Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2015/2342(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0045/2017

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0045/2017

Συζήτηση :

PV 04/04/2017 - 14
CRE 04/04/2017 - 14

Ψηφοφορία :

PV 05/04/2017 - 9.22
CRE 05/04/2017 - 9.22
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2017)0124

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 611kWORD 91k
Τετάρτη 5 Απριλίου 2017 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
Αντιμετώπιση των προσφυγικών και μεταναστευτικών κινήσεων: ο ρόλος της εξωτερικής δράσης της ΕΕ
P8_TA(2017)0124A8-0045/2017

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Απριλίου 2017 σχετικά με την αντιμετώπιση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών: ο ρόλος της εξωτερικής δράσης της ΕΕ (2015/2342(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 3, 8 και 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τα άρθρα 80, 208 και 216 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

–  έχοντας υπόψη τη Συνολική Στρατηγική της ΕΕ για την εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2016,

—  έχοντας υπόψη τις ανακοινώσεις της Επιτροπής, με τίτλο: «Ένα Ευρωπαϊκό Θεματολόγιο Δράσης για τη Μετανάστευση» της 13ης Μαΐου 2015 (COM(2015)0240), «Αναγκαστικές εκτοπίσεις και Ανάπτυξη» της 26ης Απριλίου 2016 (COM(2016)0234), «Θέσπιση νέου πλαισίου εταιρικής σχέσης με τρίτες χώρες βάσει του Ευρωπαϊκού Προγράμματος Δράσης για τη Μετανάστευση» της 7ης Ιουνίου 2016 (COM(2016)0385), και «Ενίσχυση των ευρωπαϊκών επενδύσεων για την απασχόληση και την ανάπτυξη: Προς μια δεύτερη φάση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων και ένα Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Εξωτερικών Επενδύσεων» της 14ης Σεπτεμβρίου 2016 (COM(2016)0581)· καθώς και τις κοινές ανακοινώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, με τίτλο: «Η αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης στην Ευρώπη: Ο ρόλος της Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ» της 9ης Σεπτεμβρίου 2015 (JOIN(2015)0040), «Μετανάστευση στη διαδρομή της Κεντρικής Μεσογείου: Διαχείριση των ροών, διάσωση ανθρώπινων ζωών» της 25ης Ιανουαρίου 2017 (JOIN(2017)0004)· και «Επανεξέταση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας» της 18ης Νοεμβρίου 2015 (JOIN(2015)0050),

—  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων σχετικά με τη Συνολική Προσέγγιση της Μετανάστευσης και της Κινητικότητας (ΣΠΜΚ) της 3ης Μαΐου 2012,

—  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης-26ης Ιουνίου, της 15ης Οκτωβρίου και 17ης-18ης Δεκεμβρίου 2015, καθώς και της 17ης-18ης Μαρτίου και της 28ης Ιουνίου 2016 σχετικά με τη μετανάστευση·

—  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων σχετικά με τη μετανάστευση στο πλαίσιο της αναπτυξιακής συνεργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2014, σχετικά με τη μετανάστευση της 12ης Οκτωβρίου 2015, σχετικά με την προσέγγιση της ΕΕ για την εκτόπιση και την ανάπτυξη της 12ης Μαΐου 2016 και σχετικά με τις εξωτερικές πτυχές της μετανάστευσης της 23ης Μαΐου 2016,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων σχετικά με τις μελλοντικές προτεραιότητες της εταιρικής σχέσης και τις συμφωνίες με την Ιορδανία και τον Λίβανο, της 17ης Οκτωβρίου 2016,

—  έχοντας υπόψη τη δήλωση της διάσκεψης υψηλού επιπέδου για τη διαδρομή μέσω της Ανατολικής Μεσογείου και των Δυτικών Βαλκανίων, που πραγματοποιήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015,

—  έχοντας υπόψη την πολιτική δήλωση και το σχέδιο δράσης που εγκρίθηκαν στη σύνοδο κορυφής στην Βαλέτα στις 11 και 12 Νοεμβρίου 2015,

–  έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής της Μπρατισλάβα της 16ης Σεπτεμβρίου 2016,

—  έχοντας υπόψη την Ειδική Έκθεση αριθ. 9/2016 του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου με τίτλο «Οι δαπάνες της ΕΕ στο πλαίσιο της εξωτερικής μεταναστευτικής πολιτικής στις χώρες της Νότιας Μεσογείου και της ανατολικής εταιρικής σχέσης έως το 2014»,

—  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών και το οικείο πρωτόκολλο σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, καθώς και τις βασικές διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τις συμβάσεις της Γενεύης και τα πρόσθετα πρωτόκολλά τους που ρυθμίζουν τη διεξαγωγή ένοπλων συγκρούσεων και επιδιώκουν να περιορίσουν τις συνέπειές τους,

—  έχοντας υπόψη το έγγραφο αποτελεσμάτων της Συνόδου Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών της 25ης Σεπτεμβρίου 2015 για την αειφόρο ανάπτυξη με τίτλο «Mετασχηματισμός του κόσμου μας: θεματολόγιο του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη»,

—  έχοντας υπόψη τη δήλωση της Νέας Υόρκης, της 19ης Σεπτεμβρίου 2016, για τους πρόσφυγες και μετανάστες στο πλαίσιο της υψηλού επιπέδου συνάντησης της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την αντιμετώπιση των μεγάλων προσφυγικών και μεταναστευτικών κινήσεων και τα οικεία παραρτήματά της για ένα «Πλαίσιο ολοκληρωμένης αντιμετώπισης του προσφυγικού» και «Προς μια συνολική συμφωνία για την ασφαλή, συντεταγμένη και ομαλή μετανάστευση»,

–  έχοντας υπόψη τα παλιότερα ψηφίσματά του, και ιδίως τα ψηφίσματα της 9ης Ιουλίου 2015 για την αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας(1), της 8ης Μαρτίου 2016 για την κατάσταση των γυναικών προσφύγων και των αιτουσών άσυλο στην ΕΕ(2), της 12ης Απριλίου 2016 για την κατάσταση στην περιοχή της Μεσογείου και την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση της ΕΕ για τη μετανάστευση(3), της 13ης Σεπτεμβρίου 2016 σχετικά με το καταπιστευματικό ταμείο της ΕΕ για την Αφρική: οι επιπτώσεις για την ανάπτυξη και την ανθρωπιστική βοήθεια(4), και της 25ης Οκτωβρίου 2016 με τίτλο ανθρώπινα δικαιώματα και μετανάστευση σε τρίτες χώρες(5),

—  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη τις κοινές διαβουλεύσεις της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ανάπτυξης σύμφωνα με το άρθρο 55 του Κανονισμού,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Ανάπτυξης, καθώς και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Προϋπολογισμών και της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (A8-0045/2017),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η μετανάστευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 13 της διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να διάγουν το βίο τους στην πατρίδα τους και στην περιοχή στην οποία γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και έχουν τις πολιτισμικές και κοινωνικές ρίζες τους·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κινητικότητα των ανθρώπων έχει προσλάβει για διάφορους λόγους άνευ προηγουμένου διαστάσεις, με 244 εκατομμύρια ανθρώπους διεθνώς να μεταναστεύουν είτε από επιλογή είτε παρά τη θέλησή τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εν λόγω διεθνής μετανάστευση του είδους αυτού λαμβάνει χώρα κυρίως εντός της ίδιας περιοχής και μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), οι γυναίκες αποτελούν την πλειονότητα των διεθνών μεταναστών στην Ευρώπη (52,4 %) και στη Βόρεια Αμερική (51,2 %)· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεταναστευτικές ροές Νότου-Νότου συνέχισαν να αυξάνονται σε σύγκριση με τις κινήσεις Νότου-Βορρά: το 2015 90,2 εκατομμύρια διεθνείς μετανάστες που γεννήθηκαν σε αναπτυσσόμενες χώρες διέμεναν σε άλλες χώρες στις νότιες περιφέρειες της υφηλίου, ενώ 85,3 εκατομμύρια άνθρωποι που γεννήθηκαν στον Νότο διέμεναν σε χώρες των βόρειων περιφερειών της υφηλίου·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αριθμός των ασυνόδευτων ανηλίκων που διασχίζουν τη Μεσόγειο αυξάνεται συνεχώς και ότι, παρά τον αυξανόμενο αριθμό των διασώσεων, ο αριθμός των νεκρών στη Μεσόγειο συνεχίζει να αυξάνεται (5 079 θύματα για το 2016 έναντι 3 777 το 2015, σύμφωνα με τον ΔΟΜ)·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το 2015 πρωτοφανής αριθμός ανθρώπων, που ανέρχεται στα 65,3 εκατομμύρια, εκ των οποίων 40,8 εκατομμύρια είναι εκτοπισθέντες στο εσωτερικό της χώρας (EEX) και 21,3 εκατομμύρια είναι πρόσφυγες, παραμένουν εκτοπισμένοι παρά τη θέλησή τους λόγω των συγκρούσεων, της βίας, των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και της αποσταθεροποίησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι επιπλέον υπάρχουν και άνθρωποι που εκτοπίστηκαν λόγω φυσικών καταστροφών, ανισοτήτων, φτώχειας, κακών κοινωνικοοικονομικών προοπτικών, της αλλαγής του κλίματος, της έλλειψης σοβαρών και αποτελεσματικών μακροπρόθεσμων αναπτυξιακών πολιτικών και της απουσίας πολιτικής βούλησης για την αυστηρή αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων, που αποτελούν το αίτιο των εν λόγω μεταναστευτικών ροών· λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της UNHCR οι ανιθαγενείς ανέρχονται σε τουλάχιστον 10 εκατομμύρια·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι από τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα επί του παρόντος προκύπτει ότι ο αριθμός των προσφύγων έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 50 % την τελευταία πενταετία· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η δραματική αύξηση εξηγείται βάσει διαφόρων στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι ο εκούσιος επαναπατρισμός προσφύγων βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τη δεκαετία του 1980, ότι παραμένει περιορισμένος ο αριθμός των προσφύγων στους οποίους προσφέρονται δυνατότητες ένταξης σε τοπικό επίπεδο και ότι ο αριθμός των περιπτώσεων επανεγκατάστασης ανέρχεται σταθερά σε περίπου 100 000 ετησίως·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι 6,7 εκατομμύρια πρόσφυγες ζουν υπό συνθήκες παρατεταμένης εκτόπισης, που εκτιμάται ότι διαρκούν κατά μέσο όρο περίπου 26 έτη, με παντελή έλλειψη προοπτικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι βιώσιμες λύσεις για την εκτόπιση παραμένουν σε απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα, γεγονός που καθιστά αναγκαίο να αντιμετωπιστεί η εκτόπιση ως πολιτική και αναπτυξιακή πρόκληση, και όχι αποκλειστικά ως ανθρωπιστική πρόκληση·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η παγκόσμια αυτή πρόκληση απαιτεί μια ολιστική και πολυμερή προσέγγιση βάσει διεθνούς συνεργασίας και συνεργειών, καθώς και συντονισμένες και συγκεκριμένες λύσεις που δεν θα στοχεύουν μόνο στην αντιμετώπιση, αλλά και στην πρόβλεψη πιθανών μελλοντικών κρίσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 86 % των προσφύγων παγκοσμίως ζει σε φτωχές περιοχές, με τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες να φιλοξενούν το 26 % του συνόλου, γεγονός που συνεπάγεται την εξάντληση των ικανοτήτων τους και την περαιτέρω αποσταθεροποίηση της δικής τους κοινωνικής και οικονομικής συνοχής και ανάπτυξης· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι χώρες αυτές σπανιότατα διαθέτουν μέσα για την προστασία των δικαιωμάτων των μεταναστών, ενώ απουσιάζουν πλήρως τα μέσα στον τομέα του ασύλου· λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2015 έφτασαν στην ΕΕ ένα εκατομμύριο άνθρωποι, αριθμός που αντιστοιχεί στο 0,2 % του πληθυσμού της ΕΕ, εν αντιθέσει με τα πολύ υψηλότερα ποσοστά σε γειτονικές χώρες (έως και 20 %) αλλά και στην Ευρώπη κατά τη δεκαετία του 1990·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πρόσφυγες, οι εσωτερικά εκτοπισμένοι και οι μετανάστες είναι μεν νομικά διακριτές κατηγορίες, αλλά στην πραγματικότητα συχνά προκύπτουν μεγάλης κλίμακας μικτές ροές ανθρώπων, οι οποίες οφείλονται σε ποικίλα πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά και ανθρωπιστικά αίτια, καθώς και σε αίτια που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παρουσιάζουν διασυνοριακές πτυχές· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων που συμμετέχουν στις εν λόγω ροές πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των σχετικών ευρωπαϊκών πολιτικών· και λαμβάνοντας, επίσης, υπόψη ότι οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο πρέπει πάντοτε να αντιμετωπίζονται κατά τρόπο συμβατό με το καθεστώς τους και ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να στερούνται των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις σχετικές διεθνείς συνθήκες και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η νομική διάκριση μεταξύ προσφύγων και μεταναστών δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως απόδειξη πως η οικονομική μετανάστευση ή η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής είναι λιγότερο θεμιτή σε σύγκριση με τη διαφυγή λόγω διώξεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τόσο τα πολιτικά όσο και τα οικονομικά δικαιώματα, μεταξύ άλλων βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, απειλούνται σε καταστάσεις συγκρούσεων, αστάθειας ή αναταραχών και εξακολουθούν να διακυβεύονται ως αποτέλεσμα της εκτόπισης·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεχιζόμενη επισιτιστική και διατροφική κρίση στο Σαχέλ υποσκάπτει τις αντοχές των ανθρώπων, που έχουν επιδεινωθεί από τις αλλεπάλληλες κρίσεις, την έλλειψη βασικών υπηρεσιών και τις συγκρούσεις στην περιοχή· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η κατάσταση θα πυροδοτήσει περαιτέρω μετανάστευση·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι σε κάθε στάδιο της διαδρομής τους οι μετανάστες είναι εκτεθειμένοι σε κάθε είδους κινδύνους για τη σωματική και την ψυχολογική τους κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της βίας, της εκμετάλλευσης, της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής κακοποίησης, καθώς και της κακοποίησης λόγω φύλου· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις ευπαθείς ομάδες, όπως οι γυναίκες (π.χ. γυναίκες αρχηγοί οικογένειας ή έγκυοι), τα παιδιά, είτε είναι ασυνόδευτα, είτε έχουν χωριστεί από τις οικογένειές τους είτε συνοδεύονται από αυτές, τα άτομα ΛΟΑΔΜ, τα άτομα με αναπηρίες, τα άτομα που χρήζουν επείγουσας ιατρικής περίθαλψης και οι ηλικιωμένοι· λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει επειγόντως να χορηγηθεί στις ευπαθείς αυτές ομάδες ανθρωπιστική προστασία και πρόσβαση σε μηχανισμούς προστασίας και παραπομπής, σε καθεστώς διαμονής και σε βασικές υπηρεσίες όπως η υγειονομική περίθαλψη στο πλαίσιο της επανεγκατάστασής τους ή για όσο διάστημα οι αιτήσεις τους για άσυλο βρίσκονται υπό εξέταση σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι εάν πραγματοποιηθεί διαχείριση της αυξανόμενης κινητικότητας των ανθρώπων κατά τρόπο ασφαλή, συντεταγμένο, ομαλό, υπεύθυνο και βασισμένο στην πρόληψη είναι δυνατόν να μετριαστεί η έκθεση των προσφύγων και των μεταναστών σε κίνδυνο, να προκύψουν σημαντικά οφέλη τόσο για τις χώρες υποδοχής όσο και για τους μετανάστες, όπως ορίζεται στο θεματολόγιο για το 2030, ενώ μπορεί επίσης τούτο να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης για τις χώρες υποδοχής, περιλαμβανομένων των χωρών της ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτά τα οφέλη έχουν εν πολλοίς υποτιμηθεί· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ πρέπει να προβεί σε πρακτικές λύσεις, όπως η αξιοποίηση αλλοδαπών εργαζομένων, ενόψει της αυξανόμενης γήρανσης του πληθυσμού στην Ευρώπη, προκειμένου να εγγυηθεί την ισορροπία μεταξύ του πληθυσμού με αμειβόμενη εργασία και του μη ενεργού πληθυσμού στην ΕΕ και να ανταποκριθεί στις ειδικές ανάγκες της αγοράς εργασίας·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στο πλαίσιο των μέτρων που έλαβε η ΕΕ κινητοποιήθηκαν διάφορα εσωτερικά και εξωτερικά μέσα, αλλά φαίνεται ότι υπήρξε υπερβολική εστίαση στον βραχυπρόθεσμο ορίζοντα και στη μείωση ή την αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών· λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η βραχυπρόθεσμη προσέγγιση δεν αντιμετωπίζει τα αίτια της εκτόπισης και της μετανάστευσης ούτε καλύπτει τις ανθρωπιστικές ανάγκες των μεταναστών· λαμβάνοντας υπόψη ότι απαιτούνται περαιτέρω βελτιώσεις των μέτρων της ΕΕ όσον αφορά τη διαχείριση κρίσεων και την πρόληψη συγκρούσεων, καθώς οι βίαιες συγκρούσεις αποτελούν την κύρια αιτία της εκτόπισης·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των δαπανών της ΕΕ για την εξωτερική μετανάστευση, συμπεριλαμβανομένων των έργων που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών· λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε επίσης ότι η ασφάλεια και η προστασία των συνόρων αποτελούν το κυρίαρχο στοιχείο των ευρωπαϊκών δαπανών για τη μετανάστευση·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στο επίκεντρο όλων των εξωτερικών δράσεων της ΕΕ πρέπει να βρίσκεται η ανθρωπιστική βοήθεια με βάση τις ανάγκες και τον σεβασμό των αρχών του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας, καθώς και τον σεβασμό του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προβλέπονται στις συμβάσεις της Γενεύης και στα πρόσθετα πρωτόκολλά τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να κυριαρχεί η ανεξάρτητη βοήθεια, ήτοι η βοήθεια που είναι απαλλαγμένη από πολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες και σκοπιμότητες στον τομέα της ασφάλειας, καθώς και από διακρίσεις κάθε είδους·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η επιτυχής εφαρμογή μιας βασισμένης στα ανθρώπινα δικαιώματα μεταναστευτικής πολιτικής απαιτεί να τεθούν εν αμφιβόλω οι αρνητικές αντιλήψεις περί μετανάστευσης και να αναπτυχθούν θετικά επιχειρήματα, ώστε οι μεταναστευτικές κινήσεις να παρουσιάζονται ως ευκαιρία για τις χώρες υποδοχής, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ακραίες και οι δημαγωγικές θέσεις·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει ευθύνη να στηρίξει τους εκτελεστικούς εταίρους της ώστε να υλοποιούν υψηλής ποιότητας έργα βοήθειας και προστασίας με ταχύ και αποτελεσματικό τρόπο, καθώς και ότι θα πρέπει να είναι υπόλογη έναντι των πληττόμενων πληθυσμών· λαμβάνοντας υπόψη, εν προκειμένω, ότι οι εταίροι της ΕΕ απαιτούν έγκαιρη και προβλέψιμη χρηματοδότηση και ότι οι αποφάσεις σχετικά με τη διάθεση χρηματοδότησης για μεταβαλλόμενες ή νέες προτεραιότητες θα πρέπει να τους παρέχουν επαρκές χρονικό περιθώριο για τη λήψη μέτρων προγραμματισμού και προσαρμογής·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η αποκεντρωμένη συνεργασία μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση των αναγκών και των πολιτισμών των εσωτερικά εκτοπισμένων, των μεταναστών και των προσφύγων και να αυξήσει την ευαισθητοποίηση του τοπικού πληθυσμού σχετικά με τις προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζουν οι μετανάστες στις χώρες προέλευσής τους· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι τοπικές και περιφερειακές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούν να διαδραματίσουν καίριο ρόλο συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση των εν λόγω βαθύτερων αιτίων, μέσω της ανάπτυξης ικανοτήτων·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ρητά ότι η «δράση της Ένωσης στη διεθνή σκηνή έχει ως γνώμονα και σχεδιάζεται με στόχο να προωθεί στο ευρύτερο παγκόσμιο πλαίσιο τις αρχές που έχουν εμπνεύσει τη δημιουργία, την ανάπτυξη και τη διεύρυνσή της: τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου»· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 208 της Συνθήκης της Λισαβόνας, η αναπτυξιακή βοήθεια αποσκοπεί στον περιορισμό και εντέλει στην εξάλειψη της φτώχειας σε τρίτες χώρες·

Ολοκληρωμένη και βάσει αρχών δράση της ΕΕ για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της κινητικότητας

1.  υπογραμμίζει ότι, στον σημερινό κόσμο, είμαστε μάρτυρες ενός επιπέδου ανθρώπινης κινητικότητας άνευ προηγουμένου και τονίζει ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει επειγόντως να ενισχύσει μια κοινή αντίδραση για την αντιμετώπιση των προκλήσεων και των ευκαιριών που σχετίζονται με αυτό το φαινόμενο· τονίζει ότι η αντίδραση αυτή πρέπει να θεμελιώνεται στην αρχή της αλληλεγγύης και δεν πρέπει να εστιάζει μόνο σε μια βασισμένη στην ασφάλεια προσέγγιση, αλλά να προσανατολίζεται στην πλήρη προστασία των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας όλων όσοι αναγκάζονται λόγω οποιασδήποτε περίστασης να εγκαταλείψουν τις εστίες τους σε αναζήτηση καλύτερης ζωής· δίνει έμφαση στο γεγονός ότι στο πλαίσιο οποιασδήποτε αντίδρασης θα πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στους περισσότερο ευάλωτους και να προβλέπεται η παροχή βοήθειας στην πατρίδα τους· υπογραμμίζει ότι, αν και η μεταχείρισή τους διέπεται από διαφορετικά νομικά πλαίσια, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες έχουν τα ίδια οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα και θεμελιώδεις ελευθερίες, που πρέπει να διασφαλίζονται, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς τους· υπενθυμίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις αξίες και τις αρχές της σε όλες τις κοινές πολιτικές και να τις προωθεί στις εξωτερικές της σχέσεις, περιλαμβανομένων όσων προβλέπονται στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση· τονίζει την ανάγκη για συνοχή στις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ και σε άλλες πολιτικές με εξωτερική διάσταση·

2.  τονίζει ότι το υψηλό αυτό επίπεδο ανθρώπινης κινητικότητας οφείλεται σε πολλαπλά και πολύπλοκα αίτια που απαιτούν λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων ώστε να γίνεται διαφοροποίηση μεταξύ των πτυχών της και να αναπτυχθούν στοχευμένοι τρόποι αντιμετώπισης σε επίπεδο πολιτικής· υπογραμμίζει ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να λάβουν υπόψη αυτή τη σημερινή πραγματικότητα και να αναπτύξουν μια νέα προσέγγιση για την κινητικότητα των ανθρώπων βάσει των πραγματικών δεδομένων και των συμφερόντων της ΕΕ, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα των ανθρώπων με τη βελτίωση της πρόσβασής τους σε βασικές υπηρεσίες, κυρίως στην εκπαίδευση, καθώς και την ένταξη και συμβολή τους στα τοπικά περιβάλλοντα μέσω της παροχής ευκαιριών απασχόλησης και αυτοαπασχόλησης·

3.  τονίζει ότι η διεθνής μετανάστευση μπορεί να συμβάλει στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη, όπως συνέβη και στο παρελθόν, και ότι ο σχετικός διάλογος πρέπει να πραγματοποιείται με επιχειρήματα που να προωθούν την ουσιαστική και αντικειμενική κατανόηση του προβλήματος και των σχετιζόμενων με αυτό κοινών οφελών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ξενοφοβική, δημαγωγική και εθνικιστική ρητορική· επικροτεί, ως εκ τούτου, την εκστρατεία «Together» (Μαζί) των Ηνωμένων Εθνών για τη μείωση των αρνητικών αντιλήψεων για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες και την αντιμετώπιση της αρνητικής στάσης απέναντί τους και ζητεί από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να συνεργαστούν πλήρως με τον ΟΗΕ για τη στήριξη της εν λόγω εκστρατείας· δίνει έμφαση στην ανάγκη να θεσπιστούν πολιτικές σε παγκόσμιο, ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο που να εστιάζουν στη μεσοπρόθεσμη και τη μακροπρόθεσμη προοπτική και να μην κατευθύνονται αποκλειστικά από τις άμεσες πολιτικές πιέσεις ή τα εθνικά εκλογικά κίνητρα· τονίζει ότι οι εν λόγω πολιτικές πρέπει να είναι συνεκτικές, ουσιαστικές, χωρίς αποκλεισμούς και ευέλικτες, με στόχο να ρυθμιστεί η μετανάστευση ως φυσιολογικό ανθρώπινο φαινόμενο και να αντιμετωπιστούν οι θεμιτές ανησυχίες όσον αφορά τη διαχείριση των συνόρων, την κοινωνική προστασία των ευάλωτων ομάδων και την κοινωνική ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών·

4.  τονίζει ότι το σύστημα ανθρωπιστικής βοήθειας έχει υποστεί υπερβολική επιβάρυνση και ότι οι χρηματοδοτικοί του πόροι ποτέ δεν θα αρκούν για να ανταποκριθεί σε κρίσεις αναγκαστικών εκτοπίσεων, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της παρατεταμένης φύσης των περισσοτέρων από αυτές· λαμβάνει, ως εκ τούτου, υπό σημείωση το νέο πλαίσιο πολιτικής που περιγράφεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής του Απριλίου του 2016 σχετικά με τις «αναγκαστικές εκτοπίσεις και την ανάπτυξη» ως ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και καλεί την ΕΥΕΔ και την Επιτροπή να εφαρμόσουν το περιεχόμενό της εντός του νέου πλαισίου εταιρικής σχέσης με τρίτες χώρες· επισημαίνει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης και πιο βιώσιμης προσέγγισης της μετανάστευσης, περιλαμβανομένης της προώθησης στενότερων δεσμών στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας και της ανάγκης για συνεργασία με διάφορους εταίρους – περιφερειακούς παράγοντες, κυβερνήσεις, τοπικές αρχές, μέλη της διασποράς, την κοινωνία των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων των προσφύγων και των μεταναστών, τοπικών θρησκευτικών οργανώσεων και σχετικών ΜΚΟ, καθώς και με τον ιδιωτικό τομέα – ώστε να αναπτυχθούν στοχευμένες τεκμηριωμένες στρατηγικές για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης με αναγνώριση του γεγονότος ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν είναι εργαλείο διαχείρισης κρίσεων, όπως αναφέρεται και στην Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανθρωπιστική Βοήθεια·

5.  τονίζει ότι η αναπτυξιακή συνεργασία της ΕΕ πρέπει να εξακολουθεί να καλύπτει και να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τα βαθύτερα αίτια της εκτόπισης και της μετανάστευσης — δηλαδή τις ένοπλες συγκρούσεις, τις διώξεις για οποιονδήποτε λόγο, τη βία λόγω φύλου, την κακή διακυβέρνηση, τη φτώχεια, την έλλειψη οικονομικών ευκαιριών και την αλλαγή του κλίματος — μέσω της καταπολέμησης της πολιτειακής αστάθειας, της προώθησης της ειρήνης και της ασφάλειας, της επίλυσης συγκρούσεων και των διαδικασιών συμφιλίωσης μετά από συγκρούσεις, της δικαιοσύνης, της ισότητας, καθώς και μέσω της ενίσχυσης των θεσμών, της διοικητικής ικανότητας, της δημοκρατίας, της χρηστής διακυβέρνησης, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, σύμφωνα με τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης αριθ. 16 του νέου θεματολογίου με για το 2030 και τις αρχές που προβλέπονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στο διεθνές δίκαιο·

6.  τονίζει την ανάγκη εστίασης στις κοινωνικοοικονομικές πτυχές του φαινομένου της μετανάστευσης, την ανάγκη να διενεργηθούν οι απαραίτητες αναλύσεις ανά χώρα για τα βαθύτερα αίτια της εκτόπισης και της μετανάστευσης, καθώς και να ενθαρρυνθούν οι χώρες προέλευσης να θεσπίσουν και να εφαρμόσουν μέτρα και πολιτικές που να οδηγούν στη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας και πραγματικών οικονομικών ευκαιριών, έτσι ώστε η μετανάστευση να αποτελεί επιλογή και όχι αναγκαιότητα· καλεί την ΕΕ να συνεχίσει να εφαρμόζει πολιτικές που αποσκοπούν να μειώσουν και, εν τέλει, να εξαλείψουν τη φτώχεια, να καταπολεμήσουν την ανισότητα και την επισιτιστική ανασφάλεια, να προωθήσουν την οικονομική ανάπτυξη, να καταπολεμήσουν τη διαφθορά και να ενισχύσουν τις βασικές δημόσιες υπηρεσίες· επισημαίνει ότι μια επιτυχής πολιτική θα πρέπει να αναγνωρίζει την ανάγκη δημιουργίας οικονομικής ανθεκτικότητας τόσο στις χώρες υποδοχής όσο και στις χώρες προέλευσης· επαναλαμβάνει την ανάγκη να βελτιωθεί η συνοχή της αναπτυξιακής πολιτικής·

7.  υπογραμμίζει ότι οι θέσεις εργασίας και οι οικονομικές ευκαιρίες είναι καίριας σημασίας για τον μετριασμό του αντίκτυπου της ευάλωτης θέσης στην οποία περιέρχονται οι άνθρωποι λόγω εκτόπισης· καλεί την ΕΕ να βοηθήσει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να μετακινηθούν σε τόπους που προσφέρουν τέτοιες ευκαιρίες, να συμβάλει στη δημιουργία ευκαιριών στον τόπο εξορίας τους (μεταξύ άλλων, με την εξάλειψη των φραγμών και των εμποδίων στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας) και να τους συνδράμει ώστε να αναπτύξουν νέες δεξιότητες που να ανταποκρίνονται περισσότερο στις ανάγκες της τοπικής αγοράς εργασίας·

8.  επικροτεί τη δέσμευση της ΕΕ για ανθρωπιστική βοήθεια – αποτελεί άλλωστε τον μεγαλύτερο χορηγό ανθρωπιστικής βοήθειας παγκοσμίως – με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων· παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη να τηρήσουν τις υποσχέσεις που έχουν ήδη δοθεί και να αυξήσουν τις χρηματοδοτικές τους δεσμεύσεις ανάλογα με την αύξηση των ανθρωπιστικών αναγκών· επισημαίνει ότι η ανθρωπιστική αντιμετώπιση θα αποτελεί πάντοτε το πρώτο στοιχείο της αντιμετώπισης των κρίσεων εκτόπισης· τονίζει ότι το διεθνές δίκαιο και οι ανθρωπιστικές αρχές του ανθρωπισμού, της ουδετερότητας, της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν το πλαίσιο καθοδήγησης της ανθρωπιστικής αντιμετώπισης των προσφυγικών κρίσεων και των κρίσεων εκτόπισης από την ΕΕ·

9.  αναγνωρίζει ότι θα πληγούν περαιτέρω τα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια εκατομμυρίων συνανθρώπων μας εάν αφεθούν να μαραζώσουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς ή στα περιθώρια των πόλεων χωρίς πρόσβαση σε υπηρεσίες για την κάλυψη βασικών αναγκών, σε μέσα διαβίωσης και σε ευκαιρίες απόκτησης εισοδήματος·

10.  τονίζει τη σημασία της αναγνώρισης της διάστασης του φύλου στη μετανάστευση, που δεν άπτεται μόνο της ευάλωτης θέσης των γυναικών σε κακοποίηση κάθε είδους, αλλά αφορά και τους ποικίλους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες μεταναστεύουν, τον ρόλο τους στην αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, την κοινωνικοοικονομική συνεισφορά τους και την ενεργό συμμετοχή τους στην επίλυση και την πρόληψη των συγκρούσεων, καθώς και στις διαδικασίες μετά τη λήξη των συγκρούσεων και την ανοικοδόμηση της δημοκρατικής κοινωνίας· σημειώνει, συνεπώς, την αναγκαιότητα της εστίασης στην ενδυνάμωση των γυναικών και στην ενίσχυση του ρόλου τους στο πλαίσιο της λήψης αποφάσεων για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της εκτόπισης και για τη διασφάλιση του σεβασμού των δικαιωμάτων των γυναικών και της αυτονομίας τους σε κάθε στάδιο της μεταναστευτικής διαδικασίας· επισημαίνει εκ νέου ότι είναι απαραίτητη η ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου και της ηλικίας στις πολιτικές της ΕΕ για την κινητικότητα των προσφύγων και των μεταναστών·

11.  ζητεί να ενισχυθεί η συνεργασία με τα Ηνωμένα Έθνη, καθώς και με άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των χρηματοδοτικών συνεισφορών για την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και το Γραφείο Αρωγής και Έργων των ΗΕ για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA)· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, την ανάγκη να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης στους καταυλισμούς προσφύγων, ιδίως σε ό,τι αφορά την υγεία και την εκπαίδευση, καθώς και να εξαλειφθεί σταδιακά η εξάρτηση από ανθρωπιστική βοήθεια σε υφιστάμενες παρατεινόμενες κρίσεις, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα και επιτρέποντας στους εκτοπισμένους να ζουν με αξιοπρέπεια και να συνεισφέρουν χώρες υποδοχής τους, μέχρι τον πιθανό εκούσιο επαναπατρισμό τους ή την επανεγκατάσταση τους·

12.  υπογραμμίζει τις σημαντικές ενέργειες στις οποίες έχει προβεί η ΕΕ για να αντιμετωπίσει την εξωτερική διάσταση της μεταναστευτικής κρίσης, ιδίως την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, που ευθύνεται για την παράνομη διακίνηση μεταναστών και την εμπορία ανθρώπων, καθώς και την ενισχυμένη συνεργασία με τις χώρες προέλευσης και διέλευσης·

13.  υπογραμμίζει την ανάγκη παροχής βοήθειας για τη θέσπιση πλαισίου και δομών στις χώρες προέλευσης, με στόχο την προστασία και την αξιοπρεπή υποδοχή των μεταναστών που επαναπροωθούνται και είναι ευάλωτοι και περιθωριοποιημένοι, παρέχοντάς τους τα μέσα για την επιτυχημένη κοινωνική και πολιτιστική τους ένταξη·

14.  υπενθυμίζει ότι οι ευάλωτες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών, των ανηλίκων (τόσο εκείνων που συνοδεύονται από τις οικογένειές τους όσο και των ασυνόδευτων), των ατόμων με αναπηρίες, των ηλικιωμένων και των ΛΟΑΔΜ, είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στη βία σε όλα τα στάδια της διαδικασίας μετανάστευσης· υπενθυμίζει ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια διατρέχουν, επιπλέον, μεγάλο κίνδυνο να υποστούν βία που οφείλεται στο φύλο και διακρίσεις, ακόμη και όταν φτάσουν σε τόπους που κρίνονται ασφαλείς· ζητεί να παρασχεθεί στις ομάδες αυτές ιδιαίτερη βοήθεια και ευρύτερη ανθρωπιστική προστασία στο πλαίσιο της διαδικασίας επανεγκατάστασης ή ένταξής τους και να τους δοθεί προτεραιότητα στο πλαίσιο διαδικασιών υποδοχής που να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου, να συμμορφώνονται περισσότερο με τα ελάχιστα πρότυπα και να περιέχουν αποτελεσματικότερες διατάξεις για την οικογενειακή επανένωση· ζητεί τη δημιουργία ειδικών δικλείδων ασφαλείας για ομάδες ευάλωτες στη βία και τις διακρίσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ασύλου, καθώς και την πρόσβαση τους σε καθεστώς διαμονής και σε βασικές υπηρεσίες, όπως υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο· ζητεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκπονήσει προγράμματα κατάρτισης στο πλαίσιο της συνεργασίας της με τρίτες χώρες με αντικείμενο τις ιδιαίτερες ανάγκες των ευάλωτων προσφύγων και μεταναστών·

15.  δίνει έμφαση στο γεγονός ότι τα παιδιά αποτελούν σημαντικό ποσοστό των μεταναστών και των προσφύγων και ότι πρέπει να καταρτιστούν και να εφαρμοστούν ειδικές διαδικασίες για τη διασφάλιση της προστασίας τους, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού· καλεί τις χώρες υποδοχής να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά πρόσφυγες έχουν πλήρη πρόσβαση στην εκπαίδευση και να προωθήσουν με τον καλύτερο τρόπο την ενσωμάτωση και την ένταξή τους στο πλαίσιο των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων· καλεί επίσης τους ανθρωπιστικούς και αναπτυξιακούς φορείς να δώσουν περισσότερη έμφαση στην εκπαίδευση και την κατάρτιση εκπαιδευτικών τόσο από τις κοινότητες των εκτοπισμένων όσο και από τις κοινότητες υποδοχής και ζητεί από τους διεθνείς δωρητές να δώσουν προτεραιότητα στην εκπαίδευση στο πλαίσιο της απόκρισής τους για την αντιμετώπιση προσφυγικών κρίσεων, μέσω προγραμμάτων που αποσκοπούν στη συμμετοχή και στην ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών μεταναστών, καθώς και μέσω της προώθησης της εκμάθησης της γλώσσας της χώρας υποδοχής, ώστε να εξασφαλιστεί ένα υψηλότερο και περισσότερο ενδεδειγμένο επίπεδο ένταξης των παιδιών προσφύγων· επικροτεί τη χρηματοδοτική στήριξη για μεγαλύτερη προσφορά εκπαίδευσης και κατάρτισης για τα παιδιά από τη Συρία, καθώς και την πρόσφατη αύξηση από 4 % σε 6 % του μεριδίου των δαπανών για την εκπαίδευση από τον προϋπολογισμό ανθρωπιστικής βοήθειας της ΕΕ, γεγονός που κατατάσσει την ΕΕ σε ηγετική θέση παγκοσμίως όσον αφορά την υποστήριξη εκπαιδευτικών έργων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης· ζητεί μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο πλαίσιο της υλοποίησης της νέας αυτής χρηματοδότησης·

16.  αναγνωρίζει ότι η ανιθαγένεια συνιστά σημαντική απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα· ζητεί από την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να καταπολεμήσουν την ανιθαγένεια σε πάσης μορφής εξωτερική δράση της ΕΕ, ειδικότερα αντιμετωπίζοντας τις διακρίσεις λόγω φύλου, θρησκεύματος ή καθεστώτος μειονότητας στο πλαίσιο του δικαίου περί ιθαγενείας, προάγοντας το δικαίωμα των παιδιών σε ιθαγένεια και παρέχοντας στήριξη στην εκστρατεία της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) που αποσκοπεί στο να τεθεί τέρμα στην ανιθαγένεια έως το έτος 2024· καταγγέλλει τις περιπτώσεις περιορισμού και απαγόρευσης εξόδου ή επιστροφής σε ορισμένα κράτη και τις συνέπειες της ανιθαγένειας σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε δικαιώματα· καλεί λοιπόν τις κυβερνήσεις και τα εθνικά κοινοβούλια να καταργήσουν τις διατάξεις της ποινικής νομοθεσίας που αντιμετωπίζουν την μετανάστευση ως αξιόποινη πράξη·

17.  υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ, ο γενικός στόχος των εξωτερικών μεταναστευτικών πολιτικών της ΕΕ θα πρέπει να είναι η εδραίωση ενός πολυμερούς συστήματος διακυβέρνησης για τη διεθνή μετανάστευση, για το οποίο η πρόσφατη συνάντηση υψηλού επιπέδου των Ηνωμένων Εθνών αποτελεί ένα πρώτο βήμα·

Καλύτερη διαχείριση της διεθνούς μετανάστευσης: Ένα ζήτημα παγκόσμιας ευθύνης

18.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να απαγορεύσει προσωρινά την είσοδο στις ΗΠΑ σε πολίτες επτά χωρών με μουσουλμανικό κατά πλειοψηφία πληθυσμό και να αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία του συστήματος των ΗΠΑ για τους πρόσφυγες· πιστεύει ότι τέτοιες μεροληπτικές αποφάσεις πυροδοτούν την αντιμεταναστευτική και ξενοφοβική ρητορική, ενδεχομένως δεν συνάδουν με βασικές νομοθετικές πράξεις στον τομέα του διεθνούς δικαίου, όπως η Σύμβαση της Γενεύης, και μπορεί να υπονομεύσουν σοβαρά τις τρέχουσες παγκόσμιες προσπάθειες προς την κατεύθυνση ενός δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών για τους πρόσφυγες σε διεθνές επίπεδο· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να υιοθετήσουν από κοινού αποφασιστική στάση όσον αφορά την υπεράσπιση του διεθνούς συστήματος προστασίας και την ασφάλεια δικαίου για όλους τους πληγέντες πληθυσμούς, ιδίως για τους πολίτες της ΕΕ·

19.  χαιρετίζει τη συνάντηση υψηλού επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την αντιμετώπιση των μεγάλων προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών της 19ης Σεπτεμβρίου 2016 και τη φιλοξενία από τις HΠA της Συνόδου Κορυφής των ηγετών, καθώς οι μεταναστευτικές ροές αποτελούν παγκόσμια ευθύνη που απαιτεί αποτελεσματική παγκόσμια αντίδραση και ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών ώστε να επιτευχθεί βιώσιμη λύση με πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· χαιρετίζει το αποτέλεσμα αυτών των συνόδων κορυφής ως έκφραση μιας ουσιαστικής πολιτικής δέσμευσης πρωτοφανούς ισχύος και ελπίζει ότι θα αποτελέσουν έναυσμα για την πορεία προς μια πραγματική παγκόσμια αντίδραση και έναν πραγματικά διεθνή επιμερισμό των ευθυνών για τους πρόσφυγες και τις μεγάλες μεταναστευτικές κινήσεις σε ολόκληρο τον πλανήτη· εκφράζει, ωστόσο, τη βαθιά του λύπη για την έλλειψη συγκεκριμένων υποσχέσεων ή για τη μη ανάληψη νομικά δεσμευτικών υποχρεώσεων όσον αφορά τη βοήθεια ή τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ ρητορικής και πραγματικότητας· καλεί όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να διασφαλίσουν τη συνεχή, άμεση και αποτελεσματική πολιτική δέσμευση και συνεργασία, την ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών με τις χώρες εταίρους, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τις τοπικές αρχές, καθώς και τη χρηματοδότηση και την πραγματοποίηση συγκεκριμένων πράξεων αλληλεγγύης για τη στήριξη των χωρών υποδοχής· υπογραμμίζει την ανάγκη μεγαλύτερου συντονισμού μεταξύ της ΕΕ και των διεθνών εταίρων της σε επίπεδο ΟΗΕ για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών προκλήσεων· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στις διεθνείς προσπάθειες, ιδίως όσον αφορά τη διασφάλιση ότι οι συμφωνίες – συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών συμφώνων του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και για την ασφαλή, ομαλή και τακτική μετανάστευση – θα τίθενται άμεσα σε εφαρμογή, ενώ θα καθιερώνονται μηχανισμοί παρακολούθησης όπου απαιτείται·

20.  τονίζει ότι η παγκόσμια συνεργασία στον τομέα της μετανάστευσης και της κινητικότητας πρέπει να θεμελιωθεί σε περιφερειακό και υποπεριφερειακό πλαίσιο· καλεί την ΕΕ να ενισχύσει τα σχέδια συνεργασίας με περιφερειακούς οργανισμούς όπως η Αφρικανική Ένωση, ο Σύνδεσμος των Αραβικών Κρατών και το Συμβούλιο Συνεργασίας του Περσικού Κόλπου, ώστε να προαχθεί και η διαχείριση της ενδοπεριφερειακής κινητικότητας, και υπογραμμίζει την ανάγκη να παροτρυνθούν οι εν λόγω περιφερειακές οργανώσεις να συμμετάσχουν πλήρως στη συνεργασία αυτή· σημειώνει ότι η οικονομική ολοκλήρωση σε επίπεδο υποπεριφερειών, ιδίως αφρικανικών, αποτελεί επίσης εργαλείο για την κοινή διαχείριση και την προώθηση των πρωτοβουλιών Νότου-Νότου στον τομέα της διαχείρισης της μετανάστευσης και της κινητικότητας· παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει η Αφρικανική Ένωση να διαδραματίσει πιο ισχυρό και αξιόπιστο ρόλο στην πρόληψη των πολιτικών κρίσεων στην αφρικανική ήπειρο·

21.  υπογραμμίζει ότι η ΕΕ μπορεί να ωφεληθεί από τη στενότερη συνεργασία και συνέργεια με πολυμερείς τράπεζες ανάπτυξης και με εξειδικευμένους φορείς των Ηνωμένων Εθνών, ειδικότερα την UNHCR και τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) ο οποίος είναι πλέον συνδεδεμένος με τα Ηνωμένα Έθνη· λαμβάνει υπόψη τις πρόσφατες ιδέες που διατυπώθηκαν από την Παγκόσμια Τράπεζα σχετικά με την κατάσταση των ατόμων που έχουν υποστεί εκτόπιση και επικροτεί την αναγνώριση της ανάγκης να αναπτυχθούν πολιτικές για τον μετριασμό των επιπτώσεων της εκτόπισης και για το άσυλο, οι οποίες να υποστηρίζουν την ένταξη των ατόμων που έχουν υποστεί εκτόπιση και ταυτόχρονα να υποχρεώνουν τις κοινότητες υποδοχής να επιτύχουν τους αναπτυξιακούς τους στόχους·

22.  υπογραμμίζει ότι η επανεγκατάσταση των βίαια εκτοπισμένων ατόμων αποτελεί επιτακτική ευθύνη της διεθνούς κοινότητας, στο πλαίσιο της οποίας η UNHCR παίζει σημαντικό ρόλο· καλεί τα κράτη μέλη να τηρήσουν στο ακέραιο τις δεσμεύσεις τους· θεωρεί ότι είναι ζωτικής σημασίας να υπάρξει επειγόντως μια συντονισμένη και βιώσιμη κίνηση που θα διασφαλίζει δίκαιες και προσβάσιμες διαδικασίες για τη χορήγηση ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε άλλες χώρες υποδοχής στα άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας, αντί να αφήνεται η ευθύνη κατά κύριο λόγο στα κράτη πρώτης γραμμής ή σε χώρες που γειτνιάζουν με ζώνες συγκρούσεων· υπογραμμίζει το γεγονός ότι η οικονομική υποστήριξη έχει ξεπεραστεί από το πεδίο και την κλίμακα των εκτοπίσεων, σε συνδυασμό με την έλλειψη κατάλληλων και αποτελεσματικών λύσεων για την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτιών αυτής της εκτόπισης·

23.  τονίζει τις υποχρεώσεις έναντι των προσφύγων που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και καλεί όλες τις χώρες που δεν το έχουν ακόμη πράξει να κυρώσουν και να θέσουν σε εφαρμογή τη Σύμβαση για το Καθεστώς των Προσφύγων και το πρωτόκολλό της· καλεί όλες τις χώρες να επεκτείνουν την προστασία στα εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα, όπως διασφαλίζεται με μηχανισμούς όπως η Σύμβαση της Αφρικανικής Ένωσης για την Προστασία και τη Βοήθεια των Εσωτερικά Εκτοπισμένων Ατόμων στην Αφρική (Σύμβαση της Καμπάλα)·

24.  υπογραμμίζει ότι οι έννοιες της ασφαλούς χώρας και της ασφαλούς χώρας προέλευσης δεν θα πρέπει να παρεμποδίζουν την ατομική εξέταση των αιτήσεων ασύλου· ζητεί τη συλλογή εξειδικευμένων, λεπτομερών και τακτικά ενημερωμένων πληροφοριών σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως στην περίπτωση των γυναικών, των παιδιών, των αναπήρων και των ατόμων ΛΟΑΔΜ στις χώρες καταγωγής των αιτούντων άσυλο, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που θεωρούνται ασφαλείς·

25.  τονίζει ότι θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να διασφαλιστούν για τους πρόσφυγες αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στα κράτη μέλη και στους καταυλισμούς προσφύγων, ιδίως όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη, τη δυνατότητα εκπαίδευσης και τις ευκαιρίες για εργασία·

26.  υπογραμμίζει την ανάγκη να δοθεί ώθηση στις δυνατότητες εκπαίδευσης· ζητεί την εναρμόνιση των πολιτικών για την αναγνώριση των δεξιοτήτων και την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μεταναστών, καθώς και την ασφαλιστική κάλυψη σύμφωνα με τις βασικές συμβάσεις της ΔΟΕ· ζητεί την υπογραφή και την κύρωση της Διεθνούς Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων όλων των Μεταναστών Εργαζομένων και των Μελών των Οικογενειών τους·

27.  θεωρεί ότι η παροχή προσωρινής ή επικουρικής προστασίας βάσει της υπόθεσης ότι οι πρόσφυγες θα επιστρέψουν στη χώρα τους το νωρίτερο δυνατόν δημιουργεί έλλειψη προοπτικών και ευκαιριών ένταξης· υπενθυμίζει τη σημασία του θετικού ρόλου που μπορούν να παίξουν οι πρόσφυγες στην ανοικοδόμηση των κοινωνιών τους, άμα τη επιστροφή τους στις χώρες τους ή από το εξωτερικό·

28.  καταδικάζει τον τεράστιο αριθμό θανάτων μεταναστών στη Μεσόγειο Θάλασσα και εκφράζει την ανησυχία του για τον αυξανόμενο αριθμό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται εις βάρος των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο στο δρόμο τους προς την Ευρώπη·

29.  εκφράζει έντονη ανησυχία για τις πολυάριθμες περιπτώσεις εξαφάνισης ανήλικων ασυνόδευτων μεταναστών· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν μια βάση δεδομένων για τους ασυνόδευτους ανηλίκους που καταφθάνουν στο έδαφος των κρατών μελών·

30.  τονίζει την ανάγκη αναζήτησης βιώσιμων διπλωματικών και πολιτικών λύσεων για βίαιες συγκρούσεις και επένδυσης σε αποτελεσματικούς μηχανισμούς έγκαιρης προειδοποίησης και πρόληψης των συγκρούσεων, ώστε να μειωθούν στο μέλλον· καλεί την ΕΕ να δρομολογήσει συντονισμένες διπλωματικές προσπάθειες με διεθνείς εταίρους και μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις και οργανισμούς προκειμένου να αναλάβει πιο ισχυρό και ενεργό ρόλο στον τομέα της πρόληψης συγκρούσεων, της διαμεσολάβησης, της επίλυσής τους και της συμφιλίωσης και να διασφαλίσει το δικαίωμα των ανθρώπων να παραμένουν στις χώρες και τις περιοχές καταγωγής τους· υπογραμμίζει ότι τούτο θα πρέπει να αποτελέσει τον πυρήνα των δραστηριοτήτων της ΕΥΕΔ, στην οποία θα πρέπει να διατεθούν οι αναγκαίοι πόροι και αρμοδιότητες ώστε να καταστεί αυτό δυνατό, μεταξύ άλλων όσον αφορά τον προϋπολογισμό και το προσωπικό· υπενθυμίζει, στο πλαίσιο αυτό, τον θεμελιώδη ρόλο των αντιπροσωπειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ειδικών εντεταλμένων· τονίζει ότι η απάντηση στην εκτόπιση και τη μετανάστευση πρέπει να βασίζεται στις ανάγκες και τα δικαιώματα και να λαμβάνει υπόψη της την ευάλωτη θέση του πληθυσμού, καθώς και να μην περιορίζεται στην ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά να εμπλέκει και φορείς ανάπτυξης και φορείς της κοινωνίας των πολιτών·

31.  καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να αναλάβουν με σοβαρότητα τις ευθύνες τους όσον αφορά το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής, να εφαρμόσουν χωρίς καθυστέρηση τη συμφωνία του Παρισιού και να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην αναγνώριση των επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος στις μαζικές εκτοπίσεις, καθώς η κλίμακα και η συχνότητα των εκτοπίσεων είναι πιθανόν να αυξηθούν· ζητεί ιδιαίτερα από την ΕΕ να θέσει επαρκή μέσα στη διάθεση των χωρών που πλήττονται από την κλιματική αλλαγή προκειμένου να τις βοηθήσει να προσαρμοστούν στις συνέπειές της και να μετριάσουν τις επιπτώσεις της· τονίζει ότι τούτο δεν πρέπει να συμβεί εις βάρος της παραδοσιακής αναπτυξιακής συνεργασίας που αποσκοπεί στη μείωση της φτώχειας· είναι της άποψης ότι πρέπει να θεσπιστεί σε διεθνές επίπεδο ένα ειδικό καθεστώς προστασίας για τα άτομα που εκτοπίζονται λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, το οποίο θα λαμβάνει υπόψη την ιδιαίτερη κατάσταση των εν λόγω ατόμων·

32.  επιδοκιμάζει το έργο των τοπικών και των διεθνών ΜΚΟ και των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών στην παροχή επείγουσας και σε πολλές περιπτώσεις σωτήριας βοήθειας στα πιο ευάλωτα άτομα στις χώρες καταγωγής, διέλευσης ή προορισμού των προσφύγων και των μεταναστών, παρόλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν· επισημαίνει ότι το εν λόγω έργο έχει πολλές φορές καλύψει το κενό που αφήνουν τα κράτη και η διεθνής κοινότητα εν γένει·

33.  θεωρεί κρίσιμης σημασίας να ξεπεραστούν τα υφιστάμενα επιχειρήματα περί προσφύγων, οι οποίοι παρουσιάζονται μόνο ως επιβάρυνση, και τονίζει τη θετική συμβολή που μπορούν να έχουν, εάν τους δοθεί η ευκαιρία, στις κοινότητες υποδοχής τους· συνιστά να εξασφαλίζεται η συμμετοχή των προσφύγων στον καθορισμό και τον σχεδιασμό των πολιτικών λύσεων που τους επηρεάζουν άμεσα, με τη δημιουργία ή την ενίσχυση των αναγκαίων προγραμμάτων· καλεί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οργανισμούς να προβλέψουν περιόδους πρακτικής άσκησης στις διοικητικές τους υπηρεσίες, οι οποίες θα αφορούν συγκεκριμένα νέους πτυχιούχους πρόσφυγες που διαμένουν νόμιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να δώσουν το καλό παράδειγμα και να καταδείξουν τα οφέλη της επένδυσης στη νέα γενιά·

Εξωτερική δράση και εταιρικές σχέσεις της ΕΕ με τρίτες χώρες

34.  τονίζει ότι η εξωτερική δράση της ΕΕ θα πρέπει να είναι προορατική και προσανατολισμένη στην ειρήνη και το μέλλον, ώστε να μπορεί να προσαρμόζει τους στόχους της για την αντιμετώπιση νέων κρίσεων· υποστηρίζει τη στενότερη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών στους τομείς της ασφάλειας, της εκπαίδευσης και της ανταλλαγής πληροφοριών, προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση της μετανάστευσης και να αποφευχθούν νέες κρίσεις· υπενθυμίζει ότι το φαινόμενο της μετανάστευσης πηγάζει από ένα περίπλοκο σύνολο αιτιών, όπως ο αυξανόμενος πληθυσμός, η φτώχεια, η απουσία ευκαιριών και η ανεπαρκής δημιουργία θέσεων εργασίας, η πολιτική αστάθεια, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η πολιτική καταπίεση, η δίωξη, οι στρατιωτικές συγκρούσεις και άλλες μορφές βίας, καθώς και η κλιματική αλλαγή· υπενθυμίζει ότι η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων μπορεί να μειώσει τους βασικούς παράγοντες που προκαλούν την εκτόπιση και τη μετανάστευση· τονίζει ότι είναι θεμελιώδης ανάγκη να ενισχυθεί η συνοχή των πολιτικών σε δύο επίπεδα: μεταξύ εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ και – στο πλαίσιο της εξωτερικής δράσης – μεταξύ της πολιτικής διεύρυνσης, της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας, των διμερών σχέσεων με τους στρατηγικούς εταίρους της ΕΕ, καθώς και της αναπτυξιακής και της εμπορικής πολιτικής· θεωρεί ότι η πολιτική εμπορικών συναλλαγών με τις αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει να είναι αμοιβαία επωφελής και ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές ανισότητες μεταξύ αυτών των χωρών και της ΕΕ· δίνει έμφαση στη σημασία της Ομάδας «Εξωτερική Δράση» της Επιτροπής για τον συντονισμό των δράσεων της ΕΕ στον τομέα της μετανάστευσης στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο και για την προώθηση φιλόδοξης κοινής μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ·

35.  υπογραμμίζει την ανάγκη να υιοθετηθεί σφαιρική προσέγγιση των εξωτερικών συγκρούσεων και κρίσεων με την καταγραφή των άμεσων και έμμεσων οικονομικών, περιβαλλοντικών, κοινωνικών, δημοσιονομικών και πολιτικών επιπτώσεων της εκτόπισης προς τρίτες χώρες προκειμένου να προσαρμοστούν καλύτερα οι αναπτυξιακές πολιτικές στις ανάγκες των χωρών αυτών·

36.  υπενθυμίζει ότι οι η επανεξέταση της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας (ΕΠΓ), που παρουσιάστηκε στις 18 Νοεμβρίου 2015, περιλαμβάνει τη συμμετοχή τρίτων χωρών που γειτνιάζουν με τις χώρες εταίρους της γειτονίας της ΕΕ, εντός διευρυμένων πλαισίων συνεργασίας· ενθαρρύνει ως εκ τούτου τη δημιουργία θεματικών πλαισίων, εντός των οποίων θα συνεργαστούν η Ένωση, τα κράτη εταίροι της νότιας γειτονίας και οι βασικότεροι περιφερειακοί εταίροι, ιδίως στην Αφρική, όσον αφορά περιφερειακές προκλήσεις όπως η ασφάλεια, η ενέργεια και η διαχείριση των προσφύγων και των μεταναστευτικών ροών·

37.  επαναλαμβάνει την αρχή της «επιβράβευσης των επιδόσεων» ως βάση της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ, στο πλαίσιο της οποίας θα πρέπει η ΕΕ να αναπτύξει ακόμη στενότερες (οικονομικές) συμπράξεις με εκείνες τις χώρες που σημειώνουν πρόοδο στον τομέα της δημοκρατικής μεταρρύθμισης· τονίζει ότι η εστίαση στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων στις τρίτες χώρες θα πρέπει να είναι μία από τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ·

38.  ζητεί από την ΑΠ/ΥΕ να εξετάσει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, το ζήτημα της ανάπτυξης κρατικής, οικονομικής και κοινωνικής ανθεκτικότητας, ιδίως στις γειτονικές χώρες της ΕΕ και στην ευρύτερη γύρω περιοχή, μεταξύ άλλων μέσω της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας και άλλων μέσων της ΕΕ·

39.  καταδικάζει την αυξανόμενη ποινικοποίηση της μετανάστευσης εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων ατόμων και την κακομεταχείριση και αυθαίρετη κράτηση των προσφύγων σε τρίτες χώρες· καλεί την ΑΠ/ΥΕ και την ΕΥΕΔ να επιλύσουν το θέμα αυτό, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο των διαλόγων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και των υποεπιτροπών δικαιοσύνης, ελευθερίας και ασφάλειας, και να αναπτύξουν ικανότητες προστασίας στις τρίτες χώρες διέλευσης·

40.  ζητεί τη χάραξη μιας πραγματικής, βασισμένης στα ανθρώπινα δικαιώματα κοινής ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής που θα βασίζεται στην αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 80 ΣΛΕΕ – με την ασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και με επαρκείς νομικούς διαύλους για την ασφαλή και ομαλή μετανάστευση, περιλαμβανομένης της κυκλικής μετανάστευσης – που θα λειτουργεί ως βιώσιμη μακροπρόθεσμη πολιτική για την προώθηση της ανάπτυξης και της συνοχής εντός της ΕΕ, προκειμένου να καθοριστεί ένα σαφές πλαίσιο για τις σχέσεις της ΕΕ με τρίτες χώρες· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να ενισχύσουν το σχέδιο της ευρωπαϊκής μπλε κάρτας για την καλύτερη διαχείριση της οικονομικής μετανάστευσης· προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε πολιτική που ενδέχεται να αντιβαίνει στις βασικές αξίες της ΕΕ, όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 8 ΣΕΕ και στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, θα ήταν επιζήμια για την αξιοπιστία της ΕΕ και για την ικανότητά της να ασκεί διεθνή επιρροή στις εξελίξεις· σημειώνει ότι, στο πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ για τη μετανάστευση, απαιτούνται συμφωνίες με τρίτες χώρες οι οποίες θα περιλαμβάνουν μακροπρόθεσμους στόχους, προκειμένου να εγκαθιδρύουν βιώσιμες εταιρικές σχέσεις· υπενθυμίζει ότι όλες οι εταιρικές σχέσεις αυτού του είδους θα πρέπει να βασίζονται στον διάλογο, τα κοινά συμφέροντα και την αμοιβαία αποδοχή· επικροτεί το σχέδιο δράσης της ΕΕ κατά της λαθραίας διακίνησης μεταναστών (2015-2020), το οποίο προβλέπει στενότερη συνεργασία με τρίτες χώρες, αλλά υπογραμμίζει ότι η εφαρμογή μιας κοινής πολιτικής της ΕΕ για τη νόμιμη μετανάστευση θα ήταν ζωτικής σημασίας για τη διάρρηξη του επιχειρηματικού μοντέλου των διακινητών και την αντιμετώπιση της εμπορίας ανθρώπων· καλεί την Επιτροπή να ευθυγραμμίσει πλήρως το υφιστάμενο κεκτημένο της ΕΕ με το πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών κατά της Λαθραίας Διακίνησης Μεταναστών και να διασφαλίσει την επαρκή προστασία των μεταναστών που αποτελούν θύματα βίας ή κακοποίησης·

41.  ζητεί κάθε συμφωνία με τρίτες χώρες να διασφαλίζει το σεβασμό των δικαιωμάτων των μεταναστών, όποιο και αν είναι το καθεστώς τους, και να συμμορφώνεται προς το διεθνές δίκαιο και ζητεί τη θέσπιση σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων, μεταξύ άλλων και για τον τομέα του ασύλου, πράγμα που σημαίνει συγκεκριμένα ότι η παράτυπη διέλευση συνόρων δεν πρέπει να συνιστά λόγο φυλάκισης·

42.  υπενθυμίζει τη σημασία της συνεργασίας με τις τρίτες χώρες στο θέμα της πάταξης των λαθρεμπόρων και της εμπορίας ανθρώπων ούτως ώστε να είναι δυνατό να πληγούν τα δίκτυα σε όσο το δυνατόν πιο πρώιμο στάδιο της αλυσίδας· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι είναι σημαντικό να ενισχυθεί η δικαστική και αστυνομική συνεργασία με αυτές τις χώρες προκειμένου να εντοπίζονται και να εξαρθρώνονται τα δίκτυα· υπενθυμίζει εξάλλου την ανάγκη ενίσχυσης των δυνατοτήτων των χωρών αυτών προκειμένου να είναι σε θέση να καταδιώκουν και να τιμωρούν αποτελεσματικά τους αυτουργούς· ζητεί συνεπώς να ενθαρρυνθεί η συνεργασία μεταξύ Ένωσης, κρατών μελών, Europol, Eurojust και ενδιαφερόμενων τρίτων χωρών· επαναβεβαιώνει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων δεν θα πρέπει να θίγουν τα δικαιώματα των θυμάτων εμπορίας, των μεταναστών, των προσφύγων και των ατόμων που χρήζουν διεθνούς προστασίας· ζητεί να τερματιστεί αμελλητί η κράτηση θυμάτων εμπορίας ανθρώπων και παιδιών·

43.  υπενθυμίζει ότι τα δίκτυα των λαθρεμπόρων και των διακινητών ανθρώπων αξιοποιούν στο έπακρο το διαδίκτυο για να φέρουν σε πέρας τις εγκληματικές τους δραστηριότητες· επισημαίνει συνεπώς ότι είναι ζωτικής σημασίας καθήκον για την Ένωση η ενίσχυση της δράσης της, ιδίως στους κόλπους της Europol και της Μονάδας για την αναφορά διαδικτυακού περιεχομένου (IRU), και η σχετική συνεργασία της με τις τρίτες χώρες·

44.  υπενθυμίζει ότι τα δίκτυα διακίνησης μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις νόμιμες οδούς μετανάστευσης για να φέρουν τα θύματά τους σε ευρωπαϊκό έδαφος· εκτιμά ότι στα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι τρίτες χώρες ως προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας απελευθέρωσης του καθεστώτος θεωρήσεων με την Ένωση πρέπει να συμπεριλαμβάνεται ρητώς η συνεργασία των εν λόγω χωρών στο πεδίο της καταπολέμησης της παράνομης διακίνησης ανθρώπων· ζητεί από την Επιτροπή να δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό το πρόβλημα καθώς και στο ζήτημα της δίωξης των λαθρεμπόρων και να μεριμνήσει ώστε να περιλαμβάνονται τα θέματα αυτά σε οποιοδήποτε διαλόγου διεξάγεται στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων ενόψει παρόμοιων συμφωνιών·

45.  εκφράζει την ικανοποίησή του για την προσέγγιση σύμφωνα με την οποία η ΕΕ θα πρέπει να θέσει σαφείς προτεραιότητες και μετρήσιμους στόχους για όλες τις κοινές πολιτικές και ιδίως για τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες· υπογραμμίζει ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να συμμετάσχει στον καθορισμό αυτών των σαφών στόχων· θεωρεί ότι η ανάληψη εξωτερικής δράσης της ΕΕ βάσει κοινής προσέγγισης είναι ο μόνος τρόπος για τη διασφάλιση ισχυρότερης και αποτελεσματικής πολιτικής· ζητεί να αναληφθεί πραγματικά ενοποιημένη και συντονισμένη δράση μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών, δεδομένου ότι οι μονομερείς πρωτοβουλίες, είτε στις εσωτερικές είτε στις εξωτερικές υποθέσεις, μπορούν να υπονομεύσουν τη βιωσιμότητα και την επιτυχία των κοινών πολιτικών και συμφερόντων μας·

46.  ζητεί την καλύτερη προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ με στόχο την αποτροπή της παράνομης εισόδου στην ΕΕ, την αντιμετώπιση της λαθραίας διακίνησης ανθρώπων και την πρόληψη της απώλειας ζωών στη θάλασσα· χαιρετίζει, στο πλαίσιο αυτό, τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, βάσει του Frontex, καθώς το βήμα αυτό θα συμβάλει στην αποτελεσματικότερη διαχείριση της μετανάστευσης· τονίζει, ωστόσο, την ανάγκη για μεγαλύτερη χρηματοοικονομική και τεχνική συνδρομή για την προστασία των συνόρων όλων των νοτιοανατολικών κρατών μελών της ΕΕ, των υποψηφίων προς ένταξη στην ΕΕ χωρών και άλλων χωρών εταίρων στην περιοχή· εκφράζει συγκεκριμένα τη λύπη του για την απουσία κοινοβουλευτικού ελέγχου επί των εξωτερικών δραστηριοτήτων του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής και ζητεί, ως εκ τούτου, να υποβάλλει ο Οργανισμός συστηματικά εκθέσεις προς το Κοινοβούλιο σχετικά με την εφαρμογή των συμφωνιών εργασίας και των κοινών επιχειρήσεων του με τις τρίτες χώρες σε συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών·

47.  τονίζει ότι η διάνοιξη ασφαλών και νόμιμων οδών για τους αιτούντες άσυλο και δυνητικούς μετανάστες θα τους επέτρεπε να χρησιμοποιούν επίσημους διαύλους εισόδου και εξόδου, προκαλώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο πλήγμα στην επιχειρηματική δραστηριότητα των διακινητών ανθρώπων και των συναφών δικτύων οργανωμένου εγκλήματος· τονίζει ότι η έλλειψη νόμιμων οδών μετανάστευσης οδηγεί συχνά σε αύξηση των παράτυπων μεθόδων κινητικότητας, η οποία οδηγεί με τη σειρά της σε επιδείνωση του ευάλωτου χαρακτήρα και σε κίνδυνο κακοποίησης σε όλα τα στάδια των μεταναστευτικών και προσφυγικών κινήσεων· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, την επείγουσα, συγκεκριμένη και απτή δημιουργία οργανωμένων, ασφαλών και νόμιμων οδών προς την ΕΕ στο σύνολό της μέσω, μεταξύ άλλων, πιο αποτελεσματικών ρυθμίσεων για την οικογενειακή επανένωση και μέσω προγραμμάτων επανεγκατάστασης· επαναλαμβάνει, επίσης, το αίτημά του προς τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τις υπάρχουσες δυνατότητες όσον αφορά τη χορήγηση θεωρήσεων ανθρωπιστικού χαρακτήρα, ιδίως για τα ευάλωτα άτομα και συγκεκριμένα για τους ασυνόδευτους ανηλίκους, στις πρεσβείες και στα προξενικά γραφεία της Ένωσης στις χώρες προέλευσης ή διέλευσης· ζητεί να επιτρέπονται επίσης, στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, η υποβολή και η επεξεργασία των αιτήσεων ασύλου εκτός της ΕΕ ή στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ· ζητεί τη στήριξη της ΕΕ για τη δημιουργία ανθρωπιστικών διόδων στο πλαίσιο της αντιμετώπισης προσφυγικών κρίσεων και κρίσεων που σχετίζονται με εκτοπίσεις, με στόχο την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας και τη διασφάλιση ότι ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες των προσφύγων και τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα· λαμβάνει υπό σημείωση την πρόταση της Επιτροπής σε ό,τι αφορά τη δημιουργία ενωσιακού πλαισίου επανεγκατάστασης αλλά ζητεί να συνεχιστούν οι εργασίες σε επίπεδο ΕΕ για τη θέσπιση και την ενίσχυση νόμιμων οδών που θα λειτουργούν συμπληρωματικά προς την επανεγκατάσταση·

48.  λαμβάνει υπό σημείωση το νέο πλαίσιο εταιρικής σχέσεις με τρίτες χώρες, το οποίο θεωρεί ότι αποτελεί ένδειξη πραγματικής πολιτικής δράσης, ιδίως επειδή στοχεύει, με τη διττή προσέγγισή του, στη συμπερίληψη αφενός βραχυπρόθεσμων στόχων, όπως η διάσωση ανθρώπων στη Μεσόγειο και η αύξηση του ποσοστού επιστροφών στις χώρες καταγωγής και διέλευσης, και αφετέρου μακροπρόθεσμων στόχων, όπως η αντιμετώπιση των γενεσιουργών αιτίων της παράτυπης μετανάστευσης και της εκτόπισης, μέσω ενισχυμένης στήριξης της ΕΕ στις τρίτες χώρες για την ανάπτυξη ικανοτήτων και μέσω βελτίωσης της πολιτικής, της κοινωνικής και της οικονομικής κατάστασής τους· τονίζει ότι η επιτυχία της προσέγγισης που περιγράφεται στην ανακοίνωση του Ιουνίου του 2016 εξαρτάται από την ικανότητα της ΕΕ να προσφέρει πραγματικά, κοινά συμφωνηθέντα κίνητρα σε τρίτες χώρες διέλευσης και προέλευσης και εκφράζει την ανησυχία του για την περιορισμένη προσφορά που επικεντρώθηκε κυρίως στη διαχείριση των συνόρων ή στα προγράμματα υποβοηθούμενης εκούσιας επιστροφής, τα οποία, μολονότι είναι ουσιαστικά και απαραίτητα, αποτελούν μερική και βραχυπρόθεσμη μόνο απάντηση σε μια εξαιρετικά σύνθετη κατάσταση· τονίζει ότι τα νέα πλαίσια εταιρικής σχέσης δεν πρέπει να αποτελούν τον μοναδικό πυλώνα ευρωπαϊκής δράσης στον τομέα της μετανάστευσης και επισημαίνει την ανάγκη εξισορρόπησης και συμπλήρωσης αυτής της απάντησης, εστιάζοντας στην ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών, στα προσόντα και την περιφερειακή κινητικότητα, καθώς και τη βελτίωση των επιπέδων προστασίας στις χώρες διέλευσης και προέλευσης·

49.  υπενθυμίζει τη σημασία μιας ισόρροπης προσέγγισης στο νέο πλαίσιο εταιρικής σχέσης· προειδοποιεί για τους κινδύνους των ποσοτικών προσεγγίσεων στο νέο πλαίσιο εταιρικής σχέσης και των συναφών «συμφώνων μετανάστευσης», στο πλαίσιο των οποίων βασικός στόχος της ΕΕ θα καθίστατο η «μετρήσιμη αύξηση του αριθμού και του ποσοστού επιστροφών»· επισημαίνει ότι ο αριθμός επιστροφών είναι προφανές ότι εξαρτάται από τη φύση των μεταναστευτικών ροών και τις καταστάσεις στις χώρες προέλευσης· τονίζει ότι οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι των συμφώνων θα πρέπει να επικεντρωθούν στη βέλτιστη αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι τρίτες χώρες, μεταξύ άλλων, με την ανάπτυξη διαύλων νόμιμης μετανάστευσης, το αποτέλεσμα της οποίας θα είναι να μειωθούν τα επίπεδα της παράτυπης μετανάστευσης και των θανατηφόρων περιστατικών στην περιοχή της Μεσογείου· ζητεί αύξηση των υποτροφιών που διατίθενται σε νέους από τρίτες χώρες· επικροτεί το γεγονός ότι τα προγράμματα της ΕΕ για την επιστροφή και την επανένταξη στηρίζουν τη δημιουργία ικανοτήτων και τη βελτίωση της διαχείρισης της μετανάστευσης στις χώρες διέλευσης και προέλευσης· ζητεί αξιολόγηση της εφαρμογής της πολιτικής επιστροφών της ΕΕ· υπενθυμίζει το καθήκον των τρίτων χωρών να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο των συμφωνιών επανεισδοχής·

50.  τονίζει την ανάγκη ανάπτυξης στενότερων εταιρικών σχέσεων με τις υποψήφιες και τις δυνητικά υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες της περιοχής των Δυτικών Βαλκανίων σε ζητήματα μετανάστευσης, καθώς και την ανάγκη παροχής της αναγκαίας στήριξης και συνεργασίας για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στην περιοχή·

51.  ζητεί εταιρικές σχέσεις κινητικότητας και συμφωνίες κυκλικής μετανάστευσης προκειμένου να διευκολυνθεί η κυκλοφορία των υπηκόων των τρίτων χωρών μεταξύ των χωρών τους και της ΕΕ και να υποστηριχθεί η κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη αμφοτέρων των μερών·

52.  τονίζει ότι, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων κατάρτισης και ανταλλαγής ορθοπραξίας με τρίτες χώρες, η Ένωση θα πρέπει να δώσει έμφαση στο διεθνές και ενωσιακό δίκαιο καθώς και στις σχετικές πρακτικές, και συγκεκριμένα σε ό, τι αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα, την πρόσβαση στη διεθνή προστασία, τις δράσεις έρευνας και διάσωσης, καθώς και στον καλύτερο εντοπισμό και την αρωγή προς τα άτομα που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση· πιστεύει ότι τούτο ισχύει ιδίως για την κατάρτιση σχετικά με τη διαχείριση των συνόρων, η οποία, σύμφωνα με όσα ορίζει το διεθνές δίκαιο, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για να αποτρέπεται η απόπειρα εξόδου ατόμων από τη χώρα τους·

53.  απευθύνει έκκληση για μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση ως προς τη μεταχείριση των μεταναστών που επαναπροωθούνται στη χώρα προέλευσής τους ή σε τρίτη χώρα· εκτιμά ότι οποιοσδήποτε διάλογος σχετικά με την επιστροφή και την επανεισδοχή και δη στο πλαίσιο συμφωνιών επανεισδοχής οφείλει να εμπεριέχει συστηματικά το ζήτημα της επανένταξης και της ασφαλούς επιστροφής των μεταναστών· υπογραμμίζει ότι πρέπει να παρέχεται στους μετανάστες πλήρης ασφάλεια και προστασία από απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση, μεταξύ άλλων και στα κέντρα κράτησης, και ότι η Ένωση πρέπει να στηρίξει προγράμματα επανένταξης· υπενθυμίζει ότι κανείς δεν επιτρέπεται να επαναπροωθείται ή να επιστρέφει δια της βίας σε χώρες όπου ενδέχεται να απειλείται η ζωή του ή η ελευθερία του λόγω της καταγωγής του, της θρησκείας του, της εθνικότητάς του, λόγω του ότι ανήκει σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, ή όπου διατρέχει κίνδυνο βασανιστηρίων, απάνθρωπης μεταχείρισης και γενικότερα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επισημαίνει ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, απαγορεύονται οι μαζικές απελάσεις και οι επαναπροωθήσεις·

54.  υποστηρίζει τους υπεύθυνους στον τομέα της εξωτερικής και της αναπτυξιακής πολιτικής, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα άτομα που επιστρέφουν αντιμετωπίζονται ορθά και ότι διαφυλάσσεται η ακεραιότητά τους· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να καταρτίσουν συνοδευτικά προγράμματα, ώστε να διασφαλίζεται ότι θα πραγματοποιούνται στα κράτη προέλευσης συγκεκριμένα προγράμματα βοηθείας που θα περιλαμβάνουν τόσο μέτρα επαγγελματικής κατάρτισης και προγράμματα με στόχο τη δημιουργία οικονομικών δομών, συμπεριλαμβανομένων των νεοσύστατων και μικρών επιχειρήσεων, όσο και προγράμματα επαγγελματικών και ακαδημαϊκών ανταλλαγών με τα κράτη μέλη της ΕΕ·

55.  υπογραμμίζει ότι οι συμφωνίες εταιρικών σχέσεων, όπως οι εταιρικές σχέσεις κινητικότητας, θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι μετανάστες μπορούν να γίνουν δεκτοί με ασφάλεια στις χώρες διέλευσης και προέλευσης, με πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους· τονίζει ότι το Κοινοβούλιο έχει δικαίωμα λόγου στις συμφωνίες επανεισδοχής και κινητικότητας της ΕΕ, όπως ορίζεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας (άρθρο 79 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ), και δίνει έμφαση ιδίως στο γεγονός ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να δίνει την έγκρισή του πριν από τη σύναψη συμφωνιών σύνδεσης και παρόμοιων συμφωνιών (άρθρο 218 παράγραφος 6 σημείο v) ΣΛΕΕ) καθώς και στο γεγονός ότι πρέπει να ενημερώνεται αμέσως και πλήρως σε όλα τα στάδια της διαδικασίας (άρθρο 218 παράγραφος 10 ΣΛΕΕ)·

56.  υπενθυμίζει τη θέση του Κοινοβουλίου, όπως αυτή διατυπώθηκε στο ψήφισμά του της 12ης Απριλίου 2016, βάσει της οποίας οι συμφωνίες επανεισδοχής της Ένωσης πρέπει να έχουν προτεραιότητα έναντι των διμερών συμφωνιών που συνάπτουν τα κράτη μέλη με τρίτες χώρες· υπενθυμίζει την πρόσφατη κατάρτιση ενός νέου ευρωπαϊκού εγγράφου περί επιστροφής και υπογραμμίζει ότι η αναγνώρισή του πρέπει να ενθαρρύνεται συστηματικά σε κάθε νέα συμφωνία επανεισδοχής·

57.  χαιρετίζει τους διαλόγους υψηλού επιπέδου που πραγματοποίησε η ΑΠ/ΥΕ και η Επιτροπή, και σε ορισμένες περιπτώσεις τα ίδια τα κράτη μέλη για λογαριασμό της ΕΕ στο σύνολό της, ως καλές και αποτελεσματικές πρακτικές προώθησης του συντονισμού· τονίζει ότι ο συντονισμός θα πρέπει να αναληφθεί από την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ· καλεί την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να ενημερώνουν τακτικά το Κοινοβούλιο για τους διαλόγους αυτούς και να υποβάλλουν έκθεση σχετικά με την ακριβή επιχειρησιακή υλοποίηση των διαδικασιών Ραμπάτ και Χαρτούμ και σχετικά με τις πρωτοβουλίες προτεραιότητας που συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της Βαλέτα· επαναλαμβάνει ότι η αμοιβαία οικειοποίηση των εταιρικών σχέσεων μεταξύ της ΕΕ και των τρίτων χωρών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία της μεταναστευτικής πολιτικής της Ένωσης· εκφράζει τη λύπη του το γεγονός ότι οι δέσμες μέτρων για χώρες προτεραιότητας που έχουν σχεδιαστεί από την Επιτροπή, την ΕΥΕΔ, και τα κράτη μέλη ως μέρος του νέου πλαισίου εταιρικής σχέσης, δεν έχουν παρουσιαστεί, συζητηθεί ή υποστηριχθεί από τους εκλεγμένους εκπροσώπους των ευρωπαίων πολιτών· καταγγέλλει αυτή την έλλειψη διαφάνειας και ζητεί τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στην ανάπτυξη των συμφώνων μετανάστευσης και στον έλεγχο της εφαρμογής τους, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ο πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η ΕΕ βάσει των συνθηκών στον τομέα της ανάπτυξης·

58.  επισημαίνει ότι η επίτευξη των στόχων του θεματολογίου 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη απαιτεί η ΕΕ και οι χώρες εταίροι να ενσωματώσουν μια καλά διαχειρίσιμη δυναμική της μετανάστευσης στις αντίστοιχες στρατηγικές τους για τη βιώσιμη ανάπτυξή· ζητεί, σε αυτό το πλαίσιο, από την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να συνδράμουν τις χώρες διέλευσης στην κατάρτιση στρατηγικών ένταξης των μεταναστών και στη δημιουργία συστημάτων ασύλου με υψηλά πρότυπα προστασίας·

59.  υπογραμμίζει ότι η βοήθεια της ΕΕ και η συνεργασία πρέπει να στοχεύουν στην ανάπτυξη και μεγέθυνση των τρίτων χωρών – συμβάλλοντας έτσι και στην προώθηση της ανάπτυξης εντός της ΕΕ — καθώς και στη μείωση και, μακροπρόθεσμα, στην εξάλειψη της φτώχειας, σύμφωνα με το άρθρο 208 ΣΛΕΕ, και δεν πρέπει να παρέχουν κίνητρα στις τρίτες χώρες για να συνεργάζονται για την επανεισδοχή των παράτυπων μεταναστών, να αποτρέπουν δια της βίας τη μετακίνηση ατόμων ή να σταματούν τις ροές προς την Ευρώπη· υπενθυμίζει ότι τόσο οι χώρες που χορηγούν χρηματοδοτική βοήθεια όσο και οι κυβερνήσεις των χωρών που τη λαμβάνουν πρέπει να εργαστούν με στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της βοήθειας· σημειώνει ότι οι μεταναστευτικές ροές αποτελούν διεθνή πραγματικότητα και δεν πρέπει να αποτελούν ένδειξη για την απόδοση των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ για τη μετανάστευση, καθώς και ότι οι συμφωνίες με τρίτες χώρες πρέπει να διέπονται από μακροπρόθεσμους στόχους, από τη δημιουργία βιώσιμων εταιρικών σχέσεων και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

60.  υπογραμμίζει την σημασία της διαβούλευσης με την κοινωνία των πολιτών στο πλαίσιο όλων των εξωτερικών πολιτικών της Ένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση στην πλήρη συμμετοχή, τη διαφάνεια και την κατάλληλη διάδοση των πληροφοριών σε όλες τις πολιτικές και τις διαδικασίες που αφορούν τη μετανάστευση·

61.  ζητεί από την Επιτροπή να συνεργαστεί στενά με τις ΜΚΟ και τους εμπειρογνώμονες που εργάζονται στις χώρες προέλευσης των αιτούντων άσυλο προκειμένου να καταγράψει τους καλύτερους δυνατούς τρόπους για να συνδράμει τα άτομα και τις κοινωνικές ομάδες που βρίσκονται σε πιο ευάλωτη θέση· καλεί την Επιτροπή να προωθήσει τη συμμετοχή των ΜΚΟ και των εμπειρογνωμόνων στις χώρες προέλευσης των αιτούντων άσυλο στην εξεύρεση των πλέον εύρυθμων μηχανισμών και μέσων πρόληψης των συγκρούσεων·

62.  τονίζει ότι, προκειμένου να αποφευχθεί η αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών, να μεγιστοποιηθούν ο αντίκτυπος και η αποτελεσματικότητα της παγκόσμιας βοήθειας και να διασφαλιστεί ότι η έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη, η Επιτροπή θα πρέπει να διατηρήσει ισχυρό διάλογο με τις τοπικές και τις διεθνείς ΜΚΟ, την κοινωνία των πολιτών και τις τοπικές κυβερνήσεις στις χώρες εταίρους, καθώς και με τα Ηνωμένα Έθνη, σχετικά με τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση των πολιτικών για τη μετανάστευση, τον εκτοπισμό και τους πρόσφυγες·

63.  εφιστά την προσοχή στην πρόθεση αναθεώρησης των εγγράφων προγραμματισμού της αναπτυξιακής συνεργασίας για την υλοποίηση των νέων συμφώνων μετανάστευσης· τονίζει ότι αυτή η αναθεώρηση πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αρχές για την αποτελεσματικότητα της ανάπτυξης και πρέπει να έχει προηγηθεί διάλογος με τις χώρες εταίρους, τις ευρωπαϊκές και τις τοπικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και τον ιδιωτικό τομέα· ζητεί την πλήρη συμμετοχή του Κοινοβουλίου σε όλα τα στάδια της αναθεώρησης, συμπεριλαμβανομένων των εγγράφων προγραμματισμού του Ευρωπαϊκού Αναπτυξιακού Ταμείου (ΕΤΑ)· καλεί τα κράτη μέλη να μεταρρυθμίσουν την αναπτυξιακή τους βοήθεια, σύμφωνα με την δέσμευση για διάθεση του 0,7 % του ΑΕΕ, με στόχο την επίτευξη των βιώσιμων αναπτυξιακών στόχων·

64.  ζητεί τη διεξαγωγή ισορροπημένου διαλόγου μεταξύ της ΕΕ και των εξωτερικών εταίρων της· συνιστά στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της να δεσμευτούν στην παροχή αυξημένων ευκαιριών νόμιμης μετανάστευσης στην ΕΕ, είτε προς αναζήτηση προστασίας είτε για επαγγελματικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς είτε για οικογενειακή επανένωση·

65.  καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προώθηση της ταχύτερης, οικονομικότερης και ασφαλέστερης μεταφοράς των μεταναστευτικών εμβασμάτων τόσο στις χώρες προέλευσης όσο και στις χώρες προορισμού, μεταξύ άλλων μέσω της μείωσης του κόστους συναλλαγής, όπως ορίζεται στη Διακήρυξη της Νέας Υόρκης για τους Πρόσφυγες και τους Μετανάστες της 19ης Σεπτεμβρίου 2016·

66.  ανησυχεί ιδιαίτερα για τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Συρία, στην οποία η βία κατά των αμάχων, οι επιθέσεις σε μη στρατιωτικές δομές και νοσοκομεία και οι παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου κατά τα τελευταία πέντε χρόνια οδήγησαν στην εκτόπιση του μισού πληθυσμού της χώρας· ζητεί από τα κράτη μέλη και την ΕΕ να βελτιώσουν τα μέσα που διατίθενται για την πρόληψη συγκρούσεων και τη διαχείριση κρίσεων και να διαδραματίσουν σημαντικότερο ρόλο στην επίλυση συγκρούσεων στις γειτονικές χώρες της ΕΕ και ιδίως στη σύγκρουση στη Συρία· εκφράζει την πλήρη υποστήριξή του προς τις παρακείμενες στη Συρία χώρες, οι οποίες εξακολουθούν να επιδεικνύουν εξαιρετική αλληλεγγύη για τη φιλοξενία εκατομμυρίων προσφύγων, παρά την ένδεια πόρων· υπενθυμίζει ότι μεγάλος αριθμός αυτών των προσφύγων συνεχίζει να ζει σε συνθήκες στέρησης με καθόλου ή περιορισμένη πρόσβαση σε νομική αναγνώριση, συστήματα υγείας και εκπαίδευσης ή στις αγορές εργασίας· εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για την τύχη και την ανθρωπιστική κατάσταση των 75 000 ατόμων που έχουν εγκλωβιστεί στα ιορδανικά σύνορα στον αυτοσχέδιο καταυλισμό του Ρουκμπάν· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να συνεχίσουν και να εντείνουν τη συνεργασία και τον διάλογο με τον Λίβανο και την Ιορδανία καθώς και με άλλες τρίτες χώρες υποδοχής, καθώς και να αυξήσουν τη χρηματοδοτική στήριξη μέσω διεθνών οργανώσεων και ευρωπαϊκών διαύλων, ώστε να διασφαλίσουν ότι, πρώτον, οι πληθυσμοί προσφύγων μπορούν να απολαύουν αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης και πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες, ότι διασφαλίζονται τα δικαιώματά τους στην ελεύθερη κυκλοφορία και σε ευκαιρίες για απασχόληση και, δεύτερον, ότι τα κονδύλια επιτυγχάνουν τους τελικούς σκοπούς τους· τονίζει ότι τούτο θα πρέπει να συνοδεύεται από βοήθεια προς τις χώρες υποδοχής προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομική ανθεκτικότητά τους·

67.  σημειώνει ότι, μετά την υλοποίηση της πολιτικής συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ των κρατών μελών και της Τουρκίας στις 18 Μαρτίου 2016, ο αριθμός των ατόμων που φτάνουν στα κράτη μέλη πρώτης γραμμής έχει μειωθεί· υπογραμμίζει τις ανησυχίες που έχουν εκφράσει δημοσίως διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, ιδίως όσον αφορά τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· εκφράζει ανησυχία για την κατάσταση στην Τουρκία και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει τον χαρακτηρισμό της ως ασφαλούς χώρας· τονίζει ότι η απελευθέρωση των θεωρήσεων για την Τουρκία δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ανταμοιβή για τη συνεργασία με την ΕΕ στον τομέα της μετανάστευσης, αλλά ως αποτέλεσμα αυστηρής εκπλήρωσης όλων των κριτηρίων που έχουν καθοριστεί από την ΕΕ· προειδοποιεί κατά της αναπαραγωγής αυτού του μοντέλου σε άλλες χώρες, καθώς είναι απαραίτητο να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε χώρας και κάθε περιοχής·

68.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, όπου βασικά δικαιώματα όπως η ελευθερία έκφρασης ή η ελευθερία του συναθροίζεσθαι παραβιάζονται συνεχώς, όπου ο πληθυσμός της νοτιοανατολικής χώρας τελεί υπό επίθεση από την ίδια του την κυβέρνηση, πάνω από 30 000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί για πολιτικούς λόγους και περισσότερα από 130 μέσα ενημέρωσης έχουν κλείσει από τις αρχές·

69.  εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη διαβούλευσης και διαφάνειας κατά τη διαμόρφωση της πρόσφατα υπογραφείσας «Κοινής πορείας σε μεταναστευτικά θέματα» μεταξύ Αφγανιστάν και ΕΕ, η οποία επικεντρώνεται κυρίως στις επανεισδοχές και προβλέπει απεριόριστες επιστροφές αφγανών πολιτών, σε εθελοντική ή μη βάση· εκφράζει την ανησυχία του για τις πιθανές επιπτώσεις στους αφγανούς αιτούντες άσυλο, οι οποίοι το 2016 αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνική ομάδα που αιτείται άσυλο στην ΕΕ· υπενθυμίζει ότι οι επιστροφές μπορούν να λάβουν χώρα μόνο κατόπιν δέουσας εξέτασης κάθε μεμονωμένης περίπτωσης με πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων τους και καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να διαθέσουν τους αναγκαίους πόρους για την επιτάχυνση των τρεχουσών διοικητικών και δικαστικών διαδικασιών·

70.  εκφράζει την έντονη λύπη του για το γεγονός ότι στο πλαίσιο μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και της αντίδρασης στις προσφυγικές ροές, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της επέλεξαν να συνάψουν συμφωνίες με τρίτες χώρες, αποφεύγοντας τον κοινοβουλευτικό έλεγχο που προβλέπεται στην κοινοτική μέθοδο· καλεί την Επιτροπή να περιλάβει τουλάχιστον έναν μηχανισμό εξαμηνιαίας αξιολόγησης κάθε πολιτικής δήλωσης που υπογράφεται με τρίτες χώρες, προκειμένου να αξιολογείται η συνέχιση ή η σύναψη αυτών των συμφωνιών· τονίζει την ανάγκη να συμπεριληφθούν ασφαλιστικές δικλείδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλες τις συμφωνίες που συνάπτονται στο πλαίσιο της μεταναστευτικής και της προσφυγικής πολιτικής·

71.  τονίζει ότι η πολιτική της ΕΕ έναντι της Αφρικής αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες σταθερότητας και ανάπτυξης στα επόμενα χρόνια και δεκαετίες· θεωρεί ότι η ΕΕ θα πρέπει να συνεχίσει να εστιάζει στη ζώνη των χωρών που διασχίζουν την περιοχή του Σαχέλ και το Κέρας της Αφρικής, καθώς και στις ασταθείς περιοχές στο βορρά και στο νότο της ηπείρου· τονίζει τη σχέση μεταξύ ανάπτυξης, ασφάλειας και μετανάστευσης και ζητεί στενότερη συνεργασία στον τομέα της πρόληψης και της διαχείρισης των συγκρούσεων, καθώς και της αντιμετώπισης των γενεσιουργών αιτίων της αποσταθεροποίησης, της εκτόπισης και της παράτυπης μετανάστευσης, μέσω της προώθησης της ανθεκτικότητας, των οικονομικών προοπτικών και των ίσων ευκαιριών, καθώς και της πρόληψης των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να παίξει κεντρικό ρόλο στη σταθεροποίηση της Λιβύης, μεταξύ άλλων ως μέσο εξάλειψης των συνεχιζόμενων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πλήττουν Λίβυους, πρόσφυγες και μετανάστες·

Κατάλληλα μέσα δράσης

72.  λαμβάνει υπόψη την πρόταση της Επιτροπής για ένα νέο και φιλόδοξο Πρόγραμμα Εξωτερικών Επενδύσεων (ΕΣΚ) για την κινητοποίηση επενδύσεων στις γειτονικές χώρες της ΕΕ και σε αναπτυσσόμενες τρίτες χώρες, υπό την προϋπόθεση ότι η εν λόγω πρόταση θα υλοποιηθεί με απόλυτη διαφάνεια και ότι οι επενδύσεις θα συμβάλουν στη βελτίωση των συνθηκών στις χώρες υποδοχής, χωρίς να τροφοδοτείται η διαφθορά και η κακοδιοίκηση· σημειώνει ότι το προτεινόμενο Ευρωπαϊκό Ταμείο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη θα χρηματοδοτείται εν μέρει μέσω κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ), του Μηχανισμού Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΜΑΣ) και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Γειτονίας (ΕΜΓ), πράγμα το οποίο συνιστά χρήση αναπτυξιακών κεφαλαίων για την προώθηση επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα· θεωρεί ότι η στήριξη του ιδιωτικού τομέα σε τρίτες χώρες, με ταυτόχρονη ενίσχυση ενός περιβάλλοντος χρηστής διακυβέρνησης και επιχειρηματικών πρακτικών, δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως νέο μέτρο και θα πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των εξωτερικών χρηματοδοτικών μέσων – για παράδειγμα, με το ΜΑΣ και το ΕΤΑ – και έργων που έχουν ως στόχο να επικεντρώνεται η συνδρομή της ΕΕ στις προτεραιότητες και να αποφεύγεται η διασπορά των κεφαλαίων και των προσπαθειών· τονίζει την ανάγκη για συστηματική προσθετικότητα, τόσο στην επιλογή των πολιτικών που υποστηρίζονται όσο και στην οικονομική τους υλοποίηση·

73.  τονίζει ότι τα 3,35 δισεκατομμύρια EUR που διατέθηκαν για το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΕΤΒΑ) ως μέρος του Εξωτερικού Επενδυτικού Σχεδίου αντιστοιχούν σε πάνω από το 5 % των συνολικών πιστώσεων που διατίθενται από το ΕΤΑ, το ΜΑΣ και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Γειτονίας βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ)· καλεί την Επιτροπή να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες όσον αφορά την εκτίμηση αυτή και τον αναμενόμενο αντίκτυπο και να επισημάνει σε τι βασίζεται όταν αναμένει από τα κράτη μέλη, τους λοιπούς χορηγούς και τους ιδιωτικούς εταίρους να συνεισφέρουν σε αυτό με έως και 44 δισεκατομμύρια EUR, τη στιγμή που ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη συνεισφέρει καθόλου στα υφιστάμενα καταπιστευματικά ταμεία·

74.  συνιστά να διατεθούν αρκετοί πόροι σε ειδικές δράσεις για τη χρονική περίοδο που παραμένουν οι πρόσφυγες και τα εσωτερικά εκτοπισμένα άτομα σε προσωρινές συνθήκες προστασίας· η περίοδος αυτή πρέπει να αποτελέσει μια περίοδο γεμάτη ευκαιρίες για ανάπτυξη και εκπαίδευση όλων των γενεών: εκπαίδευση για τα παιδιά, επαγγελματική κατάρτιση για τους νέους ενηλίκους, εργασία για τους ενηλίκους· πιστεύει ότι με αυτόν τον τρόπο, όταν θα δοθεί η ευκαιρία επαναπατρισμού, οι άνθρωποι αυτοί θα είναι «ανανεωμένοι» και έτοιμοι να δώσουν νέα ώθηση στις χώρες τους, και όχι εξαντλημένοι λόγω μιας μακροχρόνιας και ανέλπιδης αναμονής·

75.  επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής σε σχέση με την αναθεώρηση του ΠΔΠ, ιδίως όσον αφορά τον εφοδιασμό του προϋπολογισμού της ΕΕ με ισχυρότερα μέσα αντιμετώπισης κρίσεων· αναμένει πως η προτεινόμενη αναθεώρηση των δημοσιονομικών κανόνων θα αυξήσει τη λογοδοσία και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση· επισημαίνει ότι η αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων των μεταναστευτικών ροών προϋποθέτει επίσης στήριξη των τρίτων χωρών στον τομέα της ανάπτυξης ικανοτήτων·

76.  υπογραμμίζει ότι η ΕΕ πρέπει να διαθέτει επαρκή μέσα για την επίτευξη των στόχων της και την επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών της (άρθρο 311 ΣΛΕΕ), καθώς χωρίς επαρκή χρηματοδότηση δεν μπορεί να εκτελεί τις λειτουργίες που αναμένεται να υλοποιεί, ούτε να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών· υπογραμμίζει το ανθρώπινο, πολιτικό και οικονομικό κόστος της αδράνειας· σημειώνει ότι η ενδιάμεση αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ) – ή, το αργότερο, η διαπραγμάτευση του επόμενου ΠΔΠ – παρέχει μια αναγκαία ευκαιρία για την αναθεώρηση των εξωτερικών μέσων που σχετίζονται με τη μετανάστευση, καθώς και για αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ με τέτοιο τρόπο που θα επιτρέψει τον τερματισμό των ad hoc μέσων και την αποκατάσταση της ενότητας του προϋπολογισμού· υπογραμμίζει με έμφαση τον σημαντικό ελεγκτικό ρόλο που πρέπει να δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μεταξύ άλλων στον συγκεκριμένο τομέα· εκφράζει βαθιά αποδοκιμασία για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν πρότεινε να αυξήσει τα δημοσιονομικά μέσα για εξωτερική δράση – μια γραμμή του προϋπολογισμού που ήταν ήδη σχετικά χαμηλή – αλλά αντ’ αυτού προσανατολίζει τα αναπτυξιακά μέσα προς τον τομέα της μετανάστευσης και συνεπώς αυτά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για άλλες προτεραιότητες·

77.  σημειώνει ότι ο αναπροσανατολισμός των μέσων εξωτερικής χρηματοδότησης που διαθέτει η ΕΕ προς την ασφάλεια, την οικοδόμηση της ειρήνης και τη διευθέτηση συγκρούσεων, τη μετανάστευση και τη διαχείριση των συνόρων εγείρει νέα ζητήματα όσον αφορά τους αρχικούς στόχους των μέσων αυτών και τις αρχές που τα διέπουν·

78.  υπογραμμίζει ότι η αντιμετώπιση νέων και χρόνιων καταστροφών και αδυναμιών απαιτεί την υλοποίηση μακρόπνοων προβλέψιμων επενδύσεων και τη συμμόρφωση με το νέο θεματολόγιο για τη βιώσιμη ανάπτυξη, κυρίως μέσω της προώθησης της κοινής εκτίμησης κινδύνων, του κοινού σχεδιασμού και της κοινής χρηματοδότησης μεταξύ των φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ανθρωπιστικής βοήθειας, της ανάπτυξης, της οικοδόμησης της ειρήνης και της κλιματικής αλλαγής·

79.  θεωρεί καίριας σημασίας το γεγονός ότι το κράτος δικαίου και η καταπολέμηση της διαφθοράς αποτελούν βασικά στοιχεία της δράσης της ΕΕ στις χώρες προέλευσης· υπογραμμίζει τη σημασία επαρκών ελέγχων όσον αφορά την αξιοποίηση των κονδυλίων προς τρίτες χώρες, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι πράγματι χρησιμοποιούνται για τους επιδιωκόμενους σκοπούς·

80.  σημειώνει ότι η δημιουργία καταπιστευματικών ταμείων και ad hoc χρηματοδοτικών μέσων, ενώ βοηθά να συγκεντρωθούν οι αναγκαίοι πόροι και να επιτευχθεί ταχύτητα και ευελιξία στη δράση της ΕΕ, μπορεί επίσης να θέσει σε κίνδυνο τις αρχές για την αποτελεσματικότητα της ανάπτυξης και να υπονομεύσει την ενιαία φύση του προϋπολογισμού και της δημοσιονομικής εξουσίας του Κοινοβουλίου· ζητεί, συνεπώς, να δοθεί στο Κοινοβούλιο σημαντικότερος εποπτικός ρόλος στη χρήση αυτών των μέσων, συμπεριλαμβανομένης, μεταξύ άλλων, της συμμετοχής στις επιτροπές παρακολούθησης· υπενθυμίζει ότι η αποτελεσματικότητα των καταπιστευματικών ταμείων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προθυμία των κρατών μελών να συνεισφέρουν και την πλήρη συμμετοχή τους· ζητεί τα εν λόγω μέσα να υπόκεινται στον έλεγχο του Κοινοβουλίου και ζητεί τη δημιουργία κατευθυντηρίων γραμμών για την ενσωμάτωσή τους στον προϋπολογισμό της ΕΕ και στο πεδίο εφαρμογής των αρμοδιοτήτων της·

81.  υπενθυμίζει ότι το καταπιστευματικό ταμείο έκτακτης ανάγκης για τη σταθερότητα και την αντιμετώπιση των βαθύτερων αιτίων της παράτυπης μετανάστευσης και της εκτόπισης ατόμων στην Αφρική, που εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Βαλέτα, έπρεπε να διαθέτει 3,6 δισεκατομμύρια EUR· καλεί τα κράτη μέλη να διαθέσουν ποσό ίδιο με εκείνο που διέθεσε η Επιτροπή, δηλαδή 1,8 δισεκατομμύρια EUR·

82.  ζητεί τα καταπιστευματικά ταμεία να ακολουθούν τους ίδιους κανόνες και ρυθμίσεις που ισχύουν για τα παραδοσιακά χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ όσον αφορά τη διαφάνεια, την ίση μεταχείριση των εταίρων και την ικανότητα παροχής προβλέψιμης και έγκαιρης χρηματοδότησης στους εταίρους·

83.  εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι το σχέδιο προϋπολογισμού 2017 της ΕΕ προβλέπει αύξηση της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών ή των πρωτοβουλιών εσωτερικής ασφάλειας εις βάρος των ταμείων συνοχής και των σχετικών δράσεων της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο·

84.  καλεί την ΕΕ να αξιολογήσει προσεκτικά και συστηματικά τον αντίκτυπο των χρηματοδοτούμενων δράσεων για τη μετανάστευση, την εκτόπιση και τους πρόσφυγες βάσει της ποιοτικής παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας και αναπτυξιακής βοήθειας·

85.  τονίζει ότι η στοχευμένη βοήθεια ανάλογα με την τοπική κατάσταση αποτελεί βασικό στοιχείο για μια αποτελεσματική και προσανατολισμένη στα αποτελέσματα πολιτική και ότι αυτή η βοήθεια θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τις τρίτες χώρες· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναπτύξουν σαφείς και μετρήσιμους στόχους προς εκπλήρωση από τα χρηματοδοτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των καταπιστευματικών ταμείων, με συνεπή και συντονισμένο τρόπο·

86.  χαιρετίζει την αξιοποίηση των αποστολών στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας (ΚΠΑΑ), όπως η επιχείρηση Sahel Niger της EUCAP και η επιχείρηση Sophia της EUNAVFOR MED, οι οποίες θα πρέπει να ενισχυθούν περαιτέρω ως μέσο προστασίας των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και πρόληψης της διακίνησης ανθρώπων και της εμπορίας μεταναστών· στηρίζει τη συνεργασία με το ΝΑΤΟ και με πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως η κοινή επιχειρησιακή ομάδα Mare της Europol, για τη συλλογή πληροφοριών και την καταπολέμηση των λαθρεμπόρων, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η παγκόσμια κινητικότητα δεν πρέπει να θεωρείται απειλή αλλά ευκαιρία· τονίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι η διάσωση ζωών στη θάλασσα και τα δικαιώματα των μεταναστών πρέπει να έχουν ύψιστη σημασία σε όλες αυτές τις επιχειρήσεις· συνιστά τη χρήση των εργαλείων της ΚΠΑΑ για την έγκαιρη προειδοποίηση (πρόβλεψη), τη διαμεσολάβηση και επίλυση συγκρούσεων, τονίζοντας τη σημασία της έναρξης σχεδιασμού βιώσιμων λύσεων όσο το δυνατόν νωρίτερα σε καταστάσεις σύγκρουσης·

87.  υπενθυμίζει τη στρατηγική εταιρική σχέση ΟΗΕ-ΕΕ σε επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης και διαχείρισης κρίσεων και τις προτεραιότητές της από το 2015 έως το 2018, όπως συμφωνήθηκαν τον Μάρτιο του 2015· ενθαρρύνει περαιτέρω προσπάθειες εκ μέρους της ΕΕ για να ληφθεί υπόψη ο καίριος ρόλος άλλων οργανώσεων και χωρών και να διευκολυνθεί η συνεισφορά των κρατών μελών· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι μόλις 11 από τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ ανέλαβαν δεσμεύσεις στη σύνοδο κορυφής των ηγετών για τη διατήρηση της ειρήνης που πραγματοποιήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015· καλεί τα κράτη μέλη της ΕΕ να αυξήσουν σημαντικά τις στρατιωτικές και αστυνομικές τους συνεισφορές στις ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ·

88.  χαιρετίζει και υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για την προώθηση της οικονομικής ανθεκτικότητας στη νότια γειτονιά της ΕΕ και στις περιοχές των Δυτικών Βαλκανίων μέσω σχεδίων που θα οδηγούν σε δημιουργία θέσεων απασχόλησης, οικονομική ανθεκτικότητα και μείωση της φτώχειας σύμφωνα με τις εξωτερικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

89.  παροτρύνει την Επιτροπή και την ΕΥΕΔ να παράσχουν στο Κοινοβούλιο και το κοινό, το συντομότερο δυνατόν, λεπτομερή επισκόπηση των διαφόρων μέσων και προγραμμάτων χρηματοδότησης – και τον τρόπο συναρμογής τους με προγράμματα των κρατών μελών – στις 16 χώρες προτεραιότητας(6) με τις οποίες η ΕΕ συμμετέχει σε διάλογο υψηλού επιπέδου για τη μετανάστευση, και στο πλαίσιο της Συνολικής Προσέγγισης της μετανάστευσης και της κινητικότητας (ΣΠΜΚ)· εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για το γεγονός ότι μεταξύ των χωρών προτεραιότητας περιλαμβάνονται καταπιεστικά καθεστώτα, που συνιστούν τα ίδια την κύρια αιτία λόγω της οποίας οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν τις χώρες τους· υπενθυμίζει ότι η ΣΠΜΚ παραμένει το γενικό πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα της εξωτερικής μετανάστευσης και του ασύλου, αλλά επισημαίνει ότι είναι περιορισμένη η αναφορά των πρόσφατων πρωτοβουλιών πολιτικής σε αυτό και ζητεί την αποσαφήνιση της σημασίας της ΣΠΜΚ στο σημερινό πλαίσιο, καθώς και την αναθεώρηση της ΣΠΜΚ σύμφωνα με τις συστάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης·

90.  χαιρετίζει την τοποθέτηση ευρωπαίων αξιωματούχων - συνδέσμων μετανάστευσης στις χώρες προτεραιότητας ως ένα πρώτο βήμα για την ενίσχυση της συνεργασίας της ΕΕ με τρίτες χώρες στον τομέα της μετανάστευσης· συνιστά την ενίσχυση του προσωπικού που απασχολείται με ζητήματα του τομέα δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων στο πλαίσιο των αντιπροσωπειών της ΕΕ με σαφή εντολή να αναπτυχθεί ο συντονισμός στα κράτη μέλη·

91.  υπογραμμίζει την ανάγκη να εφαρμοστεί μια αποκεντρωμένη προσέγγιση αντί να συνεχίζεται η κεντρική προσέγγιση από τις Βρυξέλλες, μέσω της καλύτερης αξιοποίησης των αντιπροσωπειών της ΕΕ, οι οποίες σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα έχουν αναδειχθεί σε εργαλείο μεγάλης αξίας, καθώς και μέσω αυξημένης ευελιξίας και συντομότερων περιόδων προγραμματισμού, ιδίως όσον αφορά τις χώρες που βρίσκονται σε κίνδυνο· ζητεί τον ορισμό περιφερειακών συντονιστών που θα έχουν την ικανότητα να κατευθύνουν την ανάπτυξη, τη συνεργασία και τις εξωτερικές σχέσεις προκειμένου να διασφαλίζεται μια συνεκτική προσέγγιση που θα βασίζεται στην επί τόπου κατάσταση·

92.  συνιστά την προώθηση, με την υποστήριξη της ΕΕ, ενημερωτικών εκστρατειών σε τρίτες χώρες που θα ενημερώνουν τους πολίτες σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την κινητικότητα και θα τους προειδοποιούν για τους κινδύνους που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν στη διάρκεια του ταξιδιού τους, ιδίως όσον αφορά λαθρέμπορους και διακινητές, προκειμένου να τους διευκολύνουν να λάβουν την πλέον τεκμηριωμένη απόφαση·

93.  ζητεί την καλύτερη αξιοποίηση των προγραμμάτων αδελφοποίησης και της δράσης του TAIEΧ, όχι μόνο για την ανταλλαγή ορθοπραξίας και την κατάρτιση αλλά και για ανάπτυξη και συνεργασία, με ιδιαίτερη έμφαση στις χώρες υπό πίεση·

o
o   o

94.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, τις κυβερνήσεις των 16 χωρών προτεραιότητας που προσδιορίζονται στο νέο πλαίσιο εταιρικής σχέσης με τρίτες χώρες στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού θεματολογίου για τη μετανάστευση και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που εκπροσωπούν μετανάστες και πρόσφυγες και εργάζονται με αυτούς.

(1) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0272.
(2) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0073.
(3) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0102.
(4) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0337.
(5) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2016)0404.
(6) Αιθιοπία, Ερυθραία, Μάλι, Νίγηρας, Νιγηρία, Σενεγάλη, Σομαλία, Σουδάν, Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, Αλγερία, Μαρόκο, Τυνησία, Αφγανιστάν, Μπανγκλαντές και Πακιστάν.

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου