Índice 
 Anterior 
 Siguiente 
 Texto íntegro 
Procedimiento : 2018/2969(RSP)
Ciclo de vida en sesión
Ciclos relativos a los documentos :

Textos presentados :

RC-B8-0570/2018

Debates :

PV 13/12/2018 - 7.3
CRE 13/12/2018 - 7.3

Votaciones :

PV 13/12/2018 - 9.10

Textos aprobados :

P8_TA(2018)0527

Debates
Jueves 13 de diciembre de 2018 - Estrasburgo Edición revisada

7.3. Tanzania
Vídeo de las intervenciones
PV
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Kolejnym punktem porządku dziennego jest debata nad sześcioma projektami rezolucji w sprawie Tanzanii (2018/2969(RSP)) .

 
  
MPphoto
 

  Judith Sargentini, Auteur. – Voorzitter, in 2015 was ik hoofdwaarnemer voor de Europese observatiemissie naar de presidentsverkiezingen in Tanzania, de verkiezingen die president Magufuli aan de macht brachten. President Kikwete had zijn wettelijke termijn erop zitten en de regeringspartij kwam met een nieuwe kandidaat. Dat is goed nieuws, want het kan ook anders lopen. Er zijn zat voorbeelden in Afrika waarbij een president te lang wil blijven zitten.

De verkiezingen in dat land liepen eigenlijk vrij goed. Dan heb ik het niet over Zanzibar, want daar liep het volledig uit de hand, maar op het vasteland liepen de verkiezingen vrij goed. President Magufuli begon heel veelbelovend met anticorruptiecampagnes en Tanzania stond ook bekend als een baken van rust in de regio – de regio Oost-Afrika, met Burundi, Uganda, Kenia, heeft vaak heel onrustige verkiezingen.

Maar nu, drie jaar na de verkiezingen van 2015 moeten we concluderen dat het helemaal mis is. De oppositie wordt geïntimideerd, bedreigd en zelfs vermoord. In Dar es Salaam is Paul Makonda, de hoogste vertegenwoordiger van de regering, een heksenjacht begonnen tegen lgbt's. Er worden zelfs mensen gelyncht, omdat ze niet heteroseksueel zijn. President Magufuli verbiedt schoolmeisjes die zwanger worden nog langer naar school te gaan. Anticorruptieprogramma's lijken op ijs gezet.

Van een stabiel land is het een land geworden waar momenteel een wetteloze situatie heerst. Zo erg zelfs dat de Wereldbank heeft besloten initiatieven stop te zetten en de Europese Dienst voor extern optreden hetzelfde probeert. De chef de mission van de Europese delegatie is teruggehaald naar Europa en de relaties met Tanzania worden heroverwogen. Ik vind dat heel erg verstandig van vicevoorzitter Mogherini en ik zou deze resolutie ook willen zien als een ondersteuning van het beleid en een steun in de rug voor de democratische oppositie in Tanzania. U bent gezien. U bent niet alleen.

 
  
MPphoto
 

  Marie-Christine Vergiat, auteur. – Monsieur le Président, depuis l’arrivée au pouvoir de John Magufuli en 2015, la situation se détériore en Tanzanie, et c’est particulièrement vrai depuis le début de l’année. Journalistes, blogueurs, opposants politiques, défenseurs des droits peuvent être arrêtés à tout moment, voire assassinés.

Le 22 février dernier, c’est M. Godfrey Luena, député du principal parti d’opposition, qui a été tué à la machette devant chez lui. Six chaînes de télévision, deux stations de radio ont été suspendues. En mars, une nouvelle loi sur les communications a soumis toute antenne de radio ou de télévision en ligne à une licence et une taxe de 900 euros, somme exorbitante pour le pays.

Tout contenu causant de la gêne ou conduisant à un désordre public peut désormais être supprimé via une nouvelle loi sur la cybercriminalité. L’homosexualité est passible de 30 ans de prison, voire de la perpétuité, et le commissaire régional de Dar es Salam a menacé de rafler toutes les personnes soupçonnées d’homosexualité pour les soumettre à des tests anaux et des thérapies de conversion. Les jeunes filles subissent violences sexuelles et mariages forcés et sont exclues de l’école si elles sont enceintes.

Cela n’empêche pas le tourisme de se développer, notamment dans la magnifique région du Serengeti. Cela pourrait être une aubaine si des contrôles des terres à des fins spéculatives n’aggravaient pas les tensions dans la région au détriment, tout particulièrement, des populations massaï. Il semble que Tingatinga, le «bulldozer», surnom du président, détruit désormais beaucoup plus qu’il ne construit.

 
  
MPphoto
 

  Soraya Post, author. – Mr President, sadly enough, we have to remind the authorities and the Government of Tanzania that LGBTI rights and women’s rights are human rights. The Tanzanian Government has an obligation to protect the rights and dignity of all its citizens. I demand that Tanzania cancel its laws criminalising homosexuality and stop the arrest and violence against LGBTI people, and health and human rights activists. I demand that the Tanzanian Government immediately cancel the law banning pregnant girls from attending school, and also girls who have given birth have to be able to return to school. The right to education is a human right and needs to be respected all over the world.

 
  
MPphoto
 

  Seán Kelly, author. – Mr President, I reiterate the call to Member States to encourage third countries, such as Tanzania, to protect LGBTI human rights defenders and to decriminalise homosexuality, as is happening in many countries around the world. The deteriorating state of human rights in Tanzania is blocking the country’s development, prosperity, peace and security, and indeed good relations with other countries, including the European Union.

I welcome the call to review restrictions placed on the press and to respect the right to life and dignity of all citizens. The exclusion of pregnant girls and adolescent mothers from schools is a matter of extreme concern and a very backward approach. These young women have a right to access quality education and it is crucial that Tanzania ends this ban immediately. I support Vice-President / High Representative Mogherini in her work in trying to bring sense to this chaotic situation.

 
  
MPphoto
 

  Elena Valenciano, en nombre del Grupo S&D. – Señor presidente, esto más que un debate es una denuncia sobre el grave deterioro de los derechos humanos que está sucediendo en Tanzania. Un deterioro que es visible para todos aquellos que tenemos una cierta sensibilidad por la protección de los derechos humanos fundamentales.

Ante este deterioro acelerado, ante esta persecución, casi cacería, contra al colectivo LGBTI, lo que nos corresponde a nosotros es pedirle a los Estados miembros y a la Comisión que revisemos urgentemente nuestras relaciones con Tanzania; que le exijamos a Tanzania un cambio de su legislación represiva, de su legislación absolutamente degradante, también en su acción, contra los colectivos más vulnerables: gais, lesbianas, transexuales, también las mujeres, las niñas. Y, por lo tanto, estamos aquí para exigirle al Consejo que aborde las relaciones con Tanzania desde esta perspectiva. Respeto a los derechos humanos; respeto a las minorías; respeto a todas las opciones sexuales; y, si no, revisión urgente de nuestras relaciones con ese país.

 
  
MPphoto
 

  Ignazio Corrao, a nome del gruppo EFDD. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, la politica repressiva del presidente John Magufuli sta facendo passi da gigante verso il nazismo, ora che la caccia ai gay è ufficialmente aperta.

L'obiettivo del suo amico Paul Makonda, governatore di Dar es Salaam, è quello di ripulire la società dal male occidentale che offende i valori morali dei tanzaniani: il sesso e soprattutto la temibile omosessualità. La retorica incendiaria e sessuofobica del governo è quindi passata ai fatti, coadiuvata addirittura da una task force per identificare e arrestare i membri della comunità LGBTI.

Come se non bastasse, il presidente Magufuli ha anche vietato l'ingresso a scuola delle ragazze madri, una grave e definitiva estromissione dalla cultura, dalla formazione e probabilmente anche dal mondo del lavoro per queste povere ragazze, per quale oscura ragione, non ci è dato saperlo.

A preoccuparmi non sono tanto i deliri di un presidente bigotto e di un governatore che prende ordini da Dio, quanto l'incitamento all'odio e la retorica deviata che stanno avvelenando la popolazione. Alla luce di questo assurdo scenario ritengo necessario rivedere e possibilmente a sospendere le nostre relazioni con la Tanzania, almeno fin quando non porrà fine a questa indegna persecuzione.

 
  
MPphoto
 

  David Martin (S&D). – Mr President, for me, this is a desperately sad situation, because for many decades Tanzania seemed slowly to be going in the right direction and many of us indeed welcomed President Magufuli’s election in 2015, when he promised to tackle corruption, improve governance and reform the economy. Sadly, his crackdown on corruption has been replaced by a crackdown on anyone critical of his rule. Journalists are detained and harassed, opposition politicians are threatened, attacked, and, as we’ve heard in this Chamber today, in one case even murdered. International organisations are not immune from this either. Our own ambassador has had to be forcefully recalled from the country.

Although the government has distanced itself from some of the more extreme comments that have been made about the LGBTI community, it is clear they are not doing anything like enough to protect that community and more must be done. I’m afraid, after years of advocating closer relationship between the EU and Tanzania, I have to agree with those who say we now have to rethink our relationship with that country.

 
  
MPphoto
 

  Neena Gill (S&D). – Mr President, I rise to add my voice to the concerns of this House about the deteriorating human rights situation in Tanzania. Not only has the Government of President Magufuli been cracking down on the media – as we’ve heard – but, more alarmingly, it is also violating the rights of LGBTI people and preventing young girls who are pregnant from attending school. On top of this, we’ve had the Regional Commissioner Makonda threatening to arrest and chase all gay men out of Dar es Salaam. This is outrageous.

All of these violate our strictest values. Therefore, I welcome that our relationship with Tanzania is under review by the Commission and that we have recalled our Ambassador. My questions to the Commissioner are: are we considering withholding aid, like Denmark has done, and, following the briefings from our Ambassador there, what are the next steps? What are we going to do to address these concerns? Secondly, on a much broader issue, how can we ensure that the EU’s policy on human rights moves away from a reactive towards a more pre—emptive approach. Finally, given the trend of increasing online media censorship and a lack of international standards on this, what steps have we taken to actively shape international norms?

 
  
 

Zgłoszenia z sali

 
  
MPphoto
 

  Jiří Pospíšil (PPE). – Pane předsedající, já se chci připojit ke kolegům, kteří zde jasně popsali situaci v Tanzanii. Vláda prezidenta Magufoliho je pro nás velké zklamání, čekali jsme po jeho zvolení, že provede opravdové reformy země, že bude bojovat proti korupci, a místo toho jsme svědky honu na příslušníky sexuálních menšin, na těhotné dívky, na opoziční předáky a tak dále. To znamená, že se situace vyvíjí velmi špatným směrem, a já mám dotaz na pana komisaře: Jak na to konkrétně bude Komise reagovat? Já si myslím, že je nutné, aby to, jak se vyvíjí situace v Tanzanii, mělo dopad na vztahy Evropské unie a Tanzanie a abychom neskončili pouze u proklamací, u politického a morálního odsouzení situace v Tanzanii, ale abychom tuto naši politickou pozici promítli do činů. To znamená, že by to mělo mít dopad na ekonomickou pomoc Tanzanii ze strany Evropské unie a, řekněme, na zpřísnění diplomatického a veřejného tlaku na tuto zemi.

 
  
MPphoto
 

  Julie Ward (S&D). – Mr President, I am appalled by the situation in Tanzania, where civil society organisations and human rights defenders are being attacked on a daily basis. Last month, the authorities asked the public to report the name of any person suspected of being gay, pledging that a special team would ‘get their hands on them’. I am also very worried about the safety of hundreds of people who are facing serious threats because of their sexual orientation or gender identity or expression, real or perceived. Just yesterday, another LGBT community centre was attacked, and government incitement clearly plays a role in provoking violence, hatred and xenophobia.

Respecting and promoting all human rights are international obligations. Tanzania has a duty to respect these obligations and must not incite or perpetrate violence against any minorities.

I support the EU’s decision to recall its ambassador in Dar es Salaam to Brussels for consultations on this urgent situation and to review its relationship with Tanzania. At last week’s ACP-EU Joint Parliamentary Assembly in Benin, I was able to ask both the ACP and EU Councils what they are doing to stop these attacks. I have to tell you, the ACP response was sorely lacking.

 
  
MPphoto
 

  Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, η κατάσταση στην Τανζανία είναι εκτός ελέγχου. Παρατηρούμε ότι ο πρόεδρος Μαγκουφούλι διώκει πλέον την αντιπολίτευση, τις ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, τα κόμματα με τα οποία δεν συμφωνεί. Έχει θέσει εκτός λειτουργίας ραδιοφωνικούς σταθμούς και εφημερίδες. Από κει και πέρα αυτό που κάνει είναι να ασκεί και μια πολιτική η οποία επί της ουσίας ενθαρρύνει τη σεξουαλική βία. Έχουμε αποκλεισμό των εγκύων γυναικών και κοριτσιών από τα σχολεία, γεγονός απαράδεκτο. Παρατηρούμε επίσης ότι στην περιοχή της γης των Μασάι γίνεται πλέον αρπαγή των γαιών. Γαίες οι οποίες είναι αρόσιμες αρπάζονται για κερδοσκοπικούς σκοπούς. Είναι προφανές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να λάβει πολύ συγκεκριμένα μέτρα κατά της κυβέρνησης της Τανζανίας.

 
  
MPphoto
 

  Fabio Massimo Castaldo (EFDD). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, a Dar es Salaam l'omosessualità non è un diritto umano. È con queste vergognose parole che il 31 ottobre scorso Paul Makonda, governatore della regione, ha dato inizio a una vera e propria caccia alle streghe contro gli omosessuali, stigmatizzati come colpevoli di un peccato carnale contro l'ordine della natura.

Siamo di fronte all'ennesima manifestazione di un'omofobia gravemente diffusa e per troppo tempo tollerata in Tanzania, un paese dove ancora oggi esistono leggi che puniscono con trent'anni di prigione il reato di omosessualità.

Ma la comunità LGBTI non è la sola a essere presa di mira. Dalle elezioni di Magufuli, nel 2015, ci è stato un terribile deterioramento generale dei diritti umani, fino all'imposizione di un assurdo divieto per le ragazze madri di tornare a scuola dopo il parto. Queste giovani, molte delle quali vittime di violenza, diventano così i nuovi nemici di uno Stato che le obbliga a scegliere tra la loro istruzione e il loro bambino.

Chiedo a gran voce alle autorità tanzaniane di ritirare immediatamente questo divieto insensato, così come le altre leggi contro la comunità LGBTI.

All'Unione europea invece chiedo, come annunciato dall'Alto rappresentante, di rivedere finalmente e al più presto le proprie politiche verso la Tanzania. Facciamo valere queste clausole dei diritti umani dentro Cotonou, dentro gli accordi che abbiamo firmato, altrimenti sono solo carta straccia.

 
  
MPphoto
 

  Dobromir Sośnierz (NI). – Panie Przewodniczący! Ja konsekwentnie sprzeciwiam się pisaniu tego rodzaju rezolucji przez Parlament. Parlament jest ciałem ustawodawczym dla Europejczyków i powinien uchwalać prawo, rozwiązywać ich problemy, a nie zajmować się recenzowaniem sytuacji na całym świecie. Piszemy takie rezolucje tymczasem po trzy na każdą sesję. To daje około trzydziestu sześciu w roku, czyli sto osiemdziesiąt w czasie kadencji. Oznacza to statystycznie, że praktycznie każde państwo świata dostało od nas w ciągu jednej kadencji przynajmniej jedną adresowaną rezolucję. Jaki jest tego efekt? Żaden. To niczemu nie służy. To są tylko felietony, które Parlament wypuszcza na cały świat. Nikt tego poza Parlamentem prawdopodobnie nie przeczyta. Jest to więc marnowanie czasu, które budzi tylko zdumienie wyborców. Czym my się tutaj zajmujemy? Sytuacją w Tanzanii? Sytuacją w Burundi? Ludzie w Europie często nie wiedzą, gdzie leżą kraje, którymi my się zajmujemy. Nasza znajomość tematu też jest nikła. Znamy sytuację tylko z doniesień prasowych i to takich, które uznajemy sami za wiarygodne. Niewielu z nas tam było. Większość posłów nie wie, nad czym głosuje. Nadmierną uwagę przy omawianiu tych problemów poświęca się problematyce osób LGBT i kobiet, co też budzi zdumienie Europejczyków.

(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki (art. 162 ust. 8 Regulaminu))

 
  
MPphoto
 

  Seán Kelly (PPE), blue-card question. – How can the honourable deputy say we are wasting our time and that people don’t know what the European Union is when, as I pointed out in the debate on Egypt, we had a resolution here on Ibrahim Halawa and subsequent to that resolution, with pressure from the Commission and the Irish Government, the Egyptians agreed to release him?

 
  
MPphoto
 

  Dobromir Sośnierz (NI), odpowiedź na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki. – Przepraszam, ale jest to bardzo naiwna wizja polityki. Polityki międzynarodowej nie uprawia się przy pomocy pisania rezolucji. To jest taka papierowa polityka, która nic nie daje. Czy ktoś to przeczyta? Czy myśli Pan, że w Tanzanii ludzie, którzy decydują o jej polityce, robią tak, dlatego że nie wiedzą, że Unia Europejska się temu sprzeciwia? No na pewno wiedzą już. I jak Pan im to teraz napisze, to nic się nie zmieni z tego powodu. Jest to po prostu bezużyteczny sposób prowadzenia polityki.

Jeśli chcemy wywrzeć nacisk, to oczywiście są różne środki tego ścisku, ale najczęściej im mniej się o tym mówi, tym lepiej, bo trzeba działać z zaskoczenia i trzeba umieć wywrzeć presję w sposób taki, żeby była ona skuteczna i dotkliwa dla strony, którą chcemy naciskać. Więc uważam, że tego rodzaju polityka jest po prostu bezużyteczna. Jakie są efekty poza tym? Spójrzmy na efekty dotychczasowe, są one żadne.

(Mówca zgodził się odpowiedzieć na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki (art. 162 ust. 8 Regulaminu))

 
  
MPphoto
 

  Teresa Jiménez-Becerril Barrio (PPE), pregunta de «tarjeta azul». – Señor Sośnierz, le quería preguntar: ¿tiene usted hijas? ¿tiene usted hermanas? ¿tiene usted madre? Usted dice que qué le importa lo que les pasa allí a las mujeres. A mí me importa y a la mayoría de los que estamos aquí nos importa. Y lo que usted dice de que no cambia nada no es cierto. Yo le garantizo que tengo muchos amigos venezolanos, amigos exiliados, personas que están amenazadas, personas que están en la cárcel y nos dicen: «por favor, no os calléis, no os calléis». Porque cualquier causa tiene que ser defendida con un altavoz y nosotros aquí somos el altavoz de las personas que no tienen voz. Nosotros les estamos prestando nuestra voz, porque los ciudadanos nos han elegido para que hablemos en su nombre, en nombre de los derechos humanos.

 
  
MPphoto
 

  Dobromir Sośnierz (NI), odpowiedź na pytanie zadane przez podniesienie niebieskiej kartki. – Panie Przewodniczący! Przede wszystkim to są argumenty ad personam, które Pani teraz stosuje, znaczy zaczepianie kogoś, czy ma dzieci czy nie ma dzieci – tak mam dzieci, ale nie będę o takich rzeczach tutaj rozmawiał, bo to są sprawy prywatne, więc proszę mnie o to nie pytać. Jest na świecie wiele problemów i za każdym razem można powiedzieć, że nagłośnienie czegoś może się przyczynić do jego rozwiązania, ale zazwyczaj się nie przyczynia, zwłaszcza jeśli Parlament Europejski, w przypadku naszych rezolucji nastąpiła taka inflacja ich znaczenia. Jeśli stosuje się je jako wyjątkowe narzędzie w przypadku jakiegoś wyjątkowego problemu, to ono może mieć znaczenie. Natomiast jeśli wydajemy je po trzy na sesję, to już nikt za tym nie nadążą, nikt tego nie czyta, nikt się tym nie przejmuje.

 
  
MPphoto
 

  Stanislav Polčák (PPE). – Pane předsedající, já, když poslouchám pana kolegu Sośnierze, tak bych nikdy neřekl, že mi bude chybět pan Korwin-Mikke. To je pro mě opravdu velmi smutné zjištění.

Ale věnujme se Tanzanii, protože problémy lidí, kteří skutečně trpí, jsou pro nás podstatné v této debatě. Já bych chtěl podpořit své kolegy, kteří popsali tu situaci v Tanzanii. Je naprosto nepřípustné, jakým způsobem se vláda, ke které my jsme vzhlíželi s určitou nadějí, která měla být vládou, tak se mění přímo před očima v režim, který utlačuje lidská práva, útočí na lidi, potlačuje opozici, novináře, LGBT komunitu, dochází tam ke konfiskacím majetku. To jsou skutečně skutečnosti, které zde musíme zmínit. Není to zbytečné, pane Sośnierzi, je to zcela jednoznačně důležité vyslat tento vzkaz. My máme i prostředky, jak můžeme zakročit. Řekl vám to i pan kolega Kelly. Myslím si, že je teď úlohou Komise zakročit vůči vládě v Tanzanii a říci jasně, že toto nemůže mít naši podporu a potom tam také naše podpora nemůže směřovat.

 
  
MPphoto
 

  Paul Rübig (PPE). – Herr Präsident! Ich möchte mich auch beim Kommissar entschuldigen, dass ich nicht vom Anfang der Debatte an hier war, aber es laufen jetzt gleichzeitig sechs andere Veranstaltungen im Haus. Wir haben zur gleichen Zeit Abstimmungen im Haushaltsausschuss, wir haben Abstimmungen im Haushaltskontrollausschuss, wir haben ein trade preparatory meeting, wir haben die EWR-Gruppe hier, wir haben eine STOA-Sitzung, und es ist gleichzeitig das Plenum. Es ist unmöglich, bei allen Gelegenheiten dementsprechend anwesend zu sein.

Ich glaube, dass wir hier im Parlament auch lernen sollten – und das beziehe ich auch auf Tansania –, dass wir das capacity building, also die Möglichkeiten, die Strukturen zu verbessern, auch im eigenen Haus in Zukunft mehr nützen sollten, weil natürlich diese Debatten für viele unserer Kolleginnen und Kollegen sehr interessant wären, gerade in diesem Bereich zu lernen, wie man in der Entwicklungspolitik und mit verschiedenen anderen Maßnahmen die globale Zusammenarbeit besser erledigen könnte.

Wir hätten jetzt auch noch Zeit, schon mit den Abstimmungen zu beginnen. Ich möchte den Präsidenten auch bitten, dass wir heute wirklich darauf drängen, dass um 13 Uhr die Abstimmungen beendet sind, weil es natürlich auch darum geht, dass wir zu Hause bei unseren Bürgerinnen und Bürgern Vorträge halten können. Das geschieht heute Abend. Viele müssen nach Hause, um ganz einfach auch das kommunizieren zu können, was wir hier im Parlament für sie erarbeiten.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Jeżeli można tak bardzo krótko. Panie pośle Rübig! Pan o tym mówił we wtorek. Ja to przekazałem, tak że będziemy pracować nad tym, żeby w następne czwartki było wcześniej.

Po drugie – posiedzenia komisji. Również Prezydium Parlamentu wystąpiło z wnioskiem, zarówno do Konferencji Przewodniczących grup politycznych, jak i do Konferencji Przewodniczących Komisji, o unikanie posiedzeń komisji, zwłaszcza związanych z głosowaniem, w trakcie sesji plenarnej w Strasburgu. Tak że ten kierunek jest już realizowany.

(Koniec zgłoszeń z sali)

 
  
MPphoto
 

  Neven Mimica, Member of the Commission. – Mr President, for many decades the European Union and its Member States have enjoyed close and fruitful relations with the United Republic of Tanzania and have been its main development partner and one of its top trade and investment partners. This partnership has been rooted in shared fundamental values such as democracy, human rights and the rule of law and in a common involvement in peace promotion, effective multilateralism and regional integration.

However, over the past years, we have noticed the shrinking of public space in Tanzania through the threats, harassment, persecution and tightening of restrictions on the activities of civil society organisations – the LGBTI community, the media and many political parties. Respect for human rights and the rule of law has been repeatedly undermined.

The European Union expressed its concerns publicly in September through a statement during the 39th session of the United Nations Human Rights Council in Geneva and reiterated them in a declaration of the High Representative, Federica Mogherini, on behalf of the European Union, published on 15 November.

This situation, combined with other elements, has led to growing pressure from the Tanzanian authorities for the forced departure of the EU ambassador in Tanzania and ultimately led to the EU’s decision to recall him to headquarters for consultations. The EU deeply regrets this unprecedented attitude, which is not in line with our long-established dialogue with Tanzania.

At this stage, together with Member States, the European Union has furthermore decided to conduct a comprehensive review of our policies and the relations towards Tanzania. The review will also include issues related to human rights and the rule of law, as well as our development cooperation. As underlined in the statement of 15 November, it is important to send a strong message to Tanzania while maintaining engagement with actors from all spheres of political, economic, social and cultural life, including civil society. The structured political dialogue with the Tanzanian government will resume once the review of the relationship has been completed, with a view to resetting our bonds on a more trustful and forward-looking basis.

Let me set this in the broader context of EU relations with Africa. In Abidjan in November 2017, we agreed to an agenda based on shared interests and shared values. The European Union will always look at our relations with each African partner in a comprehensive way, including our common long-term interests.

Therefore, European Union remains committed to a sound relationship with a stable, democratic and inclusive Tanzania, fully involved in the regional integration process.

 
  
MPphoto
 

  Przewodniczący. – Zamykam debatę.

Głosowanie odbędzie się po zakończeniu debat.

Oświadczenia pisemne (art. 162)

 
  
MPphoto
 
 

  Rolandas Paksas (EFDD), raštu. – Nei vienoje pasaulio šalyje negali būti pateisinamas joks smurtas ar nežmogiškas elgesys. Manau, kad Tanzanija privalo bendradarbiauti su kitomis pasaulio valstybėmis, semtis patirties taikos užtikrinimo kontekste. Reikia sudaryti piliečiams palankias sąlygas gyventi, mokytis, dirbti, visapusiškai vystytis. Padėties stabilizavimo procesas turėtų apimti tvarios teisinės bazės kūrimą ir efektyvų jos įgyvendinimo užtikrinimą. Būtina imtis veiksmų, kuriais žmonėms būtų parodyta ir įrodyta, jog šalyje gali vyrauti tvarka ir stabilumas. Reiktų kurti nepriklausomų teismų sistemą, užtikrinti stiprią vaikų ir moterų apsaugą, įskaitant smurto prevenciją, sudaryti palankią terpę žinių ir informacijos sklaidai, suteikti prieigą prie būtinų sveikatos paslaugų ir priemonių. Šalis neturėtų būti politiškai izoliuota nuo kitų valstybių. Būtina stiprinti bendradarbiavimą įvairiose politikos srityse, pasirašyti esminius tarptautinius susitarimus, įtvirtinančius, pavyzdžiui, žmogaus teisių apsaugą. Taip pat būtinos kovos su nusikalstamumu priemonės bei būdai, efektyvi ir nešališka policijos veikla. Tanzanija privalo imtis neatidėliotinų politinių veiksmų, kad būtų atstatytas žmonių pasitikėjimas viešąja valdžia.

 
  
MPphoto
 

   ***

Paul Rübig (PPE). – Herr Präsident! Diese Woche wurde im Präsidium beschlossen, bei den Pensionen für die Abgeordneten das Alter 65 Jahre einzuführen, dass es in Zukunft keine Indexerhöhungen mehr gibt und eine neue Abgabe von 5 % auf die Pensionen der Abgeordneten eingeführt wird. Ich möchte nur mitteilen und hier zu Protokoll geben, dass ich als Berichterstatter im Haushaltsausschuss für den Haushalt des Europäischen Parlaments völlig gegen diesen Beschluss bin. Wir werden Beschwerde beim EuGH erheben, weil diese Regelung nicht rechtskonform ist und wir dieser Regelung widersprechen. Ich danke und bitte, das zu Protokoll zu nehmen.

 
  
  

VORSITZ: RAINER WIELAND
Vizepräsident

 
Última actualización: 5 de abril de 2019Aviso jurídico