Procedura : 2018/2712(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0259/2018

Teksty złożone :

RC-B8-0259/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 31/05/2018 - 7.2
CRE 31/05/2018 - 7.2

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0232

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 465kWORD 54k
30.5.2018
PE621.644v01-00}
PE621.645v01-00}
PE621.646v01-00}
PE621.647v01-00}
PE621.648v01-00}
PE621.653v01-00} RC1
 
B8-0259/2018}
B8-0260/2018}
B8-0261/2018}
B8-0262/2018}
B8-0263/2018}
B8-0268/2018} RC1

złożony zgodnie z art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu

zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:

B8-0259/2018 (ECR)

B8-0260/2018 (Verts/ALE)

B8-0261/2018 (EFDD)

B8-0262/2018 (S&D)

B8-0263/2018 (PPE)

B8-0268/2018 (ALDE)


w sprawie sytuacji obrońców praw kobiet w Arabii Saudyjskiej  (2018/2712(RSP))


Cristian Dan Preda, Tomáš Zdechovský, Pavel Svoboda, Lefteris Christoforou, Marijana Petir, Tunne Kelam, Csaba Sógor, Laima Liucija Andrikienė, József Nagy, Ivan Štefanec, Eduard Kukan, Roberta Metsola, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Lars Adaktusson, Giovanni La Via, Elisabetta Gardini, Željana Zovko, Bogdan Brunon Wenta, Michaela Šojdrová, Adam Szejnfeld, Joachim Zeller, Seán Kelly, Deirdre Clune, Mairead McGuinness, Francis Zammit Dimech, Dubravka Šuica, Anna Záborská, László Tőkés, Sandra Kalniete, Ivana Maletić, Jiří Pospíšil, Andrey Kovatchev, Elmar Brok, Ramona Nicole Mănescu, Inese Vaidere w imieniu grupy PPE
Elena Valenciano, Victor Boştinaru, Soraya Post, Pier Antonio Panzeri w imieniu grupy S&D
Charles Tannock, Karol Karski, Jana Žitňanská, Notis Marias, Monica Macovei w imieniu grupy ECR
Petras Auštrevičius, Marietje Schaake, Nedzhmi Ali, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Gérard Deprez, Martina Dlabajová, Nadja Hirsch, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Ilhan Kyuchyuk, Patricia Lalonde, Valentinas Mazuronis, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Frédérique Ries, Robert Rochefort, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Ivo Vajgl, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans w imieniu grupy ALDE
Barbara Lochbihler, Ernest Urtasun, Linnéa Engström, Ana Miranda, Terry Reintke, Jordi Solé, Keith Taylor, Helga Trüpel w imieniu grupy Verts/ALE
Fabio Massimo Castaldo, Ignazio Corrao, Daniela Aiuto, Aymeric Chauprade, Rolandas Paksas, Isabella Adinolfi w imieniu grupy EFDD
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji obrońców praw kobiet w Arabii Saudyjskiej  (2018/2712(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Arabii Saudyjskiej, w szczególności rezolucję z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie Arabii Saudyjskiej – jej stosunków z UE oraz jej roli na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej(1), z dnia 12 lutego 2015 r. w sprawie Raifa Badawiego(2) oraz z dnia 8 października 2015 r. w sprawie Alego Mohammeda al-Nimra(3),

–  uwzględniając przyznanie w 2015 r. Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli saudyjskiemu blogerowi Raifowi Badawiemu,

–  uwzględniając oświadczenie rzecznika Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 29 maja 2018 r. dotyczące niedawnych aresztowań w Arabii Saudyjskiej, w tym arbitralnego zatrzymania, bez należytego procesu, i zaginięcia Nawafa Talala Rasheeda, księcia z dynastii Al-Rashidów, i syna zmarłego poety Nawafa Talala bin Abdula Aziza Al-Rashida,

–  uwzględniając oświadczenie szefa służby bezpieczeństwa Arabii Saudyjskiej z dnia 18 maja 2018 r. w sprawie aresztowania siedmiu osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa,

–  uwzględniając nowy projekt ustawy zakazującej molestowania zatwierdzony przez saudyjską Radę Szury w dniu 28 maja 2018 r.,

–  uwzględniając wpływ na prawa człowieka, na szczeblu krajowym i regionalnym, sankcji nałożonych przez Arabię Saudyjską i inne kraje na Katar, a także sprawozdanie w sprawie wpływu kryzysu w Zatoce Perskiej na prawa człowieka opublikowane przez Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) w grudniu 2017 r.,

–  uwzględniając członkostwo Arabii Saudyjskiej w Radzie Praw Człowieka ONZ i Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet, a także jej przyszłe członkostwo w Radzie Wykonawczej Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet, które rozpocznie się w styczniu 2019 r.,

–  uwzględniając przemówienie komisarza Christosa Stylianidesa, w imieniu wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, podczas debaty w Parlamencie Europejskim w dniu 4 lipca 2017 r. na temat wyboru Arabii Saudyjskiej na członka Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet,

–  uwzględniając uwagi końcowe z dnia 9 marca 2018 r. Komitetu NZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet dotyczące połączonego trzeciego i czwartego sprawozdania okresowego na temat Arabii Saudyjskiej(4),

–  uwzględniając wspólny wniosek w sprawie Arabii Saudyjskiej w imieniu ALQST, Centrum ds. Praw Człowieka w Zatoce Perskiej (GCHR) oraz Międzynarodowej Federacji Praw Człowieka (FIDH) z 69. sesji Komitetu NZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet w dniu 7 marca 2018 r,

–  uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW),

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,

–  uwzględniając art. 135 ust. 5 i art. 123 ust. 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że od dnia 15 maja 2018 r. władze saudyjskie przetrzymują w areszcie siedem kobiet – Loujain al-Hathloul, Aishę al-Manę, Madehę al-Ajroush, Eman al-Nafjan, Azizę al-Joussef, Hessah al-Szejk, Walaę al-Shubbar – i czterech mężczyzn – Ibrahima Fahada Al-Nafjana, Ibrahima Fahada Al-Mahl-Modebrajana, Isahim al-Mahudżana – za ich aktywizm na rzecz praw kobiet; mając na uwadze, że aresztowani obrońcy praw człowieka zostali oskarżeni o wspieranie działalności zagranicznych kręgów, namawianie do współpracy osób zajmujących ważne stanowiska w rządzie oraz dostarczanie zagranicznym kręgom pieniędzy w celu zdestabilizowania Królestwa; mając na uwadze, że działacze ci są znani ze swojej kampanii przeciwko zakazowi prowadzenia pojazdów przez kobiety i za zniesieniem systemu opieki mężczyzn nad kobietami; mając na uwadze, że osoby te zostały aresztowane przed przewidywanym zniesieniem zakazu prowadzenia pojazdów przez kobiety w dniu 24 czerwca 2018 r;

B.  mając na uwadze, że Madeha al-Ajroush, Walaa al-Shubbar, Aisha al-Mana i Hessah al-Szejk zostały podobno uwolnione w dniu 24 maja 2018 r;

C.  mając na uwadze, że szczególnie niepokojący jest przypadek Loujainy al-Hathlouli, która została przeniesiona z Abu Zabi do Arabii Saudyjskiej wbrew jej woli w marcu 2018 r. po wzięciu udziału w sesji przeglądowej Komitetu NZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet na temat Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że do czasu jej niedawnego aresztowania była ona objęta zakazem podróżowania i jest obecnie, podobno z innymi działaczami, przetrzymywana w odosobnieniu;

D.  mając na uwadze, że w Arabii Saudyjskiej obowiązują jedne z najbardziej surowych ograniczeń dla kobiet, pomimo ostatnich reform rządowych mających na celu wzmocnienie praw kobiet w sektorze zatrudnienia; mając na uwadze, że system polityczny i społeczny w Arabii Saudyjskiej pozostaje niedemokratyczny i dyskryminujący, czyni kobiety obywatelami drugiej kategorii, nie zezwala na wolność wyznania i przekonań, poważnie dyskryminuje licznych zagranicznych pracowników przebywających w tym kraju i zdecydowanie tłumi wszelkie głosy sprzeciwu;

E.  mając na uwadze, że dochodzenie i prace w związku z tą sprawą są nadal w toku, a informacje na temat aresztowań są trudne do uzyskania ze względu na ograniczone informacje udostępniane przez władze saudyjskie;

F.  mając na uwadze, że w dniu 25 maja 2018 r. władze saudyjskie aresztowały czołowego obrońcę praw człowieka Mohammeda al-Bajadiego, członka-założyciela zakazanego Saudyjskiego Stowarzyszenia Praw Obywatelskich i Politycznych, oskarżającego siły bezpieczeństwa o nadużycia;

G.  mając na uwadze, że w ciągu kilku dni od aresztowania obrońców praw człowieka w mediach rządowych i na platformach mediów społecznościowych rozpoczęła się brutalna kampania oszczerstw wymierzonych przeciwko nim, potępiająca ich jako „zdrajców” stanowiących zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa; mając na uwadze, że eksperci uważają, iż kampania oszczerstw wymierzona obecnie w obrońców praw człowieka wskazuje na zamiar nałożenia na nich potencjalnie bardzo surowych kar;

H.  mając na uwadze, że społeczeństwo saudyjskie zmienia się stopniowo, lecz stale, oraz że władze saudyjskie przyjęły szereg środków w celu poprawy należytego uznania kobiet za równoprawnych obywateli, takich jak przyznanie im prawa do głosowania w wyborach lokalnych, zapewnienie im dostępu do konsultacyjnej Rady Szury i Krajowej Rady Praw Człowieka, zniesienie zakazu prowadzenia pojazdów przez kobiety oraz umożliwienie im udziału w publicznych imprezach sportowych;

I.  mając na uwadze, że program reform „Wizja 2030”, ukierunkowany na gospodarczą i społeczną transformację kraju w oparciu o wzmocnienie pozycji kobiet, powinien być dla saudyjskich kobiet prawdziwą szansą na zapewnienie ich emancypacji pod względem prawnym, co ma absolutnie kluczowe znaczenie dla pełnego korzystania z praw przysługujących im na mocy Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet; mając jednak na uwadze, że niedawna fala aresztowań działaczy na rzecz praw kobiet wydaje się być sprzeczna z tym celem i może narazić na szwank program reform;

J.  mając na uwadze, że saudyjski następca tronu książę Mohammad bin Salman al-Saud wyraził poparcie dla reform w zakresie praw kobiet, zwłaszcza w trakcie swojej podróży po Europie i Stanach Zjednoczonych, ale reformy te były jak dotąd ograniczone, a system opieki mężczyzn nad kobietami, który stanowi najpoważniejsze ograniczenie praw kobiet, pozostaje w dużej mierze nienaruszony; mając ponadto na uwadze, że nadzorował on szeroko zakrojone represje wobec czołowych działaczy, prawników i obrońców praw człowieka, które nasiliły się od czasu, gdy zaczął konsolidować kontrolę nad organami bezpieczeństwa kraju;

K.  mając na uwadze, że w Arabii Saudyjskiej obowiązuje szereg dyskryminujących ustaw, w szczególności przepisy prawne dotyczące statusu osobowego, sytuacji migrujących pracownic, kodeksu stanu cywilnego, kodeksu pracy, ustawy o obywatelstwie i systemu opieki mężczyzn nad kobietami, które uzależniają korzystanie przez kobiety z większości praw przysługujących im na mocy Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet od uzyskania zezwolenia męskiego opiekuna;

L.  mając na uwadze, że w Arabii Saudyjskiej istnieje dynamiczna społeczność internetowych obrońców praw człowieka, a kraj ten posiada największą na Bliskim Wschodzie liczbę użytkowników serwisu Twitter; mając na uwadze, że Arabia Saudyjska znajduje się na liście „wrogów internetu” prowadzonej przez Reporterów bez Granic z powodu cenzury nałożonej na saudyjskie media i internet oraz karania osób, które krytykują rząd lub religię; mając na uwadze, że wolność wypowiedzi oraz prasy i mediów, zarówno internetowych, jak i tradycyjnych, są zasadniczymi warunkami wstępnymi oraz katalizatorami demokratyzacji i reform, a ponadto umożliwiają niezbędny nadzór nad organami władzy; mając na uwadze, że laureat nagrody im. Sacharowa w 2015 r. Raif Badawi nadal jest przetrzymywany w więzieniu wyłącznie za pokojowe wyrażanie poglądów;

M.  mając na uwadze, że wskaźnik rozwoju społecznego ONZ z 2015 r. dotyczący Arabii Saudyjskiej wynosi 0,847, co plasuje Arabię Saudyjską na 38. miejscu na 188 krajów i terytoriów; mając na uwadze, że oenzetowski wskaźnik nierówności płci z 2015 r. w odniesieniu do Arabii Saudyjskiej wynosi 0,257, co plasuje ten kraj na 50. miejscu wśród 159 państw; mając na uwadze, że Arabia Saudyjska zajęła 138. miejsce na 144 kraje w światowym sprawozdaniu na temat zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć za 2017 r. opublikowanym przez Światowe Forum Ekonomiczne;

N.  mając na uwadze, że według Komitetu NZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet ogólne zastrzeżenia Arabii Saudyjskiej do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet są niezgodne z zakresem i celem konwencji oraz niedopuszczalne na podstawie art. 28 tejże; mając na uwadze, że Arabia Saudyjska zobowiązała się do „przestrzegania najwyższych standardów w dziedzinie propagowania i ochrony praw człowieka”, kiedy z sukcesem ubiegała się o członkostwo w Radzie Praw Człowieka ONZ w 2013 r.;

1.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do położenia kresu wszelkim formom prześladowania, w tym sądowego, Eman al-Nafjan, Azizy al-Youssef, Loujain al-Hathloul, Aishy al-Mana, Madehy al-Ajroush, Hessah al-Sheikh, Walai al-Shubbar, Mohammeda al-Rabiaha i Ibrahima al-Mudaimeegha, a także wszystkich innych obrońców praw człowieka w tym kraju, tak aby mogli oni wykonywać swoja pracę bez nieuzasadnionych przeszkód i strachu przed represjami;

2.  potępia represje stosowane wobec obrońców praw człowieka w Arabii Saudyjskiej, w tym obrońców praw kobiet, które to represje osłabiają wiarygodność procesu reform w tym kraju; wzywa rząd Arabii Saudyjskiej do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich obrońców praw człowieka oraz innych więźniów sumienia przetrzymywanych i skazywanych wyłącznie za korzystanie z przysługującego im prawa do wolności słowa i za pokojową pracę na rzecz praw człowieka; potępia utrzymującą się systemową dyskryminację kobiet i dziewcząt w Arabii Saudyjskiej;

3.  składa hołd saudyjskim kobietom i obrońcom praw kobiet, którzy walczą z wszelkim niesprawiedliwym i dyskryminacyjnym traktowaniem, oraz tym, którzy bronią praw człowieka, pomimo trudności, którym muszą stawiać czoła;

4.  z zadowoleniem przyjmuje złożoną w ramach przyjętego przez Arabię Saudyjską programu reform „Wizja 2030” obietnicę zniesienia zakazu prowadzenia na terenie Królestwa pojazdów przez kobiety;

5.  podkreśla, że traktowanie wszystkich więźniów, w tym obrońców praw człowieka, podczas ich pobytu w areszcie, musi być zgodne z warunkami określonymi w Zbiorze zasad mających na celu ochronę wszystkich osób poddanych jakiejkolwiek formie aresztowania bądź uwięzienia przyjętym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w rezolucji nr 43/173 z dnia 9 grudnia 1988 r.;

6.  zauważa, że w oczekiwaniu na zniesienie zakazu prowadzenia pojazdów przez kobiety międzynarodowe firmy z branży motoryzacyjnej, w szczególności te z siedzibą w UE, przygotowują już kampanie reklamowe ukierunkowane na płeć;

7.  jest głęboko zaniepokojony powszechnym stosowaniem w Arabii Saudyjskiej przemocy ze względu na płeć, która w dalszym ciągu jest niedostatecznie zgłaszana i dokumentowana, a także jest uzasadniana powodami takimi, jak konieczność dyscyplinowania kobiet znajdujących się pod opieką mężczyzn; wzywa władze Arabii Saudyjskiej do przyjęcia kompleksowych przepisów mających na celu wyraźne zdefiniowanie i penalizację wszelkich form przemocy ze względu na płeć stosowanej wobec kobiet, zwłaszcza gwałtów, w tym gwałtów małżeńskich, napaści na tle seksualnym i molestowania seksualnego, oraz do zniesienia wszelkich przeszkód w dostępie kobiet do wymiaru sprawiedliwości;

8.  jest poważnie zaniepokojony istnieniem systemu opieki mężczyzn nad kobietą, w obrębie którego nadal potrzebna jest zgoda męskiego opiekuna w odniesieniu do wielu dziedzin, w tym do podróży międzynarodowych, dostępu do opieki zdrowotnej, wyboru miejsca zamieszkania, małżeństwa, wnoszenia skarg do organów wymiaru sprawiedliwości, opuszczania finansowanych przez państwo schronisk dla maltretowanych kobiet oraz opuszczania ośrodków zatrzymania; podkreśla, że system ten jest odzwierciedleniem głęboko zakorzenionego systemu patriarchalnego, który rządzi w tym kraju;

9.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do dokonania przeglądu ustawy o stowarzyszeniach i fundacjach z grudnia 2015 r., aby umożliwić kobietom działaczkom organizowanie się i swobodną oraz niezależną pracę bez zbędnych ingerencji ze strony władz; wzywa również do przeglądu ustawy antyterrorystycznej, ustawy o zwalczaniu cyberprzestępczości i ustawy dotyczącej prasy i publikacji, które są stale wykorzystywane do prześladowania obrońców praw człowieka, jak również wszelkich dyskryminujących przepisów w systemie prawnym;

10.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do ratyfikowania Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, wycofania zastrzeżeń do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet i ratyfikowania protokołu fakultatywnego do tej konwencji, tak by Saudyjki mogły w pełni korzystać z praw zagwarantowanych w konwencji oraz by położyć kres dziecięcym małżeństwom, przymusowym małżeństwom i narzucaniu kobietom specjalnych zasad ubierania się; wzywa Arabię Saudyjską do wystosowania stałego zaproszenia dla przedstawicieli wszystkich specjalnych procedur Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych;

11.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej, by zezwoliły na działalność niezależnej prasy i mediów oraz zagwarantowały wszystkim mieszkańcom Arabii Saudyjskiej wolność wypowiedzi, zrzeszania się i organizowania pokojowych zgromadzeń; potępia represje wobec obrońców praw człowieka i demonstrantów podczas pokojowych protestów; podkreśla, że pokojowe kampanie na rzecz podstawowych praw lub wyrażanie krytycznych uwag w mediach społecznościowych stanowią realizację niepodważalnych praw; wzywa władze Arabii Saudyjskiej do zniesienia ograniczeń nałożonych na obrońców praw człowieka, które zabraniają im wypowiadania się w mediach społecznościowych oraz w mediach międzynarodowych;

12.  wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel, Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie, by zagwarantowały pełne wdrożenie wytycznych UE w sprawie obrońców praw człowieka, a także zwiększyły ochronę obrońców praw człowieka, w szczególności obrońców praw kobiet, i wsparcie dla nich;

13.  wzywa UE do złożenia rezolucji w sprawie sytuacji obrońców praw człowieka w Arabii Saudyjskiej na następnej sesji Rady Praw Człowieka ONZ; wzywa UE, aby podczas kolejnego posiedzenia Rady Praw Człowieka i Komisji ds. Statusu Kobiet poruszyła kwestię członkostwa państw o budzącej wątpliwości historii przestrzegania praw człowieka, w tym w odniesieniu do poszanowania praw kobiet i równości płci; wzywa UE, by na forum Rady Praw Człowieka ONZ zaproponowała mianowanie specjalnego sprawozdawcy ds. praw człowieka w Arabii Saudyjskiej;

14.  wzywa UE do włączenia debaty na temat praw człowieka, w szczególności sytuacji kobiet obrończyń praw człowieka, jako stałego punktu obrad na dorocznym spotkaniu na szczycie między UE a Radą Współpracy Państw Zatoki, jak również na innych forach dwustronnych i wielostronnych; wzywa Radę, aby rozważyła wprowadzenie środków wymierzonych przeciwko osobom odpowiedzialnym za poważne naruszenia praw człowieka; zwraca uwagę na fakt, że zasady przyznawania nagrody Chaillot za promowanie praw człowieka w regionie Rady Współpracy Państw Zatoki ograniczają zgłoszenia do tych kandydatów, które są legalnie zarejestrowane i dążą do „konstruktywnych kontaktów z władzami lokalnymi”;

15.  wzywa ESDZ i Komisję do czynnego wspierania grup społeczeństwa obywatelskiego i obrońców praw człowieka w Arabii Saudyjskiej, w tym przez organizowanie wizyt w więzieniach, monitorowanie procesów sądowych i publiczne oświadczenia;

16.  wzywa wysoką przedstawiciel / wiceprzewodniczącą, ESDZ i państwa członkowskie do dalszego prowadzenia z Arabią Saudyjską dialogu dotyczącego praw człowieka, podstawowych wolności i niepokojącej roli tego kraju w rejonie; wyraża gotowość do podtrzymania konstruktywnego i otwartego dialogu z władzami Arabii Saudyjskiej, w tym parlamentarzystami, na temat realizacji ich międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka; apeluje o wymianę wiedzy specjalistycznej w zakresie sądownictwa i kwestii prawnych, aby poprawić ochronę praw jednostki w Arabii Saudyjskiej;

17.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do zaniechania dalszego stosowania kary chłosty wobec Raifa Badawiego oraz do jego natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia, gdyż uznaje się go za więźnia sumienia, aresztowanego i skazanego wyłącznie za korzystanie z prawa do wolności wypowiedzi; apeluje do UE, aby w dalszym ciągu wracała do jego sprawy w czasie wszelkich kontaktów na wysokim szczeblu;

18.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do niezwłocznego wprowadzenia moratorium na stosowanie kary śmierci, co byłoby krokiem do zniesienia tej kary; wzywa do dokonania zbadania wszystkich wyroków śmierci w celu zapewnienia, że procesy te odbyły się zgodnie z międzynarodowymi standardami;

19.  wzywa władze Arabii Saudyjskiej do zaprzestania nawoływania do nienawiści i dyskryminacji mniejszości religijnych, a także wszystkich innych osób i grup narażonych na łamanie ich praw człowieka przez Arabię Saudyjską, w tym obcokrajowców z państw z innych regionów;

20.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka, Komisji ds. Statusu Kobiet, Radzie Praw Człowieka ONZ, Jego Królewskiej Mości Salmanowi bin Abdulazizowi al-Saudowi i następcy tronu księciu Mohammadowi bin Salmanowi al-Saudowi, rządowi Królestwa Arabii Saudyjskiej i Sekretarzowi Generalnemu Centrum Dialogu Narodowego Królestwa Arabii Saudyjskiej.

 

(1)

Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 64.

(2)

Dz.U. C 310 z 25.8.2016, s. 29.

(3)

Dz.U. C 349 z 17.10.2017, s. 34.

(4)

CEDAW/C/SAU/CO/3-4.

Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2018Informacja prawna