Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2016/2147(INI)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0209/2017

Teksty złożone :

A8-0209/2017

Debaty :

PV 12/06/2017 - 14
CRE 12/06/2017 - 14

Głosowanie :

PV 13/06/2017 - 5.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0253

Teksty przyjęte
PDF 480kWORD 67k
Wtorek, 13 czerwca 2017 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Przegląd wdrażania programu „Horyzont 2020”
P8_TA(2017)0253A8-0209/2017

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie przeglądu wdrażania programu „Horyzont 2020” w celu dokonania jego okresowej oceny oraz przygotowania wniosku dotyczącego 9. programu ramowego (2016/2147(INI))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1291/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020)(1),

–  uwzględniając rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1314/2013 z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie programu badawczo-szkoleniowego Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (2014–2018) uzupełniającego „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji(2),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1290/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiające zasady uczestnictwa i upowszechniania dla programu „Horyzont 2020” – programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji (2014–2020)(3),

–  uwzględniając decyzję Rady 2013/743/EU z dnia 3 grudnia 2013 r. ustanawiającą program szczegółowy wdrażający program „Horyzont 2020” – program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji (2014-2020)(4),

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1292/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 294/2008 ustanawiającego Europejski Instytut Innowacji i Technologii(5),

–  uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1312/2013/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie strategicznego planu innowacji Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii (EIT) wkład EIT w bardziej innowacyjną Europę(6),

–  uwzględniając rozporządzenia Rady (UE) nr 557/2014, 558/2014, 559/2014, 560/2014 i 561/2014 z dnia 6 maja 2014 r.(7) i rozporządzenia Rady (UE) nr 642/2014(8) i 721/2014(9) z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie ustanowienia wspólnych przedsięwzięć finansowanych w ramach programu „Horyzont 2020”,

–  uwzględniając decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 553/2014/UE, 554/2014/UE, 555/2014/UE i 556/2014/UE z dnia 15 maja 2014 r.(10) ustanawiające na mocy art. 185 partnerstwa publiczno-publiczne finansowane w ramach programu „Horyzont 2020”,

–  uwzględniając dokumenty tematyczne z dnia 3 lutego 2017 r. dla grupy wysokiego szczebla dotyczące maksymalizacji wpływu programów UE w zakresie badań naukowych i innowacji(11),

–  uwzględniając sprawozdania Komisji w zakresie monitorowania programu „Horyzont 2020” z 2014 r. i 2015 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowane „Europejska przestrzeń badawcza: czas na wdrożenie i monitorowanie postępów” (COM(2017)0035),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów zatytułowany „Europejski plan działań w sektorze obrony” (COM(2016)0950),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów zatytułowane „Realizacja strategii współpracy międzynarodowej w dziedzinie badań naukowych i innowacji” (COM(2016)0657),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Europejska inicjatywa dotycząca przetwarzania w chmurze – budowanie w Europie konkurencyjnej gospodarki opartej na danych i wiedzy” (COM(2016)0178) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji (SWD(2016)0106),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie odpowiedzi na sprawozdanie grupy ekspertów wysokiego szczebla z oceny ex-post siódmego programu ramowego (COM(2016)0005),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady zatytułowane „Sprawozdanie roczne z działalności Unii Europejskiej w zakresie badań naukowych i rozwoju technologicznego w 2014 r.” (COM(2015)0401),

–  uwzględniając sprawozdania Komisji za lata 2014 i 2015 pt. „Włączenie nauk społecznych i humanistycznych do programu »Horyzont 2020«: uczestnicy, budżet i dyscypliny naukowe”,

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Lepsze stanowienie prawa z myślą o inwestycjach wykorzystujących innowacje na szczeblu UE” (SWD(2015)0298),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany „Europejska przestrzeń badawcza: Sprawozdanie z postępu prac za 2014 r.” (COM(2014)0575),

–  uwzględniając komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowany „Badania naukowe i innowacje jako źródło ponownego wzrostu gospodarczego” (COM(2014)0339),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Drugie sprawozdanie o sytuacji w zakresie kształcenia i szkolenia w dziedzinie energii jądrowej w Unii Europejskiej” (SWD(2014)0299),

–  uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Projekty modelowe FET: nowatorskie podejście partnerskie do podejmowania wielkich wyzwań naukowych i pobudzenia innowacji w Europie” (SWD(2014)0283),

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów zatytułowane „Druga ocena okresowa wspólnego przedsiębiorstwa »CZYSTE NIEBO«, wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz TECHNOLOGII OGNIW PALIWOWYCH I TECHNOLOGII WODOROWYCH i wspólnego przedsiębiorstwa na rzecz INICJATYWY W ZAKRESIE LEKÓW INNOWACYJNYCH na rzecz realizacji wspólnych inicjatyw technologicznych” (COM(2014)0252),

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na temat roli i wpływu WIT oraz PPP na realizację programu „Horyzont 2020" na rzecz zrównoważonych przemian w przemyśle(12),

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2017 r. w sprawie europejskiej inicjatywy przetwarzania w chmurze(13),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie funduszy unijnych na rzecz równouprawnienia płci(14),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie synergii na rzecz innowacyjności: europejskie fundusze strukturalne i inwestycyjne, program „Horyzont 2020” oraz inne europejskie fundusze i programy unijne na rzecz innowacji(15),

–  uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2016 r. w sprawie polityki spójności i strategii dotyczących badań naukowych i innowacji na rzecz inteligentnej specjalizacji (RIS3)(16),

–  uwzględniając art. 52 Regulaminu, a także art. 1 ust. 1 lit. e) decyzji Konferencji Przewodniczących z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie procedury udzielania zgody na sporządzenie sprawozdań z własnej inicjatywy i załącznik 3 do tej decyzji,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a także opinie Komisji Budżetowej, Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia (A8-0209/2017),

A.  mając na uwadze, że program „Horyzont 2020” jest największym zarządzanym centralnie unijnym programem badań naukowych i innowacji oraz największym na świecie programem badań naukowych i innowacji finansowanym ze środków publicznych;

B.  mając na uwadze, że negocjując program „Horyzont 2020” i obecne wieloletnie ramy finansowe (WRF), Parlament wnioskował o 100 mld EUR, a nie o uzgodnione początkowo 77 mld EUR; mając na uwadze, że budżet wydaje się bardzo ograniczony, jeśli program „Horyzont 2020” ma w pełni wykorzystać potencjał w zakresie doskonałości i adekwatnie odpowiadać na wyzwania społeczne, przed którymi staje obecnie społeczeństwo europejskie i światowe;

C.  mając na uwadze, że sprawozdanie grupy wysokiego szczebla dotyczące maksymalizacji wpływu programów UE w zakresie badań naukowych i innowacji oraz ocena okresowa zaplanowana na trzeci kwartał 2017 r. stworzą podstawy dla struktury i treści 9. programu ramowego, w sprawie którego opublikowany zostanie wniosek w pierwszej połowie 2018 r.;

D.  mając na uwadze, że kryzys gospodarczy i finansowy był decydującym czynnikiem w kształtowaniu programu „Horyzont 2020”; mając na uwadze, że pojawiające się wyzwania, nowe wzorce polityczne i społeczno-gospodarcze oraz utrzymujące się globalne tendencje prawdopodobnie ukształtują kolejny program ramowy;

E.  mając na uwadze, że program ramowy musi opierać się na wartościach europejskich, niezależności naukowej, otwartości, różnorodności, wysokich europejskich standardach etycznych, spójności społecznej i równym dostępie obywateli do zapewnianych w ramach programu rozwiązań i odpowiedzi;

F.  mając na uwadze, że inwestycje w badania naukowe i rozwój mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju gospodarczo-społecznego Europy i jej globalnej konkurencyjności; mając na uwadze, że znaczenie doskonałej bazy naukowej dla wspierania innowacji i długoterminowych przewag konkurencyjnych musi zostać odzwierciedlone w finansowaniu 9. programu ramowego;

Struktura, filozofia i wdrażanie programu „Horyzont 2020"

1.  uważa, że po ponad trzech latach od uruchomienia programu „Horyzont 2020” nadszedł czas, aby Parlament określił swoje stanowisko na temat oceny okresowej i wizję przyszłego 9. programu ramowego;

2.  przypomina, że celem programu „Horyzont 2020” jest wniesienie wkładu w budowanie społeczeństwa i gospodarki opartych na wiedzy i innowacjach, a także wzmocnienie bazy naukowej i technologicznej, a ostatecznie konkurencyjności Europy, przez wykorzystywanie dodatkowych krajowych funduszy – zarówno publicznych, jak i prywatnych – na badania naukowe i rozwój oraz przez wspieranie osiągania celu 3 % PKB na badania naukowe i rozwój do roku 2020; ubolewa, że UE zainwestowała w badania naukowe i rozwój tylko 2,03 % PKB w 2015 r., przy poszczególnych wielkościach dla różnych państw mieszczących się w zakresie od 0,46 % do 3,26 %(17), podczas gdy wydatki na badania naukowe i rozwój głównych konkurentów globalnych przewyższają kwoty przeznaczane na ten cel przez UE;

3.  przypomina, że europejska przestrzeń badawcza (EPB) stoi w obliczu bezpośredniej konkurencji ze strony regionów osiągających najlepsze na świecie wyniki badawcze oraz że wzmocnienie EPB stanowi zatem zbiorowy europejski obowiązek; zachęca odnośne państwa członkowskie do odpowiedniego przyczynienia się do osiągnięcia celu 3 % PKB UE na badania naukowe i rozwój; zauważa, że ogólny wzrost o 3 % przyniósłby dodatkowo ponad 100 mld EUR rocznie na badania naukowe i innowacje w Europie;

4.  podkreśla, że ocena 7. programu ramowego i monitorowanie programu „Horyzont 2020” wskazują na sukces unijnego programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji oraz na fakt, że wnosi on do UE wyraźną wartość dodaną(18); uznaje, że nadal istnieje wiele możliwości udoskonalenia programu ramowego i przyszłych programów;

5.  uważa, że sukces wynika z wielodyscyplinarnego otoczenia opartego na współpracy oraz wymogów dotyczących doskonałości i wpływu;

6.  rozumie, że program ramowy ma stworzyć zachętę do udziału przemysłu w celu zwiększenia wydatków przemysłu na badania naukowe i rozwój(19); zauważa, że poziom uczestnictwa przemysłu, w tym MŚP, jest znacząco wyższy niż w 7. programie ramowym; przypomina jednak, że – przeciętnie biorąc – przemysł zwiększył swój udział w wydatkach na badania naukowe i rozwój w mniejszym stopniu, niż zostało to uzgodnione w konkluzjach ze szczytu Rady w Barcelonie(20)a; zwraca się do Komisji o ocenę europejskiej wartości dodanej i znaczenia dla interesu publicznego finansowania instrumentów stymulowanych przez przemysł, takich jak wspólne inicjatywy technologiczne (WIT)(21), a także spójności i przejrzystości wszystkich wspólnych inicjatyw(22);

7.  zauważa, że budżet programu, zarządzanie programem i jego wdrażanie rozkłada się na ponad 20 różnych organów unijnych; zastanawia się, czy nie powoduje to nadmiernych wysiłków w zakresie koordynacji, złożoności administracyjnej i powielania działań; wzywa Komisję do podjęcia prac nad usprawnieniami i uproszczeniami w tym zakresie;

8.  zauważa, że filary 2 i 3 koncentrują się głównie na wyższych poziomach gotowości technologicznej (TRL), co mogłoby ograniczyć przyszłe absorbowanie przełomowych innowacji, które oczekują jeszcze na wdrożenie w ramach projektów badawczych o niższych poziomach gotowości technologicznej; apeluje o zachowanie ostrożnej równowagi w odniesieniu do TRL w celu wspierania całego łańcucha wartości; uważa, że poziomy gotowości technologicznej mogą wykluczać inne niż technologiczne formy innowacji tworzone w ramach badań podstawowych i stosowanych, w szczególności nauk społecznych i humanistycznych;

9.  apeluje do Komisji o zapewnienie zrównoważonego zestawu małych, średnich i dużych projektów; zauważa, że średni budżet dla projektów zwiększył się w ramach programu „Horyzont 2020” oraz że większe projekty są bardziej uciążliwe pod względem przygotowania wniosku i zarządzania projektem, co faworyzuje uczestników posiadających większe doświadczenie z programami ramowymi, stwarza bariery dla nowych podmiotów i skupia środki finansowe w rękach ograniczonej liczby instytucji;

Budżet

10.  podkreśla, że obecny alarmująco niski wskaźnik sukcesu wynoszący mniej niż 14 %(23) odzwierciedla negatywną tendencję w porównaniu z 7. programem ramowym; podkreśla, że nadmiar wniosków uniemożliwia udzielenie wsparcia finansowego dużej liczbie wniosków o wysokiej jakości i ubolewa, że cięcia dokonane przez Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFIS) pogłębiły ten problem; apeluje do Komisji o unikanie dokonywania dalszych cięć w budżecie programu „Horyzont 2020”;

11.  podkreśla ograniczenia budżetowe, jakich doświadczają unijne programy ramowe w zakresie badań naukowych i innowacji; wyraża ubolewanie z powodu niekorzystnego wpływu kryzysu płatności w budżecie UE na realizację programu w pierwszych latach obecnych WRF; zauważa, między innymi, sztuczne opóźnienie związane z zaproszeniami do składania wniosków o wartości 1 mld EUR w 2014 r. i znaczące ograniczenie poziomu zaliczkowania dla nowych programów; w tym kontekście podkreśla, że zgodnie z art. 15 rozporządzenia w sprawie wieloletnich ram finansowych w latach 2014–2015 przesunięto środki finansowe dla programu „Horyzont 2020” na początek perspektywy finansowej; podkreśla, że środki finansowe przesunięte na początek perspektywy finansowej w latach 2014–2015 dla programu „Horyzont 2020” zostały w pełni wykorzystane przez program, co wykazuje jego wysoką efektywność i zdolność do wykorzystania jeszcze większych kwot; podkreśla, że to przesunięcie nie zmienia ogólnej puli środków finansowych tych programów, co skutkuje odpowiednio mniejszymi kwotami w drugiej połowie WRF; wzywa oba organy władzy budżetowej i Komisję do zapewnienia odpowiedniego poziomu środków na płatności w kolejnych latach oraz do dołożenia wszelkich starań, aby zapobiec wystąpieniu nowego kryzysu płatności w ostatnich latach obecnych WRF;

12.  podkreśla, że program „Horyzont 2020” musi w głównej mierze opierać się na dotacjach i być w szczególności ukierunkowany na finansowanie badań podstawowych i prowadzonych w ramach współpracy; podkreśla, że badania mogą być ryzykowną inwestycją dla inwestorów oraz że finansowanie badań w ramach dotacji jest konieczne; podkreśla w tym względzie, że wiele instytucji publicznych i tak nie ma możliwości prawnej przyjęcia dofinansowania w formie pożyczki; wyraża ubolewanie w związku z tendencją obserwowaną w niektórych przypadkach, polegającą na odchodzeniu od dotacji i zwracaniu się ku wykorzystywaniu pożyczek; uważa, że instrumenty finansowe powinny być dostępne dla działań o wysokim poziomie gotowości technologicznej, bliskich działaniom rynkowym jako część instrumentów finansowych InnovFin i poza zakresem programu ramowego (np. programów EBI, EFI);

13.  podkreśla fakt, że kilka państw członkowskich nie wypełnia swoich zobowiązań dotyczących krajowych inwestycji w badania naukowe i rozwój; podkreśla, że należy osiągnąć cel dotyczący 3 % PKB i ma nadzieję, że możliwe będzie jak najszybsze podniesienie go do poziomu notowanego u największych światowych konkurentów UE; wzywa zatem Komisję i państwa członkowskie do ukierunkowania strategii krajowych na osiąganie tego celu i apeluje o przydzielenie części funduszy strukturalnych na działania i programy w zakresie badań naukowych i rozwoju, w szczególności inwestycje w budowanie zdolności, infrastrukturę badawczą i wynagrodzenia, a także wspieranie działań w zakresie przygotowania wniosków dotyczących programu ramowego i zarządzania projektami;

Ocena

14.  potwierdza, że „doskonałość” powinna pozostać kluczowym kryterium oceny we wszystkich trzech filarach programu ramowego, zwraca jednak uwagę na istniejące kryteria „wpływu” oraz „jakości i skuteczności realizacji”, które mogłyby pomóc w ustalaniu wartości dodanej projektu dla UE; dlatego zachęca Komisję do zbadania sposobów uwzględnienia w ramach kryteriów „wpływu” oraz „jakości i skuteczności realizacji”: braku uczestnictwa regionów UE niedostatecznie reprezentowanych, włączenia niedostatecznie reprezentowanych dziedzin nauki, takich jak nauki społeczne i humanistyczne, a także wykorzystywania infrastruktury badawczej finansowanej ze środków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (EFIS), co wydaje się być ważne dla pomyślnego wdrożenia EPB i zapewnienia synergii pomiędzy programami ramowymi i EFIS;

15.  apeluje o lepszą i bardziej przejrzystą ocenę i zapewnienie jakości przez oceniających; podkreśla konieczność udoskonalenia informacji zwrotnej przekazywanej uczestnikom podczas całego procesu oceny i nalega, by wziąć pod uwagę skargi zgłoszone przez wnioskodawców, których wnioski nie zostały zaakceptowane, że w sprawozdaniach podsumowujących ocenę brakuje głębi i jasności w odniesieniu do tego, co należy zrobić inaczej, aby wniosek został przyjęty; dlatego wzywa Komisję do opublikowania, wraz z zaproszeniem do składania wniosków, szczegółowych kryteriów oceny, w celu zapewnienia uczestnikom bardziej szczegółowych i zawierających istotne informacje sprawozdań podsumowujących ocenę, a także do organizowania przetargów w taki sposób, aby unikać nadmiaru wniosków, co źle wpływa na motywację naukowców i reputację programu;

16.  apeluje do Komisji o ustanowienie szerszej definicji „wpływu”, uwzględniając zarówno oddziaływanie gospodarcze, jak i społeczne; podkreśla, że ocena wpływu projektów dotyczących badań podstawowych powinna pozostać elastyczna; wzywa Komisję do utrzymania równowagi między zaproszeniami do składania wniosków o odgórnym i oddolnym charakterze oraz do przeanalizowania, jaka procedura oceny (jedno- czy dwuetapowa) jest bardziej użyteczna, aby unikać nadmiaru wniosków oraz prowadzić wysokiej jakości badania naukowe;

17.  wzywa Komisję do oceny, w jakiej mierze bardziej precyzyjne ukierunkowanie tematyczne byłoby uzasadnione w kontekście zrównoważonego rozwoju;

18.  zwraca się do Komisji o ułatwienie korzystania z portalu dla uczestników oraz o rozszerzenie sieci krajowych punktów kontaktowych i wyposażenie jej w większą ilość zasobów w celu zapewnienia, zwłaszcza mikroprzedsiębiorstwom i małym przedsiębiorstwom, skutecznej pomocy na etapie składania i oceny wniosków projektowych;

19.  uważa, że Europejska Rada ds. Badań Naukowych powinna brać udział w większej liczbie wspólnych projektów w całej Europie, a w szczególności uwzględniać regiony i instytucje o niskim potencjale w celu upowszechniania unijnej polityki z zakresu badań naukowych i innowacji oraz wiedzy fachowej na terytorium całej UE;

Zagadnienia przekrojowe

20.  zauważa, że struktura programu „Horyzont 2020”, a w szczególności podejście do wyzwań społecznych są powszechnie przyjmowane z zadowoleniem przez zainteresowane strony; apeluje do Komisji o dalsze wzmacnianie podejścia do wyzwań społecznych i podkreśla znaczenie wspólnych badań z udziałem uniwersytetów, organizacji badawczych, przemysłu (zwłaszcza MŚP) i innych podmiotów; zwraca się do Komisji o rozważenie dokonania oceny – podczas wdrażania programu ramowego i w ścisłej współpracy z Parlamentem Europejskim – adekwatności i środków budżetowych poszczególnych wyzwań społecznych w oparciu o aktualny kontekst gospodarczy, społeczny i polityczny;

21.  przyjmuje do wiadomości wysiłki Komisji na rzecz uproszczenia administracji i skrócenia czasu między publikacją zaproszenia do składania wniosków a przyznaniem dotacji; wzywa Komisję do kontynuowania starań zmierzających do ograniczenia biurokracji i uproszczenia administracji; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący wprowadzenia płatności ryczałtowych w celu uproszczenia administracji i kontroli;

22.  apeluje do Komisji o ocenę, czy nowy, uproszczony model finansowania dla programu „Horyzont 2020” doprowadził zgodnie z zamierzeniem do większego zaangażowania przemysłu; w związku z tym wzywa do oceny skuteczności tego modelu finansowania;

23.  apeluje do Komisji o ocenę, w jakiej mierze zastosowanie krajowych lub specjalnych systemów rachunkowości zamiast systemu określonego w zasadach regulujących uczestnictwo może prowadzić do wyraźnego uproszczenia procedur kontroli i tym samym do obniżenia wskaźnika błędu w trakcie kontroli projektów finansowanych ze środków europejskich; w związku z tym apeluje o ściślejszą współpracę z Europejskim Trybunałem Obrachunkowym oraz wprowadzenie możliwej „pojedynczej kontroli”;

24.  zauważa, że synergie między funduszami mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia skuteczności inwestycji; podkreśla, że RIS3 stanowią ważne narzędzie do wywołania synergii przez ustanowienie krajowych i regionalnych ram dla inwestycji w badania, rozwój i innowacje i, jako takie, powinny być promowane i wzmacniane; ubolewa nad istnieniem znaczących barier dla pełnego funkcjonowania synergii(24); dąży zatem do dostosowania przepisów i procedur dotyczących projektów w dziedzinie badań naukowych, rozwoju i innowacji realizowanych w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz w ramach programu ramowego; zauważa, że skuteczne wykorzystywanie systemu pieczęci doskonałości będzie możliwe jedynie wtedy, gdy powyższy warunek zostanie spełniony; wzywa Komisję do przeznaczenia części europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na stworzenie synergii RIS3 z programem „Horyzont 2020”; wzywa Komisję do zmiany przepisów dotyczących pomocy państwa i umożliwienia uzasadnienia projektów badawczo-rozwojowych finansowanych z funduszy strukturalnych w regulaminie programu ramowego, przy jednoczesnym zagwarantowaniu ich przejrzystości; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia należytego stosowania zasady dodatkowości, co w praktyce oznacza, że wkłady z europejskich funduszy nie powinny zastępować krajowych lub równoważnych wydatków danego państwa członkowskiego w regionach, w których ma to zastosowanie;

25.  zauważa, że pomyślne wdrażanie europejskiej przestrzeni badawczej wymaga pełnego wykorzystania potencjału w zakresie badań naukowych, rozwoju i innowacji wszystkich państw członkowskich; uznaje problem luki w uczestnictwie w programie „Horyzont 2020”, który musi zostać rozwiązany zarówno na poziomie UE, jak i na szczeblu krajowym, w tym za pośrednictwem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; apeluje do Komisji i państw członkowskich o dostosowanie istniejących lub przyjęcie nowych środków w celu zlikwidowania tej luki za pomocą np. rozwoju narzędzi z zakresu tworzenia sieci kontaktów dla naukowców; z zadowoleniem przyjmuje politykę upowszechniania doskonałości i zapewniania szerszego uczestnictwa; wzywa Komisję do oceny, czy trzy instrumenty służące zapewnieniu szerszego uczestnictwa spełniły określone dla nich cele: zapewnienie odpowiedniego budżetu i zrównoważonego zestawu instrumentów, które uwzględniają istniejące w UE dysproporcje w dziedzinie badań i innowacji; wzywa Komisję i państwa członkowskie do przedstawienia jasnych zasad umożliwiających pełne wdrożenie systemu pieczęci doskonałości i poszukiwania synergii w zakresie finansowania; wzywa Komisję do stworzenia mechanizmów pozwalających na włączenie do projektów programu ramowego infrastruktury badawczej finansowanej za pośrednictwem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych; apeluje o dokonanie przeglądu wskaźników wykorzystywanych do określania państw „niedostatecznie reprezentowanych” oraz o regularne weryfikowanie wykazu tych państw podczas wdrażania programu ramowego;

26.  zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniami rocznymi Komisji dotyczącymi wdrażania programu „Horyzont 2020” za lata 2014 i 2015 państwa UE-15 otrzymały 88,6 % środków, podczas gdy państwa UE-13 otrzymały tylko 4,5 % – co stanowiło nawet mniej niż finansowanie dla krajów stowarzyszonych (6,4 %);

27.  z zadowoleniem przyjmuje wysiłki na rzecz zapewnienia lepszych powiązań między EPB a europejskim obszarem szkolnictwa wyższego, tak aby ułatwić sposoby szkolenia kolejnego pokolenia naukowców; uznaje znaczenie włączenia umiejętności w zakresie nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki, badań i przedsiębiorczości do systemów kształcenia państw członkowskich już na wczesnym etapie, aby zachęcać młodych ludzi do rozwijania tych umiejętności, ponieważ badania naukowe i rozwój powinny być postrzegane w aspekcie strukturalnym, a nie cyklicznym lub tymczasowym; wzywa państwa członkowskie i Komisję do zwiększenia stabilności i atrakcyjności zatrudnienia młodych naukowców;

28.  podkreśla znaczenie zacieśnienia współpracy między przemysłem a środowiskiem uniwersyteckim i naukowym w celu sprzyjania tworzeniu na uczelniach i w ośrodkach naukowych specjalnych struktur służących umacnianiu związku z systemem produkcji;

29.  podkreśla, że ogólnoświatowa współpraca jest istotnym sposobem wzmacniania badań europejskich; potwierdza, że międzynarodowe uczestnictwo zmniejszyło się z 5 % w 7. programie ramowym do 2,8 % w programie „Horyzont 2020”; przypomina, że program ramowy powinien przyczyniać się do zapewnienia, aby Europa pozostała kluczowym podmiotem na arenie międzynarodowej, podkreślając jednocześnie znaczenie dyplomacji naukowej; wzywa Komisję do przeglądu warunków współpracy międzynarodowej w programie ramowym i do ustanowienia konkretnych i natychmiastowych środków, a także długoterminowej strategicznej wizji i struktury na poparcie tego celu; w związku z tym przyjmuje z zadowoleniem takie inicjatywy jak BONUS i PRIMA;

30.  podkreśla potrzebę wzmocnienia współpracy międzynarodowej w 9. programie ramowym i upowszechniania dyplomacji naukowej;

31.  przypomina, że włączenie nauk społecznych i humanistycznych oznacza badania w tej dziedzinie w projektach interdyscyplinarnych, a nie dodatek ex-post do poza tym technologicznych projektów, oraz że najpilniejsze problemy stojące przed UE wymagają badań metodologicznych, które są bardziej koncepcyjnie skoncentrowane na naukach społecznych i humanistycznych; zauważa, że nauki społeczne i humanistyczne są niedostatecznie reprezentowane w obecnym programie ramowym; apeluje do Komisji o zwiększenie możliwości udziału w interdyscyplinarnych projektach programu ramowego osób prowadzących badania naukowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych oraz o zapewnienie wystarczającego finansowania tematów z zakresu nauk społecznych i humanistycznych;

32.  podkreśla równowagę pomiędzy badaniami i innowacjami w programie „Horyzont 2020” i apeluje o przyjęcie podobnego podejścia w kolejnym programie ramowym; z zadowoleniem przyjmuje stworzenie Europejskiej Rady ds. Innowacji(25), ale podkreśla, że nie powinno to ponownie doprowadzić do rozdzielenia badań naukowych i innowacji ani do zwiększenia fragmentacji finansowania; zaznacza, że program „Horyzont 2020” nie skupia się wystarczająco na pokonaniu tzw. „dolinie śmierci”, która stanowi główną przeszkodę w przekazywaniu prototypów do produkcji;

33.  wzywa Komisję do wyjaśnienia celów, instrumentów i funkcjonowania Europejskiej Rady ds. Innowacji oraz podkreśla potrzebę dokonania oceny pilotażowych wyników Europejskiej Rady ds. Innowacji; apeluje do Komisji o zaproponowanie zrównoważonego zestawu instrumentów z myślą o portfolio Europejskiej Rady ds. Innowacji; podkreśla, że Europejska Rada ds. Innowacji w żadnym wypadku nie może stać się drugim filarem, a ten nie może przekształcić się w instrument jednostkowego finansowania, lecz powinien w dalszym ciągu kłaść nacisk na badania prowadzone wspólnie; podkreśla potrzebę utrzymania i wzmocnienia instrumentu MŚP i przyspieszonego działania na rzecz innowacji; zwraca się do Komisji o opracowanie mechanizmów lepszego włączania MŚP do większych interdyscyplinarnych projektów 9. programu ramowego w celu pełnego wykorzystania ich potencjału; apeluje do Komisji o zachowanie wspólnot wiedzy i innowacji (WWiI) w obecnej strukturze EIT, podkreślając znaczenie przejrzystości i szerokiego udziału zainteresowanych stron, oraz do przeanalizowania, w jaki sposób EIT i WWiI mogą wchodzić w interakcję z Europejską Radą ds. Innowacji; zwraca się do Komisji o opracowanie ram na rzecz inwestycji prywatnego kapitału wysokiego ryzyka we współpracy z Europejską Radą ds. Innowacji w celu przyciągnięcia do Europy inwestycji kapitału wysokiego ryzyka;

34.  z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy, które łączą sektor prywatny z sektorem publicznym w celu pobudzania badań naukowych i innowacji; podkreśla potrzebę wzmocnionego przywództwa UE w priorytetowym traktowaniu potrzeb w zakresie publicznych badań naukowych oraz wystarczającej przejrzystości, identyfikowalności i uczciwego poziomu publicznego zwrotu z inwestycji programu „Horyzont 2020” pod względem przystępności cenowej, dostępności i odpowiedniości produktów końcowych, szczególnie w niektórych wrażliwych obszarach, takich jak zdrowie, ochrona interesu publicznego i sprawiedliwy wpływ społeczny; wzywa Komisję do dalszego przeanalizowania – zwłaszcza w celu długofalowego wykorzystywania wszystkich projektów programu ramowego finansowanych z publicznych dotacji – mechanizmów łączących w sobie uczciwy zwrot publiczny i zachęty dla udziału przemysłu;

35.  z zadowoleniem przyjmuje fakt, że otwarty dostęp jest obecnie ogólną zasadą w programie „Horyzont 2020”; zwraca uwagę na fakt, że znaczna liczba publikacji związanych z projektami programu „Horyzont 2020” do grudnia 2016 r.(26) wskazuje, iż konieczne są nowe strategie polityczne dotyczące egzekwowania wymiany danych i wiedzy, aby zmaksymalizować wyniki badań i liczbę dostępnych danych naukowych; wzywa Komisję do dokonania przeglądu kryteriów elastyczności, które mogłyby stanowić przeszkodę w osiągnięciu tego celu, oraz do udoskonalenia wiedzy i rozwoju;

36.  z zadowoleniem przyjmuje finansowanie pilotażu otwartych danych badawczych jako pierwszy krok na drodze do europejskiej chmury dla otwartej nauki; uznaje znaczenie i potencjał e-infrastruktury i systemów komputerowych dużej wydajności, potrzebę zaangażowania zainteresowanych stron z sektora publicznego i prywatnego oraz społeczeństwa obywatelskiego, a także znaczenie nauki obywatelskiej w zapewnianiu, by społeczeństwo odgrywało bardziej aktywną rolę w definiowaniu i podejmowaniu problemów oraz współtworzeniu rozwiązań; apeluje do Komisji oraz publicznego i prywatnego środowiska badawczego o poszukiwanie nowych modeli integrujących prywatne zasoby w chmurze oraz zasoby w dziedzinie tworzenia sieci i publiczną e-infrastrukturę oraz tworzenie programów obywatelskich w dziedzinie nauki i innowacji;

37.  z zadowoleniem przyjmuje przyjętą przez Komisję koncepcję innowacyjnego ośrodka, który wzmocni obszar europejskiej innowacji, wspierając przedsiębiorstwa, w szczególności sektor MŚP, w optymalizacji ich modeli biznesowych oraz procesów produkcyjnych;

38.  zachęca krajowe punkty kontaktowe do większego zaangażowania w promowanie projektów, którym przyznano „pieczęć doskonałości”, oraz w udzielanie pomocy przy poszukiwaniu innych źródeł – zarówno krajowych, jak i międzynarodowych – publicznego lub prywatnego finansowania takich projektów poprzez zacieśnianie współpracy w tym obszarze w ramach sieci krajowych punktów kontaktowych;

Zalecenia dotyczące 9. programu ramowego

39.  jest przekonany, że UE ma potencjał, aby stać się wiodącym światowym ośrodkiem badań i nauki; jest ponadto przekonany, że aby promować w tym celu wzrost, tworzenie miejsc pracy i innowacje, 9. program ramowy musi stać się dla Europy najwyższym priorytetem;

40.  z zadowoleniem przyjmuje sukces programu „Horyzont 2020” i wskaźnik dźwigni 1:11; apeluje do Komisji o zaproponowanie zwiększenia całkowitego budżetu 9. programu ramowego do 120 mld EUR; uważa, że oprócz zwiększenia budżetu niezbędne są ramy uwzględniające innowacje, i z tego względu apeluje do Komisji o wyjaśnienie pojęcia innowacji i jej różnych rodzajów;

41.  zauważa, że UE boryka się z wieloma poważnymi i ciągle zmieniającymi się wyzwaniami, oraz apeluje do Komisji, aby wspólnie z Parlamentem Europejskim zapewniła w ramach filaru 3 zrównoważony i elastyczny zestaw instrumentów umożliwiających reakcję na dynamiczny charakter pojawiających się problemów; podkreśla potrzebę zapewnienia wystarczającego budżetu na konkretne wyzwania w filarze 3, a także potrzebę regularnego przeglądu adekwatności takich wyzwań;

42.  apeluje do Komisji o utrzymanie równowagi między badaniami podstawowymi a innowacjami w 9. programie ramowym; zauważa potrzebę wzmocnienia badań prowadzonych w oparciu o współpracę; podkreśla potrzebę lepszego zaangażowania MŚP we wspólne projekty i innowacje;

43.  zachęca Komisję do wzmocnienia synergii między 9. programem ramowym i innymi specjalnymi funduszami europejskimi na rzecz badań i innowacji oraz do ustanowienia zharmonizowanych instrumentów i dostosowanych zasad dotyczących tych funduszy, zarówno na szczeblu europejskim, jak i krajowym, w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi; apeluje do Komisji o dalsze uwzględnianie w kolejnych programach ramowych istotnej roli normalizacji w kontekście innowacji;

44.  zauważa, że w 9. programie ramowym należy się zająć ewentualnym problemem nadmiaru wniosków i niskich wskaźników sukcesu w ramach programu „Horyzont 2020”; sugeruje rozważenie ponownego wprowadzenia dwuetapowej procedury oceny składającej się z ujednoliconego etapu pierwszego i szczegółowego etapu drugiego dla wybranych wnioskodawców; apeluje do Komisji o zapewnienie wystarczająco wyczerpujących sprawozdań podsumowujących ocenę zawierających wskazania dotyczące możliwych sposobów poprawienia wniosku;

45.  podkreśla, że „europejska wartość dodana” musi w dalszym ciągu pozostać bezspornym trzonem programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji;

46.  apeluje do Komisji, aby oddzieliła badania w dziedzinie obronności od badań cywilnych w nowych WRF, zapewniając dwa różne programy z dwoma odrębnymi budżetami, które nie wpływają na ambicje budżetowe badań cywilnych 9. programu ramowego; apeluje w związku z tym do Komisji, aby przedstawiła Parlamentowi możliwe sposoby finansowania przyszłego programu badań w dziedzinie obronności zgodnie z Traktatami, ze specjalnym budżetem zasilanym nowymi zasobami i objętym konkretnymi zasadami; podkreśla znaczenie nadzoru parlamentarnego w tym zakresie;

47.  uważa, że program przyszłych i powstających technologii ma ogromny potencjał na przyszłość i stanowi odpowiednie narzędzie upowszechniania innowacyjnych pomysłów oraz know-how na szczeblach krajowym i regionalnym;

48.  podkreśla potrzebę, by – w kontekście porozumienia paryskiego i celów UE w dziedzinie klimatu – nadać priorytet finansowaniu badań nad zmianą klimatu i infrastruktury służącej gromadzeniu danych klimatycznych, zwłaszcza z uwagi na fakt, że Stany Zjednoczone rozważają znaczące cięcia budżetowe w amerykańskich instytucjach zajmujących się badaniami nad środowiskiem;

49.  podkreśla, że 9. program ramowy na rzecz badań i innowacji powinien umacniać postęp społeczny i konkurencyjność UE, tworząc wzrost gospodarczy i nowe miejsca pracy oraz wprowadzając nową wiedzę i innowacje w celu przezwyciężenia największych wyzwań, przed którymi stoi Europa, a także zapewniając dalsze postępy w kierunku rozwoju zrównoważonej EPB; z zadowoleniem przyjmuje w tym zakresie obecną strukturę filarową programu i apeluje do Komisji o utrzymanie tej struktury w celu zapewniania ciągłości i przewidywalności; apeluje w związku z tym do Komisji o kontynuowanie prac na rzecz spójności, uproszczenia, przejrzystości i jasności programu, ulepszenia procesu oceny, ograniczenia fragmentacji i powielania działań, a także unikania niepotrzebnych obciążeń administracyjnych;

50.  uważa, że zadania administracyjne i badania w dużej mierze znoszą się nawzajem; w związku z tym podkreśla znaczenie ograniczenia do minimum obowiązków sprawozdawczych, tak aby zapobiegać biurokracji hamującej innowacje i zapewnić skuteczne wykorzystywanie finansowania z 9. programu ramowego, przy jednoczesnym zagwarantowaniu autonomii badań; zachęca Komisję, by w tym celu wzmogła wysiłki na rzecz uproszczenia;

51.  zauważa, że Komisja coraz częściej wspomina o finansowaniu w oparciu o wyniki; apeluje do Komisji o dokładniejszą definicję wyników;

52.  wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwiększenia synergii między programem ramowym i innymi funduszami oraz do zajęcia się problemem niedoborów w dziedzinie badań naukowych, z którym borykają się regiony objęte celem „Konwergencja” w niektórych państwach członkowskich w ramach stosowania zasady dodatkowości; ubolewa, że przydziały środków finansowych z funduszy strukturalnych i inwestycyjnych mogą prowadzić do zmniejszenia krajowych wydatków na badania naukowe i rozwój w regionach, w których fundusze te mają zastosowanie, i podkreśla, że muszą one stanowić dodatek do krajowych wydatków publicznych; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, by publiczne finansowanie badań naukowych i innowacji było w przyszłości traktowane jako inwestycja, nie zaś jako koszt;

53.  stwierdza, że efektywne inwestycje w badania naukowe i innowacje mogą być finansowane ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych jedynie wtedy, gdy w państwach członkowskich zostaną poczynione należyte przygotowania; w związku z tym należy dokonać ściślejszego powiązania zaleceń dla poszczególnych krajów w zakresie reform strukturalnych oraz innowacji w obszarze badań naukowych i innowacji;

54.  podkreśla potrzebę wyższej jakości ośrodków i regionów doskonałości oraz znaczenie kontynuowania rozwoju europejskiej przestrzeni badawczej; kładzie nacisk na potrzebę zapewnienia większej synergii między programem ramowym, EFIS i europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi, aby osiągnąć ten cel; apeluje o strategie polityczne służące usuwaniu barier, takich jak niższe wynagrodzenia w państwach wschodnich i południowych, tak aby unikać drenażu mózgów; apeluje o nadawanie nadrzędnego znaczenia doskonałości projektów w stosunku do doskonałości wiodących „elitarnych” instytucji;

55.  uważa, że zachodzi potrzeba wprowadzenia silniejszych zachęt do korzystania ze środków z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na inwestycje w badania naukowe i rozwój wynikające z zaleceń dla poszczególnych krajów lub stwierdzenia niedociągnięć; stwierdza, że środki z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych na inwestycje w badania naukowe i innowacje wyniosą 65 mld EUR w latach 2014 – 2020; w związku z tym proponuje, aby wykorzystać ustanowioną rezerwę na wykonanie w państwach członkowskich do zainwestowania znacznej części przychodów z funduszy strukturalnych w badania naukowe i innowacje;

56.  z zadowoleniem przyjmuje zasadę i potencjał „pieczęci doskonałości” jako znaku jakości dla synergii między europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi a programem „Horyzont 2020”, lecz zauważa, że jest ona w niewystarczający sposób stosowana w praktyce ze względu na brak finansowania w państwach członkowskich; uważa, że projekty będące przedmiotem wniosków złożonych w ramach programu „Horyzont 2020”, które przeszły z pozytywnym wynikiem rygorystyczne kryteria wyboru i udzielenia zamówienia, lecz nie mogły być finansowane z uwagi na ograniczenia budżetowe, powinny być finansowane z zasobów europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, jeżeli zasoby te są dostępne w odniesieniu do tego celu; zaznacza, że należy również określić podobny mechanizm dla wspólnych projektów badawczych;

57.  apeluje do Komisji o zapewnienie w 9. programie ramowym wyższych poziomów wsparcia dla młodych naukowców, takich jak ogólnoeuropejskie narzędzia tworzenia sieci kontaktów, oraz o wzmocnienie systemów finansowania dla naukowców na wczesnym etapie kariery posiadających mniej niż dwa lata doświadczenia po ukończeniu doktoratu;

58.  zauważa, że działania „Maria Skłodowska-Curie” stanowią szeroko uznane wśród badaczy źródło finansowania oraz że promują one ich mobilność oraz rozwój młodych badaczy; jest zdania, że ze względu na ciągłość pożądane byłoby utrzymanie finansowania działań „Maria Skłodowska-Curie” w 9. programie ramowym;

59.  apeluje do Komisji i państw członkowskich o dalsze zachęcanie do prywatnych inwestycji w badania naukowe, rozwój i innowacje, które muszą uzupełniać publiczne inwestycje, nie zaś je zastępować; przypomina, że dwie trzecie z zakładanych 3 % PKB na badania naukowe i rozwój powinny pochodzić z sektora prywatnego(27); docenia dotychczasowe starania przemysłu i, biorąc pod uwagę ogólnie ograniczone zasoby na publiczne wydatki na badania naukowe i rozwój, apeluje do sektora prywatnego o większe zaangażowanie w wydatki na badania i rozwój oraz w otwarty dostęp i naukę opartą na otwartych danych; wzywa Komisję do ustalenia stopnia udziału dużych przedsiębiorstw (poprzez pożyczki, dotacje lub na własny koszt), w zależności od europejskiej wartości dodanej danego projektu oraz jego możliwości stania się siłą napędową dla MŚP, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyfiki i potrzeb każdego sektora; zwraca się do Komisji o monitorowanie wkładów niepieniężnych, aby uzyskać pewność, że inwestycje są rzeczywiste i nowe;

60.  apeluje do Komisji o zwiększenie przejrzystości i jasności zasad dotyczących współpracy między sektorem publicznym a prywatnym w projektach wchodzących w zakres 9. programu ramowego po uzyskaniu wyników i zaleceń wypływających z oceny; apeluje do Komisji o zweryfikowanie i dokonanie oceny istniejących instrumentów na rzecz partnerstw publiczno-prywatnych;

61.  podkreśla konieczność dalszego finansowania udziału przemysłu niezależnie od instrumentu MŚP, ponieważ przemysł posiada niezbędną wiedzę w wielu obszarach i wnosi znaczący wkład finansowy;

62.  ubolewa nad mieszanym zestawem wyników osiągniętych w odniesieniu do równości płci w programie „Horyzont 2020”, ponieważ jedynym osiągniętym celem jest udział kobiet w grupach doradczych, podczas gdy udział kobiet w zespołach oceny projektów i koordynatorów projektów oraz wymiar płci w treściach dotyczących badań i innowacji pozostaje poniżej poziomów docelowych; podkreśla potrzebę zwiększenia udziału i uwzględnienia aspektu płci w 9. programie ramowym oraz osiągnięcia poziomów docelowych określonych w rozporządzeniu w sprawie programu „Horyzont 2020”, a także wzywa Komisję, by przeprowadziła badanie na temat barier lub trudności, które mogą warunkować niedostateczną reprezentację kobiet w programie; zachęca państwa członkowskie, zgodnie z celami EPB, do tworzenia zrównoważonego pod względem aspektu płci środowiska prawnego i politycznego oraz do zapewniania zachęt do zmian; przyjmuje z zadowoleniem wytyczne Komisji w sprawie równości płci w programie „Horyzont 2020”(28); przypomina, że zgodnie z tymi wytycznymi równowaga płci jest jednym z elementów wpływających na pozycję podczas nadawania priorytetu propozycjom znajdującym się ponad progiem, które mają te same wyniki;

63.  zauważa, że w kolejnym programie ramowym konieczne będzie uwzględnienie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z UE i jego konsekwencji; odnotowuje, że dla badań naukowych i innowacji korzystne są jasne i stabilne długoterminowe ramy, oraz że Zjednoczone Królestwo zajmuje wiodącą pozycję w dziedzinie nauki; wyraża życzenie kontynuowania sieci i współpracy między Zjednoczonym Królestwem a UE w dziedzinie badań, a także – pod pewnymi warunkami – szybkiego znalezienia stabilnego i satysfakcjonującego rozwiązania, aby zapewnić, że UE nie straci korzyści z wyników badań naukowych uzyskanych w ramach programu „Horyzont 2020” i 9. programu ramowego;

o
o   o

64.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 104.
(2) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 948.
(3) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 81.
(4) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 965.
(5) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 174.
(6) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 892.
(7) Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 54–178.
(8) Dz.U. L 177 z 17.6.2014, s. 9.
(9) Dz.U. L 192 z 1.7.2014, s. 1.
(10) Dz.U. L 169 z 7.6.2014, s. 1–53.
(11) http://ec.europa.eu/research/evaluations/pdf/hlg_issue_papers.pdf
(12) Dz.U. C 34 z 2.2.2017, s. 24.
(13) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0052.
(14) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0075.
(15) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0311.
(16) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0320.
(17) Badanie EPRS pt. „Horyzont 2020 – program ramowy UE w zakresie badań naukowych i innowacji. Ocena wdrożenia w Europie”.
(18) Przy ponad 130 000 otrzymanych wniosków, 9 000 przyznanych dotacji, 50 000 uczestników i 15,9 mld EUR funduszy UE.
(19) Dwie trzecie z 3 % PKB na badania naukowe i rozwój powinny pochodzić z przemysłu. Zob. Eurostat, prywatne wydatki na badania naukowe i rozwój: http://ec.europa.eu/eurostat/tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en&pcode=tsc00031&plugin=1
(20) http://ec.europa.eu/invest-in-research/pdf/download_en/barcelona_european_council.pdf
(21) W sumie siedem WIT odpowiada za ponad 7 mld EUR funduszy programu „Horyzont 2020”, co stanowi około 10 % całego budżetu programu „Horyzont 2020” i ponad 13 % rzeczywiście dostępnych środków na zaproszenia do składania wniosków w ramach programu „Horyzont 2020” (około 8 mld EUR rocznie przez siedem lat).
(22) Zob. konkluzje Rady z dnia 29 maja 2015 r.
(23) Badanie EPRS z lutego 2017 r. pt. „Horyzont 2020 – program ramowy UE w zakresie badań naukowych i innowacji – Ocena wdrożenia w Europie”.
(24) Duża infrastruktura badawcza wpasowuje się w zakres i cele EFRR, ale fundusze EFRR przyznawane na szczeblu krajowym nie mogą być wykorzystywane do jej współfinansowania; koszty budowy związane z nową infrastrukturą badawczą kwalifikują się do finansowania w ramach EFRR, ale nie koszty operacyjne i kadrowe.
(25) Komunikat Komisji pt. „Przyszli liderzy Europy: inicjatywa na rzecz przedsiębiorstw typu start-up i przedsiębiorstw scale-up” (COM(2016)0733).
(26) Sprawozdanie OpenAIRE: W programie „Horyzont 2020” zakończonych zostało 2017 (19 %) spośród całkowitej liczby 10 684 projektów, natomiast 8667 nadal trwa. OpenAIRE zidentyfikował 6133 publikacji związanych z 1375 projektami programu „Horyzont 2020”.
(27) Zob. konkluzje Rady z dnia 29 maja 2015 r.
(28) Zob. wytyczne w sprawie równości płci w programie „Horyzont 2020”: http://eige.europa.eu/sites/default/files/h2020-hi-guide-gender_en.pdf

Informacja prawna