Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2016/0339(CNS)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0134/2017

Teksty złożone :

A8-0134/2017

Debaty :

Głosowanie :

PV 27/04/2017 - 5.4

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0135

Teksty przyjęte
PDF 608kWORD 62k
Czwartek, 27 kwietnia 2017 r. - Bruksela Wersja ostateczna
Rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących państw trzecich *
P8_TA(2017)0135A8-0134/2017

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę (UE) 2016/1164 w zakresie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących państw trzecich (COM(2016)0687 – C8-0464/2016 – 2016/0339(CNS))

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2016)0687),

–  uwzględniając art. 115 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C8-0464/2016),

–  uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez Pierwszą i Drugą Izbę parlamentu Niderlandów i Riksdag, w których stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,

–  uwzględniając inne uwagi zgłoszone przez Senat Republiki Czeskiej, Radę Federalną Niemiec, Kortezy Generalne Hiszpanii i Zgromadzenie Republiki Portugalii w sprawie projektu aktu ustawodawczego,

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach(1),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 grudnia 2015 r. z zaleceniami dla Komisji dotyczącymi wprowadzenia przejrzystości, koordynacji i konwergencji do polityki opodatkowania osób prawnych w Unii(2),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie interpretacji prawa podatkowego i innych środków o podobnym charakterze lub skutkach(3),

–  uwzględniając decyzję Komisji z dnia 30 sierpnia 2016 r. w sprawie pomocy państwa SA.38373 (2014/C) (ex 2014/NN) (ex 2014/CP) udzielonej przez Irlandię na rzecz Apple, a także otwarte dochodzenia Komisji w sprawie domniemanej pomocy Luksemburga na rzecz firm McDonald’s i Amazon;

–  uwzględniając trwające prace Komisji śledczej do zbadania zarzutów naruszenia prawa Unii i niewłaściwego administrowania w jego stosowaniu w odniesieniu do prania pieniędzy, unikania opodatkowania i uchylania się od opodatkowania,

–  uwzględniając art. 78c Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A8-0134/2017),

1.  zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 293 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go, jeśli uzna ona za stosowne odejście od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4
(4)  Dyrektywa (UE) 2016/1164 tworzy ramy prawne mające na celu rozwiązanie problemu rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych.
(4)  Dyrektywa (UE) 2016/1164 tworzy po raz pierwszy ramy prawne mające na celu rozwiązanie problemu rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, które nie eliminują kompleksowo i systematycznie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, a ich zakres ogranicza się do Unii.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 4 a (nowy)
(4a)   U podstaw inicjatywy BEPS leży również deklaracja przywódców grupy G20 ze szczytu w Petersburgu w dniach 5–6 września 2013 r., w której wyrażono chęć zapewnienia, aby zyski były opodatkowane w miejscu, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza generująca te zyski i w którym tworzona jest wartość. W praktyce wymagałoby to wprowadzenia jednolitego opodatkowania z zastosowaniem wzoru podziału dochodów podatkowych między państwa. Cel ten nie został osiągnięty.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
(5)  Konieczne jest ustanowienie przepisów neutralizujących w sposób kompleksowy rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Z uwagi na fakt, że dyrektywa (UE) 2016/1164 obejmuje tylko te rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, które powstają w relacjach pomiędzy systemami opodatkowania osób prawnych w państwach członkowskich, Rada ECOFIN wydała w dniu 20 czerwca 2016 r. oświadczenie, w którym zwróciła się do Komisji o przedstawienie do października 2016 r. wniosku w sprawie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych z udziałem krajów trzecich w celu zapewnienia zasad spójnych z zasadami zalecanymi w sprawozdaniu OECD dotyczącym działania 2 w kontekście erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków oraz nie mniej skutecznych niż te zasady, z myślą o wypracowaniu porozumienia przed końcem 2016 r.
(5)  Ważną rolę odgrywa ustanowienie przepisów neutralizujących w sposób kompleksowy rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych i oddziałów. Z uwagi na fakt, że dyrektywa (UE) 2016/1164 obejmuje tylko te rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, które powstają w relacjach pomiędzy systemami opodatkowania osób prawnych w państwach członkowskich, Rada ECOFIN wydała w dniu 20 czerwca 2016 r. oświadczenie, w którym zwróciła się do Komisji o przedstawienie do października 2016 r. wniosku w sprawie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych z udziałem krajów trzecich w celu zapewnienia zasad spójnych z zasadami zalecanymi w sprawozdaniu OECD dotyczącym działania 2 w kontekście erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków oraz nie mniej skutecznych niż te zasady, z myślą o wypracowaniu porozumienia przed końcem 2016 r.
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5 a (nowy)
(5a)   Skutki rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych należy również przeanalizować z punktu widzenia krajów rozwijających się, zaś Unia Europejska i jej państwa członkowskie powinny dążyć do wspierania krajów rozwijających się w radzeniu sobie z takimi skutkami.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 6
(6)  Z uwagi na fakt, że [, między innymi, w motywie 13 dyrektywy (UE) 2016/1164 stwierdzono, że] zasadnicze znaczenie ma dalsze prowadzenie prac nad innymi rozbieżnościami w kwalifikacji struktur hybrydowych, takimi jak te dotyczące stałych zakładów, niniejsza dyrektywa musi również uwzględniać rozbieżności w kwalifikacji stałych zakładów hybrydowych.
(6)  Z uwagi na fakt, że [, między innymi, w motywie 13 dyrektywy (UE) 2016/1164 stwierdzono, że] zasadnicze znaczenie ma dalsze prowadzenie prac nad innymi rozbieżnościami w kwalifikacji struktur hybrydowych, takimi jak te dotyczące stałych zakładów, w tym nieuwzględnionych stałych zakładów, dyrektywa (UE) 2016/1164 musi również uwzględniać rozbieżności w kwalifikacji stałych zakładów hybrydowych. Uwzględniając takie rozbieżności, należy też wziąć pod uwagę zalecane zasady zawarte w projekcie do dyskusji publicznej OECD z dnia 22 sierpnia 2016 r. dotyczącym działania nr 2 BEPS – rozbieżności w kwalifikacji struktur oddziałów.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7
(7)  W celu zapewnienia kompleksowych ram zgodnych z częścią sprawozdania OECD dotyczącego BEPS poświęconą rozbieżnościom w kwalifikacji struktur hybrydowych dyrektywa (UE) 2016/1164 musi również obejmować przepisy dotyczące przeniesień hybrydowych, importowanych rozbieżności w kwalifikacji i rozbieżności w kwalifikacji związanych z podwójną rezydencją podatkową, aby uniemożliwić podatnikom wykorzystywanie pozostałych luk prawnych.
(7)  W celu zapewnienia ram, które są zgodne ze sprawozdaniem OECD w ramach BEPS poświęconym rozbieżnościom w kwalifikacji struktur hybrydowych i nie mniej skuteczne od niego, podstawowe znaczenie ma również to, by dyrektywa (UE) 2016/1164 obejmowała przepisy dotyczące przeniesień hybrydowych i importowanych rozbieżności oraz by uwzględniała pełen zakres sytuacji podwójnego odliczenia, aby uniemożliwić podatnikom wykorzystywanie pozostałych luk prawnych. Zasady te powinny zostać ujednolicone i w jak największym stopniu skoordynowane między państwami członkowskimi. Państwa członkowskie powinny rozważyć wprowadzenie sankcji wobec podatników, którzy wykorzystują rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 7 a (nowy)
(7a)   Należy ustanowić przepisy mające na celu zaprzestanie stosowania przez indywidualne jurysdykcje różnych okresów rozliczeniowych w deklaracjach podatkowych, co powoduje rozbieżności w wynikach podatkowych. Państwa członkowskie powinny dopilnować, aby podatnicy deklarowali płatności we wszystkich odnośnych jurysdykcjach w rozsądnym czasie. Organy krajowe powinny ponadto zbadać wszystkie przyczyny rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, a także usuwać ewentualne luki i zapobiegać agresywnemu planowaniu podatkowemu, zamiast koncentrować się wyłącznie na gromadzeniu wpływów podatkowych.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8
(8)  Zważywszy, że dyrektywa (UE) 2016/1164 zawiera przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych występujących pomiędzy państwami członkowskimi, do niniejszej dyrektywy należy włączyć przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych występujących w relacjach z państwami trzecimi. Przepisy te powinny mieć zatem zastosowanie do wszystkich podatników podlegających podatkowi od osób prawnych w państwie członkowskim, w tym stałych zakładów podmiotów będących rezydentami w państwach trzecich. Konieczne jest uwzględnienie wszystkich rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, w przypadku których przynajmniej jedna ze stron jest podatnikiem będącym osobą prawną w państwie członkowskim.
(8)  Zważywszy, że dyrektywa (UE) 2016/1164 zawiera przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych występujących pomiędzy państwami członkowskimi, do niniejszej dyrektywy należy włączyć przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych występujących w relacjach z państwami trzecimi. Przepisy te powinny mieć zatem zastosowanie do wszystkich podatników podlegających podatkowi od osób prawnych w państwie członkowskim, w tym stałych zakładów podmiotów będących rezydentami w państwach trzecich. Konieczne jest uwzględnienie wszystkich rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych lub powiązanych uzgodnień, w przypadku których przynajmniej jedna ze stron jest podatnikiem będącym osobą prawną w państwie członkowskim.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9
(9)  Przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych powinny rozstrzygać przypadki, gdy rozbieżności są wynikiem kolizji przepisów podatkowych dwóch (lub większej liczby) jurysdykcji. Przepisy te nie powinny jednak wpływać na ogólne cechy systemu podatkowego danej jurysdykcji.
(9)  Zasadnicze znaczenie ma, aby przepisy dotyczące rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych były automatycznie stosowane do płatności transgranicznych z odliczeniem dokonanym po stronie płatnika, bez konieczności wykazania motywu unikania zobowiązań podatkowych, i powinny rozstrzygać przypadki, gdy rozbieżności wynikają z podwójnego odliczenia, spornej kwalifikacji prawnej instrumentów finansowych, płatności i podmiotów lub spornego przydziału płatności. Z uwagi na fakt, że rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych mogą prowadzić do podwójnego odliczenia lub do odliczenia bez rozpoznania przychodu, konieczne jest opracowanie przepisów stanowiących, że dane państwo członkowskie albo odmawia odliczenia płatności, kosztów lub strat, albo nakazuje podatnikowi ujęcie płatności w jego dochodzie podlegającym opodatkowaniu.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 9 a (nowy)
(9a)   Rozbieżności dotyczące stałych zakładów zachodzą wówczas, gdy różnice pomiędzy przepisami dotyczącymi podziału dochodu i kosztów między różne części tego samego podmiotu jurysdykcji w sprawie stałych zakładów i przepisami jurysdykcji państwa siedziby prowadzą do rozbieżności w wynikach podatkowych, w tym w sytuacjach, w których rozbieżność wynika z faktu nieuwzględnienia stałego zakładu wskutek stosowania przepisów jurysdykcji obowiązującej w miejscu prowadzenia oddziału. Takie sytuacje rozbieżności mogą prowadzić do nieopodatkowania bez rozpoznania przychodu, podwójnego odliczenia lub odliczenia bez rozpoznania przychodu i należy je w związku z tym wyeliminować. W przypadku nieuwzględnionych stałych zakładów państwo członkowskie, w którym podatnik jest rezydentem, powinno wymagać od podatnika ujęcia w dochodzie podlegającym opodatkowaniu dochodu, który w innym przypadku byłby przypisany do stałego zakładu.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10
(10)   Aby zapewnić proporcjonalność, należy regulować wyłącznie te przypadki, w których zachodzi poważne ryzyko unikania opodatkowania przez wykorzystanie struktur hybrydowych. Właściwe jest zatem objęcie zakresem dyrektywy rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych istniejących między podatnikiem a jego przedsiębiorstwami powiązanymi oraz rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych wynikających z uzgodnienia strukturalnego z udziałem podatnika.
skreśla się
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11
(11)   Aby definicja terminu „przedsiębiorstwo powiązane” była wystarczająco szeroka na potrzeby przepisów dotyczących rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, powinna ona również obejmować podmiot, który do celów rachunkowości wchodzi w skład tej samej skonsolidowanej grupy, przedsiębiorstwo, na którego zarządzanie podatnik ma znaczny wpływ, oraz – odwrotnie – przedsiębiorstwo mające znaczny wpływ na zarządzanie podatnikiem.
skreśla się
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
(12)   Rozbieżności, które dotyczą hybrydowego charakteru podmiotów, powinny być regulowane przepisami tylko wówczas, gdy jedno z przedsiębiorstw powiązanych posiada – co najmniej – skuteczną kontrolę nad pozostałymi powiązanymi przedsiębiorstwami. W odniesieniu do takich przypadków powinien zatem istnieć wymóg, aby przedsiębiorstwo powiązane posiadało lub było posiadane przez podatnika lub inne przedsiębiorstwo powiązane poprzez wynoszący co najmniej 50 % udział w prawach głosu, kapitale lub uprawnieniu do otrzymania zysków.
skreśla się
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
(15)  Z uwagi na fakt, że rozbieżności w kwalifikacji podmiotów hybrydowych w relacjach z państwami trzecimi mogą prowadzić do podwójnego odliczenia lub do odliczenia bez rozpoznania przychodu, konieczne jest ustanowienie przepisów stanowiących, że dane państwo członkowskie albo odmawia odliczenia płatności, kosztów lub strat, albo nakazuje podatnikowi uwzględnienie płatności w jego dochodzie podlegającym opodatkowaniu, stosownie do przypadku.
(15)  Z uwagi na fakt, że rozbieżności w kwalifikacji podmiotów hybrydowych w relacjach z państwami trzecimi prowadzą w szeregu przypadków do podwójnego odliczenia lub do odliczenia bez rozpoznania przychodu, konieczne jest ustanowienie przepisów stanowiących, że dane państwo członkowskie albo odmawia odliczenia płatności, kosztów lub strat, albo nakazuje podatnikowi uwzględnienie płatności w jego dochodzie podlegającym opodatkowaniu, stosownie do przypadku.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17
(17)  Przeniesienia hybrydowe mogą prowadzić do odmiennego traktowania pod względem podatkowym, jeśli w wyniku przeniesienia instrumentu finansowego na podstawie uzgodnienia strukturalnego dochód bazowy z tytułu tego instrumentu jest traktowany jako dochód uzyskany jednocześnie przez więcej niż jedną stronę tego uzgodnienia. Dochód bazowy jest to dochód związany z przeniesionym instrumentem i pochodzący z tego instrumentu. Ta różnica w traktowaniu pod względem podatkowym może prowadzić do odliczenia bez rozpoznania przychodu lub do uzyskania w dwóch różnych jurysdykcjach ulgi podatkowej z tytułu tego samego podatku u źródła. Należy zatem wyeliminować tego typu rozbieżności. W przypadku odliczenia bez rozpoznania przychodu powinny mieć zastosowanie takie same przepisy jak te mające na celu neutralizację hybrydowego instrumentu finansowego lub rozbieżności w kwalifikacji podmiotów hybrydowych prowadzących do odliczenia bez rozpoznania przychodu. W przypadku podwójnej ulgi podatkowej zainteresowane państwo członkowskie powinno ograniczyć korzyści płynące z ulgi podatkowej proporcjonalnie do dochodu netto podlegającego opodatkowaniu związanego z dochodem bazowym.
(17)  Przeniesienia hybrydowe mogą prowadzić do odmiennego traktowania pod względem podatkowym, jeśli w wyniku przeniesienia instrumentu finansowego dochód bazowy z tytułu tego instrumentu jest traktowany jako dochód uzyskany jednocześnie przez więcej niż jedną stronę tego uzgodnienia. Dochód bazowy jest to dochód związany z przeniesionym instrumentem i pochodzący z tego instrumentu. Ta różnica w traktowaniu pod względem podatkowym może prowadzić do odliczenia bez rozpoznania przychodu lub do uzyskania w dwóch różnych jurysdykcjach ulgi podatkowej z tytułu tego samego podatku u źródła. Należy zatem wyeliminować tego typu rozbieżności. W przypadku odliczenia bez rozpoznania przychodu powinny mieć zastosowanie takie same przepisy jak te mające na celu neutralizację hybrydowego instrumentu finansowego lub rozbieżności w kwalifikacji podmiotów hybrydowych prowadzących do odliczenia bez rozpoznania przychodu. W przypadku podwójnej ulgi podatkowej zainteresowane państwo członkowskie powinno ograniczyć korzyści płynące z ulgi podatkowej proporcjonalnie do dochodu netto podlegającego opodatkowaniu związanego z dochodem bazowym.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19
(19)  Importowane rozbieżności powodują przeniesienie skutków rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych od stron znajdujących się w państwach trzecich do jurysdykcji państwa członkowskiego za pomocą instrumentu niehybrydowego, osłabiając w ten sposób skuteczność przepisów, które mają neutralizować rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Płatność podlegająca odliczeniu w jednym państwie członkowskim może zostać wykorzystana do sfinansowania kosztów na podstawie uzgodnienia strukturalnego, u którego podstaw leży rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych pomiędzy państwami trzecimi. Aby zapobiec takim importowanym rozbieżnościom, konieczne jest włączenie do niniejszej dyrektywy przepisów, które nie pozwalają na odliczenie płatności, jeżeli odpowiedni dochód z tytułu tej płatności jest potrącany, bezpośrednio lub pośrednio, od odliczenia, którego źródłem są rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych prowadzące do podwójnego odliczenia lub odliczenia bez rozpoznania przychodu pomiędzy państwami trzecimi.
(19)  Importowane rozbieżności powodują przeniesienie skutków rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych od stron znajdujących się w państwach trzecich do jurysdykcji państwa członkowskiego za pomocą instrumentu niehybrydowego, osłabiając w ten sposób skuteczność przepisów, które mają neutralizować rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Płatność podlegająca odliczeniu w jednym państwie członkowskim może zostać wykorzystana do sfinansowania kosztów na podstawie uzgodnienia strukturalnego, u którego podstaw leży rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych pomiędzy państwami trzecimi. Aby zapobiec takim importowanym rozbieżnościom, konieczne jest włączenie do dyrektywy przepisów, które nie pozwalają na odliczenie płatności, jeżeli odpowiedni dochód z tytułu tej płatności jest potrącany, bezpośrednio lub pośrednio, od odliczenia, którego źródłem są rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych lub powiązanych uzgodnień prowadzące do podwójnego odliczenia lub odliczenia bez rozpoznania przychodu pomiędzy państwami trzecimi.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 21
(21)  Celem niniejszej dyrektywy jest zwiększenie odporności całego rynku wewnętrznego na rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Cel ten nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające samodzielnie, z uwagi na fakt, że krajowe systemy opodatkowania osób prawnych nie są jednolite, a działania podejmowane niezależnie przez państwa członkowskie doprowadziłyby tylko do powielenia obecnej fragmentacji rynku wewnętrznego w zakresie podatków bezpośrednich. Sprzyjałoby to zatem utrwaleniu obecnych niewydolności i zakłóceń w przypadku interakcji pomiędzy różnymi środkami krajowymi. Sytuacja taka doprowadziłaby do braku koordynacji. Ze względu na transgraniczny charakter rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych i konieczność przyjęcia rozwiązań, które są efektywne w przypadku całego rynku wewnętrznego, cel ten można skuteczniej osiągnąć na szczeblu Unii. Unia może zatem przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Ustanawiając wymagany poziom ochrony rynku wewnętrznego, niniejsza dyrektywa ma na celu jedynie zapewnienie – w niezbędnym zakresie – koordynacji działań wewnątrz Unii, która jest konieczna do osiągnięcia jej celów.
(21)  Celem niniejszej dyrektywy jest zwiększenie odporności całego rynku wewnętrznego na rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych. Cel ten nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające samodzielnie, z uwagi na fakt, że krajowe systemy opodatkowania osób prawnych nie są jednolite, a działania podejmowane niezależnie przez państwa członkowskie doprowadziłyby tylko do powielenia obecnej fragmentacji rynku wewnętrznego w zakresie podatków bezpośrednich. Sprzyjałoby to zatem utrwaleniu obecnych niewydolności i zakłóceń w przypadku interakcji pomiędzy różnymi środkami krajowymi. Sytuacja taka doprowadziłaby do braku koordynacji. Ze względu na transgraniczny charakter rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych i konieczność przyjęcia rozwiązań, które są efektywne w przypadku całego rynku wewnętrznego, cel ten można skuteczniej osiągnąć na szczeblu Unii. Unia może zatem przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej, włącznie ze zmianą podejścia jak do odrębnych podmiotów na rzecz bardziej jednolitego podejścia do opodatkowania przedsiębiorstw wielonarodowych. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Ustanawiając wymagany poziom ochrony rynku wewnętrznego, niniejsza dyrektywa ma na celu jedynie zapewnienie – w niezbędnym zakresie – koordynacji działań wewnątrz Unii, która jest konieczna do osiągnięcia jej celów.
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 21 a (nowy)
(21a)   Należy uwypuklić spójność z zaleceniami zawartymi w publikacji OECD pt. „Neutralising the Effects of Hybrid Mismatch Arrangements, Action 2 – 2015 Final Report” [Neutralizowanie skutków rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, Działanie 2 – 2015 Sprawozdanie końcowe], w celu zagwarantowania jasnego i skutecznego wdrażania.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23
(23)  Komisja powinna ocenić wdrożenie niniejszej dyrektywy cztery lata po jej wejściu w życie i przedstawić Radzie stosowne sprawozdanie. Państwa członkowskie powinny przekazać Komisji wszelkie informacje, które są niezbędne do tej oceny,
(23)  Komisja powinna oceniać wdrożenie niniejszej dyrektywy co trzy lata po jej wejściu w życie i przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie odnośne sprawozdanie. Państwa członkowskie powinny przekazać Komisji wszelkie informacje, które są niezbędne do tej oceny,
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 23 a (nowy)
(23a)   Państwa członkowskie powinny mieć obowiązek udostępnienia wszelkich istotnych informacji poufnych i najlepszych praktyk w celu zwalczania rozbieżności podatkowych oraz zapewnienia, aby dyrektywa (UE) 2016/1164 została wdrożona w jednolity sposób.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt -1 (nowy)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 1 – ustęp 1 a (nowy)
-1)   w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„Przepisy art. -9a mają też zastosowanie do wszystkich podmiotów, które są traktowane przez państwa członkowskie jako przejrzyste do celów podatkowych.”
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera a
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 4 – akapit 3
a)   pkt 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
skreśla się
„Dla celów art. 9 przedsiębiorstwo powiązane oznacza również podmiot, który do celów rachunkowości finansowej wchodzi w skład tej samej skonsolidowanej grupy co podatnik, przedsiębiorstwo, na którego zarządzanie podatnik ma znaczny wpływ, lub przedsiębiorstwo mające znaczny wpływ na zarządzanie podatnikiem. W przypadku gdy rozbieżność dotyczy podmiotu hybrydowego, definicja przedsiębiorstwa powiązanego zostaje zmieniona w taki sposób, że wymóg 25 % zastępuje się wymogiem 50 %”;
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera a a (nowa)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 4 – akapit 3
aa)   w pkt 4 uchyla się akapit trzeci;
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 1 – wprowadzenie
„9) „rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych” oznacza sytuację między podatnikiem a przedsiębiorstwem powiązanym lub uzgodnienia strukturalne między stronami w różnych jurysdykcjach podatkowych, w przypadku których różnice w klasyfikacji prawnej instrumentu finansowego lub podmiotu lub w traktowaniu obecności handlowej jako stałego zakładu prowadzą do poniższych rezultatów:
„9) „rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych” oznaczają sytuację między podatnikiem a innym podmiotem, gdy dowolny z wymienionych niżej rezultatów można przypisać różnicy w klasyfikacji prawnej instrumentu finansowego lub dokonywanej z tytułu tego instrumentu płatności bądź gdy dowolny z tych wymienionych niżej rezultatów wynika z różnic w uznawaniu płatności dokonanych na rzecz podmiotu hybrydowego czy stałego zakładu lub przez nie poniesionych lub w uznawaniu kosztów lub strat takiego podmiotu czy zakładu lub z różnic w uznawaniu zakładanej płatności dokonanej między dwoma częściami tego samego podatnika lub w uznawaniu obecności handlowej jako stałego zakładu:
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 1 – litera b
b)  odliczenie płatności od podstawy opodatkowania ma miejsce w jurysdykcji, w której płatność ma swoje źródło, bez odpowiadającego mu ujęcia do celów podatkowych tej samej płatności w drugiej jurysdykcji („odliczenie bez rozpoznania przychodu”);
b)  odliczenie płatności od podstawy opodatkowania ma miejsce w każdej jurysdykcji, w której płatność traktuje się jak płatność realizowaną („jurysdykcja płatnika”) bez odpowiadającego mu ujęcia do celów podatkowych tej samej płatności w każdej innej jurysdykcji, w której płatność traktuje się jak płatność otrzymaną („jurysdykcja odbiorcy płatności”) („odliczenie bez rozpoznania przychodu”);
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 1 – litera c
c)  w przypadku różnic w traktowaniu obecności handlowej jako stałego zakładu, nieopodatkowanie dochodu, który ma swoje źródło w jednej jurysdykcji, bez odpowiedniego ujęcia dla celów podatkowych tego samego dochodu w drugiej jurysdykcji („nieopodatkowanie bez rozpoznania przychodu”).
c)  w przypadku różnic w uznawaniu obecności handlowej jako stałego zakładu, nieopodatkowanie dochodu, który ma swoje źródło w jednej jurysdykcji, bez odpowiedniego ujęcia dla celów podatkowych tego samego dochodu w drugiej jurysdykcji („nieopodatkowanie bez rozpoznania przychodu”);
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 1 – litera c a (nowa)
ca)   płatność na rzecz podmiotu hybrydowego lub stałego zakładu prowadząca do odliczenia bez rozpoznania przychodu, w przypadku gdy rozbieżność może zostać przypisana różnicom w uznawaniu płatności dokonanych na rzecz stałego zakładu lub podmiotu hybrydowego;
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 1 – litera c b (nowa)
cb)   płatność powodująca odliczenie bez rozpoznania przychodu w wyniku płatności na rzecz nieuwzględnionego stałego zakładu.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 2
Rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych zachodzą jedynie w zakresie, w jakim te same płatności odliczone, koszty poniesione lub straty odnotowane w dwóch jurysdykcjach przekraczają kwotę dochodu, który jest ujęty w obydwu jurysdykcjach i który można przypisać temu samemu źródłu.
Rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych wynikające z różnic w uznawaniu płatności, kosztów lub strat podmiotu hybrydowego lub zakładu stałego lub z różnic w uznawaniu zakładanej płatności między dwoma częściami tego samego podatnika zachodzą jedynie w zakresie, w jakim odliczenia w jurysdykcji, w której płatność ma swoje źródło, potrąca się od pozycji nieujętej w żadnej z jurysdykcji, w których pojawiła się rozbieżność. Jeżeli jednak płatność prowadząca do takiej rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych skutkuje również rozbieżnością w kwalifikacji struktur hybrydowych, którą można przypisać różnicom w kwalifikacji prawnej instrumentu finansowego lub płatności dokonanej z tytułu danego instrumentu lub która wynika z różnic w uznawaniu płatności dokonywanych na rzecz podmiotu hybrydowego lub stałego zakładu, dana rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych zachodzi tylko w zakresie, w jakim płatność prowadzi do odliczenia bez rozpoznania przychodu.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 – akapit 3 – wprowadzenie
Rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych obejmuje także przeniesienie instrumentu finansowego w ramach uzgodnienia strukturalnego obejmującego podatnika, w przypadku gdy dochód bazowy z tytułu przeniesionego instrumentu podatkowego jest traktowany do celów podatkowych jako dochód uzyskany równocześnie przez więcej niż jedną ze stron uzgodnienia, które są rezydentami do celów podatkowych w różnych jurysdykcjach, co prowadzi do poniższych rezultatów:
Rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych obejmuje także przeniesienie instrumentu finansowego obejmujące podatnika, w przypadku gdy dochód bazowy z tytułu przeniesionego instrumentu podatkowego jest traktowany do celów podatkowych jako dochód uzyskany równocześnie przez więcej niż jedną ze stron uzgodnienia, które są rezydentami do celów podatkowych w różnych jurysdykcjach, co prowadzi do poniższych rezultatów:
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b a (nowa)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 a (nowy)
ba)   dodaje się punkt w brzmieniu:
„9a) „podmiot hybrydowy” oznacza podmiot lub uzgodnienie uznawane na mocy przepisów jednej jurysdykcji za osobę do celów podatkowych, której dochody lub wydatki traktowane są jako dochody lub wydatki co najmniej jednej innej osoby na mocy przepisów innej jurysdykcji;“
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera b b (nowa)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 9 b (nowy)
bb)   dodaje się punkt w brzmieniu:
„9b) „nieuwzględniony stały zakład” oznacza uzgodnienie traktowane jako powodujące powstanie stałego zakładu na mocy przepisów jurysdykcji siedziby głównej, które nie jest traktowane jako powodujące powstanie stałego zakładu na mocy przepisów jurysdykcji, której podlega stały zakład;“
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 – litera c
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 11
11)   „uzgodnienie strukturalne” oznacza uzgodnienie obejmujące rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych, gdzie rozbieżność ta jest wliczona w warunki uzgodnienia, lub uzgodnienie, którego celem było stworzenie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, chyba że nie można zasadnie oczekiwać, że podatnik lub przedsiębiorstwo powiązane byli świadomi rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, i nie mieli oni udziału w korzyściach podatkowych wynikających z tych rozbieżności.
skreśla się
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 2 – punkt 11 a (nowy)
ca)   dodaje się punkt w brzmieniu:
„11a) „jurysdykcja płatnika” oznacza jurysdykcję, w której ma siedzibę podmiot hybrydowy lub stały zakład lub w której płatność uznaje się za dokonaną;”
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 1
1.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych między państwami członkowskimi prowadzi do podwójnego odliczenia tych samych płatności, kosztów lub strat, odliczenie przyznawane jest wyłącznie w państwie członkowskim, w którym płatność ma swoje źródło, poniesiono koszty lub odnotowano straty.
1.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych prowadzi do podwójnego odliczenia tych samych płatności, kosztów lub strat, odliczenia nie przyznaje się w państwie członkowskim będącym jurysdykcją inwestora.
W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych dotycząca państwa trzeciego prowadzi do podwójnego odliczenia tych samych płatności, kosztów lub strat, zainteresowane państwo członkowskie odmawia odliczenia takich płatności, kosztów lub strat, chyba że uczyniło to już państwo trzecie.
Jeżeli odliczenie zostanie przyznane w jurysdykcji inwestora, odliczenia nie przyznaje się w jurysdykcji płatnika. W zakresie, w jakim dotyczy to państwa trzeciego, ciężar dowodu w zakresie wykazania, że państwo trzecie odmówiło odliczenia, spoczywa na podatniku.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 2
2.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych między państwami członkowskimi prowadzi do odliczenia bez rozpoznania przychodu, państwo członkowskie płatnika odmawia odliczenia takiej płatności.
2.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych prowadzi do odliczenia bez rozpoznania przychodu, odliczenia nie przyznaje się w państwie członkowskim będącym jurysdykcją płatnika danej płatności. Jeżeli odliczenie zostanie przyznane w jurysdykcji płatnika, odnośne państwo członkowskie wymaga od podatnika ujęcia kwoty płatności, która w innym przypadku powodowałaby powstanie rozbieżności, w dochodzie w jurysdykcji odbiorcy płatności.
W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych dotycząca państwa trzeciego prowadzi do odliczenia bez rozpoznania przychodu:
(i)   jeżeli dana płatność ma swoje źródło w państwie członkowskim, wówczas to państwo członkowskie odmawia odliczenia; lub
(ii)   jeżeli dana płatność ma swoje źródło w państwie trzecim, zainteresowane państwo członkowskie wymaga od podatnika, aby uwzględnił ją w podstawie opodatkowania, chyba że państwo trzecie odmówiło już odliczenia lub zażądało uwzględnienia tej płatności.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 3
3.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych między państwami członkowskimi dotycząca stałego zakładu prowadzi do nieopodatkowania bez rozpoznania przychodu, państwo członkowskie, w którym podatnik jest rezydentem do celów podatkowych, wymaga od podatnika, aby uwzględnił w podstawie opodatkowania dochód przypisany stałemu zakładowi.
3.  W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczy dochodu nieuwzględnionego stałego zakładu niepodlegającego opodatkowaniu w państwie członkowskim, w którym podatnik jest rezydentem do celów podatkowych, dane państwo członkowskie nakłada na podatnika wymóg ujęcia w dochodzie podlegającym opodatkowaniu dochodu, który w innym przypadku zostałby przypisany nieuwzględnionemu stałemu zakładowi.
W zakresie, w jakim rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych dotycząca stałego zakładu znajdującego się w państwie trzecim prowadzi do nieopodatkowania bez rozpoznania przychodu, zainteresowane państwo członkowskie wymaga od podatnika, aby uwzględnił w podstawie opodatkowania dochód przypisany stałemu zakładowi znajdującemu się w tym państwie trzecim.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 3 a (nowy)
3a.   Państwa członkowskie nie zgadzają się na odliczenie płatności przez podatnika w zakresie, w jakim taka płatność bezpośrednio lub pośrednio finansuje podlegający odliczeniu koszt, prowadząc za sprawą transakcji lub szeregu transakcji do rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 4
4.  W zakresie, w jakim płatność podatnika na rzecz przedsiębiorstwa powiązanego w państwie trzecim jest bezpośrednio lub pośrednio potrącana od płatności, kosztów lub strat, które – wskutek rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych – podlegają odliczeniu w dwóch różnych jurysdykcjach poza Unią, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia od podstawy opodatkowania płatności podatnika na rzecz przedsiębiorstwa powiązanego w państwie trzecim, chyba że jedno z tych państw trzecich odmówiło już odliczenia płatności, kosztów lub strat, które podlegałyby odliczeniu w dwóch różnych jurysdykcjach.
4.  W zakresie, w jakim płatność podatnika na rzecz podmiotu w państwie trzecim jest bezpośrednio lub pośrednio potrącana od płatności, kosztów lub strat, które – wskutek rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych – podlegają odliczeniu w dwóch różnych jurysdykcjach poza Unią, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia od podstawy opodatkowania płatności podatnika w państwie trzecim, chyba że jedno z tych państw trzecich odmówiło już odliczenia płatności, kosztów lub strat, które podlegałyby odliczeniu w dwóch różnych jurysdykcjach.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9 – ustęp 5
5.  W zakresie, w jakim odpowiednie ujęcie do celów podatkowych podlegającej odliczeniu płatności podatnika na rzecz przedsiębiorstwa powiązanego znajdującego się w państwie trzecim jest bezpośrednio lub pośrednio potrącane od płatności, która – wskutek rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych – nie jest uwzględniana przez odbiorcę płatności w jego podstawie opodatkowania, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia od podstawy opodatkowania płatności podatnika na rzecz przedsiębiorstwa powiązanego w państwie trzecim, chyba że jedno z zainteresowanych państw trzecich odmówiło już odliczenia takiej nieuwzględnionej płatności.
5.  W zakresie, w jakim odpowiednie ujęcie do celów podatkowych podlegającej odliczeniu płatności podatnika w państwie trzecim jest bezpośrednio lub pośrednio potrącane od płatności, która – wskutek rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych – nie jest uwzględniana przez odbiorcę płatności w jego podstawie opodatkowania, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia od podstawy opodatkowania płatności podatnika w państwie trzecim, chyba że jedno z zainteresowanych państw trzecich odmówiło już odliczenia takiej nieuwzględnionej płatności.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3 a (nowy)
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł -9 a (nowy)
3a)   dodaje się artykuł w brzmieniu:
„Artykuł -9a
Rozbieżności w kwalifikacji odwróconych struktur hybrydowych
Jeżeli co najmniej jeden podmiot powiązany niebędący rezydentem i posiadający udziały w zyskach podmiotu hybrydowego zarejestrowanego lub posiadającego siedzibę w państwie członkowskim znajduje się pod jurysdykcją czy jurysdykcjami, które uważają dany podmiot hybrydowy za podlegający opodatkowaniu, dany podmiot hybrydowy uznaje się za rezydenta tego państwa członkowskiego i obejmuje się go podatkiem w zakresie, w jakim dany dochód nie podlega opodatkowaniu na mocy przepisów danego państwa członkowskiego czy innej jurysdykcji.”;
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 –punkt 4
Dyrektywa (UE) 2016/1164
Artykuł 9a – ustęp 1
W zakresie, w jakim płatności, koszty lub straty podatnika, który jest rezydentem do celów podatkowych zarówno w państwie członkowskim, jak i w państwie trzecim, podlegają – zgodnie z prawem danego państwa członkowskiego i państwa trzeciego – odliczeniu od podstawy opodatkowania w obu jurysdykcjach, i te płatności, koszty lub straty mogą być potrącone w państwie członkowskim podatnika od podlegającego opodatkowaniu dochodu, który nie jest uwzględniony w tym państwie trzecim, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia takich płatności, kosztów lub strat, chyba że uczyniło to już państwo trzecie.
W zakresie, w jakim płatności, koszty lub straty podatnika, który jest rezydentem do celów podatkowych zarówno w państwie członkowskim, jak i w państwie trzecim, podlegają – zgodnie z prawem danego państwa członkowskiego i państwa trzeciego – odliczeniu od podstawy opodatkowania w obu jurysdykcjach, i te płatności, koszty lub straty mogą być potrącone w państwie członkowskim podatnika od podlegającego opodatkowaniu dochodu, który nie jest uwzględniony w tym państwie trzecim, państwo członkowskie podatnika odmawia odliczenia takich płatności, kosztów lub strat, chyba że uczyniło to już państwo trzecie. Odmowa odliczenia obejmuje także sytuacje, w których podatnik jest „bezpaństwowcem” do celów podatkowych. Ciężar dowodu w zakresie wykazania, że państwo trzecie odmówiło odliczenia płatności, kosztów lub strat, spoczywa na podatniku.

(1) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0408.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0457.
(3) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0310.

Informacja prawna