Procedura : 2017/2651(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0270/2017

Teksty złożone :

RC-B8-0270/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 27/04/2017 - 5.69
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0200

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 354kWORD 53k
25.4.2017
PE603.703v01-00}
PE603.705v01-00}
PE603.719v01-00}
PE603.725v01-00} RC1
 
B8-0270/2017}
B8-0271/2017}
B8-0274/2017}
B8-0275/2017} RC1

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu

zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy:

ALDE (B8-0270/2017)

PPE (B8-0271/2017)

S&D (B8-0274/2017)

ECR (B8-0275/2017)


w sprawie sytuacji w Wenezueli (2017/2651(RSP))


Esteban González Pons, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, David McAllister, Sandra Kalniete, Francisco José Millán Mon, Tunne Kelam, Nuno Melo, Gabriel Mato, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Fernando Ruas, Bogdan Andrzej Zdrojewski w imieniu grupy PPE
Francisco Assis, Ramón Jáuregui Atondo, Elena Valenciano w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Mark Demesmaeker, Anna Elżbieta Fotyga w imieniu grupy ECR
Beatriz Becerra Basterrechea, Dita Charanzová, Nedzhmi Ali, Izaskun Bilbao Barandica, Marielle de Sarnez, María Teresa Giménez Barbat, Marian Harkin, Gesine Meissner, Louis Michel, Javier Nart, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Hilde Vautmans, Paavo Väyrynen, Cecilia Wikström, Frédérique Ries, Enrique Calvet Chambon w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli (2017/2651(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje liczne wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(1), rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli(2), rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(3) oraz rezolucję z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(4),

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wenezuela jest stroną,

–  uwzględniając Międzyamerykańską kartę demokratyczną przyjętą w dniu 11 września 2001 r.,

–  uwzględniając konstytucję Wenezueli, w szczególności jej art. 72 i 233,

–  uwzględniając pismo organizacji Human Rights Watch do sekretarza generalnego Organizacji Państw Amerykańskich Luisa Almagro Lemesa z dnia 16 maja 2016 r. na temat Wenezueli(5),

–  uwzględniając oświadczenie z dnia 31 marca 2017 r. wydane przez Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina na temat decyzji Sądu Najwyższego Wenezueli o przejęciu uprawnień ustawodawczych Zgromadzenia Narodowego,

–  uwzględniając ostrzeżenia Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) w sprawozdaniach z dnia 30 maja 2016 r. i z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie Wenezueli i apel jego Sekretarza Generalnego o pilne zwołanie posiedzenia Stałej Rady na mocy art. 20 karty demokratycznej, aby omówić kryzys polityczny w Wenezueli,

–  uwzględniając pismo z dnia 27 marca 2017 r. skierowane przez wiceprzewodniczącą Komisji/wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federikę Mogherini w sprawie pogarszającej się sytuacji i poważnych kryzysów politycznych, gospodarczych i humanitarnych w Wenezueli,

–  uwzględniając deklarację OPA podpisaną przez jej 14 państw członkowskich w dniu 13 marca 2017 r., w której wezwano Wenezuelę m.in. do szybkiego zaplanowania wyborów, uwolnienia więźniów politycznych i uznania zapisanego w jej konstytucji rozdziału władzy,

–  uwzględniając rezolucję Stałej Rady OPA z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 27 marca 2017 r. Sąd Najwyższy Wenezueli wydał decyzję o uznaniu wszystkich przepisów przyjętych przez Zgromadzenie Narodowe za niezgodne z konstytucją; mając na uwadze, że w dniu 29 marca 2017 r. Sąd Najwyższy Wenezueli wydał decyzję o zawieszeniu Zgromadzenia Narodowego, unieważniając jego działania ustawodawcze i postanawiając o przejęciu funkcji ustawodawczej przez Sąd Najwyższy;

B.  mając na uwadze, że decyzje wydane przez Sąd Najwyższy Wenezueli stanowią naruszenie zarówno rozdziału władzy zagwarantowanego w konstytucji oraz zobowiązania wszystkich sędziów do poszanowania i zagwarantowania integralności konstytucji Wenezueli (art. 334);

C.  mając na uwadze, że decyzje te zostały wydane bez żadnych podstaw konstytucyjnych, czy to w odniesieniu do uprawnień przyznanych Zgromadzeniu Narodowemu (art. 187 konstytucji), czy uprawnień, z których korzysta Izba Konstytucyjna Sądu Najwyższego (art. 336 Konstytucji);

D.  mając na uwadze, że wyznaczony przez rząd Wenezueli prokurator generalny państwa, Luisa Ortega Díaz, potępiła decyzję wydaną przez Sąd Najwyższy, uznając ją za naruszenie porządku konstytucyjnego; mając na uwadze, że w wyniku międzynarodowych reakcji i licznych apeli prezydent Nicolás Maduro zwrócił się do Sądu Najwyższego o zmianę decyzji o pełnym unieważnieniu Zgromadzenia Narodowego oraz mając na uwadze, że w dniu 1 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy wydał nowe decyzje odwołujące poprzednią;

E.  mając na uwadze, że Sąd Najwyższy zawiesił uprzednio Zgromadzenie Narodowe i unieważnił jego działania w dniu 1 sierpnia 2016 r. i w dniu 5 września 2016 r. orzeczeniem nr 808;

F.  mając na uwadze, że koalicja wenezuelskich partii opozycyjnych, Mesa de la Unidad Democrática, zdobyła 112 miejsc w liczącym sobie 167 miejsc Zgromadzeniu Narodowym, co stanowi większość dwóch trzecich miejsc, w stosunku do 55 miejsc, które zdobyła PSUV; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy uniemożliwił czterem nowo wybranym przedstawicielom Zgromadzenia Narodowego (przy czym trzech z nich to członkowie opozycji) objęcie urzędu, co pozbawiło opozycję większości dwóch trzecich miejsc;

G.  mając na uwadze, że ostatnie arbitralne aresztowania zwiększyły liczbę więźniów politycznych do ponad stu, przy czym znaleźli się wśród nich przywódcy polityczni, tacy jak Leopoldo López, Antonio Ledezma Daniel Ceballos i Yon Goicoechea;

H.  mając na uwadze, że wenezuelskim przywódcom opozycji i dwukrotnemu kandydatowi na prezydenta Henrique Caprilesowi zakazano sprawowania funkcji politycznych przez okres 15 lat; mając na uwadze, że decyzję tę podjęto w oparciu o rzekome oskarżenia o „nieprawidłowości administracyjne”, gdy pełnił on funkcję gubernatora stanu Miranda;

I.  mając na uwadze, że wenezuelskie siły bezpieczeństwa, w tym gwardia narodowa i policja państwowa, a także nieregularne ugrupowania zbrojne od początku protestów wielokrotnie brutalnie używały siły wobec pokojowych demonstrantów, w tym członków Kongresu, którzy sprzeciwiali się decyzji o unieważnieniu uprawnień Zgromadzenia Narodowego oraz mając na uwadze, że doprowadziło to do śmierci ponad 20 osób, a wiele osób zostało rannych i dokonano wielu aresztowań;

J.  mając na uwadze, że w dniu 3 kwietnia 17 spośród 21 krajów wchodzących w skład Stałej Rady OPA wyraziło poważne zaniepokojenie z powodu niekonstytucyjnej zmiany porządku demokratycznego w Wenezueli; mając na uwadze, że niektóre państwa regionu wyraziły niedawno chęć ułatwienia procesu mediacji w Wenezueli, stwarzając możliwość przełomu w rozmowach;

K.  mając na uwadze, że rząd zawiesił zaplanowane na grudzień 2016 r. wybory lokalne i regionalne oraz pomimo spełnienia wszystkich wymogów konstytucyjnych uniemożliwił przeprowadzenie referendum w sprawie odwołania na mocy przepisu konstytucyjnego, który umożliwia 20 % elektoratu żądać usunięcia niecieszącego się popularnością prezydenta;

1.  potępia ciągłe niekonstytucyjne naruszanie porządku demokratycznego w Wenezueli, po orzeczeniu wydanym przez Sąd Najwyższy Wenezueli w celu przejęcia uprawnień ustawodawczych Zgromadzenia Narodowego, a także brak rozdziału władzy i niezależności władz państwowych;

2.  zdecydowanie odrzuca decyzje Sądu Najwyższego Wenezueli o zawieszeniu uprawnień Zgromadzenia Narodowego i uważa je za działanie z gruntu niedemokratyczne, które bezpośrednio narusza konstytucję Wenezueli; uważa za niezbędnie, niezależnie do niedawnej rewizji niektórych elementów tych decyzji, by rząd Wenezueli zapewnił pełne przywrócenie porządku demokratycznego;

3.  wyraża głębokie zaniepokojenie pogarszającą się dramatycznie sytuacją w dziedzinie demokracji, praw człowieka oraz sytuacją społeczno-gospodarczą w Wenezueli, w klimacie rosnącej niestabilności politycznej i społecznej;

4.  apeluje do rządu i Sądu Najwyższego Wenezueli o przestrzeganie konstytucji, w szczególności uprawnień przyznanych wszystkim praworządnie wybranym członkom parlamentu;

5.  wzywa rząd Wenezueli do zagwarantowania rozdziału i niezależności organów władzy oraz do przywrócenia pełnej władzy konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego; przypomina, że rozdział organów władzy oraz brak wzajemnych ingerencji pomiędzy nimi to podstawowa zasada państw demokratycznych opierających się na praworządności;

6.  wzywa rząd Wenezueli do zapewnienia natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych; przypomina, że uwolnienie więźniów politycznych zostało zatwierdzone przez Zgromadzenie Narodowe w ramach ustawy o pojednaniu narodowym, wobec której decyzją władzy wykonawczej postawiono weto; podkreśla, że nie może istnieć trwałe pokojowe rozwiązanie dla Wenezueli dopóki istnieją więźniowie polityczni;

7.  wzywa rząd Wenezueli do przestrzegania konstytucji i do jak najszybszego przedstawienia kalendarza wyborczego, który umożliwi wolne i przejrzyste wybory, jako jedyny sposób na położenie kresu obecnemu impasowi politycznemu; zdecydowanie potępia decyzję wenezuelskiego krajowego contraloría o zakazie sprawowania funkcji politycznych przez przywódcę opozycji Henrique Caprilesa przez okres 15 lat; wzywa rząd Wenezueli do zaprzestania praktyki wykluczania przywódców opozycji przez pozbawianie ich praw politycznych;

8.  z zadowoleniem przyjmuje rezolucję przyjętą przez Stałą Radę OPA w dniu 3 kwietnia 2017 r. i wzywa wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do jej poparcia, a także wyrażoną przez wiele krajów regionu chęć ułatwienia procesu mediacji w celu osiągnięcia porozumienia krajowego; wzywa ponadto wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do aktywnego zbadania wraz z międzynarodowymi i regionalnymi organizacjami innych środków, które umożliwią UE przywrócenie pełnej demokracji w Wenezueli;

9.  zdecydowanie potępia stosowane przez siły bezpieczeństwa Wenezueli oraz nieregularne ugrupowania zbrojne brutalne represje wobec pokojowych protestów, w wyniku których śmierć poniosło ponad 20 osób, a wiele osób zostało rannych i dokonano wielu aresztowań; wzywa rząd Wenezueli do przeprowadzenia dochodzeń w sprawie wszystkich przypadków śmierci oraz do poszanowania i zagwarantowania konstytucyjnego prawa do wolności pokojowych zgromadzeń; wzywa władze Wenezueli do zagwarantowania bezpieczeństwa i swobody wykonywania praw wszystkim obywatelom, w szczególności obrońcom praw człowieka, dziennikarzom, działaczom politycznym i członkom niezależnych organizacji pozarządowych, którzy narażeni są na większe ryzyko ataków i arbitralne zatrzymania;

10.  wzywa władze wenezuelskie do umożliwienia niesienia pomocy humanitarnej w kraju w trybie pilnym oraz do dopuszczenia organizacji międzynarodowych, które chcą pomóc najbardziej dotkniętym grupom społeczeństwa; wzywa społeczność międzynarodową, a w szczególności kraje sąsiadujące z Wenezuelą i kraje UE do wzięcia pod uwagę, że w wyniku opuszczania kraju przez dużą liczbę obywateli Wenezueli może dojść do kryzysu humanitarnego;

11.  ponawia pilny apel o jak najszybsze wysłanie do Wenezueli delegacji Parlamentu Europejskiego i poprowadzenie dialogu ze wszystkimi stronami konfliktu;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

(1)

Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0176.

(2)

Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0106.

(3)

Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0080.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0269.

(5)

https://www.hrw.org/news/2016/05/16/letter-human-rights-watch-secretary-general-almagro-about-venezuela

Informacja prawna