Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2014/2144(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0040/2015

Teksty złożone :

A8-0040/2015

Debaty :

PV 25/03/2015 - 18
CRE 25/03/2015 - 18

Głosowanie :

PV 25/03/2015 - 20.9
CRE 25/03/2015 - 20.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0089

Teksty przyjęte
PDF 448kWORD 155k
Środa, 25 marca 2015 r. - Bruksela Wersja ostateczna
Sprawozdanie roczne dotyczące podatków
P8_TA(2015)0089A8-0040/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 marca 2015 r. w sprawie sprawozdania rocznego dotyczącego podatków (2014/2144(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 26, art. 110–115 i art. 120 jak również art. 241 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wdrożenia wzmocnionej współpracy w dziedzinie podatku od transakcji finansowych (COM(2013)0071),

–  uwzględniając swoje stanowisko z dnia 3 lipca 2013 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wdrożenia wzmocnionej współpracy w dziedzinie podatku od transakcji finansowych(1),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych (COM(2011)0121),

–  uwzględniając swoje stanowisko z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych(2),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania (COM(2013)0348),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2011/96/UE w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (COM(2013)0814),

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu (2013/0025(COD)),

–  uwzględniając zalecenia Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy z lutego 2012 r.(3) dotyczące międzynarodowych standardów w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowania terroryzmu i rozprzestrzeniania broni,

–  uwzględniając wniosek Komisji dotyczący dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie standardowej deklaracji VAT (COM(2013)0721),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przyszłości podatku VAT: w stronę prostszego, solidniejszego i wydajniejszego systemu podatku VAT dostosowanego do wymagań jednolitego rynku (COM(2011)0851),

–  uwzględniając komunikat Komisji w sprawie podwójnego opodatkowania w obrębie jednolitego rynku (COM(2011)0712),

–  uwzględniając komunikat Komisji w sprawie planu działania zakładającego poprawę skuteczności walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania (COM(2012)0722),

–  uwzględniając komunikat Komisji w sprawie konkretnych sposobów usprawnienia walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania, w tym w odniesieniu do państw trzecich (COM(2012)0351),

–  uwzględniając zalecenie Komisji 2012/772/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie agresywnego planowania podatkowego(4),

–  uwzględniając zalecenie Komisji 2012/771/UE z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania(5),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie apelu o opracowanie konkretnych sposobów walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania(6),

–  uwzględniając sprawozdanie biegłego rewidenta Richarda Murphy’ego z dnia 10 lutego 2012 r. pt. „Closing the European Tax Gap” [Usunięcie europejskiej luki podatkowej],

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie współpracy z krajami rozwijającymi się w zakresie wspierania dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania(7),

–  uwzględniając raport okresowy 2012 z dnia 23 października 2014 r. do badania mającego na celu liczbowe określenie i analizę ubytku podatku VAT w 27 państwach członkowskich UE,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi(8),

–  uwzględniając rezolucję Rady z dnia 1 grudnia 1997 r. w sprawie kodeksu postępowania w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw(9) oraz sprawozdanie z dnia 20 czerwca 2014 r. złożone Radzie przez Grupę ds. Kodeksu Postępowania (opodatkowanie działalności gospodarczej),

–  uwzględniając raport OECD pt. „Addressing Base Erosion and Profit Shifting” [Rozwiązanie kwestii erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków] (2013 r.), odnośny plan działania OECD (2013 r.), raport OECD do grupy roboczej G20 w sprawie wpływu erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków na kraje o niskich dochodach (2014 r.)(10) oraz wyniki siedmiu głównych działań z dnia 16 września 2014 r.,

–  uwzględniając strategię „Europa 2020” (COM(2010)2020),

–  uwzględniając opinię EKES-u z dni 15 października 2014 r. na temat komunikatu Komisji pt. „Podsumowanie realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarcze go sprzyjającego włączeniu społecznemu”(11),

–  uwzględniając komunikat wydany po spotkaniu ministrów finansów i prezesów banków centralnych na szczycie G20, który to szczyt odbył się w Moskwie w dniach 15–16 lutego 2013 r.,

–  uwzględniając komunikat grupy G-20 wydany po spotkaniu szefów państw i rządów zebranych w Brisbane w dniach 15–16 listopada 2014 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Gospodarczych i Finansowych z dnia 8 lipca 2014 r.(12),

–  uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Roczna analiza wzrostu na 2014 r.” (COM(2013)0800),

–  uwzględniając konkluzje posiedzeń Rady Europejskiej w dniach 22 maja i 19–20 grudnia 2013 r. oraz 20–21 marca 2014 r.,

–  uwzględniając dokumenty podatkowe Komisji Europejskiej nr 43 w sprawie opodatkowania działalności finansowej(13), nr 44(14) i 45(15) w sprawie podatku od osób prawnych i nr 48 w sprawie reformy podatkowej w państwach członkowskich UE(16),

–  uwzględniając decyzję Rady do Spraw Gospodarczych i Finansowych o zamknięciu luki podatkowej dla grup przedsiębiorstw(17),

–  uwzględniając decyzję Rady do Spraw Gospodarczych i Finansowych o rozszerzeniu wymiany informacji między organami podatkowymi(18),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Europejskiej z 2014 r. pt. „Tendencje w opodatkowaniu w Unii Europejskiej”(19),

–  uwzględniając zalecenia Komisji Europejskiej dla poszczególnych krajów z 2014 r.(20),

–  uwzględniając sprawozdanie końcowe grupy ekspertów wysokiego szczebla powołanej przez Komisję Europejską na temat opodatkowania gospodarki cyfrowej(21),

–  uwzględniając konsultacje Komisji Europejskiej zalecenia na temat opodatkowania: Wzmacnianie jednolitego rynku na rzecz obywateli(22),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej: zatrudnienie i aspekty społeczne w rocznej analizie wzrostu gospodarczego na 2014 r.(23),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 października 2014 r. w sprawie europejskiego semestru na potrzeby koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2014(24),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie ram polityki w zakresie klimatu i energii do roku 2030(25),

–  uwzględniając przesłuchanie kandydata na komisarza do spraw gospodarczych i finansowych, podatków i ceł, które odbyło się w dniu 2 października 2014 r.,

–  uwzględniając oświadczenie komisarz ds. konkurencji Margrethe Vestager z dnia 6 listopada 2014 r. dotyczące dochodzeń w sprawie pomocy państwa w zakresie opodatkowania,

–  uwzględniając program działań włoskiej prezydencji Rady,

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 26 listopada 2014 r. pt. „Plan inwestycyjny dla Europy” (COM(2014) 0903),

–  uwzględniając standardy rachunkowości dotyczące opodatkowania, zwłaszcza MSR 12,

–  uwzględniając opublikowanie przez Międzynarodowe Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych dokumentów dotyczących tzw. afery LuxLeaks;

–  uwzględniając pismo ministrów finansów Niemiec, Francji i Włoch do komisarza Pierre’a Moscoviciego, w którym zwracają się o przygotowanie ustawodawstwa dotyczącego unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego w celu zapobiegania erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków;

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0040/2015),

A.  mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami co roku w UE oszustwa podatkowe i unikanie opodatkowania powodują utratę około 1 bln EUR potencjalnych dochodów publicznych(26); mając na uwadze, że strata ta stanowi olbrzymie zagrożenie dla skuteczności i sprawiedliwego charakteru systemów podatkowych UE, ponieważ zwiększa obciążenie podatkowe wszystkich uczciwych obywateli i przedsiębiorstw;

B.  mając na uwadze, że strata takiego dochodu podatkowego oznacza, że mniejsza pula środków publicznych jest dostępna na cele inwestycyjne, co z kolei przekłada się na mniejsze możliwości pobudzania inwestycji prywatnych, i to w czasie, kiedy zadeklarowanym przez Komisję celem jest skupienie się na tworzeniu miejsc pracy, wzroście i inwestycjach;

C.  mając na uwadze, że uchylanie się od opodatkowania(27) obejmuje stosowanie niezgodnych z prawem mechanizmów, w wyniku których obowiązek podatkowy zostaje ukryty lub pominięty; mając na uwadze, że oszustwa podatkowe(28) to umyślne uchylanie się od opodatkowania zasadniczo ścigane na mocy prawa karnego, natomiast unikanie opodatkowania(29) jest zgodnym z prawem, lecz niewłaściwym wykorzystaniem systemu podatkowego w celu zmniejszenia lub uniknięcia zobowiązań podatkowych, podczas gdy agresywne planowanie podatkowe(30) polega na wykorzystywaniu aspektów technicznych systemu podatkowego lub rozbieżności pomiędzy dwoma systemami podatkowymi lub większą ich liczbą w celu zmniejszenia zobowiązania podatkowego;

D.  mając na uwadze, że luka podatkowa(31) jest powszechnie rozumiana jako różnica między niepobraniem podatku należnego oraz skutecznym pobraniem podatku; mając na uwadze, że luka podatkowa wynika z oszustw podatkowych, uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego;

E.  mając na uwadze, że pomocniczość ma zastosowanie do przepisów w sprawie opodatkowania;

F.  mając na uwadze, że priorytetami międzynarodowej polityki podatkowej jest skupianie się na opracowywaniu spójnej strategii zwalczania uchylania się od opodatkowania i unikania płacenia podatków oraz ustanowienie globalnych standardów współpracy administracyjnej;

G.  mając na uwadze, że opublikowane przez Międzynarodowe Konsorcjum Dziennikarzy Śledczych dokumenty dotyczące tzw. afery LuxLeaks wymagają kompleksowego i niezależnego dochodzenia w sprawie stosowanych przez państwa członkowskie praktyk w zakresie interpretacji indywidualnych prawa podatkowego oraz ich zgodności z unijnymi przepisami w dziedzinie kontroli pomocy państwa i spójności z zasadami jednolitego rynku;

H.  mając na uwadze, że chociaż ogólnie wiadomo, iż dobrze wyważony, zorientowany na wzrost system podatkowy ma zasadnicze znaczenie dla generowania zrównoważonego wzrostu, to dotychczas nie podjęto wystarczających konkretnych działań;

I.  mając na uwadze, że wiele przedsiębiorstw, przede wszystkim międzynarodowych, powszechnie tak kreuje swoje globalne sytuacje podatkowe, by umożliwić przenoszenie zysku do państw o niższych podatkach, lub stara się o preferencyjne traktowanie w celu zmniejszenia zobowiązań podatkowych, lub negocjuje bezpośrednio z organami podatkowymi w celu uzyskania preferencyjnego traktowania i obniżenia stawek podatkowych, w czym aktywnie wspiera je administracja i organy polityczne wielu państw członkowskich;

J.  mając na uwadze, że obywatele w całej Unii oczekują od swoich przywódców politycznych podjęcia działań w celu uniemożliwienia takich praktyk i zamknięcia luk prawnych, oraz mając na uwadze, że te i inne nieuczciwe praktyki, takie jak unikanie opodatkowania i agresywne planowanie podatkowe, muszą być uznane za nielegalne i muszą spotykać się z odpowiednimi sankcjami;

K.  mając na uwadze, że zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw, szczególnie dla MŚP i mikroprzedsiębiorstw oraz eliminacja przeszkód podatkowych dla działalności transgranicznej mogą sprzyjać wzrostowi;

L.  mając na uwadze, że polityka podatkowa wspierająca integrację, przejrzystość i sprawiedliwość oraz zachęcająca do dobrego zarządzania jest skutecznym narzędziem służącym propagowaniu zrównoważonego wzrostu, sprawiedliwości społecznej i zmniejszania nierówności ekonomicznej;

M.  mając na uwadze program REFIT realizowany przez Komisję Europejską (program sprawności i wydajności regulacyjnej), który ma na celu uproszczenie unijnych przepisów oraz zmniejszenie obciążeń regulacyjnych, co wpłynie na zmniejszenie wynikających z nich kosztów, a tym samym przyczyni się do stworzenia jasnych, prostszych i stabilnych ram prawnych dla MŚP; mając na uwadze, że inne takie inicjatywy;

N.  mając na uwadze, że istnieje ogólna potrzeba uproszczenia systemów podatkowych, co umożliwi obniżenie kosztów ponoszonych przez administrację publiczną, obywateli i przedsiębiorstwa oraz potrzeba zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania lub zwykłym błędom, obustronnemu brakowi opodatkowania, podwójnemu opodatkowaniu lub podwójnemu zwolnieniu z podatków;

O.  mając na uwadze, że europejski semestr jest mechanizmem na rzecz koordynacji polityki gospodarczej i podatkowej w państwach członkowskich;

Uwagi ogólne

1.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie automatycznej wymiany informacji oraz perspektywę jej skutecznego wykonywania; wzywa w tym względzie do definitywnego zlikwidowania tajemnicy bankowej w UE od czerwca 2015 r.;

2.  wzywa do zawarcia konwencji podatkowych także z państwami trzecimi do dnia 30 czerwca 2015 r. i wzywa Komisję do rozpoczęcia negocjacji z innymi krajami trzecimi, w tym, ale nie wyłącznie, z Singapurem;

3.  apeluje, aby podczas wdrażania nowego globalnego standardu wykorzystać w okresie przejściowym i jednostronnym projekty pilotażowe służące automatycznej wymianie informacji podatkowych z krajami rozwijającymi się;

4.  podkreśla, że skoordynowane działanie na szczeblu UE, także w kontekście kodeksu postępowania w dziedzinie opodatkowania przedsiębiorstw, jest niezbędne w celu dalszego stosowania standardów w zakresie przejrzystości w odniesieniu do państw trzecich; wzywa Komisję i państwa członkowskie do włączenia tych standardów do przyszłych umów handlowych;

5.  nalega, aby przestrzegać ogólnej zasady mówiącej o tym, że jeżeli korzysta się z usług publicznych, to należy płacić podatki; zdecydowanie potępia agresywne polityki podatkowe skłaniające podatników do przenoszenia podstawy opodatkowania z krajów, w których korzystają oni z usług publicznych lub wykorzystują siłę roboczą, która z takich usług korzysta;

6.  podkreśla fakt, że walka z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania, unikaniem opodatkowania, agresywnym planowaniem podatkowym i rajami podatkowymi oraz usprawnione ramy poprawnego funkcjonowania jednolitego rynku poprzez skuteczne ustawodawstwo polityki podatkowej to cele, które można lepiej osiągnąć, stosując wspólne podejście; podkreśla, że takie wspólne podejście powinno się wdrażać nie tylko na szczeblu europejskim, lecz również globalnym;

7.  zwraca uwagę na to, że należy utrzymać zdrową i przejrzystą, korzystną dla wzrostu i zatrudnienia konkurencję podatkową między państwami członkowskimi i jednocześnie umożliwić europejskiemu sektorowi bankowemu zachowanie konkurencyjności w stosunku do innych regionów świata, co pozwoli uniknąć uchylania się od opodatkowania w UE;

8.  potępia realizację tajnych porozumień dotyczących zwolnień podatkowych zawartych – w celu przyciągnięcia przedsiębiorstw – przez niektóre państwa członkowskie i przedsiębiorstwa międzynarodowe ze szkodą dla systemów podatkowych innych państw członkowskich, jak również dla poprawnego działania wolnej konkurencji, efektywnej alokacji zasobów i funkcjonowania rynku wewnętrznego;

9.  podkreśla, że inwestycje transgraniczne, a zwłaszcza inwestycje prywatne, są absolutnie konieczne dla unijnej gospodarki; podkreśla, że „przyjazne dla biznesu” i „przyjazne dla inwestycji” inicjatywy podatkowe są absolutnie niezbędne dla istnienia zrównoważonego systemu podatkowego przyczyniającego się do wzrostu; podkreśla, że potrzebne są nowe formy sprawnej i skutecznej współpracy między sektorem publicznym i prywatnym, między innymi w dziedzinie badań naukowych i innowacji, technologii informacyjno-komunikacyjnych, transportu i odnawialnych źródeł energii;

10.  podkreśla, że niski poziom podatków ma zasadnicze znaczenie nie tylko dla społecznego bezpieczeństwa rodzin i gospodarstw domowych, lecz także dla konkurencyjności i nowych miejsc pracy; podkreśla potrzebę zapewnienia kontrolowanych i efektywnych wydatków publicznych oraz stabilnych finansów publicznych;

11.  podkreśla kluczową rolę, jaką MŚP odgrywają w pobudzaniu wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w UE; podkreśla, że unijna polityka podatkowa powinna być zatem zaprojektowana w sposób ograniczający do minimum przeszkody dla MŚP oraz że konieczne są dalsze wysiłki w celu wyeliminowania przeszkód podatkowych i obciążeń administracyjnych dla MŚP;

12.  podkreśla, że większa koordynacja polityki podatkowej przyniosłaby efekty w postaci wsparcia w ramach polityki podatkowej państw członkowskich szerzej rozumianych celów politycznych UE określonych w strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu; podkreśla, że w czasach, gdy w krajach Unii Europejskiej odnotowuje się wysoki dług publiczny i dużą lukę inwestycyjną, skuteczne opodatkowanie zapewnia państwom członkowskim podstawę dochodów;

13.  zaleca, aby podczas formułowania lub zmieniania polityki podatkowej, między innymi w ramach europejskiego semestru, Komisja oraz poszczególne państwa członkowskie podejmowały poważny dialog z przedsiębiorstwami oraz interesariuszami społecznymi i obywatelskimi w celu dopilnowania, aby ustawodawstwo w dziedzinie polityki podatkowej odzwierciedlało realia gospodarcze i wspierało dobrowolne podporządkowanie się przepisom podatkowym;

Zwiększanie korzyści ze wspólnego rynku poprzez politykę podatkową

14.  wzywa Komisję do opracowania konkretnych propozycji zmierzenia się z przeszkodami podatkowymi utrudniającymi działalność ponadgraniczną osób fizycznych i prawnych na jednolitym rynku oraz do dalszego rozwijania narzędzi upraszczających i zwiększających przejrzystość przepisów i regulacji podatkowych obowiązujących w UE i państwach członkowskich; podkreśla, że obniży to koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa, przede wszystkim MŚP, obywateli, administrację publiczną, oraz przyczyni się do zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, unikaniu opodatkowania lub zwykłym błędom;

15.  odnotowuje, że unijny system podatku VAT zapewnia znaczącą część unijnych dochodów publicznych – 21 % w 2009 r.(32); podkreśla, że obecny model poboru podatku VAT nie był zmieniany od czasu jego wprowadzenia, co doprowadziło zarówno do wysokich poziomów zbędnych kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów, jak i do unikania opodatkowania; podkreśla, że w związku z tym, iż model ten jest przestarzały, jego dalsze stosowanie prowadzi do znaczących i zbędnych strat;

16.  wyraża olbrzymie zaniepokojenie stratą w dochodach z tytułu VAT w 2012 r. w wysokości 177 mld EUR(33) w wyniku nieprzestrzegania przepisów lub nieściągalności;

17.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie osiągnięte w wyniku rozmów trójstronnych na temat dyrektywy w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy i rozporządzenia w sprawie transferu środków pieniężnych; uważa jednak, że pozostają możliwości poprawy i wzywa państwa członkowskie do wykorzystania dostępnej elastyczności, w szczególności przewidzianej w dyrektywie w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy, w kierunku korzystania z publicznych rejestrów zapewniających dostęp do informacji o rzeczywistych beneficjentach przedsiębiorstw, funduszy powierniczych, fundacji oraz innych podmiotów prawnych;

18.  wzywa Komisję do przedłożenia konkretnych propozycji zaradzenia ubytkowi dochodów z tytułu VAT w celu zwalczania oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania, z uwzględnieniem ostatnich wniosków przyjętych przez Radę;

19.  wzywa Komisję, aby jako kluczowy element w tworzeniu jednolitego rynku cyfrowego przedstawiła wniosek mający na celu umożliwienie stosowania przez państwa członkowskie obniżonych stawek podatku VAT w odniesieniu do książek – a ewentualnie również do innych produktów medialnych – dostarczanych w formacie cyfrowym; zauważa, że obecna sytuacja, w której obniżone stawki mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do książek dostarczanych na nośnikach fizycznych, jest niezgodna z zasadą obejmowania podobnych towarów i usług tymi samymi stawkami podatku VAT;

20.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku dotyczącego uproszczenia przepisów w zakresie obowiązku składania deklaracji VAT w celu zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla unijnych przedsiębiorstw i ułatwienia transgranicznej wymiany handlowej;

21.  zwraca się do Komisji o przedstawienie jasno sformułowanych ram prawnych służących zapewnieniu równości między produktami elektronicznymi i ich fizycznymi odpowiednikami;

22.  ubolewa nad tym, że jedenaście państw członkowskich, które przystąpiły do procedury wzmocnionej współpracy, nie dotrzymało dotychczas swoich zobowiązań; przypomina, że sektor finansowy powinien wnosić godziwy wkład na rzecz finansów publicznych i przyjmuje do wiadomości wspólne oświadczenie jedenastu państw członkowskich z dnia 27 stycznia 2015 r. i ich zobowiązanie do wprowadzenia podatku od transakcji finansowych w sposób łączący szeroki zakres stosowania i niską stawkę podatkową do dnia 1 stycznia 2016 r.; podkreśla konieczność i znaczenie ambitnego podatku od transakcji finansowych; wzywa pozostałe państwa członkowskie do rozważenia możliwości wprowadzenia podatku od transakcji finansowych;

23.  zachęca do tego, by podatek od transakcji finansowych był elementem zasobu własnego zasilającego budżet UE;

24.  wzywa państwa członkowskie do sprawnego uzgodnienia obowiązkowej wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, która byłaby obowiązkowa w pierwszej kolejności dla spółek europejskich i spółdzielni europejskich, a w drugiej kolejności dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw z wyjątkiem mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw, jak przewidziano w wyżej wymienionym stanowisku Parlamentu Europejskiego z dnia 19 kwietnia 2012 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady w sprawie wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych;

25.  wzywa Komisję do uważnego zbadania możliwości wprowadzenia minimalnej stawki podatku od osób prawnych w celu wyeliminowania szkodliwej konkurencji podatkowej;

26.  zauważa, że różnice w przepisach podatkowych w państwach graniczących mogą na obszarach przygranicznych powodować problemy dla przedsiębiorców; z tego powodu zwraca się do Komisji o zbadanie planowanego prawodawstwa pod kątem skutków dla regionów granicznych;

Walka z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania, agresywnym planowaniem podatkowym i rajami podatkowymi

27.  oczekuje na działania Komisji związane z jej zaleceniami na temat środków mających na celu zachęcenie państw trzecich do stosowania minimalnych norm dobrych rządów w dziedzinie opodatkowania i agresywnego planowania podatkowego oraz działań państw członkowskich związanych z zaktualizowanym planem działania Komisji w sprawie walki z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania oraz agresywnym planowaniem podatkowym;

28.  podkreśla, że państwa członkowskie UE i Komisja powinny, w stosownych przypadkach, przejmować przewodnią rolę w dyskusjach prowadzonych w ramach OECD, Światowego Forum Przejrzystości i Wymiany Informacji do Celów Podatkowych oraz na innych właściwych forach ogólnoświatowych na temat walki z rzekomymi oszustwami podatkowymi lub agresywnym unikaniem opodatkowania;

29.  wzywa Komisję do opracowania dalszych inicjatyw promujących dobre zarządzanie sprawami podatkowymi w państwach trzecich, przeciwdziałających agresywnemu planowaniu podatkowemu oraz zajmujących się lukami wynikającymi z przepisów o obustronnym braku opodatkowania; stwierdza, że umowy unikaniu podwójnego opodatkowania lub obustronnym braku opodatkowania zawierane między państwami członkowskimi UE i państwami trzecimi muszą opierać się na wspólnych standardach; podkreśla, że należy zawrzeć umowy o zakazi podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania z rajami podatkowymi lub jurysdykcjami niechętnymi do współpracy, dlatego też zwraca się do Komisji o dodanie klauzuli w każdym odpowiednim wniosku ustawodawczym, tak by zapewnić, że cele ustawodawstwa nie są obchodzone poprzez konstrukcje podatkowe;

30.  zwraca się do Komisji o przedstawianie co roku Radzie i Parlamentowi sprawozdania dotyczącego działań i osiągnięć platformy ds. dobrych rządów w zakresie podatków;

31.  z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie przepisów dotyczących zapobiegania nadużyciom w dyrektywie o spółkach dominujących i zależnych; wzywa państwa członkowskie do ich szybkiego wdrożenia, a także do ich rozszerzenia na dyrektywę w sprawie odsetek i należności licencyjnych;

32.  wzywa Komisję do uczynienia z walki z uchylaniem się od opodatkowania najważniejszego priorytetu oraz do przedstawienia w ciągu pierwszego półrocza 2015 r. szeroko zakrojonych i skutecznych wniosków skierowanych przeciwko rajom podatkowym i zjawisku unikania opodatkowania;

33.  wzywa Komisję do wprowadzenia zobowiązania, stanowiącego element tych wniosków, do zmniejszenia o połowę luki podatkowej do 2020 r.(34), co mogłoby stanowić element procesu monitorowania w ramach strategii „Europa 2020”;

34.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania ustanowienia międzyrządowego organu podatkowego pod auspicjami Organizacji Narodów Zjednoczonych w celu dopilnowania, aby kraje rozwijające się mogły uczestniczyć na takich samych zasadach w opracowywaniu i reformowaniu ogólnoświatowych polityk podatkowych;

35.  wzywa Komisję do pełnej współpracy z OECD, G20 i krajami rozwijającymi się przy zwalczaniu erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków (BEPS) oraz do regularnego składania sprawozdań Parlamentowi i Radzie z osiągniętych postępów; z zadowoleniem przyjmuje zapowiadany zmieniony plan działania Komisji na 2015 r. w sprawie uchylania się od opodatkowania i unikania zobowiązań podatkowych i wzywa Komisję do przedstawienia dyrektywy w sprawie przeciwdziałania erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysków do końca czerwca 2015 r.;

36.  uważa, że Komisja powinna dokonać aktualizacji planu działania na rzecz walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i agresywnym planowaniem podatkowym w oparciu o zobowiązania przywódców grupy G20 dotyczące zapewnienia sprawiedliwości międzynarodowego systemu podatkowego oraz zabezpieczenia podstawy dochodów państwowych; uważa, że programy „Fiscalis” i „Cła” również powinny koncentrować się na kwestii agresywnego planowania podatkowego;

37.  z zadowoleniem przyjmuje szybkie wprowadzenie sprawozdawczości z rozbiciem na poszczególne kraje dla banków w rozumieniu czwartej zmiany dyrektywy w sprawie wymogów kapitałowych; wzywa Komisję do wprowadzenia jako kolejnego kroku obowiązkowej sprawozdawczości z rozbiciem na poszczególne kraje dla przedsiębiorstw transgranicznych, z wyłączeniem MŚP, we wszystkich sektorach i państwach, w których działają, z uwzględnieniem jurysdykcji niechętnych do współpracy i rajów podatkowych, poprzez natychmiastowy przegląd dyrektywy o rachunkowości, zapewniając zmniejszanie obciążeń administracyjnych;

38.  wzywa do podjęcia w trybie pilnym działania i wiążących środków na rzecz przeciwdziałania szkodliwym aspektom wynikającym z zachęt podatkowych obowiązujących w odniesieniu do dochodu generowanego z tytułu własności intelektualnej lub korzystnego opodatkowania dochodów z patentów;

39.  żąda, by ta wymiana informacji była rozszerzona na transgraniczne interpretacje prawa podatkowego w celu zapewnienia wypełniania przez wszystkie przedsiębiorstwa działające w UE ich obowiązków we wszystkich państwach członkowskich i zwiększenia przejrzystości; podkreśla, że wymiana informacji nie powinna zakłócać konkurencji;

40.  uważa, że interpretacje indywidualne prawa podatkowego mogą być ważnym instrumentem tworzenia pewności prawnej dla przedsiębiorstw; ubolewa jednak nad nieprzejrzystym sposobem, w jaki w państwach członkowskich korzysta się z tych interpretacji podatkowych, w wyniku czego zostały stworzone warunki dla oszustw podatkowych i szkodliwej konkurencji podatkowej;

41.  uważa ponadto, że ustawodawca krajowy powinien uzyskać poufny wgląd w treści wydanych interpretacji indywidualnych prawa podatkowego w celu opracowania odpowiedniego ustawodawstwa krajowego mającego zapobiec uchylaniu się od opodatkowania;

42.  z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję wniosek w sprawie obowiązkowej wymiany informacji dotyczących transgranicznych interpretacji prawa podatkowego; jest zdania, że we wniosku należy przede wszystkim nałożyć na państwa członkowskie obowiązek wzajemnego informowania się o przyjętych interpretacjach prawa podatkowego; jest zdania, że państwa członkowskie powinny mieć obowiązek zgłaszania Komisji niniejszych interpretacji prawa podatkowego, ich podstawowych ogólnych zasad, oraz powinny sprecyzować wpływ budżetowy na podstawę opodatkowania, tak by Komisja mogła lepiej spełniać swoją rolę strażniczki uczciwej konkurencji na rynku wewnętrznym;

43.  podkreśla, że pewność prawa dla podatników – tworzona za sprawą przewidywalnego zachowania krajowych organów podatkowych i przewidywalnej polityki podatkowej – powinna pozostać kwestią priorytetową; wskazuje na fakt, że interpretacje prawa podatkowego i regulacje podatkowe nie są same w sobie szkodliwe, ale krajowe organy podatkowe powinny jasno i jednoznacznie informować na temat tego, które regulacje są dopuszczalne, a które są niedopuszczalne;

44.  zdecydowanie potępia państwa członkowskie, które zezwoliły organom podatkowym na wydawanie interpretacji indywidualnych prawa podatkowego lub nawet je do tego zachęcały, co doprowadziło do zerwania powiązania między opodatkowaniem i działalnością gospodarczą, a to z kolei w znacznym stopniu przyczynia się do erozji finansów publicznych;

45.  wzywa Komisję do większego korzystania z przepisów UE dotyczących pomocy państwa w celu zwalczania agresywnego planowania podatkowego; uważa, że Komisja powinna przeprowadzić dochodzenia w sprawie wszystkich przypadków interpretacji indywidualnych prawa podatkowego pod kątem naruszenia unijnych przepisów w dziedzinie pomocy państwa, skutkujących selektywnymi korzyściami podatkowymi dla niektórych przedsiębiorstw;

46.  wyraża zaniepokojenie faktem, że krajowe reformy w niektórych państwach członkowskich spowodowały niedobory kadrowe i niedobory zasobów w krajowych administracjach podatkowych i organach kontroli podatkowej; wyraża ubolewanie, że często priorytetowo traktuje się unikanie opodatkowania na małą skalę, a nie skupia się na dużych przedsiębiorstwach międzynarodowych; wzywa państwa członkowskie do zapewnienia odpowiednich zasobów i podkreśla, że wzrost kosztów w wyniku bardziej odpowiednich poziomów zatrudnienia i zasobów, kompensują dodatkowe dochody podatkowe; zauważa, że usługi elektronicznej administracji podatkowej mogą prowadzić do efektywnego wykorzystania zasobów ludzkich i finansowych;

47.  podkreśla, że skuteczne, sprawne i uzasadnione krajowe polityki podatkowe wymagają właściwego funkcjonowania krajowych organów podatkowych (tzn. ściągalność podatków powinna być odpowiednia); podkreśla, że krajowe organy podatkowe powinny wymieniać się informacjami na temat najlepszych praktyk w celu uczenia się od siebie nawzajem;

48.  wzywa państwa członkowskie do usprawnienia współpracy administracyjnej w obszarze podatków bezpośrednich i pośrednich oraz akcyzy, a także w zakresie wzajemnej pomocy przy dochodzeniu roszczeń; uznaje znaczenie wymiany najlepszych praktyk między państwami członkowskimi i zachęca je do wykorzystania w pełni potencjału programów „Fiscalis 2014–2020” i „Cła 2014–2020”;

49.  wzywa Komisję do zaproponowania wspólnego stanowiska UE i zestawu kryteriów definicji rajów podatkowych oraz skoordynowanych sankcji wobec jurysdykcji odmawiających współpracy, a państwa członkowskie – do wyrażenia zgody na takie stanowisko; wzywa do sporządzenia do dnia 30 czerwca 2015 r. czarnej listy rajów podatkowych i krajów zakłócających konkurencję za sprawą korzystnych warunków opodatkowania, obejmującej również raje podatkowe w Unii;

50.  zwraca się do Komisji o zaproponowanie współpracy i pomocy rozwijającym się państwom trzecim, które nie są rajami podatkowymi, pomagając im w skutecznym zwalczaniu oszustw podatkowych i praktyk unikania opodatkowania;

51.  wzywa państwa członkowskie do wyposażenia właściwych organów w celu prowadzenia rygorystycznych i kompleksowych dochodzeń i wprowadzania sankcji, takich jak zawieszanie lub cofanie licencji bankowych lub doradczych instytucjom finansowym, księgowym, kancelariom prawnym lub innym doradcom finansowym, jeżeli udowodniono, że pomagają oni w oszustwach podatkowych;

52.  wzywa do wprowadzenia dokuczliwych sankcji dla przedsiębiorstw łamiących normy podatkowe lub nieprzestrzegających ich poprzez nieprzyznawanie funduszy UE oraz odmowę dostępu do pomocy państwa i zamówień publicznych przedsiębiorstwom mającym siedziby w rajach podatkowych lub krajach zakłócających konkurencję za sprawą korzystnych warunków opodatkowania; nalega, aby państwa członkowskie odzyskiwały wszelkiego rodzaju wsparcie udzielone przedsiębiorstwom ze środków publicznych, jeśli biorą one udział w łamaniu unijnych norm podatkowych;

53.  wzywa państwa członkowskie do publikacji oceny skutków ich jednostek specjalnego przeznaczenia i podobnych tworów prawnych, a także do publikacji danych ukazujących przepływ środków inwestycyjnych między takimi podmiotami w ich krajach; wzywa ponadto państwa członkowskie do wprowadzenia wystarczająco mocnych i istotnych wymogów w odniesieniu do wszystkich takich podmiotów, aby zagwarantować, że nie będzie możliwe wykorzystanie ich do nadużyć podatkowych;

54.  wzywa Komisję wykorzystania w pełni zakresu przepisów dotyczących pomocy państwa w celu zwalczania agresywnego planowania podatkowego oraz do uznania, że praktyki te zasadniczo szkodzą konkurencji i niweczą zdolność europejskich MŚP do konkurowania na jednakowych warunkach;

55.  podkreśla, że państwa członkowskie, które otrzymały pomoc finansową lub się o nią ubiegają, mają obowiązek wdrożenia środków opracowanych w celu wzmocnienia i usprawnienia ich zdolności w zakresie poboru podatków i zwalczania oszustw podatkowych oraz uchylania się od opodatkowania; wzywa Komisję do rozszerzenia tego obowiązku na środki dotyczące zwalczania prania pieniędzy, unikania opodatkowania oraz agresywnego planowania podatkowego;

56.  wzywa państwa członkowskie do opracowania niezbędnych ram współpracy między administracjami podatkowymi i społeczeństwem obywatelskim, które promować będą społeczną odpowiedzialność i przejrzystość; uważa, że taka współpraca z uczciwymi podatnikami może przynieść mierzalne rezultaty zwłaszcza w zakresie identyfikacji nowych rodzajów oszustw i uchylania się od opodatkowania;

57.  zwraca się do Komisji o opracowanie odpowiednich unijnych norm lub wniosków, we współpracy z OECD, aby sprostać wyzwaniom związanym z opodatkowaniem gospodarki cyfrowej;

Promowanie skutecznej koordynacji podatkowej na rzecz długoterminowej, zorientowanej na wzrost polityki gospodarczej

58.  przypomina wezwanie Parlamentu(35) do wzmocnienia ram zarządzania gospodarczego w UE; wzywa Komisję i państwa członkowskie do skuteczniejszego wykorzystania europejskiego semestru poprzez włączenie do niego strategii dotyczącej luki podatkowej UE w rocznych krajowych programach stabilności i wzrostu oraz krajowych programach reform; wzywa Komisję, aby zachęciła państwa członkowskie do sporządzenia wykazu i opisania w krajowych programach reform wszystkich zwolnień podatkowych udzielonych przedsiębiorstwom;

59.  zachęca Komisję do opracowania kodeksu europejskiego podatnika zawierającego najlepsze praktyki na rzecz usprawnienia współpracy oraz zwiększenia pewności i zaufania między administracjami podatkowymi i podatnikami, a także na rzecz zapewnienia większej przejrzystości w zakresie praw i obowiązków podatników oraz zachęcania do stosowania podejścia ukierunkowanego na usługi;

60.  podkreśla, że bezwzględną koniecznością jest, by państwa członkowskie respektowały i stosowały zalecenia dla poszczególnych krajów, szczególnie w dziedzinie budżetowej;

61.  apeluje o dokonanie przeglądu mandatu Grupy ds. Kodeksu Postępowania w celu zwiększenia jej efektywności i zapewnienia osiągania ambitnych rezultatów, na przykład poprzez wprowadzenie obowiązku publikowania przez przedsiębiorstwa ulg podatkowych i wydatków podatkowych; zwraca się ponadto do Grupy ds. Kodeksu Postępowania o sporządzenie i niezwłoczne opublikowanie przeglądu dotyczącego stopnia, w jakim państwa realizują zalecenia sformułowane przez grupę w jej półrocznym sprawozdaniu z postępów przedstawianym ministrom finansów;

62.  uważa, że pomiarowi ilościowemu celów makroekonomicznych powinny towarzyszyć wskaźniki jakościowe, by sprzyjać osiąganiu celów długoterminowych; wzywa Komisję, by sporządzając zalecenia dla poszczególnych krajów, prowadziła dogłębną analizę różnic między państwami członkowskim i skupiała się na dokonywaniu porównań między państwami członkowskimi w celu identyfikacji najlepszych praktyk podatkowych stosowanych podczas kształtowania polityki podatkowej;

63.  ponownie wzywa Komisję do dopilnowania, aby przeznaczono wystarczający czas oraz wystarczające zasoby na sformułowanie, wczesne przedstawienie oraz działania następcze związane z konkretnymi zaleceniami dla poszczególnych krajów oraz do umożliwienia Parlamentowi Europejskiemu prowadzenia kontroli demokratycznej;

64.  wyraża ubolewanie z powodu dotychczasowego braku istotnego postępu w obszarze opodatkowania i reform podatkowych w ramach zobowiązań zawartych w pakcie euro plus; wzywa Komisję do pełnego uwzględnienia praktycznej koordynacji podatkowej w ramach cyklu europejskiego semestru jako elementu wzmocnionej koordynacji polityki gospodarczej;

65.  w tym kontekście wzywa państwa członkowskie do uproszczenia systemów podatkowych, modernizacji administracji podatkowych oraz usprawnienia procesu poboru podatków, między innymi poprzez ustanowienie efektywnych mechanizmów poboru podatków w oparciu o nowoczesną technologię i poprzez wspieranie nowych strategii dotyczących dobrowolnego przestrzegania przepisów, oceny ryzyka i monitorowania;

66.  wzywa państwa członkowskie do przeniesienia obciążeń podatkowych z pracy na inne formy zrównoważonych podatków mających na celu zapewnienie sprawiedliwego udziału wszystkich sektorów gospodarczych i finansowych w celu promowania wzrostu i tworzenia miejsc pracy wysokiej jakości;

67.  nalega na państwa członkowskie, by wprowadzając podatki od majątku uwzględniły wszystkie związane z tym skutki uboczne;

68.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeprowadzenia refleksji na temat nowych i innowacyjnych, korzystnych dla wzrostu i zatrudnienia form opodatkowania;

69.  ponownie podkreśla potrzebę gruntownej rewizji systemu zasobów własnych UE; jest zdania, że zwiększenie zasobów własnych, w neutralny dla budżetu sposób, doprowadzi do zwiększenia siły oddziaływania i autonomii Komisji oraz do przejrzystości budżetu UE; czeka również z zainteresowaniem na wyniki prac grupy wysokiego szczebla ds. zasobów własnych;

o
o   o

70.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom państw członkowskich.

(1) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0312.
(2) Dz.U. C 258 E z 7.9.2013, s. 134.
(3) http://www.fatf-gafi.org/media/fatf/documents/recommendations/pdfs/FATF_Recommendations.pdf
(4) Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 41.
(5) Dz.U. L 338 z 12.12.2012, s. 37.
(6) Dz.U. C 258 E z 7.9.2013, s. 53.
(7) Dz.U. C 199 E z 7.7.2012, s. 37.
(8) Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0205.
(9) Dz.U. C 2 z 6.1.1998, s. 2.
(10) http://www.oecd.org/tax/tax-global/part-1-of-report-to-g20-dwg-on-the-impact-of-beps-in-low-income-countries.pdf
(11) Dz.U. C 12 z 15.1.2015, s. 105.
(12) http://register.consilium.europa.eu/doc/srv?l=EN&f=ST%2011644%202014%20INIT
(13)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/taxation/gen_info/economic_analysis/tax_papers/taxation_paper_43.pdf
(14)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/taxation/gen_info/economic_analysis/tax_papers/taxation_paper_44.pdf
(15)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/taxation/gen_info/economic_analysis/tax_papers/taxation_paper_45.pdf
(16)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/taxation/gen_info/economic_analysis/tax_papers/taxation_paper_48.pdf
(17) http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/143709.pdf
(18) http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/145105.pdf
(19) http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_PUBLIC/2-16062014-BP/EN/2-16062014-BP-EN.PDF.
(20) http://europa.eu/rapid/press-release_IP-14-623_pl.htm
(21) http://europa.eu/rapid/press-release_IP-14-604_pl.htm
(22) http://europa.eu/rapid/press-release_IP-14-416_pl.htm
(23) Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0129.
(24) Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0038.
(25) Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0094.
(26) http://ec.europa.eu/taxation_customs/taxation/tax_fraud_evasion/a_huge_problem/index_en.htm
(27)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/com_reports/taxation/com%282012%29351_en.pdf
(28)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/com_reports/taxation/com%282012%29351_en.pdf
(29) http://ec.europa.eu/taxation_customs/taxation/tax_fraud_evasion/missing-part_pl.htm
(30)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/taxation/tax_fraud_evasion/c_2012_8806_pl.pdf
(31) http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P7-TA-2013-0593+0+DOC+XML+V0//PL
(32) Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przyszłości podatku VAT: W stronę prostszego, solidniejszego i wydajniejszego systemu podatku VAT (COM(2011)0851).
(33)http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/studies/vat_gap2012.pdf
(34) Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie wezwania do przyjęcia wymiernego i wiążącego zobowiązania do przeciwdziałania uchylaniu się od zobowiązań podatkowych oraz unikaniu płacenia podatków w UE (Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0593).
(35) Rezolucja w sprawie europejskiego semestru na rzecz koordynacji polityki gospodarczej: realizacja priorytetów na rok 2013 (Teksty przyjęte, P8_TA(2014)0038) oraz rezolucja w sprawie walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania i rajami podatkowymi (Teksty przyjęte, P7_TA(2013)0205).

Informacja prawna