Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2015/2062(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A8-0251/2017

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A8-0251/2017

Συζήτηση :

PV 05/10/2017 - 2
CRE 05/10/2017 - 2

Ψηφοφορία :

PV 05/10/2017 - 4.5
CRE 05/10/2017 - 4.5
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2017)0385

Κείμενα που εγκρίθηκαν
PDF 478kWORD 72k
Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017 - Στρασβούργο Οριστική έκδοση
Σωφρονιστικά συστήματα και συνθήκες κράτησης στις φυλακές
P8_TA(2017)0385A8-0251/2017

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Οκτωβρίου 2017 σχετικά με τα σωφρονιστικά συστήματα και τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές (2015/2062(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 2, 6 και 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα τα άρθρα 4, 19, 47, 48 και 49,

–  έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) (άρθρα 3 και 8), τα πρωτόκολλα της ΕΣΔΑ και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση του 1987 για την πρόληψη των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, και τις εκθέσεις της ευρωπαϊκής επιτροπής για την πρόληψη των βασανιστηρίων (CPT),

–  έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρα 3 και 5), το Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα (άρθρο 7), και τη Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας,

–  έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που εγκρίθηκε στη Νέα Υόρκη στις 20 Νοεμβρίου 1989,

–  έχοντας υπόψη τα παρακάτω Γενικά Σχόλια της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού: αριθ. 10 (2007) σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών στο πλαίσιο του δικαστικού συστήματος για ανηλίκους, αριθ. 13 (2011) σχετικά με το δικαίωμα του παιδιού να είναι απαλλαγμένο από κάθε μορφή βίας και αριθ. 17 (2013) σχετικά με το δικαίωμα του παιδιού σε ανάπαυση, αναψυχή, παιχνίδι, ψυχαγωγικές δραστηριότητες, πολιτιστική ζωή και τέχνες (άρθρο 31),

–  έχοντας υπόψη τους ελάχιστους κανόνες των Ηνωμένων Εθνών για τη μεταχείριση των κρατουμένων, καθώς και τις δηλώσεις και τις αρχές που έχει εγκρίνει η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών· έχοντας υπόψη τους στοιχειώδεις κανόνες των Ηνωμένων Εθνών για την απονομή δικαιοσύνης σε ανηλίκους (Κανόνες του Πεκίνου) που έχει εγκρίνει η Γενική Συνέλευση· έχοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης για μια φιλική προς τα παιδιά δικαιοσύνη· έχοντας υπόψη τις συστάσεις της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, και ιδίως τη σύσταση CM/Rec (2006)2 σχετικά με τους ευρωπαϊκούς σωφρονιστικούς κανόνες, τη σύσταση CM/Rec (2006)13 σχετικά με την προσωρινή κράτηση, τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτελείται και την εφαρμογή μέτρων κατά των καταχρηστικών πρακτικών, τη σύσταση CM/Rec (2008)11 σχετικά με τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τους ανήλικους παραβάτες που υπόκεινται σε κυρώσεις ή μέτρα, τη σύσταση CM/Rec (2010)1 σχετικά με τους κανόνες περί αναστολής εκτέλεσης της ποινής του Συμβουλίου της Ευρώπης και τη σύσταση CM/Rec (2017)3 σχετικά με τους ευρωπαϊκούς κανόνες για τις κυρώσεις και τα μέτρα που εφαρμόζονται στην κοινότητα· επίσης, έχοντας υπόψη τις συστάσεις που ενέκρινε η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης,

–  έχοντας υπόψη τα ψηφίσματά του της 18ης Ιανουαρίου 1996 σχετικά με τις κακές συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης(1), της 17ης Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές της Ευρωπαϊκής Ένωσης: διευθετήσεις και εναλλακτικές ποινές(2), της 25ης Νοεμβρίου 2009 για το πολυετές πρόγραμμα 2010-2014 σχετικά με τον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης («πρόγραμμα της Στοκχόλμης»)(3) και της 15ης Δεκεμβρίου 2011 σχετικά με τις συνθήκες κράτησης στην ΕΕ(4),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών(5),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2008/909/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης σε ποινικές αποφάσεις οι οποίες επιβάλλουν ποινές στερητικές της ελευθερίας ή μέτρα στερητικά της ελευθερίας, για το σκοπό της εκτέλεσής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση(6) («μεταφορά φυλακισθέντων»),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2008/947/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων και αποφάσεων αναστολής εκτέλεσης της ποινής ή απόλυσης υπό όρους με σκοπό την εποπτεία των μέτρων αναστολής και των εναλλακτικών κυρώσεων(7) («αναστολή και εναλλακτικές κυρώσεις»),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση-πλαίσιο 2009/829/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή, μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις περί μέτρων επιτήρησης εναλλακτικά προς την προσωρινή κράτηση(8) («Ευρωπαϊκό Ένταλμα Επιτήρησης»),

–  έχοντας υπόψη την οδηγία (ΕΕ) 2016/800 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2016, σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις για τα παιδιά που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών(9),

–  έχοντας υπόψη την έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την ποινική κράτηση και τα εναλλακτικά προς την κράτηση μέτρα: Θεμελιώδη δικαιώματα κατά τις διασυνοριακές μεταφορές κρατουμένων μεταξύ κρατών μελών της ΕΕ,

–  έχοντας υπόψη την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής της 14ης Ιουνίου 2011 με τίτλο «Ενίσχυση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης στον ευρωπαϊκό δικαστικό χώρο – Πράσινη Βίβλος για την εφαρμογή της ενωσιακής ποινικής νομοθεσίας στον τομέα της κράτησης» (COM(2011)0327),

–  έχοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-404/15 και C-659/15 PPU, Pál Aranyosi και Robert Căldăraru,

–  έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 25ης Νοεμβρίου 2015 σχετικά με την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης και τη στρατολόγηση ευρωπαίων πολιτών από τρομοκρατικές οργανώσεις(10), και το εγχειρίδιο του UNODC σχετικά με τη διαχείριση των βίαιων και εξτρεμιστών κρατουμένων και την πρόληψη της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές(11)·

–  έχοντας υπόψη τη γραπτή δήλωση 0006/2011 της 14ης Φεβρουαρίου 2011 σχετικά με παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

–   έχοντας υπόψη τις συμβάσεις, τις συστάσεις και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν το σωφρονιστικό σύστημα,

–  έχοντας υπόψη τη Λευκή Βίβλο του Συμβουλίου της Ευρώπης, της 28ης Σεπτεμβρίου 2016, σχετικά με τον υπερπληθυσμό στις φυλακές,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση CM/Rec (2012)12 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προς τα κράτη μέλη σχετικά με τους αλλοδαπούς κρατουμένους, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Υπουργών στις 10 Οκτωβρίου 2012,

–  έχοντας υπόψη τη σύσταση CM/Rec (2012)5 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προς τα κράτη μέλη σχετικά με τον ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας για το σωφρονιστικό προσωπικό, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Υπουργών στις 12 Απριλίου 2012,

–  έχοντας υπόψη το εγχειρίδιο για τις υπηρεσίες σωφρονισμού και δικαστικής επιτήρησης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη ριζοσπαστικοποίηση και τον βίαιο εξτρεμισμό,

–  έχοντας υπόψη τις μελέτες του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Φυλακών «Από την εθνική πρακτική στις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές: ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες για τη διοίκηση των φυλακών» (2013), και «Εθνικοί φορείς παρακολούθησης των συνθηκών που επικρατούν στις φυλακές και τα ευρωπαϊκά πρότυπα» (2015),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 52 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (A8-0251/2017),

Α.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, το 2014, στις φυλακές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατούνταν περισσότερα από μισό εκατομμύριο άτομα – τόσο καταδικασθέντες που εξέτιαν την τελεσίδικη ποινή τους όσο και κατηγορούμενοι για τη διάπραξη αξιόποινης πράξης που τελούσαν σε προσωρινή κράτηση·

Β.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι συνθήκες κράτησης και η διοίκηση των φυλακών εμπίπτουν μεν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, όμως και η Ένωση διαδραματίζει έναν αναγκαίο ρόλο όσον αφορά την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων και τη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ οφείλει να ενθαρρύνει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα, τα οποία εγείρουν πραγματικά ζητήματα ασφάλειας στο ευρωπαϊκό έδαφος·

Γ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάσταση στις φυλακές, οι ενίοτε αναξιοπρεπείς και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης που επικρατούν σε ορισμένα κράτη μέλη είναι εξαιρετικά ανησυχητικές, σύμφωνα με εκθέσεις, όπως αυτές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη των βασανιστηρίων·

Δ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υπερπληθυσμός στις φυλακές συνιστά χρόνιο πρόβλημα στην Ένωση, γεγονός το οποίο αναγνωρίζεται από το ένα τρίτο και πλέον των κρατών μελών και προκύπτει από εκθέσεις, όπως η τελευταία έκδοση των ετήσιων στατιστικών του Συμβουλίου της Ευρώπης στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης (SPACE) που δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου 2017· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο υπερπληθυσμός συνιστά παράβαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ·

Ε.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υπερπληθυσμός αποτελεί εμπόδιο για την έκδοση ή τη μεταφορά καταδικασθέντων λόγω επιφυλάξεων σχετικά με κακές συνθήκες κράτησης στο έδαφος του αιτούντος κράτους· λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάσταση σε ορισμένα κράτη μέλη εξακολουθεί να επιδεινώνεται σε σημείο που πολλές φυλακές να έχει καταστεί μη βιώσιμη·

ΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υπερπληθυσμός των φυλακών υπονομεύει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα των συνθηκών κράτησης, μπορεί να συμβάλει στη ριζοσπαστικοποίηση, έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία και την καλή διαβίωση των κρατουμένων, αποτελεί εμπόδιο για την κοινωνική επανένταξη, και συμβάλλει σε ένα επισφαλές, πολύπλοκο και ανθυγιεινό περιβάλλον εργασίας για το προσωπικό των φυλακών·

Ζ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι στην απόφασή του, της 6ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την υπόθεση Hirst κατά Ηνωμένου Βασιλείου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επιβεβαίωσε ότι η γενική και αυτόματη απαγόρευση του δικαιώματος ψήφου των κρατουμένων είναι ασυμβίβαστη με τη δημοκρατία· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στην Πολωνία, το 2011, συμμετείχε στις εκλογές το 58,7 % των κρατουμένων με δικαίωμα ψήφου·

Η.  λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της αυστηρότητας των ποινών και μείωσης των ποσοστών εγκληματικότητας·

Θ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο εγκλεισμός σε φυλακές είναι ιδιαιτέρως ακατάλληλη λύση για ορισμένες κατηγορίες ευάλωτων ατόμων, όπως ανήλικοι, ηλικιωμένοι, έγκυες γυναίκες και άτομα με σοβαρή διανοητική και σωματική ασθένεια ή ανικανότητα· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα άτομα αυτά χρειάζονται μια κατάλληλη εξατομικευμένη αντιμετώπιση·

Ι.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 37 της Σύμβασης των ΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού προβλέπει ότι η κράτηση παιδιών «συνιστά μέτρο έσχατης ανάγκης και για διάρκεια όσο το δυνατόν βραχύτερη» και ότι «παιδιά και ενήλικοι κρατούνται χωριστά, εκτός αν το αντίθετο είναι προς το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού»·

ΙΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 20 % του συνολικού πληθυσμού των φυλακών το 2014 ήταν προσωρινά κρατούμενοι·

ΙΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσωρινή κράτηση πρέπει να συνιστά μέτρο έσχατης ανάγκης· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα παιδιά δεν πρέπει να κρατούνται σε περιβάλλον όπου υπόκεινται σε αρνητικές επιρροές· λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να λαμβάνονται πάντα υπόψη οι ειδικές ανάγκες που συναρτώνται με το στάδιο ανάπτυξης του παιδιού·

ΙΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το μέτρο της φυλάκισης, συμπεριλαμβανομένης της προσωρινής κράτησης, θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε αιτιολογημένες βάσει του νόμου περιπτώσεις και θα πρέπει να δίδεται προτεραιότητα σε εναλλακτικές κυρώσεις – όπως περιορισμός κατ’ οίκον ή άλλα μέτρα – για περιπτώσεις κρατουμένων που δεν αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για την κοινωνία, αφού κατ’ αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται η παραμονή τους σε ένα ανοικτό ή οικογενειακό περιβάλλον, καθώς και η καλύτερη πρόσβασή τους σε κοινωνικές υπηρεσίες, ιατρική περίθαλψη και επανένταξη·

ΙΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ανήλικοι δράστες πρέπει, κατ’ αρχήν, να έχουν πάντα το δικαίωμα πρόσβασης σε μέτρα εναλλακτικά της κράτησης ανεξάρτητα από το αδίκημα που έχουν διαπράξει·

ΙΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συμβουλίου της Ευρώπης για το 2015, κατά μέσο όρο το 10,8 % των κρατουμένων σε ευρωπαϊκές φυλακές είναι αλλοδαποί, ποσοστό που το 2014 ανερχόταν στο 13,7 %, και λαμβάνοντας υπόψη ότι πολύ συχνά τελούν υπό προσωρινή κράτηση, επειδή ο κίνδυνος διαφυγής στη δική τους περίπτωση υποτίθεται ότι είναι μεγαλύτερος·

ΙΣΤ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το σωφρονιστικό προσωπικό επιτελεί ένα ουσιώδες έργο εξ ονόματος της κοινωνίας και θα πρέπει να απολαμβάνει όρους απασχόλησης που ανταποκρίνονται στα προσόντα του και να λαμβάνεται υπόψη ο απαιτητικός χαρακτήρας της εργασίας του· λαμβάνοντας υπόψη ότι, λόγω του δύσκολου και ευαίσθητου χαρακτήρα της δραστηριότητάς τους, μέτρα όπως καλύτερη αρχική και συνεχής κατάρτιση του προσωπικού των φυλακών, αύξηση της ειδικής χρηματοδότησης, ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, αξιοπρεπείς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας καθώς και αύξηση του προσωπικού των φυλακών είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση καλών συνθηκών κράτησης στις φυλακές· λαμβάνοντας υπόψη ότι η συνεχής εκπαίδευση θα συμβάλει στη στήριξη των σωφρονιστικών υπαλλήλων για την αντιμετώπιση των νέων και αναδυόμενων προκλήσεων, όπως η ριζοσπαστικοποίηση στις φυλακές·

ΙΖ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ύπαρξη σωφρονιστικού προσωπικού με επαγγελματική συνείδηση, αφοσίωση και υπόληψη αποτελεί προϋπόθεση για ανθρώπινες συνθήκες κράτησης και, ως εκ τούτου, για την επιτυχία του θεσμού της κράτησης που αποσκοπεί στη βελτίωση της διοίκησης των φυλακών, στην επιτυχή επανένταξη στην κοινωνία και στη μείωση των κινδύνων ριζοσπαστικοποίησης και υποτροπής·

ΙΗ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ο αυτοτραυματισμός και η βίαιη συμπεριφορά των κρατουμένων προκαλούνται συχνά από τον υπερπληθυσμό και τις άθλιες συνθήκες κράτησης· λαμβάνοντας υπόψη ότι ένα πρόσθετο παράγοντα αποτελεί το γεγονός ότι το προσωπικό δεν έχει επαρκή κατάρτιση ή προσόντα· λαμβάνοντας υπόψη ότι σε πολλές φυλακές το επίπεδο της έντασης δημιουργεί ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες εργασίας για το προσωπικό, που σε πολλές περιπτώσεις οδήγησαν σε κινητοποιήσεις στα κράτη μέλη·

ΙΘ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι μια αποτελεσματική σωφρονιστική διοίκηση θα πρέπει να διαθέτει επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση για την εκτέλεση της αποστολής της στον τομέα της ασφάλειας και αποκατάστασης·

Κ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η απαγόρευση των βασανιστηρίων ή άλλης σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας αποτελεί οικουμενική αρχή, ισχύει τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά, κάθε δε παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων, η οποία δεν προκύπτει από περιορισμούς που είναι ζωτικής σημασίας για τη στέρηση της ελευθερίας, είναι επιζήμια για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια·

ΚΑ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι το ποσοστό αυτοκτονιών στις φυλακές της ΕΕ είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό·

ΚΒ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η ριζοσπαστικοποίηση σε πολλές φυλακές στην ΕΕ είναι ένα φαινόμενο που προκαλεί μεγάλη ανησυχία, απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και πρέπει να αντιμετωπιστεί με κατάλληλα μέσα και με πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διεθνών υποχρεώσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι παράγοντες στους οποίους οφείλεται η αύξηση του φαινομένου αυτού ενδέχεται να περιλαμβάνουν απάνθρωπες συνθήκες κράτησης καθώς και υπερπληθυσμό, γεγονός που μπορεί να ενισχύει την επιρροή όσων στρατολογούν άτομα για βίαιο εξτρεμισμό·

ΚΓ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ένωση έχει διαθέσει χρηματοδότηση στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Θεματολογίου για την Ασφάλεια προκειμένου να καταπολεμηθεί το φαινόμενο της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές· λαμβάνοντας υπόψη ότι, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ασφάλειας στην Ευρώπη, κάθε κράτος μέλος οφείλει επειγόντως να λαμβάνει μέτρα πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι ζωτικής σημασίας·

ΚΔ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα από τα υφιστάμενα σωφρονιστικά συστήματα και καταστήματα, καθώς και ένα σημαντικό ποσοστό κτιρίων που χρησιμοποιούνται σήμερα ως φυλακές σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα· λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα από τα εν λόγω κτίρια δεν είναι πλέον κατάλληλα προς χρήση στον εικοστό πρώτο αιώνα και σε αυτά επικρατούν απαράδεκτες συνθήκες που παραβιάζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα·

ΚΕ.  λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με μελέτες, η ανάπτυξη συνθηκών αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και εποικοδομητικού διαλόγου εντός των φυλακών είναι επωφελής για τους κρατούμενους, το προσωπικό και την κοινωνία εν γένει και συμβάλλει στη βελτίωση των σχέσεων προσωπικού-κρατουμένων·

1.  εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τις υφιστάμενες συνθήκες κράτησης σε ορισμένα κράτη μέλη και για την κατάσταση πολλών ευρωπαϊκών φυλακών· καλεί τα κράτη μέλη να τηρούν τους κανόνες για την κράτηση που απορρέουν από τις πράξεις διεθνούς δικαίου και τα πρότυπα του Συμβουλίου της Ευρώπης· επισημαίνει ότι η στέρηση της ελευθερίας δεν ισοδυναμεί με στέρηση της αξιοπρέπειας· καλεί τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ανεξάρτητους μηχανισμούς εποπτείας των φυλακών σύμφωνα με το Προαιρετικό Πρωτόκολλο της Σύμβασης κατά των Βασανιστηρίων (OPCAT)·

2.  ζητεί από τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τα εθνικά δικαστικά συστήματα και να επενδύσουν στην κατάρτιση των δικαστών·

3.  τονίζει εκ νέου ότι οι συνθήκες κράτησης αποτελούν καθοριστικό στοιχείο για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως έκρινε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Aranyosi και Căldăraru· υπενθυμίζει τη θεμελιώδη σημασία της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων που προβλέπεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση·

4.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι ο υπερπληθυσμός στις φυλακές συνιστά φαινόμενο διαδεδομένο στην Ευρώπη· ανησυχεί για τα νέα δυσθεώρητα επίπεδα του υπερπληθυσμού σε ορισμένα κράτη μέλη· υπογραμμίζει ότι, σύμφωνα με την τελευταία έκδοση των ετήσιων σωφρονιστικών στατιστικών του Συμβουλίου της Ευρώπης της 14ης Μαρτίου 2017, ο αριθμός των κρατουμένων εξακολουθεί να υπερβαίνει τον αριθμό των διαθέσιμων θέσεων στο ένα τρίτο των ευρωπαϊκών σωφρονιστικών ιδρυμάτων· καλεί τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν τις συστάσεις της Λευκής Βίβλου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον υπερπληθυσμό των φυλακών της 28ης Σεπτεμβρίου 2016 και τη σύσταση R(99) 22 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης της 30ής Σεπτεμβρίου 1999 σχετικά με τον υπερπληθυσμό και τον κορεσμό των φυλακών·

5.  τονίζει ότι τα κράτη μέλη υπολογίζουν τη χωρητικότητα των φυλακών και, ως εκ τούτου, το ποσοστό υπερπληθυσμού, βάσει εντελώς διαφορετικών συναφών κριτηρίων, γεγονός που καθιστά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, οποιαδήποτε σύγκριση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης·

6.  εκφράζει εξάλλου τη λύπη του για το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις ο υπερπληθυσμός των φυλακών έχει συχνά σοβαρές επιπτώσεις στην ασφάλεια του προσωπικού και των κρατουμένων που πλήττουν τις συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής, τις προτεινόμενες δραστηριότητες, την ιατρική και ψυχολογική περίθαλψη, την αποκατάσταση και την παρακολούθηση των κρατουμένων· καλεί μετ’ επιτάσεως τα κράτη μέλη να συγκροτήσουν συστήματα και βάσεις δεδομένων για την παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο των συνθηκών κράτησης των κρατουμένων, και να εξασφαλίσουν μια αποτελεσματική κατανομή του πληθυσμού των φυλακών·

7.  υποστηρίζει ότι η αύξηση της χωρητικότητας των φυλακών δεν είναι η μόνη λύση για την αντιμετώπιση του υπερπληθυσμού· καλεί ωστόσο τα κράτη μέλη να παρέχουν τους αναγκαίους πόρους για την ανακαίνιση και τον εκσυγχρονισμό των φυλακών, προκειμένου να δοθεί προτεραιότητα σε μικρές μονάδες με καταλύματα για περιορισμένο αριθμό κρατουμένων, να παρασχεθούν αξιοπρεπείς συνθήκες κράτησης, να δημιουργηθούν συλλογικοί χώροι που θα πληρούν τους στόχους της ανάπτυξης δραστηριοτήτων και της κοινωνικοποίησης, να ενθαρρυνθεί η αποκατάσταση και η επανένταξη στην κοινωνία, να αναπτυχθούν περαιτέρω εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, και να εξασφαλιστεί ένα πιο ασφαλές περιβάλλον τόσο για τους φυλακισμένους και το προσωπικό·

8.  θεωρεί ότι καθεστώτα κράτησης που διαφοροποιούνται ανάλογα με τους κρατούμενους και την επικινδυνότητά τους αποτελούν πρόσφορη μέθοδο για την πρόληψη της υποτροπής και την προώθηση της κοινωνικής επανένταξης· τονίζει εκ νέου ότι τα μέτρα επανένταξης θα πρέπει να έχουν ενσωματωθεί και να έχουν ξεκινήσει να εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια της κράτησης· προτρέπει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη το είδος της αξιόποινης πράξης που τελέστηκε κατά την επιλογή του τρόπου με τον οποίο θα κατανέμουν τους κρατούμενους και να μην επιτρέπουν σε κρατούμενους που εκτίουν μικρής διάρκειας ποινές και σε όσους έχουν καταδικαστεί για αδικήματα ήσσονος σημασίας, να έρχονται σε επαφή με κρατούμενους που εκτίουν μακροχρόνιες ποινές·

9.  καλεί τα κράτη μέλη να παράσχουν για όλους τους κρατούμενους ένα ισορροπημένο πρόγραμμα δραστηριοτήτων και να τους επιτρέπουν να βρίσκονται όσες ώρες την ημέρα εκτός των κελιών τους είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μιας επαρκούς ανθρώπινης και κοινωνικής επικοινωνίας και για την άμβλυνση της απόγνωσης και της βίας· τονίζει ότι τα καταλύματα που προορίζονται για τους κρατουμένους, και ιδίως οι συνθήκες ύπνου, πρέπει να σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα και να πληρούν τις απαιτήσεις υγείας και υγιεινής, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις κλιματικές συνθήκες και ιδίως το εμβαδόν, τον αερισμό, τον φωτισμό, τον περιορισμό του υπερβολικού θορύβου, τη θέρμανση και τον εξαερισμό· καλεί όλα τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν έναν κοινό ορισμό για τον «ελάχιστο χώρο» που πρέπει να παρέχεται σε κάθε κρατούμενο· υπενθυμίζει ότι η Επιτροπή αναφέρθηκε πρόσφατα στη δυνατότητα χρηματοδότησης των κρατών μελών από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ·

10.  καλεί τα κράτη μέλη να εξετάσουν την πρόσληψη εθελοντών στο πλαίσιο της εκτέλεσης ποινών που θα συνδράμουν το εξειδικευμένο προσωπικό, προκειμένου να δημιουργηθούν δεσμοί που θα προωθήσουν την επανένταξη των ατόμων στην κοινωνία· φρονεί ότι τα καθήκοντα των εθελοντών πρέπει να είναι σαφώς διακριτά από εκείνα που επιτελεί το εξειδικευμένο προσωπικό και να ανταποκρίνονται στις ικανότητές τους·

11.  προτείνει στα κράτη μέλη να ορίσουν ελεγκτές για τους χώρους στέρησης της ελευθερίας (όπως ήδη συμβαίνει σε ορισμένα εξ αυτών), προκειμένου να μπορούν να αξιοποιήσουν το έργο ανεξάρτητων φορέων για την αξιολόγηση των συνθηκών κράτησης·

12.  εκφράζει την ανησυχία του για την αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση των φυλακών στην ΕΕ, και υπενθυμίζει ότι η ιδιωτικοποίηση των ποινικών συστημάτων συχνά αφήνει αναπάντητα πολλά ερωτήματα όσον αφορά τον αντίκτυπό της στις συνθήκες κράτησης και στο σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι έχουν διεξαχθεί πολύ λίγες συγκριτικές μελέτες για την αξιολόγηση του κόστους και της ποιότητας της διαχείρισης μεταξύ δημόσιων και του ιδιωτικών φυλακών· τονίζει ότι τα βασικά καθήκοντα της διεύθυνσης, της εποπτείας και της διοίκησης των δικαστηρίων πρέπει να συνεχίσουν να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κράτους·

13.  υπενθυμίζει ότι η προσωρινή κράτηση πρέπει να αποτελεί μέτρο έσχατης ανάγκης, το οποίο θα λαμβάνεται στις περιπτώσεις όπου κρίνεται απολύτως απαραίτητο και για όσο το δυνατόν βραχύτερο χρονικό διάστημα σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του εθνικού κώδικα ποινικής δικονομίας· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σε πολλά κράτη μέλη γίνεται στην πράξη συστηματική χρήση της προσωρινής κράτησης, η οποία, σε συνδυασμό, μεταξύ άλλων, με τις κακές συνθήκες κράτησης, συνιστά παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων· υποστηρίζει ότι για την επίλυση του προβλήματος της κατάχρησης του θεσμού της προσωρινής κράτησης απαιτούνται καινοτόμες λύσεις, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων του εκσυγχρονισμού των κωδίκων ποινικής δικονομίας και της ενίσχυσης της δικαστικής εξουσίας·

14.  υπενθυμίζει ότι οι ευρωπαϊκοί σωφρονιστικοί κανόνες, που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, υπογραμμίζουν ότι οι κρατούμενοι θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν σε εκλογές και σε δημοψηφίσματα και σε άλλες πτυχές της δημόσιας ζωής, στο βαθμό που το εν λόγω δικαίωμά τους δεν περιορίζεται από το εθνικό δίκαιο· υπενθυμίζει ότι η συμμετοχή στις εκλογικές δραστηριότητες επιτρέπει στους κρατούμενους να καταστούν εκ νέου ενεργά μέλη της κοινωνίας, γεγονός που συμβάλλει στη διαδικασία επανένταξής τους· καλεί μετ’ επιτάσεως τα κράτη μέλη να διευκολύνουν στην πράξη τους κρατουμένους να ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα, τοποθετώντας για παράδειγμα κάλπες στις φυλακές τις ημέρες των εκλογών·

15.  επιμένει ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί μια αποτελεσματική διαχείριση των σωφρονιστικών συστημάτων σε μακροπρόθεσμη βάση, να μειωθεί ο αριθμός των κρατουμένων μέσω της συχνότερης επιβολής μη στερητικών της ελευθερίας ποινών – όπως κοινωνική εργασία ή ηλεκτρονική παρακολούθηση – και να ελαχιστοποιηθεί η εφαρμογή του μέτρου της προσωρινής κράτησης·

16.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι, πέραν του ποινικού χαρακτήρα της φυλάκισης, εστιάζουν την προσοχή τους και στην ανάπτυξη των πρακτικών δεξιοτήτων και στην αποκατάσταση των κρατουμένων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η καλύτερη διαχείριση της ποινής, η επιτυχής κοινωνική επανένταξη και η μείωση της υποτροπής· τονίζει ότι η φυλάκιση, σε σύγκριση με εναλλακτικά μέτρα, οδηγεί πιο συχνά σε νέα παραβατικότητα στην περίπτωση των ποινών μικρής διάρκειας·

17.  προτρέπει τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μέτρα χαλάρωσης των ποινών, ειδικά στην περίπτωση των μικρότερων ποινών, συμπεριλαμβανομένης της ανοικτής έκτισης της ποινής, της έκτισης της ποινής κατά τη διάρκεια της άδειας για να αποφευχθεί ο κίνδυνος απώλειας της θέσης εργασίας, της κοινωνικής υπηρεσίας ή της μεγαλύτερης χρήσης του κατ’ οίκον περιορισμού και της ηλεκτρονικής παρακολούθησης· υποστηρίζει, επίσης, ότι είναι σκόπιμο να ενισχυθεί η εξατομίκευση των ποινών για την καλύτερη έκτισή τους·

18.  θεωρεί ότι, η εισαγωγή νέων μη στερητικών της ελευθερίας μέτρων, για να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει να συνοδεύεται και από άλλα μέτρα, όπως είναι η ποινική, εκπαιδευτική και κοινωνική μεταρρύθμιση με στόχο την προώθηση της επανένταξης και των επαφών με τον οικονομικό και κοινωνικό βίο· πιστεύει στη συνάρτηση αυτή ότι οι διοικήσεις των σωφρονιστικών ιδρυμάτων πρέπει να αναπτύξουν στενούς δεσμούς με τις τοπικές κοινωνίες, παρέχοντας επεξηγηματικά έγγραφα και στατιστικά στοιχεία προκειμένου να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι τα μη στερητικά της ελευθερίας μέτρα είναι απαραίτητα για να μειωθεί η υποτροπή και να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη ασφάλεια στην κοινωνία μας· επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, τις βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζονται στις σκανδιναβικές χώρες·

19.  ζητεί από την Επιτροπή να διεξάγει συγκριτική μελέτη προκειμένου να εξετασθούν τα εναλλακτικά μέτρα των κρατών μελών και να υποστηριχθεί η διάδοση εθνικών βέλτιστων πρακτικών·

20.  καλεί όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν αυστηρότερα μέτρα για την παρακολούθηση των κρατουμένων μετά την αποφυλάκισή τους, όταν αυτοί έχουν καταδικαστεί για σοβαρά αδικήματα· προτείνει να θεσπιστούν μέτρα παρακολούθησης, μετά την αποφυλάκιση, όπως κλήση σε ακρόαση από δικαστή επικουρούμενο από υπεύθυνους για θέματα αναστολής εκτέλεσης της ποινής και επανένταξης, προκειμένου να αξιολογείται η επανένταξη στην κοινωνία και ο κίνδυνος υποτροπής·

21.  υπογραμμίζει ότι η απόφαση-πλαίσιο περί αναστολής εκτέλεσης της ποινής και περί εναλλακτικών κυρώσεων προβλέπει μηχανισμούς για την αμοιβαία αναγνώριση των μέτρων που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη, όπως περιορισμοί στις μετακινήσεις, εργασία κοινωνικού χαρακτήρα, περιορισμοί στην επικοινωνία και μέτρα απομάκρυνσης, και ότι η απόφαση πλαίσιο σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα εποπτείας περιλαμβάνει επίσης ανάλογες ρυθμίσεις για την προσωρινή κράτηση·

22.  καλεί τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν τις ειδικές συστάσεις σχετικά με τις συνθήκες κράτησης ατόμων που χρήζουν προστασίας· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, άτομα που πάσχουν από ψυχική ασθένεια βρίσκονται και παραμένουν στη φυλακή από το γεγονός και μόνον της απουσίας κατάλληλων εξωτερικών υπηρεσιών, και υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την ΕΣΔΑ, η ανεπαρκής φροντίδα ατόμων με ψυχική ασθένεια μπορεί να ισοδυναμεί με παράβαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα στη ζωή) στην περίπτωση κρατουμένων που ρέπουν στην αυτοκτονία·

23.  εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η ευάλωτη κατάσταση των ηλικιωμένων κρατουμένων και των κρατουμένων με αναπηρία δεν λαμβάνεται πλήρως υπόψη σε ορισμένα κράτη μέλη· καλεί τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε οι ηλικιωμένοι κρατούμενοι που περιέχονται σε κατάσταση ανικανότητας να απολύονται από τη φυλακή και οι κρατούμενοι με αναπηρία να έχουν στη διάθεσή τους τις αναγκαίες υποδομές·

24.  καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα κατά κάθε μορφής διακριτικής μεταχείρισης των κρατουμένων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου και να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των κρατουμένων στη σεξουαλικότητά τους·

25.  τονίζει το ότι οι γυναίκες κρατούμενες έχουν ειδικές ανάγκες και πρέπει να έχουν πρόσβαση σε κατάλληλες ιατρικές υπηρεσίες και ιατρικούς ελέγχους, αλλά και σε κατάλληλα μέτρα υγιεινής· ζητεί από τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν τις ισχύουσες συστάσεις για τη μεταχείριση των γυναικών κρατουμένων αποφεύγοντας κάθε διάκριση με βάση το φύλο·

26.  κρίνει ουσιαστικής σημασίας το να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των γυναικών στη φυλακή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και μετά τον τοκετό, μέσω της διάθεσης των κατάλληλων χώρων για τον θηλασμό και της παροχής νοσηλευτικής φροντίδας από καταρτισμένο και εξειδικευμένο προσωπικό· κρίνει ότι θα πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα εφαρμογής εναλλακτικών μεθόδων που να λαμβάνουν υπόψη την καλή διαβίωση των παιδιών στις φυλακές· υποστηρίζει ότι ο αυτόματος χωρισμός της μητέρας από το παιδί της δημιουργεί έντονα συναισθηματικά προβλήματα στο παιδί και ότι αυτό μπορεί να θεωρηθεί επιπρόσθετη ποινή εις βάρος τόσο της μητέρας όσο και του παιδιού·

27.  εκφράζει την ανησυχία του για το υψηλό επίπεδο των αυτοκτονιών στις φυλακές· καλεί κάθε κράτος μέλος να εκπονήσει εθνικό σχέδιο δράσης για την πρόληψη των αυτοκτονιών των κρατουμένων·

28.  ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι οι κρατούμενοι διατηρούν επαφές με το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, επιτρέποντάς τους να εκτίσουν την ποινή τους σε καταστήματα κοντά στην κατοικία τους, και διευκολύνοντας τις επισκέψεις, τις τηλεφωνικές κλήσεις και τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας με άδεια του δικαστηρίου και έλεγχο από τη διοίκηση των φυλακών με σκοπό τη διατήρηση των οικογενειακών δεσμών· υπενθυμίζει ότι η έννοια της οικογένειας πρέπει να ερμηνεύεται διασταλτικά, προκειμένου να περιλαμβάνει άτυπες σχέσεις· θεωρεί ότι είναι σημαντικό να παρέχονται οι κατάλληλες συνθήκες για τη διατήρηση των εν λόγω δεσμών·

29.  καταδικάζει την πολιτική διασκορπισμού σε φυλακές που εφαρμόζουν μερικά κράτη μέλη, δεδομένου ότι αντιπροσωπεύει μια πρόσθετη κύρωση εις βάρος των οικογενειών των κρατουμένων· ζητεί μετ’ επιτάσεως να ληφθούν μέτρα που θα επιτρέπουν σε όλους τους κρατούμενους που βρίσκονται μακριά από τις οικίες τους να μεταφερθούν πιο κοντά σε αυτές, εκτός αν οι δικαστικές αρχές λάβουν διαφορετική απόφαση για νομικούς λόγους· υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η κράτηση ατόμου σε φυλακή που βρίσκεται σε τόσο μεγάλη απόσταση από την οικογένειά του, ώστε να καθίστανται πολύ δύσκολες ή ακόμα και αδύνατες οι επισκέψεις μελών της οικογενείας του, μπορεί να συνιστά παραβίαση του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ (το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής)·

30.  τονίζει εκ νέου πόσο σημαντικό είναι να διασφαλίζεται ότι τα παιδιά που βρίσκονται στη φυλακή αντιμετωπίζονται με τρόπο που λαμβάνει υπόψη το υπέρτερο συμφέρον τους, μεταξύ άλλων με την κράτησή τους χωριστά από τους ενήλικες σε όλες τις περιπτώσεις, ακόμη και κατά τη μεταγωγή τους στη φυλακή, και με τη διασφάλιση του δικαιώματός τους να επικοινωνούν με την οικογένειά τους, εκτός αν το δικαστήριο λάβει διαφορετική απόφαση· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι σε ορισμένα κράτη μέλη οι ανήλικοι δράστες κρατούνται σε δομές μαζί με ενήλικες και εκτίθενται συνεπώς σε κίνδυνο κακοποίησης και βίας και στερούνται την ειδική φροντίδα που χρειάζεται μια τέτοια ευάλωτη ομάδα· υπενθυμίζει ότι η οδηγία (ΕΕ) 2016/800 σχετικά με τις δικονομικές εγγυήσεις υπέρ των παιδιών ορίζει ότι πρέπει να προκρίνονται εναλλακτικά μέτρα· ζητεί από τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν εθνικά κέντρα παρακολούθησης για εφήβους·

31.  υπενθυμίζει ότι τα παιδιά που τελούν υπό κράτηση λαμβάνουν φροντίδα, προστασία και κάθε απαραίτητη ατομική βοήθεια – κοινωνική, εκπαιδευτική, επαγγελματική, ψυχολογική, ιατρική και σωματική – που μπορεί να απαιτείται λόγω της ηλικίας, του φύλου και της προσωπικότητάς τους. ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να προωθήσουν τα ασφαλή εκπαιδευτικά κέντρα με μονάδες παιδοψυχιατρικής υποστήριξης για τους ανήλικους με προβλήματα, αντί της φυλάκισής τους· καλεί τα κράτη μέλη να παρέχουν περαιτέρω ιδιαίτερη φροντίδα και ειδική προστασία στα παιδιά που βρίσκονται υπό κράτηση·

32.  ζητεί από τα κράτη μέλη να παρέχουν κατάλληλες εγκαταστάσεις εκπαίδευσης στους ανήλικους κρατουμένους· επισημαίνει ότι τα παιδιά που τελούν υπό κράτηση πρέπει να έχουν πρόσβαση σε προγράμματα που τα προετοιμάζουν για την επιστροφή τους στις κοινότητές τους, με πλήρη εστίαση στις εκάστοτε συναισθηματικές και φυσικές τους ανάγκες, τις οικογενειακές σχέσεις, τη στέγαση, τις δυνατότητες σχολικής φοίτησης και απασχόλησης και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση·

33.  ενθαρρύνει την Επιτροπή να συγκροτήσει ειδικές ομάδες εργασίας αποτελούμενες από εκπροσώπους των υπουργείων Δικαιοσύνης και των εθνικών αρχών των κρατών μελών, καθώς και από μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτόν, προκειμένου να διευκολυνθεί η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών·

34.  επισημαίνει ότι τα παιδιά που τελούν υπό κράτηση διατηρούν τακτική και ουσιαστική επικοινωνία με τους γονείς, την οικογένεια και τους φίλους τους μέσω επισκέψεων και αλληλογραφίας, εκτός εάν απαιτούνται περιορισμοί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και του παιδιού. υπενθυμίζει ότι περιορισμοί του δικαιώματος αυτού δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ποτέ ως τιμωρία·

35.  καλεί την Επιτροπή να προωθήσει πολιτικές με στόχο την υπέρβαση των διακρίσεων που ενδεχομένως θα υποστούν παιδιά φυλακισμένων γονέων, προκειμένου να ενισχυθεί η κοινωνική ένταξη και να οικοδομηθεί μια δίκαιη και χωρίς αποκλεισμούς κοινωνία·

36.  αναγνωρίζει το δικαίωμα των παιδιών να διατηρούν άμεση επαφή με τους κρατούμενους γονείς τους και, παράλληλα, τα γονικά δικαιώματα του κρατούμενου· φρονεί στη συνάρτηση αυτή ότι οι φυλακές πρέπει να είναι εξοπλισμένες με κατάλληλους χώρους για παιδιά, όπου κατάλληλα εκπαιδευμένοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, κοινωνικοί βοηθοί και εθελοντές ΜΚΟ φροντίζουν τα παιδιά και μπορούν να βοηθούν παιδιά και οικογένειες στη διάρκεια των επισκέψεων στη φυλακή·

37.  ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει τη δυνατότητα κατάρτισης ενός Μνημονίου Συνεννόησης σε επίπεδο ΕΕ, με στόχο να εξασφαλίζεται η διατήρηση της σχέσης των παιδιών με φυλακισμένους γονείς και να επιτρέπεται στους γονείς να είναι παρόντες σε σημαντικές στιγμές στην εκπαίδευση των παιδιών τους, διασφαλίζοντας έτσι τα συμφέροντα των ανηλίκων·

38.  υπογραμμίζει ότι οι κρατούμενοι που κρατούνται σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος διαμονής τους αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες στην επικοινωνία με τις οικογένειές τους·

39.  ζητεί από τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν τις ισχύουσες συστάσεις για τη μεταχείριση των αλλοδαπών κρατουμένων, βάσει του δικαιώματός τους να μην υφίστανται διακρίσεις και ιδίως να προωθήσουν τις δραστηριότητες πολιτιστικών διαμεσολαβητών·

40.  καλεί τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν την κράτηση σε απομόνωση μόνο ως ύστατη λύση και όταν ο κρατούμενος συνιστά κίνδυνο για τους άλλους κρατούμενους ή για τον εαυτό τους, και να δημιουργήσουν όλους τους πιθανούς μηχανισμούς για την πρόληψη των καταχρήσεων· ζητεί από τα κράτη μέλη να παύσουν να εφαρμόζουν το μέτρο της απομόνωσης σε ανηλίκους·

41.  καλεί τα κράτη μέλη να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά το φαινόμενο της παράνομης διακίνησης ουσιών και ναρκωτικών στις φυλακές·

42.  υπενθυμίζει την αρχή του καθολικού δικαιώματος στην υγεία και καλεί τα κράτη μέλη να εγγυηθούν την πρόσβαση σε κατάλληλη υγειονομική περίθαλψη και κατάλληλες ιατρικές εγκαταστάσεις στις φυλακές και να διασφαλίζουν ότι οι κρατούμενοι έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, όταν είναι απαραίτητο, από επαρκή αριθμό ειδικευμένων ιατρών που έχουν διοριστεί σε κάθε σωφρονιστικό κατάστημα· εκφράζει την ανησυχία του για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι σε ορισμένα κράτη μέλη όσον αφορά την πρόσβαση σε ιατρό ή την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης·

43.  καλεί μετ’ επιτάσεως τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι παρέχονται στους κρατούμενους που υποφέρουν από σοβαρές ή χρόνιες παθήσεις, όπως ο καρκίνος, οι ειδικές θεραπείες που χρειάζονται·

44.  καλεί τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν τέτοιες πρακτικές να εξετάσουν τη δυνατότητα αναπροσαρμογής των καταδικαστικών αποφάσεων για σοβαρά ασθενείς κρατουμένους για ανθρωπιστικούς λόγους, με δικαστική απόφαση και λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό επικινδυνότητας των κρατουμένων και τη γνώμη επιτροπής εμπειρογνωμόνων·

45.  ζητεί από τα κράτη μέλη να καταπολεμήσουν το εντεινόμενο φαινόμενο της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές, διασφαλίζοντας παράλληλα την ελευθερία της θρησκείας και την αποφυγή των διακρίσεων λόγω συγκεκριμένης θρησκευτικής πεποίθησης· υπογραμμίζει ότι κάθε ειδικό πρόγραμμα για συγκεκριμένη ομάδα κρατουμένων, όπως αυτές που θεωρούνται «ριζοσπαστικοποιημένες», πρέπει να σέβεται τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα και τις ίδιες διεθνείς υποχρεώσεις που ισχύουν για κάθε κρατούμενο· συνιστά στις διοικήσεις των φυλακών να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές σχετικά με άτομα που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί·

46.  τονίζει ότι οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, η κακομεταχείριση και ο υπερπληθυσμός μπορούν να αποτελούν παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο της ριζοσπαστικοποίησης·

47.  θεωρεί ότι η ριζοσπαστικοποίηση μπορεί αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, μεταξύ άλλων, με έναν καλύτερο εντοπισμό πρώιμων ενδείξεων του φαινομένου (π.χ. εκπαίδευση του προσωπικού και βελτίωση της συλλογής πληροφοριών στις φυλακές), τη βελτίωση των μηχανισμών για την αντιμετώπιση της εξτρεμιστικής συμπεριφοράς, την ανάπτυξη εκπαιδευτικών μέτρων, και την υποστήριξη του διαθρησκευτικού διαλόγου και της επικοινωνίας· υποστηρίζει ότι η βελτίωση της καθοδήγησης και της ψυχιατρικής περίθαλψης και η επικοινωνία με άτομα που έχουν αποκηρύξει τη ριζοσπαστικοποίηση είναι απαραίτητα για την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης· επισημαίνει ότι οι νέοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην προπαγάνδα των τρομοκρατικών οργανώσεων· προτρέπει τα κράτη μέλη να καταρτίσουν προγράμματα αποριζοσπαστικοποίησης·

48.  φρονεί ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει στο πλαίσιο των μέτρων παρακολούθησης να αναφέρουν στις δικαστικές αρχές και/ή τις εθνικές αρχές που είναι επιφορτισμένες με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας τους πιο επικίνδυνους κρατούμενους που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί·

49.  προτρέπει τα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές και στα κέντρα κράτησης ανηλίκων· υπενθυμίζει ότι, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Θεματολογίου για την Ασφάλεια, η ΕΕ έχει παράσχει χρηματοδότηση για τη στήριξη της κατάρτισης του προσωπικού των φυλακών με στόχο την καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές· καλεί τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν πλήρως το κέντρο αριστείας του δικτύου ευαισθητοποίησης για τη ριζοσπαστικοποίηση (RAN) και ειδικότερα να προωθήσουν περαιτέρω την ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης μέσω της ομάδας εργασίας για τις φυλακές και την υπό όρο αναστολή εκτέλεσης των ποινών·

50.  τονίζει ότι οι διαφοροποιημένοι κανόνες για κράτηση κρατουμένων που θεωρείται ότι έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί ή έχουν στρατολογηθεί από τρομοκρατικές οργανώσεις συνιστούν ένα πιθανό μέτρο περιορισμού της ριζοσπαστικοποίησης στις φυλακές· προειδοποιεί, ωστόσο, ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να επιβάλλονται μόνο κατά περίπτωση και να βασίζονται σε δικαστική απόφαση επιδεκτική επανεξέτασης από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές·

51.  τονίζει ότι το προσωπικό των φυλακών επιτελεί ένα εξαιρετικά απαιτητικό έργο εξ ονόματος της κοινωνίας και, ως εκ τούτου, πρέπει να αμείβεται επαρκώς και να εργάζεται υπό αξιοπρεπείς συνθήκες, όπως παροχή δωρεάν ψυχολογικής υποστήριξης και ειδικών τηλεφωνικών γραμμών βοήθειας για τη στήριξη του προσωπικού που αντιμετωπίζει προβλήματα που ενδέχεται να επηρεάσουν το έργο του·

52.  επισημαίνει ότι η κοινωνική αναγνώριση και η συστηματική κατάρτιση του προσωπικού των φυλακών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις προκειμένου να επικρατούν ασφαλείς και κατάλληλες συνθήκες κράτησης στις φυλακές· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν τις πληροφορίες και να ανταλλάσσουν και να εφαρμόζουν βέλτιστες πρακτικές, καθώς και να υιοθετήσουν έναν κώδικα συμπεριφοράς και δεοντολογίας για το προσωπικό των φυλακών· ζητεί, προς τον σκοπό αυτό, τη συγκρότηση της Γενικής Συνέλευσης των Διοικήσεων των Φυλακών, στην οποία θα πρέπει να συμμετέχουν και εκπρόσωποι του προσωπικού των φυλακών·

53.  υπενθυμίζει τον θεμελιώδη ρόλο του κοινωνικού διαλόγου με το προσωπικό των φυλακών, καθώς και την ανάγκη σύμπραξής του μέσω ενημέρωσης και διαβούλευσης, ιδίως κατά την ανάπτυξη νέων αντιλήψεων κράτησης για τη βελτίωση των συστημάτων και των συνθηκών στις φυλακές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αποσκοπούν στον περιορισμό των απειλών από τη ριζοσπαστικοποίηση·

54.  καλεί τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ένα τακτικό διάλογο μεταξύ κρατουμένων και προσωπικού των φυλακών, δεδομένου ότι η καλή συνεργασία μεταξύ προσωπικού και κρατουμένων αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο δυναμικών διεργασιών ασφάλειας με στόχο την αποκλιμάκωση πιθανών εντάσεων ή την αποκατάσταση της τάξης μέσω μιας διαδικασίας διαλόγου·

55.  ζητεί από τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τους διοικητές των φυλακών να υποστηρίζουν τη σύσταση συμβουλίων φυλακών σε όλα τα σωφρονιστικά καταστήματα·

56.  ζητεί από την Επιτροπή να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό φόρουμ για τις συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές, προκειμένου να προωθηθεί η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ εμπειρογνωμόνων και επαγγελματιών από όλα τα κράτη μέλη·

57.  καλεί την Επιτροπή και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να λάβουν τα αναγκαία μέτρα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους για να διασφαλιστεί ο σεβασμός και η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων και ιδιαίτερα των ευάλωτων ατόμων, των παιδιών, των ψυχικά ασθενών, των ατόμων με αναπηρία και των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης κοινών ευρωπαϊκών προτύπων και κανόνων για την κράτηση σε όλα τα κράτη μέλη·

58.  ζητεί από την Επιτροπή να παρακολουθεί και να συλλέγει πληροφορίες και στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες κράτησης σε όλα τα κράτη μέλη και όλες τις περιπτώσεις παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων, τηρούμενης της αρχής της επικουρικότητας· καλεί τα κράτη μέλη να επιτρέπουν την απρόσκοπτη πρόσβαση μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε φυλακές και κέντρα κράτησης·

59.  ζητεί από τα κράτη μέλη να καταρτίσουν έναν ευρωπαϊκό χάρτη φυλακών, σύμφωνα με τη σύσταση 1656/2004 της 27ης Απριλίου 2004 του Συμβουλίου της Ευρώπης·

60.  ζητεί από τα κράτη μέλη να προωθήσουν πολιτικές με στόχο την επανένταξη των κρατουμένων στον κοινωνικό βίο, και ιδίως πολιτικές για την άρση διαρθρωτικών φραγμών που εμποδίζουν την επανένταξη πρώην κρατουμένων στην κοινωνία, και να εφαρμόσουν πολιτικές παρακολούθησης και προσαρμογής των ποινών· τονίζει ότι η υποτροπή είναι λιγότερο συχνή όταν η μετάβαση των κρατουμένων από την εντός των φυλακών στην εκτός των φυλακών ζωή είναι σταδιακή·

61.  υποστηρίζει ότι τα συστήματα ποινικής δικαιοσύνης που στοχεύουν στην αποκατάσταση και προστασία επιδεικνύουν αυτομάτως μεγαλύτερο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του ατόμου, δεδομένου ότι αποσκοπούν στην προστασία της κοινωνίας και στην αποκατάσταση του ατόμου, καθιστώντας ευκολότερη την επίτευξη των αναμορφωτικών στόχων της ποινής, την κοινωνική επανένταξη των φυλακισμένων και τη μείωση της υποτροπής· εκφράζει τη λύπη του για την σχεδόν πλήρη έλλειψη πρακτικών διαμεσολάβησης και αποκατάστασης, πέραν των πειθαρχικών διαδικασιών, στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να δίδουν προτεραιότητα σε πολιτικές και νομοθετικές ρυθμίσεις που εστιάζουν σε μία επανορθωτική και βασιζόμενη στη διαμεσολάβηση δικαιοσύνη, η οποία χρησιμοποιεί κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά μέσα και όχι αμιγώς τιμωρητικά·

62.  υπογραμμίζει πόσο σημαντικό είναι να παρέχεται πρόσβαση στους κρατούμενους στην εκπαίδευση και την απόκτηση επαγγελματικών προσόντων· προτρέπει τα κράτη μέλη να προσφέρουν σε όλους τους κρατουμένους ουσιαστικές δραστηριότητες, όπως εκπαιδευτική κατάρτιση ή ευκαιρίες εργασίας σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, με στόχο την κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων και την παροχή εφοδίων για μια ζωή χωρίς εγκληματικές δραστηριότητες μετά την έκτιση της ποινής· ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι οι κρατούμενοι εργάζονται, σπουδάζουν για να αποκτήσουν επαγγελματικά προσόντα ή συμμετέχουν σε προγράμματα κατάρτισης κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, ώστε να διαχειρίζονται καλύτερα τον χρόνο τους και να προετοιμαστούν για την επανένταξή τους στην κοινωνία· θεωρεί σημαντικό να έχουν οι ανήλικοι πρόσβαση σε σχολική εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση·

63.  προτρέπει τα κράτη μέλη να αναπτύξουν εργαλεία για να υποστηρίξουν την επιστροφή των κρατουμένων στον εργασιακό βίο, με σκοπό τον εντοπισμό ευκαιριών απασχόλησης ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες, να οργανώνουν και να παρακολουθούν την κατάρτιση και την εργασία με όσο το δυνατόν πιο εξατομικευμένο τρόπο και να έχουν συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους των εργοδοτών· παροτρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν προγράμματα κατάρτισης που θα ενθαρρύνουν εργοδότες και ιδιωτικές εταιρείες να παρέχουν επαγγελματική κατάρτιση στους κρατούμενους με σκοπό να τους προσλάβουν μετά το πέρας της περιόδου κράτησής τους· προτρέπει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν κίνητρα για τους εργοδότες που επιθυμούν να απασχολήσουν φυλακισμένους ή να ενθαρρύνουν πρώην κρατούμενους να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση, με οικονομικά και φορολογικά κίνητρα· ενθαρρύνει επίσης τα καλεί τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν σημεία επαφής για τους πρώην κρατούμενους, όπου θα παρέχονται πληροφορίες και στήριξη κατά την αναζήτηση εργασίας καθώς και υποχρεωτική και αυστηρά ελεγχόμενη μάθηση εξ αποστάσεως·

64.  υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο είναι ένα χρηματοδοτικό μέσο της Ένωσης με στόχο τη βελτίωση των προοπτικών απασχόλησης για εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες, ιδίως για όσους δυσκολεύονται να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένων κρατουμένων και πρώην παραβατών· εκφράζει την ικανοποίησή του για την κατάρτιση σχεδίων που συμβάλλουν στην επανένταξη των κρατουμένων στην κοινωνία και την αγορά εργασίας μετά την έκτιση της ποινής τους·

65.  τονίζει ότι η εργασία που εκτελείται από κρατούμενο δεν πρέπει να θεωρείται μορφή τιμωρίας και ότι πρέπει να καταπολεμηθούν τυχόν καταχρήσεις· τονίζει ότι οι ευκαιρίες εργασίας που παρέχονται στους κρατούμενους θα πρέπει να είναι συμβατές με τα σύγχρονα πρότυπα και τις τεχνικές εργασίας και να οργανώνονται κατά τρόπο ώστε να λειτουργούν στο πλαίσιο σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και διαδικασιών παραγωγής· ζητεί από τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε η εργασία στις φυλακές να αμείβεται καλύτερα από ό,τι σήμερα· ζητεί από την Επιτροπή να διεξάγει συγκριτική μελέτη σχετικά με τις αμοιβές των κρατουμένων στα κράτη μέλη, με στόχο τον προσδιορισμό δίκαιων και βιώσιμων επιπέδων αποζημίωσης που θα επέτρεπαν σε κάθε κρατούμενο να εργαστεί·

66.  προτρέπει τα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές σχετικά με τα προγράμματα εκπαίδευσης, αποκατάστασης και επανένταξης, ιδίως προκειμένου να βελτιωθεί η επανένταξη μετά την αποφυλάκιση και να αποτραπούν φαινόμενα περαιτέρω υποτροπής και ριζοσπαστικοποίησης·

67.  ζητεί από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να στηρίξουν τεχνικά και οικονομικά, στο μέτρο του δυνατού, τη βελτίωση των συστημάτων και των συνθηκών των φυλακών, ιδίως στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες·

68.  ζητεί από την Επιτροπή να δημοσιεύει λεπτομερείς εκθέσεις σχετικά με την κατάσταση των φυλακών στην Ευρώπη, κάθε πέντε χρόνια μετά την έκδοση του παρόντος ψηφίσματος, οι οποίες να περιλαμβάνουν διεξοδική ανάλυση σχετικά με την ποιότητα εκπαίδευσης και κατάρτισης που παρέχεται στους κρατούμενους και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων (συμπεριλαμβανομένων των ποσοστών υποτροπής) από εναλλακτικά μέτρα κράτησης·

69.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, στο Συμβούλιο της Ευρώπης, την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, στον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων.

(1) ΕΕ C 32 της 5.2.1996, σ. 102.
(2) ΕΕ C 98 της 9.4.1999, σ. 299.
(3) ΕΕ C 285 E της 21.10.2010, σ. 12.
(4) ΕΕ C 168 Ε της 14.6.2013, σ. 82.
(5) ΕΕ L 190 της 18.7.2002, σ. 1.
(6) ΕΕ L 327 της 5.12.2008, σ. 27.
(7) ΕΕ L 337 της 16.12.2008, σ. 102.
(8) ΕΕ L 294 της 11.11.2009, σ. 20.
(9) ΕΕ L 132 της 21.5.2016, σ. 1.
(10) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2015)0410.
(11) www.unodc.org/documents/brussels/News/2016.10_Handbook_on_VEPs.pdf

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου