Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2015/2059(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0123/2017

Teksty złożone :

A8-0123/2017

Debaty :

PV 17/05/2017 - 20
CRE 17/05/2017 - 20

Głosowanie :

PV 18/05/2017 - 11.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0225

Teksty przyjęte
PDF 398kWORD 55k
Czwartek, 18 maja 2017 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Wdrożenie Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei
P8_TA(2017)0225A8-0123/2017

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 18 maja 2017 r. w sprawie wdrożenia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Korei (2015/2059(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając Umowę o wolnym handlu z dnia 6 października 2010 r. między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony(1),

–  uwzględniając Umowę ramową o handlu i współpracy z dnia 28 października 1996 r. pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Korei z drugiej strony(2), oraz decyzja Rady 2001/248/WE z dnia 19 marca 2001 r.(3) w sprawie jej zawarcia

–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 14 października 2015 r. zatytułowany „Handel dla wszystkich - w kierunku bardziej odpowiedzialnej polityki handlowej i inwestycyjnej” (COM(2015)0497),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie zewnętrznego wpływu unijnej polityki handlowej i inwestycyjnej na inicjatywy publiczno-prywatne w krajach nienależących do UE(4),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nowej polityki handlowej dla Europy w ramach strategii „Europa 2020”(5),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 511/2011 z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej zawartej w umowie o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Republiką Korei(6),

–  uwzględniając decyzję Rady z dnia 16 września 2010 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony(7),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Korei, z drugiej strony(8),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie międzynarodowej polityki handlowej w kontekście nadrzędnych potrzeb związanych ze zmianami klimatu(9),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie praw człowieka oraz norm społecznych i środowiskowych w międzynarodowych umowach handlowych(10),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w międzynarodowych umowach handlowych(11),

–  uwzględniając Porozumienie z Marrakeszu ustanawiające Światową Organizację Handlu,

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji(12),

–  uwzględniając art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE),

–  uwzględniając artykuły 207, 208 i 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych (A8-0123/2017),

A.  mając na uwadze, że w dniu 1 lipca 2016 r. przypadła piąta rocznica wejścia w życie Umowy o wolnym handlu między UE i jej państwami członkowskimi a Republiką Korei („Koreą”);

B.  mając na uwadze, że w nowej strategii handlowej Komisji pt. „Handel dla wszystkich” kładzie się nacisk na zapewnienie skutecznego wdrażania zawieranych przez UE umów o wolnym handlu, w tym poprzez wykorzystanie przewidzianego w nich mechanizmu rozstrzygania sporów;

C.  mając na uwadze, że Umowa o wolnym handlu UE–Korea (zwana dalej „Umową”) formalnie weszła w życie po ratyfikacji przez państwa członkowskie UE w dniu 13 grudnia 2015 r.;

D.  mając na uwadze, że Umowa jest pierwszą z nowej generacji umów o wolnym handlu zawartych przez UE z partnerem azjatyckim, która oprócz usuwania taryf zawiera także zasady obejmujące eliminację barier pozataryfowych, tworząc nowe możliwości dostępu do rynku w zakresie usług i inwestycji oraz w takich obszarach jak własność intelektualna, zamówienia publiczne i polityka konkurencji, a tym samym stanowi wzór dla przyszłych umów o wolnym handlu;

E.  mając na uwadze, że w okresie obowiązywania Umowy:

   unijny deficyt w handlu z Koreą wynoszący 7,6 mld euro w 12-miesięcznym okresie poprzedzającym obowiązywanie Umowy przekształcił się w nadwyżkę handlową w wysokości 2,5 mld EUR w piątym roku trwania Umowy
   eksport UE do Korei wzrósł o 47 %, z 30,6 mld EUR w 12-miesięcznym okresie poprzedzającym obowiązywanie Umowy do 44,9 mld EUR w piątym roku trwania Umowy, w tym eksport UE do Korei produktów, które zostały w całości lub częściowo zliberalizowane przez Umowę, wzrósł odpowiednio o 57 % i 71 %, a eksport UE do Korei produktów podlegających zerowej stawce w ramach klauzuli największego uprzywilejowania (KNU) wzrósł o 25 % (1,9 mld EUR);
   import do UE z Korei w piątym roku trwania Umowy wyniósł 42,3 mld euro i wzrósł o 11 % w porównaniu z 12-miesięcznym okresem poprzedzającym obowiązywanie Umowy, w tym import do UE z Korei produktów, które zostały w całości lub częściowo zliberalizowane przez Umowę wzrósł odpowiednio o 35 % i 64 % (odpowiednio o 5,0 mld EUR i o 0,5 mld EUR), podczas gdy import do UE z Korei produktów podlegających zerowym stawkom celnym KNU zmniejszył się o 29 % (o 5,8 mld EUR);
   udział UE w koreańskim imporcie ogółem wzrósł z 9 % przed wejściem w życie Umowy do 13 % w czwartym roku jej obowiązywania; w tym samym okresie udział UE w koreańskim eksporcie ogółem spadł z 11 % do nieco poniżej 9 %;
   unijny eksport samochodów osobowych do Korei wzrósł o 246 %, z 2,0 mld EUR w porównaniu z 12-miesięcznym okresem poprzedzającym obowiązywanie Umowy do 6,9 mld EUR w piątym roku trwania Umowy
   unijny importu samochodów osobowych z Korei wzrósł o 71 % z 2,6 mld EUR w porównaniu z 12-miesięcznym okresem poprzedzającym obowiązywanie tej umowy do 4,5 mld EUR w piątym roku trwania Umowy
   unijny eksport usług wyniósł 11,9 mld EUR w 2014 roku i wzrósł o 11 % w porównaniu do poprzedniego roku i doprowadził do nadwyżki handlowej UE w sektorze usług z Koreą w wysokości 6,0 mld EUR w 2014 roku; w tym samym czasie, unijny import usług z Korei do UE wyniósł 6,0 mld EUR, odnotowując wzrost o 4 % w porównaniu do 2013 roku;
   bezpośrednie inwestycje zagraniczne (BIZ) w 2014 roku z UE do Korei osiągnęły poziom 43,7 mld EUR, co sprawia, że Unia stała się największym inwestorem w Korei); BIZ z Korei do UE wyniosły natomiast 20,3 mld EUR, co oznacza wzrost o 35 % w stosunku do roku poprzedniego;
   unijny poziom wykorzystania preferencji na koreańskim rynku wzrósł do 68,5 %, koreański poziom wykorzystania preferencji wynosi natomiast ok. 85 %;
   ustanowiono siedem specjalnych komitetów, siedem grup roboczych i dialog o własności intelektualnej;
   działa Komitet Handlu i Zrównoważonego Rozwoju, który jest wyspecjalizowanym organem dla realizacji rozdziału dotyczącego handlu i zrównoważonego rozwoju umowy UE-Korea;

1.  przypomina, że Umowa jest procesem, a nie jednorazową transakcją, dlatego jej działanie w praktyce, zgodnie z zapisami Umowy, powinno w dalszym ciągu podlegać okresowym analizom i ocenom dotyczącym skutków handlowych dla konkretnych sektorów gospodarki UE oraz dla poszczególnych państw członkowskich UE; w tym kontekście podkreśla znaczenie monitorowania skutecznego wdrożenia Umowy oraz przestrzegania jej postanowień;

2.  z zadowoleniem przyjmuje, że Umowa przyczyniła się do znacznego wzrostu wymiany handlowej między UE a Koreą; wzywa Komisję i państwa członkowskie do głębszego zbadania konsekwencji i bezpośrednich skutków Umowy dla konsumentów, przedsiębiorców i gospodarki europejskiej oraz do skuteczniejszego informowania opinii publicznej o tych skutkach;

3.  podkreśla, że zawarcie Umowy było bezprecedensowe zarówno pod względem jej zakresu, jak i szybkości, z jaką bariery handlowe miały zostać usunięte, na przykład, po pięciu latach stosowania Umowy po dwóch stronach zostały zniesione praktycznie wszystkie cła importowe;

4.  zwraca uwagę, że Umowa, jak i inne umowy o wolnym handlu, usługach i inwestycjach, pozytywnie wpływają na rozwój społeczno-gospodarczy stron umowy, integrację gospodarczą, zrównoważony rozwój oraz zbliżenie do siebie państw i obywateli;

5.  zwraca uwagę na działania Forum Społeczeństwa Obywatelskiego i krajowych grup doradczych utworzonych zgodnie z postanowieniami zawartymi w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju, który stanowi integralną część umowy o wolnym handlu; przypomina, że w art. 13.4 Umowy obie strony zobowiązały się do przestrzegania, promowania i odzwierciedlania w swoich przepisach i praktykach zasad, które wypływają z ich zobowiązań wynikających z członkostwa w MOP oraz podpisania Deklaracji MOP dotyczącej Podstawowych Zasad i Praw w Pracy, zwłaszcza wolności zrzeszania się i prawa do rokowań zbiorowych; podkreśla jednak, że postępy Korei w realizacji celów zawartych w rozdziale dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju są niewystarczające oraz że wciąż dochodzi do przypadków braku poszanowania wolności zrzeszania się, w tym niepokojących przypadków wtrącania do więzień przywódców związków zawodowych, oraz ingerowania w negocjacje, które powinny być prowadzone w sposób autonomiczny przez zaangażowane strony; w związku z tym wzywa Komisję do rozpoczęcia formalnych konsultacji z rządem koreańskim zgodnie z art. 13.14 Umowy, a w razie niepowodzenia takich konsultacji wzywa panel ekspertów, o którym mowa w artykule 13.15 Umowy, do podjęcia działań i kontynuacji dialogu w związku z niewypełnianiem przez rząd koreański niektórych zobowiązań, a w szczególności do podejmowania nieustannych i trwałych wysiłków, zgodnie z zobowiązaniami zawartymi w Umowie, na rzecz zapewnienia ratyfikacji przez Koreę podstawowych konwencji MOP, których ten kraj jeszcze nie ratyfikował;

6.  podkreśla, że między państwami członkowskimi UE istnieją znaczne różnice w poziomie wykorzystania preferencji, wahające się od 16 % do 92 %; zwraca uwagę, że większe wykorzystanie obowiązujących preferencji mogłoby przynieść unijnym eksporterom dalsze korzyści w wysokości ponad 900 mln EUR; sugeruje przeanalizowanie wykorzystania preferencji w tej i innych umowach handlowych, aby zmaksymalizować wykorzystanie korzyści handlowych;

7.  uznaje, że Umowa spełnia oczekiwania stron, jeżeli chodzi o zwiększenie dwustronnej wymiany handlowej i pogłębienie partnerstwa handlowego, jest jednak zdania, że następujące kwestie powinny – w oparciu o Umowę i w ramach dialogu z Koreą – zostać poddane analizie, należycie wdrożone i egzekwowane w duchu Umowy, a także poddane weryfikacji w celu rozwiązania istniejących problemów:

   a) bariery techniczne w handlu, m.in.: klauzula transportu bezpośredniego, która uniemożliwia firmom optymalizację ekonomiczną transportu kontenerowego, klauzula dotycząca towarów naprawionych, włączenie ciągników siodłowych w zakres obowiązywania Umowy, a także – co jest równie ważne – kwestia zasad i procedur dotyczących certyfikatów maszyn eksportowanych do Korei;
   b) bariery w obszarze środków sanitarnych i fitosanitarnych, m.in.: bariery ograniczające eksport unijnej wołowiny i wieprzowiny oraz produktów mlecznych;
   c) prawo własności intelektualnej, m.in.: uznawanie i ochrona oznaczeń geograficznych, komercyjne prawa do publicznego wykonywania utworów muzycznych, fonogramów, interpretacji i wykonań chronionych prawem autorskim lub prawami pokrewnymi;
   d) rozdział dotyczący handlu i zrównoważonego rozwoju: ratyfikacja i wdrożenie przez stronę koreańską podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy;
   e) koncepcja reguł pochodzenia oraz jej wpływ na poziom wykorzystania preferencji;
   f) kwestie związane z cłami, w tym procedury weryfikacji pochodzenia;

8.  zwraca uwagę, że w ostatnim czasie pojawiły się przypadki tworzenia nowych barier pozataryfowych, takich jak nieistniejące wcześniej normy techniczne dla maszyn, urządzeń lub pojazdów; podkreśla, że szczególnie niemożliwym do zaakceptowania zjawiskiem jest odbieranie homologacji typu pojazdów różnym europejskim producentom samochodów z nieuzasadnionych powodów; wzywa Komisję Europejską do podjęcia rozmów dwustronnych w celu wyeliminowania tego negatywnego zjawiska;

9.  zwraca uwagę, że wiele małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) nie jest świadomych możliwości, jakie niesie Umowa, dlatego też wzywa Komisję i państwa członkowskie UE również do zbadania w szczególności zachowań MŚP w związku z wykorzystaniem preferencji oraz do podjęcia skutecznych działań w celu podniesienia świadomości MŚP na temat możliwości wynikających z Umowy;

10.  popiera dalsze pogłębienie stosunków handlowych i inwestycyjnych między UE a Koreą, zwłaszcza w ramach rozdziału Umowy dotyczącego inwestycji; oczekuje, że trudności związane z rozdziałem dotyczącym handlu i zrównoważonego rozwoju zostaną przezwyciężone przed negocjacjami w sprawie rozdziału dotyczącego inwestycji; popiera zaangażowanie stron Umowy w budowanie dalszego wzrostu gospodarczego i zrównoważonego rozwoju, z korzyścią zarówno dla obywateli UE, jak i obywateli koreańskich; wzywa Komisję Europejską i rząd Republiki Korei, aby w przypadku negocjacji w sprawie rozdziału dotyczącego inwestycji nie stosowano starej metody rozstrzygania sporów między inwestorem a państwem, lecz by stworzono zamiast tego nowy system trybunałów inwestycyjnych zgodnie z propozycją Komisji Europejskiej, a także wzywa Komisję Europejską, aby w długim terminie opracowała wielostronny system trybunałów inwestycyjnych, który mógłby potencjalnie zastąpić wszystkie mechanizmy rozstrzygania sporów inwestycyjnych przewidziane w obecnych i przyszłych umowach o wolnym handlu;

11.  podkreśla znaczenie dalszego zacieśnienia współpracy międzynarodowej w międzynarodowych ramach wielostronnych, plurilateralnych i regionalnych, w kontekście WTO, np. w związku z negocjowaniem umowy w sprawie towarów środowiskowych i porozumienia w sprawie handlu usługami;

12.  podkreśla, że strategiczne wartości umowy o wolnym handlu między UE a Koreą wykraczają poza strefę handlu, ponieważ tworzy ona solidne podstawy dla pogłębionych stosunków z długoterminowym zaangażowaniem i przyczynia się do zawiązania strategicznego partnerstwa między UE a Koreą;

13.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Republiki Korei.

(1) Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 6.
(2) Dz.U. L 90 z 30.3.2001, s. 46.
(3) Dz.U. L 90 z 30.3.2001, s. 45.
(4) Tekst przyjęty, P8_TA(2015)0250.
(5) Dz.U. C 56 E z 26.2.2013, s. 87.
(6) Dz.U. L 145 z 31.5.2011, s. 19.
(7) Dz.U. L 127 z 14.5.2011, s. 1.
(8) Dz.U. C 188 E z 28.6.2012, s. 113.
(9) Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, s. 94.
(10) Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, s. 31.
(11) Dz.U. C 99 E z 3.4.2012, s. 101.
(12) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0299.

Informacja prawna