Επιστροφή στη διαδικτυακή πύλη Europarl

Choisissez la langue de votre document :

  • bg - български
  • es - español
  • cs - čeština
  • da - dansk
  • de - Deutsch
  • et - eesti keel
  • el - ελληνικά (επιλεγμένο)
  • en - English
  • fr - français
  • ga - Gaeilge
  • hr - hrvatski
  • it - italiano
  • lv - latviešu valoda
  • lt - lietuvių kalba
  • hu - magyar
  • mt - Malti
  • nl - Nederlands
  • pl - polski
  • pt - português
  • ro - română
  • sk - slovenčina
  • sl - slovenščina
  • fi - suomi
  • sv - svenska
 Ευρετήριο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Τετάρτη 17 Απριλίου 2019 - Στρασβούργο Αναθεωρημένη έκδοση

Συζήτηση με τον πρωθυπουργό της Λετονίας, Krišjānis Kariņš, σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης (συζήτηση)
MPphoto
 

  Δημήτριος Παπαδημούλης, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι σε λίγες ώρες ολοκληρώνονται οι εργασίες της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Είναι η τελευταία ομιλία του προέδρου Juncker ενώπιον της Ολομέλειας και υποδεχόμαστε τον λετονό πρωθυπουργό, ο οποίος ήταν και για εννιά χρόνια συνάδελφός μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι ο δωδέκατος πρωθυπουργός που έρχεται εδώ για να συζητήσουμε σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Σαράντα ημέρες πριν από τις σημαντικές ευρωεκλογές που έχουμε μπροστά μας, δεν νομίζω ότι είναι η ώρα να αυτοεπαινούμαστε και να επισημαίνουμε κάποια θετικά που έχουν γίνει. Πρέπει να δούμε το μέλλον, τις προκλήσεις του μέλλοντος και όσα δεν έχουμε κάνει ή όσα έχουμε κάνει λάθος, για να καταλάβουμε ότι αυτός είναι ο τρόπος αντιμετώπισης της ανερχόμενης λαϊκίστικης ακροδεξιάς που θέλει να διαλύσει τόσο την ευρωπαϊκή ενοποίηση, ως σχέδιο, όσο και τις κοινωνίες μας.

Αναφερθήκατε, κύριε Kariņš, στον αρχαιοελληνικό μύθο του Αισώπου με τις βέργες —μία βέργα σπάει εύκολα, πολλές βέργες μαζί δεν σπάνε. Αυτό είναι σωστό, αλλά πρέπει να δούμε εμείς, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πού βρισκόμαστε δέκα χρόνια μετά την κρίση της Lehman Brothers. Έχουν μεγαλώσει οι ανισότητες, κοινωνικές και περιφερειακές, έχει υποχωρήσει μέσα στην Ευρώπη το κράτος δικαίου και η κοινοβουλευτική δημοκρατία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή έχουν ζητήσει την ενεργοποίηση του άρθρου 7 εναντίον των κυβερνήσεων της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, και στο Συμβούλιο δεν κάνετε τίποτα για τις παραβιάσεις της δημοκρατίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή έχουν ολοκληρώσει μια πρόταση για τη μεταρρύθμιση των πολιτικών ασύλου, συνολικά επτά φακέλους, και στο Συμβούλιο οι κυβερνήσεις δεν κάνετε τίποτα. Η Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Ευρωκοινοβούλιο θέλουν την ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης, με τον τρίτο πυλώνα που αφορά το ευρωπαϊκό σύστημα εγγύησης καταθέσεων, και στο Συμβούλιο δεν κάνετε τίποτα. Ακριβέστερα, κάποιες κυβερνήσεις, όπως της Γερμανίας και της Ολλανδίας, έχουν θέσει ουσιαστικά βέτο. Αν θέλουμε, λοιπόν, να προχωρήσει η Ευρώπη και να γίνει πιο ισχυρή η πολιτική ενοποίηση, ισχυρότερη η πολιτική διαφάνεια, να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή και να κάνουμε περισσότερα πράγματα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, όπως μας ζήτησε χθες η δεκαεξάχρονη Greta Thunberg, τότε θα πρέπει να σταματήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, κύριε Weber, να είναι μια ομάδα κρατών όπου συζητούν είκοσι οχτώ και στο τέλος αποφασίζουν οι Γερμανοί. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Και θέλω να σημειώσω ότι συμφωνώ με την παρατήρηση του προέδρου Juncker, ότι για να υπηρετήσουμε τους στόχους που έχουν τεθεί χρειάζεται και ένας ισχυρότερος κοινοτικός προϋπολογισμός με περισσότερα χρήματα στο κοινό ταμείο. Γιατί πρέπει να μην περικοπούν αλλά, αντίθετα, να ενισχυθούν τα κονδύλια για την κοινωνική συνοχή. Να μην περικοπούν αλλά, αντίθετα, να ενισχυθούν τα κονδύλια για την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Να δώσουμε περισσότερα χρήματα για τη νεολαία, το Εrasmus +, την απασχόληση, την έρευνα και την καινοτομία. Και σας ρωτώ, κύριε Kariņš, ως εκπρόσωπο του Συμβουλίου, αλλά και ως παλιό ευρωβουλευτή: γιατί έχετε πετάξει στα σκουπίδια τις προτάσεις της επιτροπής Monti για την αύξηση των ιδίων πόρων; Πώς μπορεί να προχωρήσει η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, η οικονομική ολοκλήρωση της ΟΝΕ και η νομισματική ενοποίηση, χωρίς να κοιτάμε το κοινωνικό θέμα;

Κύριε Juncker και κύριε Kariņš, στο Γκέτεμποργκ εγκρίθηκε η κοινωνική ατζέντα, αλλά παραμένει μια απλή ετικέτα. Δεν έχει αποκτήσει περιεχόμενο και, όσο αυξάνονται οι ανισότητες, θα κερδίζει έδαφος ο λαϊκισμός των ακροδεξιών που θέλουν να διαλύσουν τόσο την Ευρώπη όσο και τη δημοκρατία. Πριν από ογδόντα χρόνια, οι πολιτικοί πρόγονοι του κυρίου Salvini, της κυρίας Le Pen και του κυρίου Orbán —που κακώς τον κρατάτε, κύριε Weber, με αναστολή στις γραμμές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος— οδήγησαν στον φασισμό και τον ναζισμό και σε έναν πολύνεκρο πόλεμο. Εάν θέλουμε, λοιπόν, να υπερασπίσουμε τη δημοκρατία, πρέπει στις επόμενες ευρωεκλογές να αποκτήσει μια ισχυρή πλειοψηφία μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η άποψη που λέει ότι χρειαζόμαστε μια περισσότερο ενωμένη πολιτικά, δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη, που να μειώνει τις ανισότητες και να μην τις αυξάνει.

 
Τελευταία ενημέρωση: 9 Ιουλίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου