Procedura : 2018/2891(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0351/2018

Teksty złożone :

RC-B8-0351/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 25/10/2018 - 13.20
CRE 25/10/2018 - 13.20

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0436

WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 288kWORD 50k
24.10.2018
PE624.206v01-00}
PE624.200v01-00}
PE624.202v01-00} RC1
 
B8-0351/2018}
B8-0504/2018}
B8-0506/2018} RC1

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu

zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:

B8-0351/2018 (PPE)

B8-0504/2018 (ECR)

B8-0506/2018 (ALDE)


w sprawie sytuacji w Wenezueli (2018/2891(RSP))


Esteban González Pons, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Laima Liucija Andrikienė, Eduard Kukan, Nuno Melo, Francisco José Millán Mon, Cláudia Monteiro de Aguiar, Ivan Štefanec, Fernando Ruas, Anders Sellström w imieniu grupy PPE
Charles Tannock, Karol Karski, Anna Elżbieta Fotyga w imieniu grupy ECR
Dita Charanzová, Beatriz Becerra Basterrechea, Javier Nart, Petras Auštrevičius, Izaskun Bilbao Barandica, Martina Dlabajová, María Teresa Giménez Barbat, Marian Harkin, Nadja Hirsch, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Patricia Lalonde, Valentinas Mazuronis, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Frédérique Ries, Robert Rochefort, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Ivo Vajgl, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli (2018/2891(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(1), rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli(2), rezolucje z dnia 12 marca 2015 r.(3), 8 czerwca 2016 r.(4), 27 kwietnia 2017 r.(5) i 8 lutego 2018 r.(6) w sprawie sytuacji w Wenezueli, rezolucję z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów w Wenezueli(7) oraz rezolucję z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach lądowych z Kolumbią i Brazylią(8),

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

–  uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego,

–  uwzględniając oświadczenie prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego Fatou Bensoudy z dnia 8 lutego 2018 r. o wszczęciu postępowania wstępnego w sprawie sytuacji na Filipinach i w Wenezueli oraz z dnia 27 września 2018 r. o wniesieniu przez grupę sześciu państw-stron sprawy dotyczącej sytuacji w Wenezueli,

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 15 października 2018 r.,

–  uwzględniając mianowanie w dniu 19 września 2018 r. Eduardo Steina na stanowisko wspólnego specjalnego przedstawiciela Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) do spraw wenezuelskich uchodźców i migrantów w regionie,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 9 października 2018 r. w sprawie śmierci radnego Fernando Albána w Wenezueli,

–  uwzględniając oświadczenie Komisji Spraw Zagranicznych i Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu Europejskiego z dnia 10 października 2018 r. w sprawie śmierci Fernando Albána,

–  uwzględniając sprawozdanie z wyjazdu delegacji przedstawicieli Parlamentu Europejskiego, którego przedmiotem był kryzys migracyjny oraz sytuacja humanitarna w Wenezueli i na jej granicach lądowych z Kolumbią i Brazylią,

–  uwzględniając swoją decyzję o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa za 2017 r. opozycji demokratycznej i więźniom politycznym w Wenezueli;

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności w Wenezueli nadal poważnie się pogarsza; mając na uwadze, że w wyniku kryzysu politycznego Wenezuela stoi w obliczu bezprecedensowego kryzysu społecznego, gospodarczego i humanitarnego, który spowodował ogromną liczbę ofiar śmiertelnych i zmusił 2,3 mln osób do ucieczki z kraju;

B.  mając na uwadze, że 87 % ludności Wenezueli żyje w ubóstwie, a poziom skrajnego ubóstwa wynosi 61,2 %; mając na uwadze, że umieralność matek wzrosła o 60 %, zaś niemowląt o 30 %; mając na uwadze, że 89 % Wenezuelczyków nie ma pieniędzy na zakup wystarczającej ilości żywności dla swoich rodzin; mając na uwadze, że według przewidywań MFW inflacja powinna osiągnąć poziom 1,4 mln % w 2018 r. i 10 mln % w 2019 r.;

C.  mając na uwadze, że pomimo gotowości społeczności międzynarodowej rząd Wenezueli niestety uporczywie odmawia otwartego przyjmowania międzynarodowej pomocy humanitarnej i ułatwienia jej dystrybucji, a tym samym zaniedbuje wszelką odpowiedzialność względem swoich obywateli;

D.  mając na uwadze, że według doniesień wenezuelski polityk opozycyjny Fernando Albán był torturowany i został zamordowany 8 października 2018 r. w siedzibie Boliwariańskiej Krajowej Służby Wywiadu (SEBIN), wenezuelskiej policji politycznej; mając na uwadze, że pomimo apeli ze strony ONZ i UE władze odmówiły zgody na przeprowadzenie niezależnego dochodzenia w sprawie przyczyn jego śmierci, w tym na przeprowadzenie sekcji zwłok przez niezależny międzynarodowy zespół medycyny sądowej; mając na uwadze, że Fernando Albán był przetrzymywany w siedzibie SEBIN, za co władze Wenezueli muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności;

E.  mając na uwadze, że 13 października 2018 r. laureat Nagrody im. Sacharowa za 2017 r. Lorent Saleh został zwolniony, zawieziony bezpośrednio na lotnisko i natychmiast przymusowo wydalony do Hiszpanii; mając na uwadze, że Lorent Saleh przez cztery lata przebywał w więzieniu, gdzie poddawany był strasznym torturom, przetrzymywano go bez procesu, a postępowanie przed sądem w jego sprawie odkładano co najmniej 53 razy; mając na uwadze, że jego relacje, a także relacje wielu innych ofiar potwierdzają systematyczne represje oraz okrutne i nieludzkie traktowanie więźniów politycznych w Wenezueli;

F.  mając na uwadze, że w więzieniach w Wenezueli w dalszym ciągu przebywa ponad dwustu więźniów politycznych; mając na uwadze, że członek Zgromadzenia Narodowego Juan Recasens został bezpodstawnie aresztowany i poddany torturom oraz pozostaje w odosobnieniu, co stanowi trwałe i nielegalne naruszenie jego immunitetu politycznego;

G.  mając na uwadze, że wobec byłego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego i laureata Nagrody Sacharowa za 2017 r. Julio Borgesa, byłej prokurator generalnej Luisy Ortegi Diaz i byłego prokuratora Ministerstwa Spraw Publicznych Wenezueli Zaira Mundaraya Rodrigueza wysunięto bezpodstawne oskarżenia o udział w próbie spisku mającego na celu zabójstwo prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro; mając na uwadze, że władze Wenezueli za pośrednictwem Interpolu wydały międzynarodowy nakaz aresztowania tych trzech osób;

H.  mając na uwadze, że w Wenezueli panuje atmosfera narastającej przemocy i całkowitej bezkarności, co wynika z faktu, że władze nie pociągnęły do odpowiedzialności sprawców poważnych naruszeń praw człowieka, w tym zabójstw, a także ze stosowania nadmiernej przemocy wobec demonstrantów, arbitralnych zatrzymań, tortur oraz innego poniżającego i nieludzkiego traktowania, jak również przemocy o charakterze przestępczym;

I.  mając na uwadze, że 8 lutego 2018 r. prokurator MTK wszczął postępowanie wstępne w sprawie sytuacji w Wenezueli; mając na uwadze, że 27 września 2018 r. grupa sześciu państw-stron Rzymskiego Statutu MTK (Argentyna, Kanada, Kolumbia, Chile, Paragwaj i Peru) wniosła o wszczęcie przez prokuratora dochodzenia w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych na terytorium Wenezueli; mając na uwadze, że również Francja i Kostaryka poparły wniosek o takie dochodzenie; mając na uwadze, że jest to pierwsze w historii wniesienie sprawy przez grupę państw-stron w związku z sytuacją panującą na terytorium innego państwa-strony; mając na uwadze, że Parlament Europejski dwukrotnie apelował o to samo – w rezolucji z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli oraz w rezolucji z dnia 13 września 2017 r. w sprawie stosunków politycznych UE z Ameryką Łacińską;

J.  mając na uwadze, że 13 listopada 2017 r. Rada postanowiła nałożyć na Wenezuelę embargo na broń i sprzęt, który mógłby zostać użyty do represji wewnętrznych; mając na uwadze, że 22 stycznia 2018 r. w reakcji na nieprzestrzeganie zasad demokratycznych Rada jednogłośnie postanowiła objąć siedem osób piastujących urzędy państwowe w Wenezueli sankcjami w postaci środków ograniczających, takich jak zakaz podróży i zamrożenie aktywów; mając na uwadze, że 25 czerwca 2018 r. rozszerzono te sankcje na kolejnych jedenastu urzędników wenezuelskich odpowiedzialnych za łamanie praw człowieka oraz podważanie demokracji i praworządności;

K.  mając na uwadze, że UE wraz z innymi organami demokratycznymi nie uznała ani wyborów prezydenckich, ani wyborów do Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego, ani też władz powołanych w wyniku tych bezprawnych procesów; mając na uwadze, że Krajowa Rada Wyborcza (CNE) wyznaczyła dzień 9 grudnia 2018 r. jako datę wyborów do krajowych rad gmin; mając na uwadze, że największe opozycyjne partie polityczne, Acción Democrática (AD), Primero Justicia (PJ), Un Nuevo Tiempo (UNT) i Voluntad Popular, nie będą mogły w nich uczestniczyć; mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa nie zaakceptuje wyników wyborów w sytuacji, gdy przywódcy opozycji są uwięzieni, a partiom politycznym zakazano startowania w wyborach;

L.  mając na uwadze, że konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 15 października 2018 r. zawierają odniesienie do politycznego rozwiązania obecnego kryzysu poprzez zbadanie możliwości ustanowienia grupy kontaktowej, której celem byłoby promowanie inicjatywy prowadzonej wspólnie z kluczowymi partnerami regionalnymi i międzynarodowymi z myślą o stworzeniu warunków umożliwiających proces polityczny;

M.  mając na uwadze, że dwie próby nawiązania narodowego dialogu między rządem a opozycją – wspierane przez mediatorów watykańskich i międzynarodowych – w celu znalezienia wyjścia z kryzysu zakończyły się niepowodzeniem ze względu na brak powagi władz wenezuelskich, które koncentrowały się wyłącznie na próbach zyskania na czasie i zdobyciu międzynarodowego uznania;

1.  przekazuje szczere wyrazy współczucia rodzinie i przyjaciołom Fernanda Albána; w związku z tym potępia zbrodnie popełnione przez władze Wenezueli i wzywa w tej szczególnej sprawie do natychmiastowego przeprowadzenia niezależnego dochodzenia skierowanego przeciw rządowi, w tym do przeprowadzenia sekcji zwłok przez niezależny międzynarodowy zespół medycyny sądowej; przypomina, że obowiązkiem państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa i integralności cielesnej wszystkich osób przebywających w areszcie;

2.  potępia stosowanie arbitralnych zatrzymań oraz nękanie metodami sądowymi i administracyjnymi w celu prześladowania tysięcy obrońców praw człowieka, wybranych w wyborach członków opozycji oraz członków niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego; apeluje do władz Wenezueli o położenie kresu wszelkim naruszeniom praw człowieka, o pociągnięcie sprawców do odpowiedzialności oraz o zagwarantowanie pełnego poszanowania wszystkich podstawowych wolności i praw człowieka;

3.  przypomina, że dwie wcześniejsze próby znalezienia politycznego rozwiązania kryzysu w Wenezueli – w drodze mediacji z Watykanem oraz w drodze narodowego dialogu politycznego prowadzonego w Dominikanie – zakończyły się fiaskiem;

4.  przypomina o wcześniejszym stanowisku Unii i Parlamentu, zgodnie z którym dalsze postępy w dialogu politycznym muszą być uzależnione od spełnienia następujących nienegocjowalnych warunków: natychmiastowe uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i zaprzestanie stosowania tortur, złego traktowania i nękania przeciwników politycznych, obrońców praw człowieka i pokojowych demonstrantów; wybór nowej niezależnej Krajowej Rady Wyborczej przez Zgromadzenie Narodowe; przeprowadzenie wolnych i uczciwych wyborów zgodnie z międzynarodowymi standardami w celu zapewnienia wiarygodnego procesu wyborczego, w którym szanuje się pluralizm polityczny, i z udziałem demokratycznych obserwatorów międzynarodowych, a także uznanie uprawnień legalnego Zgromadzenia Narodowego i rozwiązanie Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego;

5.  z zainteresowaniem odnotowuje konkluzje Rady dotyczące ewentualnego nawiązania kontaktów z partnerami regionalnymi i międzynarodowymi w celu zbadania możliwości ustanowienia grupy kontaktowej; przypomina w tym kontekście, że mediatorzy międzynarodowi lub członkowie grupy kontaktowej muszą być bezstronni i akceptowani przez obie strony; uważa, że celem tej mediacyjnej grupy kontaktowej powinno być wsparcie Wenezuelczyków, tak aby samodzielnie mogli znaleźć demokratyczne i polityczne rozwiązanie tego konfliktu w sposób pokojowy; zwraca uwagę wiceprzewodniczącej / wysoka przedstawiciel, że – badając możliwość utworzenia grupy kontaktowej – należy nawiązać kontakty z prawowitymi przedstawicielami wenezuelskiej opozycji demokratycznej w celu sprawdzenia, czy istnieje większość opowiadająca się za taką inicjatywą;

6.  w pełni popiera wstępne ustalenia MTK w sprawie rozlicznych przestępstw i aktów represji, jakich dopuścił się reżim wenezuelski wobec własnych obywateli; wzywa Unię i państwa członkowskie, aby przyłączyły się do inicjatywy państw-stron MTK, mającej na celu zbadanie przestępstw przeciwko ludzkości popełnionych przez rząd wenezuelski na terytorium Wenezueli i pociągnięcie winnych do odpowiedzialności; przypomina o zaangażowaniu UE w sprawę multilateralizmu – w ramach doktryny ONZ – i o roli MTK w walce z bezkarnością za poważne przestępstwa przeciwko ludzkości oraz w stawianiu sprawców przed wymiarem sprawiedliwości;

7.  z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie przez UE dodatkowych, ukierunkowanych i odwracalnych sankcji, które nie przyniosą szkód ludności Wenezueli, z powodu przeprowadzenia w dniu 20 maja 2018 r. wyborów niezgodnych z prawem i nieuznanych przez społeczność międzynarodową; apeluje o zaostrzenie tych sankcji, jeśli sytuacja w zakresie praw człowieka i demokracji w tym kraju będzie się w dalszym ciągu pogarszać;

8.  wyraża uznanie dla rządu kolumbijskiego w związku z szybką reakcją i wsparciem, jakiego udzielił wszystkim przybywającym Wenezuelczykom; wyraża również uznanie dla Brazylii, Peru i innych krajów w regionie, zwłaszcza tych, które podpisały deklarację z Quito w sprawie mobilności obywateli wenezuelskich, a także dla organizacji regionalnych i międzynarodowych, podmiotów prywatnych i publicznych, Kościoła Katolickiego i obywateli w całym regionie za ich aktywną pomoc i solidarność z wenezuelskimi migrantami i uchodźcami; wzywa państwa członkowskie stojące w obliczu napływu imigrantów z Wenezueli do zapewnienia im dostępu do podstawowych usług oraz do przyznania im tymczasowej ochrony i specjalnych praw pobytu;

9.  ponownie zwraca uwagę na bardzo niepokojące ustalenia delegacji z czerwca 2018 r. na granicach lądowych Kolumbii i Brazylii z Wenezuelą oraz wzywa do wysłania w 2019 r. delegacji ad hoc do Peru, aby dokonać oceny skutków wenezuelskiego kryzysu migracyjnego na miejscu; ponawia swój apel do władz Wenezueli, aby w trybie pilnym zezwoliły na niezakłócone przekazywanie pomocy humanitarnej do tego kraju, zapobiegając w ten sposób zaostrzeniu się kryzysu humanitarnego i sytuacji kryzysowej w zakresie zdrowia publicznego, a także wzywa do szybkiej reakcji w celu walki z niedożywieniem;

10.  wzywa Radę i wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel do uruchomienia większych środków finansowych i pomocy w koordynacji z Eduardo Steinem, niedawno mianowanym wspólnym przedstawicielem UNHCR i IOM ds. wenezuelskich uchodźców i migrantów w regionie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje jego powołanie, które wyraźnie odzwierciedla regionalną i globalną skalę kryzysu toczącego się w Wenezueli;

11.  przypomina, że Interpol jest międzynarodową organizacją policyjną, której główne zadanie polega na zwalczaniu przestępczości międzynarodowej; wzywa Interpol, by dokładnie zbadał, czy oskarżenia rządu Wenezueli przeciwko Julio Borgesowi, Luisie Ortedze Diaz i Zairowi Mundarayowi Rodriguezowi mają podłoże czysto polityczne;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom Republiki Kolumbii, Republiki Brazylii, Republiki Peru, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich i Grupie z Limy.

 

 

(1)

Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 145.

(2)

Dz.U. C 294 z 12.8.2016, s. 21.

(3)

Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 190.

(4)

Dz.U. C 86 z 6.3.2018, s. 101.

(5)

Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 137.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0041.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

(8)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0313.

Ostatnia aktualizacja: 26 października 2018Informacja prawna