Indeks 
 Poprzedni 
 Następny 
 Pełny tekst 
Procedura : 2016/0230(COD)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : A8-0262/2017

Teksty złożone :

A8-0262/2017

Debaty :

PV 11/09/2017 - 21
CRE 11/09/2017 - 21
PV 16/04/2018 - 20
CRE 16/04/2018 - 20

Głosowanie :

PV 13/09/2017 - 9.8
CRE 13/09/2017 - 9.8
Wyjaśnienia do głosowania
PV 17/04/2018 - 6.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0339
P8_TA(2018)0096

Teksty przyjęte
PDF 747kWORD 78k
Środa, 13 września 2017 r. - Strasburg Wersja ostateczna
Włączenie emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatycznoenergetycznej do roku 2030 ***I
P8_TA(2017)0339A8-0262/2017

Poprawki przyjęte przez Parlament Europejskiegi w dniu 13 września 2017 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych pochodzących z działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (COM(2016)0479 – C8-0330/2016 – 2016/0230(COD))(1)

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Tekst proponowany przez Komisję   Poprawka
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw -1 (nowy)
(-1)  Należy uwzględnić protokół nr 1 w sprawie roli parlamentów narodowych w Unii Europejskiej, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw -1 a (nowy)
(-1a)  Należy uwzględnić protokół nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej, do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 3
(3)  W dniu 10 czerwca 2016 r. Komisja przedstawiła wniosek, aby UE ratyfikowała porozumienie paryskie. Niniejszy wniosek legislacyjny stanowi część realizacji unijnego zobowiązania do redukcji emisji w całej gospodarce, co potwierdzono w zaplanowanym, ustalonym na szczeblu krajowym zobowiązaniu redukcyjnym Unii i jej państw członkowskich przedłożonym do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”) dnia 6 marca 2015 r.10
(3)  W dniu 5 października 2016 r. – po udzieleniu zgody przez Parlament Europejski w dniu 4 października 2016 r. – Rada ratyfikowała w imieniu Unii porozumienie paryskie. Weszło ono w życie w dniu 4 listopada 2016 r. Niniejsze rozporządzenie stanowi w tym sensie część realizacji unijnego zobowiązania do redukcji emisji w całej gospodarce, co określono w zaplanowanym, ustalonym na szczeblu krajowym zobowiązaniu redukcyjnym Unii i jej państw członkowskich przedłożonym do Sekretariatu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu („UNFCCC”) dnia 6 marca 2015 r.10Unia musi nadal dawać przykład i nasilić działania na rzecz ochrony klimatu w taki sposób, aby były one zgodne z celem porozumienia paryskiego.
__________________
__________________
10 http://www4.unfccc.int/submissions/indc/Submission%20Pages/submissions.aspx
10 http://www4.unfccc.int/ndcregistry/pages/Party.aspx?party=EUU
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4
(4)  Porozumienie paryskie określa między innymi długoterminowy cel zgodny z dążeniem do utrzymania światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej. Aby osiągnąć ten cel, strony powinny przygotowywać, ogłaszać i utrzymywać kolejne ustalane na szczeblu krajowym wkłady. Porozumienie paryskie zastępuje podejście przyjęte w ramach protokołu z Kioto z 1997 r., który nie będzie kontynuowany po roku 2020. Porozumienie paryskie również wzywa do zachowania równowagi pomiędzy emisjami antropogenicznymi według ich źródeł a pochłanianiem przez pochłaniacze gazów cieplarnianych w drugiej połowie wieku, jak i wzywa strony do podjęcia działań w celu zachowania i wzmocnienia, stosownie do przypadku, pochłaniaczy i rezerwuarów gazów cieplarnianych, w tym lasów.
(4)  Porozumienie paryskie określa między innymi długoterminowy cel zgodny z dążeniem do utrzymania światowego wzrostu temperatury znacznie poniżej 2 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej oraz do kontynuowania wysiłków na rzecz utrzymania tego wzrostu na poziomie 1,5 °C w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej, co wymaga, aby świat wszedł w okres ujemnych poziomów emisji, w którego trakcie główną rolę będą odgrywały lasy, grunty rolne i tereny podmokłe, w tym torfowiska. Porozumienie paryskie ma również na celu wzmocnienie globalnej odpowiedzi na zagrożenie związane ze zmianą klimatu w kontekście zrównoważonego rozwoju i wysiłków na rzecz likwidacji ubóstwa, między innymi przez zwiększenie zdolności do przystosowania się do negatywnych skutków zmiany klimatu oraz wspieranie odporności na zmianę klimatu i rozwoju związanego z niską emisją gazów cieplarnianych w sposób niezagrażający produkcji żywności. Strony porozumienia paryskiego dostrzegły także podstawowy priorytet, jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i wyeliminowanie głodu, oraz szczególną podatność systemów produkcji żywności na negatywne skutki zmiany klimatu. Aby osiągnąć cel porozumienia paryskiego, strony tego porozumienia muszą wzmóc wspólne wysiłki na rzecz łagodzenia zmiany klimatu i ograniczania globalnego ocieplenia. Strony powinny przygotowywać, ogłaszać i utrzymywać kolejne ustalane na szczeblu krajowym wkłady. Porozumienie paryskie zastępuje podejście przyjęte w ramach protokołu z Kioto z 1997 r., który nie będzie kontynuowany po roku 2020. Porozumienie paryskie również wzywa do zachowania równowagi pomiędzy emisjami antropogenicznymi według ich źródeł a pochłanianiem przez pochłaniacze gazów cieplarnianych w drugiej połowie wieku, jak i wzywa strony do podjęcia działań w celu zachowania i wzmocnienia, stosownie do przypadku, pochłaniaczy i rezerwuarów gazów cieplarnianych, w tym lasów. Strony porozumienia paryskiego przyznają też, że w działaniach w zakresie przystosowania się należy przyjąć rozwiązania w pełni przejrzyste, z uwzględnieniem ekosystemów, oraz że działania te powinny opierać się na najlepszej dostępnej wiedzy naukowej i nią się kierować.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 a (nowy)
(4a)  Ważne jest, aby lasy były zarządzane w sposób zrównoważony, zgodnie z zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej opracowanymi w ramach procesu Forest Europe. W procesie tym zrównoważoną gospodarkę leśną zdefiniowano jako służebność i użytkowanie lasów i obszarów leśnych w taki sposób i w takim stopniu, aby utrzymać ich różnorodność biologiczną, produktywność, zdolność do regeneracji, zdrowotność i ich potencjał do spełniania, teraz i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych na szczeblu lokalnym, krajowym i ogólnoświatowym, oraz w sposób, który nie powoduje szkody w innych ekosystemach. W związku z tym w takim zarządzaniu konieczne jest także uznanie roli zalesiania.
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 4 b (nowy)
(4b)  Aby osiągnąć ujemne poziomy emisji wymagane do realizacji celów porozumienia paryskiego, konieczne jest, by system rozliczania w sektorze użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (LULUCF) był solidny. Ponieważ pochłanianie w sektorze LULUCF jest odwracalne, należy je traktować jako odrębny filar unijnych ram polityki klimatycznej.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 5
(5)  Podczas posiedzenia w dniach 23–24 października 2014 r. Rada Europejska uznała również różnorodne cele sektora rolnego i sektora użytkowania gruntów, z ich mniejszym potencjałem łagodzenia skutków emisji, oraz konieczność zapewnienia spójności między unijnymi celami w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego i zmiany klimatu. Rada Europejska zwróciła się do Komisji o zbadanie najlepszych sposobów zachęcania do zrównoważonej intensyfikacji produkcji żywności przy jednoczesnej optymalizacji udziału tego sektora w łagodzeniu skutków emisji i w sekwestracji gazów cieplarnianych, w tym przez zalesianie, oraz o ustanowienie polityki dotyczącej sposobu włączenia użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa („LULUCF”) do ram łagodzenia skutków emisji gazów cieplarnianych do roku 2030, gdy tylko pozwolą na to warunki techniczne, a w każdym razie przed rokiem 2020.
(5)  Podczas posiedzenia w dniach 23–24 października 2014 r. Rada Europejska uznała również różnorodne cele sektora rolnego i sektora użytkowania gruntów, z ich mniejszym potencjałem łagodzenia skutków emisji, oraz konieczność zapewnienia spójności między unijnymi celami w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego i zmiany klimatu. Ponadto zastosowanie rozwiązań technologicznych w sektorze rolnictwa i sektorze leśnictwa przyczynia się do zwiększenia produkcji i ograniczenia śladu środowiskowego. Rada Europejska zwróciła się do Komisji o zbadanie najlepszych sposobów zachęcania do zrównoważonej intensyfikacji produkcji żywności przy jednoczesnej optymalizacji udziału tego sektora w łagodzeniu skutków emisji i w sekwestracji gazów cieplarnianych, w tym przez zalesianie, oraz o ustanowienie polityki dotyczącej sposobu włączenia użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa („LULUCF”) do ram łagodzenia skutków emisji gazów cieplarnianych do roku 2030, gdy tylko pozwolą na to warunki techniczne, a w każdym razie przed rokiem 2020.
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6
(6)  Sektor LULUCF może przyczynić się do łagodzenia zmiany klimatu na kilka sposobów, w szczególności przez redukcję emisji, a także utrzymanie i powiększanie pochłaniaczy oraz zasobów węgla. Aby zapewnić skuteczność środków służących w szczególności zwiększeniu wychwytywania węgla podstawowe znaczenie ma długoterminowa stabilność i zdolność dostosowawcza rezerwuarów węgla.
(6)  Sektor LULUCF jest bardzo narażony i niezwykle podatny na zmianę klimatu. Jednocześnie posiada on ogromny potencjał pozwalający zapewnić długotrwałe korzyści dla klimatu i znacząco przyczynić się do osiągnięcia unijnych i międzynarodowych długoterminowych celów w dziedzinie klimatu. Sektor LULUCF przyczynia się do łagodzenia zmiany klimatu na kilka sposobów, w szczególności przez redukcję emisji, a także utrzymanie i powiększanie pochłaniaczy oraz zasobów węgla. Sektor ten zapewnia także biomateriały, które mogą do pewnego stopnia zastępować materiały kopalne lub wysokoemisyjne odnawialną niskoemisyjną biomasą z lasów. Jeśli chodzi o takie zastępowanie, pod uwagę należy brać cały cykl życia tych materiałów – od produkcji surowca do etapu przetwarzania i produkcji. Biogospodarka, obejmująca bioenergię oraz zastępowanie materiałów, na przykład w budownictwie, odgrywa ważną rolę w przejściu do gospodarki wolnej od paliw kopalnych. Zgodnie z porozumieniem paryskim oraz dla zapewnienia skuteczności środków służących w szczególności zwiększeniu wychwytywania węgla podstawowe znaczenie mają zrównoważona gospodarka leśna i zrównoważone gospodarowanie zasobami oraz długoterminowa stabilność i zdolność dostosowawcza rezerwuarów węgla. Ponieważ sektor LULUCF funkcjonuje w długich ramach czasowych, potrzebne są długoterminowe strategie, aby umożliwić zrównoważone inwestycje w perspektywie długofalowej.
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 a (nowy)
(6a)   Unia powinna stać się światowym liderem pod względem promocji i eksportu badań naukowych i inwestycji w dziedzinie zrównoważonych, zaawansowanych i innowacyjnych praktyk, technik i idei w sektorze LULUCF, a także pod względem upowszechniania zielonych technologii, aby obniżać emisje gazów cieplarnianych, a jednocześnie utrzymać produkcję żywności, dając w ten sposób przykład partnerom międzynarodowym, w tym krajom rozwijającym się. W związku z tym należy pogłębić skuteczną współpracę i partnerstwo z podmiotami sektora prywatnego, zwłaszcza z małymi i średnimi przedsiębiorstwami.
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 b (nowy)
(6b)  Priorytetowe traktowanie finansowania badań naukowych w dziedzinie zmiany klimatu doprowadziłoby do zwiększenia roli sektora LULUCF, jeśli chodzi o łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej. W szczególności przyspieszenie planowanego na lata 2021–2028 unijnego programu badań naukowych i innowacji w sektorze LULUCF przyczyniłoby się między innymi do pogłębienia i upowszechnienia wiedzy naukowej i wiedzy społeczności lokalnych na temat wyników tego sektora, do przyspieszenia zrównoważonych innowacji, wspierania przejścia do epoki cyfrowej, modernizacji systemów kształcenia i szkolenia, wzmocnienia odporności tego sektora oraz monitorowania różnorodności biologicznej i działalności człowieka.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 c (nowy)
(6c)  Należy zintensyfikować badania naukowe dotyczące roli martwego drewna, zwłaszcza posuszu i leżaniny oraz zagrzebanego martwego drewna zarówno w lasach niezarządzanych, jak i zarządzanych, co pozwoli poprawić dokładność rozliczania emisji dwutlenku węgla w sektorze leśnym oraz obliczania bilansu węglowego netto ekosystemu. Dostępne dowody są ograniczone, jednak wynika z nich, że martwe drewno może stanowić duży rezerwuar węgla, a pozostawianie go na miejscu mogłoby między innymi odgrywać istotną rolę, jeśli chodzi o różnorodność biologiczną, a także można by je uznać za ważny element strategii łagodzenia skutków emisji gazów cieplarnianych. Z uwagi na możliwość promowania w gospodarce leśnej usuwania martwego drewna, na przykład do celów energetycznych, każda decyzja dotycząca prawidłowych działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu i przystosowywania się do niej powinna być świadoma i poparta wiedzą naukową. Na takie badania należy przeznaczyć w latach 2017–2020 specjalne środki.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 d (nowy)
(6d)   Unia może się wywiązać z podjętych zobowiązań dotyczących oenzetowskich celów zrównoważonego rozwoju jedynie wtedy, gdy będzie prowadzić prawidłową gospodarkę leśną i angażować się w działania, które mają zatrzymać i odwrócić proces wylesiania, oraz gdy będzie działać na rzecz ponownego zalesiania.
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 e (nowy)
(6e)   Należy zapewnić holistyczne podejście do ubytku powierzchni lasów tropikalnych, z uwzględnieniem wszystkich przyczyn wylesiania, a także zadeklarowanego przez Komisję podczas negocjacji UNFCCC celu polegającego na powstrzymaniu globalnej utraty powierzchni terenów zalesionych najpóźniej do roku 2030 oraz zmniejszeniu ubytku powierzchni lasów tropikalnych brutto do roku 2020 co najmniej o 50 % w porównaniu z obecnymi poziomami.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 f (nowy)
(6f)   Gospodarka leśna i lasy, którymi należy zarządzać odpowiedzialnie, powinny wnosić realny wkład w rozwój gospodarczy kraju, oferując rolnikom opłacalne możliwości ekonomiczne, pod warunkiem że nie dochodzi do wylesiania wrażliwych ekosystemów, że na torfowiskach nie powstają plantacje, że plantacje są zarządzane z zastosowaniem nowoczesnych technik agroekologicznych minimalizujących szkodliwe skutki dla środowiska i skutki społeczne oraz że prawo do ziemi, prawa ludności tubylczej, a także prawa człowieka i prawa pracownicze są respektowane.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 g (nowy)
(6g)  Zaawansowane i zrównoważone praktyki zarządzania mogą znacząco przyczynić się do redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze LULUCF. Należy wspierać rozwój innowacyjnych praktyk i stosowanie przez właścicieli gruntów zaawansowanych metod zarządzania, takich jak rolnictwo precyzyjne, leśnictwo precyzyjne i cyfryzacja rolnictwa. Monitorowanie za pomocą geoinformacji i obserwacji Ziemi, a także wymiana najlepszych praktyk to środki, które mogą pomóc państwom członkowskim w osiągnięciu ich celów, i w związku z tym należy wspierać takie metody.
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 6 h (nowy)
(6h)  Agroekologia ułatwia przejście z liniowych systemów żywnościowych na systemy o obiegu zamkniętym, które naśladują cykle naturalne i mogą zmniejszać ślad węglowy i ślad ekologiczny żywności i rolnictwa. Promowanie agroekologii, a także agroleśnictwa jest ważne ze względu na ich wkład w łagodzenie zmiany klimatu.
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7
(7)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE11 w pierwszym etapie określiła zasady rozliczania mające zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych i ich pochłaniania w odniesieniu do sektora LULUCF i w ten sposób przyczyniła się do rozwoju polityki w kierunku włączenia sektora LULUCF do unijnego zobowiązania dotyczącego redukcji emisji. Niniejsze rozporządzenie powinno opierać się na obowiązujących zasadach rozliczania, aktualizując i poprawiając je w odniesieniu do lat 2021 – 2030. Powinno określić obowiązki państw członkowskich w zakresie wdrożenia tych zasad rozliczania i obowiązku zapewnienia, aby ogólny sektor LULUCF nie generował emisji netto. Nie powinno ono określać obowiązków w zakresie rozliczania lub sprawozdawczości w odniesieniu do podmiotów prywatnych.
(7)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE11 w pierwszym etapie określiła zasady rozliczania mające zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych i ich pochłaniania w odniesieniu do sektora LULUCF i w ten sposób przyczyniła się do rozwoju polityki w kierunku włączenia sektora LULUCF do unijnego zobowiązania dotyczącego redukcji emisji. Niniejsze rozporządzenie powinno opierać się na obowiązujących zasadach rozliczania, aktualizując i poprawiając je w odniesieniu do lat 2021–2030. Powinno w każdym razie określić obowiązki państw członkowskich w zakresie wdrożenia tych zasad rozliczania i obowiązku zapewnienia, aby ogólny sektor LULUCF nie generował emisji netto. Nie powinno ono określać obowiązków w zakresie rozliczania lub sprawozdawczości w odniesieniu do podmiotów prywatnych, w tym rolników i leśników, i konieczne jest, aby państwa członkowskie unikały nakładania takich obowiązków podczas wdrażania niniejszego rozporządzenia.
__________________
__________________
11 Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie zasad rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem oraz informacji o działaniach związanych z tą działalnością (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 80).
11 Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 529/2013/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie zasad rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem oraz informacji o działaniach związanych z tą działalnością (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 80).
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7 a (nowy)
(7a)  Rolnictwo i użytkowanie gruntów stanowią sektory wywierające bezpośredni i znaczący wpływ na różnorodność biologiczną i usługi ekosystemowe w Unii. Z tego powodu ważnym celem polityk, które mają wpływ na te sektory, jest zapewnienie spójności z celami unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. Ponadto istnieją inne polityki unijne mogące zachęcać do stosowania praktyk, które wykraczają poza minimalne wymogi prawne, przewyższają standardowe dobre praktyki i przyczyniają się do faktycznego przystosowania się do zmiany klimatu i jej łagodzenia oraz utrzymania pochłaniaczy dwutlenku węgla jako dóbr publicznych. Należy podjąć kroki, aby wdrożyć i wspierać działania związane z rozwiązaniami w zakresie łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej, służącymi integralnemu i zrównoważonemu zarządzaniu lasami i gruntami rolnymi. Mimo stwierdzonego ograniczonego potencjału rolnictwa w zakresie redukcji emisji innych niż CO2 musi ono wnieść odpowiedni wkład w łagodzenie zmiany klimatu. Można to osiągnąć przez zachęcanie między innymi do poprawy upraw w celu zwiększenia zawartości węgla organicznego w glebie. Państwa członkowskie i Komisja powinny zadbać o spójność WPR z niniejszym rozporządzeniem.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 7 b (nowy)
(7b)  Tereny podmokłe to ekosystemy, które najskuteczniej magazynują CO2. Degradacja takich terenów w Unii stanowi zatem nie tylko problem dotyczący różnorodności biologicznej, ale również poważny problem klimatyczny. Z drugiej strony ochrona i przywracanie terenów podmokłych mogłyby doprowadzić zarówno do wzmocnienia wysiłków na rzecz ochrony zasobów, jak i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w sektorze LULUCF. W tym kontekście należy również wziąć pod uwagę udoskonalenie wytycznych IPCC z 2006 r., które ma nastąpić w 2019 r.
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 8
(8)  Aby ustalić dokładne rozliczanie emisji i pochłaniania zgodnie z wytycznymi Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu („IPCC”) z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych (zwane dalej „wytycznymi IPCC”), powinno się zastosować wartości zgłaszane rocznie zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 525/2013 w odniesieniu do kategorii użytkowania gruntów i przejścia pomiędzy kategoriami użytkowania gruntów, tym samym upraszczając podejścia stosowane w ramach UNFCCC i protokołu z Kioto. Tereny przekształcone na inną kategorię użytkowania gruntów należy rozpatrywać w kontekście przejścia do tej kategorii dla wartości domyślnej wynoszącej 20 lat przewidzianej w wytycznych IPCC.
(8)  Aby ustalić dokładne rozliczanie emisji i pochłaniania zgodnie z wytycznymi Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu („IPCC”) z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych (zwane dalej „wytycznymi IPCC”), powinno się zastosować wartości zgłaszane rocznie zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 525/2013 w odniesieniu do kategorii użytkowania gruntów i przejścia pomiędzy kategoriami użytkowania gruntów, tym samym upraszczając podejścia stosowane w ramach UNFCCC i protokołu z Kioto. Tereny przekształcone na inną kategorię użytkowania gruntów należy rozpatrywać w kontekście przejścia do tej kategorii dla wartości domyślnej wynoszącej 20 lat przewidzianej w wytycznych IPCC. Zważywszy na pozycję Unii jako lidera w dziedzinie klimatu, państwa członkowskie powinny odstępować od wartości domyślnej jedynie w odniesieniu do zalesionych gruntów i jedynie w bardzo niewielu przypadkach, uzasadnionych na podstawie wytycznych IPCC. Przy ewentualnych odstępstwach uwzględnia się zróżnicowane warunki naturalne i ekologiczne w państwach członkowskich, a co za tym idzie – różny charakter ich gruntów leśnych.
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9
(9)  Emisje i pochłanianie związane z gruntami leśnymi zależą od pewnej liczby czynników naturalnych, struktury klas wieku, a także przeszłych i obecnych praktyk w zakresie gospodarowania. Zastosowanie roku referencyjnego nie dawałoby możliwości odzwierciedlenia tych czynników i wynikających z nich cyklicznych skutków dla emisji i pochłaniania, ani ich zmienności z roku na rok. Zamiast tego stosowne zasady rozliczania powinny obejmować stosowanie poziomów referencyjnych w celu wykluczenia skutków cech naturalnych i charakterystycznych dla poszczególnych państw. W przypadku braku międzynarodowego przeglądu na podstawie UNFCCC i protokołu z Kioto powinna zostać ustanowiona procedura przeglądu służąca zapewnieniu przejrzystości i poprawy jakości rozliczania w tej kategorii.
(9)  Emisje i pochłanianie związane z gruntami leśnymi zależą od pewnej liczby czynników naturalnych, struktury klas wieku, a także przeszłych i obecnych praktyk w zakresie gospodarowania, które znacząco różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Zastosowanie roku referencyjnego nie dawałoby możliwości odzwierciedlenia tych czynników i wynikających z nich cyklicznych skutków dla emisji i pochłaniania ani ich zmienności z roku na rok. Zamiast tego stosowne zasady rozliczania powinny obejmować stosowanie poziomów referencyjnych w celu uwzględnienia skutków cech naturalnych i charakterystycznych dla poszczególnych państw, takich jak brak możliwości gospodarowania lasami w Chorwacji ze względu na okupację jej terytorium, chorwacką wojnę o niepodległość oraz warunki podczas wojny i po jej zakończeniu. Stosowne zasady rozliczania powinny przewidywać też spójność oraz wymogi w zakresie zrównoważonej gospodarki leśnej wyznaczone w ramach konferencji ministerialnej w sprawie ochrony lasów w Europie („Forest Europe”). W przypadku braku międzynarodowego przeglądu na podstawie UNFCCC i protokołu z Kioto powinna zostać ustanowiona przejrzysta procedura, dzięki której państwa członkowskie poprawią możliwości kontroli i jakość rozliczania w tej kategorii.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 9 a (nowy)
(9a)  Emisje z pozyskanego drewna w sektorze LULUCF mogą zastąpić emisje w sektorach objętych EU ETS i wspólnym wysiłkiem redukcyjnym, a niniejsze rozporządzenie może zarówno podkreślić ten fakt, jak i zapewnić jego uzasadnienie.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 10
(10)  Gdy Komisja postanawia skorzystać ze wsparcia zespołu ekspertów ds. przeglądów zgodnie z decyzją Komisji (C(2016)3301) w ramach przeglądu krajowych planów rozliczania dotyczących gospodarki leśnej, powinna ona opierać się na dobrych praktykach i doświadczeniu przeglądów eksperckich w ramach UNFCCC, w tym w odniesieniu do udziału ekspertów krajowych i przestrzegania zaleceń, oraz wybrać wystarczającą liczbę ekspertów z państw członkowskich.
(10)  W celu dokonania przeglądu krajowych planów rozliczania dotyczących gospodarki leśnej należy powołać zespół ekspertów ds. przeglądów, zgodnie z decyzją Komisji (C(2016)3301). Zespół ten powinien korzystać z dobrych praktyk i doświadczeń przeglądów eksperckich w ramach UNFCCC, w tym w odniesieniu do udziału ekspertów krajowych i przestrzegania zaleceń; należy też wybrać wystarczającą liczbę ekspertów z państw członkowskich. Zespół ekspertów ds. przeglądów powinien zasięgać opinii Stałego Komitetu ds. Leśnictwa ustanowionego decyzją Rady 89/367/EWG, a także zainteresowanych stron i społeczeństwa obywatelskiego na temat przeglądu krajowych planów rozliczania dotyczących gospodarki leśnej.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 12
(12)  Większe zrównoważone wykorzystanie pozyskanych produktów drzewnych może znacznie ograniczyć emisje gazów cieplarnianych do atmosfery i zwiększyć poziom ich pochłaniania z atmosfery. Zasady rozliczania powinny zapewniać prawidłowe uwzględnienie w rozliczaniu przez państwa członkowskie zmian w rezerwuarze pozyskanych produktów drzewnych, wtedy gdy mają one miejsce, w celu zachęcenia do intensywniejszego stosowania pozyskanych produktów drzewnych o długim cyklu życia. Komisja powinna opracować wytyczne w odniesieniu do kwestii metodologicznych dotyczących rozliczania w zakresie pozyskanych produktów drzewnych.
(12)  Większe zrównoważone wykorzystanie pozyskanych produktów drzewnych może znacznie ograniczyć emisje gazów cieplarnianych do atmosfery dzięki efektowi substytucyjnemu (zważywszy na wysokie zużycie energii i natężenie emisji CO2 w innych sektorach, np. w produkcji cementu jest to około 8 % globalnych emisji CO2) i zwiększyć poziom ich pochłaniania z atmosfery. Zasady rozliczania powinny zapewniać prawidłowe uwzględnienie w rozliczaniu przez państwa członkowskie zmian w rezerwuarze pozyskanych produktów drzewnych, wtedy gdy mają one miejsce, aby docenić intensywniejsze stosowanie pozyskanych produktów drzewnych o długim cyklu życia oraz zachęcać do ich stosowania zamiast wykorzystywania pozyskanych produktów drzewnych do celów energetycznych. W celu dalszego promowania i uwzględniania pozytywnego efektu substytucyjnego Komisja powinna w drodze aktu delegowanego ująć w obliczeniach związanych z pozyskanymi produktami drzewnymi większą liczbę produktów. Komisja powinna opracować wytyczne w odniesieniu do kwestii metodologicznych dotyczących rozliczania w zakresie pozyskanych produktów drzewnych.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 13
(13)  Zjawiska katastrofalne, takie jak pożary lasów, plagi owadów, choroby roślin, ekstremalne zjawiska pogodowe i zakłócenia geologiczne będące poza kontrolą państwa członkowskiego i pozostające poza jego znaczącym wpływem, mogą prowadzić do tymczasowych emisji gazów cieplarnianych w sektorze LULUCF lub do odwrócenia wcześniejszych tendencji zachodzących w pochłanianiu. Jako że odwrócenie może być również skutkiem decyzji związanych z gospodarowaniem, takich jak decyzje o pozyskaniu drewna lub sadzeniu drzew, w niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić, aby odwrócenie pochłaniania wynikające z działalności człowieka było zawsze prawidłowo odzwierciedlane w rozliczaniu sektora LULUCF. Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać państwom członkowskim ograniczoną możliwość wyłączenia emisji wynikających ze zjawisk katastrofalnych będących poza ich kontrolą z rozliczania sektora LULUCF. Jednakże sposób wykorzystania tych przepisów przez państwa członkowskie nie powinien prowadzić do nieuzasadnionego zaniżonego rozliczania.
(13)  Zjawiska katastrofalne, takie jak pożary lasów, plagi owadów, choroby roślin, ekstremalne zjawiska pogodowe i zakłócenia geologiczne będące poza kontrolą państwa członkowskiego i pozostające poza jego znaczącym wpływem, mogą prowadzić do tymczasowych emisji gazów cieplarnianych w sektorze LULUCF lub do odwrócenia wcześniejszych tendencji zachodzących w pochłanianiu. Jako że odwrócenie może być również skutkiem decyzji związanych z gospodarowaniem, takich jak decyzje o pozyskaniu drewna lub sadzeniu drzew, w niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić, aby odwrócenie pochłaniania wynikające z działalności człowieka było zawsze prawidłowo odzwierciedlane w rozliczaniu sektora LULUCF. Należy zachęcać państwa członkowskie do inwestowania w działania zapobiegawcze, takie jak zrównoważone praktyki zarządzania, w celu ograniczenia ryzyka związanego ze zjawiskami katastrofalnymi, co pozwoli uniknąć negatywnego wpływu na leśne pochłaniacze dwutlenku węgla. Ponadto niniejsze rozporządzenie powinno zapewniać państwom członkowskim ograniczoną możliwość wyłączenia emisji wynikających ze zjawisk katastrofalnych będących poza ich kontrolą z rozliczania sektora LULUCF. Jednakże sposób wykorzystania tych przepisów przez państwa członkowskie nie powinien prowadzić do nieuzasadnionego zaniżonego rozliczania.
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 14
(14)  W zależności od preferencji krajowych państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyboru odpowiednich krajowych strategii politycznych służącym spełnieniu ich zobowiązań w sektorze LULUCF, w tym możliwości zrekompensowania emisji z jednej kategorii gruntu pochłanianiem z innej kategorii gruntów. Powinny one także mieć możliwość kumulowania pochłaniania netto w latach 2021–2030. Handel między państwami członkowskimi należy nadal traktować jako dodatkową opcję wspomagającą zgodność z wymogami. Zgodnie z praktyką w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto powinna również istnieć możliwość zastosowania przez państwo członkowskie jego nadwyżkowych osiągnięć zgodnie z rozporządzeniem [] w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się ze zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu
(14)  W zależności od preferencji krajowych państwa członkowskie powinny mieć możliwość wyboru odpowiednich krajowych strategii politycznych służącym spełnieniu ich zobowiązań w sektorze LULUCF, w tym możliwości zrekompensowania emisji z jednej kategorii gruntu pochłanianiem z innej kategorii gruntów. Powinny one także mieć możliwość kumulowania pochłaniania netto w latach 2021–2030. Handel między państwami członkowskimi należy nadal traktować jako dodatkową opcję wspomagającą zgodność z wymogami. Zgodnie z praktyką w drugim okresie rozliczeniowym protokołu z Kioto powinna również istnieć możliwość zastosowania przez państwo członkowskie jego nadwyżkowych osiągnięć zgodnie z rozporządzeniem [] w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu, bez obniżania ogólnego poziomu ambicji unijnych celów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Państwa członkowskie powinny mieć także możliwość wykorzystania do 280 mln ton pochłaniania netto ogółem pochodzących z połączonych kategorii rozliczania gruntów wylesionych, gruntów zalesionych, zarządzanych gruntów uprawnych, zarządzanych użytków zielonych, zarządzanych terenów podmokłych w stosownych przypadkach oraz, z zastrzeżeniem aktu delegowanego przyjętego zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) [2017/...] w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030, zarządzanych gruntów leśnych w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z rozporządzenia (UE) [2017/...].
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15
(15)  W celu zapewnienia skutecznej, przejrzystej i racjonalnej pod względem kosztów sprawozdawczości i weryfikacji emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych oraz innych informacji koniecznych do oceny przestrzegania zobowiązań państw członkowskich, wymogi dotyczące sprawozdawczości powinny zostać włączone do rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w drodze niniejszego rozporządzenia, a kontrole zgodności na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny uwzględniać te sprawozdania. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 525/2013. Przepisy te mogą ponadto zostać uproszczone w celu uwzględnienia wszelkich istotnych zmian w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania unią energetyczną, dla którego w programie prac Komisji przewiduje się wniosek przed końcem 2016 r.
(15)  W celu zapewnienia skutecznej, przejrzystej i racjonalnej pod względem kosztów sprawozdawczości i weryfikacji emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych oraz innych informacji koniecznych do oceny przestrzegania zobowiązań państw członkowskich, wymogi dotyczące sprawozdawczości powinny zostać włączone do rozporządzenia (UE) nr 525/2013 w drodze niniejszego rozporządzenia, a kontrole zgodności na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny uwzględniać te sprawozdania. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 525/2013. Przepisy te mogą ponadto zostać uproszczone w celu uwzględnienia wszelkich istotnych zmian w odniesieniu do wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną, który Komisja przedłożyła w dniu 30 listopada 2016 r.
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 15 a (nowy)
(15a)   Unia i jej państwa członkowskie zobowiązane są na mocy UNFCCC do opracowania, regularnego aktualizowania, publikowania i zgłaszania Konferencji Stron krajowych wykazów statystycznych odnoszących się do antropogenicznych emisji wszystkich gazów cieplarnianych według ich źródeł oraz usuwania przez pochłaniacze z zastosowaniem porównywalnych metod uzgodnionych przez Konferencję Stron. Wykazy gazów cieplarnianych mają zasadnicze znaczenie dla monitorowania realizacji wymiaru dekarbonizacyjnego i oceny przestrzegania prawodawstwa w dziedzinie klimatu. Obowiązki państw członkowskich w zakresie sporządzenia wykazów krajowych i zarządzania nimi przedstawiono we wniosku Komisji dotyczącym rozporządzenia w sprawie zarządzania unią energetyczną.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 17
(17)  W celu ułatwienia gromadzenia danych i poprawy metodologii użytkowanie gruntów powinno być ewidencjonowane i zgłaszane za pomocą geograficznego oznaczania każdego obszaru gruntowego, odpowiadającego systemom gromadzenia danych na szczeblu krajowym i unijnym. Należy jak najlepiej wykorzystać istniejące programy i badania Unii i państw członkowskich, w tym badanie pokrycia użytkowania gruntów LUCAS i unijny program obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus na potrzeby gromadzenia danych. Zarządzanie danymi, w tym udostępnianie danych przestrzennych na potrzeby sprawozdawczości, ponownego użycia i rozprzestrzeniania powinno być zgodne z dyrektywą 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającą infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej.
(17)  W celu ułatwienia gromadzenia danych i poprawy metodologii użytkowanie gruntów powinno być wyraźnie ewidencjonowane i zgłaszane za pomocą geograficznego oznaczania każdego obszaru gruntowego, odpowiadającego systemom gromadzenia danych na szczeblu krajowym i unijnym. Należy jak najlepiej wykorzystać istniejące programy i badania Unii i państw członkowskich, w tym badanie terenowe użytkowania gruntów i pokrycia terenu LUCAS, unijny program obserwacji i monitorowania Ziemi Copernicus, w szczególności za pomocą satelity Sentinel-2, na potrzeby gromadzenia danych oraz europejskie systemy nawigacji satelitarnej Galileo i EGNOS, które mogą być pomocne w monitorowaniu użytkowania gruntów. Zarządzanie danymi, w tym udostępnianie danych przestrzennych na potrzeby sprawozdawczości, ponownego użycia i rozprzestrzeniania powinno być zgodne z dyrektywą 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiającą infrastrukturę informacji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 18
(18)  Aby zapewnić właściwe rozliczanie transakcji na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywanie elastyczności i śledzenia zgodności, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do technicznego dostosowania definicji, wartości, wykazów gazów cieplarnianych oraz rezerwuarów węgla, aktualizacji poziomów referencyjnych, rozliczania transakcji oraz zmian metod i wymogów informacyjnych. Środki te uwzględniają przepisy rozporządzenia Komisji nr (UE) 389/2013 ustanawiającego rejestr Unii. Niezbędne przepisy powinny zostać zawarte w jednolitym instrumencie prawnym łączącym przepisy dotyczące rozliczania zgodnie z dyrektywą nr 2003/87/WE, rozporządzeniem (UE) nr 525/2013, rozporządzeniem [] w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej oraz niniejszym rozporządzeniem Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym na poziomie ekspertów, zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
(18)  Aby zapewnić właściwe rozliczanie transakcji na podstawie niniejszego rozporządzenia, w tym wykorzystywanie elastyczności i śledzenia zgodności, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do technicznego dostosowania definicji, wartości, wykazów gazów cieplarnianych oraz rezerwuarów węgla, aktualizacji poziomów referencyjnych, rozliczania transakcji oraz zmian metod na podstawie najnowszych wytycznych przyjętych przez IPCC, w tym suplementu z 2013 r. do wytycznych IPCC dotyczących krajowych wykazów gazów cieplarnianych: tereny podmokłe, oraz wytycznych UNFCCC i wymogów informacyjnych. Środki te uwzględniają przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 ustanawiającego rejestr Unii. Niezbędne przepisy powinny zostać zawarte w jednolitym instrumencie prawnym łączącym przepisy dotyczące rozliczania zgodnie z dyrektywą nr 2003/87/WE, rozporządzeniem (UE) nr 525/2013, rozporządzeniem (UE) nr .../... w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej oraz niniejszym rozporządzeniem. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym na poziomie ekspertów, zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. W szczególności, aby zapewnić udział na równych zasadach Parlamentu Europejskiego i Rady w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Motyw 19
(19)  Niniejsze rozporządzenie powinno zostać poddane przeglądowi w 2024 r., a następnie co 5 lat, w celu oceny jego ogólnego działania. Przegląd ten może również opierać się na wynikach globalnej oceny porozumienia paryskiego.
(19)  W ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja powinna opublikować komunikat oceniający spójność unijnych aktów prawnych w zakresie klimatu i energii z celami porozumienia paryskiego. Niniejsze rozporządzenie powinno zostać poddane przeglądowi w 2024 r., a następnie co 5 lat, w celu oceny jego ogólnego działania. Przegląd ten może również opierać się na wynikach globalnej oceny porozumienia paryskiego.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 a (nowy)
Niniejsze rozporządzanie nie określa obowiązków podmiotów prywatnych, w tym rolników i leśników, w zakresie rozliczania lub sprawozdawczości.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – akapit 1 b (nowy)
Niniejsze rozporządzenie przyczynia się do osiągnięcia przez Unię celów określonych w porozumieniu paryskim.
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera e a (nowa)
ea)  od 2026 r. zarządzane tereny podmokłe: użytkowanie gruntów zgłoszonych jako tereny podmokłe pozostające terenami podmokłymi oraz grunty zabudowane, inne grunty przekształcone w tereny podmokłe oraz tereny podmokłe przekształcone w grunty zabudowane i inne grunty.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2
2.  Zgodnie z art. 4 państwo członkowskie może podjąć decyzję o włączeniu w zakres swoich zobowiązań zarządzanych terenów podmokłych, zdefiniowanych jako użytkowanie gruntów zgłoszonych jako tereny podmokłe pozostające terenami podmokłymi oraz jako grunty zabudowane, inne grunty przekształcone w tereny podmokłe i tereny podmokłe przekształcone w grunty zabudowane i inne grunty. W przypadku gdy państwo członkowskie wybiera takie rozwiązanie, rozlicza ono emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych terenów podmokłych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
2.  W okresie od 2021 r. do 2025 r. państwo członkowskie może podjąć decyzję o włączeniu w zakres swoich zobowiązań zarządzanych terenów podmokłych zgodnie z art. 4. W przypadku gdy państwo członkowskie wybiera takie rozwiązanie, rozlicza ono emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych terenów podmokłych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera f a (nowa)
fa)  „poziom referencyjny dla lasów” oznacza szacunkowy średni roczny poziom netto emisji lub pochłaniania pochodzących z zarządzanych gruntów leśnych na terytorium danego państwa członkowskiego w latach 2021–2025 oraz 2026–2030;
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – akapit 1 a (nowy)
W okresie po 2030 r. państwa członkowskie dążą do zwiększenia poziomu pochłaniania, tak aby przekroczył on poziom emisji. Komisja proponuje ramy dotyczące celów na okres po 2030 r., obejmujące takie zwiększenie pochłaniania, zgodnie z unijnymi długoterminowymi celami w zakresie klimatu oraz zobowiązaniami podjętymi na mocy porozumienia paryskiego.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 1
1.  Każde państwo członkowskie przygotowuje i prowadzi rozliczanie prawidłowo odzwierciedlające poziom emisji i pochłaniania wynikający z kategorii rozliczania gruntów, o których mowa w art. 2. Państwa członkowskie zapewniają dokładność, kompletność, spójność, porównywalność i przejrzystość swego rozliczania i innych danych przekazanych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie oznaczają emisje znakiem dodatnim (+), a pochłanianie znakiem ujemnym (−).
1.  Każde państwo członkowskie przygotowuje i prowadzi rozliczanie prawidłowo odzwierciedlające poziom emisji i pochłaniania wynikający z kategorii rozliczania gruntów, o których mowa w art. 2, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi sprawozdawczości przyjętymi przez organy UNFCCC lub porozumienia paryskiego na lata 2021–2030. Państwa członkowskie zapewniają dokładność, kompletność, spójność, porównywalność i przejrzystość swego rozliczania i innych danych przekazanych na podstawie niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie oznaczają emisje znakiem dodatnim (+), a pochłanianie znakiem ujemnym (−).
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 5 – ustęp 4
4.  Państwa członkowskie uwzględniają w swoich rozliczeniach dla każdej kategorii rozliczania gruntów wszelkie zmiany w zasobach węgla w rezerwuarach węgla wymienionych w załączniku I sekcja B. Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieuwzględnianiu w swoich rozliczeniach zmian zasobów węgla dla rezerwuarów węgla, jeżeli rezerwuar węgla nie jest źródłem, z wyjątkiem nadziemnej biomasy i pozyskanych produktów drzewnych na zarządzanych gruntach leśnych.
4.  Państwa członkowskie uwzględniają w swoich rozliczeniach dla każdej kategorii rozliczania gruntów wszelkie zmiany w zasobach węgla w rezerwuarach węgla wymienionych w załączniku I sekcja B. Państwa członkowskie mogą zdecydować o nieuwzględnianiu w swoich rozliczeniach zmian zasobów węgla dla rezerwuarów węgla, jeżeli rezerwuar węgla nie jest źródłem, z wyjątkiem nadziemnej biomasy, martwego drewna (posuszu i leżaniny oraz zagrzebanego martwego drewna) na zarządzanych gruntach leśnych i pozyskanych produktów drzewnych na zarządzanych gruntach leśnych.
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 2
2.  W drodze odstępstwa od wymogu stosowania domyślnych wartości ustanowionych w art. 5 ust. 3 państwo członkowskie może dokonać przeniesienia gruntów uprawnych, użytków zielonych, terenów podmokłych, gruntów zabudowanych i innych gruntów z kategorii takich gruntów przekształconych na grunty leśne do kategorii gruntów leśnych pozostających gruntami leśnymi po upływie 30 lat od dnia przejścia.
2.  W drodze odstępstwa od wymogu stosowania domyślnych wartości ustanowionych w art. 5 ust. 3 państwo członkowskie może dokonać przeniesienia gruntów uprawnych, użytków zielonych, terenów podmokłych, gruntów zabudowanych i innych gruntów z kategorii takich gruntów przekształconych na grunty leśne do kategorii gruntów leśnych pozostających gruntami leśnymi po upływie 30 lat od dnia przejścia, jeżeli jest to należycie uzasadnione na podstawie wytycznych IPCC.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 6 – ustęp 3 a (nowy)
3a.  Działania w zakresie zalesiania realizowane w latach 2017–2030 na terenach podmokłych, w tym na torfowiskach, obszarach wchodzących w skład sieci Natura 2000 oraz w siedliskach wymienionych w załączniku I do dyrektywy 92/43/EWG, w szczególności na naturalnych i półnaturalnych murawach oraz na wysokich torfowiskach, grzęzawiskach i mokradłach, a także na innych terenach podmokłych, w tym na torfowiskach, objętych zasadami rozliczania brutto-netto, nie są uwzględniane w rozliczeniach krajowych państw członkowskich. Tego rodzaju obszary są zaliczane, gdy ma to zastosowanie, jedynie w przypadku pochłaniania lub emisji w kategorii gruntów leśnych po ich przeniesieniu do kategorii zarządzanych gruntów leśnych zgodnie z art. 5 ust. 3.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3
3.  W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje się włączyć zarządzane tereny podmokłe w zakres swoich zobowiązań zgodnie z art. 2, powiadamia ono o swojej decyzji Komisję do dnia 31 grudnia 2020 r. w odniesieniu do lat 2021–2025 i do dnia 31 grudnia 2025 r. w odniesieniu do lat 2026–2030.
3.  W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje się włączyć zarządzane tereny podmokłe w okresie od 2021 r. do 2025 r. w zakres swoich zobowiązań zgodnie z art. 2, powiadamia ono o swojej decyzji Komisję do dnia 31 grudnia 2020 r.
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 4
4.  Państwa członkowskie, które zdecydowały się włączyć zarządzane tereny podmokłe w zakres swoich zobowiązań zgodnie z art. 2, rozliczają emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych terenów podmokłych obliczone jako emisje i pochłanianie w latach 2021–2025 i/ lub 2026–2030 pomniejszone o wartość uzyskaną poprzez pomnożenie przez średni roczny poziom pięciu państw członkowskich dotyczący emisji i pochłaniania pochodzących z zarządzanych terenów podmokłych w okresie bazowym 2005–2007.
4.  Państwa członkowskie rozliczają emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych terenów podmokłych obliczone jako emisje i pochłanianie w latach 2026–2030 pomniejszone o wartość uzyskaną poprzez pomnożenie przez pięć średniego rocznego poziomu emisji i pochłaniania danego państwa członkowskiego, pochodzących z zarządzanych terenów podmokłych w okresie bazowym 2005–2007.
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)
Państwa członkowskie, które zdecydowały się włączyć zarządzane tereny podmokłe w okresie od 2021 r. do 2025 r. w zakres swoich zobowiązań zgodnie z art. 2, rozliczają emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych terenów podmokłych obliczone jako emisje i pochłanianie w latach 2021–2025 pomniejszone o wartość uzyskaną przez pomnożenie przez pięć średniego rocznego poziomu emisji i pochłaniania danego państwa członkowskiego pochodzących z zarządzanych terenów podmokłych w okresie bazowym 2005–2007.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 4 a (nowy)
4a.  W okresie od 2021 r. do 2025 r. państwa członkowskie, które nie zdecydowały się włączyć zarządzanych terenów podmokłych w zakres swoich zobowiązań zgodnie z art. 2, informują mimo to Komisję o emisjach i pochłanianiu pochodzących z zarządzanych terenów podmokłych.
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 1
1.  Państwa członkowskie rozliczają emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych gruntów leśnych obliczone jako emisje i pochłanianie w latach 2021–2025 i 2026–2030 pomniejszone o wartość uzyskaną poprzez pomnożenie przez pięć swojego poziomu referencyjnego dla lasów. Poziom referencyjny dla lasów to szacunkowy średni roczny poziom netto emisji lub pochłaniania pochodzących z zarządzanych gruntów leśnych na terytorium danego państwa członkowskiego w latach 2021–2025 i 2026–2030.
1.  Państwa członkowskie rozliczają emisje i pochłanianie pochodzące z zarządzanych gruntów leśnych obliczone jako emisje i pochłanianie w latach 2021–2025 i 2026–2030 pomniejszone o wartość uzyskaną poprzez pomnożenie przez pięć swojego poziomu referencyjnego dla lasów.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
2.  Jeżeli wynik obliczenia, o którym mowa w ust. 1, jest ujemny w odniesieniu do poziomu referencyjnego dla lasów, państwo członkowskie ujmuje w swoich rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych pochłanianie netto ogółem w wysokości nie więcej niż równowartość 3,5 procent emisji państwa członkowskiego w roku lub okresie bazowym, jak określono w załączniku III, pomnożona przez pięć.
2.  Jeżeli wynik obliczenia, o którym mowa w ust. 1, jest ujemny w odniesieniu do poziomu referencyjnego dla lasów, państwo członkowskie ujmuje w swoich rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych pochłanianie netto ogółem w wysokości nie więcej niż równowartość 3,5 procent emisji państwa członkowskiego w roku lub okresie bazowym, jak określono w załączniku III, pomnożona przez pięć. W rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych państwa członkowskie mogą dodać do tej liczby wynoszącej 3,5 % wartość pochłaniania netto związanego z płytami drewnianymi, tarcicą i martwym drewnem, na warunkach określonych w akapitach drugim, trzecim i czwartym niniejszego ustępu.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 a (nowy)
Pochłanianie netto związane z płytami drewnianymi, o których mowa w art. 9 lit. b), i tarcicą, o której mowa w lit. c) tego artykułu, może być rozliczane oddzielnie – poza wartością i oprócz wartości pochłaniania netto w rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych – do wysokości nieprzekraczającej poziomu 3 % emisji państwa członkowskiego w roku lub okresie bazowym określonym w załączniku III pomnożonego przez pięć.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 b (nowy)
Pochłanianie netto związane z martwym drewnem w kategorii rezerwuaru węgla może być rozliczane oddzielnie – poza wartością i oprócz wartości pochłaniania netto w rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych – do wysokości nieprzekraczającej poziomu 3 % emisji państwa członkowskiego w roku lub okresie bazowym określonym w załączniku III pomnożonego przez pięć.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2 – akapit 1 c (nowy)
Łączna wartość pochłaniania netto w wysokości 3,5 %, o której mowa w akapicie pierwszym, powiększona o pochłanianie netto związane z płytami drewnianymi, tarcicą i martwym drewnem w rozliczeniach dotyczących zarządzanych gruntów leśnych nie może przekraczać wartości 7 % emisji państwa członkowskiego w roku lub okresie bazowym określonym w załączniku III pomnożonej przez pięć.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3 – akapit 2
Krajowy plan rozliczania dla leśnictwa zawiera wszystkie elementy wymienione w załączniku IV, sekcja B oraz zawiera proponowany nowy poziom referencyjny dla lasów w oparciu o kontynuację obecnych praktyk gospodarki leśnej i intensywności, co zostało udokumentowane w latach 1990-2009, według rodzaju lasu i według klasy wiekowej w krajowych lasach, wyrażony w tonach ekwiwalentu CO2 rocznie.
Krajowy plan rozliczania dla leśnictwa zawiera wszystkie elementy wymienione w załączniku IV, sekcja B oraz zawiera nowy poziom referencyjny dla lasów w oparciu o kontynuację obecnych praktyk gospodarki leśnej zgodnie z najlepszymi dostępnymi danymi, co zostało udokumentowane w latach 2000–2012, według rodzaju lasu i według klasy wiekowej w krajowych lasach, wyrażony w tonach ekwiwalentu CO2 rocznie.
Zwiększone pozyskiwanie przez państwo członkowskie, w oparciu o zrównoważone praktyki gospodarki leśnej i strategie krajowe przyjęte do daty przedłożenia poziomu referencyjnego dla lasów, spełnia następujące warunki:
a)  zarządzane grunty leśne pozostają jednym z pochłaniaczy gazów cieplarnianych; oraz
b)  w długoterminowej strategii rozwoju niskoemisyjnego określono sposoby utrzymania lub zwiększenia pochłaniaczy i rezerwuarów gazów cieplarnianych do 2050 r. z myślą o realizacji celu określonego w art. 4 ust. 1 porozumienia paryskiego, a mianowicie osiągnięciu w drugiej połowie bieżącego stulecia równowagi między antropogenicznymi emisjami gazów cieplarnianych według źródeł a ich usuwaniem przez pochłaniacze.
Komisja może udzielić odstępstwa od okresu bazowego 2000–2012 po złożeniu przez państwo członkowskie uzasadnionego wniosku, w którym wskazuje ono, że takie odstępstwo jest bezwzględnie konieczne z przyczyn związanych z dostępnością danych, takich jak terminy inwentaryzacji stanu lasu.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3 – akapit 2 a (nowy)
W drodze odstępstwa od akapitu drugiego poziom referencyjny dla lasów dla Chorwacji można obliczyć w sposób uwzględniający okupację części jej terytorium w latach 1991–1998 oraz skutki wojny i jej wpływ na praktyki gospodarki leśnej na terytorium Chorwacji, z pominięciem wpływu strategii politycznych na rozwój lasów jako pochłaniaczy.
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3 – akapit 3
Krajowy plan rozliczania dla leśnictwa jest podawany do wiadomości publicznej i podlega konsultacjom publicznym.
Krajowy plan rozliczania dla leśnictwa jest podawany do wiadomości publicznej, w tym w formie publikacji za pośrednictwem internetu, i podlega konsultacjom publicznym.
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 4
4.  Państwa członkowskie wykazują zgodność metod i danych wykorzystywanych do ustalenia poziomu referencyjnego dla lasów w krajowym planie rozliczania oraz tych wykorzystywanych w sprawozdawczości w zakresie zarządzanych gruntów leśnych. Najpóźniej pod koniec okresu od 2021 do 2025 r. lub od 2026 do 2030 r. państwo członkowskie przekazuje Komisji korektę techniczną swojego poziomu referencyjnego, jeżeli jest to konieczne w celu zapewnienia spójności.
4.  Państwa członkowskie wykazują zgodność metod i danych wykorzystywanych do ustalenia poziomu referencyjnego dla lasów w krajowym planie rozliczania oraz tych wykorzystywanych w sprawozdawczości w zakresie zarządzanych gruntów leśnych. Jako odnośne dane wykorzystuje się najnowsze zweryfikowane rozliczenia dotyczące użytkowania gruntów i stanu lasów. Najpóźniej pod koniec okresu od 2021 do 2025 r. lub od 2026 do 2030 r. państwo członkowskie przekazuje Komisji korektę techniczną swojego poziomu referencyjnego, jeżeli jest to konieczne w celu zapewnienia spójności, oraz zgłasza dodatnie wkłady osiągnięte w wyniku polityki zrównoważonej gospodarki leśnej obowiązującej w czasie ustalania tego poziomu.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 5
5.  Komisja dokonuje przeglądu krajowych planów rozliczania dla leśnictwa i korekt technicznych oraz ocenia, w jakim zakresie proponowane nowe lub poprawione poziomy referencyjne dla lasów zostały określone zgodnie z zasadami i wymogami określonymi w ust. 3 i 4 oraz w art. 5 ust. 1. W zakresie, w jakim jest to konieczne w celu zapewnienia zgodności z zasadami i wymogami określonymi w ust. 3 i 4 oraz w art. 5 ust. 1, Komisja może ponownie obliczyć proponowane nowe lub poprawione poziomy referencyjne dla lasów.
5.  Powołany zgodnie z decyzją Komisji (C(2016)3301) zespół ekspertów ds. przeglądów, w którego skład wchodzą przedstawiciele Komisji i państw członkowskich, dokonuje – w konsultacji ze Stałym Komitetem ds. Leśnictwa i grupą dialogu obywatelskiego w dziedzinie gospodarki leśnej i korka – przeglądu krajowych planów rozliczania dla leśnictwa i korekt technicznych oraz ocenia, w jakim zakresie nowe lub poprawione poziomy referencyjne dla lasów ustalone przez państwa członkowskie zostały określone zgodnie z zasadami i wymogami określonymi w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu oraz w art. 5 ust. 1. Komisja może ponownie przeliczyć nowe lub poprawione poziomy referencyjne dla lasów tylko wtedy, gdy nie zachowano zgodności z zasadami i wymogami określonymi w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu oraz w art. 5 ust. 1. Komisja sporządza sprawozdanie podsumowujące i podaje je do wiadomości publicznej.
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 5 – akapit 1 a (nowy)
Państwa członkowskie dostarczają Komisji wszelkie dane i informacje wymagane do przeprowadzenia przeglądu i oceny, o których mowa w akapicie pierwszym.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 6
6.  Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 14 w celu zmiany załącznika II w kontekście przeglądu przeprowadzonego zgodnie z ust. 5 w celu aktualizacji poziomów referencyjnych dla lasów danego państwa członkowskiego na podstawie przedłożonych krajowych planów rozliczania dla leśnictwa lub korekt technicznych, a także wszelkich ponownych obliczeń dokonanych w kontekście przeglądu. Do chwili wejścia w życie aktu delegowanego poziomy referencyjne dla lasów danego państwa członkowskiego, wyszczególnione w załączniku II, nadal mają zastosowanie w latach 2021–2025 i/ lub 2026–2030.
6.  Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 14 w celu zmiany załącznika II w kontekście przeglądu i oceny przeprowadzonych przez zespół ekspertów ds. przeglądu zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu w celu aktualizacji poziomów referencyjnych dla lasów danego państwa członkowskiego na podstawie przedłożonych krajowych planów rozliczania dla leśnictwa lub korekt technicznych, a także wszelkich ponownych obliczeń dokonanych w kontekście przeglądu.
Do chwili wejścia w życie aktów delegowanych poziomy referencyjne dla lasów danego państwa członkowskiego, wyszczególnione w załączniku II, nadal mają zastosowanie w latach 2021–2025 i/ lub 2026–2030.
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – akapit 1 a (nowy)
Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 14 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez aktualizację kategorii pozyskanych produktów drzewnych polegającą na dodaniu produktów, w których występuje efekt pochłaniania dwutlenku węgla, w oparciu o wytyczne IPCC i z zapewnieniem integralności środowiskowej, a także poprzez aktualizację standardowych wartości połowicznego rozpadu określonych w załączniku V w celu dostosowania ich do postępu technicznego.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 1
1.  Pod koniec okresów od 2021 do 2025 r. i od 2026 do 2030 r. państwa członkowskie mogą wyłączyć ze swoich rozliczeń dotyczących emisji gazów cieplarnianych z gruntów zalesionych i zarządzanych gruntów leśnych wynikające ze zjawisk katastrofalnych, które przekraczają średnie emisje spowodowane zjawiskami katastrofalnymi w latach 2001–2020, z wyjątkiem statystycznych wartości odstających („poziom tła”) obliczonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz załącznikiem VI.
1.  Pod koniec okresów od 2021 do 2025 r. i od 2026 do 2030 r. państwa członkowskie mogą wyłączyć ze swoich rozliczeń dotyczących zarządzanych gruntów leśnych emisje gazów cieplarnianych wynikające ze zjawisk katastrofalnych, które przekraczają średnie emisje spowodowane zjawiskami katastrofalnymi w latach 2001–2020, z wyjątkiem statystycznych wartości odstających („poziom tła”) obliczonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz załącznikiem VI.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 5 a (nowy)
5a.  Sprawozdanie, o którym mowa w art. 15, zawiera ocenę skutków mechanizmu elastyczności określonego w niniejszym artykule.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 a (nowy)
Artykuł 12a
W 2027 i 2032 r. Komisja składa sprawozdanie dotyczące skumulowanego salda emisji i pochłaniania pochodzących z zarządzanych gruntów leśnych w Unii w odniesieniu do średnich emisji i pochłaniania w latach 1990–2009. Jeżeli skumulowane saldo ma wartość ujemną, Komisja sporządza wniosek w celu skompensowania i usunięcia odpowiedniej ilości z limitów emisji państw członkowskich na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../...1a.
__________________
1a Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) .../... z dnia ... w sprawie rocznych wiążących ograniczeń emisji gazów cieplarnianych przez państwa członkowskie w latach 2021–2030 na rzecz stabilnej unii energetycznej i w celu wywiązania się z zobowiązań wynikających z porozumienia paryskiego, oraz zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji mających znaczenie dla zmiany klimatu (Dz.U. L ..., z ..., s. ...)
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 2
2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3, 5, 8, 10 i 13, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [data wejścia w życie].
2.  Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 3, 5, 8, 9, 10 i 13, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [data wejścia w życie].
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – akapit -1 (nowy)
W ciągu sześciu miesięcy od dialogu pomocniczego na mocy UNFCCC w 2018 r. Komisja publikuje komunikat oceniający spójność unijnych aktów prawnych w zakresie klimatu i energii z celami porozumienia paryskiego.
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – akapit 1
Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 28 lutego 2024 r., a następnie co pięć lat, na temat funkcjonowania niniejszego rozporządzenia, jego wkładu do ogólnego unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. i jego wkładu w realizację celów porozumienia paryskiego i może w stosownych przypadkach przedstawiać wnioski.
Komisja składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do dnia 28 lutego 2024 r., a następnie co pięć lat, na temat funkcjonowania niniejszego rozporządzenia, jego wkładu w osiągnięcie ogólnego unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. oraz w realizację celów porozumienia paryskiego. W stosownych przypadkach sprawozdaniom towarzyszą wnioski ustawodawcze.

(1) Sprawa została odesłana do komisji właściwej w celu przeprowadzenia negocjacji międzyinstytucjonalnych na podstawie art. 59 ust. 4 akapit czwarty Regulaminu (A8-0262/2017).

Informacja prawna