Procedura : 2018/2903(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0557/2018

Teksty złożone :

B8-0557/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 12/12/2018 - 12.13
CRE 12/12/2018 - 12.13

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0511

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 337kWORD 55k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0557/2018
5.12.2018
PE631.568v01-00
 
B8-0557/2018

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku (2018/2903(RSP))


Dita Charanzová w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie pakietu dotyczącego jednolitego rynku (2018/2903(RSP))  
B8‑0557/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 października 2015 r. zatytułowany „Usprawnianie jednolitego rynku: więcej możliwości dla obywateli i przedsiębiorstw” (COM(2015)0550),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji z dnia 28 października 2015 r. zatytułowany „Sprawozdanie z integracji jednolitego rynku i konkurencyjności UE i państw członkowskich” (SWD(2015)0203),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 maja 2015 r. zatytułowany „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” (COM(2015)0192),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 kwietnia 2011 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku. Dwanaście dźwigni na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego i wzmocnienia zaufania. »Wspólnie na rzecz nowego wzrostu gospodarczego«” (COM(2011)0206),

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 3 października 2012 r. zatytułowany „Akt o jednolitym rynku II. Razem na rzecz nowego wzrostu gospodarczego” (COM(2012)0573),

–  uwzględniając sprawozdanie z dnia 9 maja 2010 r. przygotowane przez Mario Montiego na wniosek przewodniczącego Komisji Europejskiej, zatytułowane „Nowa strategia na rzecz jednolitego rynku – W służbie gospodarki i społeczeństwa Europy”,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie zarządzania jednolitym rynkiem w ramach europejskiego semestru 2015(1),

–  uwzględniając swoje badanie z września 2014 r. przeprowadzone na zlecenie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, zatytułowane „Koszt braku działań na poziomie europejskim na jednolitym rynku”,

–  uwzględniając swoje badanie ze stycznia 2016 r. przeprowadzone na zlecenie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, zatytułowane „Strategia na rzecz zakończenia tworzenia jednolitego rynku – »premia w wysokości biliona euro«”,

–  uwzględniając swoją rezolucję z maja 2016 r. w sprawie strategii jednolitego rynku(2), przygotowaną na podstawie sprawozdania Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w Jednolitym akcie europejskim wyznaczono termin pełnego urzeczywistnienia jednolitego rynku na dzień 31 grudnia 1992 r.; mając na uwadze, że po 25 latach Unia musi ponownie potwierdzić to zobowiązanie na najwyższym szczeblu, by zmierzyć się z wyzwaniami związanymi z sektorem usług, gospodarką o obiegu zamkniętym i jednolitym rynkiem cyfrowym;

B.  mając na uwadze, że jednolity rynek był – i wciąż pozostaje – podstawą sukcesu ekonomicznego Europy, kamieniem węgielnym integracji europejskiej oraz siłą napędową wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy;

C.  mając na uwadze, że jednolity rynek nie wykorzystuje pełni swojego potencjału;

D.  mając na uwadze, że według badań własnych Parlamentu przewidywane zyski z pełnego urzeczywistnienia jednolitego rynku wynoszą bilion euro;

E.  mając na uwadze, że potrzebne jest strategiczne podejście, a odpowiedź na istniejące wyzwania powinna mieć charakter równie polityczny, co techniczny;

F.  mając na uwadze niedawne niepokojące sygnały dotyczące transpozycji do prawa krajowego; mając na uwadze, że zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 22 listopada 2018 r. zatytułowanym „Jednolity rynek w zmieniającym się świecie. Wyjątkowy atut wymagający nowego politycznego zobowiązania” (COM(2018)0772) deficyt transpozycji w przypadku 16 dyrektyw, których terminy transpozycji upłynęły między grudniem 2017 r. a majem 2018 r., wynosił w czerwcu 2018 r. 25 %; mając na uwadze, że w odniesieniu do trzech dyrektyw w sprawie udzielania zamówień publicznych, które powinny zostać transponowane do kwietnia 2016 r., Komisja musiała wszcząć 58 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego wobec 21 państw członkowskich, które nie zakomunikowały żadnych środków transpozycji, a trzy z tych postępowań wciąż trwają;

1.  przyjmuje z zadowoleniem ogólne cele określone w komunikacie Komisji zatytułowanym „Jednolity rynek w zmieniającym się świecie”, który opublikowano zaledwie kilka miesięcy przed wyborami europejskimi w 2019 r. i w 25. rocznicę jednolitego rynku;

2.  podkreśla, że dobrze działający jednolity rynek stanowi jeden z fundamentów Unii Europejskiej, a zatem należy ponownie wpisać pogłębianie jednolitego rynku na początek listy priorytetów politycznych, ponieważ przyczynia się on do wolności, możliwości i dobrobytu Europy oraz korzysta na nim ponad 500 mln Europejczyków i ponad 21 mln małych i średnich przedsiębiorstw;

3.  przyznaje, że wiele wniosków w sprawie pogłębiania jednolitego rynku cyfrowego już przyjęto, np. rozporządzenie w sprawie blokowania geograficznego, Europejski kodeks łączności elektronicznej i rozporządzenie o jednolitym rynku telekomunikacyjnym, obejmujące opłaty roamingowe i swobodny przepływ danych nieosobowych, lecz inne ważne wnioski, np. wniosek w sprawie umów cyfrowych, wciąż są negocjowane; apeluje do instytucji UE, by kontynuowały negocjacje i osiągnęły porozumienie, aby zapewnić klientom kupującym treści cyfrowe poziom ochrony porównywalny do tego, z którego korzystają podczas zakupu dóbr materialnych;

4.  wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że kilka inicjatyw ustawodawczych zostało całkowicie zablokowanych w Radzie, która nie potrafiła zająć stanowiska w sprawie wniosków Komisji przyjętych sześć lat temu, takich jak dyrektywa w sprawie uproszczenia przenoszenia pojazdów silnikowych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim; wzywa Radę do podjęcia niezbędnych reform wewnętrznych, by położyć kres tej sytuacji, która szkodzi zarówno obywatelom, jak i przedsiębiorstwom;

5.  apeluje do Rady o zapewnienie sprawnego przyjęcia do końca marca 2019 r. inicjatyw ustawodawczych należących do strategii jednolitego rynku i strategii jednolitego rynku cyfrowego;

6.  podkreśla pilną potrzebę eliminacji barier nadal istniejących barier na jednolitym rynku w celu osiągnięcia wymiernych i szybkich wyników w zakresie wzrostu, innowacji, tworzenia miejsc pracy, możliwości wyboru dla konsumentów i nowych modeli biznesowych;

7.  podkreśla, że pomimo zniesienia barier taryfowych na jednolitym rynku nadal istnieje wiele różnych zbędnych barier pozataryfowych; podkreśla, że wzmocnienie jednolitego rynku wymaga pilnych działań zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym w celu usunięcia tych niepotrzebnych barier;

8.  uważa, że pogłębienie integracji wymaga większej odwagi politycznej i większego zaangażowania niż 25 lat temu, a także większego wysiłku w celu usunięcia rozbieżności między retoryką a rezultatami;

9.  jest przekonany, że dla osiągnięcia głębszej integracji kluczowe znaczenie ma równość szans i takie same zasady dla wszystkich graczy we wszystkich państwach członkowskich;

10.  odnotowuje, że zgodnie z komunikatem Komisji zatytułowanym „Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy” tylko 7 % MŚP oferuje towary i usługi online konsumentom w innych państwach członkowskich, a tylko 15 % konsumentów korzysta z tej możliwości, tymczasem urzeczywistnienie jednolitego rynku cyfrowego może przynieść ponad 415 mld EUR i pomóc w stworzeniu wielu miejsc pracy, jeżeli UE wykorzystałaby w pełni jego potencjał w tym zakresie;

11.  wzywa do odejścia od przebrzmiałego podziału na „cyfrowy” jednolity rynek i ten, który funkcjonuje poza internetem, ponieważ rozwiązania cyfrowe są niezbędnym elementem nowoczesnej gospodarki oraz oferowanych przez nią produktów i usług, a każdy segment jednolitego rynku powinien być przygotowany do uczestnictwa w cyfrowym świecie;

12.  uważa, że dla ochrony i pogłębienia jednolitego rynku kluczowa jest stanowcza ochrona czterech swobód, czyli swobodnego przepływu osób, usług, produktów i kapitału, zarówno w świecie fizycznym, jak i online, oraz że wszystkie podmioty w UE powinny postępować zgodnie ze wspólnie ustalonymi zasadami;

13.  podkreśla, że Unia musi podjąć wysiłek w celu zagwarantowania, by swobodny przepływ usług miał równie wysoki priorytet jak swobodny przepływ towarów na jednolitym rynku; podkreśla, że pomimo dyrektywy usługowej swobodny przepływ usług jest dużo słabiej rozwinięty niż swobodny przepływ towarów;

14.  zwraca uwagę, że nowe prawodawstwo powinno spójnie odzwierciedlać ambicje integracji rynkowej, potrzebę ograniczenia barier regulacyjnych i administracyjnych oraz potrzebę dotrzymania kroku postępowi;

15.  przypomina, że jedna zharmonizowana zasada na szczeblu UE zwykle zmniejsza obciążenie administracyjne we wszystkich państwach członkowskich i zastępuje 28 zróżnicowanych zasad na jednolitym rynku; podkreśla, że Unia powinna oprzeć się rozdrobnieniu w swoich granicach w ten sam sposób, w jaki opiera się protekcjonizmowi poza UE;

16.  zauważa, że jednolity rynek coraz bardziej podlega naciskom ze strony przepisów krajowych sprzecznych z zasadami jednolitego rynku UE, w szczególności przepisów na szczeblu krajowym, które wpływają na swobodny przepływ towarów i usług; zwraca uwagę na przykłady dodatkowych wymogów i na obciążenie administracyjne, które są czasem nakładane przez organy krajowe lub organy szczebla niższego niż krajowy, a wykraczają poza te wynikające z przepisów na szczeblu UE lub krajowym;

17.  podkreśla, że należy zapewnić przepisy przynoszące praktyczne efekty – obywatele i przedsiębiorstwa mogą czerpać z wielu korzyści płynących z jednolitego rynku tylko wtedy, gdy wspólnie uzgodnione przepisy rzeczywiście działają w praktyce;

18.  apeluje do Komisji, by lepiej korzystała z istniejących instrumentów do przeciwdziałania przepisom krajowym zagrażającym jednolitemu rynkowi;

19.  uznaje, że infrastrukturę zarządzania jednolitym rynkiem należy poważnie wzmocnić w celu zapewnienia skutecznych mechanizmów monitorowania i wykrywania nieodpowiedniej transpozycji prawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku lub niewłaściwego wdrożenia i stosowania tych przepisów, a tym samym zapewnić w razie potrzeby wszczynanie postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego;

20.  zdecydowanie popiera skierowany do Rady Europejskiej apel Komisji o pogłębioną dyskusję na szczeblu szefów państw lub rządów poświęconą kwestii jednolitego rynku we wszystkich jego aspektach, w dążeniu do określenia wspólnych priorytetów co do działań i odpowiednich mechanizmów odpowiadających jakże potrzebnemu odnowieniu zaangażowania politycznego na rzecz jednolitego rynku;

21.  zwraca się do Rady Europejskiej, by podjęła nowe zobowiązanie do urzeczywistnienia jednolitego rynku do 2025 r., obejmujące też nowy, wiążący harmonogram działań, podobnie jak uczynili to przywódcy europejscy w 1985 r.;

22.  ubolewa, że Komisja przedstawiła wiele inicjatyw ustawodawczych zbyt późno, by współprawodawcy mogli odpowiednio przystąpić do pracy nad nimi i przyjąć je przed końcem tej kadencji;

23.  w związku z nadchodzącą kadencją 2019–2024 wzywa przyszłą Komisję do ambitnego planowania działań dotyczących jednolitego rynku i terminowego przedstawiania wniosków ustawodawczych, aby zapewnić obydwu współprawodawcom wystarczającą ilość czasu na ich przeanalizowanie i, w stosownych przypadkach, przyjęcie;

24.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

 

(1)

Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 98.

(2)

Dz.U. C 76 z 28.2.2018, s. 112.

Ostatnia aktualizacja: 10 grudnia 2018Informacja prawna