Procedura : 2019/2967(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0093/2020

Teksty złożone :

B9-0093/2020

Debaty :

PV 12/02/2020 - 18
CRE 12/02/2020 - 18

Głosowanie :

PV 13/02/2020 - 7.4
CRE 13/02/2020 - 7.4
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0039

<Date>{05/02/2020}5.2.2020</Date>
<NoDocSe>B9-0093/2020</NoDocSe>
PDF 189kWORD 60k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie pytania wymagającego odpowiedzi ustnej B9-XXXX</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 136 ust. 5 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet</Titre>

<DocRef>(2019/2967(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Frances Fitzgerald, Elissavet Vozemberg-Vrionidi, Cindy Franssen, Pernille Weiss, Elżbieta Katarzyna Łukacijewska, Maria da Graça Carvalho, Ewa Kopacz</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Evelyn Regner, Maria Noichl, Heléne Fritzon, Pina Picierno, Lina Gálvez Muñoz, Maria Manuel Leitão Marques, Monika Beňová, Marina Kaljurand, Alessandra Moretti</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Samira Rafaela, María Soraya Rodríguez Ramos, Chrysoula Zacharopoulou, Katalin Cseh, Moritz Körner, Hilde Vautmans, Irène Tolleret, Radka Maxová, Sylvie Brunet, Karen Melchior</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Monika Vana, Alice Kuhnke, Ernest Urtasun, Kim Van Sparrentak, Niklas Nienaß, Erik Marquardt, Petra De Sutter, Diana Riba i Giner, Tineke Strik, Henrike Hahn, Alexandra Geese, Michael Bloss, Salima Yenbou, Anna Cavazzini, Gwendoline Delbos-Corfield, Hannah Neumann, Tilly Metz, Marie Toussaint, David Cormand</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

<Depute>Eugenia Rodríguez Palop, Miguel Urbán Crespo, Idoia Villanueva Ruiz, Pernando Barrena Arza, Manon Aubry, Manuel Bompard, José Gusmão, Niyazi Kizilyürek, Giorgos Georgiou, Anne-Sophie Pelletier, Petros Kokkalis, Malin Björk, Elena Kountoura, Stelios Kouloglou, Silvia Modig, Nikolaj Villumsen</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}w imieniu grupy GUE/NGL</Commission>

</RepeatBlock-By>

POPRAWKI

B9-0093/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet

(2019/2967(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet oraz jej priorytetowy temat dotyczący przeglądu i oceny wdrażania deklaracji pekińskiej i pekińskiej platformy działania,

 uwzględniając IV Światową Konferencję w sprawie Kobiet, która odbyła się w Pekinie we wrześniu 1995 r., deklarację i platformę działania na rzecz podniesienia statusu kobiet przyjęte w Pekinie, a także późniejsze dokumenty końcowe z sesji specjalnych ONZ „Pekin +5”, „Pekin +10”, „Pekin +15” i „Pekin +20” poświęconych dalszym działaniom i inicjatywom mającym na celu wdrożenie deklaracji pekińskiej i pekińskiej platformy działania, przyjęte odpowiednio 9 czerwca 2000 r., 11 marca 2005 r., 2 marca 2010 r. i 9 marca 2015 r.,

 uwzględniając Konwencję ONZ z 1979 r. w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,

 uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 przyjętą we wrześniu 2015 r. i jej cele zrównoważonego rozwoju, w szczególności trzeci i piąty cel zrównoważonego rozwoju,

 uwzględniając porozumienie paryskie z 12 grudnia 2015 r.,

 uwzględniając opublikowane w 2019 r. sprawozdanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE) zatytułowane „Pekin +25 – 5. przegląd realizacji pekińskiej platformy działania przez państwa członkowskie UE”,

 uwzględniając rezolucję ECE/AC.28/2019/3 Europejskiej Komisji Gospodarczej (regionalne posiedzenie przeglądowe Pekin +25),

 uwzględniając unijny plan działania w sprawie równości płci na lata 2016–2020 (GAP II), przyjęty przez Radę Unii Europejskiej 26 października 2015 r., oraz roczne sprawozdanie z jego realizacji za rok 2018 opublikowane 11 września 2019 r. przez Komisję Europejską i Wysoką Przedstawiciel,

 uwzględniając inicjatywę UE i ONZ o nazwie „Spotlight”, mającą na celu eliminację wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt,

 uwzględniając konkluzje Rady z 10 grudnia 2018 r. pt. „Kobiety, pokój i bezpieczeństwo”,

 uwzględniając konkluzje Rady z 9–10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równość płci: dalsze działania”,

 uwzględniając konkluzje prezydencji z 6 grudnia 2018 r. pt. „Równouprawnienie płci, młodzież i cyfryzacja”,

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 marca 2018 r. w sprawie równouprawnienia płci w umowach handlowych zawieranych przez UE[1],

 uwzględniając swoją rezolucję z 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE[2],

 uwzględniając swoją rezolucję z 15 stycznia 2019 r. w sprawie równouprawnienia płci w kontekście polityki podatkowej w UE[3],

 uwzględniając swoją rezolucję z 28 listopada 2019 r. w sprawie przystąpienia UE do konwencji stambulskiej i innych środków przeciwdziałania przemocy ze względu na płeć[4],

 uwzględniając art. 157 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

 uwzględniając pytanie do Rady w sprawie priorytetów UE na 64. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet (O-000006/2020 – B9-XXXX),

 uwzględniając art. 136 ust. 5 i art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że równość między mężczyznami i kobietami stanowi jedną z podstawowych zasad UE, uznaną w traktacie o Unii Europejskiej oraz w Karcie prawa podstawowych, i że uwzględnianie aspektu płci jest zatem ważnym narzędziem włączania tej zasady do wszystkich strategii politycznych, środków i działań UE, w tym do jej wymiaru zewnętrznego;

B. mając na uwadze, że prawa kobiet i równouprawnienie płci to nie tylko podstawowe prawa człowieka, których kobiety i mężczyźni powinni w równym stopniu bronić, ale także warunki wstępne dalszego rozwoju społecznego i gospodarczego oraz ograniczenia ubóstwa, a ponadto niezbędny fundament dla pokojowego, zamożnego i zrównoważonego świata;

C. mając na uwadze, że chociaż pekińska platforma działania została ustanowiona 25 lat temu, wiele z wyzwań zidentyfikowanych w 1995 r. jest nadal aktualnych (takich jak m.in. różnice w wynagrodzeniach i emeryturach kobiet i mężczyzn, niska stopa zatrudnienia wśród kobiet, niedostateczna reprezentacja w procesie decyzyjnym, nierówny podział nieodpłatnej pracy oraz przemoc na tle płciowym); mając na uwadze, że 64. sesja Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet będzie poświęcona analizie i ocenie wdrażania deklaracji pekińskiej i pekińskiej platformy działania, wynikom 23. sesji nadzwyczajnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ oraz całkowitej realizacji Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030;

D. mając na uwadze, że piąty cel zrównoważonego rozwoju zakłada osiągnięcie równości płci i wzmocnienie pozycji wszystkich kobiet i dziewcząt na świecie; mając na uwadze, że piąty cel zrównoważonego rozwoju jest celem autonomicznym, co oznacza, że należy włączyć go do całej Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 w celu realizacji wszystkich celów zrównoważonego rozwoju; mając na uwadze, że wzmocnienie pozycji kobiet oznacza umożliwienie im zdobycia niezbędnych narzędzi zapewniających im niezależność ekonomiczną, równą reprezentację w społeczeństwie, odgrywanie takiej samej roli we wszystkich dziedzinach życia, a także uzyskanie większych wpływów w życiu publicznym oraz kontroli nad wszystkimi decyzjami mającymi wpływ na ich życie;

E. mając na uwadze, że UE jest światowym liderem, ponieważ jest największym na świecie darczyńcą pomocy na rzecz rozwoju i wraz ze swoimi państwami członkowskimi dostarcza ponad połowę oficjalnej pomocy rozwojowej na świecie, a także jest jednym z głównych orędowników Agendy na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i jest zaangażowana w jej realizację; mając na uwadze, że Europejski konsensus w sprawie rozwoju obejmuje równouprawnienie płci oraz prawa człowieka w odniesieniu do kobiet i dziewcząt, a także wzmocnienie ich pozycji i ich ochronę jako podstawową zasadę i priorytet we wszystkich obszarach działań zewnętrznych UE;

F. mając na uwadze, że na całym świecie obserwuje się zorganizowany, niepokojący ostry sprzeciw wobec praw kobiet i osób LGBTIQ*; mając na uwadze, że sprzeciw ten jest również widoczny w państwach członkowskich, w których ruchy antygenderowe próbują ograniczać zdrowie oraz prawa seksualne i reprodukcyjne, zakazują edukacji seksualnej i badań dotyczących problematyki płci oraz wspierają oszczercze kampanie przeciwko konwencji stambulskiej; mając na uwadze, że ten regres w zakresie praw kobiet i równouprawnienia płci należy utożsamiać z atakami na samą demokrację;

G. mając na uwadze, że od 2013 r. zmniejsza się w UE zróżnicowanie wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć, ale nadal pozostaje ono wysokie (odpowiednio około 16 % i 37 %); mając na uwadze, że różnica wskaźnika zatrudnienia kobiet i mężczyzn  utrzymuje się na stałym poziomie 11,5 punktu procentowego; mając na uwadze, że kobiety nadal są prawie czterokrotnie częściej zatrudniane są w niepełnym wymiarze godzin niż mężczyźni, a liczba ta praktycznie nie uległa zmianie od 2013 r.;

H. mając na uwadze, że kobiety w Europie i na całym świecie nadal częściej niż mężczyźni biorą na siebie odpowiedzialność za opiekę nad dziećmi i starszymi krewnymi; mając na uwadze, że np. szacuje się, iż kobiety w UE pracują nieodpłatnie średnio o 13 godzin tygodniowo więcej niż mężczyźni; mając na uwadze, że pomimo pewnych postępów cele barcelońskie dotyczące zapewnienia formalnej opieki nad dziećmi nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane w niektórych państwach członkowskich, a prawie jednej trzeciej gospodarstw domowych w UE nadal trudno jest pozwolić sobie na płatną opiekę nad dziećmi; mając na uwadze, że istnieją znaczne luki w dostępności formalnych usług długoterminowej opieki dla osób starszych i niepełnosprawnych, a także znaczne różnice w wydatkach państw członkowskich na te usługi;

I. mając na uwadze, że chociaż odsetek kobiet na stanowiskach decyzyjnych znacznie wzrósł od 2013 r., postępy są powolne i niespójne; mając na uwadze, że zakres niedostatecznej reprezentacji kobiet jest zróżnicowany w poszczególnych sektorach i państwach członkowskich oraz pomiędzy nimi; mając na uwadze, że szczególnie niski poziom reprezentacji kobiet (około 20 % lub mniej) jest widoczny na wielu stanowiskach decyzyjnych w gospodarce i biznesie, w sporcie, dyplomacji oraz w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

J. mając na uwadze, że prawie co trzecia samotna kobieta i mężczyzna zagrożeni są ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, a kobiety stanowią zdecydowaną większość (87 %) samotnych rodziców; mając na uwadze, że prawie co druga osoba pochodząca ze środowisk migracyjnych spoza UE oraz prawie jedna trzecia niepełnosprawnych kobiet jest zagrożona ubóstwem i wykluczeniem społecznym; mając na uwadze, że czterech na pięciu członków społeczności romskiej ma dochody poniżej progu ubóstwa w kraju zamieszkania, a mniej niż co piąta romska kobieta (od 16 roku życia) jest zatrudniona;

K. mając na uwadze, że zgodnie z konwencją stambulską przemoc wobec kobiet jest rozumiana jako naruszenie praw człowieka i forma dyskryminacji kobiet; mając na uwadze, że przemoc ze względu na płeć nadal stanowi codzienną rzeczywistość milionów kobiet i dziewcząt; mając na uwadze, że aż co druga kobieta w UE doświadczyła molestowania seksualnego, a co trzecia doświadczyła przemocy fizycznej i/lub seksualnej; mając na uwadze, że ponad dwie trzecie ofiar handlu ludźmi to kobiety i dziewczęta; mając na uwadze, że narażenie niektórych grup kobiet na przekrojowe i wielorakie formy dyskryminacji jeszcze bardziej zwiększa ich narażenie na różne formy przemocy ze względu na płeć; mając na uwadze, że zwalczanie dyskryminacji w prawie i praktyce oraz przeciwdziałanie dyskryminującym postawom i normom w takich dziedzinach, jak małżeństwa dzieci i inne zwyczajowe praktyki, wzmacnia prawa i pozycję kobiet; mając na uwadze, że odmowa świadczenia usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz związanych z tym praw stanowi formę przemocy wobec kobiet;

L. mając na uwadze, że pojawienie się cyberprzemocy (w tym nawoływanie do nienawiści w internecie, cyberstalking, zastraszanie lub nękanie oraz dokonywane bez obopólnej zgody udostępnianie zdjęć o charakterze seksualnym) jest coraz bardziej niepokojące, ponieważ taki rodzaj przemocy może uciszyć kobiety i zniechęcić je do odgrywania ważnej roli w życiu publicznym; mając na uwadze, że kobiety pełniące funkcje publiczne, takie jak polityczki, dziennikarki i aktywistki walczące o prawa kobiet i mniejszości, coraz częściej stają się ofiarami seksistowskiego cybernękania; mając na uwadze, że kobiety są również molestowane i zastraszane w miejscu pracy ze względu na płeć, co zostało wyraźnie wykazane i uznane przez niedawny światowy ruch #MeToo;

M. mając na uwadze, że dostęp do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw z tym związanych jest bardzo zróżnicowany na całym świecie, również w obrębie państw członkowskich i pomiędzy nimi; mając na uwadze, że odmowa dostępu lub ograniczony dostęp jest szczególnie szkodliwy dla osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji; mając na uwadze, że każdy kraj przeanalizowany w Atlasie Antykoncepcji 2019 musi zrobić więcej, aby poprawić dostęp do informacji i środków antykoncepcyjnych, tak aby ludzie mieli wybór co do swojego życia reprodukcyjnego;

N. mając na uwadze, że kobiety są inicjatorkami pozytywnych zmian i przyczyniają się do zapobiegania konfliktom i ich rozwiązywania, budowania pokoju, negocjacji pokojowych i odbudowy po zakończeniu konfliktu;

O. mając na uwadze, że równouprawnienie płci jest warunkiem wstępnym zrównoważonego rozwoju i skutecznego zarządzania wyzwaniami klimatycznymi w celu osiągnięcia sprawiedliwej i uczciwej transformacji, która nikogo nie zostawia w tyle; mając na uwadze, że wszystkie działania na rzecz klimatu muszą obejmować perspektywę płci i perspektywę przekrojową; mając na uwadze, że kobiety muszą odgrywać większą rolę w sferze zmian klimatycznych jako liderki, specjalistki i techniczne inicjatorki zmian;

P. mając na uwadze, że upodmiotowienie ekonomiczne kobiet ma zasadnicze znaczenie dla zrównoważonego rozwoju i wzrostu gospodarczego; podkreśla znaczenie wspierania przedsiębiorczości kobiet, ich roli w polityce handlowej i umowach handlowych oraz włączenia kobiet w powstające dziedziny gospodarki, takie jak ICT, nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria i matematyka (STEM), sektor cyfrowy, sztuczna inteligencja i gospodarka ekologiczna, jako czynników sprzyjających zrównoważonemu wzrostowi i niezależności finansowej kobiet;

1. kieruje do Rady następujące zalecenia:

Uwagi ogólne

a. ponownie potwierdzić swoje niezachwiane zaangażowanie w związku z pekińską platformą działania i późniejszymi konferencjami przeglądowymi oraz określonymi w niej działaniami na rzecz równouprawnienia płci; przypomnieć, że działania na rzecz urzeczywistnienia praw kobiet i równouprawnienia płci wymagają podejścia skoordynowanego i wielosektorowego, obejmującego wszystkie zainteresowane strony oraz podejmującego kwestię utrzymujących się wielorakich form dyskryminacji, przeważających stereotypów związanych z płcią oraz braku równouprawnienia płci;

b. podkreślić znaczenie pozytywnych wyników 64. sesji Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet, która odbędzie się 9–20 marca 2020 r., w tym poprzez przyjęcie zestawu ambitnych, perspektywicznych zobowiązań określonych w deklaracji politycznej;

c. zapewnić jednolite stanowisko UE i podjąć zdecydowane działania w celu jednoznacznego potępienia ostrego sprzeciwu wobec równouprawnienia płci i środków podważających prawa kobiet, autonomię i emancypację w każdej dziedzinie; uznać, że istotnym sposobem walki z tym ostrym sprzeciwem jest aktywne promowanie równouprawnienia płci w oparciu o prawa oraz uwzględnianie aspektu płci we wszystkich dziedzinach;

d. zobowiązać się do zdecydowanego wspierania prac Jednostki Narodów Zjednoczonych ds. Równości Płci i Uwłasnowolnienia Kobiet (UN Women), która jest głównym podmiotem w systemie ONZ działającym na rzecz wspierania praw kobiet i łączenia wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron w celu doprowadzenia do zmiany polityki i koordynacji działań; wezwać wszystkie państwa członkowskie ONZ, jak również UE, do zapewnienia odpowiedniego finansowania UN Women;

e. zagwarantować pełne zaangażowanie Parlamentu i jego Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia w proces decyzyjny dotyczący stanowiska UE na 64. sesji Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet;

UE jako podmiot na scenie światowej

f. zapewnić spójność i komplementarność wszystkich istniejących zewnętrznych instrumentów i strategii politycznych UE, jeśli chodzi o uwzględnianie aspektu płci, w tym polityki handlowej UE, nowego konsensusu w sprawie rozwoju, unijnego pakietu środków w związku z uwzględnianiem aspektu płci we współpracy na rzecz rozwoju oraz planu działania UE dotyczącego praw człowieka i demokracji;

g. prowadzić politykę handlową opartą na wartościach, co obejmuje zapewnienie wysokiego poziomu ochrony praw pracowniczych i środowiskowych, a także poszanowanie podstawowych wolności i praw człowieka, w tym równouprawnienia płci; przypomnieć, że wszystkie umowy handlowe i inwestycyjne UE muszą uwzględniać aspekt płci i zawierać ambitny i możliwy do wyegzekwowania rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju; uznać, że zobowiązania handlowe ujęte w umowach zawieranych przez UE nigdy nie powinny powodować uszczerbku dla praw człowieka, praw kobiet czy ochrony środowiska i powinny uwzględniać środowisko lokalne, społeczne i ekonomiczne;

h. przyjąć silną rolę przywódczą w osiąganiu praw dziewcząt i kobiet oraz równouprawnieniu płci w swoich działaniach zewnętrznych, zwłaszcza w polityce bezpieczeństwa, zagranicznej, rozwoju i współpracy, a także odnowić plan działania w sprawie równości płci w stosunkach zewnętrznych po 2020 roku i uczynić go jeszcze bardziej ambitnym; uwzględnić wezwanie Parlamentu do dalszego wspierania przez UE inicjatywy „Spotlight” – partnerstwa między UE a ONZ w celu wyeliminowania wszelkich form przemocy wobec kobiet i dziewcząt do 2030 r.;

i. podwoić wysiłki na rzecz realizacji Agendy 2030 oraz wszystkich celów zrównoważonego rozwoju, w szczególności trzeciego i piątego celu, w celu zadbania o to, by żadna kobieta ani dziewczyna nie była dyskryminowana, narażona na przemoc lub wykluczenie oraz by każda z nich miała dostęp do opieki zdrowotnej, żywności, edukacji i możliwości zatrudnienia;

j. uczynić wszystko, co możliwe, by wykorzenić traktowanie gwałtu jako narzędzia wojny i ucisku, a także wywierać presję – zarówno na szczeblu UE, jak i jej państw członkowskich – na rządy państw trzecich i wszystkie podmioty ponoszące odpowiedzialność w regionach, gdzie ma miejsce taka przemoc uwarunkowana płcią, aby ukróciły tę praktykę, postawiły sprawców przed sądem i wspierały ofiary, poszkodowane kobiety i społeczności, pomagając im w ten sposób wyzdrowieć i otrząsnąć się z traumy;

k. wspierać większy udział kobiet w procesach utrzymywania i budowania pokoju oraz mediacji, a także w wojskowych i cywilnych misjach zarządzania kryzysowego UE, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem przemocy seksualnej będącej pokłosiem konfliktów; przypominać, że analiza konfliktów z uwzględnieniem aspektu płci, w ramach konsultacji z podmiotami ze społeczności lokalnych i organizacjami na rzecz kobiet, może ułatwić zrozumienie roli kobiet w konfliktach;

l. włączyć do działań humanitarnych prowadzonych przez UE i państwa członkowskie perspektywę równości płci, a także perspektywę zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw z tym związanych, ponieważ dostęp do opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego jest podstawową potrzebą ludzi w środowisku humanitarnym;

m. z całą mocą potępić zasadę tzw. „globalnego knebla”, która zakazuje otrzymywania przez organizacje międzynarodowe od rządu amerykańskiego środków finansowych na rzecz planowania rodziny, jeżeli świadczą one usługi aborcyjne, usługi doradztwa w zakresie aborcji, prowadzą konsultacje w zakresie usług aborcyjnych lub lobbing w dziedzinie prawa kobiet do aborcji; uznać tę zasadę za bezpośredni atak na prawa kobiet i dziewcząt oraz ograniczanie tych praw; zaapelować – w trybie pilnym – do UE i jej państw członkowskich o przeciwdziałanie skutkom stosowania zasady knebla poprzez znaczne wsparcie finansowania zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tym zakresie, a także o wypełnienie luki w tym finansowaniu;

n. uwzględnić fakt, że w krajach rozwijających się kobiety i dziewczęta są nieproporcjonalnie dotknięte negatywnymi skutkami zmiany klimatu, które zwiększają istniejące nierówności i zagrażają zdrowiu, bezpieczeństwu i dobrobytowi ekonomicznemu kobiet i dziewcząt; przypomnieć, że działania na rzecz klimatu są najskuteczniejsze, gdy kobiety i dziewczęta odgrywają w nich aktywną rolę, ponieważ są one silnymi inicjatorkami zmian;

Wzmocnienie ekonomicznej i politycznej sytuacji kobiet

o. zintensyfikować wysiłki na rzecz lepszego włączenia kobiet w rynek pracy i poprawić wsparcie dla przedsiębiorczości kobiet, zważywszy na fakt, że są to kluczowe czynniki umożliwiające osiągnięcie długoterminowego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu, zwalczanie nierówności i zachęcanie kobiet do niezależności finansowej; podjąć środki mające na celu rozwiązanie problemu bezrobocia kobiet, w szczególności długoterminowego;

p. wzmocnić zarówno ustawodawcze, jak i nieustawodawcze wysiłki na rzecz ostatecznego zlikwidowania zróżnicowania wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć, a także zdecydowanie egzekwować zasadę równości wynagrodzeń poprzez zadbanie o to, by wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze godzin były zgodne z ekwiwalentem pełnego czasu pracy, a dodatkowo – poprzez przyjęcie przepisów mających na celu zwiększenie przejrzystości wynagrodzeń i poprawę jasności prawa – wykrywać uprzedzenia związane z płcią i dyskryminację w strukturach płac, zwalczać pionową i poziomą segregację zawodową oraz uprzedzenia pracodawców przy zatrudnianiu i podejmowaniu decyzji o awansie; wspierać nowe inwestycje w infrastrukturę opieki, edukację i opiekę zdrowotną oraz w publiczne świadczenie dostępnych, przystępnych cenowo i wysokiej jakości usług opieki przez cały cykl życia, w tym opieki nad dziećmi, osobami zależnymi i starszymi, a także zapewnić silną ochronę i prawa pracownicze kobietom w ciąży – w trakcie oraz po zakończeniu ciąży;

q. wspierać strategie sprzyjające równemu podziałowi obowiązków domowych i opiekuńczych między kobietami i mężczyznami oraz zwalczać normy dotyczące płci i nierówne oczekiwania związane z opieką poprzez wdrażanie odpowiedniej polityki, która angażuje mężczyzn w niezbędne zmiany;

r. uznać zróżnicowany wpływ opodatkowania na kobiety i różne rodzaje gospodarstw domowych (gospodarstwa domowe dwuosobowe z dwoma dochodami, jednoosobowe gospodarstwa domowe kobiet lub mężczyzn z jednym dochodem itp.) oraz zadbać o to, by systemy podatkowe promowały i chroniły równość płci oraz sprawiedliwość podatkową dla kobiet poprzez eliminację podatkowych uprzedzeń związanych z płcią oraz zachęt, które utrwalają nierówne role płci;

s. zintensyfikować działania mające na celu zwalczanie poziomej i pionowej segmentacji rynku pracy oraz feminizacji pracy o niepewnym charakterze, a także zapewnić odpowiednie świadczenia dla kobiet doświadczających wielu form dyskryminacji; zadbać o to, by kobiety w podeszłym wieku otrzymywały odpowiednie świadczenia, w tym kredyty na czas sprawowania opieki, adekwatne emerytury minimalne, świadczenia rodzinne i rodzinne urlopy dla mężczyzn, które pozwalają zapobiegać feminizacji ubóstwa;

t. podkreślać prawa kobiet pracujących w gospodarstwie domowym, w tym migrantek i uchodźczyń, do godnych warunków pracy i jednakowej ochrony socjalnej; zapewnić ratyfikację i wdrożenie Konwencji MOP nr 189 dotyczącej godnej pracy dla osób pracujących w gospodarstwie domowym;

u. uznać znaczenie wzmocnienia strategii politycznych i środków dotyczących promowania edukacji dziewcząt, a także jej konsekwencje w kontekście wzmocnienia ich pozycji ekonomicznej; przypomnieć, że należy zwrócić szczególną uwagę na zapewnienie dostępu dziewcząt i kobiet do wszystkich poziomów edukacji na całym świecie; wspierać w tym zakresie doradztwo zawodowe uwzględniające problematykę płci oraz inicjatywy uświadamiające w celu promowania większego udziału kobiet w zawodach związanych ze STEM (nauki przyrodnicze, technologia, inżynieria i matematyka) oraz mężczyzn w sektorach zdrowia, opieki społecznej i edukacji; podkreślać potrzebę włączenia kobiet do rozwijających się sektorów gospodarki, które są ważne dla zrównoważonego rozwoju, w tym do sektora ICT oraz cyfrowej i sztucznej inteligencji;

v. zapewnić pełną integrację kobiet na równych prawach z mężczyznami na wszystkich szczeblach i we wszystkich dziedzinach oraz aktywnie promować zrównoważoną pod względem płci reprezentację i równą reprezentację wszystkich problemów i interesów kobiet na wszystkich szczeblach decyzyjnych; dawać przykład i odblokować w Radzie Europejskiej dyrektywę w sprawie kobiet w zarządach oraz zalecić wprowadzenie do ordynacji wyborczych wymogów zrównoważonych pod względem płci;

Eliminacja przemocy uwarunkowanej płcią i zapewnienie podstawowych praw kobiet

w. potępić wszelkie formy przemocy ze względu na płeć oraz fakt, że kobiety i dziewczęta są nadal narażone na przemoc psychiczną, fizyczną, seksualną i ekonomiczną, w tym przemoc domową, molestowanie seksualne, cyberprzemoc, uporczywe nękanie, gwałt, wczesne i przymusowe zamążpójście, okaleczanie żeńskich narządów płciowych, przestępstwa popełniane w imię tzw. „honoru”, przymusową aborcję, przymusową sterylizację, wykorzystywanie seksualne, handel ludźmi i inne formy przemocy, które stanowią poważne naruszenie ich praw człowieka i godności; przyjąć do wiadomości poważne zaniepokojenie Parlamentu zjawiskiem kobietobójstwa, które jest najbardziej skrajną formą przemocy wobec kobiet;

x. zakończyć w trybie pilnym proces ratyfikacji konwencji stambulskiej przez UE, na podstawie akcesji w szerokim zakresie bez jakichkolwiek ograniczeń, oraz opowiedzieć się za ratyfikacją konwencji przez wszystkie państwa członkowskie; zapewnić właściwe wdrażanie i egzekwowanie konwencji oraz przeznaczyć odpowiednie zasoby finansowe i kadrowe na zapobieganie i przeciwdziałanie przemocy wobec kobiet i przemocy ze względu na płeć, jak i na ochronę ofiar; uwzględnić zalecenia Grupy Ekspertów Rady Europy do spraw Przeciwdziałania Przemocy wobec Kobiet i Przemocy Domowej (GREVIO) oraz poprawić ustawodawstwo w celu dostosowania go w większym stopniu do postanowień konwencji stambulskiej; domagać się od Komisji przedstawienia aktu prawnego dotyczącego zapobiegania wszelkim formom przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz przemocy ze względu na płeć oraz ich zwalczania;

y. ratyfikować konwencję MOP nr 190 dotyczącą eliminacji przemocy i molestowania w świecie pracy oraz podjąć akcję afirmatywną w celu wdrożenia pierwszego w historii zalecenia Rady Europy w sprawie zapobiegania seksizmowi i jego zwalczania, w którym zaproponowano konkretne sposoby identyfikacji i rozwiązania tego problemu przez różne podmioty;

z. zapewnić skuteczną transpozycję i wdrożenie przez wszystkie państwa członkowskie dyrektywy 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar[5];

aa. zagwarantować powszechne poszanowanie i dostęp do zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw z nim związanych, zgodnie z ustaleniami programu działania z Międzynarodowej konferencji na temat ludności i rozwoju, pekińskiej platformy działania oraz dokumentów końcowych z odnośnych konferencji przeglądowych, w których uznano, że przyczyniają się one do osiągnięcia wszystkich związanych ze zdrowiem celów zrównoważonego rozwoju, takich jak opieka prenatalna i środki mające na celu unikanie porodów wysokiego ryzyka oraz zmniejszenie śmiertelności niemowląt i dzieci; uznać, że dostęp do usług planowania rodziny i opieki zdrowotnej nad matkami, a także bezpiecznych i legalnych usług aborcyjnych to ważne elementy ratujące życie kobiet;

bb. zapewnić dziewczętom i chłopcom w środowisku szkolnym opartą na dowodach naukowych, dostosowaną do wieku i kompleksową edukację seksualną oraz edukację o relacjach międzyludzkich, aby umożliwić dzieciom i młodzieży zdobycie dokładnej wiedzy, postaw i umiejętności potrzebnych do tworzenia bezpiecznych, zdrowych i pełnych szacunku relacji; przypomnieć, że taka edukacja powinna opierać się na poszanowaniu praw człowieka oraz równości płci i różnorodności; uznać, że tego typu edukacja powinna obejmować takie tematy jak orientacja seksualna i tożsamość płciowa, wyrażanie płci, normy płciowe, związki i wyrażanie zgody, zapobieganie przemocy na tle seksualnym i płciowym oraz szkodliwym praktykom takim jak uwodzenie dzieci i okaleczanie żeńskich narządów płciowych, zapobieganie zakażeniom przenoszonym drogą płciową, HIV i nieplanowanej ciąży, a także zapewniać informacje o dostępie do opieki zdrowotnej w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, w tym planowania rodziny, metod antykoncepcyjnych oraz bezpiecznej i legalnej aborcji;

Polityki i instytucje uwzględniające problematykę płci i sprzyjające włączeniu społecznemu

cc. zapewnić realizację systematycznego uwzględniania aspektu płci jako kluczowej strategii wspierania realizacji równości płci w praktyce; uznać, że uwzględnianie aspektu płci musi być podejmowane we wszystkich obszarach polityki oraz przyznać szczególne znaczenie przeprowadzaniu oceny wpływu w aspekcie płci;

dd. poprawić monitorowanie i gromadzenie porównywalnych, anonimowych danych z podziałem na wiek i płeć w celu poprawy jakościowej analizy sytuacji kobiet i przyjęcia w jej następstwie lepiej przemyślanej polityki dotyczącej płci; zaapelować do UE i państw członkowskich o większe inwestycje w gromadzenie zdezagregowanych danych oraz pomóc wzmocnić krajowe zdolności i mechanizmy statystyczne w krajach partnerskich;

ee. wprowadzić uwzględnianie aspektu płci w polityce UE w zakresie środowiska i zmiany klimatu oraz zagwarantować wsparcie finansowe i instytucjonalne, wiedzę fachową w zakresie problematyki płci i zdecydowane środki polityczne, a także ustanowić punkty kontaktowe ds. płci i zmiany klimatu we wszystkich instytucjach rządowych; przyjąć do wiadomości, że konstruktywny i równy udział kobiet w organach decyzyjnych oraz w polityce i działaniach w dziedzinie klimatu na szczeblu krajowym i lokalnym ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia długoterminowych celów klimatycznych oraz uznania i wspierania roli kobiet i dziewcząt jako czynników zmian;

ff. przyjąć i wdrożyć takie metody sporządzania budżetu oraz praktyki i plany działania, które uwzględniają aspekty płci, w celu zapewnienia odpowiedniego finansowania przeznaczonego na promowanie równości płci; ustanowić wiarygodne, systematyczne i odpowiednie finansowanie z budżetów krajowych w celu realizacji międzynarodowych i krajowych zobowiązań w zakresie równości płci i wzmacniania pozycji kobiet;

gg. wdrożyć perspektywę płci w ramach polityki migracyjnej UE, która zagwarantuje prawa kobiet i dziewcząt uchodźców, niezwłocznie wprowadzić procedury azylowe i migracyjne uwzględniające problematykę płci oraz zintensyfikować prace w celu zapewnienia właściwej identyfikacji i ochrony potencjalnych ofiar handlu ludźmi w ośrodkach recepcyjnych w całej UE;

hh. podkreślić potrzebę ochrony i promowania praw grup doświadczających wielorakich i krzyżujących się form dyskryminacji, w tym kobiet niepełnosprawnych, kobiet czarnych i o innym niż biały kolorze skóry, migrantek i mniejszości etnicznych, starszych kobiet, kobiet z obszarów wiejskich i wyludnionych, samotnych matek i osób LGBTIQ* oraz pracować na rzecz promowania idei zwalczania wielorakiej dyskryminacji i zinstytucjonalizowania analizy międzysektorowej we wszystkich organach ONZ, UE i w odpowiednich państwach członkowskich;

ii. zapewnić wsparcie oddolnym organizacjom działającym na rzecz praw kobiet oraz obrońcom praw kobiet i osób LGBTIQ* poprzez zapewnienie odpowiednich środków finansowych i usunięcie ograniczeń, które utrudniają im działania i pociąganie decydentów do odpowiedzialności; promować szeroki i znaczący udziału społeczeństwa obywatelskiego, organizacji kobiecych i grup marginalizowanych w procesie decyzyjnym i politycznym na wszystkich szczeblach; zachęcać do uczestnictwa w szczególności młode kobiety i młodzież;

jj. przyjąć wniosek dotyczący dyrektywy antydyskryminacyjnej mającej na celu wprowadzenie w życie – z uwzględnieniem aspektu płci – zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz, tytułem informacji, Komisji.

 

[1] Dz.U. C 162 z 10.5.2019, s. 9.

[2] Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 6.

[3] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0014.

[4] Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0080.

[5] Dz.U. L 101 z 15.4.2011, s. 1.

Ostatnia aktualizacja: 7 lutego 2020Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności