Indeks 
 Pełny tekst 
Procedura : 2015/2729(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Wybrany dokument :

Teksty złożone :

RC-B8-0656/2015

Debaty :

Głosowanie :

PV 09/07/2015 - 12.5
CRE 09/07/2015 - 12.5
PV 16/09/2015 - 13.1

Teksty przyjęte :

P8_TA(2015)0323

Teksty przyjęte
PDF 589kWORD 213k
Środa, 16 września 2015 r. - Bruksela Wersja ostateczna
Przygotowanie programu prac Komisji na rok 2016
P8_TA(2015)0323RC-B8-0656/2015

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 16 września 2015 r. w sprawie programu prac Komisji na rok 2016 (2015/2729(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając komunikat Komisji pt. „Program prac Komisji na 2015 r. – Nowy początek” (COM(2014)0910) i załączniki 1–4 do niego,

–  uwzględniając art. 37 ust. 3 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że Europa musi wykazać jasną wizję, ukierunkowanie, przywództwo, ambicję i odwagę, podejmując wyzwania, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, przed którymi stoimy, aby pokazać, że jest zdolna do spełnienia oczekiwań jej obywateli, oferując im perspektywy i wzbudzając zaufanie oraz działając w taki sposób, aby uczynić z UE unię prawdziwie demokratyczną, demokrację parlamentarną, w ramach której obywatele mogą wpływać na kierunki działania i kształtować swój kontynent, mając na względzie ochronę i utrwalenie swojego poziomu życia;

B.  mając na uwadze, że strategia „Europa 2020” pozostaje wiążącą podstawą tworzenia inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu w Europie i oczekuje się, że jej cele zostaną potwierdzone przed końcem 2015 r., jednak instrumenty jej realizacji wymagają aktualizacji i wzmocnienia;

C.  mając na uwadze, że przyszłe programy prac Komisji powinny podejmować główne wyzwania XXI wieku, takie jak zmiana klimatu, niezależność energetyczna, oszczędne gospodarowanie zasobami, przekształcenie w społeczeństwo cyfrowe, konkurencja światowa, równość płci i wzrost nierówności, a jednocześnie uwzględniać koszty braku działań na poziomie europejskim;

D.  mając na uwadze, że utrata konkurencyjności Europy w gospodarce światowej, wysokie bezrobocie, zmiany demograficzne oraz postępujące starzenie się społeczeństwa są zupełnie nowymi wyzwaniami dla UE; mając na uwadze, że tylko konkurencyjne gospodarki z odpowiednią polityką makroekonomiczną będą w stanie tworzyć miejsca pracy, podnosić standardy życia obywateli i generować dobrobyt finansujący przyszłe inwestycje i zapewniający usługi publiczne; mając na uwadze, że większy nacisk na promowanie wolnej i uczciwej konkurencji jest konieczny do realizacji ambitnych celów dotyczących pracy wysokiej jakości, wzrostu, inwestycji i globalnej konkurencyjności gospodarki europejskiej, zwłaszcza w świetle faktu, że inne regiony na świecie rozwija się szybciej i mają coraz wyższy poziom produkcyjności i innowacyjności;

E.  mając na uwadze, że w UE utrzymuje się długotrwały kryzys gospodarczy, podczas którego wzrost gospodarczy jest niski, wzrastają nierówności wewnętrzne, nie są tworzone miejsca pracy i brakuje inwestycji i którego nie da się przezwyciężyć bez dalszej znacznej integracji europejskiej we wszystkich uzasadnionych przypadkach, zwłaszcza na rynku wewnętrznym i w kontekście unii gospodarczej i walutowej, przy zapewnieniu wzmocnionej kontroli demokratycznej i rozliczalności;

F.  mając na uwadze, że należy przeznaczyć zasoby finansowe na priorytety polityczne UE nie tylko pod względem kwot, ale także pod względem elastyczności i równowagi, zwłaszcza w odniesieniu do Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) i wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020, które przewidują zestaw mechanizmów elastyczności, w tym klauzulę przeglądową, aby umożliwić dostosowanie budżetu do nieprzewidzianych okoliczności;

G.  mając na uwadze, że strategie polityczne i działania UE muszą być zgodne z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, tak aby pomóc obywatelom przewidywać zmiany i reagować na nie w szybko zmieniającym się społeczeństwie i gospodarce;

H.  mając na uwadze, że Europa musi być wierna modelowi gospodarczemu gwarantującemu zrównoważony wzrost, tak aby zapewnić obecnemu pokoleniu i przyszłym pokoleniom dobre miejsca pracy, a nie długi do spłacenia;

I.  mając na uwadze, że zasada zrównoważoności i wzrost gospodarczy są kompatybilne i mogą wzajemnie się wzmacniać, a także mając na uwadze, że wzywa się Komisję do uczynienia zasady zrównoważoności podstawą jej programu na rzecz wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; mając na uwadze, że Komisja jest strażniczką traktatów UE, w których ustanowiono zasady zrównoważonego rozwoju, sprawiedliwości społecznej i solidarności oraz podstawowe prawa obywateli europejskich;

J.  mając na uwadze, że Europa potrzebuje Komisji, aby dysponować solidnie ukierunkowanym i wystarczająco ambitnym programem prac, dzięki któremu będzie mogła zaspokoić realne potrzeby UE i jej obywateli;

CZĘŚĆ 1

1.  wzywa Komisję do wykorzystania w pełni jej prawa do inicjatywy ustawodawczej, aby wykazać się wyraźnym przywództwem politycznym w Unii, a w szczególności zrealizować proces urzeczywistnienia jednolitego rynku wraz ze strategicznym planem działania na rzecz unii gospodarczej i politycznej oraz działaniami zewnętrznymi;

2.  z zadowoleniem przyjmuje skupienie się Komisji na 10 strategicznych priorytetach; podkreśla znaczenie wspierania interesów Wspólnoty i utrzymania jedności i spójności UE, z poszanowaniem zasad pomocniczości i proporcjonalności; wyraża głębokie przekonanie, że należy skupić wysiłki na te strategicznych priorytetach;

3.  z zadowoleniem przyjmuje otwarcie negocjacji w sprawie nowego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego stanowienia prawa; jest zdania, że powinno to skutkować podniesieniem jakości procesu sporządzania aktów prawnych przez Komisję, do poprawy przeprowadzanej przez nią oceny skutków projektów aktów prawnych, w tym skutków gospodarczych, społecznych, środowiskowych i dotyczących MŚP, oraz tam, gdzie właściwe, stosowania rozporządzeń zamiast dyrektyw zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności; oczekuje, że Komisja będzie jednakowo traktować oba organy władzy ustawodawczej, jeśli chodzi o udostępnianie informacji i dokumentów w trakcie całej procedury ustawodawczej; oczekuje silniejszego zaangażowania w zapewnienie odpowiednich konsultacji międzyinstytucjonalnych, pełnego podejmowania działań wynikających z wniosków i zaleceń Parlamentu oraz przedstawiania szczegółowych uzasadnień w przypadku planowanego wycofania wniosku; przypomina, że programowanie wieloletnie uzgodnione między trzema instytucjami, powinno zapewniać ramy dla rocznego programu prac i stanowić podstawę dyskusji na temat poszczególnych rocznych programów prac; przypomina, że nie należy postrzegać lepszego stanowienia prawa jako narzędzia nadawania niższego priorytetu obszarom wchodzącym w zakres kompetencji UE, a decyzje polityczne w demokratycznym procesie decyzyjnym powinny przeważać nad ocenami technicznymi;

4.  wzywa Komisję do dalszego zwiększania spójności jej programu legislacyjnego, do poprawy niezależnej oceny skutków projektów aktów prawnych, w tym testu MŚP i testu konkurencyjności, przy czym oba te pomiary powinny służyć zmniejszeniu biurokracji na wszystkich szczeblach – europejskim, krajowym i regionalnym – i w odniesieniu do wszystkich podmiotów gospodarczych i obywateli w ich życiu codziennym, a tym samym sprzyjać tworzeniu miejsc pracy przy przestrzeganiu norm społecznych i środowiskowych; uważa, że MŚP oraz mikroprzedsiębiorstwa nie powinny doświadczać niepotrzebnych obciążeń przy wykonywaniu ustawodawstwa i przestrzeganiu norm; wzywa Komisję do dążenia do maksymalnego uproszczenia i – na ile to możliwe – propagowania pełnego wykorzystywania rozwiązań cyfrowych w celu ułatwienia wdrażania przepisów UE; jest zdania, że być może będzie należało przeprowadzić przegląd dyrektyw i rozporządzeń, które okazały się nieodpowiednie dla małych przedsiębiorstw, tak aby nie nakładać obciążeń na MŚP; wzywa do tego, by w miarę możliwości wprowadzić wyłączenia dla mikroprzedsiębiorstw z wszelkich uciążliwych przepisów ustawowych, w szczególności w celu zapewnienia wsparcia dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność gospodarczą i nowych przedsiębiorców;

5.  zwraca się do Komisji, by w związku z programem sprawności i wydajności regulacyjnej (REFIT) przedstawiła wykaz aktów ustawodawczych i wniosków, których przeglądu należy dokonać lub które należy uchylić, jeżeli nie przynoszą one już unijnej wartości dodanej i nie wydają się odpowiednie lub gdy przestarzałe i nie nadają się już do pierwotnego celu; podkreśla jednak, że nie należy wykorzystywać programu REFIT jako pretekstu do obniżenia poziomu ambicji w sprawach o zasadniczym znaczeniu, do deregulacji lub do obniżania standardów społecznych i środowiskowych; jest zdania, że uproszczenie dotyczy jakości, a nie celów ilościowych; odnotowuje cel zmniejszenia o 25% obciążeń administracyjnych i biurokratycznych oraz powiązanych kosztów nowych wniosków dla całego cyklu politycznego obejmującego transponowanie, wdrażanie i egzekwowanie; wzywa do wprowadzenia znaczących redukcji w celu stworzenia nowych warunków pozwalających na tworzenie nowych miejsc pracy, utrzymania miejsc pracy w Europie i przenoszenie miejsc pracy z zagranicy z myślą o wzmocnieniu konkurencji i zrównoważonym wzroście;

6.  oczekuje, że Komisja przedstawi wniosek w sprawie następnego etapu strategii Europa 2020 na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, który odpowiedziałby na wyzwania i możliwości stojące przed nami, zwłaszcza dotyczące transformacji energetycznej, rewolucji cyfrowej oraz przygotowania Europejczyków do tych zmian; uważa, że strategia ta powinna łączyć odnośne reformy z dużymi inicjatywami inwestycyjnymi, bazując na już rozpoczętej unii energetycznej i jednolitym rynku cyfrowym oraz nowej inicjatywie na rzecz inwestycji społecznych oraz przekwalifikowania zawodowego; uważa, że strategia powinna być wspierana poprzez pełne wykorzystanie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych oraz zmienione WRF 2014-20; uważa, że wszystkie państwa członkowskie muszą mieć warunki do wdrożenia tej strategii oraz że unia gospodarcza i walutowa powinna zostać ukończona w celu promowania konwergencji w tym kierunku; uważa, że zewnętrzne strategiczne partnerstwa UE także powinny otworzyć nowe możliwości dla powodzenia tej strategii;

7.  nakłania Komisję do wystąpienia ze zdecydowaną reakcją w celu stawienia czoła problemom społecznym UE, zwłaszcza bezrobociu, niedoborowi umiejętności, nierówności i wykluczeniu społecznemu, a także ryzyku dumpingu socjalnego i zjawiska drenażu mózgów; uważa, że sytuacja ta wymaga naprawy gospodarczej i inwestycji wspierających tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy, inwestycje społecznych skupiających się na umiejętności, opieka nad dziećmi i innych usługach społecznych, oraz gospodarki społecznej; uważa, że wymaga to również większej konwergencji w celu dopilnowania, aby zbiór podstawowych standardów socjalnych jest przestrzegany w całej Unii; uważa, że w tym kontekście sprawiedliwa mobilność pracowników powinna być promowana jako jedna z podstawowych swobód obowiązujących na jednolitym rynku; uważa, że zapowiedziane konkretne kroki w kierunku obiecanego „potrójnego A społecznego” muszą się skonkretyzować bez zwłoki; wzywa Komisję do wspierania ściślejszego zaangażowania partnerów społecznych na szczeblu europejskim i krajowym w tym zakresie;

8.   podkreśla, że bezrobocie utrzymuje się na zbyt wysokim poziomie, szczególnie wśród młodzieży i kobiet, a ożywienie gospodarcze UE jest nadal słabe; wyraża zadowolenie z przyjęcia Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) i wzywa do jego pełnego wdrożenia; oczekuje jak najszybszego zatwierdzenia i opracowania szeregu projektów inwestycyjnych przyczyniających się do solidnego ożywienia i wyważonego, trwałego wzrostu, co będzie sprzyjać zatrudnieniu oraz spójności społecznej i terytorialnej w całej UE; ponawia swoje apele o przejrzystość, rozliczalność demokratyczną i zgodność z wytycznymi inwestycyjnymi;

9.  wzywa Komisję do położenia nacisku na wzrost gospodarczy i miejsca pracy jako na kamień węgielny europejskiej społecznej gospodarki rynkowej i unijnej strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju; wzywa Komisję, aby zrównoważony rozwój uczyniła podstawą wszelkiej solidnej, nakierowanej na przyszłość i zaradzającej kryzysowi polityki gospodarczej oraz nadała mu treść w obecnym i przyszłych programach prac poprzez specjalną sekcję poświęconą kompleksowej i szybkiej realizacji siódmego programu działań w zakresie środowiska naturalnego;

10.  wyraża zadowolenie z przyjęcia strategii jednolitego rynku cyfrowego i wzywa do jej szybkiego wdrożenia wraz z jasnymi zaleceniami ustawodawczymi oraz metodami i środkami finansowymi, mającymi na celu stworzenie gospodarki cyfrowej, w której Europa może przewodzić światu, przedsiębiorstwa mogą działać ponad granicami, a prawa konsumentów, posiadaczy praw i obywateli podlegają ochronie; jest przekonany, że Europa, wspierając przedsiębiorczość i gospodarkę opartą na wiedzy oraz usuwając zbędne bariery, przynosi wyraźną wartość dodaną; jest zdania, że powinna ona mieć także na celu zwiększanie innowacji i tworzenie nowych możliwości dla unijnych obywateli, przedsiębiorców i konsumentów, co będzie prowadziło do tworzenia miejsc pracy przy przestrzeganiu podstawowych standardów społecznych; podkreśla, że postęp w tej dziedzinie będzie miał bezpośredni wpływ na obywateli; uważa, że aby Europejczycy mieli zaufanie do jednolitego rynku cyfrowego w związku z cyfryzacją ich codziennego życia, niezbędna jest ochrona konsumentów i ochrona praw podstawowych;

11.  jest zdania, że konstrukcję zrównoważonej i sprawiedliwej polityki podatkowej należy w stosownych przypadkach postrzegać jako nieodłączny element reform strukturalnych państw członkowskich, a politykę podatkową i politykę konkurencji należy traktować jak dwie strony monety o nazwie rynek wewnętrzny, co przyniesie korzyści wszystkim konsumentom i obywatelom w UE, przyczyniając się dalej do tworzenia miejsc pracy; popiera przeniesienie obciążeń podatkowych z pracy na inne zrównoważone przedmioty opodatkowania;

12.  wzywa Komisję do ponownej oceny i wzmocnienia mechanizmów i zasobów polityki konkurencji i pomocy państwa; uważa politykę UE dotyczącą pomocy państwa za ważne narzędzie zwalczania praktyk podatkowych zakłócających funkcjonowanie jednolitego rynku;

13.  przypomina, że przywiązuje dużą wagę do „metody wspólnotowej”, przejrzystości procedury ustawodawczej, legitymacji demokratycznej oraz roli i odpowiedzialności parlamentów państw członkowskich;

14.  podkreśla potrzebę pełnego, szybkiego i skutecznego wdrożenia i stosowania obowiązujących przepisów w takich dziedzinach, jak jednolity rynek, prawo ochrony środowiska, zmieniona wspólna polityka rolna (WPR), wspólna polityka rybołówstwa (WPRyb), polityka spójności oraz sektor finansowy i bankowy; wzywa Komisję do lepszego monitorowania postępów państw członkowskich we wdrażaniu przepisów;

15.  wzywa do przyjęcia wytycznych dotyczących konwergencji w drodze zwykłej procedury ustawodawczej, które wraz z roczną analizą wzrostu gospodarczego powinny być podstawą zaleceń dla poszczególnych krajów; jest zdania, że należy sformalizować rolę kontrolną Parlamentu w europejskim semestrze i że wszystkie parlamenty państw członkowskich strefy euro powinny przestrzegać każdego etapu procesu europejskiego semestru;

16.  zachęca Komisję, by wraz z wszystkimi zainteresowanymi podmiotami zbadała wszystkie możliwości wzmocnienia UGW, tak aby była bardziej odporna i sprzyjała wzrostowi, zatrudnieniu i stabilności, a jej wymiar społeczny miał na celu utrzymanie europejskiej społecznej gospodarki rynkowej i przestrzeganie prawa do rokowań zbiorowych, w ramach której zapewniona byłaby koordynacja polityk społecznych państw członkowskich, w tym płacy minimalnej lub mechanizmu dochodów odpowiedniego dla każdego państwa członkowskiego i uzgadnianego przez nie, a także wspieranie walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym, powrót pracowników na rynek pracy oraz dobrowolna mobilność i elastyczność między zawodami i państwami członkowskimi;

17.  podkreśla, że budżet UE musi być skutecznie wykorzystywany do realizacji priorytetów i strategii UE, dlatego wzywa Komisję do zajęcia się kwestią złego zarządzania i nadużyć; wzywa Komisję do podjęcia działań w celu oceny i poprawy istniejących kontroli, a także zmniejszenia obciążeń biurokratycznych w miarę możliwości; podkreśla, że Komisja musi zadbać o jak najlepsze wykorzystywanie pieniędzy unijnych podatników oraz podkreśla, że wyniki w zakresie skuteczności działania mają pierwszeństwo przed zwykłym wydawaniem dostępnych środków; w związku z tym wzywa do przeprowadzania systematycznych, regularnych i niezależnych ocen, tak aby zagwarantować, że wszystkie wydatki przyniosą pożądane rezultaty i będą opłacalne; wzywa Komisję do odnowienia swych wysiłków w celu zaangażowania państw członkowskich w to zadanie, zwłaszcza w odniesieniu do funduszy wydatkowanych przez same państwa członkowskie;

18.  podkreśla potrzebę wydajniejszego wykorzystywania pieniędzy podatników oraz dalszych działań służących ochronie interesów finansowych Unii, tak aby zapewnić legitymację wydatków UE w opłacalny sposób; apeluje o wydajne korzystanie z budżetu UE przez skoncentrowanie się na lepszym wdrażaniu istniejących mechanizmów kontroli, ich ocenie, oraz metodach zapewniania tego, by wyniki i wartość dodana były uznawane za kwestię istotniejszą od maksymalizacji wykorzystania środków budżetowych; jest zdania, że należy utrzymać wniosek w sprawie kontrolera gwarancji proceduralnych w odniesieniu do Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) (COM(2014)03402014/0173(COD));

19.  z zadowoleniem przyjmuje przygotowany przez Komisję Europejski program w dziedzinie migracji oraz związane z nim wnioski ustawodawcze i powiązane propozycje dostosowań budżetowych w 2015 r. i 2016 r., aby dopilnować, by cele tego programu zostały odpowiednio zrealizowane; przypomina jednak Komisji o jej zobowiązaniu do zajęcia się rosnącą presją na zewnętrznych granicach UE, w tym przez zdecydowane środki przeciwdziałające nieuregulowanej migracji oraz handlowi ludźmi i przemytowi, oraz lepsze zarządzanie polityką migracyjną, co oznacza lepsze powiązanie między unijną polityką migracyjną a jej polityką zewnętrzną; wzywa Komisję do dalszego opracowywania instrumentów stosujących podejście oparte na prawach człowieka w stosunku do osób ubiegających się w UE o ochronę przed wojnami i prześladowaniem;

20.  jest głęboko zaniepokojony ostatnimi wydarzeniami w regionie Morza Śródziemnego i na szlaku zachodniobałkańskim, gdzie zanotowano rekordową liczbę nielegalnych imigrantów przekraczających granice UE, co stwarza bezprecedensowe wyzwanie dla Europy i jej państw członkowskich i wymaga wspólnej i zdecydowanej europejskiej reakcji; wyraża poparcie dla środków zaproponowanych przez Komisję i wzywa do szybkiego ich przyjęcia i wdrożenia przez państwa członkowskie; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji dotyczące relokacji i przesiedlenia, w tym nowej inicjatywy dotyczącej nadzwyczajnej relokacji większej liczby azylantów ubiegających się o ochronę międzynarodową na rzecz Grecji, Włoch i Węgier oraz wniosku Komisji dotyczącego stałego mechanizmu relokacji, który byłby uruchamiany w sytuacjach nadzwyczajnych, z uwzględnieniem liczby uchodźców przebywających w państwie członkowskim, którego podstawą ma być art. 78 ust. 2 TFUE; wzywa Komisję, by aktywowała niezbędny mechanizm, który był przeznaczony specjalnie na masowy napływ imigrantów; podkreśla jednocześnie konieczność przyspieszenia rozpatrywania wniosków o azyl oraz powrotu osób, których wnioski zostały odrzucone; wyraża swoje poparcie dla programu „Hotspot” ogłoszone w programie działań w dziedzinie migracji, mającego na celu wzmocnienie wsparcia operacyjnego w momencie przybycia wnioskodawców, w tym przy rejestracji i wstępnym przetwarzaniu wniosków, również w przypadku osób niepotrzebujących ochrony; odrzuca wszelkie środki, które de facto przywracają kontrole graniczne, zagrażając strefie Schengen;

21.   przypomina, że Komisja zobowiązała się wykorzystywać wszelkie dostępne narzędzia, w tym budżet UE, to stymulowania tworzenia miejsc pracy i wzrostu dzięki inteligentnym inwestycjom prowadzonym na zasadach ścisłego partnerstwa z państwami członkowskimi, parlamentami państw członkowskich, regionami i miastami w celu doprowadzenia do lepszego wdrażania istniejącej polityki oraz do poprawy skuteczności działań w terenie, zwłaszcza z wykorzystaniem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; podkreśla, że zgodnie z procesem zarządzania gospodarczego polityka spójności jest nadal głównym źródłem takich inwestycji publicznych, dlatego uważa, że należy wykorzystywać synergie między EFIS i innymi funduszami, zwłaszcza europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi; wzywa do zbadania synergii między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi a programem „Horyzont 2020”; apeluje o istotne zaangażowanie partnerów prywatnych i inwestorów prywatnych z myślą o powodzeniu EFIS i podkreśla jego potencjał w dziedzinie tworzenia miejsc pracy; apeluje jednocześnie o prowadzenie na szczeblu UE kontroli demokratycznej EFIS; jest zdania, że wszelkie środki finansowe przekierowane z programu „Horyzont 2020” i instrumentu „Łącząc Europę” powinny skutkować inwestycjami o równej lub większej wartości w działalność badawczą i innowacyjną, infrastrukturę cyfrową, transport i energię, a także zwraca się do Komisji o wykorzystanie okazji, jaką daje obowiązkowy przegląd w 2016 r., do przygotowania rekompensaty dla tych dwóch programów;

22.  domaga się szybkiego wdrożenia strategii dotyczącej instrumentu „Łącząc Europę”, zakładającej, że lepsza infrastruktura i projekty o europejskiej wartości dodanej w dziedzinie transportu, energetyki i telekomunikacji odgrywają zasadniczą rolę w funkcjonowaniu jednolitego rynku;

23.  oczekuje, że Komisja podejmie w 2016 r. merytoryczny, wszechstronny i pełny powyborczy przegląd wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, któremu będzie towarzyszyć wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany rozporządzenia o WRF jako sposób na wykorzystanie budżetu UE, co przyczyni się do ożywienia europejskiej gospodarki; zauważa, że obowiązkowy ustawodawczy przegląd WRF to jedno z głównych żądań przedstawionych przez Parlament w czasie negocjacji dotyczących WRF; w związku z tym przywiązuje najwyższą wagę do tego procesu; deklaruje gotowość do konstruktywnej pracy w celu znalezienia rozwiązania szeregu niezamkniętych kwestii, w tym kwestii finansowania funduszu gwarancyjnego w ramach EFIS;

24.  zachęca Komisję do wyciągnięcia wniosków ze spodziewanych wyników pracy grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zasobów własnych do końca 2016 r., a także do przedstawienia konkretnych propozycji podczas jej kadencji; przypomina o swoim zaangażowaniu na rzecz zreformowania systemu zasobów własnych UE przed początkiem obowiązywania kolejnych wieloletnich ram finansowych;

25.  ponownie wyraża głębokie zaniepokojenie nagromadzonymi zaległościami w płatnościach, które podważają wiarygodność UE; wyraża zadowolenie z przyjęcia wspólnego oświadczenia Komisji, Rady i Parlamentu w sprawie planu płatności na lata 2015–2016, którego celem jest ograniczenie tych zaległości do zrównoważonego poziomu do końca 2016 r.; przypomina Komisji o jej zobowiązaniu do ścisłego nadzoru nad realizacją programów na lata 2014–2020, ustanowienia systemu wczesnego ostrzegania i bezzwłocznego zaproponowania zmiany budżetu, jeśli w 2016 r. poziom zatwierdzonych płatności okaże się niewystarczający;

26.  wzywa Komisję do zaproponowania środków służących poprawie wymiany informacji i zwiększeniu współpracy operacyjnej między państwami członkowskimi i z agencjami UE, zwłaszcza w odniesieniu do kryteriów wpisu, oraz wzywa do wprowadzenia obowiązku dokonywania wpisów dotyczących osób, które zostały skazane za terroryzm lub są podejrzane o działalność terrorystyczną; wzywa Komisję do wykorzystania zasobów technicznych i finansowych w celu zapewnienia na szczeblu UE koordynacji i wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie zwalczania propagandy terrorystycznej, radykalnych sieci i werbowania przez internet; zwraca się w związku z tym w szczególności o zapewnienie Europolowi wszelkich niezbędnych środków potrzebnych do zwalczania terroryzmu i przestępczości zorganizowanej zgodnie z jego mandatem;

27.  podkreśla, że osiągnięcie nowych porozumień handlowych ma zasadnicze znaczenie dla opracowania otwartych na zewnątrz, konkurencyjnych europejskich ram gospodarczych, mogących przynieść namacalne korzyści i niższe ceny dla konsumentów oraz wygenerować nowe miejsca pracy przez otwarcie rynków krajów trzecich i dywersyfikację eksportu; przypomina swój pogląd, że w wyważonych umowach handlowych można kształtować zasady globalizacji; wzywa zatem Komisję do dopilnowania, aby standardy europejskie nie były zagrożone oraz podkreśla, że handel musi odrywać swoją rolę w zwalczaniu ubóstwa i wspieraniu rozwoju zagranicą; uważa, że usunięcie barier utrudniających handel i inwestycje na całym świecie musi zatem pozostać jednym z kluczowych elementów strategii handlowej UE; w związku z tym popiera starania Komisji podejmowane podczas wszystkich trwających dwu- i wielostronnych negocjacji handlowych, zmierzające do osiągnięcia pozytywnego wyniku w postaci zawarcia w 2016 r. kompleksowych umów handlowych korzystnych dla wszystkich stron; podkreśla, że zrównoważone starania UE są niezbędne, by wyciągnąć korzyści z procesu zapoczątkowanego w 2013 r. przez pakiet z Bali, uzgodniony jako element wielostronnych negocjacji prowadzonych w ramach rundy dauhańskiej, które powinny utorować drogę do światowej stabilności gospodarczej; podkreśla potrzebę włączenia w ramach unijnych działań dwustronnych, kilkustronnych i wielostronnych rozdziału dotyczącego większej współpracy w walce z uchylaniem się od opodatkowania, rajami podatkowymi, korupcją i praniem pieniędzy;

28.  wzywa Komisję do dążenia do ambitnej i spójnej strategii w dziedzinie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, której celem będzie określenie nowych i pojawiających się wyzwań dla UE w gwałtownie zmieniającym się środowisku bezpieczeństwa, którym należy stawić czoło, interesów, które należy chronić, oraz wartości, które należy promować, a także zapewnienie bezpieczeństwa obywatelom UE oraz stworzenie środowiska trwałego pokoju i stabilności; w związku z tym podkreśla znaczenie praw człowieka i podstawowych wolności oraz konieczność odgrywania przez UE silnej roli w świecie w dziedzinie rozwoju, zaprowadzania i budowania pokoju, pomocy humanitarnej oraz promowania praw człowieka na świecie;

CZĘŚĆ 2

Nowy impuls dla zatrudnienia, wzrostu i inwestycji

29.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie następnego etapu strategii Europa 2020, który odpowiedziałby na wyzwania dotyczące globalnej konkurencji, transformacji energetycznej, rewolucji cyfrowej oraz zmian demograficznych; jest zdania, że propozycja ta powinna łączyć zmiany strukturalne z dużymi inicjatywami inwestycyjnymi w oparciu o istniejące instrumenty (budżet UE, EFIS);

30.  podkreśla zasadniczą rolę, jaką w tworzeniu równych warunków działania, które sprzyjają innowacyjności, wydajności, tworzeniu miejsc pracy i inwestycjom, ma stosowanie polityki konkurencyjności przez wszystkie podmioty na całym jednolitym rynku oraz we wszystkich modelach biznesowych, w tym w MŚP; zwraca się do Komisji, aby ściśle egzekwowała przepisy w zakresie przeciwdziałania praktykom monopolistycznym, pomocy państwa i kontroli połączeń przedsiębiorstw z myślą o osiągnięciu dobrze funkcjonującego rynku wewnętrznego;

31.  popiera rozwój unii rynków kapitałowych, wskazując jednocześnie na potrzebę dopilnowania, by systemowe ryzyko finansowe nie zwiększało się, oraz wyposażenia jej w niezbędną infrastrukturę i wzmocniony nadzór w celu promowania zrównoważonych kredytów pozabankowych i zachęcania do inwestycji długoterminowych wspierających gospodarkę realną;

32.  wzywa Komisję do usunięcia przeszkód na jednolitym rynku, aby udoskonalić finansowanie przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP i mikroprzedsiębiorstw, tak aby pobudzić inwestycje sektora prywatnego; wzywa do wzmocnienia i pełnego wdrożenia unijnych reguł rynku wewnętrznego oraz nalega na Komisję, aby w unijnych strategiach handlowych konsekwentnie rozwijała zewnętrzny wymiar jednolitego rynku z myślą o zwiększeniu konkurencyjności UE i ochrony konsumentów, a jednocześnie zapobiegała nieuczciwej konkurencji ze strony towarów i produktów niespełniających unijnych norm bezpieczeństwa, norm środowiskowych i standardów społecznych;

33.  domaga się ambitnej polityki przemysłowej UE, pozwalającej na opracowywanie nowych towarów i usług oraz restrukturyzację procesów przemysłowych w drodze innowacji, z myślą o modernizacji przemysłu unijnego dzięki cyfryzacji tego sektora oraz zapewnieniu umiejętności cyfrowych, by to wykorzystać;

34.  uważa, że strategia Europa 2020 obejmująca konkurencyjność, wzrost i tworzenie miejsc pracy w swoim wymiarze społecznym powinna być ukierunkowane na utrzymanie i poprawę poprzez koordynację polityk społecznych państw członkowskich, między innymi za pomocą wskaźników lub, w razie konieczności, poprzez odpowiednie prawodawstwo, zbiór podstawowych standardów socjalnych, takich jak jakość publicznych służb zatrudnienia, świadczenia dla bezrobotnych powiązane ze środkami aktywizacji zawodowej, dostęp do usług opieki zdrowotnej, przystępnych cenowo i wysokiej jakości usług opieki nad dziećmi, szkolenia zawodowego i uczenia się przez całe życie; jest zdania, że do monitorowania realizacji tych podstawowych standardów można wykorzystać cele społeczne strategii Europa 2020 oraz tablicę wyników zawierającą kluczowe wskaźniki zatrudnienia i wskaźniki społeczne;

35.  apeluje do Komisji o sfinalizowanie pakietu dotyczącego mobilności pracowników do końca roku, wraz z negatywnymi skutkami mobilności pracowników; wzywa do zdecydowanych działań z zakresu transgranicznych inspekcji pracy w celu zwalczania nadużyć; uważa, że mobilność w Europie jest prawem podstawowym; wzywa ponadto Komisję do podjęcia działań mających na celu promowanie integracji i zdolności do zatrudnienia pracowników europejskich; przypomina Komisji o jej zobowiązaniu odnośnie do dyrektywy w sprawie delegowania pracowników;

36.  domaga się konkretnych działań służących wyeliminowaniu utrzymującej się dyskryminacji na rynku pracy, zwłaszcza jeśli chodzi o starszych pracowników, długotrwale bezrobotnych, kobiety, pracowników niepełnosprawnych i ludzi młodych; przypomina o konieczności rozwiązania problemu długotrwałego bezrobocia nie tylko w drodze edukacji i szkoleń, ale również poprzez integracyjny charakter rynków pracy, lepsze doradztwo i wsparcie dla osób poszukujących pracy, ukierunkowane dopłaty do zatrudnienia i świadczenia pracownicze;

37.  wyraża nadzieję, że realizacja gwarancji dla młodzieży, w tym wsparcia w ramach inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych, zacznie przynosić efekty, oraz wyraża wolę poparcia każdej inicjatywy, w tym każdej inicjatywy finansowej, mającej na celu wzmocnienie tego programu UE; wzywa Komisję do zadbania o to, by kształcenie i szkolenie pozostały jednym z jej priorytetów, w tym nowe podejście do umiejętności potrzebnych na rynku pracy obecnie i w przyszłości, skoncentrowane na wysokiej jakości, skuteczności, dostępności i równości; jest zdania, że szczególną uwagę należy zwrócić na uczenie się przez całe życie, dualne systemy kształcenia, uznawanie dyplomów i wsparcie środków służących obniżaniu wskaźników wczesnego porzucania nauki, by zapewnić, że uczniowie będą zdobywać podstawowe umiejętności określone w programie międzynarodowej oceny umiejętności uczniów (PISA) OECD, zgodnie z uprawnieniami wynikającymi z Traktatu; wzywa do położenia większego nacisku na finansowanie mobilności osób młodych, zwłaszcza w formie staży, i zachęcanie do niej, tak aby dopasować jak najwięcej dostępnych umiejętności do oferowanych miejsc pracy na jednolitym rynku;

38.  uważa, że dostępność, przystępność i jakość edukacji i opieki pediatrycznej ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, że żadne dziecko nie pozostanie w tyle i dlatego wzywa Komisję do rozważenia dalszych działań mających na celu wspieranie inwestycji społecznych, a w szczególności do zmniejszania ubóstwa wśród dzieci;

39.  przypomina, że we wszelkich nowych wnioskach ustawodawczych należy uwzględniać właściwą równowagę między elastycznością a bezpieczeństwem pracodawców i pracowników, jak również zatrudnienie i aspekty społeczne, włączając skutki starzenia się i potrzeby w zakresie umiejętności; zauważa, że pojęcie „pracownik” obejmuje różne aspekty wynikające z nowych form zatrudnienia i samozatrudnienia oraz wymaga podjęcia wysiłków z myślą o zwalczaniu nierówności, które mogą zagrażać uczciwości i skuteczności naszej społecznej gospodarki rynkowej; przypomina Komisji o jej wezwaniu do przeglądu dyrektywy 2004/37/WE w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy, która miała nastąpić do końca 2012 r.;

40.  podkreśla, jak ważne jest wsparcie, jakie dzięki polityce spójności otrzymują MŚP, będące zasadniczym elementem unijnego wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, a także apeluje o utworzenie synergii między funduszami w ramach polityki spójności, Programem na rzecz konkurencyjności przedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (COSME) a programem „Horyzont 2020”;

41.  zwraca uwagę na stałe wdrażanie programu „Horyzont 2020”, zwłaszcza na wysiłki na rzecz większego ukierunkowania na przełożenie światowej klasy badań naukowych na produkty i usługi, które mogą przyczynić się do ożywienia konkurencyjności europejskich gospodarek;

42.  apeluje o przedstawienie inicjatyw na rzecz rozwijania potencjału sektora kultury i sektora kreatywnego jako źródeł zatrudnienia i wzrostu gospodarczego; podkreśla w związku z tym znaczenie egzekwowania praw własności intelektualnej i wzywa Komisję do przeprowadzenia działań następczych w związku z planem działania na rzecz zwalczania naruszeń tego prawa, w tym do przeglądu dyrektywy w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej, która nie nadąża za erą cyfrową i nie jest odpowiednim środkiem zwalczania naruszeń w środowisku online; ponadto wzywa Komisję do przeprowadzenia działań następczych w związku z zieloną księgą w sprawie systemów zwrotu i systemów pokrewnych z myślą o potencjalnym prawie ogólnounijnym do odzyskania pieniędzy wydanych bezwiednie na zakup podrabianych towarów; wzywa Komisję do dalszego wzmocnienia zakresu uprawnień europejskiego obserwatorium do spraw naruszeń praw własności intelektualnej oraz z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez Komisję grupy ekspertów ds. egzekwowania praw własności intelektualnej;

43.  z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji wycofania wniosku w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży oraz podkreśla, że nowy wniosek Komisji zapowiedziany w komunikacie w sprawie jednolitego rynku cyfrowego musi bazować na stanowisku Parlamentu z pierwszego czytania;

44.  podkreśla znaczenie konkurencyjnego sektora usług finansowych, który dostarcza konsumentom korzystne produkty i przejrzyste informacje; podkreśla, że zwiększy to zaufanie konsumentów do produktów usług finansowych;

45.  jest zaniepokojony potencjalnymi skutkami kryzysu gospodarczego i finansowego w Chinach wywołanego pęknięciem bański rynkowej; ostrzega przed możliwymi konsekwencjami systemowych pęknięć w chińskiej strukturze usług finansowych;

Walka z oszustwami podatkowymi i uchylaniem się od opodatkowania

46.  z zadowoleniem przyjmuje publikację nowego pakietu w sprawie polityki podatkowej i zwraca się do Komisji o przedstawienie ambitnego pakietu wniosków ustawodawczych mających na celu zapewnienie sprawiedliwego systemu opodatkowania opierającego się na zasadzie, że podatki należy płacić w kraju, w którym osiągane są zyski, co pozwala uniknąć zakłóceń rynku i nieuczciwej konkurencji;

47.  przyjmuje z zadowoleniem prace Komisji i państw członkowskich na rzecz aktywnego promowania walki z oszustwami podatkowymi, uchylaniem się od opodatkowania, agresywnym planowaniem podatkowym i korzystaniem z rajów podatkowych, przy wykorzystaniu doświadczenia OECD w promowaniu dobrego administrowania w dziedzinie opodatkowania na wszystkich odnośnych forach międzynarodowych;

48.  wzywa Komisję do przedłożenia komunikatu zawierającego unijną definicję rajów podatkowych (jurysdykcji odmawiających współpracy) w oparciu o kryteria OECD; uważa, że strategię tę należy połączyć z jasną wizją sposobów wykorzystania tego wykazu; ponadto wzywa Komisję do przedstawienia ulepszonej unijnej inicjatywy na rzecz obowiązkowej wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych, nawet jeśli część konsolidacyjna jest przełożona na pierwszym etapie, co powinno skutkować znaczącymi implikacjami administracyjnymi oraz obejmować niezakłócony system przejściowy;

Połączony i integracyjny jednolity rynek cyfrowy

49.  wyraźnie przypomina Komisji, że ambitny jednolity rynek cyfrowy nie będzie możliwy bez odpowiedniego mechanizmu pobudzającego inwestycje w terenie; popiera nadanie priorytetowego znaczenia jednolitemu rynkowi cyfrowemu z uwagi na szanse, jakie mogą stwarzać działania związane z aspektami cyfrowymi pod względem tworzenia miejsc pracy, zakładania działalności gospodarczej i wzrostu innowacji, pobudzania wydajności, zwiększania konkurencyjności, a tym samym wzrostu gospodarczego; podkreśla konieczność wsparcia rozwoju sektora cyfrowego, który zagwarantuje dostęp każdego obywatela europejskiego do szybkich łączy internetowych po najniższej cenie;

50.  docenia zaangażowanie Komisji na rzecz odblokowania potencjału gospodarki cyfrowej poprzez skupienie się na trzech filarach, mające na celu lepszy dostęp dla konsumentów i przedsiębiorstw oraz lepsze środowisko dla rozwoju usług cyfrowych; podkreśla potrzebę współdziałania z globalnymi organami regulacyjnymi w odniesieniu do konkurencji i bezpieczeństwa; zwraca uwagę na znaczenie poprawy dostępu do sieci dla wszystkich dzięki szybkim połączeniom szerokopasmowym, tak aby przeciwdziałać podziałom cyfrowym; z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie europejskiej inicjatywy dotyczącej swobodnego przepływu danych, która musi usunąć istniejące przeszkody na drodze do jednolitego rynku danych;

51.  popiera wysiłki Komisji na rzecz zakończenia prac nad pakietem UE w sprawie ochrony danych;

52.  uważa, że należy również zlikwidować biurokrację i nieuzasadnione lub nieproporcjonalne przeszkody regulacyjne lub pozaprawne w strategii jednolitego rynku cyfrowego, żeby w pełni wykorzystać potencjał cyfrowej transformacji przemysłu i transgranicznego handlu elektronicznego; jest zdania, że można rozważyć bardziej ukierunkowane środki, aby zdobyć zaufanie konsumentów i poprawić ochronę danych przy nabywaniu towarów i usług online w całej UE, ponieważ są to niezbędne elementy, aby Europejczycy mieli zaufanie do jednolitego rynku cyfrowego w związku z cyfryzacją ich codziennego życia;

53.  zwraca się do Komisji, by w przeglądzie dyrektywy w sprawie audiowizualnych usług medialnych uwzględniła dokonujące się zbliżanie technologii, przedstawiając odpowiednie zalecenia służące dostosowaniu ram regulacyjnych i przygotowaniu ich na wyzwania przyszłości; wzywa Komisję, aby nadal wspierała branżę kultury i branżę twórczą oraz wspierała i propagowała ustanowienie Europejskiego Roku Dziedzictwa Kulturowego; w związku z tym podkreśla, że branża kulturalna i twórcza stanowi do 4,5% unijnego PKB i do 8,5 mln miejsc pracy, co nie tylko ma znaczenie dla różnorodności kulturalnej, ale także istotnie przyczynia się do rozwoju społecznego i gospodarczego w całej UE;

54.  liczy na ambitny przegląd dyrektywy w sprawie usługi powszechnej, aktualizujący prawa użytkowników końcowych;

Prawa autorskie

55.  wzywa do dalszych starań o rozwijanie i unowocześnianie przepisów UE w dziedzinie własności intelektualnej, zwłaszcza prawa autorskiego, aby dostosować je do warunków ery cyfrowej oraz ułatwić transgraniczny dostęp do treści twórczych na uczciwych i rozsądnych warunkach w całej UE, a przez to poprawić pewność prawa, jednocześnie chroniąc prawa twórców i wykonawców oraz zapewnić im odpowiednie wynagrodzenie oraz ograniczyć piractwo cyfrowe związane z wartością i zatrudnieniem w branży twórczej i branży kultury; wzywa Komisję, by wszelkie inicjatywy ustawodawcze mające na celu zmodernizowanie prawa autorskiego opierała na niezależnych danych; uważa, że prawo autorskie powinno zachować swoją podstawową funkcję, jaką jest umożliwienie twórcom uzyskania wynagrodzenia za ich starania, dzięki wykorzystaniu ich pracy przez innych ludzi; podkreśla, że wnioski dotyczące unowocześnienia lub reform nie powinny szkodzić istotnemu wkładowi tradycyjnych metod w promowanie kultury regionalnej i europejskiej;

Stabilna unia energetyczna z perspektywiczną polityką w kwestii zmiany klimatu

56.  podkreśla, że unię energetyczną można osiągnąć dzięki nasileniu działań UE w następujących dziedzinach: konkurencyjny wewnętrzny rynek energii, silny europejski system sprawowania władzy, badania naukowe i innowacyjność, nowe inwestycje w poprawę infrastruktury transgranicznej i wzajemnych połączeń, przynoszące zrównoważony charakter i bezpieczeństwo i zmierzające do transformacji energetyki, co będzie stymulować wzrost i tworzenie miejsc pracy, a w perspektywie długoterminowej przyniesie ceny energii przystępne dla gospodarstw domowych i przemysłu, przez co będzie zapobiegać ubóstwu energetycznemu i podejmie ten problem;

57.  apeluje o wspieranie ekologicznych inwestycji, w tym za pomocą planu inwestycji strategicznych, oraz o ustanowienie długoterminowych i stabilnych ram polityki w celu promowania zasobooszczędnej i niskoemisyjnej gospodarki, wspomożenia realizacji celów UE w zakresie redukcji emisji CO2, zwiększenia udziału odnawialnych źródeł energii i zwiększenia efektywności energetycznej, co wiąże się z inwestycjami w ogólnoeuropejską sieć elektroenergetyczną i ze skupieniem się na szerszym wykorzystywaniu odnawialnych źródeł energii;

58.  wzywa Komisję do pełnego zaangażowania Parlamentu we wspólne dążenia do przeciwdziałania światowemu ociepleniu, w sposób zapewniający uwzględnienie działań na rzecz klimatu we wszystkich dziedzinach polityki UE dzięki dostosowaniu ich do realiów zmiany klimatu, a także zwraca się o przedstawienie w drodze zwykłej procedury ustawodawczej wniosków ustawodawczych dotyczących wdrożenia pakietu klimatyczno-energetycznego na okres do 2030 r.;

59.  wzywa Komisję do zapewnienia pełnego wdrożenia dyrektywy (2009/28/WE) w sprawie odnawialnych źródeł energii, a także wniosków dotyczących skutecznej regulacji, w tym wniosków przedstawionych przez Parlament, aby umożliwić osiągnięcie ambitnych celów dotyczących odnawialnych źródeł energii;

60.  wzywa Komisję, by przedstawiła serię inicjatyw zmierzających do opracowania ambitnych ram klimatyczno-energetycznych do 2030 r., co będzie wkładem UE w zawarcie światowego porozumienia w sprawie klimatu na paryskim posiedzeniu stron ramowej konwencji ONZ w sprawie zmiany klimatu; podkreśla znaczenie stworzenia impulsu na rzecz solidnego, powszechnego, uczciwego i prawnie wiążącego porozumienia; wzywa Komisję, by zadbała o odpowiednie działania następcze po szczycie w Paryżu oraz przedstawiła wnioski ustawodawcze zapewniające terminową ratyfikację porozumienia;

61.  wzywa do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego rozdziału celów emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. w sektorach nieobjętych ETS, a także do przeprowadzenia przeglądu ram prawnych dotyczących efektywności energetycznej, w tym charakterystyki energetycznej budynków, dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej i innych związanych z zarządzaniem aspektów ram na okres do 2030 r., a ponadto do przeprowadzenia przeglądu dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii;

62.  wzywa również Komisję, by priorytetowo traktowała niezależność geopolityczną UE dzięki ujednoliconym stanowiskom negocjacyjnym UE wobec państw trzecich, co obejmuje terminowy przegląd rozporządzenia o bezpieczeństwie dostaw gazu oraz decyzji ustanawiającej mechanizm wymiany informacji o międzyrządowych porozumieniach w dziedzinie energii; podkreśla znaczenie przystępności, zrównoważonego charakteru i bezpieczeństwa dostaw energii; podkreśla, że o ile prawo każdego państwa członkowskiego do decydowania o swoim koszyku energetycznym określa Traktat, o tyle współpraca regionalna (np. w regionie Bałtyku, regionie Europy Południowo-Wschodniej, regionie Europy Środkowej i Zachodniej oraz regionie Morza Północnego) pozwoliłaby na oszczędność kosztów i uzyskanie korzyści dla europejskiego systemu energetycznego;

Ochrona środowiska i zdrowie

63.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie pakietu dotyczącego jakości powietrza oraz trwające wdrażanie rozporządzenia REACH; apeluje o bardziej wyważone podejście do środków dotyczących ekoprojektu, w oparciu o potencjał oszczędności energii i dostosowanie takich środków do warunków rynkowych; zdecydowanie popiera zrozumiałe oznakowanie energetyczne, mające dać konsumentom możliwość wyboru, i nalega, by przedstawiono nowy wniosek w sprawie pakietu dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym; uważa, że inwestowanie w gospodarkę o obiegu zamkniętym i wspieranie przechodzenia na taką gospodarkę może wesprzeć program Komisji w zakresie tworzenia miejsc pracy, wzrostu gospodarczego i konkurencyjności, a dzięki zmniejszeniu zależności UE od przywozu surowców może przynieść korzyści wszystkim zaangażowanym zainteresowanym stronom, co przyniesie postęp w przechodzeniu na gospodarkę o obiegu zamkniętym dzięki produkcji w pętli zamkniętej i opracowywaniu produktów zrównoważonych z punktu widzenia środowiska;

64.  apeluje o kompleksowe działania następcze w związku ze śródokresowym przeglądem strategii UE w dziedzinie ochrony różnorodności biologicznej oraz ze sprawozdaniem Komisji pt. „Stan przyrody w Unii Europejskiej”, tak aby wyeliminować niedociągnięcia, zapewnić pełną realizację strategii i osiągnąć cele UE w dziedzinie różnorodności biologicznej; podkreśla ogólnie, że proces ten nie może być pretekstem do obniżenia poziomu ambicji w kwestiach o zasadniczym znaczeniu dla ochrony środowiska;

65.  oczekuje od Komisji refleksji nad aktualnymi wyzwaniami w dziedzinie środowiska i zdrowia, wynikających z faktu, że stan środowiska wywiera negatywny wpływ na zdrowie ludzkie, a także spodziewa się postępów w sprawie planowanych strategii, w szczególności uzasadnionych naukowo kryteriów horyzontalnych dotyczących substancji zaburzających gospodarkę hormonalną, o których mowa w 7. programie działań w zakresie środowiska; podkreśla potrzebę pójścia naprzód w kierunku wspólnej europejskiej oceny technologii medycznych na szczeblu UE, które nie stworzy dodatkowego poziomu obciążeń administracyjnych, a także konieczność zajęcia się problemem oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe; oczekuje przyjęcia prawa wtórnego, o którym mowa w dyrektywie w sprawie wyrobów tytoniowych; podkreśla potrzebę pilnego przeglądu dyrektywy w sprawie tkanek i komórek, aby dostosować ją do zasady nieodpłatnego dawstwa, a także rozporządzenia w sprawie terapii zaawansowanych, które musi stosować się w większym stopniu do MŚP;

66.  podkreśla znaczenie zapewnienia, aby wszelkie przyszłe inicjatywy lub zmiany proponowane przez Komisję w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa żywności opierały się na solidnych danych naukowych;

Zintegrowany i wydajny sektor transportu

67.  wzywa Komisję do zapewnienia lepszego monitorowania i właściwego wdrożenia polityki transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T), od planowania do wykonania; podkreśla potrzebę kontynuacji działań dotyczących korytarzy sieci TEN-T, aby połączyć sieci transportowe wszystkich regionów UE, poprawić infrastrukturę i usuwać bariery, zwłaszcza między wschodnią a zachodnią częścią UE; podkreśla znaczenie pełnego wdrożenia programu działań NAIADES II;

68.  apeluje o konkretne środki zapewniające dostępność wydajnego transportu publicznego, opracowywanie inteligentnych i innowacyjnych rozwiązań oraz mobilizację zasobów finansowych na zrównoważoną mobilność miejską i infrastrukturę zintegrowanych systemów transportu miejskiego, w tym na zrównoważony transport i innowacyjność technologiczną oraz paliwa alternatywne;

69.  domaga się uczciwego i wydajnego systemu kształtowania cen, sprzyjającego zrównoważonemu transportowi, dzięki przeglądowi dyrektywy w sprawie eurowiniety oraz ram wspierających europejską usługę opłaty elektronicznej, a także opracowania centralnego planu wprowadzenia połączonych systemów inteligentnego transportu, przeglądu dyrektywy w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego oraz przeglądu zasad dostępu do rynku transportu drogowego z myślą o zwiększeniu efektywności energetycznej;

70.  wzywa Komisję do zbadania możliwości zapewnienia uczciwej konkurencji między przewoźnikami oraz do zajęcia się kwestią warunków pracy pracowników transportu drogowego i poprawy bezpieczeństwa na drogach;

71.  podkreśla, że w pakiecie lotniczym kluczowe priorytety to strategia konkurencyjności, przegląd rozporządzenia (WE) nr 868/2004, dotyczącego nieuczciwych praktyk cenowych w lotnictwie, a także przegląd rozporządzenia w sprawie Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (rozporządzenie (WE) nr 216/2008);

Polityka w dziedzinie rolnictwa i rybołówstwa

72.  odnotowuje zaangażowanie Komisji na rzecz uproszczenia oraz proponowaną kontrolę sprawności i ocenę WPR mającą służyć ograniczeniu biurokracji i usunięciu obciążeń regulacyjnych; wzywa do przedstawienia wniosku ułatwiającego wdrożenie reformy w celu zagwarantowania utrzymania na absolutnie minimalnym poziomie obciążeń administracyjnych nakładanych na rolników i organy państw członkowskich; podkreśla konieczność zachowania fundamentalnej roli WPR w zapewnianiu bezpieczeństwa żywnościowego, pobudzania wzrostu wywozu unijnej produkcji rolno-spożywczej i rozwijania nowych rynków, przy zapewnieniu eksporterom uczciwego dostępu do nich, oraz niepodważania bardzo wysokich unijnych norm bezpieczeństwa żywności i zdrowia; apeluje o zacieśnienie więzów między badaczami, rolnikami i przemysłem dzięki innowacyjności;

73.  apeluje do Komisji, aby pomogła rolnikom antycypować kryzysy rynkowe, za pomocą nowych, solidnych narzędzi rynkowych mających na celu unikanie utraty dochodów oraz informując o zmianach w warunkach rynkowych, z wykorzystaniem w miarę możliwości dokładnych danych podawanych w czasie rzeczywistym;

74.  podkreśla potrzebę podjęcia zdecydowanych środków w celu zajęcia się problemem nierównowagi w łańcuchu dostaw żywności, zwłaszcza w celu zapewnienia uczciwości i przejrzystości w stosunkach między producentami surowców, przetwórcami, dostawcami i dystrybutorami, oraz wzywa Komisję do przeanalizowania nierównowagi w łańcuchu dostaw oraz zrównoważonej roli, jaką odgrywają w tym łańcuchu producenci surowców;

75.  apeluje do Komisji o przedstawienie wieloletnich planów zarządzania, należących do najważniejszych narzędzi wdrażania zreformowanej WPRyb, z myślą o zrównoważonej eksploatacji zasobów połowowych, o przygotowanie ram prawnych dotyczących środków technicznych, które miały być przedstawione już w 2015 r., oraz o przedstawienie w trybie zwykłej procedury ustawodawczej wniosku dotyczącego przeglądu rozporządzenia w sprawie kontroli;

76.  zwraca się do Komisji, by w ramach strategii „Europa 2020” na rzecz zatrudnienia i inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu nie ustawała w wysiłkach służących tworzeniu miejsc pracy przez wdrażanie koncepcji gospodarki o obiegu zamkniętym oraz tworzenie synergii w sektorze morskim jako całości (błękitny wzrost);

77.  podkreśla, że rozporządzenie w sprawie walki z nielegalnymi, nieraportowanymi i nieuregulowanymi połowami (połowy NNN) przyniosło sukcesy i należy je dalej wdrażać w 2016 r., zwłaszcza w odniesieniu do państw niewspółpracujących oraz do wszystkich organizacji mających wkład w połowy NNN; apeluje do Komisji o zapewnienie spójności wszystkich strategii politycznych UE, w tym WPRyb i polityki handlowej;

78.  podkreśla, że do celu, jakim jest wprowadzenie jednolitego europejskiego ekologicznego oznakowania produktów rybołówstwa i akwakultury, należy dążyć, przygotowując sprawozdanie w tej sprawie;

Pogłębiona i sprawiedliwsza unia gospodarcza i walutowa

79.  nalega, by Komisja podjęła działania dotyczące „sprawozdania pięciu prezydentów” oraz przedłożyła ambitny plan działania, w którym zaproponuje wszelkie środki niezbędne do zwiększenia odporności unii gospodarczej i walutowej (UGW) i przekształcenia jej w ramy lepszej koordynacji i konwergencji strukturalnej, z wykorzystaniem metody wspólnotowej;

80.  wzywa Komisję, by przyjęła środki mające na celu poprawę wdrażania w państwach członkowskich zaleceń dla poszczególnych krajów oraz by przyspieszyła egzekwowanie wdrażania reform strukturalnych i inwestycji, których celem jest modernizacja gospodarki UE, z wykorzystaniem narzędzi zawartych w sześciopaku i dwupaku oraz w przepisach dotyczących zarządzania gospodarczego; wzywa Komisję, by poświęciła należytą uwagę swoim obowiązkom i uprawnieniom w ramach dwupaku przy zajmowaniu się krajami pozostającymi pod wzmożonym nadzorem lub realizującymi program dostosowań makroekonomicznych;

Polityka handlu międzynarodowego

81.  przypomina swój pogląd, że wyważone umowy handlowe mogą kształtować zasady odnoszące się do globalizacji; wzywa zatem Komisję do dopilnowania, aby standardy europejskie nie były zagrożone oraz podkreśla, że handel musi odrywać swoją rolę w zwalczaniu ubóstwa i wspieraniu rozwoju zagranicą; uważa, że usunięcie barier utrudniających handel i inwestycje na całym świecie pozostaje jednym z kluczowych elementów strategii handlowej UE; zauważa w związku z tym, że w sprawozdaniu Komisji z 2014 r. dotyczącym barier utrudniających handel i inwestycje wskazano istotne i nieuzasadnione bariery w stosunkach handlowych UE z najważniejszymi państwami trzecimi; dlatego też ponawia apel do Komisji o realizację tego programu i o zwalczanie nieuzasadnionych środków protekcjonistycznych;

82.  odnotowuje znaczenie umowy w sprawie transatlantyckiego partnerstwa handlowo-inwestycyjnego (TTIP); przypomina Komisji o znaczeniu współpracy, przejrzystości i wymiany informacji z Parlamentem w całym tym procesie;

Inne kwestie handlowe

83.  wzywa Komisję, by przyspieszyła przegląd rozporządzenia w sprawie ustaleń przejściowych dotyczących dwustronnych umów inwestycyjnych, przewidziany na 2020 r., w celu stworzenia instrumentów niezbędnych do podjęcia dodatkowych działań przy opracowywaniu polityki inwestycyjnej UE;

84.  wzywa Komisję do dalszych prac nad nowymi i zmienionymi umowami o wolnym handlu i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza przedstawić państwom członkowskim projekty dyrektyw służących unowocześnieniu obowiązujących umów z Meksykiem, Chile i Turcją;

85.  zauważa z zaniepokojeniem brak postępów w pracach nad umową o wolnym handlu między UE a Indiami i zwraca się do Komisji o podjęcie dalszych wysiłków w celu wyjścia z obecnego impasu w negocjacjach;

86.  podkreśla, że multilateralizm musi pozostać zasadniczym celem polityki handlowej UE, i wzywa Komisję, by zmierzała do osiągnięcia porozumienia na 10. konferencji ministerialnej WTO, które odbędzie się w Nairobi w grudniu 2015 r.;

Obszar sprawiedliwości i przestrzegania praw podstawowych, którego podstawą jest wzajemne zaufanie

87.  zwraca się do Komisji o rozważenie możliwości wypełnienia luk i furtek prawnych w zakresie stosowania art. 2 TUE oraz wartości, na których opiera się Unia Europejska, mianowicie poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, m.in. poprzez wiążący mechanizm oparty na zestawie obiektywnych wskaźników, co pozwoli na stopniowe reagowanie na przypadki naruszenia tych wartości, w tym praw podstawowych, zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu państw członkowskich; przypomina, że w związku z tym należy skutecznie zapewnić przestrzeganie praw człowieka poprzez zapewnienie zgodności ze wszystkimi postanowieniami traktatu dotyczącymi demokracji;

88.  apeluje o zgodność zawarcia kompleksowej umowy parasolowej między UE i USA w sprawie ochrony danych i przeglądu zasad bezpiecznego transferu danych oraz o niedopuszczenie w nich do żadnych luk prawnych, dzięki ambitnemu pakietowi UE dotyczącemu ochrony danych, który ustanowi na szczeblu UE nowe ramy prawne ochrony danych osobowych;

89.  wzywa Komisję do dokonania przeglądu rozporządzenia Bruksela IIa w sprawie kolizji przepisów w prawie rodzinnym w poszczególnych państwach członkowskich; w związku z tym wzywa Komisję, by z wykorzystaniem systemu mediacji zapobiegała międzynarodowemu „uprowadzaniu dzieci” oraz by wspierała specjalne szkolenia dla mediatorów i sędziów zajmujących się transgranicznymi postępowaniami z udziałem dzieci, a także zachęca państwa członkowskie do scentralizowania spraw dotyczących uprowadzeń dzieci w wyspecjalizowanych sądach;

90.  z zadowoleniem odnotowuje przyjęcie europejskiej agendy bezpieczeństwa na lata 2015–2020 oraz wyznaczenie priorytetów w dziedzinie zwalczania terroryzmu, transgranicznej przestępczości zorganizowanej i cyberprzestępczości, a ponadto w pełni popiera zawarte w strategii bezpieczeństwa wewnętrznego zobowiązanie Komisji, że będzie ona wspierać przeciwdziałanie zagrożeniom dla bezpieczeństwa wewnętrznego państw członkowskich w związku z „zagranicznymi bojownikami” i terroryzmem; podkreśla, że UE musi stawić czoła nasilającemu się krajowemu zagrożeniu terrorystycznemu ze strony „zagranicznych bojowników”, tj. osób, które udają się do państwa innego niż ich państwo zamieszkania lub obywatelstwa w celu dokonania, zaplanowania lub przygotowania aktów terrorystycznych bądź w celu odbycia lub przeprowadzenia szkoleń dla terrorystów, również w związku z konfliktami zbrojnymi; zgadza się, że zapobieganie brutalnemu ekstremizmowi powinno stanowić dla UE priorytet;

91.  wzywa Komisję, by zapobiegała przemieszczaniu się pojedynczych terrorystów przez zaostrzenie kontroli na granicach zewnętrznych, bardziej systematyczne i skuteczne sprawdzanie dokumentów podróżnych, zajęcie się problemem nielegalnego handlu bronią i posługiwania się cudzą tożsamością, a także przez wskazanie obszarów ryzyka; oczekuje nowych wniosków Komisji w sprawie pakietu dotyczącego inteligentnych granic;

92.  wzywa Komisję do podjęcia działań dotyczących lepszej wymiany informacji między organami ścigania państw członkowskich i agencjami UE; wzywa Komisję, aby wspierała usprawnienie, intensyfikację i przyspieszenie wymiany informacji na temat ścigania przestępstw, oraz apeluje o skuteczniejszą współpracę operacyjną między państwami członkowskimi dzięki szybszemu i skuteczniejszemu dzieleniu się istotnymi danymi i informacjami przy pełnym poszanowaniu dla praw podstawowych i zasad ochrony danych;

93.  odnotowuje wnioski Komisji dotyczące europejskiej agendy bezpieczeństwa i zwalczania cyberprzestępczości oraz zauważa, że organizacje terrorystyczne w coraz większym stopniu korzystają z internetu i technologii komunikacyjnych do planowania ataków, szerzenia propagandy i gromadzenia funduszy; wzywa Komisję, by zachęcała przedsiębiorstwa prowadzące działalność w internecie oraz media społecznościowe do współpracy z rządami i organami ścigania służącej walce z tym problemem, przy jednoczesnym zapewnieniu pełnego poszanowania praw podstawowych i praworządności;

94.  wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie zreformowania europejskiego nakazu aresztowania;

95.  podkreśla, że Komisja powinna zapewnić pełne wdrożenie przepisów UE z zachowaniem terminu transpozycji; wzywa Komisję do przedsięwzięcia odpowiednich środków wobec tych państw członkowskich, które nie wdrożyły odpowiednio dyrektywy 2011/93/UE w sprawie niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych; wzywa Komisję do kontynuacji i zwiększenia wysiłków na rzecz ulepszenia procedur wykrywania cyberprześladowców oraz ochrony dzieci przed takimi osobami;

96.  zachęca Komisję do uwzględnienia opinii Trybunału Sprawiedliwości w dalszych pracach na rzecz przystąpienia UE do europejskiej konwencji praw człowieka oraz przy rozwiązaniu pozostałych problemów prawnych;

97.  nalega, by Komisja nadal zapewniała właściwe wdrażanie przepisów UE w obszarze sprawiedliwości oraz by podejmowała bardziej systematyczne działania w zakresie współpracy sądowniczej w sprawach cywilnych i karnych;

98.  apeluje do Komisji, aby wsparła UE w czynnym promowaniu dialogu ze światowymi partnerami w walce przeciwko terroryzmowi, w ścisłej współpracy z podmiotami regionalnymi, takimi jak Unia Afrykańska, Rada Współpracy Państw Zatoki i Liga Państw Arabskich, a w szczególności z państwami graniczącymi z Syrią i Irakiem oraz krajami, które odczuły dramatyczne skutki tego konfliktu, takimi jak Jordania, Liban i Turcja, a także z NATO i Organizacją Narodów Zjednoczonych, zwłaszcza z jej Komitetem Antyterrorystycznym;

99.  zdecydowanie popiera działania służące położeniu kresu wszelkim formom dyskryminacji i oczekuje, że Komisja przedstawi inicjatywy mające nasilić walkę z dyskryminacją ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, orientację seksualną, religię lub światopogląd, niepełnosprawność lub wiek;

100.  podkreśla, że nasilenie rasizmu i ksenofobii w Europie jest jednym z głównych wyzwań dla UE, ponieważ stanowi ono zagrożenie dla demokracji i poszanowania praw człowieka; dlatego wzywa Komisję do przedstawienia inicjatyw służących zwalczaniu rasizmu i ksenofobii w UE;

101.  odnotowuje decyzję Komisji o wycofaniu wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy 92/85/EWG w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, oraz gotowość Komisji do otwarcia możliwości uzgodnienia nowej inicjatywy, która mogłaby prowadzić do realnej poprawy życia pracujących rodziców i opiekunów, z myślą o lepszym godzeniu życia zawodowego, rodzinnego i prywatnego, ułatwieniu udziału kobiet w rynku pracy, zapewnieniu minimalnej ochrony matkom i zmniejszeniu nierówności między kobietami a mężczyznami;

102.  oczekuje, że Komisja uczyni rok 2017 rokiem walki na rzecz wyeliminowania przemocy wobec kobiet oraz że zwiększy swe wysiłki, by przeciwdziałać handlowi ludźmi i zwalczać go, a także chronić ofiary takiego handlu; wzywa w związku z tym Komisję do rozpoczęcia procedury przystąpienia UE do Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska); wzywa również Komisję, by przyjęła nową odrębną strategię na rzecz praw kobiet i równouprawnienia płci w Europie na lata 2015–2020, służącą tworzeniu równych szans, zmniejszaniu różnic w wynagrodzeniach, poziomie ubóstwa i emeryturach kobiet i mężczyzn, a także zwalczaniu przemocy wobec kobiet; podkreśla potrzebę dalszych działań na rzecz równowagi płci w odniesieniu do zaangażowania w proces podejmowania decyzji gospodarczych i zachęca Komisję, by zajęła się czynnikami, które zniechęcają kobiety do podejmowania działalności gospodarczej;

Kompleksowe podejście do migracji i azylu

103.  ponownie wzywa do przyjęcia całościowego i globalnego podejścia do polityki azylowej i migracyjnej; podkreśla potrzebę zapewnienia osobom ubiegającym się o azyl bezpieczeństwa w procesie ubiegania się o status uchodźcy oraz wyeliminowania potrzeby wyboru przez uchodźców ryzykownych szlaków do Europy, eliminując głębokie przyczyny nielegalnej migracji, skutecznie zwalczając przemytników migrantów, wzmacniając solidarność i podział odpowiedzialności między wszystkie państwa członkowskie; zgadza się, że należy powiązać kwestię migracji z polityką zewnętrzną UE przez współpracę z krajami pochodzenia i krajami tranzytowymi; popiera wniosek Komisji w sprawie oferowania pomocy humanitarnej; zwraca uwagę na potrzebę dalszych działań jeśli chodzi o ostanie tragedie na Morzu Śródziemnym, aby zapobiegać ofiar na morzu; wzywa do stawienia czoła średnio- i długoterminowym wyzwaniom oraz do opracowania kompleksowej odpowiedzi zgodnie z europejskim programem w zakresie migracji; podkreśla, że dyrektywa w sprawie niebieskiej karty powinna zostać poddana przeglądowi, aby ofiarować szanse legalnym migrantom do UE;

104.  podkreśla swoją gotowość do zajęcia się nowym nadzwyczajnym programem relokacji w przyspieszonej procedurze i deklaruje zamiar poparcia wszystkich innych środków proponowanych równolegle przez Komisję w celu dopilnowania, aby państwa członkowskie nie opóźniały stałego programu relokacji; przypomina Radzie, że Parlament zdecydowanie popiera wiążący mechanizm relokacji oparty na jasnych i dobrze zdefiniowanych kryteriach, uwzględniający preferencje uchodźców;

105.  zwraca się do Komisji, by zajęła się niedociągnięciami, jeśli chodzi o warunki przetrzymywania i procedury azylowe w UE, ponieważ oba te czynniki mają poważny wpływ na skuteczne i wydajne radzenie sobie z presją migracyjną; popiera wnioski Komisji dotyczące zaoferowania państwom członkowskim pierwszej linii, które przyjmują migrantów, zwiększonej pomocy Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX) oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), aby osiągnąć wspomniany cel;

106.  z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie poprawy skuteczności systemu powrotów osób, którym odmówiono przyznania azylu; zachęca jednak Komisję, aby po dokonaniu oceny i przeglądu istniejących środków przedstawiła wniosek w sprawie polityki szybkich powrotów, np. aby ująć w tych ramach zwiększoną pomoc ze strony agencji FRONTEX; nalega, by wszystkie działania zawiązane z powrotem osób były przeprowadzane z pełnym poszanowaniem praw podstawowych;

Silniejsza pozycja na świecie

107.  podkreśla znaczenie wzmocnienia wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) z prawdziwym wewnętrznym rynkiem bezpieczeństwa i obrony, pogłębioną współpracą w branży europejskiego przemysłu obronnego, konkurencyjną europejską bazą technologiczno-przemysłową sektora obronnego oraz bardziej kolektywnym podejściem do badań i rozwoju w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony oraz udzielania zamówień publicznych; podkreśla konieczność przedłożenia przez Komisję wniosku w sprawie ustanowienia unijnego reżimu gwarancji podaży, niezbędnego do rozwoju, podtrzymania i przeniesienia krytycznego potencjału obrony, a także będącego wyrazem solidarności i zaufania państw członkowskich; w pełni wspiera wdrożenie działań przygotowawczych w zakresie powiązanych z WPBiO badań w dziedzinie obrony oraz projektu pilotażowego proponowanego przez Parlament;

108.  uważa, że ochrona i propagowanie wolności, wspieranie naszych sojuszników i zapobieganie okrutnościom, w tym także obrona praw prześladowanych mniejszości religijnych i innych grup mniejszościowych, muszą pozostać głównymi celami polityki zagranicznej;

109.  przypomina swoją opinię, że w celu osiągnięcia wyników Komisja powinna wprowadzić zmienioną politykę sąsiedztwa przewidującą wszechstronne i spójne podejście, jeśli chodzi o działania zewnętrzne i politykę wewnętrzną; apeluje o przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa, w ramach którego należy rozważyć następujące kwestie: (a) zróżnicowanie i podejście „więcej za więcej”; (b) zaangażowanie poza krajami sąsiedztwa; (c) wsparcie na rzecz demokracji, reformy wymiaru sprawiedliwości, praworządności i tworzenia potencjału instytucjonalnego; (d) zróżnicowana oferta: sektory priorytetowe; (e) aspekt bezpieczeństwa; (f) wspieranie integracji regionalnej;

110.  jest zdania, że potrzebne jest wyraźne rozróżnienie między polityką sąsiedztwa a rozszerzeniem; jest przekonany, że rozszerzenie UE było jednym z jej sukcesów i powinno pozostać w programie przez nadanie pierwszoplanowego znaczenia reformom w krajach kandydujących i obiektywne monitorowanie ich aż do końca w celu podtrzymania ich motywacji i zdolności UE do upowszechniania jej wartości; przypomina, że tylko taka perspektywa może motywować dane państwa;

111.  apeluje o większy nacisk na dialog międzyreligijny mający na celu analizę i zrozumienie trendów religijnych, aby propagować tolerancję i aktywne zaangażowanie w ramach polityki zewnętrznej UE przeciwko przemocy i ekstremizmowi radykalizacji postaw;

112.  nadal popiera prace międzynarodowych partnerów zmierzające do zapewnienia długoterminowej stabilności, pokoju i reform politycznych w krajach partnerstwa południowego i wschodniego oraz popiera aspiracje państw zmierzających do zacieśnienia stosunków z UE, w tym państw kandydujących, pracujących nad tym, aby spełnić kryteria członkostwa w UE, również w zakresie reform gospodarczych, politycznych i społecznych oraz przestrzegania praw człowieka i zasad praworządności;

113.  uważa, że niedawne zawirowania na rynku finansowym w Chinach są ważnym punktem zwrotnym jeśli chodzi o chiński model rozwoju oraz że potrzebna jest ścisła współpraca między UE a Chinami, aby uniknąć możliwych negatywnych skutków dla handlu w obie strony; wzywa Komisję i wysoką przedstawiciel do rozważenia możliwości odświeżenia strategicznego partnerstwa UE–Chiny, oceny ryzyka finansowego oraz do wzmocnienia wzajemnej współpracy w celu zagwarantowania lepszego dostępu do rynków w oparciu zasadę wzajemności, co będzie korzystne i dla UE i dla Chin.

114.  nalega, aby Komisja współpracowała z państwami członkowskimi i państwami trzecimi w celu przyjęcia szeregu wymiernych środków mających na celu wyeliminowanie praktyk szkodliwych dla kobiet i dziewcząt, w tym małżeństw dzieci i zmuszania do małżeństwa, okaleczania kobiecych narządów płciowych, zabójstw honorowych, przymusowej sterylizacji, gwałtów podczas konfliktów, kamieniowania i wszelkich innych form przemocy; apeluje do Komisji, aby współpracowała z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) z myślą o zaoferowaniu lepszego wsparcia ofiarom takiej przemocy;

Polityka rozwojowa

115.  podkreśla fakt, że w Europejskim Roku na rzecz Rozwoju Komisja musi osiągnąć wymierne wyniki, i wzywa Komisję do opracowania i przedstawienia planu działań następczych związanych z Konsensusem europejskim w sprawie pomocy humanitarnej, aby zapewnić spójność i stałe wspólne wypełnianie zobowiązań dotyczących humanitarnych zasad człowieczeństwa, bezstronności, neutralności i niezależności;

116.  podkreśla, że pomoc rozwojowa musi skupiać się na wysiłkach na rzecz promowania dobrych rządów, wprowadzenia praworządności, walki z korupcją, nielegalnymi przepływami kapitału, praniem pieniędzy, oszustwami podatkowymi i unikaniem płacenia podatków, a także zwiększenia przejrzystości i odpowiedzialności wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym rządów krajów rozwijających się i sektora prywatnego; dlatego zwraca się do Komisji o opracowanie całościowej strategii i planu działania w celu zajęcia się tą sprawą w krajach rozwijających się, by zapewnić również dostosowanie programu UE na rzecz rozwoju i współpracy oraz aktualizacji klauzul warunkowych z myślą o skutecznym zwalczaniu oszustw podatkowych i uchylania się od płacenia podatków;

117.  zwraca uwagę, że w krajach rozwijających się MŚP są głównym źródłem zatrudnienia i dobrobytu, generując około 90 % miejsc pracy; wzywa Komisję do wniesienia wkładu we wspieranie MMŚP oraz do skupienia się na pracy z rządami krajów partnerskich w celu realizacji reform otoczenia biznesu zmierzających do zmniejszania obciążeń regulacyjnych, zwalczania korupcji i unikania opodatkowania, rozwijania publicznego zarządzania finansami i skutecznych instytucji publicznych, wspierania w tym kontekście ducha przedsiębiorczości i innowacyjności oraz dalszego zwiększania dostępu do mikrokredytów i mikrofinansowania;

118.  wzywa Komisję do skupienia się na niestabilnych państwach i do opracowania strategii budowania pokoju i państwowości; podkreśla bezwzględną konieczność nawiązywania strukturalnych i długotrwałych partnerstw, których priorytetem jest wprowadzenie praworządności i demokratycznych instytucji w tych państwach;

119.  apeluje o większe inwestycje zapewniające dostęp do edukacji w razie kryzysów humanitarnych, co jest elementem ochrony dzieci w sytuacjach kryzysowych i odzwierciedla konieczność likwidowania luk między pomocą humanitarną i rozwojową w drodze łączenia pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju;

Unia demokratycznych zmian

Sprawy instytucjonalne

120.  wzywa Komisję do dostosowania wszystkich niezakończonych procedur sprzed uchwalenia traktatu lizbońskiego (w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą) do postanowień traktatu lizbońskiego w odniesieniu do aktów delegowanych i wykonawczych;

121.  ponownie zwraca się do Komisji o przedłożenie, na podstawie art. 298 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie europejskiego prawa o postępowaniu administracyjnym;

122.  nalega, by Komisja potraktowała priorytetowo przezwyciężenie impasu w kwestii przeglądu rozporządzenia w sprawie dostępu do dokumentów oraz by zastosowała się do zaleceń wydanych przez Parlament w kilku kolejnych rezolucjach w sprawie przejrzystości i dostępu do dokumentów;

123.  zdecydowanie popiera inicjatywę na rzecz obowiązkowego rejestru służącego przejrzystości w oparciu o porozumienie międzyinstytucjonalne; ponownie domaga się wniosku ustawodawczego w tej sprawie;

124.  wzywa Komisję, by nasiliła działania w celu przystąpienia UE do europejskiej konwencji praw człowieka, przy uwzględnieniu argumentów prawnych podniesionych ostatnio przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości;

125.  apeluje do Komisji o ocenę faktu, że tylko niewielki odsetek europejskich inicjatyw obywatelskich doprowadza się do pomyślnego zakończenia, co negatywnie wpływa na akceptację tego instrumentu ponadnarodowej bezpośredniej demokracji uczestniczącej wśród obywateli, oraz o zapewnienie, by decyzje o dopuszczalności europejskich inicjatyw obywatelskich odpowiadały zakresowi właściwości UE, a ponadto oczekuje, że Komisja będzie podejmować odpowiednie działania następcze w odniesieniu do każdej udanej europejskiej inicjatywy obywatelskiej, jeśli się do tego zobowiąże, oraz że – ogólniej rzecz ujmując – zajmie się słabościami i ograniczeniami tego instrumentu, zwłaszcza przez ułatwienie procesu i poprawę nieco zbyt biurokratycznych i czasochłonnych procedur w ramach szybkiego przeglądu rozporządzenia w sprawie europejskiej inicjatywy obywatelskiej w celu przekształcenia go w wiarygodne narzędzie ustalania programu prac;

o
o   o

126.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji.

Informacja prawna