Procedura : 2016/2993(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-1276/2016

Teksty złożone :

RC-B8-1276/2016

Debaty :

Głosowanie :

PV 24/11/2016 - 8.7
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2016)0450

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 350kWORD 52k
23.11.2016
PE593.710v01-00}
PE593.711v01-00}
PE593.712v01-00}
PE593.715v01-00}
PE593.716v01-00}
PE593.717v01-00} RC1
 
B8-1276/2016}
B8-1277/2016}
B8-1278/2016}
B8-1281/2016}
B8-1282/2016}
B8-1283/2016} RC1

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

Verts/ALE (B8-1276/2016)

ALDE (B8-1277/2016)

GUE/NGL (B8-1278/2016)

ECR (B8-1281/2016)

PPE (B8-1282/2016)

S&D (B8-1283/2016)


w sprawie stosunków UE–Turcja (2016/2993(RSP))


Cristian Dan Preda, Renate Sommer, Elmar Brok, Michaela Šojdrová w imieniu grupy PPE
Gianni Pittella, Kati Piri, Knut Fleckenstein, Eric Andrieu, Nikos Androulakis, Maria Arena, Zigmantas Balčytis, Brando Benifei, José Blanco López, Vilija Blinkevičiūtė, Biljana Borzan, Nicola Caputo, Nicola Danti, Isabella De Monte, Elena Gentile, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sylvie Guillaume, Sergio Gutiérrez Prieto, Liisa Jaakonsaari, Agnes Jongerius, Eva Kaili, Cécile Kashetu Kyenge, Krystyna Łybacka, Vladimír Maňka, Costas Mavrides, Alessia Maria Mosca, Victor Negrescu, Demetris Papadakis, Vincent Peillon, Pina Picierno, Miroslav Poche, Liliana Rodrigues, Monika Smolková, Tibor Szanyi, Paul Tang, Marc Tarabella, Elena Valenciano, Julie Ward, Boris Zala, Carlos Zorrinho w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Angel Dzhambazki, Ruža Tomašić w imieniu grupy ECR
Guy Verhofstadt, Alexander Graf Lambsdorff, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Marielle de Sarnez, Martina Dlabajová, José Inácio Faria, María Teresa Giménez Barbat, Nathalie Griesbeck, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Frédérique Ries, Marietje Schaake, Hannu Takkula, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström w imieniu grupy ALDE
Takis Hadjigeorgiou, Kateřina Konečná, Merja Kyllönen, Barbara Spinelli, Neoklis Sylikiotis, Eleonora Forenza, Marie-Christine Vergiat, Younous Omarjee, Sofia Sakorafa, Helmut Scholz, Marisa Matias, Miguel Urbán Crespo, Tania González Peñas, Xabier Benito Ziluaga, Lola Sánchez Caldentey, Estefanía Torres Martínez w imieniu grupy GUE/NGL
Rebecca Harms, Ska Keller, Bodil Valero, Ernest Maragall, Ulrike Lunacek, Barbara Lochbihler, Josep-Maria Terricabras, Helga Trüpel, Igor Šoltes, Heidi Hautala, Bart Staes, Molly Scott Cato, Judith Sargentini, Klaus Buchner, Jean Lambert w imieniu grupy Verts/ALE
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków UE–Turcja (2016/2993(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Turcji, w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie sytuacji dziennikarzy w Turcji(1) i rezolucję z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie sprawozdania za 2015 r. w sprawie Turcji(2),

–  uwzględniając roczne sprawozdanie na temat Turcji za 2016 r., opublikowane przez Komisję w dniu 9 listopada 2016 r. (SWD(2016)0366),

–  uwzględniając ramy negocjacyjne UE dla Turcji przyjęte w dniu 3 października 2005 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Turcji z dnia 18 lipca 2016 r.,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 231/2014 z dnia 11 marca 2014 r. ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA II)(3),

–  uwzględniając prawo do wolności wypowiedzi zapisane w europejskiej konwencji praw człowieka i w Międzynarodowym pakcie praw obywatelskich i politycznych, których Turcja jest stroną,

–  uwzględniając memoranda Komisarza Praw Człowieka Rady Europy,

–  uwzględniając oświadczenie Komisarza Praw Człowieka Rady Europy z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie działań podjętych w okresie obowiązywania stanu wyjątkowego w Turcji,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Unia Europejska i Parlament Europejski zdecydowanie potępiły nieudany zamach stanu w Turcji i uznały, że władze tureckie mają prawo postawić przed sądem osoby odpowiedzialne za ten zamach oraz osoby w nim uczestniczące;

B.  mając na uwadze, że choć Turcja jest ważnym partnerem, oczekuje się od niej, jako od państwa kandydującego, zachowywania najwyższych standardów demokracji, w tym poszanowania praw człowieka, praworządności, podstawowych wolności oraz powszechnego prawa do sprawiedliwego procesu; mając na uwadze, że Turcja od 1950 r. należy Rady Europy, w związku z czym jest związana postanowieniami europejskiej konwencji praw człowieka;

C.  mając na uwadze, że środki represyjne wprowadzone przez rząd turecki na mocy stanu wyjątkowego są niewspółmierne oraz naruszają podstawowe prawa i swobody chronione turecką konstytucją, a także demokratyczne wartości, na których opiera się Unia Europejska, oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych; mając na uwadze, że od próby zamachu stanu władze aresztowały 10 członków Wielkiego Zgromadzenia Narodowego Turcji należących do opozycyjnej partii HDP i około 150 dziennikarzy, co jest największą liczbą takich aresztowań na całym świecie; mając na uwadze, że zatrzymano 2 386 sędziów i prokuratorów oraz 40 tys. innych osób, z których ponad 31 tys. nadal przebywa w areszcie; mając na uwadze, że według sprawozdania Komisji na temat Turcji za 2016 r. 129 tys. pracowników sektora publicznego zawieszono w czynnościach (66 tys.) lub zwolniono (63 tys.), a w większości przypadków do dziś nie postawiono im zarzutów;

D.  mając na uwadze, że prezydent Erdogan i rząd Turcji niejednokrotnie wydawali oświadczenia dotyczące przywrócenia kary śmierci; mając na uwadze, że w konkluzjach w sprawie Turcji z dnia 18 lipca 2016 r. Rada przypomniała, że jednoznaczne odrzucenie kary śmierci należy do podstawowych elementów dorobku prawnego Unii;

E.  mając na uwadze poważne obawy dotyczące warunków przetrzymywania osób zatrzymanych i aresztowanych po próbie zamachu stanu, a także ostrych ograniczeń wolności słowa oraz działalności prasy i mediów w Turcji;

F.  mając na uwadze, że ust. 5 ram negocjacyjnych stanowi, że jeżeli w Turcji dojdzie do poważnego i stałego naruszania zasad wolności i demokracji, praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządności, na których opiera się Unia Europejska, Komisja z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej państw członkowskich zaleci zawieszenie negocjacji i zaproponuje warunki ich ewentualnego wznowienia;

G.  mając na uwadze, że tymczasowe wstrzymanie negocjacji oznaczałoby zamrożenie obecnych rozmów, nieotwieranie nowych rozdziałów oraz brak nowych inicjatyw w odniesieniu do ram negocjacyjnych UE dla Turcji;

1.  zdecydowanie potępia niewspółmierne represje wprowadzone w Turcji od czasu nieudanego wojskowego zamachu stanu w lipcu 2016 r.; podtrzymuje swoje zaangażowanie na rzecz utrzymania powiązań Turcji z UE; wzywa jednakże Komisję i państwa członkowskie do tymczasowego zamrożenia toczących się negocjacji akcesyjnych z Turcją;

2.  zobowiązuje się do dokonania ponownej oceny swego stanowiska po zniesieniu niewspółmiernych środków wprowadzonych w Turcji na mocy stanu wyjątkowego; zaznacza, że ocena ta zależeć będzie od przywrócenia praworządności i praw człowieka w całym kraju; uważa, że odpowiednim momentem na dokonanie takiej oceny będzie odwołanie stanu wyjątkowego;

3.  przypomina, że przywrócenie kary śmierci przez rząd turecki doprowadzi do formalnego zawieszenia procesu akcesyjnego;

4.  zauważa, że Turcja dotychczas nie wypełniła 7 z 72 kryteriów planu liberalizacji systemu wizowego, w tym niektórych kryteriów szczególnie istotnych;

5.  zwraca uwagę na znaczenie zacieśnienia unii celnej dla Turcji; podkreśla, że zawieszenie prac nad zacieśnieniem unii celnej miałoby dla tego kraju poważne konsekwencje gospodarcze;

6.  wzywa Komisję, by w średniookresowym sprawozdaniu z przeglądu w sprawie IPA, zaplanowanym na 2017 r., przeanalizowała niedawne wydarzenia w Turcji; zwraca się do Komisji o zbadanie możliwości zwiększenia wsparcia dla tureckiego społeczeństwa obywatelskiego ze środków Europejskiego Instrumentu na rzecz Wspierania Demokracji i Praw Człowieka;

7.  zachęca Komisję, Radę Europy i Komisję Wenecką, by zaoferowały władzom tureckim dodatkową pomoc sądowniczą;

8.  podkreśla, że stosunki między UE a Turcją mają strategiczne znaczenie dla obu stron; zaznacza, że choć Turcja jest ważnym partnerem UE, to polityczną wolę współpracy muszą wyrażać obie strony partnerstwa; uważa, że Turcja nie wykazuje tej woli politycznej, ponieważ działania rządu w coraz większym stopniu oddalają Turcję od Europy;

9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Turcji.

 

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0423.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0133.

(3)

Dz.U. L 77 z 15.3.2014, s. 11.

Informacja prawna