Powrót na stronę Europarl

Choisissez la langue de votre document :

  • bg - български
  • es - español
  • cs - čeština
  • da - dansk
  • de - Deutsch
  • et - eesti keel
  • el - ελληνικά
  • en - English
  • fr - français
  • ga - Gaeilge
  • hr - hrvatski
  • it - italiano
  • lv - latviešu valoda
  • lt - lietuvių kalba
  • hu - magyar
  • mt - Malti
  • nl - Nederlands
  • pl - polski (wybrano)
  • pt - português
  • ro - română
  • sk - slovenčina
  • sl - slovenščina
  • fi - suomi
  • sv - svenska
Interpelacje
PDF 106kWORD 20k
22 maja 2017 r.
E-001025/2017(ASW)
Odpowiedź udzielona przez komisarz Verę Jourovą w imieniu Komisji
Numer referencyjny pytania: E-001025/2017

W większości państw członkowskich mandat organów ds. równości rozciąga się na wszystkie przyczyny dyskryminacji ujęte w prawodawstwie UE w dziedzinie równości. Wykracza to poza wymogi określone w odnośnych dyrektywach(1), które dotyczą jedynie rasy, przynależności etnicznej i płci. Jak Komisja stwierdziła w 2014 r. w swoim wspólnym sprawozdaniu na temat stosowania dyrektyw 2000/43/WE i 2000/78/WE(2), miało to miejsce w 22 państwach członkowskich(3), natomiast w 15 państwach członkowskich uwzględniano również przyczyny wykraczające poza te objęte ochroną na mocy wspomnianych dyrektyw UE. W styczniu 2017 r. Europejska Sieć Organów ds. Równości (Equinet) opublikowała zestawienie informacji zawierające szczegółowy przegląd przyczyn dyskryminacji uwzględnianych przez organy ds. równości należące do sieci Equinet(4).

Komisja monitorowała i nadal będzie ściśle śledzić, czy państwa członkowskie przestrzegają w tej kwestii wymogi wspomnianych dyrektyw. Zapewnia to, że każdy organ ds. równości posiada niezbędny mandat i uprawnienia, a także że faktycznie wykonuje wszystkie zadania określone w prawodawstwie UE. W tej kwestii Komisja opiera się na informacjach przekazanych przez państwa członkowskie i różne zainteresowane strony, takie jak sieć Equinet i europejska sieć specjalistów prawników w dziedzinie równouprawnienia płci i niedyskryminowania. Doprowadziło to już do wszczęcia formalnego postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Finlandii, Belgii i Słowenii, co w rezultacie spowodowało zmiany w odnośnych przepisach krajowych i w funkcjonowaniu przedmiotowych organów ds. równości.

(1)Dyrektywy 2000/43 WE, 2006/54/WE i 2004/113/WE.
(2)http://ec.europa.eu/justice/discrimination/files/com_2014_2_en.pdf
(3)Czyli według stanu na dzień publikacji sprawozdania: we wszystkich państwach członkowskich z wyjątkiem Danii, Włoch, Malty, Portugalii, Hiszpanii i Finlandii.
(4)http://www.equineteurope.org/IMG/pdf/equinet_print_3mm.pdf

Informacja prawna