Procedura : 2019/2569(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : RC-B8-0104/2019

Teksty złożone :

RC-B8-0104/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 14/02/2019 - 10.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
PDF 159kWORD 48k
12.2.2019
PE635.329v01-00}
PE635.330v01-00}
PE635.331v01-00} RC1
 
B8-0104/2019}
B8-0105/2019}
B8-0106/2019} RC1

złożony zgodnie z art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu

zastępujący tym samym następujące projekty rezolucji:

B8‑0104/2019 (Verts/ALE)

B8‑0105/2019 (S&D)

B8‑0106/2019 (GUE/NGL)


w sprawie prawa do pokojowego protestu i proporcjonalnego użycia siły (2019/2569(RSP))


Sylvia‑Yvonne Kaufmann w imieniu grupy S&D
Eva Joly, Judith Sargentini, Philippe Lamberts w imieniu grupy Verts/ALE
Marie‑Christine Vergiat, Marina Albiol Guzmán, Patrick Le Hyaric, Martin Schirdewan, Barbara Spinelli w imieniu grupy GUE/NGL
POPRAWKI

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie prawa do pokojowego protestu i proporcjonalnego użycia siły (2019/2569(RSP))  

Parlament Europejski,

–  uwzględniając traktaty UE, a w szczególności art. 2, 3, 4, 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „karta”),

–  uwzględniając europejską konwencję praw człowieka oraz powiązane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych,

–  uwzględniając analizę porównawczą dotyczącą ustawodawstwa krajowego w zakresie wolności pokojowych zgromadzeń, zatwierdzoną przez Komisję Wenecką na 99. sesji plenarnej (Wenecja, 13–14 czerwca 2014 r.),

–  uwzględniając informator Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE (ODIHR) pt. „Podręcznik o policyjnym zabezpieczeniu zgromadzeń z poszanowaniem praw człowieka”,

–  uwzględniając wytyczne Komisji Weneckiej i OBWE/ODIHR w sprawie wolności pokojowych zgromadzeń,

–  uwzględniając podstawowe zasady ONZ w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości oraz oenzetowski kodeks postępowania funkcjonariuszy porządku prawnego,

–  uwzględniając wspólne sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się oraz specjalnego sprawozdawcy ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji w sprawie właściwego radzenia sobie ze zgromadzeniami,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2017 r.(1),

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 i 4 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że UE opiera się na takich wartościach jak poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, praworządność i poszanowanie praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości; mając na uwadze, że wartości te są wspólne państwom członkowskim, w społeczeństwie, w którym panuje pluralizm, niedyskryminacja, tolerancja, sprawiedliwość, solidarność oraz równość kobiet i mężczyzn;

B.  mając na uwadze, że prawa podstawowe jako prawa wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych państwom członkowskim muszą stanowić ogólne zasady prawa Unii, a także mając na uwadze, że należy przestrzegać międzynarodowych instrumentów w zakresie praw człowieka;

C.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 12 karty i art. 11 europejskiej konwencji praw człowieka, a także art. 21 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych każdy ma prawo do korzystania z wolności pokojowego zgromadzania się;

D.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 4 karty i art. 3 europejskiej konwencji praw człowieka, a także art. 7 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych nikt nie może być poddawany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu;

E.  mając na uwadze, że wolność zgromadzania się nierozłącznie wiąże się z wolnością wypowiedzi, co gwarantuje art. 11 karty i art. 10 europejskiej konwencji praw człowieka, a także art. 19 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, w których czytamy, że każdy ma prawo do wolności wypowiedzi;

F.  mając na uwadze, że zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wszelkie ograniczenia praw podstawowych i swobód obywatelskich muszą być zgodne z zasadami legalności, konieczności i proporcjonalności;

G.  mając na uwadze, że organy ścigania w kilku państwach członkowskich były krytykowane za podważanie prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i stosowanie nadmiernej siły;

H.  mając na uwadze, że użycie nieśmiercionośnej broni i sprzętu takiego, jak ręczne wyrzutnie pocisków obronnych Flash‑Ball i LBD 40, granaty rozpryskowe z ładunkiem gumowych kulek oraz granaty typu GLI F4 spowodowało znaczną liczbę poważnych obrażeń podczas niedawnych demonstracji w UE;

1.  wzywa państwa członkowskie do przestrzegania prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i wolności wypowiedzi, co obejmuje prawo do pokojowego protestu;

2.  podkreśla, że otwarta debata publiczna ma zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania demokratycznych społeczeństw; uważa, że przemoc wobec pokojowych demonstrantów nigdy nie może stanowić rozwiązania;

3.  potępia przyjęcie w ostatnich latach w kilku państwach członkowskich restrykcyjnych przepisów dotyczących wolności zgromadzeń;

4.  potępia użycie przemocy i nieproporcjonalne interwencje organów państwowych podczas protestów i pokojowych demonstracji; zachęca właściwe władze do zapewnienia przejrzystego, bezstronnego i skutecznego dochodzenia w przypadku podejrzeń lub zarzutów o nieproporcjonalne użycie siły; przypomina, że organy ścigania muszą zawsze ponosić odpowiedzialność za wypełnianie swoich obowiązków i przestrzeganie odpowiednich ram prawnych i operacyjnych;

5.  wzywa państwa członkowskie do niestosowania nadmiernej siły ani arbitralnych zatrzymań wobec pokojowych demonstrantów; wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że użycie siły przez organy ścigania jest zawsze zgodne z prawem, proporcjonalne, konieczne i traktowane jako ostateczny środek oraz że odbywa się przy zapewnieniu ochrony życia ludzkiego i integralności fizycznej; zauważa, że masowe stosowanie siły wobec tłumów jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności;

6.  dostrzega ważną rolę dziennikarzy i fotoreporterów w zgłaszaniu przypadków nieproporcjonalnej przemocy i potępia przypadki, w których byli oni celem umyślnych ataków;

7.  przyznaje, że policja, w której szeregach również było wiele ofiar, działa w trudnych warunkach, co wynika w szczególności z wrogiego nastawienia niektórych protestujących, ale również z nadmiernego obciążenia zadaniami; potępia wszelkie formy przemocy wobec osób oraz niszczenie mienia przez zorganizowane agresywne grupy, które podważają zasadność pokojowych protestów;

8.  wzywa państwa członkowskie do stosowania alternatywnych praktyk, które okazały się już skuteczne, zwłaszcza takich, które pozwalają uniknąć fizycznego kontaktu z demonstrantami i opierają się na mediatorach;

9.  przypomina, że w ramach strategii politycznych dotyczących egzekwowania prawa należy zwrócić uwagę zwłaszcza na osoby szczególnie podatne na szkodliwe skutki użycia siły w ogóle, a także na skutki stosowania konkretnej nieśmiercionośnej broni, przy czym do osób szczególnie narażonych należą dzieci, kobiety w ciąży, osoby starsze, osoby niepełnosprawne, osoby cierpiące na choroby psychiczne lub osoby będące pod wpływem narkotyków bądź alkoholu;

10.  zachęca funkcjonariuszy organów ścigania państw członkowskich do aktywnego uczestnictwa w szkoleniach organizowanych przez Agencję Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL) w zakresie utrzymania porządku publicznego; zachęca państwa członkowskie do wymiany najlepszych praktyk w tym obszarze; wzywa państwa członkowskie do wspierania ustawicznego szkolenia funkcjonariuszy organów ścigania w zakresie krajowego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka;

11.  podkreśla, że organy ścigania w pierwszej kolejności muszą dążyć do dobrowolnego rozproszenia się zgromadzonych bez użycia siły; nalega, by broń palna nigdy nie była zgodnie z prawem wykorzystywana do rozpraszania zgromadzeń, lecz jedynie w przypadkach, gdy jest to niezbędne wyłącznie do zapobieżenia bezpośredniemu zagrożeniu życia lub poważnym obrażeniom;

12.  potępia stosowanie przez policję niektórych nieśmiercionośnych rodzajów broni, takich jak pociski gumowe i granaty z gazem łzawiącym, przeciwko pokojowym demonstrantom; potępia również stosowanie gazu łzawiącego, armatek wodnych, paralizatorów pociskowych i podobnych środków rozpraszania demonstracji, które to środki mogą powodować poważne i nieodwracalne obrażenia; zauważa, że liczne organizacje i organy międzynarodowe zwróciły się o wprowadzenie zakazu stosowania niektórych rodzajów nieśmiercionośnej broni;

13.  wyraża zaniepokojenie, że w państwach członkowskich obowiązują różne progi, po których przekroczeniu możliwe jest użycie siły i broni; ubolewa, że organy ścigania bardzo różnie traktują obywateli UE oraz że ich prawa podstawowe nie są wszędzie jednakowo chronione;

14.  z zadowoleniem przyjmuje decyzję niektórych państw członkowskich i ich regionów o zawieszeniu możliwości korzystania z niektórych rodzajów broni nieśmiercionośnej lub o zakazie takiej broni; wzywa do wprowadzenia zakazu stosowania niektórych nieśmiercionośnych rodzajów broni i urządzeń, w tym np. miotaczy pocisków gumowych, granatów rozpryskowych z ładunkiem gumowych kulek i granatów z gazem łzawiącym;

15.  wzywa państwa członkowskie do zadbania o niezależną ocenę i niezależne przetestowanie wszelkich rodzajów broni, zanim wprowadzi się ją do obrotu, a także do gromadzenia na bieżąco wszystkich danych na temat użycia siły, aby uzyskać materiał dowodowy dotyczący użycia, nadużywania, nieoczekiwanych konsekwencji, obrażeń oraz przypadków śmiertelnych i ich przyczyn;

16.  wzywa Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych do zorganizowania wysłuchania w sprawie użycia siły i nieśmiercionośnej broni przeciwko zgromadzeniom oraz do przygotowania sprawozdania na ten temat we współpracy z Zespołem Ekspertów STOA w celu opracowania wytycznych dla państw członkowskich dotyczących użycia siły i nieśmiercionośnej broni; zachęca Komisję i Agencję Praw Podstawowych do udziału w tym procesie;

17.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych.

 

(1)

Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0032.

Ostatnia aktualizacja: 13 lutego 2019Informacja prawna