Procedura : 2016/2808(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0900/2016

Teksty złożone :

RC-B8-0900/2016

Debaty :

PV 07/07/2016 - 7.2
CRE 07/07/2016 - 7.2

Głosowanie :

PV 07/07/2016 - 9.2

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0315

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 361kWORD 98k
6.7.2016
PE585.341v01-00}
PE585.343v01-00}
PE585.344v01-00}
PE585.346v01-00}
PE585.347v01-00}
PE585.348v01-00} RC1
 
B8-0900/2016}
B8-0902/2016}
B8-0903/2016}
B8-0905/2016}
B8-0906/2016}
B8-0907/2016} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

ECR (B8-0900/2016)

Verts/ALE (B8-0902/2016)

EFDD (B8-0903/2016)

PPE (B8-0905/2016)

S&D (B8-0906/2016)

ALDE (B8-0907/2016)


w sprawie Bahrajnu (2016/2808(RSP))


Cristian Dan Preda, Tomáš Zdechovský, Davor Ivo Stier, Andrey Kovatchev, Lefteris Christoforou, Patricija Šulin, Claude Rolin, Marijana Petir, Bogdan Brunon Wenta, Milan Zver, Ivana Maletić, Ildikó Gáll-Pelcz, Roberta Metsola, David McAllister, Sven Schulze, Therese Comodini Cachia, Csaba Sógor, Tunne Kelam, József Nagy, Dubravka Šuica, Jiří Pospíšil, Francesc Gambús, Adam Szejnfeld, Giovanni La Via, Eva Paunova, Ivan Štefanec, Eduard Kukan, Laima Liucija Andrikienė, Brian Hayes, Deirdre Clune w imieniu grupy PPE
Pier Antonio Panzeri, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Richard Howitt, Josef Weidenholzer, Clara Eugenia Aguilera García, Eric Andrieu, Nikos Androulakis, Francisco Assis, Hugues Bayet, Brando Benifei, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Simona Bonafè, Nicola Caputo, Andi Cristea, Miriam Dalli, Viorica Dăncilă, Doru-Claudian Frunzulică, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sylvie Guillaume, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Eva Kaili, Jude Kirton-Darling, Miapetra Kumpula-Natri, Cécile Kashetu Kyenge, Krystyna Łybacka, David Martin, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Emilian Pavel, Daciana Octavia Sârbu, Tibor Szanyi, Claudia Țapardel, Marc Tarabella, Elena Valenciano, Flavio Zanonato, Damiano Zoffoli w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Raffaele Fitto, Ruža Tomašić, Branislav Škripek, Notis Marias, Ryszard Antoni Legutko, Tomasz Piotr Poręba, Karol Karski, Ryszard Czarnecki, Angel Dzhambazki, Arne Gericke w imieniu grupy ECR
Marietje Schaake, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Ilhan Kyuchyuk, Filiz Hyusmenova, Javier Nart, Valentinas Mazuronis, Nedzhmi Ali, Petras Auštrevičius, Marielle de Sarnez, Gérard Deprez, Martina Dlabajová, José Inácio Faria, María Teresa Giménez Barbat, Nathalie Griesbeck, Antanas Guoga, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Carolina Punset, Robert Rochefort, Jasenko Selimovic, Hannu Takkula, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Paavo Väyrynen, Dita Charanzová w imieniu grupy ALDE
Alyn Smith, Barbara Lochbihler, Michel Reimon, Ernest Urtasun, Heidi Hautala, Bodil Valero, Bronis Ropė, Davor Škrlec, Igor Šoltes, Maria Heubuch w imieniu grupy Verts/ALE
Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo, Isabella Adinolfi w imieniu grupy EFDD
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Bahrajnu (2016/2808(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Bahrajnu, zwłaszcza rezolucję z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie Bahrajnu, w szczególności sprawy Nabila Radżaba(1), oraz rezolucję z dnia 4 lutego 2016 r. w sprawie Bahrajnu: sprawa Mohammeda Ramadana(2),

–  uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Bahrajnie,

–  uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci, tortur, wolności słowa i obrońców praw człowieka,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federiki Mogherini z dnia 31 maja 2016 r. w sprawie skazania Alego Salmana, sekretarza generalnego Al-Wefaq w Bahrajnie,

–  uwzględniając oświadczenie Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Promocji i Ochrony Prawa do Wolności Opinii i Wypowiedzi Davida Kaye’a z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie skazania przywódcy opozycji szejka Alego Salmana, oświadczenie rzecznika sekretarza generalnego ONZ z dnia 16 czerwca 2016 r. w sprawie Bahrajnu oraz oświadczenie Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka z dnia 21 czerwca 2016 r. w sprawie Bahrajnu,

–  uwzględniając strategiczne ramy UE i plan działania dotyczący praw człowieka, które mają na celu umieścić w centrum zainteresowania wszystkich strategii politycznych UE ochronę praw człowieka i nadzór nad nimi,

–  uwzględniając konstytucję Bahrajnu, przyjętą w lutym 2002 r., a zwłaszcza jej rozdział 3, art. 364 kodeksu karnego Bahrajnu oraz ustawę o obywatelstwie Bahrajnu z 1963 r.,

–  uwzględniając przyjęte w listopadzie 2011 r. sprawozdanie Niezależnej Komisji Dochodzeniowej w sprawie Bahrajnu,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka, a także Arabską kartę praw człowieka, których Bahrajn jest stroną,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka ONZ z 1948 r., zwłaszcza jej art. 15,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Bahrajn jest kluczowym partnerem Unii Europejskiej w Zatoce Perskiej, w tym w dziedzinie stosunków politycznych i gospodarczych, energii i bezpieczeństwa; mając na uwadze, że w naszym wspólnym interesie jest dalsze pogłębianie partnerstwa w celu lepszego reagowania na przyszłe wyzwania;

B.  mając na uwadze, że w ostatnim miesiącu rząd Bahrajnu nasilił kampanię represji i prześladowania obrońców praw człowieka i opozycji politycznej; mając na uwadze, że wolność słowa i wolność zgromadzeń to nieodzowne filary demokratycznego i pluralistycznego społeczeństwa; mając na uwadze, że konstytucja Bahrajnu przyjęta w 2002 r. chroni podstawowe wolności, w tym wolność słowa i zgromadzeń;

C.  mając na uwadze, że dnia 13 czerwca 2016 r. policja powtórnie aresztowała znanego obrońcę praw człowieka Nabila Radżaba pod zarzutem „rozpowszechniania nieprawdziwych pogłosek w czasie wojny” oraz „szkalowania władz publicznych” w związku z postami, które zamieścił na Twitterze w 2015 r., za co łącznie grozi kara pozbawienia wolności do lat 13; mając na uwadze, że w latach 2012–2014 Nabil Radżab odbył już wyrok dwóch lat pozbawienia wolności w związku z korzystaniem przez niego z prawa do wolności słowa i zgromadzeń, a także mając na uwadze, że Grupa Robocza ONZ ds. Arbitralnych Zatrzymań orzekła w 2013 r., że jego zatrzymanie było bezpodstawne;

D.  mając na uwadze, że po spędzeniu 15 dni w odosobnieniu stan zdrowia Nabila Radżaba pogorszył się z powodu złych warunków panujących w więzieniu, dlatego dnia 27 czerwca 2016 r. został on przewieziony do szpitala; mając na uwadze, że dnia 29 czerwca 2016 r. został ponownie przewieziony do więzienia mimo utrzymujących się problemów ze zdrowiem;

E.  mając na uwadze, że rząd Bahrajnu zmusił Zainab Al-Chawadżę do opuszczenia kraju groźbami o ponownym aresztowaniu i bezterminowym przetrzymywaniu oraz zakazał podróżowania grupie działaczy na rzecz praw człowieka, udających się na sesję Rady Praw Człowieka ONZ do Genewy;

F.  mając na uwadze, że władze Bahrajnu w dalszym ciągu stosują metodę pozbawiania obywatelstwa jako środek represji politycznej, czego kulminacją była niedawna denaturalizacja duchownego ajatollaha szejka Isy Kasima; mając na uwadze, że władze Bahrajnu pozbawiły obywatelstwa ponad 300 osób, w tym obrońców praw człowieka, polityków, dziennikarzy oraz wyższych duchownych, wskutek czego większość z nich stała się bezpaństwowcami, co stoi w sprzeczności z art. 15 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka;

G.  mając na uwadze, że w dniu 14 czerwca 2016 r. władze Bahrajnu zawiesiły działalność największej w królestwie grupy politycznej, Narodowego Stowarzyszenia Islamskiego Al-Wefaq, zamroziły jego aktywa i przejęły jego siedzibę, a w lipcu złożyły wniosek sądowy o rozwiązanie tego stowarzyszenia politycznego w przyspieszonym trybie;

H.  mając na uwadze, że szejk Ali Salman, przywódca grupy opozycyjnej Al-Wefaq, przebywa w więzieniu od lipca 2015 r. bez rzetelnego procesu, a jego wyrok wydłużono po apelacji w maju 2016 r. z czterech do dziewięciu lat; mając na uwadze, że brak ochrony praw oskarżonego stanowi jawne naruszenie konstytucji Bahrajnu i prawa międzynarodowego; mając na uwadze, że we wrześniu 2015 r. Grupa Robocza ONZ ds. Arbitralnych Zatrzymań uznała, że jego zatrzymanie było bezpodstawne;

1.  wyraża poważne zaniepokojenie obecną kampanią represji wobec obrońców praw człowieka, opozycji politycznej i społeczeństwa obywatelskiego, a także ograniczaniem podstawowych praw demokratycznych, zwłaszcza wolności słowa, zrzeszania się i zgromadzeń, pluralizmu politycznego i praworządności w Bahrajnie; wzywa władze państwowe oraz siły i służby bezpieczeństwa do położenia kresu wszelkim aktom przemocy, nękania i zastraszania, w tym również na szczeblu sądownictwa, oraz cenzury wobec obrońców praw człowieka, oponentów politycznych, pokojowo nastawionych demonstrantów i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego;

2.  szanuje suwerenność, niepodległość i integralność terytorialną Bahrajnu oraz zachęca do prowadzenia stałego dialogu między rządem Bahrajnu, Unią Europejską i państwami członkowskimi UE;

3.  domaga się natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia Nabila Radżaba oraz innych obrońców praw człowieka więzionych pod zarzutami dotyczącymi ich praw do wolności słowa, zgromadzeń i zrzeszania się, a także oczyszczenia ich z wszelkich zarzutów; wzywa władze do zagwarantowania fizycznej i psychicznej nietykalności Nabila Radżaba, a także zapewnienia mu niezbędnej opieki medycznej;

4.  potępia nałożenie zakazu podróżowania na delegację działaczy na rzecz praw człowieka, udających się na 32. sesję Rady Praw Człowieka ONZ w Genewie, i wzywa rząd do zniesienia tego zakazu; podkreśla, że niedopuszczalne jest, aby przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego oraz mediów uniemożliwiano udział w pracach organów międzynarodowych, i nalega, aby władze Bahrajnu przestrzegały podstawowych praw człowieka i praw politycznych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego w tym kraju;

5.  przypomina rządowi Bahrajnu, że jest on odpowiedzialny za zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim obywatelom niezależnie od ich poglądów i przynależności politycznej lub wyznania; uważa, że trwałą stabilizację i bezpieczeństwo w kraju można zapewnić jedynie poprzez tworzenie prawdziwie pluralistycznego społeczeństwa szanującego różnorodność, a w związku z tym domaga się uwolnienia szejka Alego Salmana oraz innych działaczy obecnie bezpodstawnie przetrzymywanych w więzieniach w Bahrajnie;

6.  uważa, że należy umożliwić swobodne wyrażanie uzasadnionego i pokojowego sprzeciwu; jest zaniepokojony tłumieniem przez rząd Bahrajnu legalnej opozycji politycznej, w tym przedłużeniem wyroku szejka Alego Salmana, zawieszenie działalności Narodowego Stowarzyszenia Islamskiego Al-Wefaq oraz zamrożeniem jego aktywów; wzywa do rozszerzenia podstawowych swobód dla wszystkich obywateli Bahrajnu; domaga się natychmiastowego zaprzestania tłumienia różnych opinii politycznych w tym kraju, a także zaniechania represji wobec głównych przedstawicieli głoszących je środowisk, bez względu na ich przynależność polityczną lub religijną;

7.  wyraża szczególne zaniepokojenie nadużywaniem przepisów antyterrorystycznych w Bahrajnie, a zwłaszcza pozbawianiem obywatelstwa jako środka presji i kary politycznej; zdecydowanie domaga się, by władze Bahrajnu wycofały decyzję o pozbawieniu obywatelstwa ajatollaha szejka Isy Kasima, zmieniły ustawę o obywatelstwie i przywróciły obywatelstwo tym osobom, którym zostało ono niesłusznie odebrane, aby zapewnić zgodność z międzynarodowymi standardami i międzynarodowym prawem w tym zakresie;

8.  domaga się, by władze Bahrajnu zapewniły pełne wdrożenie konstytucji z 2002 r. oraz przestrzegały zagwarantowanych w niej praw człowieka i podstawowych wolności, a także międzynarodowych standardów w zakresie praw człowieka oraz instrumentów międzynarodowych ratyfikowanych przez ten kraj; apeluje przede wszystkim o skuteczne wdrożenie zaleceń wydanych przez Niezależną Komisję Dochodzeniową w sprawie Bahrajnu, a także zaleceń wydanych w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka i krajowej instytucji praw człowieka, aby umożliwić poprawę sytuacji w zakresie praw człowieka;

9.  przypomina władzom Bahrajnu, że art. 15 Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania zakazuje wykorzystywania jakichkolwiek zeznań złożonych w wyniku stosowania tortur jako dowodu w postępowaniach sądowych; wzywa władze Bahrajnu, aby ratyfikowały Protokół fakultatywny do Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur;

10.  z zadowoleniem przyjmuje udział Bahrajnu w międzynarodowej koalicji przeciwko Daisz;

11.  wyraża zaniepokojenie przywróceniem kary śmierci w tym kraju i wzywa do ponownego wprowadzenia moratorium na jej wykonywanie;

12.  z zadowoleniem przyjmuje środki na rzecz ochrony pracowników przewidziane w bahrajńskim prawie pracy z 2012 r. i uważa, że mogą one służyć za przykład dla innych krajów w ramach Rady Współpracy Państw Zatoki;

13.  wyraża uznanie dla Bahrajnu za ogólne przestrzeganie prawa obywateli i zagranicznych rezydentów do praktykowania ich religii; apeluje do władz bahrajńskich o wypełnianie przepisów konstytucji, zgodnie z którymi nie wolno dopuszczać się dyskryminacji w odniesieniu do praw i obowiązków obywateli ze względu na wyznanie, a także o zaniechanie wszelkich form dyskryminacji wobec szyitów;

14.  zauważa obecne wysiłki rządu Bahrajnu na rzecz zreformowania kodeksu karnego i procedur prawnych oraz zachęca do kontynuowania tego procesu; wzywa rząd Bahrajnu do przestrzegania międzynarodowych norm dotyczących prawa do rzetelnego procesu sądowego; podkreśla znaczenie wsparcia udzielanego Bahrajnowi, w szczególności w odniesieniu do jego systemu sądowego, w celu zapewnienia zgodności z międzynarodowymi standardami w dziedzinie praw człowieka; domaga się pogłębienia dialogu na temat praw człowieka między UE a Bahrajnem;

15.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejską Służbę Działań Zewnętrznych oraz państwa członkowskie do nieustępliwego sygnalizowania obaw w związku z atakami wymierzonymi w wolność słowa, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń w Bahrajnie i innych krajach Rady Współpracy Państw Zatoki zarówno na szczeblu dwustronnym, jak i korzystając z wielostronnych platform, takich jak przyszłe spotkanie ministerialne UE–RWPZ w dniach 18–19 lipca 2016 r.;

16.  zdecydowanie zachęca do utworzenia grupy roboczej ds. praw człowieka UE–Bahrajn, zauważa jednak, że dialog dotyczący praw człowieka między UE a Bahrajnem nie zastąpi kompleksowego dialogu między rządem, opozycją i społeczeństwem obywatelskim w samym Bahrajnie;

17.  zachęca rząd Bahrajnu, aby współpracował ze specjalnymi sprawozdawcami ONZ (w szczególności do spraw tortur, do spraw wolności zgromadzeń, do spraw niezawisłości sędziów i prawników oraz do spraw obrońców praw człowieka) i wystosował do nich stałe zaproszenie;

18.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Królestwa Bahrajnu oraz członkom Rady Współpracy Państw Zatoki.

 

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0279.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0044.

Informacja prawna