Indeks 
 Prethodno 
 Sljedeće 
 Cjeloviti tekst 
Rasprave
Utorak, 11. rujna 2018. - Strasbourg Revidirano izdanje

2. Rasprava s grčkim premijerom Aleksisom Ciprasom o budućnosti Europe (rasprava)
Videozapis govora
PV
MPphoto
 

  Presidente. – L'ordine del giorno reca la discussione con il Primo ministro della Repubblica di Grecia, Alexis Tsipras, sul futuro dell'Europa (2018/2730(RSP)).

Ringrazio il Primo ministro per aver accettato l'invito del Parlamento a partecipare a questo dibattito sul futuro dell'Europa.

Come sapete, il Parlamento vuol essere al centro del confronto su come costruire l'Europa del futuro. Molte cose non vanno, certamente l'Europa va cambiata, ma non va distrutta. Il Parlamento vuole essere protagonista, vogliamo più potere per il Parlamento europeo. Passi in avanti sono stati fatti con il trattato di Lisbona, ma vogliamo il potere di iniziativa per il Parlamento e vogliamo discutere con gli Stati membri non soltanto in occasione del Consiglio. Ho insistito con il Primo ministro Tsipras sull'importanza che riveste per noi la riforma di Dublino, che è un punto chiave sostenuto dal Parlamento europeo.

Avremo tutti quanti occasione oggi di discutere, dopo averlo ascoltato, con Alexis Tsipras, che ringrazio ancora una volta per avere accettato il nostro invito, e lo invito a prendere la parola dal podio.

 
  
MPphoto
 

  Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός της Ελλάδας. – Κύριε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κυρίες και κύριοι ευρωβουλευτές, αγαπητοί φίλοι, σας ευχαριστώ θερμά για την τιμητική πρόσκληση να εκθέσω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου για το μέλλον της Ευρώπης αλλά και να συζητήσω μαζί σας.

Είναι σημαντικό αλλά και συμβολικό ότι αυτή η ευκαιρία μου παρέχεται λίγες μόνο μέρες μετά το τέλος μιας μεγάλης περιπέτειας, μετά το τέλος των μνημονίων και την καθαρή έξοδο της Ελλάδας από τα προγράμματα στήριξης, μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια. Την προηγούμενη φορά που είχα την τιμή να απευθυνθώ σε εσάς, η Ελλάδα ήταν σε μια μεγάλη δίνη. Η πολιτική των ελλειμμάτων, της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και της διευρυμένης διαφθοράς προηγούμενων κυβερνήσεων είχαν ρίξει τη χώρα μου στα βράχια της χρεοκοπίας. Αλλά, ταυτόχρονα, η αδυναμία των θεσμών να προτεραιοποιήσουν τις αναγκαίες δομικές μεταρρυθμίσεις στα πρώτα δύο προγράμματα, σε συνδυασμό με την εμμονή ορισμένων εξ αυτών σε μια συνταγή ακραίας δημοσιονομικής προσαρμογής, είχαν οδηγήσει τη χώρα στα όρια της κοινωνικής ασφυξίας, της οικονομικής ασφυξίας αλλά και της κοινωνικής έκρηξης. Από το 2010 έως το 2014, η Ελλάδα έχασε το 1/4 του εθνικού της πλούτου. Η ανεργία, η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός εκτοξεύθηκαν, το δημόσιο χρέος επίσης. Οι ξένες επενδύσεις εξανεμίστηκαν, οι νέοι επιστήμονες εγκατέλειψαν κατά χιλιάδες τη χώρα. Η οικονομική κρίση της Ελλάδας και η αποτυχία της διαχείρισής της είχαν μετατραπεί όμως και σε πολιτική κρίση της Ευρώπης. Και τότε που μίλησα ενώπιόν σας, θα θυμάστε ότι οι μισοί από εσάς με επευφημούσατε, οι άλλοι μισοί με αποδοκιμάζατε, αλλά ελάχιστοι, πολύ λίγοι, ήταν ανάμεσά σας αυτοί που πίστευαν ότι θα είχα την ελπίδα να τα καταφέρω.

Και όμως η Ελλάδα τα κατάφερε! Τρία χρόνια μετά, είναι μια διαφορετική χώρα. Από μέρος του προβλήματος, από πηγή της κρίσης, έγινε μέρος της λύσης για την Ευρώπη. Η καθαρή έξοδος από το τελευταίο τριετές πρόγραμμα είναι μια επιτυχία, πρωτίστως, του ελληνικού λαού, που έσφιξε τα δόντια και έδωσε τη μάχη, που έκανε μεγάλες θυσίες για να παραμείνει η χώρα στην καρδιά της Ευρώπης. Αλλά είναι και μια επιτυχία της Ευρώπης συνολικά, που απέδειξε ότι με πνεύμα αλληλεγγύης και συνεργασίας μπορεί να ξεπερνά τις κρίσεις. Μέσα από αυτή την περιπέτεια βγαίνουμε πιο δυνατοί. Σήμερα στεκόμαστε ξανά στα πόδια μας και κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία γιατί, για πρώτη φορά μετά το ξέσπασμα της κρίσης, οι θυσίες του ελληνικού λαού έπιασαν τόπο. Εξυγιάναμε τα δημόσια οικονομικά. Προχωρήσαμε σε βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να είχαν γίνει δεκαετίες πριν. Ξεφύγαμε από το σπιράλ της ύφεσης και επαναφέραμε την οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Προχωρήσαμε με έργα και επενδύσεις που καθιστούν την Ελλάδα εμπορικό, διαμετακομιστικό και ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή, αλλά, ταυτόχρονα, αποδείξαμε ότι υπάρχει δρόμος για να βγεις από την κρίση χωρίς να διαλύσεις τον κοινωνικό ιστό. Στηρίξαμε τους πιο αδύναμους. Σταματήσαμε την ανθρωπιστική κρίση. Δώσαμε πρόσβαση στο σύστημα υγείας σε εκατομμύρια ανασφάλιστους. Αλλά, ταυτόχρονα, πετύχαμε και πρωτογενή πλεονάσματα, κάτι που, τρία χρόνια πριν, κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει, γιατί ελέγξαμε την ανεξέλεγκτη φοροδιαφυγή, σταματήσαμε τη σπατάλη και το πάρτι διαφθοράς στη δημόσια υγεία και στις δημόσιες προμήθειες, γιατί προχωρήσαμε σε κομβικές μεταρρυθμίσεις, όπως η ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων και ο εξορθολογισμός του ασφαλιστικού συστήματος. Και σήμερα, όχι απλώς βγήκαμε από τα μνημόνια, αλλά με τη βιώσιμη ρύθμιση του δημόσιου χρέους, ανακτάμε την οικονομική μας κυριαρχία και ξανακερδίζουμε τη θέση που μας αξίζει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Την περασμένη χρονιά η Ελλάδα επέστρεψε στην ανάπτυξη με τις προβλέψεις μάλιστα για φέτος να προσεγγίζουν ανάπτυξη κοντά στο 2,5%. Τις τρεις τελευταίες χρονιές αποδειχθήκαμε πρωταθλητές στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών αναπτυξιακών πόρων. Ενώ, επίσης το 2017, ήμασταν η δεύτερη χώρα σε απορρόφηση κονδυλίων από το σχέδιο Juncker, ενώ οι ξένες επενδύσεις έφτασαν τα 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ που αποτελεί την υψηλότερη απόδοση της τελευταίας δεκαετίας. Σε τρία χρόνια, μειώσαμε την ανεργία πάνω από 7%. Δημιουργήσαμε περισσότερες από τριακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Στηρίξαμε τα δημόσια νοσοκομεία. Υλοποιούμε ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ενώ μειώσαμε δραστικά τα οργανικά κενά στα σχολεία και αυξήσαμε τις δαπάνες για την επιστημονική έρευνα στο 1% του ΑΕΠ. Την ίδια στιγμή παλεύουμε για να μετατρέψουμε το «brain drain» σε «brain gain» δίνοντας κίνητρα στη νεανική επιχειρηματικότητα. Εφαρμόσαμε επίσης το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, την ελληνική εκδοχή του κατώτερου εγγυημένου εισοδήματος, από το οποίο ωφελούνται σήμερα περισσότεροι από 650 000 πολίτες. Μειώνουμε έτσι τα ποσοστά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, δημιουργώντας ένα πλέγμα κοινωνικών πολιτικών που προστατεύουν τους πιο ευάλωτους.

Την ίδια στιγμή όμως, και κόντρα στο ρεύμα της εποχής, η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που διεύρυνε τα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών της στην Ευρώπη. Για πρώτη φορά, παρέχουμε ιθαγένεια στους μετανάστες δεύτερης γενιάς που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα. Κατοχυρώσαμε τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, καθώς και το σύμφωνο συμβίωσης και την αναδοχή παιδιών για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Καταργήσαμε την υποχρεωτική εφαρμογή του νόμου της Σαρία για τη μουσουλμανική μειονότητα, ενώ, επιτέλους μετά από χρόνια, ολοκληρώνουμε και την κατασκευή μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα. Επιπλέον, σε μια Ευρώπη όπου θεριεύει ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, η Ελλάδα έκανε ό,τι περισσότερο μπορούσε για να διαχειριστεί τις τεράστιες προσφυγικές ροές με όρους ανθρωπισμού και προστασίας του διεθνούς δικαίου. Την ώρα που άλλες χώρες παραβίαζαν μονομερώς ευρωπαϊκές αποφάσεις και ύψωναν φράχτες, η οικονομικά χτυπημένη Ελλάδα αντιστάθηκε στις σειρήνες του μίσους. Οι τοπικές κοινωνίες έδωσαν μαθήματα ανθρωπιάς και η κοινωνία των πολιτών κινητοποιήθηκε αποτελεσματικά σε συνεργασία με την Πολιτεία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους διεθνείς οργανισμούς. Σήμερα, η Υπηρεσία Ασύλου, που δεν υπήρχε καν πριν από πέντε χρόνια, διαχειρίζεται τον μεγαλύτερο, σε σχέση με τον πληθυσμό, αριθμό αιτούντων στην Ευρώπη. Παράλληλα, η Ελλάδα, με τη σημαντική γεωπολιτική της θέση, συνεισφέρει καθοριστικά στην ειρήνη και τη σταθερότητα σε μια ευρύτερα αποσταθεροποιημένη περιοχή.

Παρ’ όλα τα προβλήματα αστάθειας και εθνικιστικής έξαρσης στην Τουρκία, κρατήσαμε ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας, διαφυλάσσοντας την ειρήνη στο Αιγαίο, προωθώντας συνεργατικές λύσεις στο προσφυγικό, εκκινώντας συνομιλίες για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό. Στην αποσταθεροποιημένη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αποτελούμε, μαζί με την Κύπρο, τον μόνο ευρωπαϊκό πυλώνα σταθερότητας. Διευρύνουμε τις πολυμερείς συνεργασίες με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, την Ιορδανία και, ταυτόχρονα, εμβαθύνουμε τη βαλκανική συνεργασία και συνανάπτυξη, ξεκλειδώνοντας έτσι την ευρωπαϊκή προοπτική των βαλκανικών κρατών, με κορωνίδα των προσπαθειών μας την ιστορική συμφωνία των Πρεσπών με τη βόρεια γείτονά μας αλλά και τον συνεχιζόμενο διάλογο με την Αλβανία. Μετά από είκοσι έξι χρόνια καταστροφικής κυριαρχίας του εθνικισμού, καταφέραμε με τον Πρωθυπουργό της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, τον Zoran Zaev, να γυρίσουμε σελίδα και να φτάσουμε σε μία αμοιβαίως αποδεκτή συμφωνία χωρίς την επιβολή και τη χρήση της ισχύος, αλλά στη βάση της διπλωματίας και τoυ διαλόγου. Μια συμφωνία που μπορεί να αποτελέσει πρότυπο επίλυσης διαφορών στην περιοχή μας.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω να επισημάνω το εξής: η έξοδος της Ελλάδας από το τελευταίο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής δεν σημαίνει ότι η χώρα επανέρχεται στο παρελθόν της. Αντίθετα, είμαστε αποφασισμένοι να μην επαναλάβουμε τα λάθη και τις συμπεριφορές που οδήγησαν στην κρίση. Το τέλος των μνημονίων δεν συνιστά επαναφορά στο παρελθόν, αλλά ιστορική τομή με το παρελθόν. Είναι μια νέα αρχή που εμπεδώνει τη σταθερότητα και την ασφάλεια. Επουλώνει πληγές. Διορθώνει σταδιακά αδικίες και διανοίγει νέες αναπτυξιακές προοπτικές για τον λαό και τον τόπο μας.

Την προσεχή περίοδο, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι θα συνεχίσουμε τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια, δίνοντας έμφαση στον περαιτέρω εξορθολογισμό της λειτουργίας του κράτους, στον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, στην εμβάθυνση των δημοκρατικών τομών μέσω και της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης. Θα συνεχίσουμε, όμως, και την πορεία της δημοσιονομικής ισορροπίας, ενώ, παράλληλα, θα θέσουμε ως προτεραιότητα τη δίκαιη ανάπτυξη και την προστασία της εργασίας.

Η Ελλάδα και οι Έλληνες απέδειξαν τα τελευταία χρόνια πόσο βαθιά προσηλωμένοι είναι στην ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, υπομένοντας και επιμένοντας στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ακόμα και όταν η ίδια η Ευρώπη ή έστω η κυρίαρχη έκφρασή της πολλές φορές πλήγωνε και υποτιμούσε τον ελληνικό λαό.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, από την οκταετή αυτή ελληνική κρίση που αφήνουμε πίσω μας, να βγάλουμε όλοι τα συμπεράσματά μας και, κυρίως, να βγάλουμε συμπεράσματα για το ποια Ευρώπη θέλουμε και πώς θα την θωρακίσουμε απέναντι σε ενδεχόμενες νέες κρίσεις στο μέλλον. Το διακύβευμα για την Ευρώπη σήμερα είναι, θα έλεγα, υπαρξιακού χαρακτήρα. Η μέχρι σήμερα διαχείριση της οικονομικής κρίσης και της προσφυγικής κρίσης αλλά και της κρίσης ασφάλειας έχει αναδείξει τεράστια ελλείμματα και αντιφάσεις και τείνει να μετεξελίξει όλες αυτές τις κρίσεις σε μία δομική κρίση του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Θα ήθελα από αυτό εδώ το βήμα να προειδοποιήσω ότι η αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δώσει δημοκρατικές και λειτουργικές απαντήσεις στις σύγχρονες προκλήσεις θα έχει ως αναπόφευκτη συνέπεια τον θρίαμβο του σοβινισμού και την αναζωπύρωση των εθνικιστικών ανταγωνισμών. Θα την καταστήσει μια κατακερματισμένη ήπειρο χωρίς ενότητα, χωρίς συνοχή, χωρίς διεθνή ρόλο και προοπτική. Στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί να γίνει περισσότερο δημοκρατική, αξιοποιώντας τα όποια θεσμικά πολιτικά εργαλεία απέδιδε η Συνθήκη της Λισαβόνας, έγινε περισσότερο τεχνοκρατική και εθνοκεντρική, με τις κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνονται δυστυχώς πίσω από τις κλειστές πόρτες άτυπων οργάνων που δεν λογοδοτούν στους Ευρωπαίους πολίτες και κρατούν τους πολίτες μακριά από την Ένωση και με σχήματα τεχνοκρατών, όπως αυτό της τρόικα, να κρατούν τα κλειδιά της οικονομικής κυριαρχίας και να μη λογοδοτούν πουθενά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ακόμα και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πέρασαν σε δεύτερο ρόλο πίσω από το θεσμικά μη κατοχυρωμένο Εurogroup και από τα τεχνικά κλιμάκια των τεχνοκρατών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Ο δημοσιονομικός φετιχισμός στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης επέτεινε ακόμη περισσότερο τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες τόσο ανάμεσα στα κράτη μέλη όσο και μέσα σε αυτά. Εξουθένωσε μεγάλα κοινωνικά στρώματα και προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη οικονομική ανασφάλεια και φόβο στους πολίτες μας. Αυτή η αποτυχία της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης της κρίσης είναι τελικά αυτή που τροφοδοτεί το τέρας του σοβινισμού και του ακροδεξιού λαϊκισμού. Μετέφερε την ακροδεξιά από το εδώλιο του κατηγορουμένου της Ιστορίας και από την απομόνωση στο πολιτικό προσκήνιο.

Η προσφυγική κρίση που ακολούθησε ήρθε απλά να επιβεβαιώσει την αδυναμία της Ευρώπης να προχωρήσει, όταν ένα μεγάλο μέρος των μελών της δεν ασπάζεται τις ιδρυτικές της αξίες, όταν κυριαρχεί η λογική του απομονωτισμού έναντι της συνεργασίας, η λογική του «ο καθένας μόνος του» έναντι του επιμερισμού των βαρών, η λογική της εθνικής αναδίπλωσης έναντι της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, όταν το δηλητήριο του μίσους και της ξενοφοβίας, δυστυχώς, πηγάζει ξανά στην καρδιά της Ευρώπης εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά την πανανθρώπινη τραγωδία του φασισμού. Γιατί σήμερα δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι μόνο με την εκλογική άνοδο κάποιων ακραίων δυνάμεων της εθνικιστικής και λαϊκιστικής ακροδεξιάς, αλλά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη διείσδυση της ξενοφοβικής και σοβινιστικής της ατζέντας εντός του δημοκρατικού πολιτικού φάσματος, όπου ο ρατσισμός και η ξενοφοβία γίνεται ηγεμονικός πολιτικός λόγος σε παραδοσιακές συντηρητικές δυνάμεις και όχι μόνο, διαμορφώνοντας τους συσχετισμούς σε κρίσιμες για την Ευρώπη χώρες. Αυτή η εξέλιξη, αν δεν ανακοπεί, είναι που απειλεί την Ευρώπη με αποσύνθεση.

Κάποιοι από εσάς το 2015 φοβηθήκατε τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά που διεκδικούσε και διεκδικεί μια καλύτερη Ευρώπη. Πιστέψατε ότι όποιος αμφισβητεί τη σημερινή Ευρώπη της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας και των κοινωνικών ανισοτήτων αποτελεί κίνδυνο για το κοινό μας οικοδόμημα. Σήμερα, όσοι το πιστέψατε αυτό, οφείλετε να παραδεχθείτε ότι πέσατε έξω. Αν κάποιος απειλεί πραγματικά την Ευρώπη δεν είναι όσοι παλεύουν για να την αλλάξουν, αλλά όσοι παλεύουν για να την καταργήσουν. Όσοι βρίσκονται στον αντίποδα των ουμανιστικών ιδεών της αλληλεγγύης και της συνεργασίας των λαών. Όλοι όσοι πιστεύουμε, φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι βουλευτές, σε αυτό το ευρωπαϊκό όραμα, οφείλουμε να παραμερίσουμε τις υπαρκτές και μεγάλες διαφορές μας μπροστά στον μεγάλο κίνδυνο. Οφείλουμε να μην αφήσουμε την ευρωπαϊκή ιδέα να συνθλιβεί ανάμεσα στον καταστροφικό νεοφιλελευθερισμό και την εφιαλτική ακροδεξιά. Οφείλουμε να απαντήσουμε αποφασιστικά ότι ο μόνος δρόμος της διάσωσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι η αναβάπτισή της με τολμηρές μεταρρυθμίσεις δημοκρατίας, διαφάνειας και δικαιοσύνης. Να στηρίξουμε, δηλαδή, την προοπτική μιας καλύτερης Ευρώπης με ευρωπαϊκές λύσεις για τις ευρωπαϊκές προκλήσεις, για το προσφυγικό και τη μετανάστευση, για την κλιματική αλλαγή, για την ασφάλεια, για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης, για να νικήσει η ελπίδα τον ακροδεξιό φόβο.

Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι λιγότερη αλληλεγγύη και περισσότερα σύνορα αλλά ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την κοινωνική συνοχή και την ευημερία των λαών μας, εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης, ισχυρότερο Κοινοβούλιο και ισχυρότερους ευρωπαϊκούς θεσμούς με δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο. Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι ένα νέο ιερατείο της λιτότητας και της πειθαρχίας αλλά μια ευρωζώνη προσανατολισμένη στην ανάπτυξη με μηχανισμούς εξισορρόπησης των ανισοτήτων· ένα πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο που να στηρίζει την κοινωνική συνοχή και τη σύγκλιση· έναν νομικά δεσμευτικό ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων· την αναθεώρηση του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου με δίκαιη κατανομή των βαρών· έναν κοινό ευρωπαϊκό μηχανισμό πολιτικής προστασίας για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών· την προώθηση του διαλόγου και της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας προκειμένου να σέβεται το διεθνές δίκαιο και να επανέλθει αυτή η μεγάλη χώρα σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις· μια ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική που θα συμβάλει στην επίλυση των ανοιχτών κρίσεων.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κλείνω λέγοντας ότι η Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια κατάφερε να γίνει από μέρος του προβλήματος μέρος της λύσης για την Ευρώπη. Ξεπέρασε την οικονομική κρίση, βάσταξε στις πλάτες της με αξιοπρέπεια τη μεγάλη αυτή προσφυγική κρίση για λογαριασμό ολόκληρης της Ευρώπης. Άνοιξε δρόμους για τη φιλία των λαών με μια σταθερά φιλειρηνική εξωτερική πολιτική που τη μετατρέπει σε παράγοντα συνεργασίας και σταθερότητας σε μια ευρύτερα ασταθή περιοχή στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια. Όλα αυτά τα δείγματα γραφής των τελευταίων τριών χρόνων αποτελούν, θα έλεγα, έναν θετικό οιωνό στον συννεφιασμένο όμως ουρανό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δείξαμε ότι υπάρχει δρόμος, αν το πιστέψεις και αν το παλέψεις σκληρά. Πιστεύω ότι αυτός είναι και ο δρόμος για το αύριο της Ευρώπης.

Έχουμε μπροστά μας δύσκολες μάχες. Η αναμέτρηση των ευρωεκλογών του ερχόμενου Μάη θα είναι κάτι παραπάνω από μία ακόμα εκλογική αναμέτρηση. Θα είναι μια πολιτική μάχη αρχών και αξιών για την ήττα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και του ακροδεξιού λαϊκισμού που απειλούν την Ευρώπη. Για την αναβάθμιση της ευρωπαϊκής ιδέας, την ενίσχυση της ενότητας και της αλληλεγγύης των ευρωπαϊκών λαών. Σε αυτή τη μάχη, όλες οι προοδευτικές, οι δημοκρατικές και φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν χρέος να βρεθούν από την ίδια πλευρά της Ιστορίας και να μην αφήσουν την Ευρώπη να γυρίσει πίσω.

 
  
MPphoto
 

  Presidente. – Ci sono tutti i parlamentari che hanno interesse a intervenire nel "catch the eye"? Sapete che per introdurre la vostra richiesta serve inserire la carta di voto e premere uno qualsiasi dei pulsanti per il voto elettronico. Vi siete registrati tutti?

Bene, allora possiamo procedere alla chiusura del sistema per la registrazione elettronica delle richieste per il "catch the eye".

Do ora la parola al Vicepresidente della Commissione europea Dombrovskis.

 
  
MPphoto
 

  Valdis Dombrovskis, Vice-President of the Commission. – Mr President, on behalf of President Juncker, who is preparing the State of the Union address that he will deliver tomorrow to this House, I am delighted to take part in this debate on the future of Europe, in the presence of Prime Minister Alexis Tsipras. I have had the opportunity to work closely with Prime Minister Tsipras over the past few years. Most recently, we had a very good exchange on Greece and the future of Europe when I visited Athens in June.

Before I turn to our debate, let me first express our deep sympathy and solidarity to those affected by the terrible forest fires. The Commission stands by your side, Prime Minister, and we must make sure that such tragedies are never repeated.

Greece, its people and Greek civilisation have shaped Europe and its underlying values. One can safely say that the Greeks invented democracy and, above all, they knew how to defend it when it was under threat. This allowed their country to join the European Union after enduring a terrible dictatorship, thus proving that the future belongs to those who have the courage not to succumb to resignation, and the determination to face up to difficulties and take their fate into their own hands. Yes, the future belongs to those who choose to be architects of history.

Greece is not only of historic importance to Europe, but it is also important to the future of Europe. It is impossible to imagine the future of Europe without Greece’s contribution. I am thinking in particular of its vital role in the stability of the Western Balkans, a region with a turbulent history, which needs firm reassurance about the prospect of EU membership in order to avoid a repetition of the tragedies we witnessed in the 1990s. And I would like once again to pay tribute to the courage and leadership of Prime Ministers Tsipras and Zaev, who have acted in a spirit of openness and compromise in order to break a long-standing deadlock that served the interests of neither country.

(Applause)

They have set an example for the whole region and the wider world.

I am also thinking of the future of our Economic and Monetary Union and the harsh lessons which, together, we had to learn from the crisis of the last ten years that hit Greece so hard. Although others took a different view, the Commission has always believed that Greece has its rightful place in the euro area. I would like to pay tribute to the unprecedented efforts that have been made by the Greek people to maintain Greece’s rightful place at the heart of the European Union.

This summer Greece has turned a new page. It has brought the stability programme to a successful close: it has put its public finances in order and even exceeded its budgetary targets. Its economy is on the rise: this year and next it is set to grow by 2%. Unemployment has already fallen sharply, although it remains unacceptably high. Over 100 000 new jobs have been created since the stability programme began.

The credit for this achievement is shared between the Greeks and their European partners. It is a product of Europe’s recipe for success, which combines solidarity with responsibility.

The solidarity shown by the European partners has been unprecedented – both in terms of financial assistance and in terms of support for reforms. The people of Greece have been strong in assuming their responsibility. Their efforts and sacrifices have laid the basis for this sustainable upturn. These are solid foundations on which Greece can now build.

Yet, there are still economic challenges to overcome. The best investment that Greece can now make is to build confidence in its economy. That requires staying the course of responsible fiscal policies and reforms. This is the way to ensure long-lasting economic growth and a constant improvement of living conditions for the Greek people. In such a case, I do not exclude the possibility of the Greek economy surprising us on the upside.

When I see the courage and determination which the Greek people have already shown, I am confident that they will succeed. And Greece can continue to rely on the solidarity of its European partners. In our Union, responsibility and solidarity go hand in hand. We proved as much when we drew lessons from the crisis and made our common currency more crisis-resistant. In order to arm ourselves better to face future challenges, we must take the necessary steps to complete our Economic and Monetary Union. The Commission’s roadmap is clear, its agenda is well-known – and this is an urgent priority for the autumn. We are finally making progress to complete our Banking Union and I trust we can move swiftly towards a real Capital Markets Union. The example of Greece shows that we can overcome problems when we join forces. The euro area has emerged from the crisis united and stronger because we chose common European solutions.

As we look to the future of Europe, we must apply this spirit of finding common solutions to common challenges right across the board. This is what being part of the Union means: working together to address the issues affecting us all.

Managing migration is one such common European challenge – it is not the responsibility of only one Member State or another. That is why we stood side-by-side with Greece when it mattered most. Thanks to the EU-Turkey Statement, arrivals are now down by 97% in the Eastern Mediterranean. We backed up our action with the financial resources to match, with Greece receiving a total of EUR 1.6 billion of EU funds to address migration challenges. And we set up a European Border and Coast Guard to make our borders more secure. We now have more than 1 600 officers across Europe, including 662 officers in Greece, at the borders with Turkey, Albania and the former Yugoslav Republic of Macedonia.

The decisive action taken by the European Union has worked. But we can and must do more. Together, it is time that Member States agreed on a long-term solution covering all elements of migration, to help us balance solidarity and responsibility. There would be no stronger or more tangible proof to Europeans that the Union will deliver on its promises and stay united on the things that matter the most. I believe that to achieve this we should look to the teachings of one of Europe’s, and Greece’s, greatest minds, namely Aristotle. He taught that virtue is the middle between extremes; that understanding and compassion are central to the way a society works; and that we are all, above all else, social beings. In our long and often tragic history, we can see the damage wrought when we lose sight of this humanism.

So the lesson for our future is simple. We must never lose sight of what binds us together: the values that we share; the living together in a society that we hold dear; and the compassion and solidarity that we show each other. That is what our Union is built on, and that is what our future must be built on.

(Applause)

 
  
MPphoto
 

  Esteban González Pons, en nombre del Grupo PPE. – Señor presidente, señor primer ministro, yo también hablo una lengua del sur, con acento del sur y dolor del sur. La última vez que tuvimos la suerte de escucharle fue en julio de 2015. Le noto muy cambiado. Entró usted y salió de esta Cámara con el aplauso de los populistas y de los eurófobos. Lo recordará usted perfectamente, y nosotros también. Hoy, al entrar, le hemos aplaudido todos.

Grecia se encontraba entonces inmersa en una crisis económica y social sin precedentes. Era un país al borde del desahucio. Lo recuerda usted perfectamente, y nosotros también. Los europeos estuvimos a su lado, estuvimos al lado de los griegos cuando nos necesitaron, estuvimos al lado de los griegos cuando los mercados financieros le cerraron el grifo del dinero a su Gobierno. Cuando el resto del mundo le dio la espalda al pueblo griego, su familia europea le tendió la mano. Y juntos logramos salir adelante. Juntos lo hemos hecho. No era fácil, pero lo hemos hecho juntos. Usted lo recordará perfectamente, y nosotros también.

No seré yo quien le reste méritos a su Gobierno, señor Tsipras. Su Gobierno ha sido actor imprescindible y necesario, como lo fue el del presidente Samaras. Pero su intervención de hoy —déjeme que le diga— ha pecado de triunfalismo y de personalismo. Y ha omitido, no sé si casual o intencionadamente, algunos claroscuros que todavía pesan sobre su gestión.

La salida de Grecia del programa de rescate es un éxito que todos aplaudimos, pero, si alguien merece ser aplaudido, no es su Gobierno, son los ciudadanos griegos, porque han sufrido y han luchado más que nadie para sacar su país adelante. Los griegos son admirables, y su dolor ha sido admirable. Le he oído hablar de los méritos de su Gobierno, pero no le he oído hablar de los méritos de su pueblo, no le he oído hablar de los méritos de los ciudadanos griegos. Los ciudadanos griegos votaron por seguir en Europa y en el euro, mientras algunos de sus ministros luchaban contra molinos de viento. Seguro que usted aún lo recuerda, y nosotros también.

Este relato de éxito que hoy nos ha contado sobre Grecia está incompleto si omitimos la contribución europea, pero no la de los gobiernos y las instituciones, sino la de los ciudadanos europeos. Usted ha jugado hoy a confundir la Unión Europea con el neoliberalismo, con la troika, con los especuladores, con los mercaderes de dinero. Y, sin embargo, esa Unión Europea que, según usted, se ha convertido en más tecnocrática y en más nacionalista ha sido la salvación de su Gobierno y la salvación de su país.

Tanto han criticado desde su partido las políticas de estabilidad, que debería usted reconocer que, gracias a las políticas de estabilidad, países como Grecia, Portugal, España o Irlanda están hoy saliendo de la crisis. No están peor, están mejor que estaban económica y socialmente. Usted sabe que no fue la Europa de los bancos y las corporaciones la que sacó a Grecia del abismo, señor Tsipras, sino la Europa de los contribuyentes, que cada mañana se levantan a trabajar. Han sido ahorros de jubilados, asalariados y pequeños empresarios de toda Europa los que han hecho posible el rescate de Grecia. Seguro que usted lo recuerda perfectamente, y nosotros también.

Europa no es solo un mercado. Europa son valores y principios, es apego a la democracia, la justicia y el Estado de Derecho. Europa es solidaridad, es comprensión, es apoyo, es ayudarnos los unos a los otros cuando lo necesitamos y no tirar piedras al techo de cristal, como debería ocurrir con la crisis de los emigrantes, no solo en Grecia, sino en todos los Estados del sur, tal como ocurrió este verano cuando los incendios arrasaron Grecia, y el pueblo griego tuvo toda nuestra solidaridad.

Europa, señor Tsipras, es hacer honor a la palabra dada, es sentarnos a la misma mesa, es vernos como aliados y como amigos, nunca como enemigos. Justo lo contrario de lo que hizo su Gobierno al inicio de su mandato, cuando precisamente usted estuvo aquí —se acordará y nosotros nos acordamos también—, cuando se perdió un tiempo precioso criticando a la familia europea y entregándose al peor populismo económico. Seguramente usted recordará que se han perdido 100 000 millones de euros por la irresponsabilidad de su ministro, el señor Varoufakis, su famoso ministro estrella. Usted se acuerda de él seguramente, y nosotros también.

Afortunadamente, eso es el pasado. Le veo cambiado, señor Tsipras, muy cambiado, y me alegro. Se han dado pasos positivos, pero queda mucho camino por recorrer y algunas dudas por despejar. Nos preocupa que, casi un mes después de salir del programa de rescate, los mercados sigan desconfiando de sus políticas económicas. Entienda que nos preocupe. Nos preocupa que el crecimiento continúe estancado y que las previsiones no sean muy optimistas, y entienda que nos preocupe. Nos preocupa que siga habiendo sombras de clientelismo en la contratación pública griega, y entienda que nos preocupe. Nos preocupa que casi 500 000 jóvenes griegos hayan tenido que abandonar Grecia, y entienda que nos preocupe. Nos preocupa que unas próximas elecciones cambien su estilo político y la vuelta a la oposición signifique para su partido la vuelta al populismo. Y entienda que nos preocupe, porque nosotros, como ya le hemos demostrado, somos su familia.

Hay muchas lecciones que aprender de la crisis, señor Tsipras. Sabemos que hay cosas que se podían haber hecho mejor y otras que tal vez convendría no haber hecho. Ahora usted tiene dos opciones: continuar por el camino de las reformas que acaba de emprender o volver al populismo y al radicalismo. En su mano está, y esperamos lo mejor de usted y de su Gobierno. Se equivocó en 2015 cuando estuvo aquí, como el tiempo y los hechos han demostrado. Confío en que esta vez sepa elegir la opción acertada. Porque el populismo no es ni de derechas ni de izquierdas, es populismo y siempre lo será. Recuerde una cosa: la extrema derecha es tan peligrosa como la extrema izquierda, al menos para los demócratas. Espero que usted lo recuerde, porque nosotros no nos vamos a olvidar.

 
  
MPphoto
 

  Udo Bullmann, on behalf of the S&D Group. – Mr President, let me start by saying to the Prime Minister that we are very sad about how many lives were lost this summer in the forest fires in Greece – in other places in Europe as well, but especially in Greece – and let me add that we are very sad, seeing him here today, reminding us of the hardship the Greek people have had to go through, especially over the last eight years.

Prime Minister, you did not mention this today, but you could have mentioned it. How many children were put into poverty during the last eight years in Greece? How many families lost their homes? Here my dear friends from the PPE will disagree, but it is your austerity that caused this, it is not our austerity and it was the representatives of your family in Athens offering the Greek people to leave the Eurozone with an unforeseeable impact on the Eurozone, with an unforeseeable impact on the Greek nation and all over Europe. Don’t mix things up. You can be sure we will come back to that.

But we know exactly, Prime Minister, and you rightly did this in your great speech, to outline that Europe has to start on new endeavours and that we have to be bold and that we have not only to talk about the past but also about the future and that we have to shape the future, the European future. If you would like to do that, we need a new vision, a new objective, a new dream, a new policy and also our institutions have to be prepared for that.

This is the topic of today. But let me also be clear that if we would like to have this new vision in Europe, all revolutions start at home and each and every country has to contribute to this new endeavour. That also goes for Greece. You found a lot of problems in front of you when you took over in government and we have to be blunt on that. Our societies cannot be misled by greedy elites. Our societies cannot be fooled by those rich people who do not like to pay taxes and our societies cannot be irritated by public administrations working according to nepotistic politics and not according to the rule of law. Here everybody has to do his and her homework, but especially also Greece. You know that, Prime Minister, and you have reacted to that domestically. You have reacted to the situation in foreign relations; I can only praise what you did with Prime Minister Zaev. You are solving problems in the Balkans for the future of Europe, for peace in the Balkans. My Group is going to full—heartedly support you on that because this is a good step forward, a cornerstone for the new Europe.

I can only encourage you not to stop domestic reforms but rather to continue with the domestic reforms which are necessary, on the public administration, on the functioning of the rule of law, on striving towards a more fair and equal society.

Let me tell you the following: my Group started two years ago to renew our own programme. We decided that we cannot talk anymore about the economy without talking about the environment. We cannot talk anymore about the environment without talking about the social dimension. We are suggesting for the new programme for this European Union to strive towards the United Nations sustainable development goals, because we think this is the correct compass for the future. I do not have to give advice to you, Prime Minister, but only one idea. What if you go to Portugal? The newly—reshaped society of Greece goes to Portugal, talks to António Costa. You go to Spain, and talk to Pedro Sánchez. You could say, look, I have an idea. You could also go to Italy. Salvini will perhaps not listen to you – but Italian society I am pretty sure would listen to you – and you could say, look, this Mediterranean area has a great heritage, but it could also have a great future. What about developing a master plan for safe and sustainable energy? A master plan for better logistics, on land as well as on the sea, for fair and smart mobility. A master plan for high quality services, in tourism as well as in agriculture, for better products for a better future of the European Union, for a better world. You can say this master plan will be put up together, as the region, as the societies, as the countries of the south. Once we have this master plan for the Mediterranean we say, look, European Commission, we need your support, and you could support us on that because this is the future of our region, this is the future of the European Union and this is the future of the Mediterranean. Then you could say, look, political parties, if you come up with the lead candidates, if you would like to form the new mandate, the new governance, we will only vote for somebody who is full—heartedly supporting us on this master plan because the whole European Union needs a master plan like this for the sake of the next generation. If you go that path, we will be with you, we will support you, and that would be the best for our children and grandchildren. I wish you luck.

 
  
MPphoto
 

  Νότης Μαριάς, εξ ονόματος της ομάδας ECR. – Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Τσίπρα, αφού είμαι ο πρώτος από τους Έλληνες ευρωβουλευτές που λαμβάνει το λόγο, θα ήθελα να σας καλωσορίσω εδώ στο Ευρωπαϊκό μας Κοινοβούλιο. Ακούγοντάς σας, μου θυμίσατε τον κύριο Σαμαρά που πριν τέσσερα χρόνια καθόταν εκεί που κάθεστε εσείς και μας είπε για το success story του δικού του δευτέρου μνημονίου. Σήμερα εσείς μας είπατε για το success story του δικού σας τρίτου μνημονίου και πότε, όταν αφήνετε καμένη γη, και δεν εννοώ το Μάτι, όταν έχετε μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα απέραντο κοινωνικό νεκροταφείο, όταν έχουμε χιλιάδες ανέργους, όταν έχουμε εκατομμύρια φτωχούς, όταν η νεολαία μας φεύγει στην ξενιτιά, όταν υπάρχει πετσόκομμα των συντάξεων, όταν έχουμε μισθούς πείνας, όταν υπάρχει λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, με το κατοχικό Ταμείο που θα λειτουργεί 99 χρόνια, όταν έχουμε φορολογικό ρεσάλτο στις τσέπες των Ελλήνων, το φορομπηχτικό ΕΝΦΙΑ, την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, τα οποία δεν αντέχουν άλλους πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες. Αφήσατε αναπάντητα αμείλικτα ερωτήματα κύριε Τσίπρα, για αυτό σας κουνάει το χέρι ο κύριος González Pons και το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, δεν μας είπατε που πήγαν τα 288 δισεκατομμύρια EUR τα οποία πήρε η Ελλάδα ως δάνεια γιατί, αν μας δίνατε απάντηση, θα λέγατε αυτό που είπε ακόμη ο κύριος Dijsselbloem, ότι αυτά τα κονδύλια πήγαν για να σώσουν τους δανειστές, για να σώσουν τις ξένες τράπεζες, για να σώσουν πραγματικά το ίδιο το ευρώ και όχι τους Έλληνες πολίτες. Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα. Πρέπει να μας πείτε κύριε Τσίπρα γιατί εφαρμόζετε στο 100% τα μνημονιακά μέτρα ενώ έχετε πάρει όμως μόνο το 70% του δανειακού κεφαλαίου του τρίτου μνημονίου και επιστρέψατε 24 δισεκατομμύρια EUR, σαν πουρμπουάρ, πίσω στους δανειστές, ενώ μπορούσατε να αξιοποιήσετε αυτά τα χρήματα για να δημιουργήσετε ένα Ταμείο Σωτηρίας Δανειοληπτών για να μη χάσουν οι Έλληνες τα σπίτια τους από τα κοράκια, να ανακεφαλαιοποιήσετε τα ασφαλιστικά ταμεία για να μην μειωθούν οι συντάξεις, να δημιουργήσετε 300 000 νέες θέσεις εργασίας για να έχουμε ανάπτυξη. Και εφαρμόζετε τον προϋπολογισμό λιτότητας των δανειστών. Σας ερωτώ κύριε Τσίπρα: θα εφαρμόσετε αυτό που είχατε πει το 2014; Θα εγγράψετε τις γερμανικές αποζημιώσεις στον κρατικό προϋπολογισμό; Θα δώσετε εντολή να εφαρμοστεί η απόφαση του Διστόμου για τις γερμανικές αποζημιώσεις; Αφού εφαρμόζετε την ενισχυμένη εποπτεία την οποία αποδεχθήκατε και τον κανονισμό 472, εφαρμόστε τουλάχιστον ένα σημείο από αυτόν τον κανονισμό, αυτό που σας επιτρέπει να κάνετε λογιστικό έλεγχο του χρέους. Αυτή είναι η πραγματικότητα αλλά υπάρχει και άλλος δρόμος κύριε Τσίπρα. Υπάρχει άλλος δρόμος, ο οποίος πρέπει να ακολουθηθεί. Μας είπατε για την κατάπτυστη συμφωνία των Πρεσπών που κάνει πραγματικά τζάμπα μάγκα τον κύριο Zaev, ο οποίος θα έρθει εδώ την Πέμπτη και θα παριστάνει τον δήθεν Μακεδόνα, θα μιλάει για δήθεν μακεδονική εθνότητα, θα μιλάει για δήθεν μακεδονική γλώσσα, θα μιλά για δήθεν μακεδονική υπηκοότητα και όχι για Βορειομακεδόνες. Εμείς λοιπόν πιστεύουμε σε ειδική σχέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μέσα στην ευρωζώνη, μια ειδική σχέση με ρυθμίσεις σε σημαντικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας που θα δώσει ανάσα στην Ελλάδα, για να υπάρξει ισχυρή Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη των εθνών και των πατρίδων, μέσα στην Ευρώπη που θα σέβεται την εθνική ταυτότητα, θα σέβεται τις εθνικές παραδόσεις, θα προστατεύει την ελληνική οικογένεια, θα προστατεύει την ευρωπαϊκή οικογένεια και θα λύσει το δημογραφικό, όχι με μαζική μετανάστευση, αλλά με τη στήριξη της ίδιας της ευρωπαϊκής οικογένειας. Αυτές είναι οι θέσεις μας κύριε Τσίπρα. Παραμένουμε αμετανόητα αντιμνημονιακοί και παλεύουμε για να πετάξουμε την τρόικα έξω από την Ελλάδα και να ξαναπάρουμε πίσω την πατρίδα μας.

 
  
MPphoto
 

  Guy Verhofstadt, on behalf of the ALDE Group. – Mr President, to Prime Minister Tsipras, I should say ‘Welcome back to the European Parliament’. You know, four years ago, Prime Minister, you were a little afraid, I thought, to come here to this plenary, but today, unlike four years ago, you are not here to talk about the Greek crisis: you have rather more solid ground under your feet, if I may put it like that. You want to talk, and you have talked, among other things, about our common future, the future of the European Union.

Nevertheless, let me say something first on the Greek crisis. I think that, whatever our opinion about what happened in recent years, we can all say it is good news that Greece no longer depends on European aid. But, I have to tell you, I’m not as enthusiastic as the German Minister of Finance, Mr Scholz, who said the three Greek rescue packages were a sign of solidarity. If this whole exercise was a sign of solidarity, then, as far as I am concerned, he can keep it. I am more of the opinion of Mr Dijsselbloem who said, a few weeks ago in his assessment of the Greek crisis, that both sides were to blame: Greece, on the one hand, for not reforming deeply enough or fast enough and, on the other hand, Europe for focusing only on pure accountancy and austerity instead of asking for reform from day one. What didn’t happen were deep reforms in the Greek economy and in Greek society, and that has been, and still is, my problem with what happened in Greece.

So the key question now extends beyond this Greek crisis, Mr Tsipras: is Greece, and by extension the whole eurozone, ready for the next crisis? Because we know that the next crisis will come. We don’t know when. If we knew, we would be rich, of course, but it will come. The end of the economic cycle is there and the question is: are we ready for that? Well, my answer in this debate is ‘no’. Europe is not ready for the next crisis that may overcome us.

Greece was, in fact, a small problem, let’s be honest. I call it a small problem and, from another perspective, Mr Tsipras, you naturally call it a very big problem, but let’s face the reality: the accumulated debt of three decades was EUR 300 billion. You know what that is: it is 2% of the yearly European wealth that we create, EUR 15 trillion a year. I was in China and in the Treasury in America, explaining the Greek crisis, and I have to tell you that when I tried to explain it, and I gave the figures, they said to me: ‘What is the problem?’

The problem is, naturally, that 20 years after the introduction of the euro and the single currency – and this, I hope, will be the conclusion of our debate with you – 20 years after the introduction of the euro, Mr Tsipras, we are still not capable of facing such problems as we have had with Greece and as could happen tomorrow with other countries in the European Union, because we do not have the right institutions. We do not have the right governance. We have, in fact, only the European Central Bank and Mr Draghi to steer the European Economic and Monetary Union. And you know, and I know and everybody in this House knows, that this is impossible.

We need a fully fledged banking union, and, Mr Dombrovskis, although you say that we are making progress, we don’t have it today. We need a common eurozone budget, which we don’t have today. We need a safe euro asset, which could be a eurobond or something similar – although the Germans will call it differently – to compete with the other big currency, the dollar, and we don’t have that safe euro asset. And we also need a European Minister of Finance (instead of three commissioners responsible for the euro as today), and we don’t have it. And that is the problem. The conclusion is that if, tomorrow, something happens again in Greece, in Italy or in another Member State of the European Union, this monetary union will not be capable of addressing the reality, and the worst will happen again.

You will remember, Mr Tsipras, that four years ago we had an energetic – some have even said a ‘ferocious’ – exchange of views in the House here. This time I will keep it moderate because I have to save my energy for Mr Orbán this afternoon, so please be aware of that, but you will certainly remember that I asked you a question at the end: how do you want to be remembered in history, as an electoral accident or as a revolutionary reformer? Well, you’re certainly not an electoral accident, that is clear because you are still here, but my answer today is that you didn’t become one or the other. My feeling and my assessment, in terms of the reality on the ground in Greece, is that – in spite of all the efforts that so many people, so many ordinary Greek citizens, have made – the old Greek system is largely still in place. I don’t see markets opening, I don’t see professions being deregulated, I don’t see a vibrant private financial sector active in the Greek economy.

But the same is true not only for Greece: the old system of the eurozone is also still in place. The word ‘crisis’, as we know, comes from a classical Greek word meaning, in fact, a moment of truth, a moment of decision, a moment of choice. Well, I think that Greece, Italy and the whole eurozone will remain under threat if we do not make a choice in the coming months and years, at this moment of the end of the Greek crisis, to bring about the re-foundation of our Union and reform of the Monetary Union. If we were not to do so, it would be a scandal, a tragedy not only for Greece but for Europe. So, what I would say to you, Mr Tsipras, is that I liked the end of your story, when you made an appeal to all pro-Europeans to come together. I liked it. Why? Because you did not fall into the trap of the extremists on the right or on the left (because they exist on the left, too), of saying ‘no’ to Europe, making war against Europe and thinking that only national recipes can save us. I liked that, and it is good that you said what you did to the face of your own friends.

 
  
MPphoto
 

  Ska Keller, on behalf of the Verts/ALE Group. – Mr President, I would like to thank the Prime Minister for joining this debate on the future of Europe. There is much to talk about on the future of Europe and much is at stake because the very existence of this amazing project, here on this continent, is being called into question. We need to find new strength for our European project and, actually, I think a look back will be helpful in looking forward. For me, one of the key things about the Greek crisis was that one of the fundamental promises of the European Union was thrown into doubt – the promise that the European Union would bring prosperity and well—being to its citizens. That promise was broken. All of a sudden, Europe was bringing poverty. We can argue that it’s all right because there was a reason why there was a crisis and it was not in Europe, and you can say it was obviously national finance ministers who were doing the main part of the job, so not really Brussels – that’s all true, but it doesn’t solve the problem that Europe was not able to find a common solution of solidity and solidarity.

Prosperity and well—being: that is one of the Union’s fundamental policy goals. That is why we do policies – to fight for our citizens to bring them a better life. So far, we have had a lot of nice promises, including here in the EU, about how nice it would be to have a social Europe and to have more social policies, but we don’t have them yet. One of the key lessons from Greece is that we need to finally create that social Europe, and that we get binding social targets, which are on the same level as the economic rules that we already have. We don’t need more empty declarations. We need access to proper housing and to medical care for all Europeans. We need an unemployment support scheme to protect citizens from economic crises and to allow Member States to cope with asymmetric shocks and to recover more quickly, and we need a framework directive on minimum income schemes so that we have a safety net everywhere, ensuring well—being in the European Union.

More than anything else, we also need to address the big problem of youth unemployment, which is becoming even more than an economic problem because if you have a whole generation without a perspective, this is also a problem of democracy. I would agree that since 2008 we still haven’t come to terms with how to prevent any future financial crisis. We have Member States who are blocking the banking union parts, like the Deposit Guarantee Scheme, and any proposals for mechanisms to absorb asymmetric economic shocks have been spineless so far. Also, our economic policies are being held hostage by national politics and we are not getting where we need to be. Crises can happen at any moment and we need to be prepared and resilient. We should really abandon the dogma of fiscal consultation for its own sake and instead focus on sustainable investments that soften the effects of economic shocks and prevent their escalation and proliferation. We also need a support mechanism for Member States in economic hardship that fits with European principles and European rules. This is not only an act of solidarity – it is not just a nice handout; it is a very vital piece for the survival of our Union.

To have a sustainable economy that provides good jobs, we also need to finally start the social ecological transformation of our economy. We have some good examples of that in Greece. Local initiatives, such as on the island of Tinos on recycling and the energy social enterprise in Karditsa, are very important trailblazers for the future economy. It’s very good to have local initiatives, but we also need to have a European plan for social-ecological transition. Already, more than one million jobs exist in the renewable sector, so leading the way as regards the climate will also pay off in terms of jobs.

Joint European action is also needed with regard to refugee protection. Greece was the main point of arrival for Syrians, Iraqis and Afghanis fleeing from war and persecution. Later on it was Italy, at some point it was Spain and Malta. Who knows – maybe it is going to be Poland tomorrow. We don’t know, but we can no longer leave a single Member State, or even an island, alone to do the job that we have to do all together. The European Parliament has put forward a good proposal. I really hope, Prime Minister, that your colleagues in the Council will finally make a move on that. It was the fishermen from Lesbos, it was the grandmothers in Idomeni and it was the many helpers all over Greece who saved so many lives, but they also saved humanity itself and they saved the face of all of us in Europe. I wonder – what are we giving back in return? (Applause) Those courageous people who are saving lives should not be criminalised, as we are seeing in some Member States.

Greece has been hit hard by climate change. Many of the previous speakers mentioned the forest fires, which were really, really severe. Of course, it was not just Greece; we even had forest fires up in Sweden. Europe needs to get its act together finally to combat climate change. This is really a vital question for our planet and our continent. Greece has much to offer in regard to a solution: it has plenty of sun and plenty of wind. Oil drilling, though, is a thing of the past. It poses serious risks to the environment and it harms the climate that we all depend on. I really hope that Greece will abandon all drilling plans and that it will be a frontrunner in renewables and lead the path as it can be. Islands like Tilos show the way and I really hope that there will be more examples like this.

Lastly, Prime Minister, I really want to congratulate you on your truly historic achievement. You have found a solution to a conflict where all predecessors have failed. The agreement on North Macedonia is an example for Europe. It’s an example of how to solve conflicts peacefully – without violence, without a big struggle – and try live in harmony with your neighbours. That is really an example for Europe. Thank you for that.

(Applause)

 
  
MPphoto
 

  Gabriele Zimmer, im Namen der GUE/NGL-Fraktion. – Herr Präsident, sehr geehrter Herr Ministerpräsident! Ja, das dritte Memorandum ist vor wenigen Tagen zu Ende gegangen. Das ist sein großer Erfolg, aber – und hier widerspreche ich ausdrücklich Herrn González Pons – es ist eben kein Akt der Solidarität gewesen, sondern es ist eine ungeheure Last gewesen, die den Menschen in Griechenland auferlegt worden ist. Und es kann nicht als das Musterbeispiel dafür gelten, wie künftig mit Krisen in der Europäischen Union umgegangen wird. Das muss klar gesagt werden. Das, was hier geschehen ist, war eine humanitäre Katastrophe, und die haben die Institutionen und insbesondere auch die Rechten mit verursacht, weil sie nämlich meinten, eine linke Regierung in die Schranken weisen zu müssen und sagen zu müssen: Alternativen dürfen gar nicht erst gedacht werden. Das ist ihr Herangehen gewesen!

Allerdings, und auch darüber sind wir uns einig: Euphorie ist heute nicht angebracht. Es ist wirklich noch nicht alles vorbei: Die Schulden existieren ja noch. Sie sind mit dem Ende der Memoranden nicht verschwunden. Die Forderung nach dem Erwirtschaften von Haushaltsüberschüssen bleibt bestehen. Das Land bleibt unter einer gewissen Art von Kontrolle, und die Sicherung einer humanitären Versorgung der Flüchtlinge erfordert viel Engagement seitens der gesamten Europäischen Union. Jetzt müssen Voraussetzungen geschaffen werden, damit Griechenland wirklich auch agieren kann. Was ist aus der Schuldenkonferenz geworden? Nicht nur für Griechenland, sondern für alle anderen Staaten, die ebenfalls unter einer Schuldenlast stehen? Es ist doch völlig klar: Bei einem Land wie Italien beispielsweise kann man nicht so agieren, wie man es mit Griechenland getan hat. Wir wissen alle, dass wir vor einer kommenden Finanzkrise stehen. Soll das Ganze wieder wie ein Kartenhaus zusammenbrechen? Wir brauchen Nachhaltigkeit, wir brauchen Stabilität, wir brauchen mehr Demokratie, wir müssen den Menschen in Griechenland, in anderen Mitgliedstaaten endlich ein Zeichen der Hoffnung und der Gemeinsamkeit, der Solidarität geben.

Was zum Beispiel nicht geht, und das müssen wir nachträglich auch für einander klären: Es geht nicht, dass ein Mitglied der Europäischen Union aus dem europäischen Recht herausgenommen wird, dass seitens der EU, auch seitens der Kommission die Verletzung von Grundrechten billigend in Kauf genommen wird. Dass wir von Grundrechtecharta, Europacharta, Sozialrechtscharta nicht mehr sprechen – das geht alles nicht! Hier erwarten wir ein Umdenken! Nur dann können wir auch den Menschen in der Europäischen Union das Signal geben, was es ausmacht, in einer gemeinsamen Union zu sein.

Und im Übrigen, wer repräsentiert denn die Zukunft der EU? Das sind für mich vor allem jene Menschen, jene Griechinnen und Griechen gewesen, die mit großem Mut und hohem Engagement soziale Netzwerke der Solidarität aufgebaut haben, sei es als Nachbarschaftshilfe, medizinische Versorgung, vieles andere mehr. Sie haben die Botschaft übermittelt, dass es die Solidarität zwischen den Menschen, die Solidarität auch zwischen den Völkern in der Europäischen Union ist, die uns zusammenhält. Es muss auch ein Europa der der Menschen geben und nicht einfach darum gehen, höchstmögliche Profite oder Rückzahlungen für die Banken herauszubekommen.

Griechenland hat, wie Ministerpräsident Tsipras feststellte, seine moderne Odyssee durchgestanden und Ithaka erreicht. Das ist aber nur der erste Schritt. Das ist nur der erste Schritt, das ist eine Zwischenstation. Wir müssen jetzt gemeinsam dafür kämpfen, dass die Zukunft der EU gemeinsam mit Griechenland, gemeinsam mit den anderen bedrohten Staaten gesichert werden kann. In dem Sinne: Für mehr Solidarität, für eine Kohäsion, für soziale Gerechtigkeit zwischen den Mitgliedstaaten, für den Abbau von Ungleichgewichten – das ist die Zukunft der Europäischen Union. Und da hat uns Griechenland große Lehren mit auf den Weg gegeben.

 
  
MPphoto
 

  Laura Agea, a nome del gruppo EFDD. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, signor Primo ministro Tsipras, lo dico subito: nel futuro dell'Unione europea non dovrà più ripetersi un caso drammatico come quello del suo paese, la Grecia. Un caso in cui l'Europa ha mostrato la sua faccia più spietata e malvagia, con burocrati e professori intenti a giocare al più grande esperimento socioeconomico della storia.

Pochi mesi fa avete festeggiato la fine del programma di austerità. Ma i risultati della troika sono sotto gli occhi di tutti: il 95 % dei 216 miliardi erogati fino al 2016 non sono andati a beneficio dei cittadini, ma sono finiti nelle banche private, sempre loro. Come per le privatizzazioni: gran parte del patrimonio pubblico – aeroporti, ferrovie, porti – sono finiti nelle mani di imprese tedesche e francesi. Sempre loro.

E non elenco la drammatica litania dei dati sul PIL: reddito, povertà, disoccupazione, tagli alle pensioni, senzatetto, suicidi, bambini ridotti alla fame. E pensare che per professori come Mario Monti, ex Premier italiano, proclamato dallo spread e non dal popolo, la Grecia è stata la manifestazione più concreta del grande successo dell'Euro. Qualche giorno fa ha pure annunciato di pensare a un ritorno in politica, perché glielo chiedono i cittadini. Forse il primo sciagurato tentativo di misurarsi con il consenso popolare non gli è bastato.

Signor Primo ministro Tsipras, Lei non ha perso con l'Europa, Lei ha perso con il suo popolo. Inizialmente, è vero, ha provato a resistere. Poi, l'Europa ha chiesto, anzi ha ordinato, e Lei ha eseguito. E per fortuna che doveva costruire un'altra Europa. La verità è che questa Unione è sempre la solita: o piace alla Germania, e a pochi altri, oppure non è.

I paesi del Mediterraneo, quelli che dovevano starle vicino, Le hanno voltato la spalle. Anche il precedente governo italiano, a parole, Le prometteva aiuto, ma poi è stato il complice più convinto delle scellerate politiche di austerità. Questo è quello che ha fatto Matteo Renzi con la Grecia, e Lei lo sa. Questo è quello che hanno fatto i governi dei cosiddetti socialisti.

Signor Primo ministro Tsipras, non me lo sta chiedendo, ma Le voglio dare un consiglio: ci pensi bene, due, cento, mille volte, prima di aderire al gruppo europeo dei Socialisti alla prossima legislatura. Ci pensi bene prima di allearsi con chi ha umiliato il Suo popolo.

Il problema è tutto qui: un'Unione di nome e non di fatto, un enorme divario tra Nord e Sud, un'Unione forte con i deboli e debole con i forti. E la verità è che noi paesi del Mediterraneo non vogliamo continuare ad essere l'utile idiota d'Europa. Questo tema deve essere posto immediatamente ai tavoli europei. La Commissione europea e il Presidente Juncker lo devono affrontare con lo stesso eccezionale piglio e l'incredibile determinazione con cui risolvono ben altre priorità, per esempio l'ora legale.

L'Europa è stata crudele con i greci, ha commesso uno storico errore politico, economico, sociale e morale. A nome di questa Istituzione, l'unica eletta dai cittadini, mi sento di chiedere scusa al popolo greco, e per il bene e il futuro dell'Europa tutto questo non dovrà mai più accadere con nessun altro popolo europeo. Mai più!

 
  
MPphoto
 

  Marcel de Graaff, on behalf of the ENF Group. – Mr President, I welcome Mr Tsipras to this Parliament and I tell him, the future of Europe is getting brighter every day. But that is not because of all these ‘hallelujah’ stories about a Greece that it is going so well. Mr Tsipras has achieved a lot, but is it over now? No.

Still, the future of Europe is brighter every day, and that is because of the strong ties that are being built between Italy and the Visegrad countries, which show a victory of rationality over the destructive forces of socialism, liberalism or whatever they want to call themselves. These are countries with bright politicians that truly represent the people’s fight against the destructive policies of the EU: they fight mass migration; they fight a killing policy of austerity and they fight growing terrorism. And, therefore, I welcome Mr Tsipras, who was the hope of the Greek people. And I also understand from his words here that he has been forced by the Troika to bend to their financial demands, and now he is speaking their language.

It has whipped and tortured the people of Greece into unemployment, into poverty and social disruption. Not least because of mass migration. And everybody knows it was not about the adjustment of the Greek economy: it is about saving German and French international banks. And that more or less succeeded. But is the ordeal over for Greece? No, it is not. I think that Greece will be enslaved by this financial burden for years to come. Perhaps for eternity.

So I hope that the next elections in Greece will see a change, the true change that was promised by Mr Tsipras. and perhaps since he has been let a little more off the hook he can also adjust his government policies into ones that really and truly listen to the needs of the Greek people who are suffering. they are suffering because of the euro, they are suffering because of an EU project that was not prepared to step in for Greece and to protect the democratic rights of the Greek people.

 
  
MPphoto
 

  Κωνσταντίνος Παπαδάκης (NI). – Κύριε Πρόεδρε, η δήθεν νέα εποχή που εξαγγέλλει ο κύριος Τσίπρας είναι η διατήρηση των 700 μνημονιακών νόμων, δέσμευση, που έδωσε και εδώ, είναι η εποπτεία διαρκείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ματωμένα υπερπλεονάσματα δεκαετιών, είναι η χρηματοδότηση και οι φοροαπαλλαγές για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Τα ψίχουλα σε βάθος τετραετίας είναι πρόκληση για τους εργαζόμενους και μηδενίζονται από τη σκληρή φορολογία, τη νέα μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου. Αποδεικνύεται ότι δίκαιη ανάπτυξη στο άδικο εκμεταλλευτικό σύστημα δεν υπάρχει, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο χειρότερη γίνεται για τους λαούς. Το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι οι κούφιες συλλογικές συμβάσεις που στην Ελλάδα αφήνουν από έξω το 90% των εργαζομένων και όσους δουλεύουν για 300 και 400 EUR, με την ανεργία και την ευέλικτη εργασία στα ύψη μέσα στην εργασιακή γαλέρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Είναι οι πλειστηριασμοί σπιτιών, είναι το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία. Είναι οι απελάσεις μεταναστών ή ο εγκλωβισμός τους στα νησιά. Η πολιτική υπέρ του κεφαλαίου είναι που τροφοδοτεί τις ακροδεξιές δυνάμεις και για αυτό είναι απάτη το ψευτοδίλημμα προοδευτικοί από τη μία έναντι συντηρητικών από την άλλη. Το όραμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτό που έχει συμφωνήσει με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Κεφάλαιο. Το μόνο που έχει να προσφέρει στον λαό είναι διαιώνιση της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, νέους μεγαλύτερους κινδύνους από την εμπλοκή της χώρας στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς στα Βαλκάνια, προώθηση επικίνδυνων συμφωνιών, όπως είναι αυτή των Πρεσπών που βάζει τους λαούς σε νέες περιπέτειες. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας παλεύει ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Παλεύει για κατάργηση όλων το μνημονιακών νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών. Αυτά, μόνο ο λαός με την πάλη του μπορεί να τα επιβάλλει.

 
  
MPphoto
 

  Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός της Ελλάδας. – Κύριε Πρόεδρε, είναι πάντοτε για μένα πολύ ευχάριστη αυτή η ζωντανή συζήτηση μέσα στο Κοινοβούλιο και ιδιαίτερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ίσως να μην προκάλεσα τον ίδιο ενθουσιασμό ή την ίδια αντιπαράθεση όπως στην προηγούμενη παρουσία μου εδώ, όπως θυμήθηκε ο κ. Verhofstadt αλλά και άλλοι ευρωβουλευτές, αλλά φαντάζομαι ότι προκάλεσα –και ήταν στόχος μου να προκαλέσω– έναν έντονο και ουσιαστικό διάλογο. Διότι πράγματι η υπόθεση της Ελλάδας είναι μια υπόθεση που πρέπει να μελετηθεί πάρα πολύ από την Ευρώπη. Διότι η Ελλάδα αποτέλεσε ένα πείραμα το οποίο εξέθεσε τις κοινές ευρωπαϊκές μας αξίες. Διότι η κρίση δεν ξεκίνησε χθες, η κρίση ξεκίνησε το 2010. Τα προγράμματα προσαρμογής ξεκίνησαν το 2010 και έχουν περάσει οκτώ ολόκληρα χρόνια από το 2010 για να μπορούμε σήμερα να ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, για να μπορούμε σήμερα να μιλάμε για το οριστικό τέλος της οικονομικής κρίσης και των προγραμμάτων προσαρμογής.

Επιτρέψτε μου, αγαπητές και αγαπητοί βουλευτές, να σας πω ότι είμαι χαρούμενος και ευτυχής που η κυβέρνησή μου είναι αυτή που πέτυχε εκεί που απέτυχαν τρεις συνεχόμενες κυβερνήσεις από το 2010 έως το 2015. Αυτό από μόνο του είναι μια εξαιρετική πολιτική επιτυχία. Όμως αυτό που με κάνει σήμερα πραγματικά ευτυχή δεν είναι ότι πετύχαμε να ολοκληρώσουμε τα προγράμματα προσαρμογής. Διότι αυτό θα μπορούσε να το πετύχει και κάποια άλλη πολιτική δύναμη ακολουθώντας μια συνταγή η οποία θα άφηνε τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία έρμαιο, θα την άφηνε απροστάτευτη, όπως έγινε από το 2010 έως το 2015. Αν αισθάνομαι ότι κάτι πετύχαμε, είναι ότι από τη μία καταφέραμε να εμβαθύνουμε δομικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες μας οδήγησαν στη δημοσιονομική εξυγίανση και στην έξοδο από την κρίση, ενώ ταυτόχρονα καταφέραμε να προστατεύσουμε, όσο μπορούσαμε σε αυτό το δημοσιονομικό περιθώριο που είχαμε, τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Αυτή ήταν η μεγάλη δυσκολία και η μεγάλη επιτυχία αυτών των τριών χρόνων: το γεγονός, δηλαδή, ότι, το 2015, όταν είχα έρθει εγώ εδώ, η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα μιας μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης, διότι είχε δύο εκατομμύρια πολίτες ανασφάλιστους, οι οποίοι δεν είχαν δικαίωμα πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη· διότι δεν υπήρχε για 600 000 ανθρώπους η δυνατότητα του κατώτατου εγγυημένου εισοδήματος, του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης· διότι υπήρχαν πραγματικά άνθρωποι που έχασαν όχι μόνο το εισόδημά τους, αλλά τη δουλειά τους, το μέλλον τους, το παρόν τους και δεν είχαν ακόμα-ακόμα να αντιμετωπίσουν τις καθημερινές ανάγκες τους, ακόμα-ακόμα δεν είχαν να φάνε και βρίσκονταν κατά χιλιάδες στα συσσίτια των κοινωνικών οργανώσεων. Αυτή η εικόνα σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Όχι, δεν θέλω εδώ ενώπιόν σας να σας πω ότι είναι το «success story». Αλλά είναι, όμως, μια πορεία που, βήμα προς βήμα, ανοίγει δρόμο προς το μέλλον. Και αν για κάτι πραγματικά θέλω να σας πω ότι είμαι ευτυχής, είναι ότι πετύχαμε να βαθύνουμε τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, να δώσουμε μια πορεία εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών, να πετύχουμε πρωτογενή πλεονάσματα που καμία άλλη κυβέρνηση δεν κατάφερε να πετύχει με πολύ-πολύ σκληρότερα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, ενώ την ίδια στιγμή καταφέραμε να προστατεύσουμε τους πιο ευάλωτους, όχι μόνο τους ανασφάλιστους, όχι μόνο τους φτωχούς, αλλά κυρίως να δώσουμε και ένα δείγμα γραφής για την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Γιατί εκεί ήταν ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας των πολιτικών που επιβλήθηκαν και πριν από τα μνημόνια και κατά τη διάρκεια των μνημονίων στην Ελλάδα: η συρρίκνωση της εργασίας, η διάλυση της εργασίας. Διότι κάποιοι πιστεύουν ότι μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να δημιουργηθεί χώρος για την ανάπτυξη. Εμείς πιστεύουμε το αντίθετο: ότι χώρος για την ανάπτυξη μπορεί να δημιουργηθεί μονάχα μέσα από τη στήριξη της εργασίας και τη στήριξη της κοινωνικής συνοχής. Αυτή είναι μια μεγάλη ιδεολογική τομή και διαφορά που έχουμε εμείς, οι προοδευτικοί, από τους νεοφιλελεύθερους.

Αγαπητοί βουλευτές, θα ήθελα –διότι πράγματι άκουσα με μεγάλο ενδιαφέρον τον κύριο Verhofstadt– να αναρωτηθούμε όλοι μαζί: Γιατί η Ελλάδα χρειάστηκε τρία συνεχόμενα προγράμματα; Γιατί η Ελλάδα χρειάστηκε οκτώ χρόνια, ενώ άλλες χώρες που βρέθηκαν σε αυτή τη δυσχερή οικονομική θέση –η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία– κατάφεραν να εξέλθουν σε τρία χρόνια; Έγιναν μεγάλα λάθη. Λάθη και από τις ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά και από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Και πρέπει να το παραδεχθούμε αυτό. Διότι τα πρώτα προγράμματα, αντί να εμβαθύνουν στις δομικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα, αντί να προτεραιοποιήσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, προτεραιοποίησαν μια πρωτοφανή δημοσιονομική προσαρμογή, η οποία εκ των πραγμάτων οδήγησε σε ένα οικονομικό αδιέξοδο. Εκ των πραγμάτων οδήγησε σε μια πρωτοφανή εσωτερική υποτίμηση, στην πτώση της κατανάλωσης και σε ένα φαύλο κύκλο, σε ένα σπιράλ ύφεσης και λιτότητας. Αντιθέτως, εμείς πετύχαμε μια δύσκολη συμφωνία το 2015, που όμως ήταν μια συμφωνία ηπιότερης δημοσιονομικής προσαρμογής, με προτεραιοποίηση στις δομικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις δεν θέλησαν να προτεραιοποιήσουν. Προτίμησαν να κόβουν συντάξεις και μισθούς, αντί να κάνουν δομικές μεταρρυθμίσεις. Ακριβώς διότι υπήρχαν οργανωμένα συμφέροντα, τα οποία δεν ήθελαν να θίξουν, και πελατειακές σχέσεις. Αυτή είναι η αλήθεια, είτε αρέσει σε ορισμένους από σας είτε δεν σας αρέσει, γιατί θέλετε να υπερασπιστείτε πολιτικές δυνάμεις που ανήκουν στις δικές σας πολιτικές οικογένειες.

Έρχομαι να απαντήσω και στον κύριο González Pons, ο οποίος μου είπε βεβαίως ότι άλλαξα. Δεν ξέρω αν είναι κακό αυτό. Κακό είναι κάποιοι να παραμένουν αδιόρθωτοι και να προσπαθούν να υπερασπιστούν αυτά που δεν είναι υπερασπίσιμα. Σας άκουσα βεβαίως να ασκείτε κριτική. Και εγώ θεωρώ ότι η κριτική είναι πολύ ωφέλιμη για τη Δημοκρατία και είμαι πολύ χαρούμενος που το κάνατε σε μένα. Θέλω να σας θυμίσω ότι σήμερα είναι 11 του Σεπτέμβρη. Εκτός από την αποφράδα ημέρα της τρομοκρατικής επίθεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι και άλλη μία μαύρη επέτειος. Είναι επέτειος του θανάτου του Salvador Allende. Λυπάμαι, κύριε González Pons, που στην ομιλία σας αναπαράξατε –δεν το ξέρω αν το κάνετε συνειδητά ή μη– τη θεωρία των δύο άκρων. Ελπίζω τουλάχιστον να μη θεωρείτε, όπως κάποιοι φίλοι σας, ομοϊδεάτες σας στην Ελλάδα, ότι ο δικτάτορας Pinochetεφήρμοσε ενδιαφέρουσες πολιτικές προς αντιγραφή, ιδίως σε ό,τι αφορά το ασφαλιστικό σύστημα.

Θέλω όμως να απαντήσω σε δύο πράγματα συγκεκριμένα από όσα είπατε. Μιλήσατε για νεποτισμό και λαϊκισμό. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας υπενθυμίσω ότι, αν θέλετε να μιλήσετε για νεποτισμό στην Ελλάδα, υπάρχει δυστυχώς μια παράταξη, η συντηρητική παράταξη, η οποία τόσα πολλά έχει προσφέρει στην Ελλάδα –γιατί θέλω να είμαι δίκαιος και ακριβοδίκαιος–, στην οποία γίνονται συνήθως αρχηγοί τα τέκνα κάποιων πετυχημένων ή μη προηγούμενων πρωθυπουργών. Αυτή είναι η παράδοση στην Ελλάδα. Υπάρχει πουθενά αλλού αυτό σε συντηρητικά κόμματα σε ολόκληρη την Ευρώπη; Μην ψάχνετε σε μας για νεποτισμό ούτε για πελατειακό κράτος.

Επίσης μιλήσατε για λαϊκισμό. Λυπάμαι, αλλά πάλι στη δική σας παράταξη πρέπει να στραφείτε όταν μιλάτε για λαϊκισμό. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος λαϊκισμός από το να παίζεις με εθνικά θέματα και να αλλάζεις θέση για να ψαρέψεις στα θολά νερά της ακροδεξιάς και για να μην διασπάσεις την παράταξή σου. Η στάση που κρατά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, που ανήκει στην πολιτική σας οικογένεια, σε σχέση με την αναγκαία για την Ευρώπη, την αναγκαία για τα Βαλκάνια, την αναγκαία για την περιοχή μας, επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της βόρειας γειτονικής μας χώρας, του μακεδονικού προβλήματος, είναι μια στάση που θα χαρακτηρίζεται στα μελλοντικά βιβλία της Ιστορίας ως ο ορισμός του λαϊκισμού και του καιροσκοπισμού.

Θέλω να κλείσω τις παρατηρήσεις μου σε όλα όσα είπατε απαντώντας και σε κάτι το οποίο φαντάζομαι ότι είπατε χωρίς να γνωρίζετε πολλές λεπτομέρειες. Είπε και ο κύριος Μαριάς πολλά από αυτά, ανακρίβειες. Ο κύριος Μαριάς βέβαια διένυσε πολύ μεγάλη απόσταση από τα αριστερά έδρανα για να βρεθεί σήμερα στα δεξιά έδρανα του Κοινοβουλίου, αλλά θα απαντήσω σε εσάς, όχι στον κύριο Μαριά. Μιλήσατε για 100 δισεκατομμύρια κόστος –το λέτε και το ξαναλένε πολλοί από τους συντηρητικούς συναδέλφους σας πολιτικούς–, το οποίο είναι το κόστος της διαπραγμάτευσης της Ελλάδας στο δύσκολο εκείνο εξάμηνο· ένα εξάμηνο στο οποίο έγιναν λάθη και από τις δύο πλευρές, δεν υπάρχει αμφιβολία. Όμως καλό είναι, όταν μιλάμε σε αυτή την αίθουσα, να μην μιλάμε με όρους πολιτικής επικοινωνίας και με ανακρίβειες. Διότι, αν όντως υπήρχε κόστος-επιβάρυνση τόσων δισεκατομμυρίων ευρώ, θα είχε αυξηθεί και το δημόσιο χρέος αντιστοίχως.

Αλλά τι ακριβώς λένε αυτοί που ισχυρίζονται ότι υπήρχε αυτό το κόστος; Λένε ότι θα υπήρχε στα χαρτιά αναπτυξιακή δυναμική τα χρόνια 2015, 2016, 2017, της τάξης του 20% του ΑΕΠ, δηλαδή ότι το κόστος για την ελληνική οικονομία που απώλεσε το 25% του ΑΕΠ της, το 1/4 δηλαδή του εθνικού της πλούτου, τα τέσσερα πρώτα καταστροφικά χρόνια, δήθεν θα κερδιζόταν αν δεν υπήρχε πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα. Και πώς αλήθεια; Με ποιες πολιτικές; Με αυτές που οι προηγούμενες κυβερνήσεις του κυρίου Σαμαρά, που αναφέρατε, δεν είχαν καταφέρει ούτε καν να έχουν θετικό ισοζύγιο, πλεονασματικούς προϋπολογισμούς; Όταν το πρωτογενές πλεόνασμα, για το οποίο είχε υπογράψει, ήταν της τάξης του 4% και 4,5%, αλλά δεν είχε καταφέρει να φτάσει ούτε στο 0,3%; Με τους αναπτυξιακούς ρυθμούς του 0,3%, που κατάφερε 0,4% μόνο μια χρονιά το 2014; Πώς θα κατάφερνε να πετύχει αυτούς τους ρυθμούς που θα ξανάφερναν πίσω το 20% του ΑΕΠ; Λοιπόν, πρόκειται για στοχευμένες ανακρίβειες. Όπως επίσης ανακρίβεια είναι και το ότι, δήθεν, η Ελλάδα την τριετία αυτή σπατάλησε 40 δισεκατομμύρια στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σαράντα πέντε δισεκατομμύρια ήταν το συνολικό κόστος και των τριών ανακεφαλαιοποιήσεων, αλλά η ανακεφαλαιοποίηση που έγινε στα δικά μας χρόνια κόστισε μόνο 6 δισεκατομμύρια από τα 24 που ήταν διαθέσιμα από το τρίτο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Τα λέω αυτά, διότι κάποια πράγματα πρέπει να απαντηθούν. Και τα λέω, διότι πιστεύω ότι, αν θέλουμε να κοιτάξουμε μπροστά, οφείλουμε, με τις υπαρκτές ιδεολογικές και πολιτικές μας διαφορές, τουλάχιστον, όταν αντιδικούμε, να αντιδικούμε επί των πραγματικών αριθμών και επί της πραγματικότητας που όλοι αντιμετωπίσαμε.

Θέλω, κυρίες και κύριοι, να κλείσω λέγοντας το εξής: κατά τη διάρκεια της παρέμβασής μου προσπάθησα να επισημάνω, προσπάθησα να προειδοποιήσω για έναν μεγάλο και υπαρκτό και κίνδυνο για την Ευρώπη. Αυτός ο μεγάλος και υπαρκτός κίνδυνος, που αφορά το ίδιο το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης –ένας υπαρξιακός για την Ευρώπη κίνδυνος– από ό,τι καταλαβαίνω από πολλές από τις παρεμβάσεις, δεν αντιμετωπίζεται ως τέτοιος. Και θέλω να πω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε αυτόν τον μεγάλο κίνδυνο και εξαιτίας, αν όχι κυρίως, του γεγονότος ότι τα προηγούμενα χρόνια πράγματι προτεραιοποιήθηκαν πολιτικές με ακραίο πρόσημο, οι οποίες είχαν βεβαίως ως στόχο την οικονομική ισορροπία, αλλά, προκειμένου να την πετύχουν, προσπάθησαν να σώσουν τις τράπεζες χωρίς να λογαριάσουν το κόστος το κοινωνικό. Αυτές οι πολιτικές είναι που δίνουν τον λόγο σήμερα, με πρωταγωνιστικό ρόλο, σε ακραίες πολιτικές δυνάμεις. Θέλω να απευθυνθώ για άλλη μια φορά σε όλο το δημοκρατικό τόξο, από τα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας μέχρι το φιλελεύθερο κέντρο, αλλά και σε εσάς, το Λαϊκό Κόμμα, διότι αυτές οι δυνάμεις είναι εντός σας και γίνονται κυρίαρχες, ηγεμονικές στον πολιτικό λόγο. Όταν αναγκάζεστε να στρέψετε την πολιτική σας ρητορική προς εθνικιστικές, ακραίες, σοβινιστικές θέσεις, προκειμένου να ανατρέψετε ή να αναχαιτίσετε την άνοδο της ακραίας δεξιάς στις χώρες σας, δεν κάνετε τίποτα παραπάνω από το να τρέφετε τις ακραίες αυτές δυνάμεις που σε λίγο θα φτάσουν σε ποσοστά που θα είναι ανησυχητικά για όλους μας στην Ευρώπη. Και αυτό οφείλουμε να το σταματήσουμε! Για να το σταματήσουμε πρέπει να ξαναγυρίσουμε στις ιδρυτικές αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η αλληλεγγύη, που είναι η κοινωνική συνοχή, που είναι η ευημερία των πολιτών.

 
  
 

Procedura "catch the eye"

 
  
MPphoto
 

  Μανώλης Κεφαλογιάννης (PPE). – Κύριε Πρωθυπουργέ της Ελλάδος, σας καλωσορίζω στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πολύ μεγάλη η αλλαγή που δείξατε από το 2015. Μόνο που όντως στοίχισε στον ελληνικό λαό 100 δισεκατομμύρια EUR, δεν το είπε ο κύριος González Pons, το είπε ο κύριος Regling του ESM και το είπε ο κύριος Wieser, ο οποίος σας μίλησε για 200 δισεκατομμύρια EUR, του Eurogroup Working Group. Στοιχίσατε στον ελληνικό λαό την υποθήκευση της κρατικής περιουσίας έως το 2114, για έναν αιώνα, και φτιάξατε μια κοινωνία κύριε Τσίπρα, όχι των 700 ευρώ που κατηγορούσατε αλλά των 350 ευρώ. Αυτά που υπογράψετε, όπως πολύ σωστά σας είπαν, δεν μπορεί να τα λύσει κανείς, ακόμη και πετρελαιοπαραγωγός χώρα του ΟΠΕΚ να είναι. Θέλω όμως να σας υποβάλω δύο ερωτήματα. Το πρώτο θέμα είναι αυτό στο οποίο αναφερθήκατε και εσείς, ότι υπάρχει ένας μεγάλος εχθρός στην Ευρώπη και μας ανησυχεί, ο λαϊκισμός και όντως, υπάρχει δεξιός λαϊκισμός και στη Γαλλία και στην Γερμανία· υπάρχει κεντρώος λαϊκισμός στην Ιταλία· υπάρχει φιλελεύθερος λαϊκισμός στη Βρετανία. Εσείς τι απαντάτε σε όσους σας κατηγορούν ως τον πιο αυθεντικό εκπρόσωπο του αριστερόστροφού λαϊκισμού, εσάς και τους Podemos στην Ισπανία; Και κάτι ακόμα: την Πέμπτη θα μας επισκεφτεί ο συνάδελφος σας, ο κύριος Zaev, από τα Σκόπια. Mετά τη 17η Ιουνίου και μετά το δημοψήφισμα, θα εκπροσωπεί το κράτος της Βόρειας Μακεδονίας. Πώς πρέπει να τον αποκαλούμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Βορειομακεδόνα που εκπροσωπεί τη Βόρεια Μακεδονία ως έθνος και μιλά τη βορειομακεδονική γλώσσα ή σκέτο Μακεδόνα που εκπροσωπεί το Μακεδονικό έθνος και τη μακεδονική γλώσσα; Σε αυτό θα ήθελα μια απάντηση κύριε Πρωθυπουργέ.

 
  
MPphoto
 

  Presidente. – On. Kefalogiannis, ha un minuto di tempo. Sarò costretto così a togliere un minuto al gruppo del Partito popolare europeo. Mi dispiace, ma se voi non rispettate i tempi io sono costretto a togliere interventi ai deputati.

 
  
MPphoto
 

  Christine Revault d’Allonnes Bonnefoy (S&D). – Monsieur le Président, Monsieur le Premier ministre, merci pour vos propos, votre engagement et la force de vos convictions pour une Europe au service des Européens.

Je suis une socialiste française, et vous savez que le président François Hollande et le commissaire Pierre Moscovici ont été très attachés à œuvrer pour faire en sorte que la Grèce soit maintenue dans la zone euro. Nous partageons vos priorités, qui devraient être celles de l’Europe pour le progrès social, dans un environnement protégé, pour plus de solidarité et d’humanisme, le respect des valeurs et l’intransigeance contre le bafouement des droits fondamentaux. Et vous avez beaucoup à faire dans ce Conseil, qui y est de plus en plus réfractaire. Et vous avez raison, l’Europe ne peut pas se limiter aux deux faces d’une même pièce: les populistes d’un côté et de l’autre côté le libéralisme. Il y a une autre voie possible, une voie du progrès, et vous pouvez compter sur nous, dans le groupe des socialistes et démocrates, pour faire avancer cette Europe pour les Européens.

 
  
MPphoto
 

  Peter van Dalen (ECR). – Voorzitter, de afgelopen maanden hebben alle Europese leiders gezegd dat ze zo blij zijn met de ontwikkelingen in Griekenland en dat dat komt door die drie bail-outsdie er geweest zijn. Men zegt dan: er is economische groei, dus het gaat goed!

Ik denk: dat is de papieren werkelijkheid! De alledaagse werkelijkheid in Griekenland is totaal anders. De werkloosheid is 19 %, de jeugdwerkloosheid is 40 %! Driekwart van de Griekse studenten heeft gezegd: wij verlaten het land! En de Griekse staatsschuld is 180 % van het bnp en stijgt!

De dagelijkse werkelijkheid voor miljoenen Grieken is somber. Het zou beter zijn dat Griekenland uit de eurozone gaat en dat de staatsschuld flink wordt afgeschreven, maar dat het land wél in de Europese Unie blijft. Met deze mix kan de export weer groeien en kan het land ook aanspraak blijven maken op Europese fondsen. Dat is de route voor hoop voor de Grieken! Is de premier dat met me eens?

Overigens wil ik tegen de heer Bullmann zeggen: de grootste bezuiniger die we ooit gehad hebben kwam uit zijn politieke familie! Dat was de heer Dijsselbloem!

 
  
MPphoto
 

  Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL). – Καλωσορίσατε κύριε Πρωθυπουργέ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο! Πριν τρία χρόνια όταν ήρθατε εδώ, κυριαρχούσε ο φόβος του Grexit από το ευρώ και τώρα όλοι, ακόμη και οι φανατικοί σας αντίπαλοι εδώ μέσα, πιστοποιούν το Grexit από τα μνημόνια. Καταλαβαίνω ότι η ευρωπαϊκή δεξιά και η ευρωπαϊκή άκρα δεξιά ενοχλούνται γιατί ένας αριστερός πρωθυπουργός πέτυχε αυτούς τους θετικούς στόχους. Δεν τελειώσαμε με την κρίση αλλά κάναμε ένα μεγάλο θετικό βήμα και σημειώνω ότι η σημερινή σας ομιλία διακρίνεται από αριστερό ρεαλισμό, σχέδιο και αποτελεσματικότητα στην πράξη για όσα έχουμε δρομολογήσει στην Ελλάδα αλλά και προοιωνίζεται ένα σαφές προοδευτικό σχέδιο για την Ευρώπη, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε συμμαχίες ευρύτερων δυνάμεων, προοδευτικών, δημοκρατικών, κόντρα στην οπισθοδρόμηση που προκαλούν η ανερχόμενη άκρα δεξιά και η ραγδαία «ορμπανοποίηση» του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Τα θετικά σχόλια για την ομιλία σας από τους προέδρους της Αριστεράς, των Σοσιαλιστών, των Πρασίνων αλλά και των Φιλελευθέρων δείχνουν τη θετική αλλαγή.

 
  
MPphoto
 

  Presidente. – Vi prego di rispettare i tempi, perché poi sono costretto a togliere la parola ad altri membri del vostro gruppo.

 
  
MPphoto
 

  Florian Philippot (EFDD). – Monsieur le Président, Monsieur le Premier ministre, lorsque vous êtes arrivé au pouvoir en Grèce, vous avez suscité beaucoup d’espoir: au sein de votre peuple, d’une part, bien sûr, mais aussi parmi tous ceux qui sont attachés à la démocratie et qui sont conscients des malheurs que l’Union européenne inflige aux peuples. J’en étais. Puis vous avez trahi, et de quelle manière? D’une manière bien connue – malheureusement – des européistes, en vous asseyant sur le résultat d’un référendum. Alors que votre peuple s’était massivement exprimé contre le plan d’austérité imposé par la Troïka, vous le lui avez imposé. Pourquoi? Parce que c’était le prix du maintien dans l’Union européenne et dans l’euro, au mépris de la santé, des retraites et de la prospérité.

Trahir est le lot de tous ceux qui se refusent à sortir de l’Union européenne. Et ils sont malheureusement nombreux, aujourd’hui, sur vos pas, à lever des espoirs qui seront immanquablement déçus: M. Salvini, s’il ne décide pas à sortir son peuple, son pays de l’Union européenne, et évidemment votre allié, M. Mélenchon, dont l’insoumission vacille déjà quand il croise M. Macron.

Je ne suis pas là pour vous faire la leçon, Monsieur le Premier ministre, mais pour tirer les enseignements de votre échec. Je forme le vœu qu’une nouvelle génération d’hommes et de femmes politiques cesse de se coucher et assume une voie qui, nécessairement, pour les nations et pour la France, passe par le Frexit, c’est-à-dire la sortie de l’Union européenne.

 
  
MPphoto
 

  Krisztina Morvai (NI). – Elnök Úr! Különleges nap ez a mai, hiszen két európai uniós tagállam két miniszterelnökét hallgathatjuk meg. Délelőtt egy jó tanulót, Ciprasz urat, délután pedig az úgymond rossz tanulót, Orbán Viktort.

Nagyon érdekes lehet az elemzőknek és az Európai Unió lakosságának is összehasonlítani a két modellt, ugye Ciprász úr, akit megtapsolnak, ünnepelnek, azt mondják, hogy már majdnem nagyon jól teljesített. Még nem teljesen, mert ahogy a szocialista felszólaló mondta: a teljes gazdaságát, a teljes szuverenitását még nem adta át az Európai Uniónak, de már jó úton van. Politikailag viszont nagyon jól teljesített, mert ugye mik voltak a kulcsszavak: mecsetépítés, migránsok tömeges betelepítése, azonos neműek házasságának az engedélyezése... Hallgassuk meg délután a másik modellt és 2019 májusában engedjük az európai polgároknak, hogy válasszanak! Köszönöm szépen!

 
  
MPphoto
 

  Jean-Luc Schaffhauser (ENF). – Monsieur le Président, Monsieur le Premier ministre, les chiffres sont là, c’est 500 milliards d’aides – 300 milliards par le rachat de la dette, 100 milliards pour les banques qui ont annulé leurs dettes et 100 milliards pour les différents reports, qui ont un coût. 500 milliards de soutien pour diviser votre production intérieure brute (PIB) de 50 %.

Pourriez-vous m’expliquer comment on peut faire une telle politique, alors que si l’Europe – comme je le suggérais en 2012 – avait investi des richesses, avait obligé à la production de nouvelles richesses en Grèce, par la création monétaire de la Banque centrale, elle aurait pu équilibrer, sans la récession et le chômage, la balance des paiements de la Grèce. Et ce plan a été refusé parce que l’Europe n’est qu’un leurre! Il n’y a pas de solidarité, il n’y a pas de coopération dans les institutions actuelles.

 
  
MPphoto
 

  Alain Lamassoure (PPE). – Monsieur le Président, Monsieur le Premier ministre, hommage soit rendu au peuple grec et à ses efforts. Reconnaissons que l’Union européenne porte sa part de responsabilité dans la durée trop longue de la crise grecque, et tirons notamment deux enseignements.

Premièrement, il n’y a aucune raison pour que l’incapacité d’un État central à rembourser sa dette entraîne le départ du pays de sa zone monétaire. La Californie, New York, Porto Rico ont fait faillite, et personne n’a proposé de les exclure de la zone dollar. Il y a huit ans, l’absence générale de sang-froid dans le diagnostic a coûté très cher à la Grèce et à la zone euro.

Deuxièmement, l’économie grecque aurait pu se redresser plus tôt si le marché européen des capitaux avait vraiment fonctionné, mais depuis plusieurs années, les régulateurs nationaux ont interdit à l’épargne abondante des économies fortes d’Europe du Nord de financer les projets nombreux des PME grecques. Sachons y porter définitivement remède.

 
  
MPphoto
 

  Paulo Rangel (PPE). – Senhor Primeiro-Ministro, primeiro a minha solidariedade para com o povo grego por causa das vítimas dos incêndios. Como português, sei muito bem a dor pela qual estão a passar.

Em segundo lugar, diz o Sr. Primeiro-Ministro que não sabe porque é que a Grécia teve três bailouts. É fácil, porque em 2015, a aliança Tsipras/Varoufakis desfez durante oito, nove, dez meses, todo o trabalho que o governo grego tinha feito até então. Foi por isso que as coisas correram mal.

E agora deixe-me dizer-lhe o seguinte: eu gostava só de saber se o Sr. Primeiro-Ministro tem ideias - porque não as apresentou aqui - para o futuro da zona euro e para a política de imigração. Esperávamos que a Grécia desse aqui esse contributo, mas veio apenas falar das mudanças. Ora, mudanças nós sabemos, até o nosso Presidente do Eurogrupo veio saudar a saída da Grécia e todo o programa de austeridade, o Sr. Centeno, quando, em Portugal, criticou um programa com muito mais sucesso. Nós tivemos muito mais sucesso no início e ele veio criticar, e o Sr. Tsipras é a mesma coisa, era contra todos os programas, mas implementou um programa muito mais duro do que aqueles que tinham os seus governantes anteriores.

 
  
MPphoto
 

  Γιώργος Γραμματικάκης (S&D). – Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, σας καλωσορίζω εδώ στον ναό της Δημοκρατίας, όπως αποκαλέσατε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2015. Λίγο καιρό αργότερα βρήκατε το σθένος αλλά και τη σύνεση, εσείς προσωπικά, να υπογράψετε μια νέα συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς που, ενώ δεν απέφυγε και πάλι τα σκληρά μέτρα ή τις αστοχίες, έθεσε τέρμα στις άγονες αντιπαραθέσεις αλλά και στην αγωνία των Ελλήνων. Από τότε, και ενώ το μέλλον της Ευρώπης υπονομεύεται, όπως είπατε, από ποικίλες δυνάμεις, η Ελλάδα ακολουθεί έναν δρόμο διαφορετικό και σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές αξίες. Θα αναφέρω επιγραμματικά την αντιμετώπιση του προσφυγικού κύματος, τη συμφωνία των Πρεσπών αλλά και την ομαλή ολοκλήρωση της δανειακής συμφωνίας. Όπως όμως γνωρίζετε καλύτερα από μένα, ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και δύσκολος και απαιτεί πολιτική συναινέσεων στα μεγάλα θέματα, γνήσιες πολιτικές συμμαχίες αλλά και αποφυγή των εμφυλίων παθών που μόνο δεινά προξένησαν στον τόπο. Ελπίζω να συμμερίζεστε αυτές τις ανάγκες, κύριε Πρωθυπουργέ, και σας καλωσορίζω και πάλι.

 
  
MPphoto
 

  Pirkko Ruohonen-Lerner (ECR). – Arvoisa puhemies, on julistettu, että Kreikan kriisi on päättynyt, vaikka velkaa on yli kolmesataa miljardia euroa. Heikko veronkanto ja laaja veronkierto ovat yhä suuria ongelmia.

Pääministeri Tsipras, sanoitte äsken, että olette onnistuneet torjumaan veronkiertoa. Kreikassa lomailleet ystäväni ovat kertoneet, kuinka heille on kaupoissa ja ravintoloissa usein ilmoitettu, että kassakone on rikki ja vain käteinen kelpaa. Eräskin ystäväni kertoo kokemuksestaan, kun hän olisi halunnut maksaa isot ostoksensa kaupassa kortilla, mutta kassakone oli rikki. Koska hänellä ei ollut riittävästi käteistä rahaa, päätti hän luopua ostoksistaan. Ja kas kummaa, kuin ihmeen kautta kassakone alkoikin toimia ja kaupat tehtiin. Onko Teillä arvoisa pääministeri Tsipras tietoa näiden rikkinäisten kassakoneiden aiheuttamista ongelmista ja siitä, kuinka ne saataisiin taas toimimaan Kreikassa?

 
  
MPphoto
 

  Σοφία Σακοράφα (GUE/NGL). – Κύριε Πρωθυπουργέ, περιγράφετε το μέλλον μιας Ευρώπης της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της ευημερίας των λαών, όπως την οραματιστήκαμε. Όμως ερήμην των λαών και της Δημοκρατίας, εφαρμόζονται πολιτικές που περιφρονούν αυτές τις αξίες, που στρέφουν στην άκρα δεξιά και αναβιώνουν τον φασισμό. Επαίρεστε για όσα πετύχατε με το πρόγραμμα σωτηρίας της Ελλάδας, ότι προστατεύσατε ευάλωτες ομάδες, αλλά ξεχάσατε να μας πείτε ότι ανάλγητα κόψατε ακόμα και συντάξεις χηρείας. Ο λαός με ποδοπατημένη αξιοπρέπεια στα όρια της επιβίωσης, η χώρα καθημαγμένη από τους σωτήρες της διώχνει μετανάστες τα σπουδαγμένα μυαλά της και οι ταγοί της υπάκουοι και πρόθυμοι έτοιμοι να ξαναγράψουν την Ιστορία της καθ’ υπαγόρευση. Αυτό είναι το διαμορφωμένο μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης στη σημερινή Ευρώπη. Πάνω σε αυτό το παρόν, ποιο μέλλον σχεδιάζετε; Κύριε Πρωθυπουργέ, εκλεγήκαμε και οι δύο καταγγέλλοντας αυτές τις πολιτικές γιατί γνωρίζαμε πολύ καλά ότι είναι ανθρωποκτόνες και καταστροφικές για τη χώρα. Εσείς όμως τις βαφτίσατε «σωτηρία» και τις εφαρμόζετε πιστά ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά και οι δύο ποιες εναλλακτικές έπρεπε και μπορούσατε να εφαρμόσετε. Δεν έχετε άλλοθι. Μην ελπίζετε σε καμία επιείκεια, όταν έρθει η ώρα τόσο της πολιτικής όσο και της ιστορικής σας κρίσης.

 
  
MPphoto
 

  Seán Kelly (PPE). – Mr President, a few years ago, I was very critical of Prime Minister Tsipras when he appeared before Parliament. I said it was time that he stopped giving interviews to all the TV stations and radio stations in Europe and showed leadership to his people.

I have to say now, Prime Minister, that you have done that. Congratulations. The evidence is there for all to see: tax evasion has been decreased, growth in the economy, the job market improving. You also sensibly let go the showman on the motorbike – the man with all the answers and no solutions, the finance minister, Yanis Varoufakis. But my question to you is this: from your dealings with the Troika and the European institutions in particular, what are your feelings now about them and what reforms would you suggest should be introduced at that level for their dealings with countries like yours and like mine, which are also in the bailout programme, into the future?

 
  
MPphoto
 

  Ελευθέριος Συναδινός (NI). – Κύριε Πρόεδρε, για ποιες ουμανιστικές αξίες μίλησε ο Έλληνας Πρωθυπουργός; Για αυτές με τις οποίες έστειλαν πολίτες και μικρά παιδιά στο νοσοκομείο προχθές στη Θεσσαλονίκη; Η παρουσία του κυρίου Τσίπρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταδεικνύει το κακό, διχαστικό, προδοτικό και αυτοκαταστροφικό μέλλον της Ευρώπης. Ένας πρωθυπουργός ο οποίος, για να υφαρπάξει την εξουσία, έβριζε και κατηγορούσε όλους όσους σήμερα τον επαινούν για τη διάλυση της Ελλάδος από το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι και την Αμερική, ένας πρωθυπουργός καθρέφτης της Αριστεράς που επιδιώκει την κατάργηση των συνόρων, την αλλοίωση των ευθυνών και την απαξίωση της οικογένειας, της θρησκείας και της φιλοπατρίας. Κύριε Τσίπρα, η κυβερνητική σας παρουσία επιβεβαιώνει τον αριστερόστροφο φασισμό και εθνομηδενισμό. Υπογράψατε συμφωνίες καταστροφικές για την πατρίδα μου, υποκύπτοντας σε απειλές και συμφέροντα. Λειτουργώντας με κυνισμό και ιδιοτέλεια, αποδομήσατε ένα λαμπρό έθνος. Παραδώσατε όνομα, Ιστορία και πολιτισμό, αυτόν των Μακεδόνων, και καταπνίξατε την ελληνική αντίδραση του ελληνικού λαού με χημικά και ξυλοδαρμούς. Δυστυχώς για εσάς και ευτυχώς για τη χώρα μου, υπάρχουν ακόμη Έλληνες πατριώτες που πιστεύουμε και φωνάζουμε: πρώτα η Ελλάδα!

 
  
MPphoto
 

  Kathleen Van Brempt (S&D). – Voorzitter, ik moet zeggen: ik ben verbaasd. Maar ik vind het ook echt wel heel fijn om hier een Griekse premier te zien met heel veel zelfvertrouwen, een Griekse premier die de energie vindt om weer na te denken over de toekomst. De toekomst van het Griekse volk, maar ook de toekomst van Europa, en laten we duidelijk zijn, die twee zijn heel nauw met elkaar verbonden.

We zijn het niet over alles eens, maar uw analyse over het neoliberale beleid wordt gesteund door deze hele fractie. De toekomst van Europa ligt niet in neoliberale oplossingen. Ze ligt in oplossingen die te maken hebben met hoe we de sociale ongelijkheid kunnen bestrijden. Want dat is de basis van het nationalisme en van de xenofobie vandaag de dag. Hoe bestrijden we het klimaatprobleem en hoe zorgen we – mijn fractieleider heeft het al gezegd – dat die samen worden bekeken? Hoe maken we een transitie in onze economie, die een juiste transitie is? Ook daar heeft u over gesproken en dat vind ik echt de steun van onze fractie waard.

 
  
MPphoto
 

  Alojz Peterle (PPE). – Mr President, I am pleased Greece has succeeded and wish to thank the Prime Minister for his share in that, as well as for his efforts to stabilise the Balkans.

We can’t have one strong European Union with different understandings of the dignity of human person and the rule of law. I don’t think that neoliberalism is the main European problem, but rather a lack of political will to do more together. We can succeed in working together only if we really believe and respect the same values, principles and rules. We get into trouble when we don’t respect our common rules.

Prime Minister, you mentioned the eurozone, and I would like to ask you, can you tell us a little bit more about your vision of democratisation of the eurozone and how you would strengthen the role of the European Parliament?

 
  
MPphoto
 

  Presidente. – Voglio informare i deputati del gruppo ALDE che tutto il tempo a disposizione del gruppo è stato utilizzato dal presidente del gruppo. Questo non riguarda la Presidenza e vi prego di avere nei miei confronti un atteggiamento educato e di rispetto, perché la maleducazione non è accettabile in quest'Aula.

 
  
MPphoto
 

  Μιλτιάδης Κύρκος (S&D). – Καλώς ήρθατε κύριε Πρωθυπουργέ! Ομολογώ έχω μπερδευτεί. Πριν από τέσσερα χρόνια διαδηλώνατε εναντίον της νεοφιλελεύθερης λιτότητας αλλά αν πιστέψουμε τον κύριο Moscovici, υλοποιήσατε μέχρι κεραίας τη συνταγή της, το τρίτο μνημόνιο. Επίσης συγκυβερνάτε με ένα μικρό εθνικιστικό, πολλές φορές ακροδεξιό, κόμμα αλλά στηρίξατε με αποφασιστικότητα τη σωτήρια για την Ένωση συμφωνία με την Τουρκία απέναντι στους περισσότερο δικαιωματιστές φίλους σας και προωθήσατε με τόλμη την ελπιδοφόρα συμφωνία με τη FΥRΟΜ-Μακεδονία που προσφέρει σταθερότητα στα Βαλκάνια. Σήμερα, σωστά επισημάνατε πως χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη με αλληλεγγύη. Στο φιλοευρωπαϊκό και προοδευτικό μέτωπο που μας προτείνετε, πού βάζετε τις διαχωριστικές γραμμές; Χωράει ολόκληρη η ριζοσπαστική αριστερά, που κάποια μέλη της ήδη κάνανε αίτηση να σας εξώσουν; Οι φιλελεύθεροι του Verhofstadt είναι τελικά διάβολοι ή άγγελοι; Τα πέντε αστέρια που συγκυβερνούν όμως με τον ακροδεξιό Salvini; Ο Macron είναι ελπίδα ή τραπεζίτης τελικά; Σας παρακαλώ, δώστε μας ένα καθαρό στίγμα γιατί είμαστε στο προ παρά ένα των εκλογών.

 
  
MPphoto
 

  Ελένη Θεοχάρους (ECR). – Κύριε Πρωθυπουργέ, στην προηγούμενη επίσκεψή σας σας υπερασπίστηκα. Υπερασπίστηκα την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας. Διαφωνώ ότι τότε όλοι σας συμπαραστάθηκαν, όπως λέχθηκε. Τουναντίον δεχτήκατε σκληρή κριτική και προσβολές τόσον εσείς όσο και ο κάθε Έλληνας. Φυσικά και δεν απαλλάσσω των ευθυνών της την Ευρώπη για όλα μας συμβαίνουν, όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ωστόσο, σήμερα δεν μπορώ να πράξω το ίδιο. Δεν μπορώ να σας υπερασπιστώ γιατί δεν πιστεύω στο «success story» σας. Έχω έντονες διαφωνίες αλλά δεν μπορώ να αναφερθώ σε αυτές. Δεν θέλω, δεν μπορώ να το κάνω. Θα πω μόνο τούτο: λέχθηκε ότι φανήκατε γενναίος όσον αφορά την παραχώρηση του ονόματος στα Σκόπια. Δυστυχώς τα Σκόπια δεν έκαναν κανένα βήμα συμβιβασμού, απεναντίας πανηγυρίζουν για την κατάκτηση της μακεδονικής ταυτότητας ...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια.)

 
  
MPphoto
 

  Tom Vandenkendelaere (PPE). – Voorzitter, premier Tsipras, dank voor het debat over de toekomst van Europa, een toekomst waarvan ik blij ben dat de Grieken er integraal deel van zullen uitmaken. Want eerlijk gezegd, vier jaar geleden was daar helemaal geen zekerheid over. Een toekomst waarbij ook solidariteit en verantwoordelijkheid verder hand in hand zullen gaan, ondanks alle vooruitgang die Griekenland al geboekt heeft.

Laten we eerlijk zijn. U bent misschien wel van de intensive care af, maar daarom bent u nog niet helemaal genezen. Daarom vraag ik u garanties, garanties dat we niet teruggaan naar 2014, naar de start van uw mandaat. Garanties ook dat we zonder memoranda niet teruggaan naar de manier waarop u er samen met Yannis Varoufakis in een half jaar in slaagde om 200 miljard schade aan te richten, een cijfer dat ik hier niet ter plaatse uitvind, een cijfer dat Jeroen Dijsselbloem dit weekend nog eens bevestigde.

Ik vraag u garanties, premier Tsipras, dat als u op onze solidariteit wilt blijven rekenen, wij ook op uw verantwoordelijkheid mogen blijven rekenen.

 
  
MPphoto
 

  José Blanco López (S&D). – Señor presidente, señorías, tengo la impresión de que estamos haciendo un debate sobre Grecia, no sobre el futuro de la Unión Europea. Y hablando del futuro de la Unión Europea nos hubiera gustado que el señor González Pons nos hubiera dicho, en lugar de atacar tanto a Grecia, si van a ir de aliados con los populistas de Orban y de Salvini a las próximas elecciones.

Pero, en todo caso, señorías, yo quiero solidarizarme con el pueblo griego a raíz de lo ocurrido este verano con los incendios. Lo que ha ocurrido este año en Grecia, y el año pasado en Portugal y en España, nos demuestra que la Unión Europea tiene que tener un liderazgo frente al desafío del cambio climático. El cambio climático tiene mucho que ver con lo que ha ocurrido. Y, señorías, empiezo a tener la impresión —después de lo que empiezo a escuchar en Francia, en Alemania, etc.— de que no tenemos en la agenda de forma prioritaria el reducir las emisiones y ser más eficaces en este liderazgo europeo en la lucha contra el cambio climático. Tenemos una oportunidad y es un gran desafío que tiene la humanidad.

 
  
MPphoto
 

  Michaela Šojdrová (PPE). – Pane předsedající, pane premiére, já jsem poslouchala Vaše slova velmi pozorně. Vy jste řekl, myslím, že velmi správně, že jste zvládli krizi díky řeckému lidu a pomoci Evropské unie. Rozumím Vám tedy dobře, že souhlasíte s tím, že to byla právě finanční pomoc a také tlak na reformy, které jste museli udělat, které pomohly Řecku zvládnout tuto situaci? Rozumím tomu správně? Je to otázka na Vás a očekávám odpověď. A chci říci, že si uvědomuji, že jste udělali velký kus práce.

V této chvíli chci poděkovat především lidem, kteří se starají o uprchlíky v uprchlických táborech, v hotspotech. Odvádějí obrovskou práci. Osobně jsem navštívila tábor v Aténách a na Lesbosu. Pane premiére, chci Vás vyzvat, abyste pomohl lidem, kteří organizují pomoc uprchlíkům, zejména ostrov Lesbos je v krizi. Starosta Mytiliny dělá obrovskou práci, Vy máte možnost, abyste jim pomohl. Udělejte to.

 
  
MPphoto
 

  Maria Grapini (S&D). – Domnule președinte, domnule prim-ministru, vreau de la început să declar că iubesc Grecia, iubesc poporul grec și aveți o țară extraordinară. Dar nu vreau să vorbim despre Grecia, așa cum a spus un coleg.

Vorbim despre viitorul Europei, de aceea, după ce vă felicit pentru rezultate, vreau să vă întreb punctual: dumneavoastră, ca prim-ministru al țării, ce părere aveți despre viitorul Europei? Sunteți de acord cu propunerea domnului Macron care, tot aici, ne-a spus că e nevoie de două Europe, de câteva state mai state decât celelalte?

Ce părere aveți despre faptul că ar trebui ca Parlamentul European să aibă inițiativă legislativă?

Ce părere aveți și cum vedeți rezolvată problema în relația cu Republica Macedonia?

Nu în ultimul rând, aș dori să vă întreb care este poziția dumneavoastră vizavi de noul cadru financiar multianual, dacă este bine să tăiem din fondurile de politică agricolă și de dezvoltare regională.

Iată câteva puncte pe care mă interesează, ca membru al Consiliului, să le auzim aici de la dumneavoastră.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Κύρτσος (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να γίνω συγκεκριμένος για να ανεβάσουμε και το ενδιαφέρον για την ελληνική κοινή γνώμη. Θα ήθελα να μου απαντήσει ο κύριος Τσίπρας αν πρόκειται να προχωρήσει στη μείωση των συντάξεων την Πρωτοχρονιά του 2019, όπως έχει υπογράψει με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και όπως έχει ψηφίσει στη Βουλή, παρά τις αντιρρήσεις του κόμματός μας, ή αν τελικά δεν θα προχωρήσει σε αυτή τη μείωση των συντάξεων, όπως πολλά κυβερνητικά στελέχη υπόσχονται στον ελληνικό λαό. Αυτό έχει τεράστια σημασία γιατί μας βοηθάει να κρίνουμε αν έχουμε βγει από την κρίση ή, τέλος πάντων, αν η κρίση συνεχίζεται με άλλες μεθόδους. Επίσης, θα ήθελα να μου απαντήσει σχετικά με το τι θα κάνει με τον συντελεστή ΦΠΑ στα πέντε νησιά που πλήττονται από το προσφυγικό. Έχει αναβάλει την αύξησή του· μήπως όμως θα τον αυξήσει την Πρωτοχρονιά του 2019;

 
  
MPphoto
 

  Ana Gomes (S&D). – Mr President, I would like to express my full solidarity and to thank those who remarked how the neoliberal recipe of unaccountable technocratic bodies such as the Troika and the Eurogroup increased poverty, unemployment and social inequalities in Greece and elsewhere in Europe. What, then, is to be said about the loss of control by Greece and the European Union of critical strategic infrastructures, such as Piraeus Port and the telecommunications and energy networks which Greece had to sell to China as a result of the privatisation frenzy imposed by the neoliberal tracker programmes?

How are Greece and the EU to overcome such a strategic loss of control, which places in question our collective security?

 
  
MPphoto
 

  Κώστας Μαυρίδης (S&D). – Κύριε Πρωθυπουργέ, στο πρόσωπό σας συγχαίρουμε τον ελληνικό λαό ο οποίος, μέσα από αναδιαρθρώσεις αλλά και μέσα από στερήσεις και πόνο, σήμερα μπορεί να προσδοκά σε ένα καλύτερο μέλλον. Το 2015 σε αυτό το Ευρωκοινοβούλιο, θυμάμαι πολύ καλά ότι, όταν κάποιοι στον περίγυρό σας αλλά και κάποιοι εδώ μέσα έσπρωχναν την Ελλάδα στον γκρεμό εκτός ευρωζώνης, αυτή η Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών άπλωσε το χέρι, πάνω από πολιτικές και ιδεολογίες, διότι πιστεύουμε στην Ελλάδα, πιστεύουμε στην κοινωνική πολιτική και πιστεύουμε στην Ευρώπη. Για αυτό σας ρωτάω για το μέλλον: πώς θα προωθήσουμε ευρωπαϊκές πολιτικές για πανευρωπαϊκή εγγύηση των καταθέσεων, πώς θα προωθήσουμε ευρωπαϊκές πολιτικές για την ενέργεια στην Ανατολική Μεσόγειο και πώς, επιτέλους, το κράτος δικαίου θα επικρατήσει και στο βόρειο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου;

 
  
MPphoto
 

  Μαρία Σπυράκη (PPE). – Κύριε Πρωθυπουργέ σας καλωσορίζω εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ειλικρινά, δεν είχα σκοπό να πάρω τον λόγο μέχρι που άκουσα τον πρώτο γύρο της απάντησής σας. Σας άκουσα λοιπόν με προσοχή, να ισχυρίζεστε ότι στην Ελλάδα υπάρχει νεποτισμός, ότι υπάρχουν θαυμαστές του Pinochet. Περίμενα αλήθεια, μιας και χθες είχαμε εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για το πώς θα στηρίξει η Ευρωπαϊκή Ένωση το Μάτι και συμπλεύσαμε όλες οι πολιτικές ομάδες για να στηρίξει η Ευρωπαϊκή Ένωση το Μάτι, περίμενα λοιπόν να αισθανθείτε πως είστε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος και να μη μεταφέρετε εδώ την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση· εκτός αν θεωρείτε ότι νεποτισμός είναι να εκλέγεται ο αρχηγός ενός κόμματος με εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους και ότι νεποτισμός δεν είναι να υπηρετούν στην κυβέρνηση μέλη οικογενειών στελεχών του κόμματός σας· εκτός αν θεωρείτε ότι θαυμαστές του Pinochet είναι κάποιοι που κάνουν ατυχείς και λανθασμένες προσεγγίσεις και όχι εκείνοι που πνίγουν στα δακρυγόνα όσους διαμαρτύρονται γιατί παραδώσατε στους γείτονες το μακεδονικό έθνος και τη μακεδονική γλώσσα. Αλήθεια, θέλω να σας ρωτήσω από τα έδρανα της αντιπολίτευσης ποια προοπτική θα προσφέρετε στους Έλληνες; Αυτή του διχασμού;

 
  
MPphoto
 

  Juan Fernando López Aguilar (S&D). – Señor presidente, señor primer ministro Tsipras, le hemos escuchado una crítica dura a la austeridad, y quiero decirle que nunca ha estado solo, que hemos sido muchos los que, a lo largo de la crisis, hemos denunciado el fracaso de la austeridad. Que no es un error ni un accidente, sino un ejemplo de imposición política e ideológica, de un pernicioso ajuste de cuentas contra el modelo social, y que ha repercutido en el empobrecimiento de las clases medias y en la exasperación de las desigualdades, pero, sobre todo, en el debilitamiento del poder público para responder a la necesidad y a la realidad, como los incendios en Grecia o como el incremento del flujo migratorio.

Grecia, Italia, España. Por tanto, una lección muy clara, señor Tsipras: hay que buscar alianzas. Busque usted alianzas —Portugal, España— no solamente para cambiar la política económica que ha fracasado, sino para cambiar esa mirada negativa a la inmigración, que está también destinada al fracaso, y sustituirla de una vez por una visión humanitaria, de responsabilidad común y compartida de los flujos migratorios y la atención a los refugiados.

 
  
 

(Fine della procedura "catch the eye")

 
  
MPphoto
 

  Αλέξης Τσίπρας, Πρωθυπουργός της Ελλάδας. – Κύριε Πρόεδρε, ακούστηκαν πολλά και ενδιαφέροντα ερωτήματα, πολλές και ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις. Προφανώς και δεν θα καταφέρω να απαντήσω σε όλα, αλλά θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όσα περισσότερα μπορώ.

Θα ήθελα πρώτα από όλα να απαντήσω στον αξιότιμο φίλο και γνωστό από τις αντιπαραθέσεις στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, τον κύριο Κεφαλογιάννη, στο ερώτημα που μου έθεσε σε σχέση με την παρουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε λίγες μέρες, του Πρωθυπουργού της γειτονικής μας χώρας, της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, η οποία –αν όλα πάνε καλά και ελπίζω να πάνε καλά– σε λίγους μήνες θα αλλάξει και το όνομά της και το Σύνταγμά της και θα ονομάζεται «Βόρεια Μακεδονία». Κύριε Κεφαλογιάννη, όλα τα προηγούμενα χρόνια που ερχόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή σε άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς ο προκάτοχος του κυρίου Zaev, ο κύριος Gruevski, πώς αυτοαποκαλείτο και πώς τον αποκαλούσαν οι συνάδελφοί σας, η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων σας, και φυσικά η μεγάλη πλειοψηφία και των συναδέλφων σας στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα; Πώς; Σκοπιανό;

Κύριε Κεφαλογιάννη, εδώ βρισκόμαστε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άρα δεν μπορούμε να λειτουργούμε, όπως πολλές φορές λειτουργήσαμε στην Ελλάδα, βάζοντας το κεφάλι μας σαν τη στρουθοκάμηλο μέσα στην άμμο, με ένα ταμπού γύρω μας, μόνο εμείς οι Έλληνες, ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος –και φυσικά εδώ στο Ευρωκοινοβούλιο το ξέρετε πάρα πολύ καλά αυτό– ήταν σε μια άλλη πραγματικότητα. Διότι 140 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και οι πιο μεγάλες, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, η Κίνα, η Ρωσία, αναγνωρίζουν τη γειτονική μας χώρα με τη συνταγματική της ονομασία, την οποία έχει εδώ και 25 χρόνια. Και η συνταγματική της ονομασία είναι σκέτο «Μακεδονία». Και φυσικά και ο κύριος Gruevski αλλά και όλοι οι αξιωματούχοι αυτοαποκαλούνται όλα αυτά τα χρόνια «Μακεδόνες», αλλά δεν είδα να ενοχλείστε από αυτό. Όπως επίσης δεν είδα να ενοχλείστε όταν, όλα τα προηγούμενα χρόνια, και ο κύριος Zaev και όλοι οι συμπολίτες του έμπαιναν στην Ελλάδα –και καλά έκαναν και έμπαιναν στην Ελλάδα και έκαναν και μαζικά διακοπές στις ελληνικές ακτές, διότι αυτό ενίσχυε την ελληνική οικονομία– έμπαιναν, λοιπόν, στη χώρα με ένα διαβατήριο το οποίο τι έγραφε; Έγραφε «Μακεδόνες». Από δω και στο εξής και μετά τη συμφωνία, το διαβατήριο θα λέει «πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας». Θα προστεθεί αυτή η φράση.

Όπως επίσης δεν ξέρω αν για εσάς έχει κάποια αξία –για μένα έχει πολύ μεγάλη αξία– το γεγονός ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια ο προκάτοχος του κυρίου Zaev, με τον οποίο έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία, ο κύριος Gruevski, ο οποίος ανήκει στον χώρο της εθνικιστικής δεξιάς, της ακροδεξιάς, είχε γεμίσει τη χώρα του, κάθε πόλη και κάθε πλατεία της γειτονικής χώρας, με αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με όλα εκείνα τα σύμβολα τα οποία είναι χαρακτηριστικά της αρχαίας ελληνικής Μακεδονίας και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής Ιστορίας και της παράδοσης. Από εδώ και στο εξής κανείς δεν θα έχει το δικαίωμα να το κάνει αυτό στη γειτονική χώρα. Ούτε ο σημερινός Πρωθυπουργός της γειτονικής μας χώρας ούτε οι μελλοντικοί πρωθυπουργοί θα έχουν το δικαίωμα να επικαλούνται τον Μέγα Αλέξανδρο και την ελληνική Ιστορία ως δικό τους κομμάτι. Αυτό δεν είναι σημαντικό για σας; Και, βεβαίως, αυτό που ίσως είναι το πιο σημαντικό από όλα, είναι ότι θα επιβεβαιώνει κάθε Πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας από εδώ και στο εξής τη σαφώς σλαβική καταγωγή του λαού του και της γλώσσας του.

Αυτά, κύριε Κεφαλογιάννη, δεν συνέβαιναν μέχρι σήμερα. Και θέλω να απευθυνθώ τόσο σε εσάς όσο όμως –για να μην μετατρέψουμε τη συζήτηση σε ένα εσωτερικό debate– και σε όλους τους ευρωβουλευτές για να κατανοήσουν κάτι. Στην Ελλάδα και στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας τόσο εγώ όσο και ο Zoran Zaev δεχόμαστε μια σφοδρή επίθεση. Κατηγορούμαστε ότι είμαστε και οι δύο προδότες. Ο κύριος Μητσοτάκης στην Ελλάδα και ο κύριος Mickoski στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που ανήκουν στην πολιτική οικογένεια του Λαϊκού Κόμματος, μας κατηγορούν, με την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία, η οποία απλά αλλάζει πρόσημο, ότι είμαστε προδότες και ότι έχουμε φέρει μια επιζήμια συμφωνία. Εγώ, λοιπόν, θα ήθελα να το θέσω στην κρίση σας, κυρίες και κύριοι βουλευτές, και να πω ότι, ακριβώς επειδή και οι δύο συντηρητικοί ηγέτες μας κατηγορούν ότι είμαστε προδότες και ότι έχουμε κάνει μια προδοτική συμφωνία, μάλλον κάτι καλό έχουμε κάνει για τους λαούς μας, και εγώ και ο Zoran Zaev. Μάλλον ανοίγουμε έναν δρόμο προς το μέλλον, προς την ειρήνη, προς την προοπτική της συνεργασίας και της συμβίωσης των λαών μας, έναν δρόμο ο οποίος θα γράψει ιστορία. Και είμαι περήφανος που το έχουμε καταφέρει αυτό.

Αναφέρθηκε μία βουλευτής, φαντάζομαι από την Ουγγαρία, στον κύριο Orbán, λέγοντας ότι είναι «ο κακός μαθητής», σε αντιδιαστολή με μένα που είμαι «ο καλός μαθητής», με αφορμή βεβαίως το γεγονός ότι ο συνάδελφός μου, ο κύριος Orbán, θα έρθει σε λίγες ώρες στην αίθουσα αυτή. Κοιτάξτε, εγώ θέλω να σας απαντήσω επί της ουσίας. Διότι, ξέρετε, δεν μπορεί να κρίνετε ούτε τους πολιτικούς ούτε τις πολιτικές βάζοντας ετικέτες, αλλά βλέποντας και ασκώντας πολιτική κριτική στις ιδέες που εκπροσωπούν και στις αξίες που πρεσβεύουν. Κάποιοι στην Ευρώπη, εκ του ασφαλούς βεβαίως, μπορούν να κάνουν πολιτική με τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι είναι à la carte η αλληλεγγύη για αυτούς· κάποιοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να κάνουν πολιτική εκ του ασφαλούς, επίσης, διότι οι χώρες τους είναι περίκλειστες και έχουν χερσαία σύνορα, όχι θαλάσσια· κάποιοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να θυμούνται τις ευρωπαϊκές αξίες όποτε τους συμφέρει.

Είπατε ότι εμείς φέραμε τους μετανάστες. Αλήθεια; Εγώ νόμιζα ότι οι πόλεμοι έφεραν αυτό το μεγάλο κύμα της μεταναστευτικής και προσφυγικής ροής στην Ευρώπη. Θέλω, απαντώντας σας, να σας ρωτήσω: αλήθεια πιστεύετε ότι μπορεί οποιαδήποτε χώρα στην Ευρώπη, ακόμα και αν είναι μικρή και περίκλειστη και όχι με θαλάσσια σύνορα, να επιβιώσει μόνη της; Χωρίς βοήθεια; Χωρίς αλληλεγγύη; Χωρίς συνεργασία; Πιστεύετε πράγματι κάποιοι ότι η συνεργασία, η βοήθεια και η αλληλεγγύη θα είναι à la carte, όποτε σας συμφέρει, και ότι, όταν το πρόβλημα δεν είναι στη δική σας αυλή, θα το πετάτε στον διπλανό; Η Ευρώπη δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι. Άκουσα και ένα συνάδελφό σας να μιλάει για προδοτικό μέλλον της Ευρώπης. Λοιπόν, η λογική του «ο καθένας μόνος του», η λογική «πρώτα η Ελλάδα», «πρώτα η Γαλλία», «πρώτα η Ιταλία» είναι μια λογική που θα οδηγήσει την Ευρώπη σε αποσύνθεση. Αυτό ακριβώς το θέμα προσπάθησα να θίξω στην ομιλία μου.

Άκουσα τον φίλο ευρωβουλευτή από το Ποτάμι, τον Μιλτιάδη Κύρκο, να λέει ότι μπερδεύτηκε. Ναι, Μιλτιάδη, είναι μπερδεμένη η πραγματικότητα που ζούμε. Και πρέπει σε αυτή την μπερδεμένη πραγματικότητα να ξεδιαλύνουμε όλοι μας ποια είναι η πρώτιστη απειλή. Οι διαφορές που έχω με πολλούς άλλους συναδέλφους, και από τον χώρο της Αριστεράς και από το χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας, ακόμη και από τον χώρο του Φιλελεύθερου Κέντρου ή της Οικολογίας, είναι δεδομένες. Όμως αυτή τη στιγμή επωάζεται στην Ευρώπη το αυγό του φιδιού, όπως τη δεκαετία του ’30. Και όπως, στη δεκαετία του ’30 η πρώτιστη απειλή αντιμετωπίστηκε με την ευρύτερη δυνατή συμπαράταξη δυνάμεων που είχαν διαφορές, αυτό πιστεύω ότι είναι το καθήκον μας και σήμερα. Και για να κλείσω όλη αυτή την αναφορά στο μεταναστευτικό, να σας πω ότι είμαι ευτυχής για ό,τι καταφέραμε στην ενδοχώρα, αλλά η κατάσταση στα ελληνικά νησιά είναι εξαιρετικά δύσκολη. Δεν τιμά κανένα μας αυτή η κατάσταση. Είμαστε υποχρεωμένοι, όμως, να στηρίξουμε μια συμφωνία χωρίς την οποία τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα για όλους μας. Για αυτό η Ελλάδα χρειάζεται στήριξη. Kαι για αυτό χρειάζονται συνέργειες και συνεργασίες σε αυτή την κατεύθυνση. Και βεβαίως χρειάζεται, όταν μιλάμε για πρόσφυγες ή για μετανάστες, να μη μιλάμε μονάχα για νούμερα και στυγνούς αριθμούς και στατιστικές, αλλά να βλέπουμε πίσω από τα νούμερα και τα πρόσωπα αυτών των ανθρώπων που έχουν ονόματα, ονοματεπώνυμα. Μπορεί να μην είναι ονόματα ευρωπαϊκά, μπορεί να μην είναι ονόματα οικεία σε εμάς, αλλά οι άνθρωποι αυτοί έχουν όνομα, πρόσωπο, συναισθήματα, αξίες, «πιστεύω» και θέλουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή.

Άκουσα την εκπρόσωπο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας και ευρωβουλευτή, την κυρία Σπυράκη, να με εγκαλεί. Χαίρομαι διότι, επαναλαμβάνω, ο διάλογος και η αντιπαράθεση είναι η ζωντάνια της Δημοκρατίας. Θέλω, κυρία Σπυράκη, να σας πω τα εξής: αναφερθήκατε σε εμένα και στην προχθεσινή συγκέντρωση ορισμένων χιλιάδων ακραίων στοιχείων, τριών ή τεσσάρων χιλιάδων στη Θεσσαλονίκη. Καμία σχέση με τα μεγάλα συλλαλητήρια που όντως έγιναν τον Φλεβάρη. Εγώ ξέρετε ότι θα είμαι ο τελευταίος που θα αρνηθεί το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε πολίτη να διαδηλώνει σε μια δημοκρατική πολιτεία. Θέλω όμως να σας υπενθυμίσω, κυρία Σπυράκη, ότι εσείς ήσασταν που για χρόνια, ως προβεβλημένη δημοσιογράφος σε τηλεοπτικό σταθμό, κάθε βράδυ σχεδόν, όταν είχαμε πράγματι μαζικές διαδηλώσεις με πράγματι μεγάλη καταστολή, τα πέντε πρώτα χρόνια από το σταθμό σας βγαίνατε και ουσιαστικά ασκούσατε το λειτούργημα της πληροφόρησης, όπως η ίδια παραδεχτήκατε, με ένα τρόπο που αποκρύβατε την αλήθεια. Τότε δεν είχατε καμία ιδιαίτερη ευαισθησία ούτε στο να παρουσιάζετε τα πραγματικά νούμερα των διαδηλώσεων, αλλά ούτε και στο να αναδεικνύετε την καταστολή και τη βία που υπέστησαν αυτές οι διαδηλώσεις. Σήμερα βλέπω ότι έχετε ιδιαίτερη ευαισθησία. Χαίρομαι για αυτή την ευαισθησία. Θέλω όμως να διαβεβαιώσω όλους τους συναδέλφους σας εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι η ευαισθησία δεν πρέπει να είναι à la carte και ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε καταστολή ούτε βία. Αντιθέτως, τα τρία αυτά χρόνια τα κοινωνικά, πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών έχουν αναβαθμιστεί με μια σειρά από νομοθετικές παρεμβάσεις.

Θέλω να κλείσω χωρίς να στενοχωρήσω και τον άλλο συνάδελφό σας και συμπατριώτη μου, τον κύριο Κύρτσο, γιατί έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα. Κυρίες και κύριοι βουλευτές, γνωρίζετε όλοι ότι η Ελλάδα, με την έξοδο από τα προγράμματα προσαρμογής, είναι πια μια χώρα όπως όλες οι άλλες χώρες της ευρωζώνης, με μια ιδιαιτερότητα, όπως βεβαίως όλες οι χώρες οι οποίες έχουν βρεθεί σε προγράμματα ενισχυμένης παρακολούθησης και συνεργασίας με τους θεσμούς και ιδιαίτερα με την Επιτροπή. Όπως οι άλλες χώρες της ευρωζώνης, λοιπόν, έτσι και η Ελλάδα, από εδώ και στο εξής, θα είναι υποχρεωμένη να ικανοποιεί τους στόχους που από κοινού έχουμε θέσει, τις υποχρεώσεις μας, δηλαδή, τον δημοσιονομικό στόχο του 3,5% του ΑΕΠ πλεόνασμα μέχρι το 2022. Αυτή είναι η συμφωνία μας. Αλλά η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση θα είναι αυτή που θα επιλέγει τα μέσα και τις πολιτικές, προκειμένου να ικανοποιήσουμε αυτούς τους στόχους, όπως συμβαίνει σε όλες τις άλλες χώρες της ευρωζώνης και σε αυτές που έχουν βγει από προγράμματα. Τις πολιτικές λοιπόν αυτές και τα μέσα αυτά, έχοντας πλήρη στατιστικά στοιχεία και προβλέψεις για κάθε επόμενη χρονιά, θα τα συζητούμε καταθέτοντας τον προϋπολογισμό μας στην Επιτροπή κάθε Οκτώβρη. Έτσι θα κάνουμε και φέτος σε σχέση με το 2019 και από κοινού θα πάρουμε εκείνες τις αποφάσεις, οι οποίες θα είναι οι ορθές, προκειμένου να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή δυναμική της ελληνικής οικονομίας. Και αναπτυξιακή δυναμική σημαίνει όχι άλλη λιτότητα, όχι άλλες περικοπές, ενίσχυση της κατανάλωσης, στον βαθμό βεβαίως, επαναλαμβάνω, που αυτό θα μας το επιτρέπει η δυνατότητα να πιάνουμε τους δημοσιονομικούς στόχους. Τόσο απλά!

Κλείνω με ένα σχόλιο που αφορά το μέλλον της Ευρώπης. Τέθηκε ερώτημα σε σχέση με το πώς εμείς ονειρευόμαστε τον εκδημοκρατισμό της ευρωζώνης και την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από εδώ και στο εξής. Πράγματι πιστεύουμε στην ανάγκη πολιτικής εμβάθυνσης. Και πράγματι πιστεύουμε στην ενίσχυση του ρόλου του Κοινοβουλίου. Θα θυμάστε ότι ήμουν από αυτούς που προσπάθησα και πέτυχα ώστε η συζήτηση για το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα τα τρία τελευταία χρόνια να μη γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες και το Ευρωκοινοβούλιο να παίζει έναν ρόλο ουσιαστικό σε αυτή τη συζήτηση· οι πολιτικές να μην αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες. Δεν ξέρω αν το πετύχαμε στην ολότητά του αυτό. Κάναμε όμως μια προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση. Επίσης πιστεύω ότι το κρίσιμο επόμενο διάστημα πρέπει να αποφασίσουμε για έναν ενισχυμένο κοινοτικό προϋπολογισμό, για ένα δημοσιονομικό πρόγραμμα που θα δώσει τη δυνατότητα να ενισχύσουμε τη σύγκλιση ανάμεσα στα κράτη μέλη της ευρωζώνης και βεβαίως για τη δυνατότητα το επόμενο διάστημα να έχουμε μεγαλύτερη διαφάνεια και μεγαλύτερη λογοδοσία.

Υποστηρίζω την άποψη για έναν υπουργό των Οικονομικών της ευρωζώνης, όπως όμως πιστεύω ταυτόχρονα στην αναγκαιότητα ενός υπουργού Κοινωνικής Συνοχής Εργασίας της ευρωζώνης. Και τούτο διότι δεν πιστεύω στον μονοδιάστατο δημοσιονομικό φετιχισμό, αλλά στην ανάγκη να μπορέσουμε να πετύχουμε τη δημοσιονομική πορεία εντός στόχων ταυτόχρονα με την κοινωνική προστασία. Δεν είμαστε και δεν είμαι υπέρ της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Είμαστε υπέρ της λειτουργικής Ευρώπης, των ενισχυμένων συνεργασιών που προβλέπονται από τις ισχύουσες ευρωπαϊκές Συνθήκες, ιδίως εφόσον μέσα από αυτές μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος μας για μια δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική Ευρώπη.

Με αυτές τις σκέψεις, θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά όλους και όλες για το ενδιαφέρον σας, για τα ερωτήματά σας, για την αντιπαράθεσή σας και να σας πω ότι, παρά τις διαφωνίες μας, τις ισχυρές, παρά τις εντάσεις μας, έχουμε καταφέρει να πάμε ένα βήμα μπροστά. Έχουμε καταφέρει να ξεφύγουμε από τη μεγάλη δίνη της κρίσης. Ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας για τις αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτή, προκειμένου να κάνουμε τώρα τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η Ευρώπη, για να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη, για να μην ξαναβρεθούμε στην ίδια δύσκολη θέση που βρεθήκαμε τα προηγούμενα χρόνια.

 
  
  

PRÉSIDENCE: Sylvie GUILLAUME
Vice-présidente

 
  
MPphoto
 

  La Présidente. – Le débat est clos.

Déclarations écrites (article 162)

 
  
MPphoto
 
 

  Ελισσάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη (PPE), γραπτώς. – Οι Έλληνες ευρωβουλευτές φοράμε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος. Εσείς σήμερα απευθυνθήκατε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, όχι ως πρωθυπουργός της χώρας. Μιλήσατε για διευρυμένη διαφθορά, διασπάθιση χρήματος στην υγεία από προηγούμενες κυβερνήσεις, αδιαφορώντας εάν αμαυρώνετε την εικόνα της χώρας μας. Η Ελλάδα αγωνίζεται να βγει από την κρίση στηριζόμενη στις θυσίες του ελληνικού λαού, όχι χάρη στο ανύπαρκτο success story της κυβέρνησής σας, όπως επιχειρήσατε να παρουσιάσετε. Προκαλέσατε ζημιά στην οικονομία άνω των 100 δισεκατομμύρια ευρώ, υποθηκεύσατε τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, δεσμεύσατε τη χώρα με ανέφικτα πλεονάσματα έως το 2060, επιβάλλατε πρόσθετα μέτρα 15 δισεκατομμύρια ευρώ, κόψατε επιδόματα χαμηλοσυνταξιούχων, πολυτέκνων και αναπήρων. Ο οικονομικός σας λαϊκισμός αχρήστευσε τις θυσίες πέντε ετών, προκάλεσε capital controls, στέρησε από τη χώρα το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και έδιωξε χιλιάδες νέους στο εξωτερικό. Επιρρίψατε ευθύνες στην προηγούμενη κυβέρνηση, που κατά γενική παραδοχή ήταν έτοιμη να βγει από τα μνημόνια στα τέλη του 2014. Η κυβέρνηση Σαμαρά προσέλκυσε σε δύο χρόνια επενδύσεις 34 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ εσείς σε 3,5 χρόνια δεν φέρατε ούτε μία νέα σοβαρή επένδυση. Χαρακτηρίσατε τη Συμφωνία των Πρεσπών ως πρότυπο επίλυσης διαφορών, ενώ με αυτήν χαρίσατε στους γείτονές μας μακεδονική γλώσσα και ταυτότητα, υποχωρώντας από πάγιες ελληνικές θέσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Θεόδωρος Ζαγοράκης (PPE), γραπτώς. – Ο λαός μας περιμένει καθαρές απαντήσεις, ούτε υπεκφυγές, ούτε άσκοπες διαμάχες χωρίς περιεχόμενο. Τη στιγμή που η κυβέρνηση κλείνει τα αυτιά της στη βούληση των συμπολιτών μας για την επιχειρούμενη συμφωνία Τσίπρα-Zaev, τη στιγμή που η χώρα μας έχει ανάγκη την ενότητα, ο Πρωθυπουργός προτίμησε ακόμη μια φορά να κατηγορήσει τη ΝΔ και τις προηγούμενες κυβερνήσεις μπροστά στους ξένους συναδέλφους. Στη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, ο κ. Τσίπρας θα ήταν προτιμότερο να επικεντρωθεί στους νέους μας που φεύγουν στο εξωτερικό, στην πολιτιστική μας κληρονομιά που τιμάται φέτος από την ΕΕ, στην ανισότητα ευκαιριών και θέσεων εργασίας μεταξύ βόρειων και νότιων χωρών ακόμη και σήμερα, οχτώ χρόνια από την αρχή της κρίσης. Οι πολίτες αγωνιούν. Δεν είναι οι καιροί για συνθήματα, οι Έλληνες, οι Ευρωπαίοι χρειάζονται πλέον λύσεις, όχι ψεύτικες υποσχέσεις και κόντρες εντυπωσιασμού.

 
  
  

(La séance est suspendue à 11h42 dans l’attente de la séance solennelle)

 
  
  

PRESIDENZA DELL'ON. ANTONIO TAJANI
Presidente

 
Posljednje ažuriranje: 6. prosinca 2018.Pravna napomena