Procedura : 2019/2615(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0166/2019

Teksty złożone :

B8-0166/2019

Debaty :

PV 13/03/2019 - 27
CRE 13/03/2019 - 27

Głosowanie :

PV 14/03/2019 - 11.18
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0219

<Date>{11/03/2019}11.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0166/2019</NoDocSe>
PDF 150kWORD 55k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji w Nikaragui</Titre>

<DocRef>(2019/2615(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Ramón Jáuregui Atondo, Elena Valenciano</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0165/2019

B8‑0166/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui

(2019/2615(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucje z dni 18 grudnia 2008 r.[1], 26 listopada 2009 r.[2], 16 lutego 2017 r.[3] i 31 maja 2018 r.[4],

 uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową z 2012 r.,

 uwzględniając krajowy dokument strategiczny UE i wieloletni program orientacyjny na lata 2014–2020 w sprawie Nikaragui,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

 uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r.,

 uwzględniając konstytucję Nikaragui,

 uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z 21 stycznia 2019 r. w sprawie Nikaragui,

 uwzględniając oświadczenia w sprawie sytuacji w Nikaragui złożone w imieniu UE przez wysoką przedstawiciel w dniach 2 października 2018 r., 15 maja 2018 r., 22 kwietnia 2018 r. i 15 grudnia 2018 r., a także oświadczenie z 1 marca 2019 r. w sprawie wznowienia dialogu narodowego,

 uwzględniając konkluzje Rady w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka, przyjęte dnia 18 lutego 2019 r.,

 uwzględniając sprawozdanie przyjęte dnia 21 czerwca 2018 r. przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka zatytułowane „Rażące przypadki łamania praw człowieka w związku z protestami społecznymi w Nikaragui”,

 uwzględniając raport wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka dotyczący przypadków naruszania i łamania praw człowieka w związku z protestami w Nikaragui w okresie od 18 kwietnia do 18 sierpnia 2018 r.,

 uwzględniając sprawozdanie interdyscyplinarnej grupy niezależnych ekspertów z dnia 20 grudnia 2018 r. dotyczące gwałtownych zajść, do których doszło w Nikaragui od 18 kwietnia do 30 maja 2018 r.,

 uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie kryminalizacji protestów w Nikaragui,

 uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w dniu 31 maja 2018 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie kryzysu w Nikaragui, w której zdecydowanie potępił zaistniałą sytuację; mając na uwadze, że w następstwie tej rezolucji delegacja 11 posłów do PE złożyła wizytę w tym kraju w dniach 23–26 stycznia 2019 r., aby na miejscu ocenić sytuację; mając na uwadze, że rozpoczęty w dniu 16 maja 2018 r. dialog między prezydentem Ortegą a nikaraguańską opozycją i grupami społeczeństwa obywatelskiego, w którym pośredniczył Kościół katolicki, nie doprowadził do znalezienia rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu;

B. mając na uwadze, że delegacja była w stanie realizować swój program, a rząd Nikaragui wyraził zgodę na wstęp do wszystkich obiektów, o który wystąpili posłowie do PE, w tym do dwóch więzień; mając na uwadze, że rząd Nikaragui udzielił gwarancji, iż nie będzie stosować środków odwetowych wobec osób, które potępiły obecną sytuację; mając na uwadze, że delegacja była świadkiem kampanii nękania, oczerniania i zastraszania wymierzonej przeciwko obrońcom praw człowieka i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, z którymi przeprowadziła wymianę poglądów; mając na uwadze, że wiele organizacji odrzuciło zaproszenie do udziału w spotkaniu z delegacją ze względu na sterowane przez rząd zastraszanie i groźby; mając na uwadze, że od czasu wizyty delegacji represje w kraju nasiliły się;

C. mając na uwadze, że delegacja publicznie odrzuciła oficjalne stanowisko rządu Nikaragui, że padł on ofiarą inicjowanego przez USA zamachu stanu i kampanii dezinformacji; mając na uwadze, że głównym powodem podsycającym demonstracje jest głęboki kryzys demokratyczny, instytucjonalny i polityczny, który w ciągu ostatniej dekady wpłynął na praworządność i spowodował ograniczenie podstawowych wolności w tym kraju, takich jak wolność zrzeszania się, demonstracji i zgromadzeń;

D. mając na uwadze, że wielu osobom poważnie ograniczono wolność wypowiedzi, zgromadzeń i demonstracji, w tym wolność wykonywania hymnu narodowego; mając na uwadze, że wielu więźniów politycznych jest przetrzymywanych za samo tylko korzystanie z przysługujących im praw; mając na uwadze, że pojawiły się niepokojące doniesienia o pogarszającej się sytuacji zatrzymanych, w tym o nieludzkim traktowaniu;

E. mając na uwadze, że postępowania sądowe przeciwko zatrzymanym naruszają normy międzynarodowe, w szczególności proceduralne i prawnokarne gwarancje prawa do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach również nie spełniają odpowiednich norm międzynarodowych; mając na uwadze wyraźny brak podziału władzy w Nikaragui;

F. mając na uwadze, że prawo do informacji jest poważnie zagrożone; mając na uwadze, że dziennikarze są zatrzymywani, zmuszani do emigracji i zastraszani; mając na uwadze, że zamyka się media audiowizualne lub przeprowadza się w nich rewizje bez uprzedniej zgody organu sądowego; mając na uwadze, że z powodu braku papieru i tuszu, zajętych przez rząd Nikaragui, zagrożona jest publikacja gazet;

G. mając na uwadze, że rząd Nikaragui wydalił z kraju międzynarodowe organizacje, takie jak GIEI i specjalny mechanizm monitorowania dla Nikaragui (MESENI), które dążyły do pokojowego rozwiązania konfliktu i pojednania narodowego; mając na uwadze, że represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego nasiliły się i pozbawiono je statusu prawnego w kraju o słabych ramach instytucjonalnych, podwójnie karząc ofiary represji;

H. mając na uwadze, że zagrożona jest również wolność nauki; mając na uwadze, że prawie 200 studentów zostało wydalonych z uczelni za udział w demonstracjach na rzecz demokracji, większej wolności i praw człowieka;

I. mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności muszą być nieodłącznymi elementami polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między UE a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.; mając na uwadze, że układ ten zawiera klauzulę demokratyczną, która stanowi zasadniczy element umowy;

J. mając na uwadze, że obecność delegacji PE wywarła ogromny wpływ polityczny i społeczny w kraju; mając na uwadze, że działania polityczne delegacji na rzecz opozycji politycznej i ruchów społecznych w Nikaragui wzbudziły duże oczekiwania; mając na uwadze, że delegatura ESDZ w Managui wykonuje doskonałą pracę w terenie w celu koordynacji wysiłków UE;

K. mając na uwadze, że w dniu 27 lutego 2019 r. wznowiono wstępne rozmowy mające doprowadzić do dialogu narodowego między rządem Nikaragui a Alianza Civica; mając na uwadze, że Alianza Civica wyznaczyła trzy główne cele do osiągnięcia w trakcie negocjacji, mianowicie: uwolnienie więźniów politycznych i poszanowanie swobód osobistych, niezbędne reformy wyborcze, które muszą zakończyć się przeprowadzeniem wyborów, oraz sprawiedliwość; mając na uwadze, że rząd Nikaragui zwolnił 100 więźniów politycznych, zgadzając się na zamianę wyroków więzienia na areszt domowy; mając na uwadze, że liczba więźniów jest nadal wysoka;

L. mając na uwadze, że w dniu 5 marca osiągnięto porozumienie między Alianza Civica a rządem Nikaragui w sprawie harmonogramu negocjacji („Hoja de Ruta de la Negociación”); mając na uwadze, że zgodnie z harmonogramem negocjacje odbywają się obecnie co dzień; mając na uwadze, że termin zakończenia negocjacji ustalono na 28 marca;

M. mając na uwadze, że wydarzenia te są prawdopodobnie wynikiem międzynarodowej presji wywieranej na rząd Nikaragui, a w szczególności programu politycznego opracowanego przez Parlament Europejski podczas jego wizyty w tym kraju; mając na uwadze, że skuteczność nacisków i wpływów Parlamentu Europejskiego prowadzi do nowego procesu dialogu;

1. podkreśla, że w wyniku wydarzeń z kwietnia i maja 2018 r. w Nikaragui dochodzi do poważnych przypadków łamania zasad demokracji, poszanowania praw człowieka i praworządności; przypomina o znaczeniu rezolucji, którą przyjął dnia 31 maja 2018 r.;

2. potępia wszelkie represyjne działania rządu Nikaragui; stwierdza, że wizyta delegacji PE posłużyła uzyskaniu prawdziwego obrazu sytuacji; stwierdza ponadto, że nie ulega wątpliwości, iż w ostatnich miesiącach, a zwłaszcza po wizycie delegacji nasiliły się represje wobec opozycji i ograniczanie podstawowych wolności; w związku z tym potępia powszechne represje i ograniczenie wolności słowa, zgromadzeń i demonstracji, delegalizację organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, wydalenie z kraju organizacji międzynarodowych, zamykanie mediów i ataki na nie, ograniczanie prawa do informacji, wydalanie studentów z uczelni oraz pogarszającą się sytuację w więzieniach i nieludzkie traktowanie więźniów;

3. uważa, że takie działania rządu, jego instytucji i organizacji parapolitycznych stanowią planową strategię niszczenia opozycji politycznej, która w ubiegłym roku stała na czele protestów; jest zdania, że strategia ta jest stosowana metodycznie, systematycznie i selektywnie wobec wszystkich przywódców, organizacji pozarządowych, mediów i ruchów społecznych, których celem jest wyrażanie uzasadnionego żądania wolności i demokracji;

4. wyraża zaniepokojenie z powodu ogromnego ryzyka demokratycznego, politycznego i gospodarczego, przed jakim stoją mieszkańcy i cały kraj, a ze względu na trwające konflikty wewnętrzne, kryzys społeczny i upadek gospodarki ryzyko to jeszcze wzrośnie, jeżeli nie zostaną podjęte pilne działania; pilnie apeluje o podjęcie merytorycznego dialogu wewnętrznego z myślą o wypracowaniu trwałego rozwiązania pokojowego, które zapewniłoby wszystkim podmiotom społecznym przestrzeń do swobodnego działania i wypowiadania się, a także przywrócenie przysługujących im praw obywatelskich, takich jak prawo do pokojowego protestu; ponownie podkreśla, że każde rozwiązanie powinno przewidywać pociągnięcie wszystkich osób odpowiedzialnych za naruszenia do odpowiedzialności; zwraca się do wszystkich partii politycznych, ruchów społecznych, przywódców, studentów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, aby utrzymały i potwierdziły swoje niezachwiane zaangażowanie na rzecz pokojowych środków rozwiązania kryzysu;

5. ubolewa z powodu zawieszenia mechanizmu MESENI i zakończenia mandatu grupy ekspertów GIEI Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka; zdecydowanie potępia prześladowanie, aresztowanie i zastraszanie osób współpracujących z ONZ i innymi organami międzynarodowymi;

6. wzywa rząd Nikaragui, by w trybie pilnym wdrożył trzy środki, które będą oznaką dobrej woli w trwającym dialogu: natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie więźniów politycznych, natychmiastowe zaprzestanie wszelkich form represji wobec obywateli Nikaragui, w tym nękania, zastraszania, szpiegowania i prześladowania przywódców opozycji, a następnie zniesienie wszelkich ograniczeń dotyczących wcześniej wymienionych swobód, a także przywrócenie osobowości prawnej i zwrot dóbr organizacjom praw człowieka oraz powrót organizacji międzynarodowych do tego kraju;

7. zwraca uwagę, że w tych warunkach proces ten musi prowadzić do: anulowania procedur prawnych przeciwko więźniom politycznym oraz gwarancji dotyczących ich integralności fizycznej i moralnej, ich prywatności i sprawiedliwego procesu; powrotu osób zmuszonych do emigracji, w tym dziennikarzy i studentów; usunięcia wojska z ulic i rozbrojenia grup paramilitarnych oraz opracowania jasnego planu działania na rzecz wolnych, sprawiedliwych i przejrzystych wyborów, które mają zostać zorganizowane w najbliższej przyszłości z udziałem międzynarodowych obserwatorów;

8. wzywa ESDZ, wraz z organizacjami międzynarodowymi i krajami w regionie, aby sprzyjała politycznemu podejściu do negocjacji wewnętrznych między rządem a opozycją, które powinno prowadzić do przejrzystych i wiarygodnych ram wyborczych, uznanych przez wszystkie strony za nową drogę do społecznego i demokratycznego pojednania; przypomina o fundamentalnej roli UE w rozwiązywaniu tego kryzysu i w związku z tym wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel i państwa członkowskie do opracowania wspólnej strategii, która w reakcji na żądania obywateli Nikaragui odpowie na ogromne oczekiwania i nadzieje wyrażone przez delegację PE;

9. zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i ESDZ o ścisłe monitorowanie bieżących negocjacji i procesu dialogu toczącego się w kraju między rządem a Alianza Civica oraz wzywa kraje regionu i Organizację Państw Ameryki Środkowej do wspierania takich procesów, które powinny doprowadzić do pomyślnego porozumienia;

10. zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, aby odpowiedziała na wszelkie postępy osiągnięte w tym odnowionym procesie dialogu i negocjacji poprzez wspieranie wzmacniania zdolności instytucjonalnych państwa oraz reform systemu sądownictwa i prawa wyborczego; zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i delegatury ESDZ w Managui o koordynowanie ciągłych wysiłków UE na rzecz rozwiązania problemów ludzkich wynikających z sytuacji powstałej w kraju w odniesieniu do studentów, protestujących, dziennikarzy itp.;

11. zwraca się do ESDZ i państw członkowskich, aby zareagowały na wszelkie wstrzymywanie procesu negocjacji lub nieprzestrzeganie warunków określonych powyżej w ust. 6, wdrażając rozłożony w czasie proces ukierunkowanych i indywidualnych sankcji, takich jak zakazy wydawania wiz i zamrażanie aktywów, przeciwko rządowi Nikaragui i osobom odpowiedzialnym za łamanie praw człowieka, zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 21 stycznia 2019 r.; przypomina o możliwości uruchomienia – jedynie w ostateczności i bez szkody dla ludności – klauzuli demokratycznej układu o stowarzyszeniu, którego Nikaragua jest sygnatariuszem, wskutek czego Nikaragua mogłaby zostać zawieszona pod względem umowy do czasu pełnego poszanowania praw człowieka oraz pełnego przestrzegania i przywrócenia podstawowych wolności w kraju, zgodnie z wymogami dialogu;

12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu, Grupie z Limy, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

 

[1] Dz.U. C 45E z 23.2.2010, s. 89.

[2] Dz.U. C 285E z 21.10.2010, s. 74.

[3] Dz.U. C 252 z 18.7.2017, s. 189.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0238.

Ostatnia aktualizacja: 13 marca 2019Informacja prawna