Διαδικασία : 2019/2582(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B8-0199/2019

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B8-0199/2019

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 14/03/2019 - 11.15
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2019)0217

<Date>{11/03/2019}11.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0199/2019</NoDocSe>
PDF 232kWORD 70k

<TitreType>ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ</TitreType>

<TitreSuite>εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής</TitreSuite>

<TitreRecueil>σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού</TitreRecueil>


<Titre>σχετικά με την κλιματική αλλαγή</Titre>

<DocRef>(2019/2582(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Kathleen Van Brempt, Jytte Guteland, Miriam Dalli</Depute>

<Commission>{S&D}εξ ονόματος της Ομάδας S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Βλ. επίσης την κοινή πρόταση ψηφίσματος RC-B8-0195/2019

B8‑0199/2019

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την κλιματική αλλαγή

(2019/2582(RSP))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2018 με τίτλο «Καθαρός πλανήτης για όλους –Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία» (COM (2018)0773),

 έχοντας υπόψη τη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC) και το πρωτόκολλο του Κιότο,

 έχοντας υπόψη τη συμφωνία του Παρισιού, την απόφαση 1/CP.21, την 21η διάσκεψη των συμβαλλομένων μερών (CΟΡ21) στην ΣΠΗΕΚΑ και την 11η διάσκεψη των συμβαλλομένων μερών που αποτελεί τη σύνοδο των συμβαλλομένων στο Πρωτόκολλο του Κιότο μερών (CMP11), η οποία διεξήχθη στο Παρίσι, (Γαλλία) από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 11 Δεκεμβρίου 2015,

 έχοντας υπόψη την 24η διάσκεψη των συμβαλλομένων μερών (COP 24) στην UNFCCC , την 14η σύνοδο της διάσκεψης των συμβαλλόμενων στο Πρωτόκολλο του Κιότο μερών (CMP14), και το τρίτο μέρος της πρώτης συνόδου της διάσκεψης των συμβαλλομένων μερών που αποτελεί τη σύνοδο των συμβαλλομένων στη συμφωνία του Παρισιού μερών (CMA1.3), η οποία πραγματοποιήθηκε στο Κατοβίτσε (Πολωνία) από τις 2 Δεκεμβρίου έως τις 14 Δεκεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη την Ατζέντα του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) των Ηνωμένων Εθνών,

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Οκτωβρίου 2018 σχετικά με τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή το 2018 στο Κατοβίτσε της Πολωνίας (COP24)[1],

 έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 2018,

 έχοντας υπόψη την ειδική έκθεση της Διακυβερνητικής επιτροπής για την κλιματική αλλαγή (IPCC) με τίτλο «Υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 1,5°C», την 5η έκθεση αξιολόγησής της (AR5) και τη συγκεφαλαιωτική έκθεσή της,

 έχοντας υπόψη την ένατη έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, η οποία δημοσιεύτηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη την πρόταση ψηφίσματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων και της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι η COP24 στο Κατοβίτσε οδήγησε στην έκδοση του εγχειριδίου κανόνων του Κατοβίτσε το οποίο προβλέπει νομική σαφήνεια για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Παρισιού·

1. χαιρετίζει την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Καθαρός πλανήτης για όλους –Ένα ευρωπαϊκό, στρατηγικό, μακρόπνοο όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και κλιματικά ουδέτερη οικονομία», στην οποία υπογραμμίζονται οι ευκαιρίες και οι προκλήσεις που θα επιφέρει η μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου αερίων του θερμοκηπίου για τους πολίτες και την οικονομία της Ένωσης, και θέτει τις βάσεις για μια ευρεία συζήτηση όπου θα συμμετάσχουν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, τα εθνικά κοινοβούλια, ο επιχειρηματικός τομέας, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι δήμοι και οι κοινότητες, καθώς και οι πολίτες· υποστηρίζει τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050 και καλεί τα κράτη μέλη να κάνουν το ίδιο, στο πλαίσιο του μελλοντικού διαλόγου για την Ευρώπη, κατά την ειδική σύνοδο κορυφής της ΕΕ στην πόλη Σιμπίου (Ρουμανία) τον Μάιο του 2019· καλεί τα κράτη μέλη να δεσμευτούν για την επίτευξη αυτού του απαιτούμενου και φιλόδοξου στόχου·

2. επισημαίνει ότι οι ευρωπαίοι πολίτες βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τις άμεσες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής· υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, η μέση ετήσια ζημία που προκαλείται από ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα στην Ένωση ανήλθε σε περίπου 12,8 δισεκατομμύρια EUR από το 2010 έως το 2016, και ότι, εάν δεν ληφθούν περαιτέρω μέτρα, οι ζημίες στην ΕΕ λόγω του κλίματος ενδέχεται να ανέλθουν σε τουλάχιστον 190 δισεκατομμύρια EUR έως το 2080, ποσό που ισοδυναμεί με καθαρή μείωση ευημερίας της τάξεως του 1,8 % του τρέχοντος ΑΕγχΠ της· τονίζει ότι, στο πλαίσιο ενός σεναρίου υψηλών εκπομπών, το ετήσιο κόστος των πλημμυρών στην ΕΕ θα μπορούσε να αγγίξει το 1 τρισεκατομμύριο EUR έως το 2100, και ότι οι καταστροφές που συνδέονται με καιρικά φαινόμενα θα μπορούσαν να επηρεάσουν περίπου τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων πολιτών έως το 2100, σε σύγκριση με το 5 % που ισχύει σήμερα· τονίζει περαιτέρω ότι, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος, το 50 % των κατοικημένων περιοχών της ΕΕ θα πληγούν από σοβαρή λειψυδρία έως το 2030·

3. τονίζει ότι, σύμφωνα με την ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C, ο περιορισμός της υπερθέρμανσης του πλανήτη σε 1,5°C με μηδενική ή περιορισμένη υπέρβαση του ορίου αυτού συνεπάγεται την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο το αργότερο έως το 2067 και τη μείωση των ετήσιων παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε 27,4 γιγατόνους ισοδύναμου CO2 ετησίως κατ’ ανώτατο όριο· τονίζει ότι, υπό το πρίσμα των εν λόγω πορισμάτων, η Ένωση, ως παγκόσμιος ηγέτης και προκειμένου να ενισχυθούν οι πιθανότητες να συγκρατηθεί η αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από τον 1,5°C έως το 2100, πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου όσο το δυνατόν συντομότερα και το αργότερο έως το 2050·

4. εκφράζει την ανησυχία του για την έκθεση του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, σύμφωνα με την οποία οι τρέχουσες άνευ όρων εθνικά καθορισμένες συνεισφορές (ΕΚΣ) υπερβαίνουν κατά πολύ το όριο αύξησης της θερμοκρασίας κατά 2°C που προβλέπεται στη Συμφωνία του Παρισιού και, αντιθέτως, έχουν ως αποτέλεσμα μια εκτιμώμενη αύξηση της θερμοκρασίας κατά 3,2°C[2] έως το 2100· τονίζει ότι είναι επείγουσα ανάγκη όλα τα μέρη της UNFCCC να αυξήσουν τους φιλόδοξους στόχους τους για το κλίμα έως το 2020·

Οδοί προς μια ευρωπαϊκή στρατηγική μηδενικών εκπομπών έως τα μέσα του αιώνα

5. Πιστεύει ότι η Ευρώπη πρέπει να ηγηθεί της κλιματικής ουδετερότητας μέσω επενδύσεων σε βιώσιμες και καινοτόμες τεχνολογικές λύσεις, την ενίσχυση της θέσης των πολιτών και την ευθυγράμμιση της δράσης σε βασικούς τομείς όπως η ενέργεια, η βιομηχανική πολιτική και η έρευνα, ενώ παράλληλα προλαμβάνει την ενεργειακή πενία και διασφαλίζει την κοινωνική δικαιοσύνη για μια δίκαιη μετάβαση, συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων επανεκπαίδευσης και αναβάθμισης των δεξιοτήτων, που είναι το κλειδί για την επιτυχία της μετάβασης σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050·

6. επισημαίνει ότι στην ενωσιακή στρατηγική μηδενικού ισοζυγίου εκτίθενται οκτώ μέθοδοι για τον οικονομικό, τεχνολογικό και κοινωνικό μετασχηματισμό που απαιτείται ώστε να τηρήσει η Ένωση τον μακροπρόθεσμο στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού όσον αφορά τη θερμοκρασία· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι στο πλαίσιο της στρατηγικής δεν εκτιμήθηκαν οι μέθοδοι για μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου· επισημαίνει ότι μόνο δύο από αυτές τις μεθόδους θα επιτρέψουν στην Ένωση να επιτύχει μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050· τονίζει ότι αυτό απαιτεί την ανάληψη ταχείας και συντονισμένης δράσης και την καταβολή σημαντικών προσπαθειών σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ενωσιακό επίπεδο, καθώς και τη συμμετοχή όλων των μη δημόσιων φορέων· αναγνωρίζει ότι οι περιφερειακά και οι τοπικά καθορισμένες συνεισφορές θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικά εργαλεία για τη γεφύρωση του χάσματος των εκπομπών· υπενθυμίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να θεσπίζουν εθνικές μακροπρόθεσμες στρατηγικές, όπως ορίζεται στον κανονισμό για τη διακυβέρνηση[3]· καλεί, ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη να θέσουν σαφείς βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους και να χαράξουν πολιτικές που ευθυγραμμίζονται με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού, καθώς και να παράσχουν επενδυτική στήριξη σε μεθόδους μηδενικού ισοζυγίου·

7. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Επιτροπής, το ενωσιακό ΑΕγχΠ αναμένεται να αυξηθεί περισσότερο στο πλαίσιο σεναρίων μηδενικών εκπομπών απ’ ό,τι στο πλαίσιο σεναρίων με μικρότερες μειώσεις των εκπομπών, και ότι οι συνέπειες και στις δύο περιπτώσεις θα είναι άνισα κατανεμημένες στις χώρες της ΕΕ, λόγω διαφορών μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ και την ένταση του άνθρακα στο ενεργειακό μείγμα· θεωρεί ότι το τίμημα της μη λήψης μέτρων θα συνιστούσε το κατά πολύ δαπανηρότερο σενάριο και θα είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο μια δραστική μείωση του ΑΕγχΠ στην Ευρώπη, αλλά επίσης θα οδηγούσε σε περαιτέρω όξυνση των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και των περιφερειών, δεδομένου ότι ορισμένα εξ αυτών αναμένεται να πληγούν περισσότερο από άλλα συνεπεία της αδράνειας·

8. επισημαίνει με ανησυχία ότι η εξάρτηση της ΕΕ από τις εισαγωγές ενέργειας ανέρχεται σήμερα σε 55 % περίπου· τονίζει ότι, στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών, το ποσοστό αυτό θα μειωθεί κατά 20 % έως το 2050, πράγμα που θα έχει θετικό αντίκτυπο στο εμπορικό ισοζύγιο και στη γεωπολιτική θέση της ΕΕ· σημειώνει ότι η σωρευτική εξοικονόμηση δαπανών για την εισαγωγή ορυκτών καυσίμων κατά την περίοδο από το 2031 έως το 2050 αναμένεται να ανέλθει σε 2-3 τρισεκατομμύρια EUR, τα οποία θα μπορούσαν να δαπανηθούν για βιώσιμες και δίκαιες επενδύσεις·

9. επισημαίνει ότι η μειωμένη ατμοσφαιρική ρύπανση στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών θα μείωνε τους πρόωρους θανάτους που οφείλονται στα λεπτά σωματίδια σε ποσοστό άνω του 40 %· σημειώνει ότι, στο πλαίσιο ενός τέτοιου σεναρίου, οι ζημίες στον τομέα της υγείας θα μειωθούν περίπου κατά 200 δισεκατομμύρια EUR ετησίως·

10. σημειώνει ότι οι μέθοδοι αυτές περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων τεχνολογιών εξάλειψης του άνθρακα, μεταξύ άλλων μέσω της δέσμευσης και αποθήκευσης ή της χρήσης του άνθρακα και της άμεσης δέσμευσής του στην ατμόσφαιρα, που δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί σε μεγάλη κλίμακα· θεωρεί, ωστόσο, ότι η ενωσιακή στρατηγική μηδενικού ισοζυγίου θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στους τρόπους άμεσης μείωσης των εκπομπών και στις δράσεις για τη συντήρηση και ενίσχυση των φυσικών συλλεκτών και ταμιευτήρων της ΕΕ, και θα πρέπει να επιδιώκει τη χρήση τεχνολογιών εξάλειψης του άνθρακα μόνον όταν δεν διατίθενται επιλογές για την άμεση μείωση των εκπομπών· πιστεύει ότι απαιτείται περαιτέρω λήψη μέτρων έως το 2030 προκειμένου η Ένωση να μην εξαρτάται από τεχνολογίες εξάλειψης του άνθρακα, οι οποίες συνεπάγονται σημαντικούς κινδύνους για τα οικοσυστήματα, τη βιοποικιλότητα και την ασφάλεια των τροφίμων, όπως επιβεβαιώνει η έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5 °C·

Κοινωνικές πτυχές της κλιματικής αλλαγής και μια δίκαιη μετάβαση

11. χαιρετίζει τη διασφάλιση της Επιτροπής ότι είναι εφικτή η επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών χωρίς καθαρή απώλεια θέσεων εργασίας, και επισημαίνει με ικανοποίηση την αναλυτική αξιολόγηση της μετάβασης στις ενεργοβόρες βιομηχανίες· επισημαίνει ότι, με σωστή διαχείριση και κατάλληλη υποστήριξη για τις πλέον ευάλωτες περιφέρειες και τους πλέον ευάλωτους τομείς και πολίτες, μια δίκαιη μετάβαση προς το μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έχει το δυναμικό να δημιουργήσει καθαρή αύξηση θέσεων εργασίας στην Ένωση, καθώς έως το 2050 θα δημιουργηθούν σε ολόκληρη την οικονομία 2,1 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας στο πλαίσιο ενός σεναρίου μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών, σε σύγκριση με 1,3 εκατομμύρια επιπλέον θέσεις εργασίας στο πλαίσιο ενός σεναρίου μείωσης των εκπομπών κατά 80 %· θεωρεί, συνεπώς, ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναπτύξει έναν ανανεωμένο έλεγχο δεξιοτήτων στο πλαίσιο του πανοράματος δεξιοτήτων στην ΕΕ, με περιφερειακά δεδομένα σχετικά με τις ανάγκες δεξιοτήτων για μια κλιματικά ουδέτερη Ευρώπη, με σκοπό την υποστήριξη των πλέον ευάλωτων περιφερειών, τομέων και ανθρώπων με επανεκπαίδευση και αναβάθμιση των δεξιοτήτων, ώστε να εξασφαλιστούν, στις ίδιες αυτές περιφέρειες, ποιοτικές θέσεις εργασίας που θα είναι ανθεκτικές στις μελλοντικές εξελίξεις·

12. υπογραμμίζει την ανάγκη προβλεπτικής διαχείρισης ώστε να διασφαλιστεί μια δίκαιη μετάβαση για τους ευρωπαίους πολίτες και να στηριχθούν περιοχές των οποίων οι οικονομίες εξαρτώνται από δραστηριότητες άμεσα συνδεδεμένες με τομείς ή τεχνολογίες που αναμένεται να παρουσιάσουν πτώση ή να χρειαστεί να μετασχηματιστούν στο μέλλον·

13. πιστεύει ότι η κλιματική μετάβαση της Ευρώπης πρέπει να είναι βιώσιμη από οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής πλευράς· τονίζει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί η πολιτική αποδοχή από όλους τους πολίτες, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη οι διανεμητικές επιπτώσεις των πολιτικών που αφορούν το κλίμα και την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές, ιδίως για τα άτομα με χαμηλό εισόδημα· θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι θα πρέπει να συνεκτιμάται πλήρως ο κοινωνικός αντίκτυπος σε όλες τις ενωσιακές και εθνικές πολιτικές για το κλίμα, με γνώμονα τη διασφάλιση του κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού στην Ευρώπη· τονίζει ότι, από την άποψη αυτή, θα πρέπει να εκπονηθούν εξατομικευμένες και επαρκώς χρηματοδοτούμενες στρατηγικές σε όλα τα επίπεδα βάσει συμπεριληπτικών διαδικασιών και σε στενή συνεργασία με τις τοπικές και περιφερειακές δημόσιες αρχές, τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να εξασφαλιστούν, στο πλαίσιο της μετάβασης αυτής, η κοινωνική δικαιοσύνη και οι ίσες ευκαιρίες για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες και να αποφευχθούν παράλληλα οι δυσανάλογες συνέπειες για τα άτομα με χαμηλό εισόδημα·

14. υπενθυμίζει ότι αυτή τη στιγμή περίπου 50 έως 125 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες πλήττονται από την ενεργειακή πενία[4]· επισημαίνει ότι η ενεργειακή μετάβαση μπορεί να επηρεάσει δυσανάλογα τα άτομα με χαμηλά εισοδήματα και να αυξήσει περαιτέρω την ενεργειακή φτώχεια· αναγνωρίζει ότι η ενεργειακή πολιτική πρέπει να συνεκτιμά την κοινωνική διάσταση και να διασφαλίζει ότι κανείς δεν μένει πίσω· καλεί τα κράτη μέλη να αναλάβουν μελλοντοστραφείς δράσεις προκειμένου να διασφαλίσουν μια δίκαιη ενεργειακή μετάβαση και την πρόσβαση όλων των πολιτών της ΕΕ στην ενέργεια·

15. πιστεύει ότι η κοινωνική και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των νέων αυξάνεται συνεχώς, γεγονός που μπορεί να στρέψει τις κοινωνίες μας προς ένα μέλλον ανθεκτικό στην κλιματική αλλαγή, και ότι η εκπαίδευση των νέων αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής· τονίζει την ανάγκη για ενεργό συμμετοχή των νεότερων γενεών στην οικοδόμηση διεθνών, διαπολιτισμικών και διαγενεακών σχέσεων, που ενισχύουν την πολιτιστική αλλαγή η οποία θα στηρίξει τις παγκόσμιες προσπάθειες για ένα πιο βιώσιμο μέλλον·

16. επικροτεί το γεγονός ότι οι πολίτες σε όλη την Ευρώπη διαδηλώνουν ολοένα και περισσότερο υπέρ της κλιματικής δικαιοσύνης, ιδίως μέσω μαθητικών διαδηλώσεων· χαιρετίζει το κάλεσμα αυτών των ακτιβιστών για πιο φιλόδοξους στόχους και θεωρεί ότι οι εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις, καθώς και η ΕΕ, θα πρέπει να ανταποκριθούν·

17. υπογραμμίζει ότι η ένταξη και η συμμετοχή των Ευρωπαίων πολιτών είναι καίριας σημασίας, προκειμένου η Ευρώπη να επιτύχει τον στόχο για μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050· προτρέπει όλα τα επίπεδα εθνικών, περιφερειακών και τοπικών κυβερνήσεων να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να ενθαρρύνουν και να διευκολύνουν τη συμμετοχή των πολιτών στη μετάβαση σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τις ανθρακούχες εκπομπές·

Ενδιάμεσοι στόχοι

18. αναγνωρίζει ότι η δεκαετία από το 2020 έως το 2030 θα είναι η σημαντικότερη για να επιτύχει η ΕΕ μηδενικό ισοζύγιο έως το 2050· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν έναν ισχυρό μεσοπρόθεσμο στόχο για το 2030, ο οποίος είναι αναγκαίος ώστε να εξασφαλιστεί επαρκής επενδυτική σταθερότητα στην αγορά, να αξιοποιηθεί πλήρως το δυναμικό της τεχνολογικής καινοτομίας, και να πολλαπλασιαστούν οι ευκαιρίες να καταλάβουν οι επιχειρήσεις της Ευρώπης ηγετικές θέσεις στην παγκόσμια αγορά όσον αφορά την παραγωγή χαμηλών εκπομπών·

19. τονίζει ότι, για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 2050 με τον πλέον οικονομικά αποδοτικό τρόπο, απαιτείται να τεθούν πιο φιλόδοξοι στόχοι για το 2030, οι οποίοι να ευθυγραμμίζονται με τα σενάρια μηδενικού ισοζυγίου για το 2050· πιστεύει ότι είναι υψίστης σημασίας να εκπέμψει η Ένωση, το αργότερο κατά τη σύνοδο κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2019 στη Νέα Υόρκη, ένα σαφές μήνυμα ότι είναι έτοιμη να επανεξετάσει τη συνεισφορά της στη Συμφωνία του Παρισιού·

20. υποστηρίζει την επικαιροποίηση της ΕΚΣ της Ένωσης με τον καθορισμό ενός στόχου που θα τεθεί για το σύνολο της οικονομίας, για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στο εσωτερικό της ΕΕ κατά 55 % έως το 2030 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990· καλεί, ως εκ τούτου, τους ηγέτες της ΕΕ να υποστηρίξουν κατ’ αναλογία έναν πιο φιλόδοξο στόχο για την ΕΚΣ της Ένωσης κατά την ειδική σύνοδο κορυφής της ΕΕ που θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2019 στην πόλη Σιμπίου της Ρουμανίας, ενόψει της διάσκεψης κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα τον Σεπτέμβριο του 2019·

21. θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η Επιτροπή θα πρέπει, το αργότερο κατά την επανεξέταση της δέσμης για το κλίμα του 2030 και άλλων σχετικών νομοθετικών πράξεων η οποία θα πραγματοποιηθεί την περίοδο 2022-2024, να υποβάλλει νομοθετικές προτάσεις που θα θέτουν πιο φιλόδοξους στόχους οι οποίοι θα ευθυγραμμίζονται με την επικαιροποιημένη ΕΚΣ και με τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών· πιστεύει ότι η έλλειψη επαρκώς φιλόδοξων στόχων για το 2030 θα περιορίσει τις μελλοντικές επιλογές, και ενδεχομένως τη διαθεσιμότητα ορισμένων επιλογών για μια οικονομικά αποδοτική απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές· εκτιμά ότι οι αξιολογήσεις αυτές αποτελούν σημαντικό ορόσημο προκειμένου να υλοποιηθούν οι ενωσιακές δεσμεύσεις για το κλίμα·

22. πιστεύει ότι, προκειμένου να διασφαλιστεί μεγαλύτερη σταθερότητα στις αγορές, θα είναι επίσης επωφελές να θέσει η ΕΕ και έναν ακόμη ενδιάμεσο στόχο μείωσης των εκπομπών έως το 2040, ο οποίος μπορεί να προσφέρει πρόσθετη σταθερότητα και να εξασφαλίσει την επίτευξη του μακροπρόθεσμου στόχου για το 2050·

23. θεωρεί ότι είναι αναγκαία η τακτική αναθεώρηση της ενωσιακής στρατηγικής μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών· θεωρεί ότι η αναθεώρηση αυτή θα πρέπει να διαμορφώνεται με βάση τον πενταετή παγκόσμιο απολογισμό, όπως προβλέπεται στη Συμφωνία του Παρισιού, και να συνεκτιμά τις τεχνολογικές και κοινωνιακές εξελίξεις, καθώς και τη συνεισφορά μη κρατικών παραγόντων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

Τομεακές συνεισφορές

24. τονίζει ότι οι καθαρές εκπομπές θα πρέπει να μειωθούν σε μηδενικά σχεδόν επίπεδα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, οι οποίοι θα πρέπει στο σύνολό τους να συμβάλουν στις κοινές προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να αναπτύξει μεθόδους για την επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας σε όλους τους τομείς· τονίζει από αυτήν την άποψη τη σπουδαιότητα της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει»·

25. τονίζει τη σημασία των διάφορων μέτρων που ελήφθησαν και των νομοθετικών διατάξεων που τέθηκαν σε ισχύ για το κλίμα σε διάφορους τομείς πολιτικής, αλλά προειδοποιεί ότι μια κατακερματισμένη προσέγγιση ενδεχομένως να οδηγήσει σε ασυνέπειες και να μην επιτρέψει στην ΕΕ να αποκτήσει μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ως το 2050· φρονεί ότι μια γενική προσέγγιση υπό τη μορφή ενός ευρωπαϊκού νόμου για το κλίμα θα είναι απαραίτητη και ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει αμελλητί μια τέτοια προσέγγιση·

26. τονίζει τον αντίκτυπο της μεταρρύθμισης του συστήματος εμπορίας εκπομπών στις τιμές των ενωσιακών δικαιωμάτων εκπομπής και χαιρετίζει το γεγονός ότι αυξάνεται η εμπιστοσύνη στο σύστημα αυτό·

27. αναγνωρίζει τον ρόλο που διαδραματίζει η δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα (CCS) στα περισσότερα σενάρια για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C που αναλύονται στη συναφή ειδική έκθεση της IPCC· θεωρεί αναγκαία την αύξηση της αξιοποίησης της περιβαλλοντικά ασφαλούς δέσμευσης και χρήσης διοξειδίου του άνθρακα (CCU) και CCS στις βιομηχανικές διαδικασίες, που αποδίδουν καθαρή μείωση των εκπομπών μέσω της αποφυγής των εκπομπών ή της μόνιμης αποθήκευσης CO2· σημειώνει με ανησυχία ότι, αυτή τη στιγμή, πολλές τεχνολογίες δέσμευσής και χρήσης διοξειδίου του άνθρακα (CCU) δεν επιτυγχάνουν μόνιμες μειώσεις των εκπομπών· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή να αναπτύξει τεχνικά κριτήρια τα οποία να εξασφαλίζουν τη στήριξη μόνον ως προς τις τεχνολογίες εκείνες που παρέχουν επαληθεύσιμα αποτελέσματα·

Ενεργειακή πολιτική

28. υπενθυμίζει ότι τις τελευταίες δεκαετίες η Ένωση κατόρθωσε να αποσυνδέσει επιτυχώς τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την οικονομική μεγέθυνση και μείωσε τις εκπομπές, ιδίως μέσω της ενεργειακής απόδοσης και της διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας·

29. θεωρεί ότι η ηγετική θέση της ΕΕ όσον αφορά την ανανεώσιμη ενέργεια και την ενεργειακή απόδοση καταδεικνύει σε άλλα μέρη του κόσμου ότι είναι δυνατή η μετάβαση σε καθαρή ενέργεια και ωφέλιμη πέρα από την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής·

30. επισημαίνει ότι για την επίτευξη μιας οικονομίας μηδενικού ισοζυγίου αερίων θερμοκηπίου απαιτούνται σημαντικές πρόσθετες επενδύσεις στο ενεργειακό σύστημα της ΕΕ, καθώς και στις σχετικές υποδομές, συγκριτικά με την υφιστάμενη κατάσταση, ύψους από 175 έως 290 δισεκατομμύρια EUR ετησίως·

31. τονίζει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης, διατομεακής προσέγγισης προκειμένου να διευκολυνθούν οι προσπάθειες απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές σε ολόκληρο το σύστημα ενέργειας και σε άλλους συνδεδεμένους τομείς και να αντληθούν οφέλη από τις ενισχυμένες αποδοτικότητες· αναγνωρίζει ότι η ολοκλήρωση του συστήματος ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη ευελιξία, στη βελτίωση της αποδοτικότητας του συστήματος, στην καλύτερη διείσδυση της ανανεώσιμης ενέργειας σε όλους τους φορείς ενέργειας, και, εντέλει, σε μια οικονομικά αποδοτική ενεργειακή μετάβαση·

32. επισημαίνει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν οι πηγές ανανεώσιμης ενέργειας στη μετάβαση προς μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, δεδομένου ότι, αυτή τη στιγμή το 75 % των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ευρώπης οφείλεται στην παραγωγή ενέργειας·

33. ζητεί να δημιουργηθεί ένα σύστημα ενέργειας με υψηλή ενεργειακή απόδοση, το οποίο θα βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν, στο πλαίσιο αυτό, όλα τα αναγκαία μέτρα, καθώς αυτό θα επιφέρει δευτερογενείς συνέπειες σε όλους τους τομείς της οικονομίας· επισημαίνει ότι όλες οι οδοί προϋποθέτουν την πλήρη απεξάρτηση του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας από τον άνθρακα έως το 2050, το αργότερο, τη δραστική μείωση των ορυκτών καυσίμων και μια ισχυρή ώθηση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

34. επισημαίνει τη συμβολή της ενεργειακής απόδοσης στην ασφάλεια του εφοδιασμού, την οικονομική ανταγωνιστικότητα, την προστασία του περιβάλλοντος, τη μείωση των δαπανών ενέργειας και τη βελτίωση της ποιότητας των κατοικιών· επιβεβαιώνει τον σημαντικό ρόλο της ενεργειακής απόδοσης στη δημιουργία επιχειρηματικών ευκαιριών και στην απασχόληση, καθώς και τα παγκόσμια και περιφερειακά της οφέλη· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, την κατοχύρωση της αρχής της «προτεραιότητας στην ενεργειακή απόδοση» στον κανονισμό για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης, και ότι η εφαρμογή της θα πρέπει να αξιοποιηθεί πλήρως κατά μήκος της ενεργειακής αλυσίδας και να θεωρηθεί ως βάση οποιασδήποτε μεθόδου για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών έως το 2050·

35. τονίζει την ανάγκη να διασφαλιστεί η περαιτέρω ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας, προκειμένου να απαλλαγεί ο τομέας της ενέργειας από τις ανθρακούχες εκπομπές με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, να διευκολυνθούν οι επενδύσεις σε έργα όπου μπορεί να παραχθεί το μέγιστο επίπεδο ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, και να ενθαρρυνθεί η ενεργός συμμετοχή των πολιτών, με γνώμονα να επιταχυνθεί η ενεργειακή μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία μηδενικού ισοζυγίου άνθρακα, με παράλληλη μείωση της ενεργειακής πενίας· θεωρεί ουσιώδη την άνοδο του επιπέδου διασυνδεσιμότητας μεταξύ των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της ενθάρρυνσης περισσότερων συστημάτων διασυνοριακής στήριξης·

36. σημειώνει ότι, αυτή τη στιγμή, ο ενωσιακός κατασκευαστικός τομέας ευθύνεται για το 40 % της ευρωπαϊκής τελικής ενεργειακής κατανάλωσης και για το 36 % των εκπομπών CO2[5]· ζητεί να απελευθερωθεί το δυναμικό του τομέα αυτού όσον αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα, σύμφωνα με τον στόχο της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων[6], ο οποίος αφορά την επίτευξη, έως το 2050, ενός κτιριακού δυναμικού που θα είναι άκρως ενεργειακά αποδοτικό και απαλλαγμένο από ανθρακούχες εκπομπές· τονίζει ότι η βελτίωση της αποδοτικότητας των κτιρίων όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας ενέχει σημαντικό δυναμικό για την περαιτέρω μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ευρώπη· θεωρεί, περαιτέρω, ότι η επίτευξη του στόχου κτιρίων με χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις, που τροφοδοτούνται πλήρως από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αποτελεί αναπόσπαστη προϋπόθεση για τη συμφωνία του Παρισιού και για μία ενωσιακή ατζέντα για την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε τοπικό επίπεδο και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης για τους πολίτες σε ολόκληρη την Ευρώπη·

37. καλεί όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης –εθνικά, περιφερειακά και τοπικά– να λάβουν μέτρα που θα ενθαρρύνουν τους πολίτες να συμμετάσχουν στην ενεργειακή μετάβαση και θα τονώσουν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών·

Βιομηχανική πολιτική

38. πιστεύει πως η οικονομική ευημερία, η παγκόσμια βιομηχανική ανταγωνιστικότητα και οι φιλόδοξοι στόχοι δράσεων για το κλίμα αλληλοενισχύονται·

39. επαναλαμβάνει ότι η μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου αερίων του θερμοκηπίου δημιουργεί προκλήσεις και ευκαιρίες για την ΕΕ και ότι θα χρειαστούν επενδύσεις στη βιομηχανική καινοτομία, συμπεριλαμβανομένων των ψηφιακών τεχνολογιών, και στην καθαρή τεχνολογία προκειμένου να τονωθεί η βιώσιμη ανάπτυξη, να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, να αναδειχθούν οι δεξιότητες του μέλλοντος και να δημιουργηθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας, για παράδειγμα σε μια αναπτυσσόμενη κυκλική οικονομία και βιοοικονομία, καθώς και στις μεταφορές μηδενικών εκπομπών·

40. τονίζει τον ρόλο που θα διαδραματίσουν οι ενεργοβόρες βιομηχανίες στην επίτευξη της μακροπρόθεσμης μείωσης των αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ· θεωρεί ότι η διατήρηση της βιομηχανικής υπεροχής της ΕΕ ως προς τις χαμηλές εκπομπές άνθρακα και η ενωσιακή βιομηχανική παραγωγή, η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών βιομηχανιών και η πρόληψη του κινδύνου διαρροής άνθρακα απαιτούν ευφυή και στοχοθετημένα πλαίσια πολιτικής· καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει μια νέα και ολοκληρωμένη ενωσιακή βιομηχανική στρατηγική για το κλίμα που να αφορά τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, ώστε να υποστηρίξει τη μετάβαση σε μια ανταγωνιστική βαριά βιομηχανία μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών·

41. καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει μία βιομηχανική πολιτική με μέτρα που θα επιτρέπουν στην ευρωπαϊκή βιομηχανία να ανταγωνίζεται παγκοσμίως με ίσους όρους ανταγωνισμού· θεωρεί ότι, στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει την αποτελεσματικότητα πρόσθετων μέτρων, τα οποία θα αντικαταστήσουν, θα προσαρμόσουν ή θα συμπληρώσουν υφιστάμενα μέτρα σχετικά με τη διαρροή άνθρακα, καθώς και τη συμβατότητά τους με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, για την προστασία των βιομηχανιών που διατρέχουν κίνδυνο διαρροής άνθρακα έναντι των εισαγωγών προϊόντων·

42. Τονίζει ότι οι εκπομπές από βιομηχανικές διεργασίες πρέπει να αντιμετωπίζονται σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα· τονίζει ότι, σύμφωνα με την ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση κατά 1,5°C, το 2050 οι εκπομπές CO2 της βιομηχανίας πρέπει είναι μειωμένες σε ποσοστό από 65 έως 90 % σε σύγκριση με το 2010, και μία τέτοια μείωση μπορεί να επιτευχθεί μόνον με τον συνδυασμό νέων και υφιστάμενων τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των CCU και CCS·

43. υπενθυμίζει ότι, εφόσον η Ευρώπη καταστεί η πρώτη μεγάλη οικονομία η οποία επιδιώκει την κλιματική ουδετερότητα, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα είναι σε θέση να κερδίσουν το πλεονέκτημα του πρωτοπόρου στις διεθνείς αγορές, προκειμένου να αποκτήσουν ηγετικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο ως προς την βιώσιμη και αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων παραγωγή· υπογραμμίζει ότι η καθυστερημένη ή ανεπαρκής λήψη μέτρων για την επίτευξη μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050 θα έχει ως αποτέλεσμα αδικαιολόγητες δαπάνες σε οικολογικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και θα εμποδίσει ουσιαστικά τη μελλοντική ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού βιομηχανικού τομέα·

44. Πιστεύει επίσης ότι η ΕΕ πρέπει να δημιουργήσει ισχυρές αξιακές αλυσίδες για καινοτόμα προϊόντα και τεχνολογίες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών·

Συνεισφορές άλλων τομέων

45. επισημαίνει ότι η στρατηγική επιβεβαιώνει ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα των μεταφορών εξακολουθούν να αυξάνονται και ότι οι υφιστάμενες πολιτικές δεν θα επαρκούν ώστε να απαλλαγεί ο τομέας των μεταφορών από τον άνθρακα έως το 2050· υπογραμμίζει τη σημασία της διασφάλισης μιας αλλαγής του τρόπου εκτέλεσης των μεταφορών, από τις αεροπορικές στις σιδηροδρομικές μετακινήσεις, καθώς και προς τις δημόσιες μεταφορές και την από κοινού κινητικότητα· σημειώνει ότι οι οδικές μεταφορές συμβάλλουν περίπου στο ένα πέμπτο των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα της ΕΕ· καλεί, συνεπώς, τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να λάβουν αποφασιστικά μέτρα για να διευκολύνουν την πρόσβαση των καταναλωτών σε όλα τα κράτη μέλη σε οχήματα μηδενικών και χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, και ταυτόχρονα να αποτρέπουν την αυξημένη διείσδυση παλαιών, ιδιαίτερα ρυπογόνων οχημάτων σε κράτη μέλη χαμηλού εισοδήματος· υπογραμμίζει, περαιτέρω, τον ρόλο των έξυπνων τεχνολογιών, όπως οι έξυπνες υποδομές φόρτισης, στη δημιουργία συνεργειών μεταξύ του εξηλεκτρισμού των μεταφορών και της αξιοποίησης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας·

46. υπογραμμίζει ότι, προκειμένου να επιτευχθεί η κλιματική ουδετερότητα για την οικονομία της ΕΕ στο σύνολό της, πρέπει να συμβάλουν όλοι οι τομείς, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών αερομεταφορών και ναυτιλίας· επισημαίνει ότι η ανάλυση της Επιτροπής καταδεικνύει ότι οι υφιστάμενοι παγκόσμιοι στόχοι και τα μέτρα που προβλέπουν αντίστοιχα ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ) και ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ), ακόμη και εάν εφαρμοστούν πλήρως, δεν αρκούν για την επίτευξη της αναγκαίας μείωσης εκπομπών, αλλά απαιτείται η ανάληψη σημαντικής περαιτέρω δράσης, η οποία θα ευθυγραμμίζεται με τον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών για το σύνολο της οικονομίας· επισημαίνει την ανάγκη για επενδύσεις σε τεχνολογίες και καύσιμα μηδενικών και χαμηλών εκπομπών άνθρακα στους εν λόγω τομείς· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» στους εν λόγω τομείς, ιδίως αναφορικά με τη φορολόγηση της κηροζίνης και τις τιμές των εισιτηρίων των αερομεταφορών· υπενθυμίζει ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τη διεθνή ναυτιλία αναμένεται να αυξηθούν έως και 250 % έως το 2050· χαιρετίζει το γεγονός ότι ο τομέας της διεθνούς ναυτιλίας έχει θέσει δικό του στόχο για την απόλυτη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· σημειώνει με ανησυχία την έλλειψη προόδου ως προς τη μεταφορά του στόχου αυτού σε βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα μέτρα και σε άλλες συγκεκριμένες δράσεις·

47. σημειώνει ότι περίπου το 60 % των υφιστάμενων παγκόσμιων εκπομπών μεθανίου οφείλεται στη γεωργία, τους χώρους υγειονομικής ταφής και τα λύματα, καθώς και στην παραγωγή των ορυκτών καυσίμων και τη μεταφορά τους μέσω αγωγών· υπενθυμίζει ότι το μεθάνιο είναι ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου με 28 φορές μεγαλύτερο δυναμικό θέρμανσης εντός 100 ετών σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα[7] και ότι οι μειώσεις εκπομπών μεθανίου μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των συγκεντρώσεων όζοντος στο επίπεδο του εδάφους και των δυσμενών συνεπειών τους για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και της ανθρώπινης υγείας· χαιρετίζει την πρόθεση της Επιτροπής να μειώσει τις εκπομπές μεθανίου στους εν λόγω τομείς, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση στις ενωσιακές συγκεντρώσεις όζοντος, και να προάγει τη μείωση εκπομπών μεθανίου παγκοσμίως·

48. καλεί εκ νέου την Επιτροπή να διερευνήσει το συντομότερο δυνατόν πολιτικές επιλογές για την ταχεία αντιμετώπιση των εκπομπών μεθανίου στο πλαίσιο ενός στρατηγικού σχεδίου της Ένωσης για το μεθάνιο και να υποβάλει προς τούτο νομοθετικές προτάσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο· υπογραμμίζει ότι η γεωργία θα είναι μία από τις κύριες εναπομένουσες πηγές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην ΕΕ το 2050, ιδίως λόγω των εκπομπών μεθανίου και οξειδίου του αζώτου· υπογραμμίζει τις δυνατότητες του γεωργικού τομέα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που θέτει η κλιματική αλλαγή, λόγου χάρη με οικολογικές και τεχνολογικές καινοτομίες, καθώς και με τη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος·

49. ζητεί μια κοινή γεωργική πολιτική που θα συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και θα συνάδει με τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία· ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι γεωργικές πολιτικές, ιδίως τα ενωσιακά και εθνικά ταμεία, συνάδουν με τους στόχους και τους σκοπούς της Συμφωνίας του Παρισιού·

50. φρονεί ότι η μακροπρόθεσμη στρατηγική δεν επιδεικνύει τη δέουσα προσοχή στους πρωτογενείς τομείς παραγωγής της οικονομίας, και ότι οι τομείς της δασοκομίας και της γεωργίας και οι αντίστοιχες κοινότητες διατρέχουν δυσανάλογα υψηλότερο κίνδυνο να υποστούν τις δυσμενείς επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής· προτείνει η εν λόγω στρατηγική να υποδεικνύει με σαφήνεια την πορεία που πρέπει να ακολουθήσουν οι συγκεκριμένοι τομείς για την ενίσχυση της ανθεκτικότητάς τους, τη μεγαλύτερη πρόληψη των κινδύνων και τη βιωσιμότητα των οικοσυστημάτων και των υπηρεσιών τους, από όπου εξαρτάται η οικονομία·

51. τονίζει τη σημασία που έχει ο εξορθολογισμός των γεωργικών μοντέλων, τα οποία στηρίζουν γεωργικά συστήματα ανθεκτικά σε ακραία καιρικά φαινόμενα και σε προσβολές από παράσιτα και τα οποία βελτιώνουν την παγίδευση του άνθρακα που βρίσκεται στο έδαφος, τη συγκράτηση των υδάτων και τη βιοποικιλότητα·

52. επισημαίνει ότι υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα άνθρακα δεσμευμένη στο έδαφος παγκοσμίως, από ό,τι υπάρχει στη βιόσφαιρα και την ατμόσφαιρα μαζί· υπογραμμίζει, ως εκ τούτου, τη σημασία να αναχαιτιστεί η υποβάθμιση του εδάφους στην ΕΕ και να διασφαλιστεί μια κοινή ενωσιακή δράση για τη διατήρηση και τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και της ικανότητάς του να αποθηκεύει το διοξείδιο του άνθρακα·

53. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν αξιοποίησε στη στρατηγική της τη δυνατότητα ενίσχυσης της ενωσιακής δράσης σχετικά με τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου· τονίζει ότι η πρόληψη του παράνομου εμπορίου υδροφθορανθράκων (HFC) μέσω της εδραίωσης ενός συστήματος αδειοδότησης HFC, που θα απαγορεύει τη χρήση των HFC σε τομείς όπου δεν είναι πλέον απαραίτητοι, θα κατανέμει ποσοστώσεις HFC μέσω ενός συστήματος πλειστηριασμού, καθώς και η πλήρης εφαρμογή του κανονισμού για τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου[8] μέσω της απαγόρευσης όλων των περιττών χρήσεων SF6, αποτελούν ευκρινείς ευκαιρίες που μπορούν να βοηθήσουν την ΕΕ να επιτύχει τους στόχους που έχει θέσει δυνάμει της Συμφωνίας του Παρισιού·

54. τονίζει την ανάγκη ένταξης φιλόδοξων στόχων για το κλίμα σε όλες τις πολιτικές της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της εμπορικής πολιτικής· καλεί επιτακτικά την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι όλες οι εμπορικές συμφωνίες που υπογράφονται από την ΕΕ είναι πλήρως συμβατές με τη Συμφωνία του Παρισιού, διότι αυτό δεν θα ενίσχυε μόνο την παγκόσμια δράση για την κλιματική αλλαγή, αλλά εγγυάται και ίσους όρους ανταγωνισμού για τους θιγόμενους τομείς·

Μεγιστοποίηση του κλιματικού δυναμικού των δασών στο πλαίσιο μιας βιώσιμης βιοοικονομίας

55. υποστηρίζει την ενεργό και βιώσιμη διαχείριση των δασών σε εθνικό επίπεδο από κοινού με συγκεκριμένα μέτρα που παρέχουν κίνητρα για μία αποδοτική και βιώσιμη βιοοικονομία στην ΕΕ, δεδομένου ότι τα δάση μπορούν να συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην ενίσχυση των ευρωπαϊκών προσπαθειών για το κλίμα (μέσω της παγίδευσης, της αποθήκευσης και της υποκατάστασης) και στην επίτευξη του στόχου μηδενικών εκπομπών έως το 2050, το αργότερο· αναγνωρίζει την ανάγκη για προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας και της υποβάθμισης των υπηρεσιών οικοσυστήματος στην ΕΕ έως το 2020, καθώς και την ανάγκη για την ανάπτυξη τεκμηριωμένων πολιτικών οι οποίες θα συμβάλλουν στην εφαρμογή και στη χρηματοδότηση των ενωσιακών μέτρων για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας·

56. επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο να καταστεί περισσότερο ανταγωνιστική με εμπορικούς όρους η βιώσιμη διαχείριση των δασών και να στηριχθούν σημαντικά τα πρακτικά μέτρα μέσω των σημαντικών επιπτώσεων της αποθήκευσης και της δέσμευσης, όπως με τη χρήση του ξύλου ως δομικού υλικού τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές, ως μέσο αντικατάστασης των ορυκτών καυσίμων και ως εργαλείο για καλύτερη συγκράτηση των υδάτων·

57. αναγνωρίζει τις υπαρκτές, αλλά σε τελική ανάλυση περιορισμένες ακόμα, δυνατότητες αναδάσωσης στην Ευρώπη· πιστεύει, συνεπώς, ότι οι πρωτοβουλίες αναδάσωσης πρέπει να συμπληρώνονται με συγκεκριμένες δράσεις και κίνητρα προκειμένου να ενισχυθεί το δυναμικό παγίδευσης του άνθρακα, και ταυτόχρονα να διασφαλίζεται και να ενισχύεται η υγεία των υφιστάμενων δασικών εκτάσεων, προκειμένου να αντληθούν οφέλη για το κλίμα, τη βιώσιμη βιοοικονομία και τη βιοποικιλότητα· υποστηρίζει, συνεπώς, την αναδάσωση εγκαταλελειμμένων και οριακά παραγωγικών γεωργικών εκτάσεων, τη γεωργοδασοκομία και την ελαχιστοποίηση της αλλαγή της χρήσης των δασικών περιοχών·

58. επισημαίνει ότι η δράση και οι πολιτικές της ΕΕ επηρεάζουν και τους φυσικούς συλλέκτες, τη γη και τα δάση εκτός Ευρώπης, και ότι η ενωσιακή στρατηγική μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η ενωσιακή δράση δεν έχει επιβλαβείς κλιματικές συνέπειες σε τρίτες χώρες· ζητεί, εν προκειμένω, από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ταχθούν υπέρ ισχυρών διεθνών κανόνων στο πλαίσιο του εγχειριδίου κανόνων του Παρισιού, ιδίως όσον αφορά το άρθρο 6 της Συμφωνίας του Παρισιού, ώστε να αποτραπούν τα κενά στη λογιστική, καθώς και οι διπλές καταμετρήσεις των μέτρων αναδάσωσης που θα μπορούσαν να μειώσουν την αποτελεσματικότητα των παγκόσμιων δράσεων για το κλίμα·

59. επισημαίνει την ανάγκη να μεγιστοποιηθεί η προστασία και η αποκατάσταση των δασών και των υγροτόπων που εξαλείφουν τον άνθρακα με φυσικό τρόπο·

60. επισημαίνει τη σημασία των προϊόντων υλοτομίας μακράς διάρκειας και τον ρόλο τους στον τομέα των χρήσεων γης, των αλλαγών των χρήσεων γης και της δασοπονίας (LULUCF) έως το 2030· τονίζει ότι το μελλοντικό πλαίσιο θα πρέπει να εξετάσει τη συνεισφορά των προϊόντων αυτών, συμπεριλαμβανομένων αυτών από τις κατηγορίες γεωργικής γης και όχι μόνο από τα δάση που τελούν υπό διαχείριση και τις δασωμένες εκτάσεις·

Έρευνα και καινοτομία

61. υπογραμμίζει την ανάγκη να αναπτυχθεί ένα συνεκτικό και στρατηγικό ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την έρευνα και την καινοτομία, το οποίο επικεντρώνεται στον τρόπο επίτευξης της οικονομίας μηδενικού ισοζυγίου αερίων του θερμοκηπίου και ότι τα ενωσιακά και εθνικά προγράμματα έρευνας και καινοτομίας είναι ζωτικής σημασίας για τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ηγετικό της ρόλο στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής·

62. θεωρεί ότι η διάσταση του κλίματος θα πρέπει να ενσωματωθεί επαρκώς στην προετοιμασία και στην εφαρμογή των προγραμμάτων έρευνας και καινοτομίας·

63. θεωρεί ότι θα απαιτηθούν σοβαρές προσπάθειες στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας κατά τις δύο προσεχείς δεκαετίες, προκειμένου οι λύσεις χαμηλών και μηδενικών εκπομπών άνθρακα να καταστούν διαθέσιμες σε όλους και κοινωνικά, καθώς και οικονομικά βιώσιμες, όπως επίσης προκειμένου να βρεθούν νέες λύσεις ώστε να επιτευχθεί μια οικονομία μηδενικού ισοζυγίου αερίων θερμοκηπίου·

64. υπογραμμίζει τη θέση του σχετικά με το πρόγραμμα «Ορίζων Ευρώπη», ότι δηλαδή το πρόγραμμα πρέπει να συμβάλλει, με το 35 % τουλάχιστον των δαπανών του, στην υποστήριξη των στόχων για το κλίμα, κατά περίπτωση και στο πλαίσιο του γενικού στόχου της Ένωσης για την ενσωμάτωση των δράσεων για το κλίμα·

Χρηματοδότηση

65. ζητεί να υλοποιηθεί ταχέως το Ταμείο Καινοτομίας για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και να ξεκινήσει η πρώτη πρόσκληση υποβολής προσφορών το 2019 προκειμένου να τονωθούν οι επενδύσεις στην επίδειξη τεχνολογιών αιχμής χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στον βιομηχανικό κλάδο σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, όχι μόνο στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, αλλά και στην τηλεθέρμανση και τις βιομηχανικές διεργασίες· ζητεί το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2021-2027 και όλα τα προγράμματα του να συνάδουν πλήρως με τη Συμφωνία του Παρισιού·

66. πιστεύει ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν σημαντικές ιδιωτικές επενδύσεις, προκειμένου η Ένωση να επιτύχει μηδενικό ισοζύγιο εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το αργότερο έως το 2050· πιστεύει ότι για την επίτευξη του στόχου αυτού απαιτείται μακροπρόθεσμος προγραμματισμός και κανονιστική σταθερότητα και προβλεψιμότητα για τους επενδυτές, και απαιτείται, κατ’ αναλογία, να λαμβάνεται δεόντως υπόψη ο στόχος κατά την εκπόνηση μελλοντικών κανονισμών της ΕΕ· τονίζει, συνεπώς, ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εφαρμογή του σχεδίου δράσης για τη βιώσιμη χρηματοδότηση που εγκρίθηκε τον Μάρτιο του 2018 και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη βαθμονόμηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων των τραπεζών και τη συνετή διαχείριση των στοιχείων ενεργητικού υψηλών ανθρακούχων εκπομπών, καθώς και κανόνες προληπτικής εποπτείας για ασφαλιστικές εταιρείες και την επικαιροποίηση των υποχρεώσεων των θεσμικών επενδυτών και των διαχειριστών στοιχείων ενεργητικού·

67. θεωρεί ότι το ΠΔΠ 2021-2027 θα πρέπει, πριν από την έγκρισή του, να αξιολογηθεί μέσα από το πρίσμα του στόχου για την επίτευξη μιας κλιματικά ουδέτερης οικονομίας έως το 2050, και ότι πρέπει να θεσπιστεί μια τυποποιημένη δοκιμή για να διασφαλίζεται ότι οι δαπάνες στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της ΕΕ είναι ανθεκτικές στην κλιματική αλλαγή·

68. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι οι επιδοτήσεις για τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αυξάνονται και ανέρχονται περίπου σε 55 δισεκατομμύρια EUR ετησίως· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη[9] να ξεκινήσουν αμέσως να καταργούν σταδιακά όλες τις ευρωπαϊκές και εθνικές επιδοτήσεις για τα ορυκτά καύσιμα·

69. τονίζει τη σημασία που έχει, ιδίως για τις περιφέρειες στις οποίες είναι επιτακτικότερη η ανάγκη απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές όπως είναι οι περιοχές εξόρυξης άνθρακα, η δημιουργία ενός ταμείου για τη δίκαιη μετάβαση σε συνδυασμό με μία γενική εκτίμηση των κοινωνικών επιπτώσεων της υφιστάμενης χρηματοδότησης για το κλίμα· επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, την ανάγκη να εξασφαλιστεί η ευρεία αποδοχή της μακροπρόθεσμης στρατηγικής από το κοινό, λόγω των μετασχηματισμών που απαιτούνται σε ορισμένους τομείς·

Ο ρόλος των καταναλωτών και της κυκλικής οικονομίας

70. τονίζει τον σημαντικό αντίκτυπο που έχει η αλλαγή συμπεριφοράς στην επίτευξη του στόχου για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μεταξύ άλλων σε ολόκληρο το σύστημα τροφίμων, στον τομέα των μεταφορών και ιδίως στον τομέα των αερομεταφορών· καλεί την Επιτροπή να διερευνήσει το συντομότερο δυνατόν τις επιλογές πολιτικής, μεταξύ άλλων όσον αφορά την περιβαλλοντική φορολόγηση, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η αλλαγή συμπεριφοράς· υπογραμμίζει τη σημασία της ανάληψης πρωτοβουλιών από τη βάση προς την κορυφή, όπως το Σύμφωνο των Δημάρχων, για την προώθηση της αλλαγής συμπεριφοράς·

71. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών, η συνολική κατά κεφαλήν κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων στην ΕΕ των 28 έχει μειωθεί από τη δεκαετία του 1990, και ότι η στήριξη της συνεχιζόμενης αυτής τάσης, σε συνδυασμό με τη λήψη τεχνικών μέτρων μετριασμού από την πλευρά της προσφοράς, θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις εκπομπές από τη γεωργική παραγωγή·

72. τονίζει τη σημασία να επιτευχθεί στην ΕΕ όχι μόνο η υποκατάσταση ενέργειας, αλλά και η υποκατάσταση προϊόντων ή υλικών, δηλαδή η υποκατάσταση προϊόντων και υλικών που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα ή που συνεπάγονται υψηλές εκπομπές κατά τη διάρκεια της παραγωγής τους, με προϊόντα που βασίζονται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

73. υπογραμμίζει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της χρήσης ενέργειας και, κατ’ επέκταση, των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου συνδέεται άμεσα με την απόκτηση, την επεξεργασία, τη μεταφορά, τη μετατροπή, τη χρήση και τη διάθεση των πόρων· τονίζει ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί πολύ σημαντική εξοικονόμηση σε κάθε στάδιο κατά μήκος της αλυσίδας διαχείρισης πόρων· τονίζει, ως εκ τούτου, ότι η αύξηση της παραγωγικότητας των πόρων με τη βελτίωση της αποδοτικότητας και ο περιορισμός της σπατάλης των πόρων με τη λήψη μέτρων, λόγου χάρη για την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση και την ανακατασκευή, μπορούν να μειώσουν σημαντικά τόσο την κατανάλωση πόρων όσο και τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, και ταυτόχρονα να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και να δημιουργήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες και θέσεις εργασίας· τονίζει την οικονομική αποδοτικότητα των μέτρων για την κυκλική οικονομία· υπογραμμίζει ότι η βελτιωμένη αποδοτικότητα των πόρων και οι προσεγγίσεις κυκλικής οικονομίας, καθώς και ο σχεδιασμός κυκλικών προϊόντων θα επιφέρει μία αλλαγή στα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης και θα μειώσει τον όγκο των αποβλήτων·

74. τονίζει τη σημασία της πολιτικής προϊόντων, όπως οι οικολογικές δημόσιες συμβάσεις και ο οικολογικός σχεδιασμός· υπογραμμίζει ότι η οδηγία για τον οικολογικό σχεδιασμό[10] έχει συμβάλει σημαντικά στους στόχους της ΕΕ για το κλίμα, με τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 320 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2 ετησίως, και ότι εκτιμάται πως, χάρη στην οδηγία, οι καταναλωτές στην ΕΕ θα εξοικονομήσουν, έως το 2020, συνολικά έως 112 δισεκατομμύρια EUR, ήτοι περίπου 490 EUR ετησίως ανά νοικοκυριό· επισημαίνει την ανάγκη θέσπισης απαιτήσεων για την κυκλική οικονομία στο πλαίσιο των προτύπων της ΕΕ για τον οικολογικό σχεδιασμό, καθώς και την ανάγκη επέκτασης της μεθοδολογίας οικολογικού σχεδιασμού και σε άλλες κατηγορίες προϊόντων, επιπλέον των συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων·

Η ΕΕ και η παγκόσμια δράση για το κλίμα

75. υπογραμμίζει τη σημασία που έχουν η αύξηση των πρωτοβουλιών και ο διαρκής διάλογος στα σχετικά διεθνή φόρουμ, καθώς και η αποτελεσματική διπλωματία για το κλίμα, με στόχο να δοθεί έναυσμα για τη λήψη παρόμοιων αποφάσεων πολιτικής οι οποίες συμβάλλουν στον καθορισμό πιο φιλόδοξων στόχων για το κλίμα σε άλλες περιοχές και σε τρίτες χώρες· καλεί την ΕΕ να αυξήσει τα κονδύλια που διαθέτει για το κλίμα και να καταβάλει ενεργά προσπάθειες για να προτρέψει τα κράτη μέλη να αυξήσουν τη χρηματοδοτική συνδρομή που παρέχουν σε τρίτες χώρες για το κλίμα (κατά προτίμηση με τη μορφή αναπτυξιακής βοήθειας και όχι δανείων), η οποία θα πρέπει να συμπληρώνει τη διεθνή αναπτυξιακή βοήθεια και να μην υπολογίζεται διπλά ως αναπτυξιακή βοήθεια και ως χρηματοδοτική συνδρομή για το κλίμα·

76. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι πολλές άλλες μεγάλες οικονομίες δεν εργάζονται ακόμη για τις στρατηγικές για το 2050· ζητεί, συνεπώς, από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να ενισχύσουν την κλιματική διπλωματία και να λάβουν άλλα κατάλληλα μέτρα που θα παροτρύνουν και άλλες σημαντικές οικονομίες, ώστε, μαζί, να μπορέσουμε να επιτύχουμε τους μακροπρόθεσμους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού·

77. υπογραμμίζει τη σημασία της ισχυρής διπλωματίας και της ηγετικής θέσης της ΕΕ στους τομείς του κλίματος και της ενέργειας, προκειμένου να ενισχυθούν η παγκόσμια και πολυμερής συνεργασία και οι φιλόδοξοι στόχοι στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την εξασφάλιση βιώσιμης ανάπτυξης· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ταχθούν υπέρ της καθιέρωσης κοινών πλαισίων και δράσεων εντός των δομών διαλόγου των Ηνωμένων Εθνών·

78. τονίζει ότι η σύνοδος κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα που θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο του 2019 θα είναι η ιδανική στιγμή για αναγγείλουν οι ηγέτες πιο φιλόδοξους στόχους στο πλαίσιο των ΕΚΣ· θεωρεί ότι η ΕΕ θα πρέπει να εγκρίνει θέση για την επικαιροποίηση των ΕΚΣ πολύ νωρίτερα, ώστε να καταφθάσει άρτια προετοιμασμένη στη σύνοδο κορυφής, και σε στενή συνεργασία με έναν διεθνή συνασπισμό μερών με σκοπό τη στήριξη πιο φιλόδοξων στόχων για το κλίμα·

79. τονίζει τα πλεονεκτήματα που αποφέρει η ενίσχυση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των μέσων πολιτικής της ΕΕ και των αντίστοιχων μέσων τρίτων χωρών, ιδίως όσον αφορά τους μηχανισμούς τιμολόγησης του άνθρακα· καλεί την Επιτροπή να συνεχίσει και να εντείνει τη συνεργασία και την υποστήριξη για την ανάπτυξη μηχανισμών τιμολόγησης του άνθρακα εκτός της Ευρώπης με στόχο την αύξηση των μειώσεων των εκπομπών και τη βελτίωση των ίσων όρων ανταγωνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο· υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η θέσπιση περιβαλλοντικών διασφαλίσεων προκειμένου να διασφαλιστεί πραγματική και πρόσθετη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή να ταχθεί υπέρ της θέσπισης δραστικών διεθνών κανόνων όσον αφορά το άρθρο 6 της συμφωνίας του Παρισιού για την πρόληψη των κενών στη λογιστική ή τη διπλή μέτρηση των μειώσεων των εκπομπών·

°

° °

80. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, καθώς και στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών.

[1] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0430.

[2] Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον, «Έκθεση σχετικά με το χάσμα των εκπομπών, 2018», σ.10.

[3] Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 663/2009 και (ΕΚ) αριθ. 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).

[4] http://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/STUD/2015/563472/IPOL_STU(2015)563472_EN.pdf

[5] https://ec.europa.eu/energy/en/topics/energy-efficiency/buildings

[6] Οδηγία (ΕΕ) 2018/844 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για την τροποποίηση της οδηγίας 2010/31/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και της οδηγίας 2012/27/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 75).

[7] Van Dingenen, R., Crippa, M., Maenhout, G., Guizzardi, D., Dentener, F., Global trends of methane emissions and their impacts on ozone concentrations (Παγκόσμιες τάσεις όσον αφορά τις εκπομπές μεθανίου και οι επιπτώσεις τους στις συγκεντρώσεις όζοντος), EUR 29394 EN, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο 2018, ISBN 978-92-79-96550-0, doi:10.2760/820175, JRC113210

[8] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 517/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Απριλίου 2014, για τα φθοριούχα αέρια του θερμοκηπίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 (ΕΕ L 150 της 20.5.2014, σ. 195).

[9] Οι τιμές και το κόστος της ενέργειας στην Ευρώπη, COM(2019)0001, σ. 10.

[10] Οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009 , για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (ΕΕ L 285 της 31.10.2009, σ. 10).

Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαρτίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου