Procedura : 2019/2680(DEA)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0235/2019

Teksty złożone :

B8-0235/2019

Debaty :

Głosowanie :

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0332

<Date>{02/04/2019}2.4.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0235/2019</NoDocSe>
PDF 141kWORD 50k

<TitreType>ZALECENIE DOTYCZĄCE DECYZJI</TitreType>

<TitreRecueil>złożone zgodnie z art. 105 ust. 6 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 28 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów</Titre>

<DocRef>(C(2019)02533 – 2019/2680(DEA))</DocRef>


<Commission>{ECON}Komisja Gospodarcza i Monetarna</Commission>

Poseł odpowiedzialny: <Depute>Roberto Gualtieri</Depute>


B8‑0235/2019

Projekt decyzji Parlamentu Europejskiego w sprawie niewyrażania sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego Komisji z dnia 28 marca 2019 r. zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów

(C(2019)02533 – 2019/2680(DEA))

 

Parlament Europejski,

 uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (C(2019)02533),

 uwzględniając pismo Komisji z 28 marca 2019 r., w którym Komisja zwraca się do Parlamentu o oświadczenie, że nie wyraża on sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego,

 uwzględniając pismo Komisji Gospodarczej i Monetarnej z 1 kwietnia 2019 r. skierowane do przewodniczącego Konferencji Przewodniczących Komisji,

 uwzględniając art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji[1], w szczególności jego art. 5 ust. 2 i art. 82 ust. 6,

 uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/396 z dnia 19 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2205, rozporządzenie delegowane (UE) 2016/592 i rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1178 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do daty, od której obowiązek rozliczania staje się skuteczny dla niektórych rodzajów kontraktów[2],

 uwzględniając zalecenie dotyczące decyzji Komisji Gospodarczej i Monetarnej,

 uwzględniając art. 105 ust. 6 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/396 rozporządzenie stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym traktaty przestają mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie na podstawie art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), chyba że umowa o wystąpieniu weszła w życie przed tym dniem lub przedłużony został dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE;

B. mając na uwadze, że 22 marca 2019 r. Rada Europejska przyjęła decyzję (UE) 2019/476[3] przedłużającą okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem oraz mając na uwadze, że w związku z tym nie zostanie spełniony drugi warunek stosowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396, zgodnie z którym dwuletni okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, nie został przedłużony;

C. mając na uwadze, że przyczyny leżące u podstaw rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396 pozostaną – bez względu na jakiekolwiek przedłużenie okresu, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, oraz mając na uwadze, że 13 lutego 2019 r. Parlament oświadczył, że nie ma zastrzeżeń do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/396;

D. mając na uwadze, że Parlament nadal zgadza się co do znaczenia, jakie dla właściwych organów i rynków finansowych ma zwolnienie niektórych transakcji wynikających z nowacji na ograniczony okres 12 miesięcy, jeżeli kontrahent mający siedzibę w Zjednoczonym Królestwie zostaje zmieniony na kontrahenta w UE-27, i w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje rozporządzenie delegowane z dnia 28 marca 2019 r., które dotyczy niedawnego przedłużenia okresu przewidzianego w art. 50 ust. 3 TUE decyzją Rady Europejskiej (UE) nr 2019/476;

1. oświadcza, że nie wyraża sprzeciwu wobec rozporządzenia delegowanego;

2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie i Komisji.

 

[1] Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1.

[2] Dz.U. L 71 z 13.3.2019, s. 11.

[3] Decyzja Rady Europejskiej (UE) 2019/476 przyjęta w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem z dnia 22 marca 2019 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE (Dz.U. L 80I z 22.3.2019, s. 1).

Ostatnia aktualizacja: 3 kwietnia 2019Informacja prawna