Kazalo 
 Prejšnje 
 Naslednje 
 Celotno besedilo 
Postopek : 2018/2093(INI)
Potek postopka na zasedanju
Potek postopka za dokument : A8-0402/2018

Predložena besedila :

A8-0402/2018

Razprave :

PV 17/01/2019 - 6
CRE 17/01/2019 - 6

Glasovanja :

PV 17/01/2019 - 10.14
Obrazložitev glasovanja

Sprejeta besedila :

P8_TA(2019)0044

Razprave
Četrtek, 17. januar 2019 - Strasbourg Pregledana izdaja

6. Diferencirano povezovanje (kratka predstavitev)
Video posnetki govorov
PV
MPphoto
 

  Președintele. – Următorul punct de pe ordinea de zi este prezentarea succintă a raportului Pascal Durand referitor la integrarea diferențiată (2018/2093(INI)) (A8-0402/2018).

 
  
MPphoto
 

  Pascal Durand, rapporteur. – Monsieur le Président, je vous remercie, Madame la Commissaire, d’être présente, on se sent un peu moins seul et cela réchauffe un peu l’âme en ce matin. Je tiens en premier lieu à remercier, puisqu’ils sont là, les représentants de la commission des affaires constitutionnelles, tous ceux qui ont travaillé avec moi, et notamment M. Jáuregui, qui a travaillé non seulement dans le cadre de ce rapport, mais également dans le cadre de son rapport.

Ce rapport sur l’intégration différenciée se situe dans la suite de la proposition de la Commission, à savoir les fameux cinq scénarios que le Président Juncker était venu présenter ici. Ce rapport s’inscrit dans la troisième proposition de la Commission, celle évidemment qui a la faveur du Parlement européen, à savoir une Europe qui progresse et une Europe qui permet à ceux qui veulent avancer de pouvoir avancer. C’est dans cette logique que nous présentons ce rapport.

Nous sommes dans un moment – je n’ai pas besoin d’insister sur cette question – très particulier pour l’Union européenne. Il y a le Brexit, il y a la difficulté à se faire entendre par les citoyens, mais il y a surtout le danger d’entrer dans une Europe à plusieurs vitesses: une Europe de première classe pour certains, une Europe de deuxième, voire de troisième classe pour d’autres. Nous devons arriver à garder notre unité, voilà le défi que nous essayons de relever ensemble.

Le rapport ouvre un certain nombre de pistes. Il ouvre des pistes à l’intérieur du traité et fait des propositions pour le futur. À l’intérieur du traité, nous insistons – et le Parlement insiste vraiment très fortement – pour que l’on mette en œuvre et qu’on utilise la clause «passerelle» afin de sortir de la logique de l’unanimité qui bloque les décisions.

Nous souhaitons également la fin des opt out. Il faut que le droit primaire soit le même pour tout le monde et que, si de nouveaux entrants veulent venir, soit ils acceptent l’intégralité du droit primaire, soit on passe par une logique d’accords de partenariat. Il est très important de faire en sorte que le droit primaire soit le même pour l’ensemble des pays, qu’il n’y ait pas différents niveaux de pays à l’égard du droit primaire. Cela est pour nous quelque chose de très important.

Nous souhaitons aussi que l’Union européenne puisse mettre très clairement ce socle des valeurs et des droits fondamentaux en vigueur et que nous n’ayons pas la capacité, dans une Europe différenciée, de reculer sur ces droits fondamentaux.

En dehors de cela, je terminerai sur les évolutions que nous pouvons avoir. Nous souhaitons vraiment mettre en place au sein de l’Union européenne un pilier des droits à la fois sociaux, environnementaux et économiques, qui permettrait de faire en sorte que cette Union européenne ait un véritable socle et qu’elle puisse avancer sur ces conditions-là. Voilà globalement les orientations que nous souhaitons. Monsieur le Président, j’insiste, il faut que nous fassions en sorte que cette Europe avance d’une seule voix et que nous n’ayons pas une Europe à plusieurs vitesses et à plusieurs classes, mais que, pour autant, ceux qui veulent avancer puissent le faire.

 
  
 

Intervenții la cerere

 
  
MPphoto
 

  Νότης Μαριάς (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, κατ’ αρχάς, το θέμα που συζητούμε είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αλλά φυσικά δεν έχουμε την αναγκαία συμμετοχή. Η ολοκλήρωση, ούτως ή άλλως, είναι διαφοροποιημένη σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι έχουμε τη Σένγκεν, στην οποία συμμετέχουν συγκεκριμένα κράτη μέλη, ή την ευρωζώνη. Ως εκ τούτου, λοιπόν, είναι κάτι το οποίο γνωρίζουμε. Δεύτερον, έχουμε ορισμένα κράτη που έχουν πάρει εξαιρέσεις με ειδικά πρωτόκολλα σε επίπεδο πρωτογενούς κοινοτικού δικαίου, όπως είναι η Δανία που εξαιρείται από συγκεκριμένες ρυθμίσεις, ή επίσης η Ιρλανδία. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η ρύθμιση για τις χώρες που επιθυμούν να προχωρήσουν προβλέπεται πάλι θεσμικά ως διαφοροποιημένη ολοκλήρωση και επομένως είναι κάτι το οποίο πλέον εξαρτάται πολιτικά ποιες χώρες πρέπει να αξιοποιήσουν και αν θέλουν να αξιοποιήσουν αυτό το ζήτημα για να προχωρήσουν σε μία συνεργασία σε θέματα κοινωνικά ή περιβαλλοντικά. Θα έλεγα, όμως, ότι πρέπει να δούμε και το εξής: ορισμένες χώρες λόγω ιδιαίτερων προβλημάτων, όπως είναι η Ελλάδα η οποία ήταν σε μνημόνιο όλα αυτά τα χρόνια, δεν μπορούν εύκολα να συμμετάσχουν επί ίσοις όροις με τους υπόλοιπους. Για αυτό ίσως πρέπει να προβλέψουμε εντός της συνθήκης ορισμένες εξαιρέσεις για χώρες, που έχουν μείνει πίσω, ένα ειδικό καθεστώς ευθύνης για ένα χρονικό διάστημα προκειμένου να μπορέσουν να ανακουφιστούν αυτές οι χώρες και να ακολουθήσουν τη διαδικασία ολοκλήρωσης στην πορεία.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Επιτήδειος (NI). – Κύριε Πρόεδρε, η διαφοροποιημένη ολοκλήρωση είναι ένας ασαφής, συγκεχυμένος και, για τον λόγο αυτό, δυσνόητος όρος με τον οποίον ορισμένα κράτη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αλλά και κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως προσπαθούν να συγκαλύψουν έναν επικίνδυνο στόχο που έχουν θέσει για το μέλλον της Ευρώπης. Δηλαδή, την κατάργηση της σημερινής δομής της Ευρώπης και τη δημιουργία της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, στην οποία θα έχει καταργηθεί η αρχή της ισότητος και ορισμένα κράτη θα είναι πιο ισχυρά από τα υπόλοιπα. Τα υπόλοιπα κράτη θα μετατραπούν σε παρίες, θα τεθούν στο περιθώριο και, εάν τους επιτραπεί, θα συνεχίσουν την πορεία. Η όλη κατάσταση μου θυμίζει τη γνωστή φράση από το έργο του Orwell «Η φάρμα των ζώων» ότι όλα τα ζώα είναι ίσα αλλά ορισμένα είναι πιο ίσα από τα άλλα. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, πρέπει να καταργηθεί η αρχή της ομοφωνίας στη λήψη αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Με άλλα λόγια θα αποδυναμωθεί η ισχύς των κρατών και τα μικρά κυρίως κράτη δεν θα μπορούν να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους. Επειδή αναφέρθηκα στον Orwell θα κλείσω την παρέμβασή μου λέγοντας το εξής: εάν δεν αντιδράσουμε σε αυτή την επικίνδυνη μεθόδευση, τότε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένη να ζήσει το «1984» του Orwell και φυσικά να καταστραφεί.

(Ο ομιλητής δέχεται να απαντήσει σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα (άρθρο 162 παράγραφος 8 του Κανονισμού.))

 
  
MPphoto
 

  Jo Leinen (S&D), Frage nach dem Verfahren der „blauen Karte“. – Herr Kollege! Sie sagen gerade: Alle Tiere sind gleich, aber einige Tiere sind gleicher. Sie spielen darauf an, dass es große Mitgliedstaaten und kleine Mitgliedstaaten gibt. Aber würden Sie denn zustimmen, dass wir bei 27, 28 Staaten nicht immer warten können, bis alle willens oder fähig sind, etwas zu machen? Würden Sie zustimmen, dass es möglich sein muss, dass einige Staaten vorangehen, wie das ja bereits auch passiert ist, und dass die Tür offen ist für alle? So sind alle Tiere gleich, aber einige Tiere sind schneller als die anderen, und einige sind langsamer. Das ist die Lage.

 
  
MPphoto
 

  Γεώργιος Επιτήδειος (NI), απάντηση σε ερώτηση με γαλάζια κάρτα. – Κύριε συνάδελφε, όπως γνωρίζετε, και όπως γνωρίζουμε όλοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζεται σε κάποιες αρχές και σε κάποιες αξίες. Κάποιες από τις αρχές αυτές είναι η αρχή της ισότητας, η αρχή της αλληλεγγύης και η αρχή της συνεργασίας. Άρα, λοιπόν, πρέπει σε αυτή την Ένωση όλα τα κράτη να είναι ίσα και να συνεργάζονται μεταξύ τους. Δεν πρέπει τα ισχυρότερα κράτη να επιβάλλουν την θέλησή τους επί των υπολοίπων. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος συνεννοήσεως και συνεργασίας. Υπάρχουν ορισμένα θέματα τα οποία αντιμετωπίζονται υπό το πρίσμα των συμφερόντων των μεγάλων κρατών και των ισχυρών κρατών. Αυτό δεν πρέπει να γίνεται. Τα μικρά κράτη δεν πρέπει να τεθούν στο περιθώριο.

 
  
 

(Încheierea intervențiilor la cerere)

 
  
MPphoto
 

  Věra Jourová, Member of the Commission. – Mr President, this report is a welcome reaction to the Commission’s White Paper on the future of Europe and to our shared discussion ahead of the Sibiu summit.

As Mr Durand noted, there are different views as to what differentiated integration means and whether it is a good thing or not. Whereas, in some Member States, it is perceived as a positive step towards more integration, other Member States consider it divisive.

The Commission in its White Paper on the future of the EU presented, as you know, five possible scenarios for discussion. Scenario three was an option for some to go further, creating a positive drive towards deeper integration whilst remaining open and inclusive to all who may wish to join. We have seen over the years how this dynamic can help address emerging challenges and drive integration. The euro, now in its 20th year, the EMU and Schengen are examples, and over the years we have seen that more and more Member States have been inspired and have wanted to join such cooperation.

I hope and trust that the same will be the case for the permanent structured cooperation (PESCO) since Europeans, now more than ever, need to stand strong in the face of a changed international order.

There are also examples in the justice area, like the creation of the European Public Prosecutor’s Office, where in 2017, 20 Member States out of 25 Member States – because three had opted out – agreed to engage in enhanced cooperation to establish this key factor to fight crimes against the EU budget. Since then, two more Member States have joined and I am sure that others will eventually follow.

But differentiated integration is only ever the second best. The normal Community method and standard legislative procedure are still the best way to guarantee the integrity and wellbeing of the Union as a whole. It must also remain open to all who wish to join. That is also why the Commission started, last year, and is now pursuing a debate about more efficient and democratic decision-making in specific policy areas by making use of the passerelle clauses foreseen by the existing EU treaties to allow the use of qualified majority voting in areas such as EU foreign policy, EU tax policy or environment.

This will avoid blockages and the need for recourse to enhanced cooperation where unanimity is not forthcoming in these areas and where EU action is close to citizens’ wishes. The Commission looks forward to your support in this.

 
  
MPphoto
 

  Președintele. – Acest punct de pe ordinea de zi a fost închis.

Votul va avea loc joi, 17 ianuarie 2019.

 
Zadnja posodobitev: 7. junij 2019Pravno obvestilo