Διαδικασία : 2019/2582(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B8-0188/2019

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B8-0188/2019

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 14/03/2019 - 11.15
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


<Date>{11/03/2019}11.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0188/2019</NoDocSe>
PDF 239kWORD 71k

<TitreType>ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ</TitreType>

<TitreSuite>εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής</TitreSuite>

<TitreRecueil>σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού</TitreRecueil>


<Titre>σχετικά με τη στρατηγική για μακροπρόθεσμη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ, με βάση τη Συμφωνία του Παρισιού</Titre>

<DocRef>(2019/2582(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Peter Liese, Jytte Guteland, Nils Torvalds, Bas Eickhout, Lynn Boylan, Eleonora Evi</Depute>

<Commission>{ENVI}εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων</Commission>

</RepeatBlock-By>


B8‑0188/2019

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη στρατηγική για μακροπρόθεσμη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ, με βάση τη Συμφωνία του Παρισιού

(2019/2582(RSP))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2018 με τίτλο «Καθαρός πλανήτης για όλους — Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία» (COM (2018)0773),

 έχοντας υπόψη τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC) και το πρωτόκολλο του Κιότο,

 έχοντας υπόψη τη Συμφωνία του Παρισιού, την απόφαση 1/CP.21, την 21η Διάσκεψη των μερών (CΟΡ21) της UNFCCC, και την 11η Διάσκεψη των μερών που λογίζεται ως Σύνοδος των μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο (CMP11), η οποία διεξήχθη στο Παρίσι (Γαλλία) από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 2015,

 έχοντας υπόψη την 24η Διάσκεψη των μερών (CΟΡ24) της UNFCCC, τη 14η Σύνοδο των μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο (CMP14), και το τρίτο μέρος της πρώτης Διάσκεψης των μερών που λογίζεται ως Σύνοδος των μερών της Συμφωνίας του Παρισιού (CMA1.3), η οποία διεξήχθη στο Κατοβίτσε (Πολωνία) από τις 2 έως τις 14 Δεκεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη την Ατζέντα του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) των Ηνωμένων Εθνών,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Οκτωβρίου 2018 σχετικά με τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή το 2018 στο Κατοβίτσε της Πολωνίας (COP24)[1],

 έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2018,

 έχοντας υπόψη την ειδική έκθεση της Διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) με τίτλο «Υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 1,5°C», την 5η έκθεση αξιολόγησής της (AR5) και τη συγκεφαλαιωτική έκθεσή της,

 έχοντας υπόψη την ένατη έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, η οποία δημοσιεύτηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη την πρόταση ψηφίσματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι η COP24 στο Κατοβίτσε κατέληξε στην έκδοση του Εγχειριδίου του Κατοβίτσε, το οποίο παρέχει νομική σαφήνεια όσον αφορά την εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού·

1. τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τις άμεσες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής· υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η μέση ετήσια ζημία που προκαλείται από ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα στην Ένωση ανήλθε σε περίπου 12,8 δισεκατομμύρια EUR από το 2010 έως το 2016, και ότι, εάν δεν ληφθούν περαιτέρω μέτρα, οι ζημίες στην ΕΕ λόγω του κλίματος ενδέχεται να ανέλθουν σε τουλάχιστον 190 δισεκατομμύρια EUR έως το 2080, ποσό που ισοδυναμεί με καθαρή μείωση ευημερίας κατά 1,8 % του τρέχοντος ΑΕγχΠ της· τονίζει ότι, στο πλαίσιο ενός σεναρίου υψηλών εκπομπών, το ετήσιο κόστος των πλημμυρών στην ΕΕ θα μπορούσε να αγγίξει το 1 τρισεκατομμύριο EUR έως το 2100, και ότι οι καταστροφές που συνδέονται με καιρικά φαινόμενα θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα δύο τρίτα περίπου των Ευρωπαίων πολιτών έως το 2100, σε σύγκριση με το 5 % σήμερα· τονίζει περαιτέρω ότι, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, το 50 % των κατοικημένων περιοχών της ΕΕ θα πληγούν από σοβαρή λειψυδρία έως το 2030·

2. υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με τα πορίσματα του Ευρωβαρομέτρου του Νοεμβρίου του 2018, το 93 % των Ευρωπαίων θεωρεί ότι η κλιματική αλλαγή οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα, και το 85 % συμφωνεί ότι η καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και η αποδοτικότερη χρήση της ενέργειας μπορούν να οδηγήσουν σε οικονομική μεγέθυνση και στη δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ευρώπη· επισημαίνει ότι η κλιματική αλλαγή αποτελεί ζήτημα υψηλής προτεραιότητας για τους Ευρωπαίους·

3. υπογραμμίζει ότι η ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 1,5°C αποτελεί την πλέον ολοκληρωμένη και ενημερωμένη εκτίμηση των μεθόδων μετριασμού με βάση τη Συμφωνία του Παρισιού·

4. τονίζει ότι, σύμφωνα με την ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C, ο περιορισμός της υπερθέρμανσης του πλανήτη σε 1,5°C με μηδενική ή περιορισμένη υπέρβαση του ορίου αυτού συνεπάγεται την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο το αργότερο έως το 2067 και τη μείωση των ετήσιων παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε 27,4 γιγατόνους ισοδύναμου CO2 ετησίως κατ’ ανώτατο όριο· τονίζει ότι, υπό το φως των εν λόγω πορισμάτων, η Ένωση, ως παγκόσμιος ηγέτης και προκειμένου να ενισχυθούν οι πιθανότητες να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τον 1,5°C έως το 2100, πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου όσο το δυνατόν συντομότερα και το αργότερο έως το 2050·

5. εκφράζει την ανησυχία του για την έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, σύμφωνα με την οποία οι τρέχουσες άνευ όρων εθνικά καθορισμένες συνεισφορές (ΕΚΣ) υπερβαίνουν κατά πολύ το όριο που προβλέπεται στη Συμφωνία του Παρισιού για τη συγκράτηση της υπερθέρμανσης αρκετά κάτω από τους 2°C και, αντιθέτως, θα έχουν ως αποτέλεσμα μια εκτιμώμενη αύξηση της θερμοκρασίας κατά 3,2°C[2] έως το 2100· τονίζει την επείγουσα ανάγκη να θέσουν όλα τα μέρη της UNFCCC πιο φιλόδοξους στόχους για το κλίμα έως το 2020·

6. επικροτεί τη δημοσίευση της ανακοίνωσης της Επιτροπής με τίτλο «Καθαρός πλανήτης για όλους — Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία»· υποστηρίζει τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2050, και καλεί τα κράτη μέλη να πράξουν το ίδιο στο πλαίσιο του διαλόγου για το μέλλον της Ευρώπης κατά την ειδική σύνοδο κορυφής της ΕΕ στο Sibiu τον Μάιο του 2019·

Μέθοδοι για μια ευρωπαϊκή στρατηγική μηδενικών εκπομπών έως τα μέσα του αιώνα

7. επισημαίνει ότι στη στρατηγική εκτίθενται οκτώ μέθοδοι για τον οικονομικό, τεχνολογικό και κοινωνικό μετασχηματισμό που απαιτείται ώστε να τηρήσει η Ένωση τον μακροπρόθεσμο στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού όσον αφορά τη θερμοκρασία· επισημαίνει ότι μόνο δύο από αυτές τις μεθόδους θα επιτρέψουν στην Ένωση να επιτύχει μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050· τονίζει ότι αυτό απαιτεί την ανάληψη ταχείας δράσης και την καταβολή σημαντικών προσπαθειών σε όλα τα επίπεδα, από το τοπικό και περιφερειακό έως το εθνικό και ευρωπαϊκό, καθώς και τη συμμετοχή όλων των μη δημόσιων φορέων· αναγνωρίζει ότι οι περιφερειακά και τοπικά καθορισμένες συνεισφορές θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικά εργαλεία για τη γεφύρωση του χάσματος των εκπομπών· υπενθυμίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να θεσπίζουν εθνικές μακροπρόθεσμες στρατηγικές, όπως ορίζεται στον κανονισμό για τη διακυβέρνηση[3]· καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη να θέσουν σαφείς βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους και να χαράξουν πολιτικές που ευθυγραμμίζονται με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού, καθώς και να παράσχουν επενδυτική στήριξη σε μεθόδους μηδενικού ισοζυγίου·

8. τονίζει ότι η πρώτη κατηγορία μεθόδων που παρουσιάστηκαν στη στρατηγική αποσκοπεί στη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μόνο κατά 80 % περίπου έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990· επισημαίνει με ανησυχία ότι η φιλοδοξία αυτή αντιστοιχεί στο χαμηλότερο εύρος της συγκράτησης της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από τους 2°C και, ως εκ τούτου, δεν ευθυγραμμίζεται με τον στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού για τη συγκράτησή της αρκετά κάτω από τους 2°C, ούτε με τον περαιτέρω στόχο για τη συγκράτησή της κάτω από τον 1,5°C·

9. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Επιτροπής, το ενωσιακό ΑΕγχΠ αναμένεται να αυξηθεί περισσότερο στο πλαίσιο σεναρίων μηδενικών εκπομπών απ’ ό,τι στο πλαίσιο σεναρίων με μικρότερες μειώσεις των εκπομπών, και ότι οι συνέπειες και στις δύο περιπτώσεις θα είναι άνισα κατανεμημένες στις χώρες της ΕΕ, λόγω διαφορών μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ και την ένταση του άνθρακα στο ενεργειακό μείγμα· θεωρεί ότι η μη λήψη μέτρων συνιστά το δαπανηρότερο κατά πολύ σενάριο και θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο μια τεράστια απώλεια του ΑΕγχΠ στην Ευρώπη, αλλά θα οδηγήσει επίσης σε περαιτέρω όξυνση των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ και εντός των κρατών μελών και των περιφερειών, δεδομένου ότι ορισμένα κράτη μέλη και ορισμένες περιφέρειες αναμένεται να πληγούν εντονότερα λόγω της μη λήψης μέτρων·

10. επισημαίνει με ανησυχία ότι η εξάρτηση της ΕΕ από τις εισαγωγές ενέργειας ανέρχεται σήμερα σε 55 % περίπου· τονίζει ότι, στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών, το ποσοστό αυτό θα μειωθεί κατά 20 % έως το 2050, πράγμα που θα έχει θετικό αντίκτυπο στο εμπορικό ισοζύγιο και στη γεωπολιτική θέση της ΕΕ· επισημαίνει ότι η σωρευτική εξοικονόμηση των δαπανών για την εισαγωγή ορυκτών καυσίμων από το 2031 έως το 2050 αναμένεται να ανέλθει σε 2-3 τρισεκατομμύρια EUR, ποσό το οποίο θα μπορεί να αξιοποιηθεί για άλλες προτεραιότητες των Ευρωπαίων πολιτών·

11. τονίζει ότι, στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών,  η μειωμένη ατμοσφαιρική ρύπανση θα μειώσει τους πρόωρους θανάτους που οφείλονται στα λεπτά σωματίδια κατά ποσοστό άνω του 40 %· επισημαίνει ότι, στο πλαίσιο αυτού του σεναρίου, οι ζημίες στον τομέα της υγείας θα μειωθούν κατά περίπου 200 δισεκατομμύρια EUR ετησίως·

12. επικροτεί τη συμπερίληψη δύο μεθόδων που αποσκοπούν στην επίτευξη μηδενικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2050 και τη συναφή υποστήριξη της Επιτροπής, και θεωρεί ότι μόνον ο στόχος για τα μέσα του αιώνα είναι συμβατός με τις δεσμεύσεις της Ένωσης που απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι στο πλαίσιο της στρατηγικής δεν διερευνήθηκε καμία μέθοδος για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου πριν από το 2050·

13. επισημαίνει ότι οι εν λόγω μέθοδοι περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων τεχνολογιών αφαίρεσης άνθρακα, μεταξύ άλλων με τη δέσμευση και αποθήκευση του άνθρακα (CCS) ή τη δέσμευση και χρήση του άνθρακα (CCU) και με την άμεση δέσμευση στην ατμόσφαιρα (DAC), οι οποίες δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί σε μεγάλη κλίμακα· θεωρεί, ωστόσο, ότι η ενωσιακή στρατηγική μηδενικού ισοζυγίου θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στους τρόπους άμεσης μείωσης των εκπομπών και στις δράσεις για τη συντήρηση και ενίσχυση των φυσικών συλλεκτών και ταμιευτήρων της ΕΕ, και θα πρέπει να επιδιώκει τη χρήση τεχνολογιών αφαίρεσης άνθρακα μόνον όταν δεν διατίθενται επιλογές για την άμεση μείωση των εκπομπών· πιστεύει ότι είναι αναγκαία η ανάληψη περαιτέρω δράσης έως το 2030, προκειμένου να αποφύγει η Ένωση την εξάρτηση από τεχνολογίες αφαίρεσης άνθρακα, οι οποίες ενέχουν σημαντικούς κινδύνους για τα οικοσυστήματα, τη βιοποικιλότητα και την επισιτιστική ασφάλεια, όπως επιβεβαιώνει η έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C·

14. τονίζει ότι, μέχρι να αποδειχθεί η εφαρμοσιμότητα των εν λόγω τεχνολογιών, κάθε μέθοδος με ορίζοντα το 2050 θα πρέπει να βασίζεται στις εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες μετάβασης, και ταυτόχρονα να συνεκτιμά τα διαφορετικά σημεία αφετηρίας των κρατών μελών, με την υποστήριξη της δίκαιης μετάβασης στις περιοχές με μεγαλύτερη ένταση άνθρακα και με τη μείωση των εκπομπών σε όλους τους τομείς εκπομπής·

Κοινωνικές πτυχές της κλιματικής αλλαγής και δίκαιη μετάβαση

15. επικροτεί την εκτίμηση της Επιτροπής ότι είναι εφικτή η επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών χωρίς καθαρή απώλεια θέσεων εργασίας, και επισημαίνει με ικανοποίηση την αναλυτική αξιολόγηση της μετάβασης στις ενεργοβόρες βιομηχανίες· επισημαίνει ότι, με σωστή διαχείριση και κατάλληλη υποστήριξη για τις πλέον ευάλωτες περιφέρειες και τους πλέον ευάλωτους τομείς και πολίτες, μια δίκαιη μετάβαση προς το μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει καθαρή αύξηση των θέσεων εργασίας στην Ένωση – στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών θα δημιουργηθούν 2,1 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας έως το 2050 σε ολόκληρη την οικονομία, σε σύγκριση με 1,3 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν στο πλαίσιο ενός σεναρίου μείωσης των εκπομπών κατά 80 %· θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει έναν ανανεωμένο έλεγχο δεξιοτήτων στο πλαίσιο του πανοράματος δεξιοτήτων στην ΕΕ, με περιφερειακά δεδομένα σχετικά με τις ανάγκες δεξιοτήτων για μια κλιματικά ουδέτερη Ευρώπη, με σκοπό την υποστήριξη των περιφερειών, τομέων και ανθρώπων που βρίσκονται σε επισφαλέστερη θέση μέσω επαγγελματικού αναπροσανατολισμού, ώστε να εξασφαλιστούν, στις ίδιες αυτές περιφέρειες, ποιοτικές θέσεις εργασίας που θα είναι ανθεκτικές στις μελλοντικές εξελίξεις·

16. επισημαίνει ότι η μετάβαση πρέπει να είναι δίκαιη για όλα τα μέρη της κοινωνίας· επισημαίνει ότι αυτό απαιτεί μια προσέγγιση όσον αφορά τη δίκαιη μετάβαση η οποία να ενσωματώνει τον αρνητικό και τον θετικό αντίκτυπο που συνδέεται με την επιταχυμένη δράση για το κλίμα, όπως η απώλεια θέσεων εργασίας και οι νέες ευκαιρίες απασχόλησης, καθώς και τον αντίκτυπο της καθυστερημένης ανάληψης δράσης για το κλίμα·

17. τονίζει τα πολυάριθμα παράλληλα οφέλη που θα αποκομίζει η δημόσια υγεία από μια κλιματικά ουδέτερη κοινωνία, ως προς την εξοικονόμηση των δαπανών περίθαλψης και την ελάφρυνση του φόρτου των συστημάτων ασφάλισης και δημόσιας υγείας, καθώς και τη γενική ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών χάρη στην ενισχυμένη βιοποικιλότητα, στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και στον μετριασμό της έκθεσης σε ρύπους·

18. πιστεύει ότι η κλιματική μετάβαση της Ευρώπης πρέπει να είναι βιώσιμη από οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής πλευράς· τονίζει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η πολιτική αποδοχή από όλους τους πολίτες, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη οι διανεμητικές επιπτώσεις των πολιτικών που αφορούν το κλίμα και την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, ιδίως για τα άτομα με χαμηλό εισόδημα· θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι θα πρέπει να συνεκτιμάται πλήρως ο κοινωνικός αντίκτυπος σε όλες τις ενωσιακές και εθνικές πολιτικές για το κλίμα, με γνώμονα τη διασφάλιση του κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού στην Ευρώπη· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι θα πρέπει να καταρτιστούν προσαρμοσμένες και επαρκώς χρηματοδοτούμενες στρατηγικές σε όλα τα επίπεδα, με βάση διαδικασίες χωρίς αποκλεισμούς και σε στενή συνεργασία με τοπικές και περιφερειακές δημόσιες αρχές, συνδικαλιστικές ενώσεις, εκπαιδευτικά ιδρύματα, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι προσφέρονται δίκαιες και ίσες ευκαιρίες σε όλους τους Ευρωπαίους πολίτες κατά τη διάρκεια της μετάβασης αυτής·

19. υπενθυμίζει ότι, αυτή τη στιγμή, περίπου 50 έως 125 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες διατρέχουν κίνδυνο ενεργειακής πενίας[4]· τονίζει ότι η ενεργειακή μετάβαση μπορεί να επηρεάσει δυσανάλογα τα άτομα χαμηλού εισοδήματος και να εντείνει περαιτέρω την ενεργειακή πενία· αναγνωρίζει ότι πρέπει να ενσωματώνεται η κοινωνική διάσταση στην ενεργειακή πολιτική και να διασφαλίζεται ότι κανείς δεν μένει πίσω· καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μακρόπνοα μέτρα για τη διασφάλιση της δίκαιης ενεργειακής μετάβασης και της πρόσβασης όλων των πολιτών της ΕΕ στην ενέργεια·

20. πιστεύει ότι η κοινωνική και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των νέων αυξάνεται συνεχώς, γεγονός που μπορεί να στρέψει τις κοινωνίες μας προς ένα μέλλον ανθεκτικό στην κλιματική αλλαγή, και ότι η εκπαίδευση των νέων αντιπροσωπεύει ένα από τα πλέον αποτελεσματικά εργαλεία για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής· τονίζει την ανάγκη για την ενεργό συμμετοχή των νεότερων γενεών στην οικοδόμηση διεθνών, διαπολιτισμικών και διαγενεακών σχέσεων, οι οποίες στηρίζουν την πολιτιστική αλλαγή όπου θα βασιστούν οι παγκόσμιες προσπάθειες για πιο βιώσιμο μέλλον·

21. επικροτεί το γεγονός ότι οι πολίτες σε όλη την Ευρώπη διαδηλώνουν ολοένα και περισσότερο υπέρ της κλιματικής δικαιοσύνης, ιδίως μέσω της αποχής από το σχολείο· επικροτεί τις εκκλήσεις των ακτιβιστών αυτών για τον καθορισμό πιο φιλόδοξων στόχων και πιστεύει ότι οι εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνητικές αρχές, καθώς και η ΕΕ, θα πρέπει να τις εισακούσουν·

22. υπογραμμίζει ότι η ένταξη και συμμετοχή των Ευρωπαίων πολιτών είναι ζωτικής σημασίας, προκειμένου να έχει η Ευρώπη τη δυνατότητα να επιτύχει μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050 το αργότερο· προτρέπει όλα τα επίπεδα εθνικών, περιφερειακών και τοπικών κυβερνητικών αρχών να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα για να τονώσουν και να διευκολύνουν τη συμμετοχή των πολιτών στη μετάβαση σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τις ανθρακούχες εκπομπές·

Ενδιάμεσοι στόχοι

23. αναγνωρίζει ότι η δεκαετία από το 2020 έως το 2030 θα η πλέον σημαντική, για να επιτύχει η ΕΕ μηδενικό ισοζύγιο έως το 2050· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν έναν ισχυρό μεσοπρόθεσμο στόχο με ορίζοντα το 2030, ο οποίος είναι αναγκαίος ώστε να εξασφαλιστεί επαρκής επενδυτική σταθερότητα στην αγορά, να αξιοποιηθεί πλήρως το δυναμικό της τεχνολογικής καινοτομίας, και να πολλαπλασιαστούν οι ευκαιρίες να καταλάβουν οι επιχειρήσεις της Ευρώπης ηγετικές θέσεις στην παγκόσμια αγορά όσον αφορά την παραγωγή χαμηλών εκπομπών·

24. τονίζει ότι, για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το 2050 με τον πλέον οικονομικά αποδοτικό τρόπο, απαιτείται να τεθούν πιο φιλόδοξοι στόχοι με ορίζοντα το 2030, οι οποίοι να ευθυγραμμίζονται με τα σενάρια μηδενικού ισοζυγίου με ορίζοντα το 2050· πιστεύει ότι είναι υψίστης σημασίας να εκπέμψει η Ένωση, το αργότερο κατά τη σύνοδο κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2019 στη Νέα Υόρκη, ένα σαφές μήνυμα ότι είναι έτοιμη να επανεξετάσει τη συνεισφορά της στη Συμφωνία του Παρισιού·

25. υποστηρίζει την επικαιροποίηση της ΕΚΣ της Ένωσης με τον καθορισμό ενός στόχου, για το σύνολο της οικονομίας, για τη μείωση κατά 55 % των εγχώριων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2030 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990· καλεί, ως εκ τούτου, τους ηγέτες της ΕΕ να υποστηρίξουν κατ’ αναλογία έναν πιο φιλόδοξο στόχο για την ΕΚΣ της Ένωσης κατά την ειδική σύνοδο κορυφής της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2019 στο Sibiu, ενόψει της διάσκεψης κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα του Σεπτεμβρίου του 2019·

26. επισημαίνει τον αντίκτυπο που είχε η μεταρρύθμιση του συστήματος εμπορίας εκπομπών (ΣΕΔΕ) στις τιμές των ενωσιακών δικαιωμάτων εκπομπής, καθώς και το γεγονός ότι αποκαταστάθηκε η εμπιστοσύνη στο σύστημα·

27. θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η Επιτροπή θα πρέπει, το αργότερο κατά την επανεξέταση της δέσμης για το κλίμα του 2030 και άλλων σχετικών νομοθετικών πράξεων η οποία θα πραγματοποιηθεί την περίοδο 2022-2024, να υποβάλλει νομοθετικές προτάσεις που θα θέτουν πιο φιλόδοξους στόχους οι οποίοι θα ευθυγραμμίζονται με την επικαιροποιημένη ΕΚΣ και με τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών· πιστεύει ότι η έλλειψη επαρκώς φιλόδοξων στόχων με ορίζοντα το 2030 θα περιορίσει τις μελλοντικές επιλογές, ενδεχομένως και τη διαθεσιμότητα ορισμένων επιλογών για μια οικονομικά αποδοτική απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές· θεωρεί ότι η εν λόγω επανεξέταση αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την εκπλήρωση ενωσιακών των δεσμεύσεων για το κλίμα·

28. πιστεύει ότι, προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη σταθερότητα στις αγορές, θα είναι επωφελές για την ΕΕ να τεθεί και ένας ακόμη ενδιάμεσος στόχος για τη μείωση των εκπομπών έως το 2040, ο οποίος θα μπορεί να προσφέρει πρόσθετη σταθερότητα και να διασφαλίσει την επίτευξη του μακροπρόθεσμου στόχου με ορίζοντα το 2050·

29. θεωρεί ότι είναι αναγκαία η τακτική αναθεώρηση της ενωσιακής στρατηγικής μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών· θεωρεί ότι η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να διαμορφώνεται με βάση τον πενταετή παγκόσμιο απολογισμό, όπως προβλέπεται στη Συμφωνία του Παρισιού, και να συνεκτιμά τις τεχνολογικές και κοινωνιακές εξελίξεις, καθώς και τη συνεισφορά μη κρατικών παραγόντων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Τομεακή συνεισφορά

30. τονίζει ότι το ισοζύγιο εκπομπών θα πρέπει να μειωθεί σε μηδενικά σχεδόν επίπεδα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, οι οποίοι θα πρέπει να συνεισφέρουν στο σύνολό τους στις κοινές προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να αναπτύξει μεθόδους για την επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας σε όλους τους τομείς· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, τη σημασία της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει»·

31. τονίζει τη σημασία που έχει μια ολοκληρωμένη, διατομεακή προσέγγιση, προκειμένου να διευκολυνθούν οι προσπάθειες απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές σε ολόκληρο το σύστημα ενέργειας, καθώς και σε άλλους συνδεδεμένους τομείς, και να αντληθούν οφέλη από τη βελτίωση της αποδοτικότητας· αναγνωρίζει ότι η ολοκλήρωση του συστήματος ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευελιξία, στη βελτίωση της αποδοτικότητας του συστήματος, στην καλύτερη διείσδυση της ανανεώσιμης ενέργειας σε όλους τους φορείς ενέργειας, και, εντέλει, σε μια οικονομικά αποδοτική ενεργειακή μετάβαση·

32. τονίζει τον ρόλο που θα διαδραματίσουν οι ενεργοβόρες βιομηχανίες στην επίτευξη της μακροπρόθεσμης μείωσης των αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ· θεωρεί ότι απαιτούνται ευφυή και στοχοθετημένα πλαίσια πολιτικής, προκειμένου να διατηρήσει η ΕΕ την ηγετική της θέση στη βιομηχανία χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, να παραμείνει η βιομηχανική παραγωγή στην ΕΕ, να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών βιομηχανιών και να αποτραπεί ο κίνδυνος διαρροής άνθρακα· καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει μια νέα και ολοκληρωμένη ενωσιακή βιομηχανική στρατηγική για το κλίμα που να αφορά τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, ώστε να υποστηρίξει τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική βαριά βιομηχανία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών·

33. καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει μια βιομηχανική πολιτική με μέτρα που θα διασφαλίζουν ίσους όρους ανταγωνισμού για την ευρωπαϊκή βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο· θεωρεί ότι, στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει την αποτελεσματικότητα πρόσθετων μέτρων, τα οποία θα αντικαταστήσουν, θα προσαρμόσουν ή θα συμπληρώσουν υφιστάμενα μέτρα σχετικά με τη διαρροή άνθρακα, καθώς και τη συμβατότητά τους με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, για την προστασία των βιομηχανιών που διατρέχουν κίνδυνο διαρροής άνθρακα έναντι των εισαγωγών προϊόντων·

34. υπενθυμίζει ότι, εφόσον η Ευρώπη γίνει η πρώτη μεγάλη οικονομία που θα επιδιώξει την κλιματική ουδετερότητα, οι επιχειρήσεις της θα είναι σε θέση να κερδίσουν το πλεονέκτημα του πρωτοπόρου στις διεθνείς αγορές και να καταλάβουν την παγκοσμίως ηγετική θέση στη βιώσιμη και αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων παραγωγή· υπογραμμίζει ότι η καθυστερημένη ή ανεπαρκής ανάληψη δράσης για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου έως το 2050 το αργότερο θα οδηγήσει σε αδικαιολόγητες από οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής πλευράς δαπάνες και θα εμποδίσει ουσιαστικά τη μελλοντική ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού βιομηχανικού τομέα·

35. επισημαίνει ότι ορισμένες αναδυόμενες αγορές ετοιμάζονται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην κάλυψη των αναγκών της παγκόσμιας αγοράς κατά τη μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου ανθρακούχων εκπομπών, λόγου χάρη όσον αφορά τις μεταφορές μηδενικών εκπομπών και την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές· τονίζει ότι η οικονομία της ΕΕ πρέπει να διατηρήσει την ηγετική της θέση στον τομέα της πράσινης καινοτομίας και των επενδύσεων στην πράσινη τεχνολογία·

36. επισημαίνει ότι, στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του 2018, σχετικά με τις τιμές και το κόστος της ενέργειας στην Ευρώπη, τονίζεται η συνεχιζόμενη υψηλή έκθεση της ΕΕ στις ασταθείς και αυξανόμενες τιμές των ορυκτών καυσίμων και ότι το μελλοντικό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας αναμένεται να αυξηθεί για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από ορυκτά καύσιμα και να μειωθεί για εκείνη που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας· τονίζει ότι οι ενωσιακές δαπάνες εισαγωγής ενέργειας αυξήθηκαν το 2017 κατά 26 % και ανήλθαν σε 266 δισεκατομμύρια EUR, κυρίως λόγω της αυξανόμενης τιμής του πετρελαίου· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την έκθεση, οι αυξήσεις στην τιμή του πετρελαίου είχαν αρνητικό αντίκτυπο στη μεγέθυνση (-0,4 % του ΑΕγχΠ το 2017) και στον πληθωρισμό (+0,6) στην ΕΕ·

37. τονίζει τη σημασία της καινοτομίας, την οποία ενθαρρύνει, σε ένα ευρύ φάσμα τεχνολογιών, με στόχο την απαλλαγή της οικονομίας από τις ανθρακούχες εκπομπές, όπως οι μεταφορές μηδενικών εκπομπών, η κυκλική οικονομία και η βιοοικονομία·

38. υπενθυμίζει ότι το 71 % της συνολικής ενέργειας χρησιμοποιείται απλώς για τη θέρμανση χώρων· συμφωνεί με την Επιτροπή ότι οι ενεργειακά αποδοτικές κατοικίες θα αποτελούν τον κανόνα σε μια κλιματικά ουδέτερη ΕΕ, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της υγείας και της άνεσης όλων των Ευρωπαίων·

39. ζητεί να εναρμονιστεί η τιμολόγηση του άνθρακα και της ενέργειας στην ΕΕ, για τη στήριξη της μετάβασης σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών, ιδίως για τους τομείς εκείνους που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ της ΕΕ·

40. επισημαίνει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στη μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή το 75 % των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ευρώπης οφείλεται στην παραγωγή ενέργειας·

41. θεωρεί ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις και λύσεις, η ενεργειακή απόδοση τόσο στην προσφορά όσο και στη ζήτηση, και η βιώσιμη ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές στους τομείς των μεταφορών, των οικοδομών, της θέρμανσης και ψύξης, και της ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και οι αρχές της κυκλικής οικονομίας, θα έχουν καθοριστική σημασία στο σύνολό τους για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, τη σημασία των τεχνολογικά συγκεκριμένων στρατηγικών·

42. τονίζει ότι οι εκπομπές από βιομηχανικές διεργασίες πρέπει να αντιμετωπιστούν σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C, το 2050 οι εκπομπές CO2 της βιομηχανίας πρέπει να μειωθούν κατά 65 έως 90 % σε σύγκριση με το 2010, και ότι μια τέτοια μείωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τον συνδυασμό νέων και υφιστάμενων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των CCU και CCS·

43. ζητεί να δημιουργηθεί ένα σύστημα ενέργειας με υψηλή ενεργειακή απόδοση, το οποίο θα βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν, στο πλαίσιο αυτό, όλα τα αναγκαία μέτρα, καθώς αυτό θα έχει δευτερογενείς συνέπειες σε όλους τους τομείς της οικονομίας· τονίζει ότι όλες οι μέθοδοι προϋποθέτουν την πλήρη απαλλαγή του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας από τις ανθρακούχες εκπομπές έως το 2050 το αργότερο, καθώς και τη δραστική μείωση των ορυκτών καυσίμων και τη δυναμική αύξηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας·

44. τονίζει τη συμβολή της ενεργειακής απόδοσης στην ασφάλεια εφοδιασμού, στην οικονομική ανταγωνιστικότητα, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη μείωση των δαπανών ενέργειας και στη βελτίωση της ποιότητας των κατοικιών· επιβεβαιώνει τον σημαντικό ρόλο της ενεργειακής απόδοσης στη δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών και θέσεων εργασίας, καθώς και τα παγκόσμια και περιφερειακά της οφέλη· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, την κατοχύρωση της αρχής της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» στον κανονισμό για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, και ότι η εφαρμογή της θα πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως κατά μήκος της ενεργειακής αλυσίδας και να θεωρηθεί ως βάση οποιασδήποτε μεθόδου για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών έως το 2050·

45. αναγνωρίζει τον ρόλο που διαδραματίζει η CCS στα περισσότερα σενάρια για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C που αναλύονται στη συναφή ειδική έκθεση της IPCC· τονίζει την ανάγκη να επιδιώξει η ΕΕ πιο φιλόδοξους στόχους στον τομέα αυτόν· επισημαίνει επιπλέον τους στόχους που έθεσαν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού στρατηγικού σχεδίου ενεργειακών τεχνολογιών (SET) για την υλοποίηση έργων CCS σε εμπορική κλίμακα στους ευρωπαϊκούς τομείς της ενέργειας και της βιομηχανίας τη δεκαετία του 2020· θεωρεί αναγκαία την αύξηση της αξιοποίησης της περιβαλλοντικά ασφαλούς CCU και CCS στις βιομηχανικές διεργασίες, καθώς συμβάλλει στην καθαρή μείωση των εκπομπών με την αποφυγή εκπομπών ή τη μόνιμη αποθήκευση CO2· επισημαίνει με ανησυχία ότι, αυτή τη στιγμή, πολλές τεχνολογίες CCU δεν επιτυγχάνουν μόνιμη μείωση των εκπομπών· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να αναπτύξει τεχνικά κριτήρια τα οποία θα εξασφαλίζουν υποστήριξη μόνο για τις τεχνολογίες εκείνες που έχουν επαληθεύσιμα αποτελέσματα·

46. υπογραμμίζει ότι η οδηγία για τον οικολογικό σχεδιασμό[5] έχει συμβάλει σημαντικά στους στόχους της ΕΕ για το κλίμα, με τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 320 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2 ετησίως, και ότι εκτιμάται πως, χάρη στην οδηγία, οι καταναλωτές στην ΕΕ θα εξοικονομήσουν, έως το 2020, συνολικά έως 112 δισεκατομμύρια EUR, ήτοι περίπου 490 EUR ετησίως ανά νοικοκυριό· ζητεί να ρυθμιστούν επιπλέον προϊόντα δυνάμει της οδηγίας για τον οικολογικό σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων των ταμπλετών και των έξυπνων τηλεφώνων, και να επικαιροποιούνται τα υφιστάμενα πρότυπα, προκειμένου να αντανακλούν τις τεχνολογικές εξελίξεις·

47. επισημαίνει ότι ο εξηλεκτρισμός των τομέων των οικοδομών, της βιομηχανίας και των μεταφορών θα διαδραματίσει βασικό ρόλο στη μείωση των εκπομπών στους εν λόγω τομείς και θα απαιτεί τεράστια παροχή ηλεκτρικής ενέργειας· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, τη σημασία χάραξης πολιτικών που παρέχουν στη βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας τη δυνατότητα να προσφέρει σε ανταγωνιστικές τιμές επαρκή, αξιόπιστη και ουδέτερη από πλευράς ανθρακούχων εκπομπών ηλεκτρική ενέργεια· καλεί την Επιτροπή να συντονίσει όλους τους συμφεροντούχους, προκειμένου να διευκολύνει τη μετάβαση αυτή·

48. τονίζει την ανάγκη να υλοποιηθεί η Ενεργειακή Ένωση και εφαρμοστεί η δέσμη μέτρων για την καθαρή ενέργεια αμελλητί, και να διασφαλιστεί η περαιτέρω ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, προκειμένου να απαλλαγεί ο τομέας της ενέργειας από τις ανθρακούχες εκπομπές με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, να διευκολυνθούν οι επενδύσεις σε έργα όπου μπορεί να παραχθεί το μέγιστο επίπεδο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, και να ενθαρρυνθεί η ενεργός συμμετοχή των πολιτών, με γνώμονα να επιταχυνθεί η ενεργειακή μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία μηδενικού ισοζυγίου άνθρακα, και ταυτόχρονα να μειωθεί η ενεργειακή πενία· θεωρεί απαραίτητο να αυξηθεί το επίπεδο διασυνδεσιμότητας μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων με την ενθάρρυνση περισσότερων συστημάτων διασυνοριακής υποστήριξης·

49. επισημαίνει ότι, όπως επιβεβαιώνει η στρατηγική, οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα των μεταφορών εξακολουθούν να αυξάνονται και ότι οι υφιστάμενες πολιτικές δεν επαρκούν για να απαλλαγεί ο τομέας των μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές έως το 2050· υπογραμμίζει τη σημασία να διασφαλιστεί η αλλαγή του τρόπου εκτέλεσης των μεταφορών, από τις αεροπορικές στις σιδηροδρομικές μετακινήσεις, καθώς και προς τις δημόσιες μεταφορές και τη συλλογική κινητικότητα· επισημαίνει ότι οι οδικές μεταφορές συμβάλλουν στο ένα πέμπτο περίπου των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ΕΕ· καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να λάβουν αποφασιστικά μέτρα για να διευκολύνουν την πρόσβαση των καταναλωτών σε όλα τα κράτη μέλη σε οχήματα μηδενικών και χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, και ταυτόχρονα να αποτρέψουν την αυξημένη διείσδυση παλαιών, ιδιαίτερα ρυπογόνων οχημάτων σε κράτη μέλη χαμηλού εισοδήματος· υπογραμμίζει περαιτέρω τον ρόλο των έξυπνων τεχνολογιών, όπως οι έξυπνες υποδομές φόρτισης, για τη δημιουργία συνεργειών ανάμεσα στον εξηλεκτρισμό των μεταφορών και στην ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας·

50. υπογραμμίζει ότι, προκειμένου να επιτευχθεί η κλιματική ουδετερότητα για την οικονομία της ΕΕ στο σύνολό της, πρέπει να συμβάλουν όλοι οι τομείς, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών αερομεταφορών και ναυτιλίας· επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την ανάλυση της Επιτροπής, οι υφιστάμενοι παγκόσμιοι στόχοι και τα μέτρα που προβλέπουν αντίστοιχα ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός και ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας, ακόμη και εάν εφαρμοστούν πλήρως, δεν αρκούν για την επίτευξη της αναγκαίας μείωσης εκπομπών, αλλά απαιτείται η ανάληψη σημαντικής περαιτέρω δράσης, η οποία θα ευθυγραμμίζεται με τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών για το σύνολο της οικονομίας· τονίζει την ανάγκη για επενδύσεις σε τεχνολογίες και καύσιμα μηδενικών και χαμηλών εκπομπών άνθρακα στους εν λόγω τομείς· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» στους εν λόγω τομείς, ιδίως όσον αφορά τη φορολόγηση της κηροζίνης και τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων· υπενθυμίζει ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τη διεθνή ναυτιλία αναμένεται να αυξηθούν έως το 2050 κατά ποσοστό έως 250 %· επικροτεί το γεγονός ότι ο τομέας της διεθνούς ναυτιλίας έχει θέσει δικό του στόχο για την απόλυτη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· επισημαίνει με ανησυχία την έλλειψη προόδου όσον αφορά τη μετατροπή του εν λόγω στόχου σε βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα μέτρα και άλλες συγκεκριμένες δράσεις·

51. καλεί την Επιτροπή να προτείνει το συντομότερο δυνατόν μια ατζέντα για τις ευρωπαϊκές σιδηροδρομικές μεταφορές, η οποία θα περιλαμβάνει πλαίσιο για την άρση των φραγμών στην ταχεία υλοποίηση ενός διαλειτουργικού διενωσιακού σιδηροδρομικού δικτύου υψηλής ταχύτητας και θα κινητοποιεί αυξημένες επενδύσεις σε σιδηροδρομικές συνδέσεις υψηλής ταχύτητας·

52. επισημαίνει ότι το 60 % περίπου των εκπομπών μεθανίου παγκοσμίως οφείλεται σε πηγές όπως η γεωργία, οι χώροι υγειονομικής ταφής και τα λύματα, καθώς και η παραγωγή ορυκτών καυσίμων και η μεταφορά τους μέσω αγωγών· υπενθυμίζει ότι το μεθάνιο είναι δραστικό αέριο θερμοκηπίου, με 28 φορές μεγαλύτερο δυναμικό θέρμανσης εντός 100 ετών από ό,τι το CO2[6], και ότι η μείωση των εκπομπών μεθανίου μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μείωση της συγκέντρωσης τροποσφαιρικού όζοντος και τον μετριασμό του αρνητικού της αντικτύπου στην ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και στην υγεία του ανθρώπου· επικροτεί την πρόθεση της Επιτροπής να μειωθούν τις εκπομπές μεθανίου στους οικείους τομείς, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση στις συγκεντρώσεις όζοντος στην ΕΕ, και να προωθήσει τη μείωση εκπομπών μεθανίου παγκοσμίως·

53. επισημαίνει ότι, αυτή τη στιγμή, ο τομέας των οικοδομών ευθύνεται για το 40 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας και για το 36 % των εκπομπών CO2 στην Ευρώπη[7]· ζητεί να απελευθερωθεί το δυναμικό του τομέα αυτού όσον αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα, σύμφωνα με τον στόχο της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων[8], ο οποίος αφορά την επίτευξη, έως το 2050, ενός κτιριακού δυναμικού που θα είναι άκρως ενεργειακά αποδοτικό και απαλλαγμένο από ανθρακούχες εκπομπές· τονίζει ότι η βελτίωση της αποδοτικότητας των κτιρίων όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας ενέχει σημαντικό δυναμικό για την περαιτέρω μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ευρώπη· θεωρεί, επιπλέον, ότι η οικοδόμηση κτιρίων με χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις, τα οποία θα ηλεκτροδοτούνται πλήρως από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της Συμφωνίας του Παρισιού και μιας ενωσιακής ατζέντας για την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε τοπικό επίπεδο και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών σε ολόκληρη την Ευρώπη·

54. καλεί εκ νέου την Επιτροπή να διερευνήσει το συντομότερο δυνατόν επιλογές πολιτικής για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου στο πλαίσιο ενός ενωσιακού στρατηγικού σχεδίου για το μεθάνιο, και να υποβάλει σχετικές νομοθετικές προτάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο· υπογραμμίζει ότι η γεωργία θα είναι μία από τις κύριες εναπομένουσες πηγές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ το 2050, ιδίως λόγω των εκπομπών μεθανίου και οξειδίου του αζώτου· υπογραμμίζει το δυναμικό του γεωργικού τομέα να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, λόγου χάρη με οικολογικές και τεχνολογικές καινοτομίες, καθώς και με τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος·

55. τονίζει τον ρόλο των ενεργοβόρων βιομηχανιών ως παραγόντων για την πραγματοποίηση και τη διευκόλυνση της μετάβασης· καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει ένα ενωσιακό πλαίσιο μετασχηματισμού της βιομηχανίας, ώστε να προσελκύσει επενδύσεις για την ανάπτυξη τεχνολογιών και προϊόντων χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, και να διευκολύνει τα απαραίτητα βιομηχανικά πιλοτικά σχέδια για επαναστατικές τεχνολογίες σε εμπορική κλίμακα·

56. ζητεί μια κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ) που θα συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και θα εναρμονίζεται με τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι γεωργικές πολιτικές, και ιδίως τα ενωσιακά και εθνικά ταμεία, ευθυγραμμίζονται με τους στόχους και τους σκοπούς της Συμφωνίας του Παρισιού·

57. τονίζει την ανάγκη να ενσωματωθούν φιλόδοξοι στόχοι για το κλίμα σε όλες τις ενωσιακές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής πολιτικής· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι όλες οι εμπορικές συμφωνίες που υπογράφει η ΕΕ είναι πλήρως συμβατές με τη Συμφωνία του Παρισιού, καθώς αυτό όχι μόνο θα ενισχύσει την παγκόσμια δράση κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά θα εξασφαλίσει και ίσους όρους ανταγωνισμού για τους επηρεαζόμενους τομείς·

58. υπογραμμίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να προωθήσει τον ρόλο που διαδραματίζουν και τις προσπάθειες που καταβάλλουν οι περιφέρειες, οι πόλεις και οι κωμοπόλεις· καλεί την Επιτροπή να βασιστεί στο έργο του Συμφώνου των Δημάρχων της ΕΕ, το οποίο αντιπροσωπεύει 200 εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, και να τους βοηθήσει να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο για την περαιτέρω μετάβαση·

59. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν εκμεταλλεύτηκε στη στρατηγική της τη δυνατότητα να ενισχυθεί η ενωσιακή δράση για τα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου· τονίζει ότι η πρόληψη της παράνομης εμπορίας υδροφθορανθράκων (HFC) με τη θέσπιση συστήματος αδειοδότησης των HFC, η απαγόρευση της χρήσης HFC σε τομείς όπου δεν είναι πλέον αναγκαίοι, η κατανομή ποσοστώσεων HFC μέσω συστήματος πλειστηριασμού, και η πλήρης εφαρμογή του κανονισμού για τα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου[9] μέσω της απαγόρευσης πάσας περιττής χρήσης SF6 παρέχουν σαφείς ευκαιρίες για να επιτύχει η ΕΕ τους στόχους της που απορρέουν από τη Συμφωνία του Παρισιού·

Μεγιστοποίηση του κλιματικού δυναμικού των δασών στο πλαίσιο μιας βιώσιμης βιοοικονομίας

60. υποστηρίζει την ενεργό και βιώσιμη διαχείριση των δασών σε εθνικό επίπεδο, καθώς και τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την παροχή κινήτρων για μια αποδοτική και βιώσιμη ενωσιακή βιοοικονομία, δεδομένου του σημαντικού δυναμικού που έχουν τα δάση για να συμβάλουν στην ενίσχυση των ευρωπαϊκών προσπαθειών για το κλίμα (με την παγίδευση, την αποθήκευση και την υποκατάσταση) και στην επίτευξη του στόχου των μηδενικών εκπομπών έως το 2050 το αργότερο· αναγνωρίζει την ανάγκη προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και την ανάγκη να αναχαιτιστούν η απώλεια βιοποικιλότητας και η υποβάθμιση των υπηρεσιών οικοσυστήματος στην ΕΕ έως το 2020 τονίζει την ανάγκη να αναπτυχθούν τεκμηριωμένες πολιτικές που συμβάλλουν στην υλοποίηση και στη χρηματοδότηση των ενωσιακών μέτρων για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας·

61. επισημαίνει την ανάγκη να καταστεί πιο εμπορικά ανταγωνιστική η βιώσιμη διαχείριση των δασών, και να αξιοποιηθούν οι σημαντικές συνέπειες της αποθήκευσης και της δέσμευσης για την υποστήριξη πρακτικών μέτρων, λόγου χάρη με τη χρήση ξυλείας ως δομικού υλικού τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές, ως υποκατάστατου των ορυκτών καυσίμων και ως εργαλείο για τη βελτίωση της υδατοχωρητικότητας·

62. συνιστά να επικεντρωθούν σημαντικές προσπάθειες στη γεωργοδασοκομία και στα πραγματικά οφέλη που μπορούν να αντληθούν –σε επίπεδο οικολογίας και βιοποικιλότητας– από την ενσωμάτωση δέντρων και ποικίλης βλάστησης στις επαγγελματικές γεωργικές εκτάσεις·

63. αναγνωρίζει το υπαρκτό, αλλά περιορισμένο εντέλει, δυναμικό για αναδάσωση στην Ευρώπη· πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι οι πρωτοβουλίες αναδάσωσης πρέπει να συμπληρώνονται με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και κίνητρα με στόχο να ενισχυθεί το δυναμικό παγίδευσης, και ταυτόχρονα να διασφαλιστεί και να βελτιωθεί η υγεία των υφιστάμενων δασικών εκτάσεων, προκειμένου να αντληθούν οφέλη για το κλίμα, τη βιώσιμη βιοοικονομία και τη βιοποικιλότητα· υποστηρίζει, ως εκ τούτου, την αναδάσωση εγκαταλελειμμένων και οριακά παραγωγικών γεωργικών εκτάσεων, τη γεωργοδασοκομία και την ελαχιστοποίηση της αλλαγής της χρήσης δασικών εκτάσεων·

64. επισημαίνει ότι η δράση και οι πολιτικές της ΕΕ επηρεάζουν και τους φυσικούς συλλέκτες, τη γη και τα δάση εκτός Ευρώπης, και ότι η ενωσιακή στρατηγική μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η ενωσιακή δράση δεν έχει επιβλαβείς κλιματικές συνέπειες σε τρίτες χώρες· καλεί, στο πλαίσιο αυτό, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προαγάγουν ισχυρούς διεθνείς κανόνες στο πλαίσιο του Εγχειριδίου της Συμφωνίας του Παρισιού, ιδίως όσον αφορά το άρθρο 6 αυτής, ώστε να αποτραπούν τα κενά λογιστικής και ο διπλός υπολογισμός των μέτρων αναδάσωσης, που θα μπορούσαν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα των παγκόσμιων δράσεων για το κλίμα·

65. θεωρεί ότι η μακροπρόθεσμη στρατηγική δεν δίνει τη δέουσα προσοχή στους πρωτογενείς τομείς παραγωγής της οικονομίας, και ότι οι τομείς της δασοκομίας και της γεωργίας, καθώς και οι αντίστοιχες κοινότητες, διατρέχουν δυσανάλογα υψηλότερο κίνδυνο να υποστούν τις δυσμενείς επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής· συνιστά να υποδείξει η στρατηγική με σαφήνεια την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουν οι συγκεκριμένοι τομείς για την ενίσχυση της ανθεκτικότητάς τους, για την καλύτερη πρόληψη των κινδύνων και για τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και των υπηρεσιών οικοσυστήματος, από όπου εξαρτάται η οικονομία·

66. τονίζει την ανάγκη να μεγιστοποιηθεί η προστασία και η αποκατάσταση των δασικών εκτάσεων και των υγροτόπων που απορροφούν φυσικά τον άνθρακα·

67. τονίζει το γεγονός ότι υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα άνθρακα αποθηκευμένη στο έδαφος από ό,τι στη βιόσφαιρα και στην ατμόσφαιρα μαζί· υπογραμμίζει, ως εκ τούτου, τη σημασία να αναχαιτιστεί η υποβάθμιση του εδάφους στην ΕΕ και να διασφαλιστεί μια κοινή ενωσιακή δράση για τη διατήρηση και τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και της ικανότητάς του να αποθηκεύει το διοξείδιο του άνθρακα·

68. τονίζει ότι, από όλες τις σχετικές πρακτικές, η γεωργοδασοκομία έχει το υψηλότερο τεχνικό δυναμικό για τη βελτίωση της παγίδευσης άνθρακα στις αγροτικές περιοχές της ΕΕ[10]·

69. επισημαίνει τη σημασία των προϊόντων υλοτομίας με μακρά διάρκεια ζωής και τον ρόλο τους στον τομέα της χρήσης της γης, της αλλαγής στη χρήση της γης και των δασοκομικών δραστηριοτήτων (LULUCF) με ορίζοντα το 2030· τονίζει ότι το μελλοντικό πλαίσιο θα πρέπει να συνεκτιμά τη συνεισφορά των προϊόντων αυτών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από κατηγορίες γεωργικής γης, και όχι μόνο από δάση που τελούν υπό διαχείριση και από δασωμένες εκτάσεις·

70. τονίζει τη σημασία του εξορθολογισμού των γεωργικών μοντέλων που υποστηρίζουν γεωργικά συστήματα τα οποία είναι ανθεκτικά σε ακραία καιρικά φαινόμενα και σε προσβολές από επιβλαβείς οργανισμούς και που βελτιώνουν την παγίδευση του άνθρακα στο έδαφος, την υδατοχωρητικότητα και την αγροβιοποικιλότητα·

Χρηματοδότηση και έρευνα

71. ζητεί να υλοποιηθεί σύντομα το Ταμείο Καινοτομίας για το ΣΕΔΕ της ΕΕ και να ξεκινήσει η πρώτη πρόσκληση υποβολής προσφορών το 2019, προκειμένου να τονωθούν οι επενδύσεις στην ανάδειξη επαναστατικών βιομηχανικών τεχνολογιών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών σε ευρύ φάσμα τομέων, όχι μόνο στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και στην τηλεθέρμανση και τις βιομηχανικές διεργασίες· ζητεί το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) 2021-2027 και όλα τα προγράμματα του να ευθυγραμμίζονται πλήρως με τη Συμφωνία του Παρισιού·

72. θεωρεί ότι πρέπει να κινητοποιηθούν σημαντικές ιδιωτικές επενδύσεις, προκειμένου να επιτύχει η Ένωση μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών έως το 2050 το αργότερο· πιστεύει ότι για την επίτευξη του στόχου αυτού απαιτείται μακροπρόθεσμος προγραμματισμός και κανονιστική σταθερότητα και προβλεψιμότητα για τους επενδυτές, και απαιτείται, κατ’ αναλογία, να λαμβάνεται δεόντως υπόψη ο στόχος κατά την εκπόνηση μελλοντικών κανονισμών της ΕΕ· τονίζει, ως εκ τούτου, ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εφαρμογή του σχεδίου δράσης για τη βιώσιμη χρηματοδότηση το οποίο εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2018 και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη βαθμονόμηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων των τραπεζών και τη συνετή διαχείριση των στοιχείων ενεργητικού υψηλών ανθρακούχων εκπομπών, καθώς και κανόνες προληπτικής εποπτείας για ασφαλιστικές εταιρείες και την επικαιροποίηση των υποχρεώσεων των θεσμικών επενδυτών και των διαχειριστών στοιχείων ενεργητικού·

73. θεωρεί ότι το ΠΔΠ 2021-2027 θα πρέπει, πριν από την έγκρισή του, να αξιολογηθεί μέσα από το πρίσμα του στόχου για την επίτευξη μιας κλιματικά ουδέτερης οικονομίας έως το 2050, και ότι πρέπει να θεσπιστεί μια τυποποιημένη δοκιμή για να διασφαλίζεται ότι οι δαπάνες στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της ΕΕ είναι ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή·

74. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη δασική στρατηγική της ΕΕ, η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης της ΚΓΠ αποτελεί την κύρια πηγή υποστήριξης για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση των δασών της ΕΕ, και ότι η στρατηγική για τη βιοοικονομία τονίζει τον ρόλο της ΚΓΠ στην υποστήριξη της βιοοικονομίας με την παροχή τόσο κονδυλίων όσο και πρώτων υλών·

75. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι οι επιδοτήσεις για τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αυξάνονται, και ανέρχονται σε περίπου 55 δισεκατομμύρια EUR ετησίως· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη[11] να ξεκινήσουν αμέσως να καταργούν σταδιακά όλες τις ευρωπαϊκές και εθνικές επιδοτήσεις για τα ορυκτά καύσιμα·

76. τονίζει τη σημασία που έχει η δημιουργία ενός ταμείου για τη δίκαιη μετάβαση, ιδίως για τις περιφέρειες τις οποίες πλήττει σοβαρά η απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, όπως οι περιοχές εξόρυξης άνθρακα, σε συνδυασμό με μια γενική εκτίμηση του κοινωνικού αντικτύπου της υφιστάμενης χρηματοδότησης για το κλίμα· επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, την ανάγκη να εξασφαλιστεί η ευρεία αποδοχή της μακροπρόθεσμης στρατηγικής από το κοινό, δεδομένου του μετασχηματισμού που απαιτείται σε ορισμένους τομείς·

77. υπογραμμίζει ότι η διάσταση του κλίματος πρέπει να ενσωματωθεί πλήρως στο περιεχόμενο της έρευνας και της καινοτομίας, καθώς και σε όλα τα στάδια του ερευνητικού κύκλου, ως μία από τις αρχές της ενωσιακής χρηματοδότησης·

Ο ρόλος των καταναλωτών και της κυκλικής οικονομίας

78. τονίζει τον σημαντικό αντίκτυπο που έχει η αλλαγή συμπεριφοράς στην επίτευξη του στόχου για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μεταξύ άλλων σε ολόκληρο το σύστημα τροφίμων, στον τομέα των μεταφορών και ιδίως στον τομέα των αερομεταφορών· καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει το συντομότερο δυνατόν τις επιλογές πολιτικής, μεταξύ άλλων όσον αφορά την περιβαλλοντική φορολόγηση, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η αλλαγή συμπεριφοράς· υπογραμμίζει τη σημασία της ανάληψης πρωτοβουλιών από τη βάση στην κορυφή, όπως το Σύμφωνο των Δημάρχων, για την προώθηση της αλλαγής συμπεριφοράς·

79. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), η συνολική κατά κεφαλήν κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων στην ΕΕ των 28 έχει μειωθεί από τη δεκαετία του 1990, και ότι η στήριξη της συνεχιζόμενης αυτής τάσης, σε συνδυασμό με τη λήψη τεχνικών μέτρων μετριασμού από την πλευρά της προσφοράς, θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις εκπομπές από τη γεωργική παραγωγή·

80. τονίζει τη σημασία να επιτευχθεί στην ΕΕ όχι μόνο η υποκατάσταση ενέργειας, αλλά και στον ίδιο βαθμό η υποκατάσταση προϊόντων ή υλικών, δηλαδή η αντικατάσταση προϊόντων και υλικών που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα ή που συνεπάγονται υψηλές εκπομπές κατά τη διάρκεια της παραγωγής τους, με προϊόντα που βασίζονται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

81. υπογραμμίζει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της χρήσης ενέργειας και, κατ’ επέκταση, των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου συνδέεται άμεσα με την απόκτηση, την επεξεργασία, τη μεταφορά, τη μετατροπή, τη χρήση και τη διάθεση των πόρων· τονίζει ότι μπορεί να επιτευχθεί πολύ σημαντική εξοικονόμηση σε κάθε στάδιο κατά μήκος της αλυσίδας διαχείρισης πόρων· τονίζει, ως εκ τούτου, ότι η αύξηση της παραγωγικότητας των πόρων με τη βελτίωση της αποδοτικότητας και ο περιορισμός της σπατάλης των πόρων με τη λήψη μέτρων, λόγου χάρη για την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση και την ανακατασκευή, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τόσο την κατανάλωση πόρων όσο και τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, και ταυτόχρονα να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και να δημιουργήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες και θέσεις εργασίας· τονίζει την οικονομική αποδοτικότητα των μέτρων κυκλικής οικονομίας· υπογραμμίζει ότι η βελτίωση της αποδοτικής χρήσης των πόρων και των προσεγγίσεων όσον αφορά την κυκλική οικονομία, καθώς και τον κυκλικό σχεδιασμό προϊόντων, θα επιφέρει μια αλλαγή στα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης και θα μειώσει τον όγκο των αποβλήτων·

82. τονίζει τη σημασία της πολιτικής προϊόντων, όπως οι πράσινες δημόσιες συμβάσεις προμήθειας και ο οικολογικός σχεδιασμός, η οποία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην εξοικονόμηση ενέργειας και στη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα των προϊόντων, και ταυτόχρονα στη βελτίωση του αποτυπώματος των χρησιμοποιούμενων υλικών, καθώς και του συνολικού αντικτύπου στο περιβάλλον· υπογραμμίζει την ανάγκη να θεσπιστούν απαιτήσεις για την κυκλική οικονομία στο πλαίσιο των ενωσιακών προτύπων για τον οικολογικό σχεδιασμό, καθώς και να εφαρμοστεί η υφιστάμενη μεθοδολογία οικολογικού σχεδιασμού και σε άλλες κατηγορίες προϊόντων, πέραν των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων·

83. επισημαίνει ότι η επιτυχία της μετάβασης σε μια κλιματικά ουδέτερη Ευρώπη θα εξαρτηθεί από τη συμμετοχή και τη δέσμευση των πολιτών, και μπορεί να διευκολυνθεί από την ενεργειακή απόδοση και την ενέργεια από επιτόπιες ανανεώσιμες πηγές ή από γειτνιάζουσες τεχνολογίες ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές·

84. θεωρεί ότι θα πρέπει να συνεχιστούν οι εργασίες για την εκπόνηση ενός αξιόπιστου μοντέλου ώστε να εκτιμώνται οι κλιματικές επιπτώσεις με βάση την κατανάλωση· λαμβάνει υπό σημείωση το γεγονός ότι, βάσει των υφιστάμενων μοντέλων, η εμπεριστατωμένη ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι προσπάθειες της ΕΕ για τον περιορισμό των εκπομπών που προέρχονται από την παραγωγή της εξουδετερώνονται ως έναν βαθμό λόγω των εισαγωγών προϊόντων με μεγαλύτερο αποτύπωμα άνθρακα· επισημαίνει το συμπέρασμα ότι, έως το 2016, η ΕΕ είχε ήδη συμβάλει σημαντικά στη μείωση των εκπομπών σε άλλες χώρες λόγω των αυξημένων εμπορικών ροών και της βελτιωμένης αποδοτικότητας των εξαγωγών της από πλευράς άνθρακα·

Η ΕΕ και η παγκόσμια δράση για το κλίμα

85. υπογραμμίζει τη σημασία που έχουν η αύξηση των πρωτοβουλιών και ο διαρκής διάλογος στα σχετικά διεθνή φόρουμ, καθώς και η αποτελεσματική διπλωματία για το κλίμα, με στόχο να δοθεί έναυσμα για τη λήψη παρόμοιων αποφάσεων πολιτικής οι οποίες συμβάλλουν στον καθορισμό πιο φιλόδοξων στόχων για το κλίμα σε άλλες περιοχές και σε τρίτες χώρες· καλεί την ΕΕ να αυξήσει τα κονδύλια που διαθέτει για το κλίμα και να καταβάλει ενεργά προσπάθειες για να προτρέψει τα κράτη μέλη να αυξήσουν τη χρηματοδοτική συνδρομή που παρέχουν σε τρίτες χώρες για το κλίμα (κατά προτίμηση με τη μορφή αναπτυξιακής βοήθειας και όχι δανείων), η οποία θα πρέπει να συμπληρώνει τη διεθνή αναπτυξιακή βοήθεια και να μην υπολογίζεται διπλά ως αναπτυξιακή βοήθεια και ως χρηματοδοτική συνδρομή για το κλίμα·

86. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι πολλές άλλες σημαντικές οικονομίες δεν έχουν αρχίσει ακόμη να επεξεργάζονται στρατηγικές με ορίζοντα το 2050, ενώ σε άλλες σημαντικές οικονομίες δεν γίνεται σχεδόν καμία συζήτηση σχετικά με την αύξηση των ΕΚΣ, ώστε να ευθυγραμμιστούν με τον παγκόσμιο στόχο που καθορίστηκε στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού· καλεί, ως εκ τούτου, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ενισχύσουν την κλιματική διπλωματία και να λάβουν άλλα κατάλληλα μέτρα για να προτρέψουν και άλλες σημαντικές οικονομίες, ώστε να κατορθώσουμε να επιτύχουμε μαζί τους μακροπρόθεσμους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού·

87. υπογραμμίζει τη σημασία της ισχυρής διπλωματίας και της ηγετικής θέσης της ΕΕ στους τομείς του κλίματος και της ενέργειας, ώστε να ενισχυθούν η παγκόσμια και πολυμερής συνεργασία και οι φιλόδοξοι στόχοι για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την εξασφάλιση της βιώσιμης ανάπτυξης· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προαγάγουν τη θέσπιση κοινών πλαισίων και την ανάληψη κοινής δράσης στο πλαίσιο των φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών·

88. τονίζει ότι η σύνοδος κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2019 θα ήταν η ιδανική στιγμή για αναγγείλουν οι ηγέτες πιο φιλόδοξους στόχους στο πλαίσιο των ΕΚΣ· θεωρεί ότι η ΕΕ θα πρέπει να εγκρίνει θέση για την επικαιροποίηση των ΕΚΣ πολύ νωρίτερα, ώστε να καταφθάσει άρτια προετοιμασμένη στη σύνοδο κορυφής, και σε στενή συνεργασία με έναν διεθνή συνασπισμό μερών με σκοπό τη στήριξη πιο φιλόδοξων στόχων για το κλίμα·

89. τονίζει τα πλεονεκτήματα που αποφέρει η ενίσχυση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των μέσων πολιτικής της ΕΕ και των αντίστοιχων μέσων τρίτων χωρών, ιδίως όσον αφορά τους μηχανισμούς τιμολόγησης του άνθρακα· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει και να εντείνει τη συνεργασία και την υποστήριξη για την ανάπτυξη μηχανισμών τιμολόγησης του άνθρακα εκτός της Ευρώπης, προκειμένου να επιδιώξει τη μεγαλύτερη μείωση των εκπομπών και τη βελτίωση των ίσων όρων ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η θέσπιση περιβαλλοντικών εγγυήσεων για να διασφαλιστεί η πραγματική και πρόσθετη μείωση των αερίων θερμοκηπίου· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να προαγάγει αυστηρούς και ισχυρούς διεθνείς κανόνες όσον αφορά το άρθρο 6 της Συμφωνίας του Παρισιού για την πρόληψη των κενών λογιστικής ή του διπλού υπολογισμού περιπτώσεων μείωσης των εκπομπών·

°

° °

90. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

 

[1] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0430.

[2] Έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον, του 2018, σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, σ.10.

[3] Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).

[4] http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2015/563472/IPOL_STU(2015)563472_EN.pdf

[5] Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (ΕΕ L 285 της 31.10.2009, σ. 10).

[6] Van Dingenen, R., Crippa, M., Maenhout, G., Guizzardi, D., Dentener, F., Global trends of methane emissions and their impacts on ozone concentrations, EUR 29394 EN, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο 2018, ISBN 978-92-79-96550-0, doi:10.2760/820175, JRC113210

[7] https://ec.europa.eu/energy/en/topics/energy-efficiency/buildings

[8] Οδηγία (ΕΕ) 2018/844 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της οδηγίας 2010/31/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 75).

[9] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, για τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 (ΕΕ L 150 της 20.5.2014, σ. 195).

[10] Joris Aertsens, Leo De Nocker, Anne Gobin, 2011: Valuing the carbon sequestration potential for European agriculture (Εκτίμηση του δυναμικού της ευρωπαϊκής γεωργίας για την παγίδευση άνθρακα)

[11] Οι τιμές και το κόστος της ενέργειας στην Ευρώπη, COM(2019)0001 final, σ. 10-11.

Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαρτίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου