Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2016/2206(DEC)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0149/2017

Teksty złożone :

A8-0149/2017

Debaty :

PV 26/04/2017 - 19
CRE 26/04/2017 - 19

Głosowanie :

PV 27/04/2017 - 5.24

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0155

Teksty przyjęte
PDF 736kWORD 67k
Czwartek, 27 kwietnia 2017 r. - Bruksela Wersja ostateczna
Absolutorium za rok 2015: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola agencji UE
P8_TA(2017)0155A8-0149/2017
Rezolucja
 Załącznik

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie absolutorium z wykonania budżetu agencji Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015: wyniki, zarządzanie finansami i kontrola (2016/2206(DEC))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje decyzje w sprawie absolutorium z wykonania budżetu agencji Unii Europejskiej za rok budżetowy 2015,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji z działań podjętych w następstwie udzielenia absolutorium za rok budżetowy 2014 (COM(2016)0674) oraz dokumenty robocze służb Komisji dołączone do tego sprawozdania (SWD(2016)0338 oraz SWD(2016)0339),

–  uwzględniając specjalne sprawozdania roczne Trybunału Obrachunkowego(1) dotyczące rocznych sprawozdań finansowych agencji zdecentralizowanych za rok budżetowy 2015,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002(2), w szczególności jego art. 208,

–  uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1271/2013 z dnia 30 września 2013 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącego organów, o których mowa w art. 208 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012(3), w szczególności jego art. 110,

–  uwzględniając specjalne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego nr 12/2016 pt. „Agencje nie zawsze wykorzystują dotacje we właściwy i jednoznacznie skuteczny sposób”,

–  uwzględniając art. 94 Regulaminu i załącznik IV do Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, a także Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (A8-0149/2017),

A.  mając na uwadze, że w niniejszej rezolucji przedstawiono, w odniesieniu do każdego organu, o którym mowa w art. 208 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012, uwagi przekrojowe towarzyszące decyzjom o absolutorium, zgodnie z art. 110 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 1271/2013 oraz art. 3 załącznika IV do Regulaminu Parlamentu Europejskiego;

B.  mając na uwadze, że w ramach procedury udzielania absolutorium organ udzielający absolutorium podkreśla szczególne znaczenie dalszego wzmacniania legitymacji demokratycznej instytucji unijnych przez zwiększanie przejrzystości i odpowiedzialności oraz wdrażanie koncepcji budżetowania celowego oraz właściwe zarządzanie zasobami ludzkimi;

1.  podkreśla, że agencje mają duży wpływ na kształtowanie polityki i proces podejmowania decyzji oraz realizację programów w obszarach o istotnym znaczeniu dla obywateli europejskich, np. w dziedzinie zdrowia, środowiska, praw człowieka i uprawnień socjalnych, migracji, uchodźców, innowacji, kontroli finansowej, bezpieczeństwa i ochrony; przypomina o znaczeniu zadań wykonywanych przez agencje i ich bezpośrednim wpływie na codzienne życie obywateli; podkreśla zasadniczą rolę agencji dla zwiększenia widoczności Unii w państwach członkowskich; przypomina też o znaczeniu, jakie ma niezależność agencji, w szczególności agencji regulacyjnych i tych, których zadaniem jest niezależne gromadzenie informacji; przypomina, że agencje utworzono przede wszystkim po to, aby przeprowadzały niezależne oceny techniczne i naukowe;

2.  zauważa, że zgodnie z opracowanym przez Trybunał Obrachunkowy (zwany dalej „Trybunałem”) podsumowaniem wyników dorocznych kontroli europejskich agencji i innych organów za 2015 r. (zwanym dalej „podsumowaniem Trybunału”) budżet agencji na 2015 r. wyniósł około 2,8 mld EUR, co stanowi wzrost o 7,7 % w porównaniu z 2014 r. i około 2 % budżetu ogólnego Unii większa część budżetu agencji pochodzi z subwencji Komisji, a pozostała część z dochodów, jakie przynoszą opłaty i inne źródła, co składa się na prawie jedną trzecią ich budżetu;

3.  odnotowuje, że agencje zatrudniają 9965 pracowników stałych, tymczasowych, kontraktowych lub oddelegowanych, co stanowi zauważalny wzrost o 6,25 % w porównaniu z ubiegłym rokiem i wymaga w związku z tym bliższego przyjrzenia się zmianom w tym zakresie; rozumie jednak, że liczba pracowników wzrosła najbardziej w agencjach zajmujących się kwestiami związanymi z migracją oraz zapobieganiem poważnej przestępczości i terroryzmowi, przy czym obie te agencje zostały przekształcone na nowo i wzmocnione w ramach priorytetów Unii w 2015 r.;

4.  stwierdza, że zgodnie z podsumowaniem Trybunału wydał on opinie bez zastrzeżeń w sprawie rocznych sprawozdań finansowych wszystkich agencji z wyjątkiem Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex); ponadto zauważa, że transakcje leżące u podstaw rozliczeń agencji były legalne i prawidłowe w przypadku wszystkich agencji z wyjątkiem Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii, w odniesieniu do którego Trybunał wydał opinię z zastrzeżeniem;

5.  stwierdza, że w 2015 r. agencje realizowały swoje programy prac zgodnie z planem; zwraca jednak uwagę, że trwają dyskusje w sprawie przeglądu rozporządzenia finansowego i przyszłych wieloletnich ram finansowych po 2020 r., co stwarza znakomitą okazję do spojrzenia w przyszłość i wykorzystywania tych możliwości do wprowadzenia pozytywnych zmian w zarządzaniu budżetem agencji, w ich wynikach i wieloletnich programach prac;

6.  przypomina, że dyskusja nad projektami rocznych programów prac i wieloletnich strategii agencji we właściwych komisjach powinna przyczynić się do wyważonego charakteru programów i strategii, do odzwierciedlania w nich aktualnych priorytetów politycznych oraz do osiągnięcia celów ustanowionych w strategii „Europa 2020”;

7.  z zadowoleniem zauważa, że niektóre agencje już teraz współpracują w grupach tematycznych, takich jak agencje działające w dziedzinie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych(4) i europejskie organy nadzoru(5); zachęca inne agencje, które jeszcze tego nie uczyniły, by w miarę możliwości podejmowały dalszą współpracę z innymi agencjami w tych samych grupach tematycznych, nie tylko we wprowadzaniu wspólnego korzystania z usług i wypracowywaniu synergii, lecz również we wspólnych im obszarach polityki; zachęca Trybunał, by rozważył przedstawianie przekrojowych sprawozdań na temat wspólnych dla agencji obszarów polityki; wzywa Komisję i Radę, by podejmując decyzje o przeniesieniu agencji ze Zjednoczonego Królestwa, wzięły również pod uwagę możliwości lepszej współpracy z innymi agencjami z tej samej grupy tematycznej i wprowadziły wspólne usługi;

8.  jest zdania, że w ramach dyskusji na temat nowego podejścia do budżetu Unii w oparciu o wyniki, a także na podstawie postępów osiągniętych w zakresie poprawy współpracy tematycznej i działań podjętych przez agencje w sprawozdaniu pt. „W jaki sposób agencje i inne organy UE przyczyniają się do realizacji strategii „Europa 2020” oraz agendy Komisji Junckera?” wszystkie zaangażowane instytucje Unii, tj. Komisja, Parlament i Trybunał, powinny również wziąć pod uwagę to tematyczne podejście w dorocznej procedurze udzielania absolutorium, zgodnie z wnioskiem zawartym w załączniku 1 do niniejszej rezolucji;

9.  z niepokojem zauważa, że agencje regulacyjne Unii odpowiedzialne za ocenę ryzyka objętych regulacjami wyrobów, w szczególności Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Europejska Agencja Chemikaliów czy Europejska Agencja Leków, nie dysponują zasobami finansowymi i prawnymi, aby należycie wypełniać swą misję;

Wspólne podejście i plan działania Komisji

10.  przypomina, że w lipcu 2012 r. Parlament, Rada i Komisja Europejska przyjęły wspólne podejście w sprawie agencji zdecentralizowanych („wspólne podejście”), czyli umowę polityczną na temat przyszłego zarządzania agencjami i reform agencji; przypomina ponadto, że wspólne podejście zostało wdrożone przez plan działania Komisji z grudnia 2012 r. („plan działania”);

11.  zwraca uwagę na drugie sprawozdanie z postępów poświęcone kwestii wdrażania wspólnego podejścia (COM(2015)0179) oraz docenia postępy poczynione w wielu dziedzinach z myślą o ujednoliceniu i zracjonalizowaniu funkcjonowania tych agencji; docenia starania Komisji i agencji oraz postępy poczynione w zakresie wdrażania planu działania;

12.  zauważa, że większość działań realizowanych przez agencje w ramach planu działania przyczyniła się do poprawy ich rozliczalności i przejrzystości, co z kolei wskazuje na to, że agencje podjęły znaczne wysiłki w celu realizacji wspólnego podejścia, pomimo presji w zakresie zasobów, oraz że agencje są odpowiedzialne, rozliczalne i przejrzyste; zauważa ponadto, zgodnie z obserwacjami sieci agencji UE (zwanej dalej „siecią”), że skutecznie zrealizowano działania przewidziane we wspólnym podejściu;

13.  jest jednak zaniepokojony faktem, że ponadto wdrażanie działań wywierało ogólnie negatywny wpływ na skuteczność agencji oraz że w niektórych dziedzinach doprowadziło do znacznego wzrostu kosztów, zarówno pod względem zasobów ludzkich, jak i finansowych; zauważa ponadto, że do zwiększenia kosztów doszło w trakcie realizacji działań, ale też stale będzie ono miało miejsce w przyszłości;

14.  stwierdza, że wdrażanie planu działań oraz zlecanie na zewnątrz określonych zadań związanych z gromadzeniem i konsolidowaniem danych agencji i jej wkładu do sieci przyniosło agencjom obciążenia administracyjne, w szczególności w zakresie procedury budżetowej i procedury udzielenia absolutorium; wzywa Komisję i władzę budżetową do uznania tych wysiłków oraz do zapewnienia dodatkowych środków w planie zatrudnienia agencji, w szczególności na funkcje stałego sekretariatu sieci;

15.  zauważa, że w kontekście wdrażania nowych mechanizmów służących usprawnieniu procedur sprawozdawczych należy zaprzestać stosowania poprzednich mechanizmów sprawozdawczości, żeby uniknąć powielania zadań i podwójnych systemów sprawozdawczości w celu uzyskania większej efektywności;

16.  uważa, że agencje powinny w dalszym ciągu rozwijać, w ścisłej współpracy z Komisją, Parlamentem i Trybunałem, kompleksowe wskaźniki mierzące wyniki i skuteczność ich działań; zauważa, że ogólnym celem powinna być zrównoważona liczba wskaźników, które zwiększą przejrzystość i odpowiedzialność agencji oraz będą wspierały decyzje władzy budżetowej w sprawie budżetu i przydziału pracowników;

Zarządzanie budżetem i finansami

17.  przypomina, że zasada jednoroczności jest jedną z trzech podstawowych zasad księgowości – obok zasady jednolitości i zasady równowagi – niezbędnych dla zapewnienia skutecznego wykonania budżetu Unii; zauważa, że zgodnie z podsumowaniem Trybunału wysoki poziom przeniesionych środków, na które zaciągnięto zobowiązania, to nadal najczęściej pojawiający się problem w zarządzaniu budżetem i finansami oraz że problem ten dotyczył 32 agencji, w porównaniu do 28 agencji w 2014 r.; ponadto zauważa, że Trybunał nadal prowadził sprawozdawczość na ten temat po ustaleniu wewnętrznego progu dla różnych tytułów budżetu agencji;

18.  zauważa jednak, że przeniesienia mogą być często w części lub całkowicie uzasadnione wieloletnim charakterem programów operacyjnych agencji, niekoniecznie oznaczają niedociągnięcia w planowaniu i wykonaniu budżetu oraz nie zawsze są sprzeczne z zasadą jednoroczności budżetu; zauważa, że przeniesienia wynikające z programów operacyjnych są w wielu przypadkach planowane przez agencje z wyprzedzeniem, a Trybunał jest o nich informowany, co ułatwia wyraźne rozróżnienie między przeniesieniami planowanymi a nieplanowanymi;

19.  zwraca uwagę, że Europejska Fundacja na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) przyjęła co do zasady przejrzyste rozróżnienie między „planowanymi” i „nieplanowanymi” przeniesieniami, które stosuje od wielu lat; zachęca sieć, agencje i Trybunał do zbadania, czy można wprowadzić procedurę rozróżnienia między przeniesieniami „planowanymi” i „nieplanowanymi” oraz ich przejrzystego podawania do wiadomości, do czasu ujęcia tej kwestii w rozporządzeniu finansowym;

20.  podkreśla, że poziom anulowanych przeniesień środków wskazuje, w jakim zakresie agencje poprawnie oszacowały swoje potrzeby finansowe, i jest lepszym wskaźnikiem dobrego planowania budżetowego niż poziom przeniesień środków;

21.  podkreśla w związku z tym potrzebę ustalenia jasnych definicji „planowanych i zgłaszanych” przeniesień środków w celu usprawnienia sprawozdawczości Trybunału w tej kwestii, a także aby umożliwić organowi udzielającemu absolutorium rozróżnienie przeniesień środków wskazujących na złe planowanie budżetowe oraz przeniesień środków jako budżetowego narzędzia, które wspiera wieloletnie programy i planowanie udzielania zamówień publicznych;

22.  w tym względzie domaga się ujęcia definicji „planowanych i zgłaszanych” przeniesień środków oraz innych niezbędnych wytycznych w następnym przeglądzie rozporządzenia finansowego i ramowego rozporządzenia finansowego; zwraca się do Komisji, Trybunału i sieci, by poddały pod dyskusję i zaproponowały ewentualne rozwiązania w tej sprawie, żeby usprawnić szczególnie zarządzanie finansowe w dziedzinie wieloletniego programowania i zamówień publicznych;

23.  zauważa, że poziom szczegółowości sprawozdań z wykonania budżetu niektórych agencji odbiega od poziomu szczegółowości sprawozdań większości pozostałych agencji, co wskazuje na pilną potrzebę jasnych wytycznych dotyczących sprawozdawczości agencji na temat budżetu; stwierdza, że agencje o odmiennym poziomie szczegółowości sprawozdań zleciły zadania księgowego księgowemu Komisji oraz że różnica w poziomie szczegółowości wynika z praktyk sprawozdawczych Komisji; popiera zamiar Komisji dotyczący ustanowienia wytycznych dla agencji w sprawie sprawozdawczości budżetowej w sprawozdaniu finansowym za rok 2016; wzywa sieć i Komisję do powiadamiania w przyszłości organu udzielającego absolutorium o postępach w tej sprawie;

24.  zauważa, że agencje zasadniczo przyznawały i wypłacały dotacje zgodnie z przepisami; zachęca agencje, by poprawiły zarządzanie dotacjami oraz skupiły się na pomiarze skuteczności przyznanych dotacji;

25.  ponagla agencje, by każda z nich opracowała kompleksowy plan ciągłości działania uwzględniający powiązane ryzyko budżetowe i ryzyko zmienności związane z działalnością, które mogą wystąpić w wyniku nieoczekiwanych i poważnych wydarzeń czy okoliczności;

26.  z zadowoleniem przyjmuje ustalenia i zalecenia Trybunału zawarte w jego sprawozdaniu specjalnym nr 12/2016 na temat wykorzystywania dotacji przez agencje;

Współpraca między agencjami oraz z innymi instytucjami – usługi dzielone i synergia

27.  podkreśla korzyści wynikające ze wspólnego korzystania z usług, które umożliwią spójne stosowanie administracyjnych przepisów wykonawczych i procedur dotyczących zasobów ludzkich i kwestii finansowych, a także potencjalne korzyści wspólnego korzystania z usług pomiędzy agencjami, w szczególności jeśli chodzi o czekające agencje redukcje budżetu i personelu;

28.  z niepokojem zaważa, że niektóre agencje nadal mają podwójną siedzibę: operacyjną i administracyjną; uważa, że przy najbliższej okazji należy zlikwidować wszystkie podwójne siedziby, które nie wnoszą żadnej wartości dodanej z operacyjnego punktu widzenia;

29.  przyjmuje do wiadomości uwagę sieci, iż z myślą o zagwarantowaniu efektywności pod względem zasobów finansowych i ludzkich agencje działały z myślą o unikaniu powielania i zapewnieniu rzetelnych, dokładnych i łatwo dostępnych informacji; zauważa z zadowoleniem, że starania te doprowadziły do utworzenia katalogu on-line usług dzielonych, w którym mają uczestniczyć wszystkie agencje w ramach sieci, zarówno poprzez oferowanie i proponowanie nowych usług, jak i wnioskując o usługi za pośrednictwem scentralizowanej platformy, i w którym w styczniu 2017 r. 21 agencji oferuje ogółem 184 usług, które mają być dzielone, w tym wymianę dokumentów i udział w forach eksperckich;

30.  stwierdza ponadto, że Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) i Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa podpisały projekt pilotażowy w zakresie weryfikacji poprawności, który mógłby posłużyć do zbadania zdolności EUIPO do świadczenia po bardzo niskich cenach innym agencjom w sieci usług odzyskiwania danych IT po wystąpieniu awarii; zgadza się, że taki system może przynieść korzyści nie tylko w postaci lepszych usług w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych i niższych kosztów operacyjnych, lecz także wzmocnić sieć i zwiększyć zaawansowanie technologii informacyjno-telekomunikacyjnych; wzywa sieć do poinformowania organu udzielającego absolutorium o dalszych postępach w zakresie tego projektu pilotażowego;

31.  zwraca uwagę, że Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, w imieniu 20 agencji, zainicjował wspólne otwarte zaproszenie do składania ofert w celu wyłonienia dostawcy usług brokerskich opartych na chmurze obliczeniowej; zauważa z zadowoleniem, że zamówienie, udzielone we wrześniu 2016 r., może zdaniem Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności przynieść agencjom ogólne oszczędności finansowe w wysokości 2,5 mln EUR;

32.  stwierdza, że sieć pracuje obecnie nad nowym narzędziem w zakresie wspólnego udzielania zamówień, które jest włączone do obszaru usług dzielonych w ekstranecie agencji unijnych; z zadowoleniem zauważa, że szereg agencji będzie korzystać z tego narzędzia zapewniającego im wsparcie, tym samym tworząc dodatkowy czynnik dzielenia się wspólnym zewnętrznym usługodawcą, co przyniesie oszczędności pod względem zasobów i efekt ilościowy;

33.  podkreśla znaczenie współpracy oraz wymiany koncepcji i praktyk między agencjami w ramach sieci na rzecz rozwoju efektywności agencji Unii, która to sieć przyczynia się do bardziej wyważonego zarządzania i większej spójności między agencjami; podkreśla, że sieć musi przyczyniać się do większej skuteczności, a nie generować dodatkowe koszty i zwiększać biurokrację;

34.  z zadowoleniem przyjmuje coraz wyższy stopień usystematyzowania współpracy między Europejską Fundacją Kształcenia a Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego, dzięki czemu powstają dalsze efekty synergii w obrębie ich mandatów w postaci wspólnego rocznego programu prac, w szczególności poprzez opracowanie wspólnych ram monitorowania z Rygi oraz współpracę z Międzynarodową Organizacją Pracy w celu zakończenia prac nad sześcioma przewodnikami metodologicznymi dotyczącymi prognozowania zapotrzebowania na umiejętności oraz narzędzi i metod w zakresie dopasowywania;

Zarządzanie zasobami ludzkimi

35.  przypomina, że w ust. 27 porozumienia międzyinstytucjonalnego(6) wezwano do stopniowego zmniejszenia o 5 % liczby personelu we wszystkich instytucjach, organach i agencjach między 2013 a 2017 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że większość agencji w swoich planach zatrudnienia na 2012 r. już zmniejszyła swój personel o 5 % lub nawet o więcej;

36.  z niepokojem zauważa, że Komisja zastosowała dodatkowe zmniejszenie o 5 % liczby personelu w agencjach, aby utworzyć pulę relokacji, z której przydzielałaby stanowiska agencjom, którym powierzono nowe zadania lub które rozpoczynają działalność; jest szczególnie zaniepokojony, że ze względu na dodatkowe zmniejszenie liczby personelu wypełnienie mandatu agencji i realizacja rocznych programów prac stają się coraz trudniejsze, szczególnie dla agencji sklasyfikowanych przez Komisję jako „agencje o pełnej zdolności operacyjnej”; wzywa Komisję i władzę budżetową do zapewnienia, aby dalsze potencjalne środki oszczędnościowe nie ograniczały zdolności agencji do skutecznego wypełnienia ich mandatu; zauważa, że istnieje wiele przypadków ograniczenia zdolności agencji do pełnienia obowiązków, np. zdolności Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności do zapewnienia bezpieczeństwa żywności czy też zdolności Eurofound do podjęcia się nowych zadań związanych z migrantami i uchodźcami;

37.  podkreśla, że równowaga geograficzna, czyli związek między narodowością personelu a wielkością państwa członkowskiego, powinna nadal pozostać ważnym elementem zarządzania zasobami, zwłaszcza w odniesieniu do państw członkowskich, które należą do Unii od 2004 r., oraz przyjmuje z zadowoleniem fakt, że unijne agencje zatrudniają obecnie bardziej zrównoważoną liczbę urzędników z państw członkowskich, które wstąpiły do Unii przed i po 2004 r.; zwraca jednak uwagę, że te państwa członkowskie są nadal niedostatecznie reprezentowane na wyższych szczeblach administracji i na stanowiskach kierowniczych, co wciąż wymaga poprawy;

38.  jest przekonany, że pracownicy agencji finansowani z opłat wnoszonych przez przedsiębiorstwa przemysłowe, a zatem niefinansowani z budżetu Unii, nie powinni być, co do zasady, objęci dodatkową redukcją zatrudnienia powyżej 5 %, o co wnioskowano w porozumieniu międzyinstytucjonalnym; apeluje do Komisji i władzy budżetowej, aby odrębnie traktowały agencje finansowane głównie z budżetu Unii oraz aby przedstawiły specjalne ramy dla agencji finansowanych głównie przez przedsiębiorstwa przemysłowe, które to ramy powinny być proporcjonalne do usług świadczonych przez odnośną agencję;

39.  zauważa, że wdrażając projekty i programy finansowane przez Unię, agencje odgrywają bezpośrednią rolę w tworzeniu miejsc pracy w całej Unii; ponadto zauważa, że różne unijne programy finansowania przyczyniają się do tworzenia miejsc pracy w różnoraki sposób, w tym poprzez stosowanie takich zachęt, jak wypłata premii, co prowadzi do znacznych rozbieżności w jakości miejsc pracy tworzonych przez Unię; wzywa Komisję do przeprowadzenia dogłębnej i kompleksowej oceny wpływu funduszy, programów i projektów finansowanych z budżetu Unii na bezpośrednie tworzenie miejsc pracy; wzywa Komisję do jak najszybszego opublikowania takiej oceny i do przedstawienia jej Parlamentowi;

40.  docenia wysiłki podejmowane w celu zapewnienia równej reprezentacji obu płci wśród pracowników i członków zarządów agencji; wzywa agencje, w których wciąż nie zapewniono satysfakcjonującej równowagi płci, do dalszej korekty tego braku równowagi, a także do jak najszybszego poinformowania organu udzielającego absolutorium o postępach w tej kwestii;

Konflikty interesów i przejrzystość

41.  stwierdza, że zgodnie z informacjami uzyskanymi od sieci wszystkie agencje przyjęły już ogólne przepisy dotyczące informowania o nieprawidłowościach w ramach etycznych wytycznych w zakresie informowania o nieprawidłowościach i zgodnie z przepisami regulaminu pracowniczego; jednak z niepokojem zauważa, że tylko 65 % agencji przyjęło dodatkowe wewnętrzne przepisy dotyczące informowania o nieprawidłowościach; przyjmuje do wiadomości uwagę sieci, iż w przypadkach, w których odpowiednie przepisy nie zostały jeszcze wdrożone, proces ten jest w toku, w oczekiwaniu na przyjęcie; zauważa, że w niektórych przypadkach agencje czekają na wytyczne lub wkład ze strony Komisji, zanim będą mogły sfinalizować swoje przepisy; stwierdza ponadto, że przepisy powinny zostać sfinalizowane i wdrożone w pierwszej połowie 2017 r.; wzywa agencje, które jeszcze nie przyjęły wewnętrznych przepisów dotyczących informowania o nieprawidłowościach, aby niezwłocznie to uczyniły, wspierając w ten sposób ich wewnętrzną politykę sygnalizowania nieprawidłowości, aby sprzyjać kulturze przejrzystości i odpowiedzialności w miejscu pracy, regularnie informować i szkolić pracowników na temat ich praw i obowiązków, zapewniać ochronę demaskatorom przed represjami, podejmować odpowiednio wcześnie działania w reakcji na sygnały demaskatorów, informując zarówno demaskatorów, jak i potencjalnie zainteresowane osoby o postępach tej procedury, a także stworzyć wewnętrzny system anonimowych zgłoszeń; wzywa agencje do przedkładania corocznego sprawozdania organowi udzielającemu absolutorium na temat liczby przypadków informowania o nieprawidłowościach i podjętych w związku z tym działań; wzywa agencje, a także Komisję do zapewnienia, tam gdzie to konieczne, niezbędnych wytycznych i zatwierdzenia;

42.  odnotowuje, że z 16 agencji, które korzystają z usług grup ekspertów, paneli i komitetów naukowych, 13 uwzględniło w swej polityce kadrowej kwestie poruszone przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w dochodzeniu z własnej inicjatywy OI/6/2014/NF dotyczącym składu grup ekspertów Komisji; zachęca pozostałe agencje do jak najszybszego wzięcia pod uwagę kwestii poruszonych przez Rzecznika;

43.  zauważa, że życiorysy i deklaracje o braku konfliktu interesów członków zarządu, kadry kierowniczej i ekspertów wewnętrznych zostały opublikowane przez 84 % agencji, w porównaniu z 74 % w poprzednim roku; zauważa ponadto, że 60 % co najmniej raz w roku weryfikuje poprawność merytoryczną deklaracji o braku konfliktu interesów złożonych przez ekspertów, zarząd i pracowników; wzywa wszystkie agencje do przyjęcia rygorystycznych wytycznych dotyczących spójnej polityki w sprawie zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi, a także do wdrożenia tego zgodnie z planem działania dotyczącym monitorowania wspólnego podejścia; wzywa pozostałe agencje, które jeszcze nie wdrożyły takiej polityki, do regularnej weryfikacji deklaracji w celu zapewnienia niezbędnego nadzoru publicznego i kontroli nad zarządem;

44.  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki agencji na rzecz maksymalnego zwiększenia przejrzystości poprzez publikację na ich stronach internetowych deklaracji interesów i życiorysów; odnotowuje jednak, że w niektórych przypadkach brakuje części tych dokumentów; przypomina jednak, że agencje nie dysponują odpowiednimi przepisami w odnośnych rozporządzeniach ustanawiających, aby wprowadzić obowiązek przedstawiania takich dokumentów; oczekuje zatem, że ewentualna rewizja rozporządzeń ustanawiających dane agencje będzie zakładała obowiązkowe przedstawianie deklaracji interesów i życiorysów wszystkich członków zarządu; ponadto wzywa Komisję, by wykorzystała obecną rewizję rozporządzenia finansowego do jak najszerszego podjęcia tej kwestii;

45.  w związku z tym wzywa agencje, by podjęły dalsze działania na rzecz zwiększenia przejrzystości zarządzania; podkreśla, że zasadnicze znaczenie dla wykrywania i śledzenia ewentualnych konfliktów interesów ma stałe i skuteczne monitorowanie wewnętrzne;

46.  zauważa, że agencje wykazały zaangażowanie na rzecz zapobiegania, wykrywania i zwalczania nadużyć finansowych lub wszelkich innych nieprawidłowości i podejmowania odpowiednich działań w przypadku ich wystąpienia; zauważa z zadowoleniem, że sieć ustanowiła grupę roboczą międzyagencyjnej sieci prawnej ds. zwalczania nadużyć finansowych w celu wzmocnienia wśród agencji zharmonizowanego i ujednoliconego podejścia w zakresie strategii zwalczania nadużyć finansowych; przyjmuje do wiadomości uwagę sieci, że większość agencji dostrzegła zwiększenie uwrażliwienia na zapobieganie nadużyciom finansowym; odnotowuje ponadto, że w celu ułatwienia najlepszych praktyk i dzielenia się nimi regularnie zapraszano prelegentów z Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych lub z Trybunału do wyżej wymienionej grupy roboczej międzyagencyjnej sieci prawnej ds. zwalczania nadużyć finansowych, tak aby przedstawić ich instytucjonalny punkt widzenia, jak również w celu zapewnienia wsparcia i podniesienia świadomości agencji w kwestiach związanych z nadużyciami finansowymi;

47.  podkreśla, że wszystkie agencje powinny wdrożyć kontrole i wytyczne dotyczące kosztów prawnych związanych z postępowaniami sądowymi, których stroną była lub jest agencja; zachęca agencje do wymiany najlepszych praktyk w tej kwestii;

48.  wzywa agencje do opracowania wspólnych wytycznych dotyczących publicznego dostępu do dokumentów, zwłaszcza w odniesieniu do praw własności intelektualnej;

49.  zachęca agencje do dalszego zwiększania ich widoczności oraz do dalszego rozwoju różnych kanałów komunikacji, prezentujących ich pracę i działalność szerszej opinii publicznej;

50.  zauważa, że członkowie zarządu i dyrektorzy niektórych agencji opublikowali „deklaracje o braku konfliktu interesów” zamiast „deklaracji interesów”; podkreśla, że do członków zarządu i dyrektorów nie należy deklarowanie, że nie pozostają oni w konflikcie interesów; podkreśla, że samo w sobie stanowi to konflikt interesów; wzywa do niezależnej weryfikacji „deklaracji interesów”;

Komunikacja i widoczność

51.  przyjmuje do wiadomości, że agencje aktywnie promują swoją działalność za pośrednictwem licznych kanałów, w szczególności poprzez regularne uaktualnianie swych stron internetowych w celu zapewnienia informacji i promowania wykonanej pracy; zauważa ponadto, że media społecznościowe w coraz większej mierze stają się dla agencji standardowym narzędziem komunikacji; zauważa, że dni otwarte, ukierunkowane kampanie i materiały wideo objaśniające podstawową działalność agencji to niektóre z działań wykorzystywanych w zakresie uświadamiania obywateli i zapewniania im możliwości zdobycia większej wiedzy na temat działalności agencji i instytucji unijnych; stwierdza, że za pomocą zróżnicowanych wskaźników dokonuje się regularnego pomiaru działań w zakresie stosunków z mediami ogólnymi lub specjalistycznymi oraz że każda agencja posiada swój własny plan komunikacji zawierający konkretne działania dostosowane do jej potrzeb;

Inne uwagi

52.  przypomina swoje stanowisko z procedur udzielania absolutorium za 2013 i 2014 r. że, zgodnie z porozumieniem Parlamentu, Rady i Komisji ujętym w ust. 54 wspólnego podejścia „za wszystkie aspekty audytów zewnętrznych przeprowadzanych przez podmioty zewnętrzne jest odpowiedzialny Trybunał Obrachunkowy, który nadzoruje konieczne procedury administracyjne i postępowania o udzielenie zamówienia”; przypomina ponadto, że nowe podejście do kontroli, zakładające zaangażowanie audytorów sektora prywatnego, spowodowało znaczny wzrost obciążeń administracyjnych dla agencji oraz że czas poświęcony na udzielanie zamówień publicznych i zarządzanie umowami dotyczącymi kontroli przełożył się na dodatkowe wydatki, a tym samym dalsze nadwyrężenie malejących zasobów agencji; wyraża zaniepokojenie ewentualnymi konfliktami interesów w przypadkach, w których tacy audytorzy prywatni lub ich przedsiębiorstwa dokonują również prac związanych z audytami i konsultacjami w odniesieniu do przedsiębiorstw sektora prywatnego, które w oczywisty sposób prowadzą interesy z agencjami unijnymi; podkreśla, że należy koniecznie rozwiązać tę kwestię w ramach trwającego przeglądu rozporządzenia finansowego i późniejszego przeglądu ramowego rozporządzenia finansowego; wzywa wszystkie strony zaangażowane w te przeglądy do wyjaśnienia tej kwestii w trybie pilnym w celu istotnego zmniejszenia nadmiernych obciążeń administracyjnych i powrócenia do preferowanego podejścia obejmującego system kontroli publicznej;

53.  zauważa, że zgodnie z podsumowaniem Trybunału zagłosowanie za wystąpieniem z Unii przez obywateli Zjednoczonego Królestwa w referendum, które miało miejsce w dniu 23 czerwca 2016 r. i po dniu bilansowym, opisane jest w punkcie „Inne kwestie” w sprawozdaniach rocznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego oraz Europejskiej Agencji Leków, których siedziby mieszczą się w Londynie, tak samo jak innych obiektów unijnych w Zjednoczonym Królestwie, np. biur informacyjnych UE; zauważa, że w punkcie tym wyjaśniono, że sprawozdania finansowe i powiązane z nimi informacje dodatkowe obu agencji zostały sporządzone na podstawie informacji dostępnych w dniu podpisania tych sprawozdań, gdy wyniki głosowania obywateli Zjednoczonego Królestwa nie były jeszcze znane i nie złożono jeszcze formalnej notyfikacji dotyczącej uruchomienia procedury z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej; odsyła – jeśli chodzi o uwagi dotyczące konkretnych następstw dla Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego oraz Europejskiej Agencji Leków w tej kwestii – do swojej rezolucji z dnia 27 kwietnia 2017 r.(7) w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego na rok budżetowy 2015 i swojej rezolucji z dnia 27 kwietnia 2017 r.(8) w sprawie absolutorium z wykonania budżetu Europejskiej Agencji Leków na rok budżetowy 2015;

54.  odnotowuje jednoczesną publikację wniosków o dokonanie przeglądu odpowiednich rozporządzeń ustanawiających trzy trójstronne agencje Unii, zgodnie z zasadami wspólnego oświadczenia Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komisji z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie agencji zdecentralizowanych; podkreśla, jak ważne jest utrzymanie i usprawnienie obecnego, w pełni trójstronnego systemu zarządzania tymi agencjami przy zapewnieniu aktywnego udziału władz krajowych, europejskich organizacji pracodawców i europejskich organizacji pracowniczych w zarządzaniu nimi i w ich funkcjonowaniu; przypomina, że dokonano cięć kadrowych i ponownie podkreśla swoje obawy, że dalsze cięcia mogłyby ograniczyć zdolność agencji do wypełniania ich mandatów;

55.  odnotowuje trwającą ocenę i kontrolę sprawności czterech agencji Unii wchodzących w zakres kompetencji Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego (DG EMPL), która to kontrola i ocena miała się rozpocząć w grudniu 2016 r. i zakończyć planowo w grudniu 2017 r.(9); jest zdania, że oceny te powinny ułatwić Parlamentowi podejmowanie uzasadnionych decyzji w sprawie skuteczności i wpływu wkładów agencji; podkreśla również potrzebę wykorzystywania efektów synergii w pokrywających się działaniach czterech omawianych agencji, a także efektów synergii między agencjami a samą Komisją, aby uniknąć powielania pracy.

56.  z zadowoleniem przyjmuje solidne wyniki i elastyczność wszystkich agencji działających w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; wyraża zadowolenie z ich elastyczności w zakresie dostosowywania się do zmieniających się priorytetów politycznych oraz reagowania na nieprzewidziane wydarzenia; wyraża jednak ubolewanie z powodu braku skutecznych wskaźników odzwierciedlających wpływ ich pracy na bezpieczeństwo wewnętrzne, migrację, zarządzanie granicami i rozwój praw podstawowych; z zadowoleniem przyjmuje starania poczynione przez szereg agencji w celu poprawy zarządzania budżetem poprzez optymalizację wykorzystania budżetu i wdrożenie sprawniejszych procesów planowania budżetowego;

57.  z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie wszystkich agencji działających w wymiarze sprawiedliwości i spraw wewnętrznych do dalszego usprawniania procedur budżetowych, ale podkreśla, że priorytetem powinno być dla nich poprawianie skuteczności operacyjnej działań w terenie oraz rozwiązanie kwestii mających charakter strukturalny, dostrzeżonych przez Trybunał i Służbę Audytu Wewnętrznego;

58.  przyznaje, że w dziedzinie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości utworzono liczne agencje, lecz przypomina o znaczeniu zadań realizowanych przez te agencje oraz o ich bezpośrednim wpływie na życie obywateli; podkreśla, że wszystkie agencje powstały w odpowiedzi na konkretne potrzeby; jest przekonany, że wszystkie agencje w tym obszarze polityki pełnią odrębną i niezbędną rolę oraz są źródłem europejskiej wartości dodanej;

59.  zwraca się do wszystkich agencji działających w wymiarze sprawiedliwości i spraw wewnętrznych o określenie ich trudności w zakresie finansów, zasobów i innych aspektów, ograniczających ich wyniki operacyjne, a także o odpowiednio wczesne domaganie się dostosowań;

o
o   o

60.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji agencjom objętym obecną procedurą udzielenia absolutorium, Radzie, Komisji i Europejskiemu Trybunałowi Obrachunkowemu oraz do zarządzenia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria L).

(1) Dz.U. C 449 z 1.12.2016.
(2) Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1.
(3) Dz.U. L 328 z 7.12.2013, s. 42.
(4) Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex), Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA), Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA), Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL) ( od 1.7.2016 r.: Agencja Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL)), Europejski Urząd Policji (Europol) (z dniem 1.5.2017 Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol)), Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), Europejska Jednostka Współpracy Sądowej (Eurojust),
(5) Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB), Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA) oraz Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).
(6) Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 2 grudnia 2013 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami (Dz.U. C 373 z 20.12.2013, s. 1).
(7) Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2017)0163.
(8) Teksty przyjęte w tym dniu, P8_TA(2017)0172.
(9) http://ec.europa.eu/smart-regulation/roadmaps/docs/2016_empl_020_evaluation_agencies_en.pdf


ZAŁĄCZNIK 1: WNIOSEK DOTYCZĄCY POGRUPOWANIA AGENCJI W ZWIĄZKU Z ABSOLUTORIUM PE

STAŁE KOMISJE PARLAMENTARNE

AGENCJE UE

SPRAWY GOSPODARCZE I MONETARNE

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EUNB); Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA); Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA)

ZATRUDNIENIE I SPRAWY SOCJALNE

Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej (CdT); Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA); Eurofound; Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop), Europejska Fundacja Kształcenia (ETF)

ŚRODOWISKO, ZDROWIE PUBLICZNE I BEZPIECZEŃSTWO ŻYWNOŚCI

Europejska Agencja Środowiska (EEA); Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA); Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC); Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA); Europejska Agencja Leków (EMA)

PRZEMYSŁ, BADANIA NAUKOWE I ENERGIA

Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT), Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki (ACER); Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC); Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Sieci i Informacji (ENISA); EURATOM; Agencja Europejskiego GNSS (GSA)

TRANSPORT I TURYSTYKA

Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA); Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu (EMSA); Europejska Agencja Kolejowa (ERA);

RYBOŁÓWSTWO

Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa (EFCA)

WOLNOŚCI OBYWATELSKIE, SPRAWIEDLIWOŚĆ I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Eurojust, Agencja Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA), Frontex, Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO); Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii (EMCDDA); Europejskie Kolegium Policyjne (CEPOL), Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA); Europol

PRAWA KOBIET I RÓWNOUPRAWNIENIE PŁCI

Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE)

Informacja prawna