Procedura : 2016/2912(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-1068/2016

Teksty złożone :

RC-B8-1068/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 06/10/2016 - 5.3

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0380

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 362kWORD 96k
5.10.2016
PE589.657v01-00}
PE589.658v01-00}
PE589.661v01-00}
PE589.666v01-00}
PE589.668v01-00}
PE589.671v01-00}
PE589.670v01-00} RC1
 
B8-1068/2016}
B8-1069/2016}
B8-1072/2016}
B8-1077/2016}
B8-1079/2016}
B8-1082/2016}
B8-1081/2016} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

EFDD (B8-1068/2016)

PPE (B8-1069/2016)

S&D (B8-1072/2016)

GUE/NGL (B8-1077/2016)

ALDE (B8-1079/2016)

ECR (B8-1082/2016)

Verts/ALE (B8-1081/2016)


w sprawie Tajlandii, w szczególności sprawy Andy’ego Halla (2016/2912(RSP))


Cristian Dan Preda, Jeroen Lenaers, Davor Ivo Stier, Elmar Brok, Roberta Metsola, Tunne Kelam, Patricija Šulin, Ivan Štefanec, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jaromír Štětina, Pavel Svoboda, Ildikó Gáll-Pelcz, Milan Zver, Romana Tomc, Claude Rolin, Tomáš Zdechovský, Lefteris Christoforou, Michaela Šojdrová, Thomas Mann, Stanislav Polčák, Marijana Petir, Eduard Kukan, Laima Liucija Andrikienė, Giovanni La Via, Bogdan Brunon Wenta, Adam Szejnfeld, József Nagy, Csaba Sógor, Dubravka Šuica, Andrey Kovatchev, Ramona Nicole Mănescu, Jiří Pospíšil, Seán Kelly, Eva Paunova, Therese Comodini Cachia, Elisabetta Gardini, David McAllister, Sven Schulze, Deirdre Clune, Brian Hayes, Krzysztof Hetman, László Tőkés w imieniu grupy PPE
Pier Antonio Panzeri, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Josef Weidenholzer, Richard Howitt, Eric Andrieu, Zigmantas Balčytis, Hugues Bayet, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Biljana Borzan, Nicola Caputo, Andrea Cozzolino, Miriam Dalli, Nicola Danti, Isabella De Monte, Doru-Claudian Frunzulică, Eider Gardiazabal Rubial, Enrico Gasbarra, Sorin Moisă, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Momchil Nekov, Norbert Neuser, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Pina Picierno, Tonino Picula, Kati Piri, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Daciana Octavia Sârbu, Siôn Simon, Monika Smolková, Elena Gentile, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Neena Gill, Michela Giuffrida, Theresa Griffin, Sylvie Guillaume, Cătălin Sorin Ivan, Liisa Jaakonsaari, Agnes Jongerius, Afzal Khan, Jeppe Kofod, Miapetra Kumpula-Natri, Cécile Kashetu Kyenge, Krystyna Łybacka, Vladimír Maňka, David Martin, Tibor Szanyi, Paul Tang, Claudia Țapardel, Marc Tarabella, Elena Valenciano, Julie Ward, Damiano Zoffoli, Carlos Zorrinho, Brando Benifei w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Tomasz Piotr Poręba, Ryszard Antoni Legutko, Karol Karski, Ryszard Czarnecki, Anna Elżbieta Fotyga, Jana Žitňanská, Ruža Tomašić, Arne Gericke, Branislav Škripek, Angel Dzhambazki, Notis Marias, Pirkko Ruohonen-Lerner, Monica Macovei w imieniu grupy ECR
Morten Løkkegaard, Pavel Telička, Ilhan Kyuchyuk, Beatriz Becerra Basterrechea, María Teresa Giménez Barbat, Marietje Schaake, Javier Nart, Urmas Paet, Ivo Vajgl, Carolina Punset, Petr Ježek, Petras Auštrevičius, Gérard Deprez, Nedzhmi Ali, Marian Harkin, Dita Charanzová, Marielle de Sarnez, Ivan Jakovčić, Martina Dlabajová, Paavo Väyrynen, Jasenko Selimovic, José Inácio Faria, Hilde Vautmans, Izaskun Bilbao Barandica, Louis Michel, Nathalie Griesbeck, Hannu Takkula, Anneli Jäätteenmäki, Filiz Hyusmenova, Valentinas Mazuronis w imieniu grupy ALDE
Lola Sánchez Caldentey, Xabier Benito Ziluaga, Tania González Peñas, Estefanía Torres Martínez, Miguel Urbán Crespo, Barbara Spinelli, Merja Kyllönen, Kateřina Konečná, Marie-Christine Vergiat w imieniu grupy GUE/NGL
Heidi Hautala, Barbara Lochbihler, Reinhard Bütikofer, Igor Šoltes, Bodil Valero, Ernest Urtasun, Davor Škrlec, Bronis Ropė, Josep-Maria Terricabras, Indrek Tarand, Maria Heubuch w imieniu grupy Verts/ALE
Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo, Marco Zanni, Rolandas Paksas, Isabella Adinolfi, Beatrix von Storch w imieniu grupy EFDD
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Tajlandii, w szczególności sprawy Andy’ego Halla  (2016/2912(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Tajlandii, w szczególności rezolucje z dnia 20 maja 2010 r.(1), 6 lutego 2014 r.(2), 21 maja 2015 r.(3) i 8 października 2015 r.(4),

–  uwzględniając odpowiedź wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa F. Mogherini z dnia 19 listopada 2015 r. udzieloną w imieniu Komisji w sprawie sytuacji Andy’ego Halla,

–  uwzględniając oświadczenia delegatury UE w Tajlandii wydane w porozumieniu z szefami misji UE w Tajlandii w dniu 14 listopada 2014 r.,

–  uwzględniając oświadczenie prasowe Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 20 września 2016 r.,

–  uwzględniając oświadczenie Maurizio Bussiego, dyrektora odpowiedzialnego za Tajlandię, Kambodżę i Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną w Międzynarodowej Organizacji Pracy z dnia 21 września 2016 r. w sprawie skazania obrońcy praw pracowniczych Andy’ego Halla w Tajlandii,

–  uwzględniając powszechny okresowy przegląd praw człowieka w Tajlandii przed Radą Praw Człowieka ONZ i wynikające z niego zalecenia, z dnia 11 maja 2016 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z dnia 10 grudnia 1948 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie na temat migracji w Tajlandii z 2014 r. przygotowane przez tematyczną grupę roboczą ONZ ds. migracji,

–  uwzględniając deklarację ONZ w sprawie obrońców praw człowieka z 1998 r. i rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ A/RES/70/161 z 17 grudnia 2015 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stroną jest Tajlandia,

–  uwzględniając konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r.,

–  uwzględniając deklarację Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej w sprawie praw człowieka z dnia 18 listopada 2012 r.,

−  uwzględniając wytyczne ONZ dotyczące biznesu i praw człowieka,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że obrońca praw pracowniczych i obywatel UE Andy Hall został w dniu 20 września 2016 r. skazany na trzy lata więzienia w zawieszeniu i ukarany grzywną w wysokości 150 tys. THB z powodu wysłania fińskiej organizacji pozarządowej Finnwatch raportu ujawniającego łamanie praw pracowniczych w tajskim zakładzie przetwórstwa ananasów Natural Fruit Company Ltd;

B.  mając na uwadze, że Andy Hall został formalnie oskarżony o zniesławienie i popełnienie przestępstwa komputerowego w związku z publikacją w internecie wspomnianego raportu oraz mając na uwadze, że oba wszczęte przeciw A. Hallowi postępowania karne toczyły się w tajskim systemie sądowym;

C.  mając na uwadze, że liczne przypadki łamania praw pracowniczych, których dopuściło się przedsiębiorstwo zostały zidentyfikowane przez tajskie ministerstwo pracy i przez pracowników Natural Fruit Company Ltd podczas wcześniejszych rozpraw sądowych;

D.  mając na uwadze, że w dniu 18 września 2015 r. sąd Prakanong w Bangkoku, który wydał wyrok na korzyść A. Halla, podtrzymał decyzję o oddaleniu pozostałych zarzutów o zniesławienie, które przeciw niemu wniesiono; mając na uwadze, że w związku z tą decyzją Natural Fruit Company Ltd i prokurator generalny Tajlandii wnieśli apelację, w związku z czym sprawa znajduje się obecnie w Sądzie Najwyższym; mając na uwadze, że dwa postępowania cywilne zostały zawieszone w oczekiwaniu na wynik dwóch postępowań karnych;

E.  mając na uwadze, że według raportów międzynarodowych i lokalnych mediów organizacji Migrant Worker Rights Network (Sieć Praw Pracowników Migrujących), której doradza A. Hall, oraz samemu A. Hallowi i 14 pracownikom farmy kurzej z Mjanmy grożą podobne sprawy sądowe o zniesławienie i przestępstwa komputerowe ze strony tajskich dostawców kurczaków na europejski rynek;

F.  mając na uwadze, że w dniu 28 września 2016 r. tajskie władze zablokowały publiczną prezentację i ogłoszenie przez zagranicznych ekspertów i badaczy ds. praw człowieka najnowszego raportu badawczego Amnesty International dokumentującego systematyczne torturowanie lub nękanie przeciwników politycznych, pracowników migrujących, podejrzanych rebeliantów i innych osób w bazach wojskowych, na komisariatach policji i w aresztach;

G.  mając na uwadze, że nieproporcjonalne wykorzystywanie przepisów o zniesławieniu, które przewidują kary więzienia, przeciw obrońcom praw człowieka, którzy zgłaszają domniemane przypadki łamania praw człowieka, ogranicza wolność słowa, a zatem narusza podjęte przez Tajlandię zobowiązania wynikające z Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, którego Tajlandia jest stroną;

H.  mając na uwadze, że w Tajlandii mieszkają prawie cztery miliony obcokrajowców, w tym 2,7 mln osób pochodzących z Kambodży, Laosu lub Mjanmy; mając na uwadze, że pozwolenia na pracę były wydawane obywatelom tych krajów od 2001 r., ale mając na uwadze, że ponad milion pracowników migrujących wciąż nie jest w tym kraju zarejestrowanych;

I.  mając na uwadze, że według Human Rights Watch (oświadczenie z 18 września 2016 r.) prawa człowieka i prawa pracownicze pochodzących z Mjanmy, Kambodży i Laosu pracowników migrujących w Tajlandii były systematycznie i od lat bezkarnie łamane oraz pracownicy migrujący są często w niewielkim stopniu chronieni tajskim prawem pracy lub nie otrzymują żadnej ochrony mimo zapewnień rządu, że wszyscy legalnie zarejestrowani pracownicy migrujący podlegają ochronie;

J.  mając na uwadze, że Tajlandia rozpoczęła wdrażanie protokołu ustaleń w sprawie współpracy w zatrudnianiu pracowników z Kambodżą i Laosem w 2006 r. i z Mjanmą w 2009 r.; mając na uwadze, że w ramach systemu z protokołu ustaleń pracownicy mogą uzyskać oferty pracy i dokumenty podróżne przed wyjazdem do Tajlandii, ale tylko 5 % pracowników z tych krajów zostało objętych procedurę z protokołu ustaleń;

1.  z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane zaangażowanie UE na rzecz ludności Tajlandii, z którą łączą ją silne i wieloletnie związki polityczne, gospodarcze i kulturalne;

2.  wyraża ubolewanie z powodu wydania wyroku skazującego Andy’ego Halla i wyraża zaniepokojenie procesem sądowym oraz tym, w jaki sposób może on wpłynąć na swobodę prowadzenia działalności przez obrońców praw człowieka;

3.  wzywa rząd Tajlandii, aby przedsięwziął wszelkie niezbędne środki w celu zagwarantowania poszanowania i ochrony praw Andy’ego Halla i innych obrońców praw człowieka, w tym prawa do sprawiedliwego procesu, oraz by stworzył otoczenie prawne sprzyjające korzystaniu z praw człowieka, a konkretnie, by zagwarantował, że za promowanie i ochronę praw człowieka nie będzie groziła odpowiedzialność karna;

4.  wzywa władze Tajlandii do dopilnowania, by krajowe prawo dotyczące zniesławienia było zgodne z Międzynarodowym paktem praw obywatelskich i politycznych, którego stroną jest Tajlandia, oraz by dokonały przeglądu ustawy o przestępczości komputerowej, ponieważ jej obecne brzmienie jest zbyt ogólnikowe;

5.  wyraża uznanie dla ESDZ za jej prace w sprawie Andy’ego Halla oraz wzywa do dalszego ścisłego monitorowania sytuacji; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa do poruszenia tej kwestii z rządem Tajlandii w czasie nadchodzącego posiedzenia ministrów ASEAN–UE w Bangkoku;

6.  wzywa rząd Tajlandii i instytucje państwowe do przestrzegania swej własnej konstytucji i międzynarodowych zobowiązań w odniesieniu do niezależności sądownictwa, prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego, prawa do wolności słowa, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń;

7.  docenia osiągnięte przez rząd Tajlandii postępy w zakresie zwalczania wykorzystywania pracowników oraz w zakresie ochrony pracowników krajowych i migrujących, co w szczególności widać we wzmocnieniu systemu inspekcji pracy, uregulowaniach dotyczących agencji pracy, środkach na rzecz przeciwdziałania niewoli za długi i handlowi ludźmi, surowszej polityce karania łamania praw pracowniczych, ratyfikowaniu konwencji nr 187 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) oraz podpisaniu w marcu 2016 r. Konwencji o pracy na morzu;

8.  zwraca się do władz Tajlandii, by przyjęły oraz realizowały, w prawie i w praktyce, holistyczną, długoterminową politykę imigracyjną w odniesieniu do pracowników migrujących o niskich umiejętnościach zawodowych, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi praw człowieka i z uwzględnieniem potrzeb rynku pracy; w tym kontekście sugeruje, by w pierwszej kolejności dokonać przeglądu ustawy o stosunkach pracy, aby zagwarantować pracownikom migrującym takie same prawo do wolności zrzeszania się, jakim cieszą się obywatele Tajlandii;

9.  wzywa do ochrony pracowników migrujących dzięki silniejszym zachętom dla pracodawców do zaangażowania się w proces legalizacji, przy jednoczesnym nakładaniu wysokich grzywien lub innych kar na pracodawców, którzy nie biorą udziału w tym procesie lub łamią prawo pracy;

10.  apeluje do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych i delegatury UE w Bangkoku oraz do przedstawicielstw państw członkowskich, by kontynuowały monitorowanie sytuacji praw człowieka w Tajlandii, by nadal współdziałały z rządem i społeczeństwem obywatelskim oraz by wykorzystywały wszystkie dostępne narzędzia mogące zapewnić przestrzeganie praw człowieka, obrońców praw człowieka i praworządności w Tajlandii;

11.  wzywa UE i jej państwa członkowskie, by zagwarantowały, że przedsiębiorstwa z siedzibą na ich terytoriach, które prowadzą działalność w Tajlandii przestrzegały międzynarodowych standardów praw człowieka dzięki przejrzystemu systemowi monitorowania i sprawozdawczości i we współpracy ze społeczeństwem obywatelskim, oraz z zadowoleniem przyjmuje wsparcie, jakiego udzieliła Andy’emu Hallowi fińska grupa detalistów S-Ryhmä;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, rządowi i parlamentowi Tajlandii, parlamentom i rządom państw członkowskich, Wysokiemu Komisarzowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka oraz rządom państw należących do Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej.

 

 

(1)

Dz.U. C 161E z 31.5.2011, s. 152.

(2)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0107.

(3)

Dz.U. C 353 z 27.9.2016, s. 52.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0343.

Informacja prawna