Procedura : 2016/2911(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-1062/2016

Teksty złożone :

RC-B8-1062/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 06/10/2016 - 5.2
CRE 06/10/2016 - 5.2

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0379

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 371kWORD 103k
5.10.2016
PE589.651v01-00}
PE589.656v01-00}
PE589.659v01-00}
PE589.660v01-00}
PE589.663v01-00}
PE589.667v01-00}
PE589.669v01-00} RC1
 
B8-1062/2016}
B8-1067/2016}
B8-1070/2016}
B8-1071/2016}
B8-1074/2016}
B8-1078/2016}
B8-1080/2016} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

EFDD (B8-1062/2016)

PPE (B8-1067/2016)

S&D (B8-1070/2016)

Verts/ALE (B8-1071/2016)

ECR (B8-1074/2016)

GUE/NGL (B8-1078/2016)

ALDE (B8-1080/2016)


w sprawie Sudanu (2016/2911(RSP))


Cristian Dan Preda, Davor Ivo Stier, Roberta Metsola, Tunne Kelam, Patricija Šulin, Ivan Štefanec, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jaromír Štětina, Pavel Svoboda, Ildikó Gáll-Pelcz, Milan Zver, Romana Tomc, Claude Rolin, Tomáš Zdechovský, Lefteris Christoforou, Michaela Šojdrová, Thomas Mann, Stanislav Polčák, Marijana Petir, Eduard Kukan, Laima Liucija Andrikienė, Jeroen Lenaers, Giovanni La Via, Maurice Ponga, Bogdan Brunon Wenta, Adam Szejnfeld, József Nagy, Csaba Sógor, Dubravka Šuica, Andrey Kovatchev, Ramona Nicole Mănescu, Jiří Pospíšil, Seán Kelly, Eva Paunova, Therese Comodini Cachia, David McAllister, Sven Schulze, Deirdre Clune, Brian Hayes, Krzysztof Hetman, László Tőkés, Elmar Brok w imieniu grupy PPE
Pier Antonio Panzeri, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Josef Weidenholzer, Richard Howitt, Eric Andrieu, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, Brando Benifei, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Biljana Borzan, Nicola Caputo, Andrea Cozzolino, Nicola Danti, Isabella De Monte, Doru-Claudian Frunzulică, Eider Gardiazabal Rubial, Enrico Gasbarra, Elena Gentile, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Neena Gill, Michela Giuffrida, Theresa Griffin, Sylvie Guillaume, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Agnes Jongerius, Afzal Khan, Jeppe Kofod, Miapetra Kumpula-Natri, Cécile Kashetu Kyenge, Krystyna Łybacka, Vladimír Maňka, David Martin, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Momchil Nekov, Norbert Neuser, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Pina Picierno, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Daciana Octavia Sârbu, Siôn Simon, Monika Smolková, Tibor Szanyi, Paul Tang, Claudia Țapardel, Marc Tarabella, Elena Valenciano, Julie Ward, Carlos Zorrinho, Miriam Dalli w imieniu grupy S&D
Jana Žitňanská, Ruža Tomašić, Tomasz Piotr Poręba, Ryszard Antoni Legutko, Ryszard Czarnecki, Karol Karski, Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Anna Elżbieta Fotyga, Branislav Škripek, Bas Belder, Arne Gericke, Angel Dzhambazki, Notis Marias w imieniu grupy ECR
Pavel Telička, Ilhan Kyuchyuk, Beatriz Becerra Basterrechea, María Teresa Giménez Barbat, Marietje Schaake, Johannes Cornelis van Baalen, Javier Nart, Urmas Paet, Ivo Vajgl, Carolina Punset, Petr Ježek, Petras Auštrevičius, Gérard Deprez, Nedzhmi Ali, Marian Harkin, Dita Charanzová, Marielle de Sarnez, Ivan Jakovčić, Martina Dlabajová, Paavo Väyrynen, Jasenko Selimovic, José Inácio Faria, Hilde Vautmans, Izaskun Bilbao Barandica, Louis Michel, Nathalie Griesbeck, Hannu Takkula, Filiz Hyusmenova, Valentinas Mazuronis w imieniu grupy ALDE
Marie-Christine Vergiat, Merja Kyllönen, Lola Sánchez Caldentey, Xabier Benito Ziluaga, Tania González Peñas, Estefanía Torres Martínez, Miguel Urbán Crespo, Sofia Sakorafa, Barbara Spinelli w imieniu grupy GUE/NGL
Judith Sargentini, Maria Heubuch, Heidi Hautala, Jordi Sebastià, Alyn Smith, Bart Staes, Michèle Rivasi, Barbara Lochbihler, Ernest Urtasun, Bodil Valero, Igor Šoltes, Davor Škrlec, Bronis Ropė w imieniu grupy Verts/ALE
Beatrix von Storch, Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo, Piernicola Pedicini, Isabella Adinolfi, Laura Agea, Laura Ferrara, Rolandas Paksas w imieniu grupy EFDD
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu (2016/2911(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Sudanu,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając wspólne oświadczenie UE, przedstawicieli trojki (Norwegia, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone) oraz Niemiec z dnia 8 sierpnia 2016 r., w którym przyjęto z zadowoleniem fakt, że sygnatariusze deklaracji „Sudan Call” podpisali plan działania opracowany przez panel wykonawczy wysokiego szczebla z ramienia Unii Afrykańskiej do spraw Sudanu (AUHIP),

–  uwzględniając „Raport niezależnego eksperta ds. sytuacji praw człowieka w Sudanie” z dnia 28 lipca 2016 r. oraz „Raport z wizyty w Sudanie specjalnego sprawozdawcy ds. negatywnych skutków jednostronnych środków przymusu dla przestrzegania praw człowieka” z dnia 4 sierpnia 2016 r.,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie jednostronnego ogłoszenia przez rząd Sudanu czteromiesięcznego zawieszenia broni,

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2296 w sprawie Sudanu, przyjętą na 7728. posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2016 r.,

–  uwzględniając komunikat Rady Pokoju i Bezpieczeństwa Unii Afrykańskiej z dnia 13 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Darfurze,

–  uwzględniając art. 5 Powszechnej deklaracji praw człowieka oraz art. 7 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, które stanowią, że nikt nie może być poddawany torturom ani okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu,

–  uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel z dnia 9 kwietnia 2015 r. wydane w imieniu Unii Europejskiej w sprawie braku sprzyjających warunków dla wyborów w Sudanie w kwietniu 2015 r.,

–  uwzględniając deklarację „Sudan Call” o „ustanowieniu państwa obywatelstwa i demokracji”,

–  uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet z dnia 18 grudnia 1979 r.,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że choć konflikt w Darfurze trwa od 13 lat i pochłonął już 300 000 ofiar, sudańskie siły rządowe wciąż atakują ludność cywilną, zwłaszcza w Dżabal Marra; mając na uwadze, że ciągłe masowe bombardowania ludności cywilnej, w tym bezprawne ataki sił sudańskich na wsie w Kordofanie Południowym, Nilu Błękitnym i Darfurze, spowodowały ofiary śmiertelne oraz zniszczenia infrastruktury cywilnej;

B.  mając na uwadze, że ustawa o bezpieczeństwie narodowym z 2010 r. przyznała rządowi Sudanu szerokie uprawnienia pozwalające mu rutynowo przetrzymywać zatrzymanych w odosobnieniu przez dłuższy okres bez przedstawiania zarzutów; mając na uwadze, że wiele organizacji zostało przymusowo zamkniętych, a w ich siedzibach przeprowadzano rewizje;

C.  mając na uwadze, że jak stwierdzono w powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka ONZ z dnia 21 września 2016 r., Sudan potwierdził swoje zobowiązanie do przystąpienia do Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz do Międzynarodowej konwencji o ochronie wszystkich osób przed wymuszonym zaginięciem;

D.  mając na uwadze, że w Darfurze, a w szczególności w Kordofanie Południowym i Nilu Błękitnym, coraz częściej dochodzi do łamania i naruszania praw człowieka, między innymi w formie egzekucji pozasądowych, nadmiernego użycia siły, uprowadzeń osób cywilnych, aktów przemocy wobec kobiet na tle seksualnym i płciowym, naruszeń i nadużyć wobec dzieci oraz arbitralnych aresztowań i zatrzymań;

E.  mając na uwadze, że przestrzeń obywatelska dla opozycyjnych partii politycznych, społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka jest w Sudanie ograniczona; mając na uwadze, że Krajowe Służby Wywiadu i Bezpieczeństwa nieustannie nękają, atakują i prześladują obrońców praw człowieka, działaczy studenckich i przeciwników politycznych za prowadzenie legalnej działalności; mając na uwadze, że tylko w tym roku dokonano arbitralnych aresztowań wielu działaczy społeczeństwa obywatelskiego: na przykład służby bezpieczeństwa zatrzymały na lotnisku międzynarodowym w Chartumie czterech przedstawicieli sudańskiego społeczeństwa obywatelskiego udających się na posiedzenie wysokiego szczebla z dyplomatami na temat praw człowieka, które odbyło się 31 marca w Genewie;

F.  mając na uwadze, że organizacje praw człowieka ujawniły wiarygodne dowody na ataki z użyciem broni chemicznej na ludność cywilną ze strony sudańskich sił rządowych, a mieszkańcy wiosek w regionie Dżabal Marra w Darfurze opisali straszliwe skutki domniemanych ataków z wykorzystaniem broni chemicznej, z których ostatni miał miejsce 9 września 2016 r. w wiosce Gamarah; mając na uwadze, że zgłaszano również ataki ze strony Sił Szybkiego Wsparcia, sudańskiej jednostki wojskowej złożonej z byłych członków prorządowych bojówek pod dowództwem Krajowych Służb Wywiadu i Bezpieczeństwa;

G.  mając na uwadze, że w dniu 29 lutego 2016 r. Krajowe Służby Wywiadu i Bezpieczeństwa przeprowadziły brutalny nalot na siedzibę organizacji społeczeństwa obywatelskiego pod nazwą Centrum Szkoleń i Rozwoju Społecznego w Chartumie (TRACKS), w wyniku którego dyrektor i działacze Adil Bakheit, Arwa Ahmed Elrabie, Nudaina Kamal, Al-Hassan Kheiry, Imani-Leyla Raye, Abu Hureira Abdelrahman i Al-Baqir Al-Afif Mukhtar zostali aresztowani i oskarżeniu o zmowę przestępczą i prowadzenie wojny przeciwko państwu, które to zarzuty podlegają karze śmierci; mając na uwadze, że według doniesień stan zdrowia dyrektora jest bardzo zły, a wizyty członków rodziny są zabronione;

H.  mając na uwadze, że władze Sudanu poważnie ograniczają wolność religijną; mając na uwadze, że w ostatnich latach coraz częściej dochodzi do gróźb wobec przywódców kościelnych i zastraszania wspólnot chrześcijańskich; mając na uwadze, że czeski pracownik organizacji Christian Aid Petr Jašek, sudańscy pastorzy Hassan Abduraheem Kodi Taour i Kuwa Shamal, a także student z Darfuru Abdulmonem Abdumawla Issa Abdumawla są już od dziewięciu miesięcy przetrzymywani w areszcie przez Krajowe Służby Wywiadu i Bezpieczeństwa i czeka ich proces pod zarzutem piętnowania domniemanych prześladowań chrześcijan na ogarniętych wojną obszarach Sudanu; mając na uwadze, że w ostatnich latach odnotowano wzrost liczby procesów sądowych na podstawie zarzutów o apostazję oraz wzrost liczby wydawanych wyroków śmierci w tych procesach;

I.  mając na uwadze, że Siły Szybkiego Wsparcia zostały niedawno rozmieszczone wzdłuż północnej granicy Sudanu w celu przeciwdziałania napływowi nielegalnych migrantów; mając na uwadze, że 31 sierpnia 2016 r. dowódca Sił Szybkiego Wsparcia oświadczył, że jego siły patrolują granicę z Egiptem i Libią, twierdząc, że w ten sposób Sudan walczy z nielegalną migracją w imieniu UE; mając na uwadze, że w dniu 6 września 2016 r. delegatura UE w Sudanie zaprzeczyła istnieniu tego rodzaju wsparcia;

J.  mając na uwadze, że w dniu 24 sierpnia 2016 r. 48 potencjalnych azylantów z Sudanu zostało deportowanych z Włoch do Sudanu; mając na uwadze, że w maju 2016 r. władze sudańskie deportowały ponad 400 Erytrejczyków, których aresztowano w drodze do Libii;

K.  mając na uwadze, że władze Sudanu w stopniu nieproporcjonalnym skazują kobiety i dziewczęta za niejasno zdefiniowane przestępstwa; mając na uwadze, że kobiety borykają się z dyskryminacją o charakterze systemowym i że nakłada się na nie kary cielesne i kary chłosty za niejasno określone naruszenia zasad dotyczących ubioru;

L.  mając na uwadze, że sygnatariusze deklaracji „Sudan Call” (przedstawiciele partii politycznych i zbrojnych ugrupowań opozycyjnych, w tym Narodowej Partii Umma, Sił Zgody Narodowej i Rewolucyjnego Frontu Sudanu) zobowiązali się do dążenia do zakończenia konfliktów panujących w różnych regionach Sudanu oraz do przeprowadzenia reform prawnych, instytucjonalnych i gospodarczych;

M.  mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) wydał w 2009 i 2010 r. dwa nakazy aresztowania prezydenta al-Baszira, oskarżając go o odpowiedzialność za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i akty ludobójstwa; mając na uwadze, że chociaż Sudan nie jest stroną statutu rzymskiego, rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1593 (2005) nakłada na ten kraj obowiązek współpracy z MTK, dlatego musi on zastosować się do nakazu aresztowania wydanego przez MTK;

N.  mając na uwadze, że na posiedzeniu Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych w czerwcu 2008 r. ministrowie spraw zagranicznych UE stwierdzili, iż „Rada pozostaje otwarta na rozważenie środków skierowanych przeciwko osobom odpowiedzialnym za brak współpracy z MTK”;

O.  mając na uwadze, że UE wdraża obecnie projekt dotyczący „lepszego zarządzania migracją” w odniesieniu do Sudanu;

1.  ubolewa nad użyciem przez sudański rząd broni chemicznej przeciwko ludności cywilnej w Dżabal Marra w Darfurze i podkreśla, że czyn ten stanowi poważne naruszenie norm międzynarodowych, a także zbrodnię wojenną; przypomina, że Sudan jest stroną konwencji o zakazie broni chemicznej, oraz wzywa do przeprowadzenia międzynarodowego dochodzenia w sprawie tych zarzutów pod przewodnictwem Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej; przypomina władzom Sudanu o spoczywającym na nich obowiązku ochrony praw człowieka;

2.  pozostaje głęboko zaniepokojony ciągłymi przypadkami bezprawnych zabójstw, uprowadzeń oraz przemocy na tle seksualnym i płciowym w strefach konfliktów, zwłaszcza w Darfurze, Kordofanie Południowym i Nilu Błękitnym, jak również poważnym kryzysem humanitarnym wywołanym wewnętrznymi przesiedleniami na wielką skalę; wzywa do natychmiastowego zaprzestania bombardowań ludności cywilnej przez siły sudańskie;

3.  potępia arbitralne aresztowania i przetrzymywanie działaczy oraz pozbawianie wolności obrońców praw człowieka i dziennikarzy w Sudanie; wzywa rząd Sudanu, by zagwarantował pokojowe korzystanie z wolności słowa, zrzeszania się i zgromadzeń; podkreśla, że dialog narodowy zakończy się powodzeniem tylko wtedy, jeżeli będzie prowadzony w atmosferze gwarantującej wolność słowa, mediów, zrzeszania się i zgromadzeń;

4.  wzywa Unię Afrykańską i rząd Sudanu do niezwłocznego przeprowadzenia dochodzenia w sprawie wszystkich domniemanych przypadków tortur, brutalnego traktowania, arbitralnych zatrzymań i nadmiernego użycia siły oraz do pociągnięcia sprawców do odpowiedzialności podczas rzetelnych procesów, bez uciekania się do kary śmierci; wzywa rząd Sudanu do wprowadzenia natychmiastowego moratorium na wszystkie egzekucje oraz do zniesienia kary śmierci i wszelkich form kar cielesnych;

5.  wyraża szczególne zaniepokojenie z powodu utrudniania dostępu międzynarodowym agencjom i organizacjom humanitarnym; domaga się, aby rząd sudański podjął wszelkie możliwe starania, aby ułatwić międzynarodowym organizacjom humanitarnym dostęp do wszystkich osób potrzebujących pomocy humanitarnej zgodnie z podjętymi przezeń zobowiązaniami w ramach powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka; wzywa rząd Sudanu do konstruktywnej współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w celu jak najszybszego podniesienia poziomu wiedzy na temat praw człowieka w Sudanie;

6.  przypomina, że wolność religii, sumienia i przekonań jest powszechnym prawem człowieka, które należy chronić wszędzie i w przypadku wszystkich osób; domaga się, aby rząd sudański uchylił wszelkie przepisy, które karzą lub dyskryminują jednostki za ich przekonania religijne, zwłaszcza w przypadku apostazji;

7.  wyraża zaniepokojenie z powodu coraz częstszego tłumienia przez Krajowe Służby Wywiadu i Bezpieczeństwa protestów obywateli będących działaczami społeczeństwa obywatelskiego i wzywa Sudan do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia więźniów oraz do zaprzestania arbitralnych zatrzymań, wycofania wszelkich zarzutów, które wynikają z ich pokojowej działalności oraz umożliwienia organizacjom pozarządowym, np. pracownikom organizacji TRACK, powiązanym z nimi podmiotom i działaczom studenckim, wykonywania ich pracy bez strachu przed represjami;

8.  odnotowuje fakt, że Sudan przyjął zalecenia dotyczące ratyfikowania Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania oraz nasilenia starań na rzecz zapobiegania torturom i nieludzkiemu traktowaniu; apeluje jednak do rządu Sudanu, by dokonał pilnej rewizji ustawy o bezpieczeństwie narodowym umożliwiającej zatrzymywanie podejrzanych nawet na cztery i pół miesiąca bez żadnej formy kontroli sądowej, oraz by zreformował system prawny zgodnie z międzynarodowymi normami praw człowieka;

9.  wzywa rząd Sudanu do uchylenia szerokich immunitetów zapisanych w sudańskim prawodawstwie, do opublikowania wyników prac trzech państwowych komisji śledczych i do publicznego przyznania się do szeregu zabójstw podczas tłumienia protestów przeciwko polityce oszczędności we wrześniu 2013 r. oraz do oddania sprawiedliwości ofiarom;

10.  przypomina o konkluzjach Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z czerwca 2008 r., w których odniesiono się do faktu, że rząd Sudanu wciąż nie współpracuje z Międzynarodowym Trybunałem Karnym (MTK), chociaż ma obowiązek i możliwości nawiązania takiej współpracy, a także wskazano konieczność stosowania się do wszystkich nakazów aresztowania wydanych przez MTK; wzywa Omara al-Baszira do przestrzegania prawa międzynarodowego i stawienia się przed MTK, by odpowiedzieć za zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko ludzkości i ludobójstwo;

11.  wzywa państwa członkowskie Unii Afrykańskiej, w szczególności te państwa, które udzielały gościny prezydentowi Baszirowi (Demokratyczna Republika Konga, Czad, Republika Południowej Afryki, Uganda i Dżibuti), do przestrzegania statutu rzymskiego oraz decyzji Międzynarodowego Trybunału Karnego;

12.  apeluje do UE o nałożenie ukierunkowanych sankcji karnych wobec osób odpowiedzialnych za wciąż popełniane zbrodnie wojenne i brak współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym; wzywa ESDZ do niezwłocznego sporządzenia listy osób, które powinny zostać objęte takimi sankcjami;

13.  zauważa, że w dniu 16 marca 2016 r. rząd Sudanu podpisał umowę w sprawie planu działania, a następnie wyjaśnił swoje zobowiązania dotyczące włączenia innych zainteresowanych stron w proces dialogu narodowego oraz dalszego poszanowania wszelkich decyzji podjętych wspólnie przez sygnatariuszy ze strony opozycji i mechanizm 7+7, komitet sterujący dialogu narodowego; nalega, aby wszystkie strony konfliktu przestrzegały swoich zobowiązań i wzywa do kontynuowania dialogu na rzecz ogłoszenia ostatecznego zawieszenia broni; wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby nadal z zaangażowaniem wspierały działania Unii Afrykańskiej na rzecz pokoju w Sudanie oraz Sudańczyków w ich dążeniach do zreformowanej wewnętrznie demokracji;

14.  wzywa misję ONZ/Unii Afrykańskiej w Darfurze (UNAMID) do ustanowienia stałej obecności w Dżabal Marra; wzywa UNAMID do bezzwłocznego zbadania i opublikowania sprawozdań dotyczących domniemanych naruszeń praw człowieka i prawa międzynarodowego przez członków sudańskich sił rządowych i sił opozycyjnych w Dżabal Marra;

15.  wzywa ESDZ i Komisję do ścisłego monitorowania pomocy rozwojowej UE w Sudanie w celu uniknięcia jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego wsparcia dla lokalnych bojówek oraz do dopilnowania, by Siły Szybkiego Wsparcia patrolujące granice Sudanu z Egiptem i Libią nie utrzymywały, że zwalczają nielegalną migrację w imieniu UE;

16.  w związku z tym wzywa Komisję i zainteresowane państwa członkowskie do zapewnienia całkowitej przejrzystości w odniesieniu do projektu dotyczącego „lepszego zarządzania migracją” w Sudanie, w tym wszystkich zaplanowanych działań i beneficjentów finansowania unijnego i krajowego, a także do opracowania kompleksowego sprawozdania z wizyty delegacji technicznej UE do Sudanu w maju 2016 r.;

17.  wzywa UE i jej państwa członkowskie do dopilnowania, by Parlament był w pełni informowany o dialogu prowadzonym w ramach procesu chartumskiego i by działania finansowane z funduszu powierniczego UE dla Afryki, szczególnie te służące budowaniu potencjału rządu Sudanu, były prowadzone w pełnej zgodności z obowiązującymi umowami, przy zapewnieniu, że poszanowanie międzynarodowych zobowiązań oraz aktów prawnych jest w pełni przejrzyste dla obywateli i społeczeństwa obywatelskiego w UE i w Sudanie;

18.  z zaniepokojeniem odnotowuje ciągłe i częste naruszenia praw kobiet w Sudanie, a w szczególności art. 152 kodeksu karnego, i wzywa władze sudańskie do jak najszybszego podpisania i ratyfikowania Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet;

19.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Sudanu, Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE i Parlamentu Panafrykańskiego (PAP) oraz Organizacji ds. Zakazu Broni Chemicznej.

 

Informacja prawna