Procedura : 2015/2883(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0997/2015

Teksty złożone :

RC-B8-0997/2015

Debaty :

PV 08/10/2015 - 4.4
CRE 08/10/2015 - 4.4

Głosowanie :

PV 08/10/2015 - 9.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0345

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 172kWORD 90k
7.10.2015
PE568.484v01-00}
PE568.491v01-00}
PE568.509v01-00}
PE568.512v01-00}
PE568.513v01-00}
PE568.515v01-00}
PE568.517v01-00}
PE568.519v01-00} RC1
 
B8-0997/2015}
B8-1004/2015}
B8-1022/2015}
B8-1025/2015}
B8-1026/2015}
B8-1028/2015}
B8-1030/2015}
B8-1032/2015} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

ENF (B8‑0997/2015)

ECR (B8‑1004/2015)

ALDE (B8‑1022/2015)

EFDD (B8‑1025/2015)

S&D (B8‑1026/2015)

PPE (B8‑1028/2015)

GUE/NGL (B8‑1030/2015)

Verts/ALE (B8‑1032/2015)


w sprawie Alego Mohammeda al-Nimra (2015/2883(RSP))


Cristian Dan Preda, Tomáš Zdechovský, Elmar Brok, Santiago Fisas Ayxelà, Jeroen Lenaers, Tunne Kelam, David McAllister, Patricija Šulin, Eduard Kukan, Bogdan Brunon Wenta, Csaba Sógor, Francesc Gambús, Lorenzo Cesa, Jiří Pospíšil, Davor Ivo Stier, Stanislav Polčák, Barbara Kudrycka, Therese Comodini Cachia, Giovanni La Via, Monica Macovei, Andrej Plenković, Marijana Petir, József Nagy, Claude Rolin, Ivan Štefanec, Pavel Svoboda, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Anna Záborská, Michaela Šojdrová, Jaromír Štětina, Adam Szejnfeld, Ramona Nicole Mănescu, Lara Comi, László Tőkés, Krzysztof Hetman, Thomas Mann, Roberta Metsola, Barbara Matera, Dubravka Šuica, Ivana Maletić w imieniu grupy PPE
Josef Weidenholzer, Eric Andrieu, Nikos Androulakis, Maria Arena, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Simona Bonafè, Biljana Borzan, Victor Boştinaru, Paul Brannen, Nicola Caputo, Andi Cristea, Miriam Dalli, Viorica Dăncilă, Nicola Danti, Isabella De Monte, Anneliese Dodds, Jonás Fernández, Monika Flašíková Beňová, Doru-Claudian Frunzulică, Eider Gardiazabal Rubial, Enrico Gasbarra, Elena Gentile, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Neena Gill, Ana Gomes, Maria Grapini, Theresa Griffin, Enrique Guerrero Salom, Jytte Guteland, Richard Howitt, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Jude Kirton-Darling, Jeppe Kofod, Miapetra Kumpula-Natri, Javi López, Juan Fernando López Aguilar, Krystyna Łybacka, Andrejs Mamikins, David Martin, Marlene Mizzi, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Momchil Nekov, Péter Niedermüller, Pier Antonio Panzeri, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Tonino Picula, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Inmaculada Rodríguez-Piñero Fernández, Siôn Simon, Tibor Szanyi, Claudia Tapardel, Marc Tarabella, Patrizia Toia, Elena Valenciano, Julie Ward, Flavio Zanonato, Damiano Zoffoli w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Joachim Starbatty, Ulrike Trebesius, Hans-Olaf Henkel, Bernd Kölmel, Bernd Lucke, Angel Dzhambazki, Raffaele Fitto, Ruža Tomašić, Jana Žitňanská, Marcus Pretzell, Beatrix von Storch, Zdzisław Krasnodębski, Branislav Škripek w imieniu grupy ECR
Frédérique Ries, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Martina Dlabajová, Juan Carlos Girauta Vidal, Ilhan Kyuchyuk, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Marietje Schaake, Ramon Tremosa i Balcells, Ivo Vajgl, Pavel Telička, Filiz Hyusmenova, Nathalie Griesbeck, Nedzhmi Ali, Philippe De Backer, Marielle de Sarnez, Gérard Deprez, Fredrick Federley, Ivan Jakovčić, Alexander Graf Lambsdorff, Louis Michel, Javier Nart, Jozo Radoš, Robert Rochefort, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström, Marian Harkin, Valentinas Mazuronis, Petr Ježek w imieniu grupy ALDE
Marie-Christine Vergiat, Patrick Le Hyaric, Younous Omarjee, Eleonora Forenza, Barbara Spinelli, Sofia Sakorafa, Kateřina Konečná, Kostas Chrysogonos, Kostadinka Kuneva, Stelios Kouloglou, Lola Sánchez Caldentey w imieniu grupy GUE/NGL
Bronis Ropė w imieniu grupy Verts/ALE
Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo, Rolandas Paksas w imieniu grupy EFDD
Aymeric Chauprade w imieniu grupy ENF
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Alego Mohammeda al-Nimra (2015/2883(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie Arabii Saudyjskiej: sprawa Raifa Badawiego(1), a także z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Arabii Saudyjskiej – jej stosunków z UE oraz jej roli na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej(2),

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci przyjęte w czerwcu 1998 r., a ostatnio zmienione i uaktualnione w kwietniu 2013 r.,

–  uwzględniając rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ONZ, a w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie moratorium na stosowanie kary śmierci (A/RES/69/186),

–  uwzględniając oświadczenia ekspertów ONZ ds. praw człowieka z dnia 22 września 2015 r. w sprawie Alego Mohammeda al-Nimra,

–  uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

–  uwzględniając art. 11 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który stanowi, że każdy ma prawo do wolności wypowiedzi, oraz art. 4, który zakazuje tortur,

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka, przyjęte w czerwcu 2004 r. i zmienione w grudniu 2008 r.,

–  uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka, której Arabia Saudyjska jest stroną,

–  uwzględniając art. 18 Powszechnej deklaracji praw człowieka z 1948 r. oraz art. 19 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Arabską kartę praw człowieka, której Arabia Saudyjska jest stroną, a w szczególności jej art. 32 ust. 1, który gwarantuje prawo do informacji oraz wolność opinii i wypowiedzi, oraz art. 8, który zakazuje tortur fizycznych lub psychicznych oraz okrutnego, poniżającego, upokarzającego lub nieludzkiego traktowania,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że 21-letni Ali Mohammed al-Nimr, będący bratankiem znanego dysydenta, został skazany przez Sąd Najwyższy Arabii Saudyjskiej w maju 2015 r. na karę śmierci, prawdopodobnie poprzez ścięcie, po którym ma nastąpić ukrzyżowanie ciała, w związku z zarzutami karnymi obejmującymi podburzanie do buntu, udział w zamieszkach, rozbój i przynależność do komórki terrorystycznej oraz że Ali al-Nimr nie miał ukończonych 18 lat – był zatem jeszcze małoletni – gdy zatrzymano go podczas demonstracji na rzecz demokracji i praw człowieka w Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że został on skazany na śmierć w związku z protestami w zamieszkałej w większości przez szyitów Prowincji Wschodniej Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że według informacji z wiarygodnych źródeł Ali al-Nimr był torturowany i został zmuszony do podpisania oświadczenia o przyznaniu się do winy; mając na uwadze, że nie udzielono mu żadnych gwarancji bezpiecznego i rzetelnego procesu sądowego zgodnie z prawem międzynarodowym;

B.  mając na uwadze, że skazanie na karę śmieci osoby, która była dzieckiem w momencie popełnienia przestępstwa i która według doniesień została poddana torturom, jest niezgodne z zobowiązaniami międzynarodowymi Arabii Saudyjskiej;

C.  mając na uwadze, że zakaz tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania jest zapisany we wszystkich międzynarodowych i regionalnych aktach prawnych dotyczących praw człowieka i stanowi zasadę międzynarodowego prawa zwyczajowego, jest zatem wiążący dla wszystkich państw, niezależnie od tego, czy ratyfikowały one umowy międzynarodowe;

D.  mając na uwadze, że wzrost liczby wyroków śmierci w Arabii Saudyjskiej jest ściśle powiązany z orzeczeniami Specjalnego Sądu Karnego Arabii Saudyjskiej w procesach wszczynanych w reakcji na przestępstwa związane z terroryzmem; mając na uwadze, że według organizacji działających na rzecz praw człowieka w okresie od sierpnia 2014 r. do czerwca 2015 r. w Arabii Saudyjskiej wykonano co najmniej 175 egzekucji;

E.  mając na uwadze, że ta sprawa jest jedną z wielu, w których wobec saudyjskich działaczy orzeczono surowe kary oraz nękano ich i prześladowano za wyrażanie poglądów, przy czym niektórzy z nich zostali skazani w postępowaniach naruszających międzynarodowe standardy rzetelnego procesu sądowego, co w lipcu 2014 r. potwierdził były wysoki komisarz ONZ ds. praw człowieka;

F.  mając na uwadze, że art. 19 Powszechnej deklaracji praw człowieka stanowi, że każdy ma prawo do wolności opinii i wyrażania jej, zarówno w internecie, jak i poza nim; mając na uwadze, że prawo to obejmuje swobodę posiadania niezależnej opinii, poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania informacji i poglądów wszelkimi środkami, bez względu na granice;

G.  mając na uwadze, że ambasador Arabii Saudyjskiej przy ONZ w Genewie, J.E. Faisal bin Hassan Trad, został mianowany przewodniczącym panelu niezależnych ekspertów przy Radzie Praw Człowieka ONZ;

H.  mając na uwadze, że rozpoczęcie dialogu między Królestwem Arabii Saudyjskiej a UE na temat praw człowieka mogłoby stać się konstruktywnym krokiem poprawiającym wzajemne zrozumienie i wspierającym reformy w tym kraju, w tym reformę sądownictwa;

I.  mając na uwadze, że Arabia Saudyjska jest wpływowym i ważnym podmiotem politycznym i gospodarczym regionu Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej;

1.  stanowczo potępia skazanie Alego Mohammeda al-Nimra na karę śmierci; jeszcze raz potępia stosowanie kary śmierci oraz zdecydowanie popiera wprowadzenie moratorium na tę karę jako etap na drodze do jej zniesienia;

2.  wzywa Arabię Saudyjską, a w szczególności króla Arabii Saudyjskiej Jego Wysokość Salmana bin Abdulaziza al-Sauda o wstrzymanie egzekucji Alego Mohammeda al-Nimra oraz o jego ułaskawienie lub złagodzenie wyroku; wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych i państwa członkowskie UE, by wykorzystały wszelkie narzędzia dyplomatyczne i dołożyły wszelkich starań w celu natychmiastowego wstrzymania tej egzekucji;

3.  przypomina Królestwu Arabii Saudyjskiej, że jest ono państwem-stroną Konwencji o prawach dziecka, która bezwzględnie zakazuje stosowania kary śmierci za przestępstwa popełnione przez osoby poniżej 18 roku życia;

4.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do rozwiązania Specjalnego Sądu Karnego, ustanowionego w 2008 r. w celu orzekania w sprawach związanych z terroryzmem, lecz coraz częściej zajmującego się skazywaniem pokojowo nastawionych dysydentów pod zarzutami o charakterze wyraźnie politycznym oraz w postępowaniach, które stanowią pogwałcenie podstawowego prawa do rzetelnego procesu sądowego;

5.  wzywa rząd Arabii Saudyjskiej do zapewnienia szybkiego i bezstronnego dochodzenia w sprawie domniemanego stosowania tortur, a także do zapewnienia Alemu Mohammedowi al-Nimrowi wszelkiej opieki medycznej, jaka może mu być potrzebna, oraz regularnego kontaktu z rodziną i prawnikami;

6.  przypomina Arabii Saudyjskiej o jej zobowiązaniach wynikających z członkostwa w Radzie Praw Człowieka ONZ; zauważa, że Arabii Saudyjskiej powierzono niedawno przewodzenie panelowi niezależnych ekspertów przy Radzie Praw Człowieka ONZ; stanowczo apeluje do władz Arabii Saudyjskiej, aby zapewniły spójność stosowanych w tym kraju standardów dotyczących przestrzegania praw człowieka i wolności podstawowych z taką rolą międzynarodową;

7.  wzywa do wprowadzenia wzmocnionego mechanizmu mającego na celu dialog między UE a Arabią Saudyjską na tematy związane z prawami człowieka oraz wymianę wiedzy specjalistycznej w zakresie sądownictwa i kwestii prawnych, aby poprawić ochronę praw jednostki w Królestwie Arabii Saudyjskiej zgodnie z podjętym przez nie procesem reformy sądownictwa; wzywa władze Królestwa Arabii Saudyjskiej do kontynuowania niezbędnych reform dotyczących praw człowieka, szczególnie reform związanych z ograniczeniem stosowania kary śmierci;

8.  zachęca Arabię Saudyjską do podpisania i ratyfikacji Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, który wszedł w życie w 1976 r. i którego art. 6 stanowi, że „każda istota ludzka ma przyrodzone prawo do życia”;

9.  wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami o wzroście liczby wyroków śmieci w Królestwie Arabii Saudyjskiej w 2014 r. oraz zatrważającym odsetkiem wyroków śmierci orzeczonych przez sądy w 2015 r.;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom i rządom państw członkowskich, Jego Wysokości Królowi Salmanowi bin Abdulazizowi al-Saudowi, rządowi Królestwa Arabii Saudyjskiej, wysokiemu komisarzowi ONZ i Radzie Praw Człowieka ONZ.

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0037.

(2)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0207.

Informacja prawna