Procedura : 2019/2543(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0086/2019

Teksty złożone :

B8-0086/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 31/01/2019 - 9.16
CRE 31/01/2019 - 9.16
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0061

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 150kWORD 53k
30.1.2019
PE631.687v01-00
 
B8-0086/2019

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji w Wenezueli (2019/2543(RSP))


João Pimenta Lopes, João Ferreira, Miguel Viegas, Marina Albiol Guzmán, Paloma López Bermejo, Neoklis Sylikiotis, Takis Hadjigeorgiou, Nikolaos Chountis, Eleonora Forenza, Maria Lidia Senra Rodríguez, Younous Omarjee w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli (2019/2543(RSP))  
B8‑0086/2019

Parlament Europejski,

–  uwzględniając cel określony w rozdziale I art. 1 pkt 2 Karty Narodów Zjednoczonych z 1945 r.: „rozwijać przyjazne stosunki między narodami, oparte na poszanowaniu zasady równouprawnienia i samostanowienia narodów, i stosować inne odpowiednie środki dla wzmocnienia powszechnego pokoju”,

–  uwzględniając art. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 1 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, które stanowią, że: „wszystkie narody mają prawo do samostanowienia” oraz że „z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie kierują swoim rozwojem gospodarczym, społecznym i kulturalnym”,

–  uwzględniając zapisaną w Karcie Narodów Zjednoczonych zasadę nieingerowania w sprawy wewnętrzne innych państw,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając oświadczenie szefów państw i rządów Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC) i UE z dnia 10 i 11 czerwca 2015 r., w którym sygnatariusze potwierdzili swoje zaangażowanie na rzecz wszystkich celów i zasad zapisanych w Karcie Narodów Zjednoczonych, a także swoje poparcie dla wszelkich wysiłków służących obronie suwerennej równości wszystkich państw oraz poszanowaniu ich terytorialnej integralności i politycznej niezależności,

–  uwzględniając konstytucję Wenezueli,

–  uwzględniając oświadczenie Parlamentu Latynoamerykańskiego, a w szczególności odrzucenie przez to zgromadzenie jakiejkolwiek próby bezpośredniej lub pośredniej interwencji zagranicznej w sprawy wewnętrzne Boliwariańskiej Republiki Wenezueli oraz wezwanie do nawiązania konstruktywnego dialogu,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że 20 maja 2018 r. odbyły się w Wenezueli konstytucyjne, wolne i demokratyczne wybory prezydenckie oraz wybory do regionalnych rad ustawodawczych; mając na uwadze, że w wyborach wzięło udział 16 partii, a o stanowisko prezydenta ubiegało się czterech kandydatów; mając na uwadze, że tylko trzy partie opozycyjne postanowiły zbojkotować wybory;

B.  mając na uwadze, że datę wyborów prezydenckich przyspieszono na wniosek opozycji; mając na uwadze, że porozumienie polityczne i wyborcze uzgodnione w Republice Dominikańskiej, którego wypracowaniem kierował były premier Hiszpanii José Luis Rodriguez Zapatero, w ostatniej chwili nie zostało podpisane przez opozycję;

C.  mając na uwadze, że wybory odbyły się na równych, sprawiedliwych i przejrzystych warunkach, były nadzorowane przez zrównoważoną Krajową Radę Wyborczą (CNE) i dawały wystarczające gwarancje wszystkim uczestnikom;

D.  mając na uwadze, że 200 niezależnych obserwatorów międzynarodowych – m. in. były prezydent Hiszpanii José Luis Zapatero, były minister spraw zagranicznych Cypru Marcos Cipriani i były przewodniczący francuskiego Senatu Jean-Pierre Bel – było obecnych przy wyborach w Wenezueli na zaproszenie właściwych władz tego kraju;

E.  mając na uwadze, że w dniu 20 maja 2018 r. Nicolás Maduro otrzymał 68 % głosów i wygrał wybory;

F.  mając na uwadze, że wybory gubernatorów odbyły się w październiku 2018 r., a wybory samorządowe w grudniu 2018 r. oraz że wzięły w nich udział niektóre partie opozycyjne; mając na uwadze, że opozycja kwestionuje jedynie wybory prezydenckie, które odbyły się w tych samych okolicznościach co pozostałe trzy rodzaje wyborów;

G.  mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2019 r. doszło w Wenezueli do próby zamachu stanu, a Juan Guidó ogłosił się tymczasowym prezydentem kraju; mając na uwadze, że akt ten nie ma żadnej podstawy konstytucyjnej ani prawnej, gdyż nie zostały spełnione warunki zapisane w konstytucji, na które się powołano;

H.  mając na uwadze, że Stany Zjednoczone i tzw. Grupa z Limy potwierdziły próbę zamachu stanu i uznały Juana Guidó za tymczasowego prezydenta kraju, podczas gdy inne państwa uznały Nicolása Maduro za prawowitego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli;

I.  mając na uwadze, że 24 stycznia 2019 r. popierane przez USA oświadczenie wzywające Organizację Państw Amerykańskich do uznania Juana Guidó za tymczasowego prezydenta zostało odrzucone przez 18 członków tej organizacji;

J.  mając na uwadze, że propozycja USA popierająca zamach stanu przeprowadzony przez Juana Guidó została odrzucona w Radzie Bezpieczeństwa ONZ; mając na uwadze, że w miejsce tego Rada Bezpieczeństwa wezwała do otwartego i pluralistycznego dialogu w Wenezueli, aby złagodzić napięcia;

K.  mając na uwadze, że ponad 20 krajów, w tym państwa będące członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ, państwa członkowskie Wspólnoty Karaibskiej i wiele innych, wezwało do otwartego i pluralistycznego dialogu w Wenezueli, aby rozwiązać bieżące problemy;

L.  mając na uwadze, że sytuacja gospodarcza i społeczna w Wenezueli znacznie się pogorszyła w ostatnich latach w wyniku coraz częstszych amerykańskich i unijnych sankcji gospodarczych i finansowych, co doprowadziło do hiperinflacji, niedoborów zaopatrzenia, rosnącego ubóstwa oraz niedoboru leków i sprzętu medycznego;

M.  mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba przezwyciężenia obecnej sytuacji w Wenezueli i znalezienia wyjścia w drodze negocjacji;

O.  mając na uwadze, że w tym tygodniu kilka krajów w regionie, takich jak Meksyk i Urugwaj, wyraziło gotowość do zaangażowania się jako mediatorzy lub facylitatorzy w celu znalezienia rozwiązania w drodze pluralistycznego dialogu narodowego;

1.  zdecydowanie potępia próbę zamachu stanu w Wenezueli, autoproklamację Juana Guaidó jako tymczasowego prezydenta kraju poza ramami konstytucyjnymi oraz strategię usankcjonowania obcej interwencji w Wenezueli, popieraną przez USA i tzw. Grupę z Limy;

2.  obawia się, że obecna sytuacja może doprowadzić do eskalacji przemocy w Wenezueli; podkreśla w związku z tym, że pokojowe i polityczne rozwiązanie istniejących problemów powinno zostać wynegocjowane przez Wenezuelczyków na mocy konstytucji Wenezueli i bez ingerencji z zewnątrz;

3.  wzywa wszystkie siły polityczne w kraju do powrotu na drogę dialogu i negocjacji; przypomina, że zerwany przez opozycję rok temu dialog doprowadził do powstania tekstu Porozumienia w sprawie demokratycznego współistnienia w Wenezueli, i podkreśla, że porozumienie to mogłoby być punktem wyjścia do ponownego dialogu narodowego;

4.  przyjmuje z zadowoleniem wyrażoną przez niektóre kraje w regionie, takie jak Meksyk i Urugwaj, gotowość do zaangażowania się jako mediatorzy lub facylitatorzy w celu znalezienia rozwiązania w drodze dialogu;

5.  podkreśla, że międzynarodowe uznanie jakiegokolwiek nowego rządu utworzonego na zasadzie autoproklamacji wiąże się z poważnym ryzykiem pogorszenia sytuacji politycznej i może wywołać poza granicami Wenezueli efekt domina w całym regionie;

6.  domaga się zdecydowanego potępienia próby zamachu stanu przez Radę i państwa członkowskie oraz poszanowania prawa międzynarodowego, a mianowicie zasad zapisanych w Karcie Narodów Zjednoczonych, takich jak zasada nieingerowania;

7.  potępia potęgujące się naciski polityczne, blokadę ekonomiczną i finansową, destabilizację dyplomatyczną oraz nieustające pogróżki pod adresem Wenezueli wysuwane przez USA, samozwańczą Grupę z Limy i UE;

8.  wzywa do zniesienia sankcji gospodarczych i finansowych wobec Wenezueli, które w znacznym stopniu przyczyniły się do pogorszenia sytuacji gospodarczej tego kraju, co zostało wykazane w sprawozdaniu niezależnego eksperta ONZ Alfreda de Zayas;

9.  apeluje do państw członkowskich, by nie stosowały nieodpowiedzialnej strategii przyjętej przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa i niektóre państwa tworzące tzw. Grupę z Limy, którzy opowiadają się za usankcjonowaniem obcej interwencji w Wenezueli, zamiast wspierać i promować pokojowe rozwiązanie sytuacji w drodze dialogu;

10.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada Bezpieczeństwa ONZ odrzuciła propozycję USA, by wesprzeć próbę zamachu stanu w Wenezueli;

11.  uważa, że skierowane przeciwko suwerennemu i niepodległemu państwu oświadczenia instytucji UE i niektórych państw członkowskich, które jedynie przyczynią się do eskalacji konfliktu, są nie do przyjęcia;

12.  przypomina, że prezydent Boliwariańskiej Republiki Wenezueli Nicolás Maduro został wybrany w dniu 20 maja 2018 r. w wyborach powszechnych;

13.  wyraża solidarność z obywatelami Wenezueli; przypomina, że „wszystkie narody mają prawo do samostanowienia” oraz że „z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie kierują swoim rozwojem gospodarczym, społecznym i kulturalnym”(1); odrzuca wszelkie ataki na wenezuelską demokrację i suwerenność;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Parlamentowi Mercosuru, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz regionalnym organom Ameryki Łacińskiej, w tym Unii Narodów Południowoamerykańskich (UNASUR), Boliwariańskiemu Sojuszowi Narodów Naszej Ameryki (ALBA) oraz Wspólnocie Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC).

 

(1)

Deklaracja ONZ w sprawie przyznania niepodległości krajom i narodom kolonialnym.

Ostatnia aktualizacja: 31 stycznia 2019Informacja prawna