Procedura : 2019/2891(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0168/2019

Teksty złożone :

B9-0168/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 14/11/2019 - 5.8
CRE 14/11/2019 - 5.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


<Date>{06/11/2019}6.11.2019</Date>
<NoDocSe>B9-0168/2019</NoDocSe>
PDF 147kWORD 46k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie penalizacji edukacji seksualnej w Polsce</Titre>

<DocRef>(2019/2891(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Jörg Meuthen, Christine Anderson, Gunnar Beck, Annika Bruna, Markus Buchheit, Nicolaus Fest, Joachim Kuhs, Guido Reil, Maximilian Krah</Depute>

<Commission>{ID}w imieniu grupy ID</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9-0168/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie penalizacji edukacji seksualnej w Polsce

(2019/2891(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając Konwencję o prawach dziecka,

 uwzględniając europejską konwencję praw człowieka, w szczególności art. 9 odnoszący się do wolności wyznania i przekonań oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

 uwzględniając art. 2, 67, 83 i 165 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

 uwzględniając brak odnośnego prawodawstwa w Polsce,

 uwzględniając dokument opracowany przez Biuro Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy pt. „Normy edukacji seksualnej w Europie”[1],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego oraz praw w tej dziedzinie[2],

 uwzględniając oświadczenie Komisji z dnia 21 października 2019 r. w sprawie penalizacji edukacji seksualnej w Polsce,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że prawa człowieka, nawet jeśli są wyrażone jako prawa jednostki, mają podstawowy wymiar społeczny, który znajduje swój podstawowy i zasadniczy wyraz w rodzinie;

B. mając na uwadze, że podczas debaty w Parlamencie w dniu 21 października 2019 r. Komisja stwierdziła, że obecnie nie ma obowiązujących przepisów, które penalizują edukację seksualną w Polsce, oraz że państwa członkowskie mają wyłączne kompetencje w zakresie polityki edukacyjnej, a tym samym w zakresie treści nauczania i organizacji systemów oświaty;

C. mając na uwadze, że kompleksowa edukacja seksualna wiąże się z kontrowersyjnym, tzw. opartym na prawach podejściem do edukacji seksualnej, które obejmuje znacznie więcej niż tylko nauczanie dzieci i młodzieży o stosunku płciowym i rozmnażaniu człowieka;

D. mając na uwadze, że nie istnieją wiążące dokumenty ani traktaty ONZ, w których wspomina się o prawie do kompleksowej edukacji seksualnej lub które takie prawo zapewniają;

E. mając na uwadze, że nie istnieje jedna, uniwersalna definicja kompleksowej edukacji seksualnej oraz tego, co edukacja ta powinna ona obejmować;

F. mając na uwadze, że art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej stanowi, że granice kompetencji Unii podlegają zasadzie przyznania, że korzystanie z kompetencji Unii podlega zasadom pomocniczości i proporcjonalności oraz że kompetencje nieprzyznane Unii w traktatach należą do państw członkowskich;

G. mając na uwadze, że art. 67 TFUE stanowi, iż Unia szanuje różne systemy prawne i tradycje państw członkowskich oraz że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest jedyną instytucją, która może wydać wyrok w sprawie ewentualnych naruszeń traktatów przez państwa członkowskie;

H. mając na uwadze, że od najmłodszych lat młodzi ludzie są w dużym stopniu narażeni na treści pornograficzne, zwłaszcza za pośrednictwem internetu, zarówno w domu, jak i w szkole;

I. mając na uwadze, że seksualizacja chłopców i dziewczynek w środkach masowego przekazu jest zjawiskiem, które ma wpływ na rozwój emocjonalny i życie seksualne kobiet i mężczyzn oraz że utrwala stereotypy płciowe i przemoc seksualną;

J. mając na uwadze, że edukacja jest jednym z najlepszych sposobów przekazywania wartości, takich jak pokój, zrozumienie godności ludzkiej i sprawiedliwości poprzez metody kształcenia formalnego, pozaformalnego i nieformalnego w rodzinie i w szkołach państwowych oraz że główna odpowiedzialność za edukację dziecka spoczywa przede wszystkim na rodzicach;

1. przypomina stanowisko Parlamentu wyrażone w przełomowej rezolucji w sprawie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz związanych z nim praw[3], w której stwierdzono, że kształtowanie i wdrażanie edukacji seksualnej w szkołach należy do kompetencji państw członkowskich;

2. przypomina, że obecnie w Polsce nie ma przepisów dotyczących penalizacji kształcenia seksualnego;

3. jest zdania, że rodzice mają prawo i obowiązek wychowywania swoich dzieci oraz że w szczególności wychowanie w dziedzinie seksualności jest podstawowym prawem rodziców i zawsze musi odbywać się pod ich ścisłym nadzorem, zarówno w domu, jak i w wybranych przez nich ośrodkach kształcenia, które podlegają nadzorowi z ich strony;

4. uważa, że podstawowe prawo rodziców do wychowywania dzieci należy szanować we wszystkich formach współpracy między rodzicami, nauczycielami i władzami szkolnymi, a w szczególności w formach uczestnictwa, które mają umożliwiać rodzicom zabieranie głosu w prowadzeniu szkół oraz formułowaniu i wdrażaniu polityki oświatowej;

5. stoi na stanowisku, że należy uznawać i szanować wysiłki matek i ojców podejmowane w domu ze względu na ich znaczenie dla rodziny i społeczeństwa;

6. przypomina, że dobro dziecka powinno być zasadą przewodnią dla osób odpowiedzialnych za edukację i wychowywanie dziewcząt i chłopców;

7. przypomina państwom członkowskim, że rodzice powinni otrzymywać niezbędne wsparcie i pomoc w celu właściwego wykonywania ich roli wychowawczej;

8. podkreśla, że szczególnie istotna jest rola rodziców i rodziny, ponieważ od najmłodszych lat młodzi ludzie mogą mieć dostęp do pornografii i poniżających treści, zwłaszcza w internecie; podkreśla w związku z tym, że edukacja seksualna musi być częścią naturalnego rozwoju emocjonalnego młodzieży oraz że ważne jest wdrożenie wszelkich niezbędnych środków mających na celu pogłębienie opartych na szacunku wzajemnych relacji z przedstawicielami odmiennej płci; zachęca państwa członkowskie do prowadzenia kampanii uświadamiających szkodliwy wpływ pornografii na młodzież, skierowanych do rodziców i dorosłych opiekujących się młodymi ludźmi;

9. potępia niewłaściwe zalecenie wydane przez Biuro Regionalne Światowej Organizacji Zdrowia dla Europy we współpracy z niemieckim Federalnym Urzędem Edukacji Zdrowotnej (BZgA), w którym proponuje się masturbację wczesnodziecięcą u dzieci w wieku do czterech lat; ogólnie wzywa do zachowania większej ostrożności i krytyczniejszego spojrzenia na badania związane z płcią, które stanowią podstawę teoretyczną takich publikacji; wyraża zaniepokojenie niedawnymi doniesieniami, że wyniki takich badań zmanipulowano do celów politycznych;

10. uznaje, że wyjątki ze względu na klauzulę porządku publicznego zabezpieczają prawo państw członkowskich do ochrony ich podstawowych wartości wyrażonych w materialnym prawie rodzinnym i prawie oświatowym, a także chronią przed przyswajaniem zagranicznych koncepcji prawnych, które nie istnieją w krajowym porządku prawnym państwa członkowskiego lub mogą nawet być z nim niezgodne, co doprowadziłoby do równoczesnego istnienia unijnego i krajowego porządku prawnego (co groziłoby efektem mnożnikowym oraz dyskryminacją odwrotną);

11. zgodnie z zasadą doktryny polityki społecznej przypomina, że rodzice lub opiekunowie prawni dziecka mają swobodę zapewnienia, że dziecko będzie kształcone zgodnie z własnymi przekonaniami, że dzieci nie powinny być zmuszane do korzystania z edukacji seksualnej wbrew woli ich rodziców lub opiekunów prawnych oraz że dobro dziecka to naczelna zasada gwarantująca mu pełne zdrowie fizyczne i psychiczne oraz dobrostan;

12. w związku z tym wzywa instytucje, organy i agencje UE do przestrzegania prawa UE i powstrzymania się od wszelkich form ingerowania w tę dziedzinę polityki, które miałyby na celu wprowadzenie nowej wykładni postawy prawnej;

13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Polski, Radzie i Komisji.

 

[1] https://www.bzga-whocc.de/en/publications/standards-in-sexuality-education/.

[2] Dz.U. C 468 z 15.12. 2016, s. 66.

[3] Dz.U. C 468 z 15.12. 2016, s. 66.

Ostatnia aktualizacja: 11 listopada 2019Informacja prawna