Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : O-000062/2014

Teksty złożone :

O-000062/2014 (B8-0031/2014)

Debaty :

PV 15/09/2014 - 20

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


Interpelacje
PDF 197kWORD 29k
5 września 2014
O-000062/2014
Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000062/2014
do Komisji
art. 128 Regulaminu PE
Daniel Caspary, Christofer Fjellner, Salvatore Cicu, Santiago Fisas Ayxelà, Gabrielius Landsbergis, Franck Proust, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, Adam Szejnfeld, Iuliu Winkler, Bendt Bendtsen, Reimer Böge, Seán Kelly, Gabriel Mato, Fernando Ruas, József Szájer, Jarosław Leszek Wałęsa, Pablo Zalba Bidegain, w imieniu grupy PPE
Emma McClarkin, w imieniu grupy ECR

 Przedmiot: GSP+ (ogólny system preferencji taryfowych) a zgodność z Konwencją dotyczącą najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia - przypadek Boliwii

Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia jest jedną z 27 konwencji, które muszą zostać ratyfikowane przez państwa kwalifikujące się do ogólnego systemu preferencji taryfowych (specjalne ustalenie w ramach GSP+ obejmujące zachęty na rzecz zrównoważonego rozwoju i dobrego zarządzania). Ponadto jeżeli zainteresowane państwa pragną w dalszym ciągu korzystać z owych preferencji taryfowych, najnowsze dostępne wnioski właściwych organów monitorujących nie powinny stwierdzać poważnego naruszenia skutecznego wykonania którejkolwiek z tych konwencji.

Konwencja dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia wymaga od państw ratyfikujących prowadzenia polityki krajowej mającej na celu skuteczne zniesienie pracy dzieci i stopniowe podnoszenie minimalnego wieku dopuszczenia do zatrudnienia lub pracy.

Na mocy jej postanowień państwa mogą swobodnie określić minimalny wiek zatrudnienia, który musi wynosić co najmniej 15 lat. Na czas określony możliwa jest również granica 14 lat. Przepisy mogą także zezwalać na lekką pracę dzieci w wieku od 13 do 15 lat, jeżeli praca taka nie szkodzi ich zdrowiu ani nie koliduje z obowiązkiem szkolnym. W przypadku pracy, która może zagrozić zdrowiu, bezpieczeństwu i moralnej postawie młodych osób, wymagany jest wiek co najmniej 18 lat.

Boliwia ratyfikowała Konwencję dotyczącą najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia i ustaliła, że najniższy wiek umożliwiający podjęcie pracy to 14 lat. Od dnia 1 stycznia 2014 r. kraj ten czerpie korzyści z preferencji taryfowych w ramach nowego systemu GSP+. Parlament Europejski poparł odpowiedni akt delegowany, który obejmował również Boliwię.

W wyniku formalnego wniosku złożonego przez Unię na rzecz Dzieci i Młodzieży Pracującej w Boliwii Kongres Boliwii przyjął w dniu 2 lipca 2014 r. nową ustawę o prawach dzieci, która obniża minimalną granicę wiekową z 14 do 12 lat, a w przypadku samozatrudnienia – do 10 lat.

Czy w świetle wspomnianych wyżej kryteriów GSP+ i nowej ustawy w Boliwii Komisja uważa, że na skutek wprowadzenia nowych przepisów Boliwia prima facie naruszyła Konwencję dotyczącą najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia, która jest jedną z konwencji, jakie muszą być przestrzegane, aby można było korzystać z systemu GSP+? Czy Komisja może ponadto wyjaśnić, czy zamierza przeprowadzić dokładną analizę treści nowej boliwijskiej ustawy o prawach dzieci oraz czy uwzględni jej rezultaty w tabeli wyników Boliwii dotyczącej GSP+, aby zadecydować, czy doszło do poważnego zaniechania w odniesieniu do skutecznego wdrożenia tej konwencji?

Oryginalny język pytania: EN
Informacja prawna