całkowite straty wynikające z afery cum-ex w odnośnych państwach członkowskich szacuje się na co najmniej 55 mld EUR, co stanowi około jedną trzecią całkowitego budżetu UE na 2017 r.;

C.  mając na uwadze, że transakcje te rzekomo rozpoczął niemiecki prawnik Hanno Berger, który odpiera zarzuty, jakoby transakcje cum-ex, nad którymi pracował, były nielegalne; mając na uwadze, że sąd w Wiesbaden postawił mu zarzut rzekomego otrzymania nielegalnego zwrotu za transakcje, które wyceniono na 15,8 mld EUR (18 mld USD), co zgodnie z aktem oskarżenia kosztowało organy podatkowe 106 mln EUR; mając na uwadze, że prokuratorzy w Niemczech rzekomo badają rolę wielu banków, biur maklerskich, biur rachunkowych i kancelarii prawnych w tych transakcjach;

D.  mając na uwadze, że akta cum-ex pokazują, że mamy do czynienia ze zorganizowaną i profesjonalną przestępczością finansową na niespotykaną dotąd skalę w Europie, a zaangażowane w nią podmioty miały rzekomo korzystać z transgranicznych luk w prawie podatkowym i legalnych praktyk handlowych, aby umożliwić akcjonariuszom ubieganie się dwa razy o prawo własności do tych samych akcji;

E.  mając na uwadze, że według doniesień te przestępcze praktyki były stosowane przez instytucje finansowe z Niemiec i innych państw członkowskich UE, w tym przez kilka dużych i znanych banków komercyjnych;

F.  mając na uwadze, że w 2016 r. ujawniono, że duńskie organy podatkowe nie zareagowały na liczne ostrzeżenia, iż przedsiębiorstwa zagraniczne nadużywały duńskich przepisów podatkowych i fałszowały dokumenty, aby bezprawnie ubiegać się o zwrot podatku od dywidendy, który według szacunków kosztował duńską administrację podatkową ponad 1,5 mld EUR(10);

G.  mając na uwadze, że według doniesień rząd niemiecki był świadomy tego rodzaju nieuczciwych praktyk podatkowych już od kilku lat, jednak dopiero w 2015 r. poinformował o nich inne państwa członkowskie; mając na uwadze, że niemieckie Ministerstwo Finansów poinformowało, iż wiedziało o 418 różnych przypadkach oszustw podatkowych cum-ex na łączną kwotę 5,7 mld EUR;

H.  mając na uwadze, że w swoim sprawozdaniu końcowym czwarta komisja śledcza Bundestagu stwierdziła – podobnie jak niemieckie sądy – że takie praktyki podatkowe jak transakcje cum-ex obejmujące krótką sprzedaż są nielegalne, a Stowarzyszenie Banków Niemieckich jeszcze zaostrzyło ten problem, zamiast pomóc w jego rozwiązaniu;

I.  mając na uwadze, że – jak wykazano w tym przypadku i wielu innych – wpływ lobby biznesowego jest głęboko zakorzeniony w instytucjach krajowych i europejskich, grupy doradcze doradzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu są zdominowane przez przedstawicieli sektora bankowego(11), a największe biura rachunkowe są uwikłane w proces kształtowania polityki UE(12);

J.  mając na uwadze, że dochodzenie prowadzone przez konsorcjum europejskich dziennikarzy wskazuje Niemcy, Danię, Hiszpanię, Włochy i Francję jako rzekomo główne rynki docelowe praktyk handlowych cum-ex, a następnie Norwegię, Finlandię, Polskę, Danię, Niderlandy, Austrię i Republikę Czeską, a także mając na uwadze, że takie praktyki mogą potencjalnie obejmować nieznaną liczbę państw członkowskich UE, jak również kraje Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (np. Szwajcarię);

K.  mając na uwadze, że instytucje publiczne nie były w stanie lub nie chciały prowadzić szczegółowych dochodzeń w sprawie informacji udostępnianych przez prokuratorów z innych państw członkowskich w związku z aferą cum-ex;

L.  mając na uwadze, że w związku z ujawnionym w wyniku afery cum-ex arbitrażem dywidendowym wyszło na jaw, że instytucje finansowe, fundusze hedgingowe, podmioty zajmujące się obrotem akcjami, prawnicy i duże międzynarodowe firmy podatkowe, z których część to duże i ważne podmioty na europejskim rynku kapitałowym, aktywnie promowały te praktyki;

M.  mając na uwadze, że w centrum afery znajdują się spółki celowe, gdyż bankierzy inwestycyjni i fundusze hedgingowe ustanawiali spółki celowe, które następnie handlowcy sprzedawali inwestorom, a banki udzielały pożyczek, mnożąc w ten sposób wolumen transakcji nawet 20 razy;

N.  mając na uwadze, że fakt, iż zagraniczni inwestorzy są uprawnieni do ubiegania się o zwrot podatków u źródła od dywidend, odgrywa kluczową rolę w aferze;

O.  mając na uwadze, że w grudniu 2017 r. Komisja przedstawiła nowe wytyczne w sprawie podatków u źródła w celu uproszczenia procedur dla inwestorów transgranicznych w UE, zachęcając państwa członkowskie do przyjęcia systemów ulg u źródła od podatków u źródła; mając na uwadze, że ten nowy kodeks postępowania w sprawie podatku u źródła(13), w którym ledwie wspomina się o ryzyku nadużyć i sugeruje, że należy rozwiązać ten problem za pomocą systemów informatycznych lub ulg u źródła, przyspiesza procesy krajowe w zakresie zatwierdzania wniosków o zwrot podatków u źródła;

P.  mając na uwadze, że Komisja podkreśla, iż nowy kodeks postępowania w sprawie podatku u źródła wyeliminowałby ryzyko nieuczciwych zachowań, takich jak podwójne wnioski o zwrot i nieuzasadnione roszczenia o zwrot podatku lub wnioski o przyznanie ulgi; mając jednak na uwadze, że w związku z aferą cum-ex wydaje się oczywiste, iż ulga u źródła zwiększy ryzyko podwójnego nieopodatkowania lub opodatkowania zerowego;

Q.  mając na uwadze, że stosowanie podatków u źródła jest podstawowym narzędziem, z którego państwa członkowskie mogą korzystać, aby jednostronnie przeciwdziałać erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków, i narzędzie to powinno być przez nie odpowiednio używane;

R.  mając na uwadze, że w ciągu ostatnich 25 lat demaskatorzy odgrywali ważną rolę w ujawnianiu szczególnie chronionych informacji będących w centrum zainteresowania opinii publicznej;

S.  mając na uwadze, że mandat Komisji Specjalnej ds. Przestępstw Finansowych, Uchylania się od Opodatkowania i Unikania Opodatkowania (TAX3) wyraźnie obejmuje wszelkie istotne zmiany w zakresie kompetencji komisji, które zachodzą w trakcie jej kadencji;

1.  zdecydowanie potępia oszustwa podatkowe, kradzież pieniędzy europejskich podatników i praktyki unikania opodatkowania, którymi charakteryzują systemy obrotu wykorzystujące arbitraż dywidendowy, ujawnione w związku z aferą cum-ex, gdyż osłabiły one bazę podatkową szeregu państw członkowskich, co pozbawiło obywateli niezbędnych dóbr publicznych i świadczeń socjalnych;

2.  podkreśla, że zgodnie z unijną dyrektywą w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy(14) „przestępstwa podatkowe” odnoszące się do podatków bezpośrednich i pośrednich objęte są szeroką definicją „działalności przestępczej” i są uznawane za przestępstwa źródłowe w stosunku do prania pieniędzy;

3.  z zaniepokojeniem zauważa, że afera cum-ex podważyła zaufanie obywateli do unijnych i krajowych systemów podatkowych oraz podkreśla, jak istotne znaczenie ma przywrócenie zaufania publicznego i dopilnowanie, aby żadne z wyrządzonych szkód się nie powtórzyły;

Europejskie urzędy nadzoru

4.  wzywa Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) oraz Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB) do przeprowadzenia zgodnie z art. 22 rozporządzeń w sprawie ESMA i EUNB dochodzenia dotyczącego wykorzystywania złożonych mechanizmów finansowych do agresywnego unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania, w tym wszystkich form arbitrażu dywidendowego, w celu oceny zagrożenia, jakie mogą one stwarzać dla integralności rynków finansowych i stabilności systemu finansowego;

5.  zaleca, by w dochodzeniu ustalono, pod jakim względem koordynacja i kontrola ze strony organów nadzoru finansowego, giełd i organów podatkowych w państwach członkowskich zawiodły, co sprawiło, że te systemy kradzieży podatków mogły funkcjonować przez wiele lat, mimo że było o nich wiadomo;

6.  zaleca, by w dochodzeniu zbadano, zmierzono, opisano i określono rolę różnych uczestników rynku – banków, przedsiębiorstw inwestycyjnych, podmiotów zarządzających aktywami, ubezpieczycieli, podmiotów zabezpieczających, depozytariuszy i powierników – oraz ich udział w całym łańcuchu wartości tworzonym przez te transakcje;

7.  zaleca, aby w dochodzeniu ustalono prawny charakter wykorzystywanych w tym celu funduszy, prześledzono ich pochodzenie i określono ostatecznych beneficjentów rzeczywistych oraz dokonano przeglądu licencji uczestników rynku zaangażowanych w te nieuczciwe praktyki handlowe;

8.  proponuje, aby dochodzenie zawierało zalecenia dotyczące działań, które mają zostać podjęte przez właściwe organy, oraz wyników i wniosków z dochodzenia, które mają zostać podane do wiadomości publicznej;

9.  wzywa Radę do uruchomienia art. 18 rozporządzeń w sprawie ESMA i EUNB, aby zagwarantować szybką i skoordynowaną reakcję na szczeblu europejskim oraz zobowiązać ESMA i EUNB do interwencji w obliczu ciągłego zagrożenia dla integralności europejskiego systemu finansowego, z uwagi na wyraźnie transgraniczny charakter tych mechanizmów;

10.  wzywa do przeprowadzenia ogólnoeuropejskiego skoordynowanego dochodzenia w sprawie afery, przy czym należy zapewnić wymianę informacji i, w stosownych przypadkach, wspólne działania dochodzeniowe organów administracji podatkowej oraz organów ścigania zainteresowanych państw członkowskich;

11.  wzywa do udzielenia krajowym i europejskim organom nadzoru upoważnienia do zbadania praktyk unikania opodatkowania, ponieważ stanowią one zagrożenie dla stabilności finansowej i integralności rynku wewnętrznego;

Dochodzenia i sankcje

12.  wzywa państwa członkowskie uznane za prawdopodobnie główne rynki docelowe obrotu wykorzystującego arbitraż dywidendowy, mianowicie Niemcy, Danię, Hiszpanię, Włochy, Francję, Finlandię, Polskę, Holandię, Austrię, Norwegię i Republikę Czeską, aby nadal badały potencjalne oszustwa i inne praktyki stosowane przez instytucje finansowe, prawników, księgowych i doradców podatkowych w ich jurysdykcjach;

13.  wzywa wszystkie państwa członkowskie do dokładnego zbadania i przeanalizowania praktyk w zakresie wypłaty dywidend w ich jurysdykcjach, do zidentyfikowania luk w przepisach podatkowych, które stwarzają możliwość ich wykorzystywania przez oszustów podatkowych i podmioty unikające opodatkowania, do przeanalizowania potencjalnego wymiaru transgranicznego tych praktyk oraz do położenia kresu wszelkim szkodliwym praktykom podatkowym;

14.  zachęca krajowe trybunały obrachunkowe, aby przeprowadziły kontrole procedur zwrotu podatku od zysków kapitałowych pod kątem dywidend i transakcji na akcjach w celu ustalenia ewentualnych szkód poniesionych w wyniku afery cum-ex oraz luk istniejących na poziomie krajowym;

15.  zachęca właściwe organy, aby wszczęły śledztwo, tymczasowo zamroziły podejrzane aktywa, objęły postępowaniem zarządy, które mogą być zamieszane w aferę, nałożyły odpowiednie kary i sankcje na podmioty zamieszane w aferę oraz podjęły niezbędne kroki w celu odzyskania wszystkich środków skradzionych z kasy publicznej;

16.  podkreśla potrzebę skoordynowanych działań organów krajowych, aby zagwarantować odzyskanie wszystkich środków skradzionych z kasy publicznej;

17.  jest zdania, że zarówno sprawcy przestępstw, jak i podmioty umożliwiające popełnienie przestępstwa, do których zaliczają się nie tylko doradcy podatkowi, ale również prawnicy, księgowi i banki, powinni bez dalszej zwłoki zostać postawieni przed sądem i powinni ponieść sankcje karne; podkreśla, że należy pilnie skończyć z bezkarnością „białych kołnierzyków” i zapewnić lepsze egzekwowanie przepisów finansowych;

Opodatkowanie

18.  wzywa państwa członkowskie, aby dokonały przeglądu i aktualizacji dwustronnych umów w sprawie opodatkowania między państwami członkowskimi i z państwami trzecimi w celu zlikwidowania luk, które zachęcają do praktyk handlowych motywowanych opodatkowaniem z myślą o unikaniu opodatkowania;

19.  wzywa Komisję, aby oceniła stan wszystkich potencjalnie szkodliwych umów podatkowych i wszelkich ewentualnych luk w przepisach UE dotyczących wspólnego opodatkowania spółek dominujących i ich spółek zależnych, aby zaproponowała nowe, udoskonalone środki polityczne w celu rozwiązania problemu arbitrażu dywidendowego, a także by podjęła niezbędne kroki w celu uniemożliwienia handlowcom wykorzystywania luk w prawie podatkowym;

20.  wzywa Komisję, aby zaprzestała zachęcać państwa członkowskie do przyjmowania systemów ulg u źródła od podatków u źródła;

21.  zwraca się do europejskich organów nadzoru o rozważenie wprowadzenia zakazu stosowania instrumentów finansowych, działalności lub praktyk o charakterze podatkowym, w szczególności arbitrażu dywidendowego, jeżeli podmioty, które to czynią, nie udowodnią, że te złożone uregulowania finansowe mają rzeczywisty cel gospodarczy i nie są wykorzystywane wyłącznie do unikania opodatkowania;

22.  wzywa do zbadania roli spółek specjalnego przeznaczenia/spółek celowych oraz do rozważenia przez Komisję ograniczenia stosowania tych instrumentów, biorąc pod uwagę, że wysoki udział ich wykorzystania w bezpośrednich inwestycjach zagranicznych uznano za wskaźnik agresywnego planowania podatkowego(15);

23.  zauważa, że Senat Francji, w ramach walki z praktyką arbitrażu dywidendowego, zgłosił poprawkę do projektu ustawy budżetowej, która umożliwiłaby zatrzymanie 30 % wartości transakcji na rzecz zagranicznego beneficjenta i zwrot a posteriori, jeżeli udowodni on, że jest ostatecznym rzeczywistym właścicielem; wzywa europejskich prawodawców do oceny możliwości wdrożenia tego środka na szczeblu UE;

Współpraca i wymiana informacji

24.  ubolewa nad faktem, że te nowe doniesienia wydają się wskazywać na możliwe braki w obecnych systemach wymiany informacji i współpracy między organami państw członkowskich w dziedzinie opodatkowania i przestępstw finansowych; przypomina państwom członkowskim o ich zobowiązaniu na mocy art. 4 ust. 3 TUE do szczerej, lojalnej i sprawnej współpracy; wzywa krajowe organy podatkowe do pełnego wykorzystania potencjału obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania, jak przewidziano w kolejnych zmianach dyrektywy Rady 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania(16);

25.  ubolewa, że niedawno przyjęta dyrektywa Rady (UE) 2018/822 z dnia 25 maja 2018 r. (DAC6)(17) nie umożliwiłaby wymiany informacji na temat transakcji typu cum-ex, ponieważ nie zostałyby one uznane za transakcje podlegające zgłoszeniu, i wzywa do zmiany DAC6 w celu wprowadzenia wymogu obowiązkowego ujawniania systemów arbitrażu dywidendowego, w tym przyznawania zwrotów podatku od dywidend i zysków kapitałowych;

26.  wzywa organy podatkowe wszystkich państw członkowskich do wyznaczenia pojedynczych punktów kontaktowych zgodnie z ustaleniami wspólnej międzynarodowej grupy roboczej ds. analityki i współpracy w ramach OECD oraz wzywa Komisję do zapewnienia i ułatwienia współpracy między nimi w celu zagwarantowania szybkiej i skutecznej wymiany informacji między państwami członkowskimi na temat spraw mających znaczenie transgraniczne;

27.  wzywa państwa członkowskie do zacieśnienia współpracy w sprawach podatkowych poprzez automatyczną wymianę informacji, a także do zacieśnienia współpracy między jednostkami analityki finansowej (FIU) za pośrednictwem FIU.net, co poprawi przejrzystość, współpracę administracyjną oraz koordynację i wymianę informacji; zwraca się do Komisji o rozważenie wniosku legislacyjnego w sprawie utworzenia unijnej jednostki analityki finansowej, europejskiego centrum wspólnych działań dochodzeniowych oraz mechanizmu wczesnego ostrzegania;

28.  ponawia apel o utworzenie w ramach struktury Komisji unijnego ośrodka ds. spójności i koordynacji polityki podatkowej(18), który zapewniłby skuteczną i sprawną współpracę między państwami członkowskimi oraz ułatwiłby wczesne ostrzeganie w takich przypadkach jak afera cum-ex; wzywa państwa członkowskie do poparcia tego apelu, a Komisję do przedstawienia wniosku legislacyjnego w sprawie takiego mechanizmu;

Lepsza regulacja rynków finansowych

29.  podkreśla, że podmioty ułatwiające oszustwa podatkowe i zachęcające do nich powinny być prawnie współodpowiedzialne za projektowanie transakcji cum-ex i porównywalnego agresywnego planowania podatkowego; przypomina, że prawnicy biorący udział w oszustwach powinni systematycznie podlegać zarówno sankcjom karnym, jak i środkom dyscyplinarnym;

30.  apeluje do Komisji o rozważenie potrzeby stworzenia europejskich ram opodatkowania dochodów kapitałowych, które ograniczyłyby zachęty destabilizujące transgraniczne przepływy finansowe i prowadzące do powstawania konkurencji podatkowej między państwami członkowskimi, a także podważające podstawy opodatkowania gwarantujące stabilność europejskich państw opiekuńczych;

31.  wzywa państwa członkowskie uczestniczące w procedurze wzmocnionej współpracy do jak najszybszego uzgodnienia podatku od transakcji finansowych; podkreśla, że gdyby podatek od transakcji finansowych został wprowadzony, zniechęcałby do stosowania takich praktyk, ponieważ nie byłyby one tak opłacalne dla oszustów podatkowych;

Większe zasoby na zwalczanie przestępstw finansowych

32.  ubolewa nad faktem, że kryzys finansowy doprowadził do ogólnego zmniejszenia zasobów i liczby personelu administracji podatkowych w UE; wzywa państwa członkowskie do inwestowania w narzędzia dostępne dla władz podatkowych i jednostek analityki finansowej oraz do modernizacji tych narzędzi, a także do przeznaczenia na to zadanie niezbędnych zasobów ludzkich w celu poprawy nadzoru oraz zmniejszenia opóźnień czasowych i deficytów informacyjnych między administracją a podatnikami, tak aby w miarę możliwości zagwarantować, że wnioski o zwrot podatku nie będą mogły być składane i wypłacane bez udowodnienia, że podatki zostały rzeczywiście zapłacone;

33.  wzywa Komisję, ESMA i EUBN do znacznego zwiększenia zasobów ludzkich i finansowych ukierunkowanych na zwalczanie przestępstw finansowych;

Szybsze przyjmowanie innych aktów prawnych UE

34.  ubolewa nad faktem, że obecnie państwa członkowskie blokują w Radzie szereg dokumentów legislacyjnych, takich jak te dotyczące publicznej sprawozdawczości z podziałem na poszczególne kraje oraz wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, które mają na celu zapewnienie większej spójności przepisów podatkowych, większej przejrzystości i lepszej wymiany informacji; wzywa państwa członkowskie do szybkiego osiągnięcia porozumienia w sprawie tych dokumentów; wzywa również do zniesienia w Radzie wymogu jednomyślności w sprawach podatkowych;

35.  podkreśla potrzebę ochrony sygnalistów ujawniających informacje na temat oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania, na przykład na szczeblu krajowym i unijnym; zachęca każdego, kto posiada informacje wartościowe z punktu widzenia interesu publicznego, do ich zgłaszania na szczeblu wewnętrznym, zewnętrznym – władzom krajowym, albo, w razie potrzeby, opinii publicznej; wzywa do szybkiego przyjęcia wniosku Komisji z dnia 23 kwietnia 2018 r. dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony osób zgłaszających przypadki naruszenia prawa Unii (COM(2018)0218), z uwzględnieniem opinii przyjętych przez właściwe komisje Parlamentu Europejskiego;

36.  przypomina, że płacenie podatków jest zarówno istotnym wkładem przedsiębiorstw na rzecz społeczeństwa, jak i narzędziem dobrego zarządzania, a zatem stanowi wymóg odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej; podkreśla potrzebę włączenia szkodliwych praktyk podatkowych w zakres społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw;

37.  przypomina, że zarówno instytucje kredytowe i finansowe, jak i doradcy podatkowi, księgowi i prawnicy uważani są za „podmioty zobowiązane” na mocy dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy i w związku z tym są zobowiązani do przestrzegania szeregu obowiązków w zakresie zapobiegania, wykrywania i zgłaszania działań związanych z praniem pieniędzy;

38.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji z dnia 12 września 2018 r. dotyczący zmiany, wraz z innymi rozporządzeniami, rozporządzenia w sprawie ustanowienia EUNB w celu wzmocnienia roli EUNB w nadzorze nad sektorem finansowym w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy (COM(2018)0646); podkreśla, że zgodnie z Jednolitym Mechanizmem Nadzorczym EBC ma za zadanie przeprowadzanie wczesnych działań interwencyjnych zgodnie z odpowiednim prawem Unii; jest zdania, że EBC powinien uczestniczyć w ostrzeganiu właściwych organów krajowych i koordynować wszelkie działania podejmowane w przypadku podejrzeń o naruszenie przepisów dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy w bankach lub grupach objętych nadzorem;

Instytucjonalne działania następcze

39.  wzywa komisję specjalną TAX3 do przeprowadzenia własnej oceny ujawnionych informacji związanych z aferą cum-ex i do uwzględnienia w sprawozdaniu końcowym wyników i wszelkich stosownych zaleceń;

40.  ponownie podkreśla, że należy jak najszybciej powołać stałą podkomisję ds. zwalczania uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i prania pieniędzy, zgodnie z zaleceniami przyjętymi na posiedzeniu plenarnym w dniu 13 grudnia 2017 r.(19);

41.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiemu Bankowi Centralnemu, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego oraz Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

 

(1)

Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

(2)

Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.

(3)

Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

(4)

Bundestag, druk nr 18/12700, 20.6.2017.

(5)

Dz.U. C 366 z 27.10.2017, s. 51.

(6)

Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 79.

(7)

Dz.U. C 399 z 24.11.2017, s. 74.

(8)

Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 132.

(9)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0048.

(10)

Europejska Sieć ds. Zadłużenia i Rozwoju, Tax Games - the Race to the Bottom [Gierki podatkowe – wyścig do dna]: https://eurodad.org/tax-games-2017.

(11)

Haar, Kenneth, Open door for forces of finance at the ECB [Otwarte drzwi dla sił finansowych w EBC], Corporate Europe Observatory, październik 2017 r.: https://corporateeurope.org/sites/default/files/attachments/open_door_for_forces_of_finance_report.pdf.

(12)

Accounting for influence: how the Big Four are embedded in EU policy-making on tax avoidance [Rachunkowość z myślą o wpływie – zakorzenienie wielkiej czwórki w procesie kształtowania polityki UE dotyczącej unikania opodatkowania], Corporate Europe Observatory, lipiec 2018 r.:

https://corporateeurope.org/power-lobbies/2018/07/accounting-influence.

(13)

Komunikat prasowy Komisji Europejskiej, Capital Markets Union: Commission announces new tax guidelines to make life easier for cross-border investors, 11 grudnia 2017 r.;

http://europa.eu/rapid/press-release_IP-17-5193_en.htm.

(14)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniająca rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73).

(15)

IHS, Wskaźniki agresywnego planowania podatkowego, przygotowane dla Komisji Europejskiej, DG TAXUD Taxation Papers, dokument roboczy nr 71, październik 2017 r.

(16)

Dz.U. L 64 z 11.3.2011, s. 1.

(17)

Dz.U. L 139 z 5.6.2018, s. 1.

(18)

Zob. Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach, Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 79.

(19)

Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 132.

Ostatnia aktualizacja: 29 listopada 2018Informacja prawna